Skip to main content

Full text of "Expeditio Cyri"

See other formats


0<κιίΓ»:ρΙι ΑηΗΙ ν Λν&ίη,ΡΓ ί Τ)εΐ3βΐ! ,ΐ,οΐρζίί. 



Ι-ΐ'ϊρζί^, Β.ίί.ΤθίΛηοΓ. 






ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ 
ΚΤΡΟΤ ΑΝΑΒΑΣΙΣ. 



ΧΕΝ0ΡΗ0ΝΤΙ8 
ΕΧΡΕϋΙΤΙΟ ΟΥΡΙ 



ΚΕΟΕΝδυΐΤ 



αυιΐιΕίιΜυδ οεμοΙιΙι. 



ΕϋΙΤΙΟ ΜΑΙΟΚ. 




Ι.ΙΡ8ΙΑΕ ^ V 

ΙΝ ΑΕΟΙΒϋδ Β. Ο. ΤΕϋΒΝΕΚΙ. 
ΜϋΟΟΟΙΟ. 




!^ΙΡ8ΙΑΒ: ΤΥΡΙ8 Β Ο. ΤΕϋΒΝΕΚΙ 



ιΠ 



ΚΕΙΝΗΟΙ,ϋΟ ΚΟΡΚΕ 

8. 



ί 



ΡΕΑΕΓΑΤΙΟ. 

ΝοΓίηειίϊΐ, θ[Πίϋη οΐΐιη ϋίηάοΓί" ίη ϋήδΐη Αη3,1)£ΐ8θθδ 
Χβηορίιοηίθαθ ϊη^ΓοάηχθΓΟ,ί, ^αΐ; ιιΙ)ΐ 8&η& Γ&ϋοηθ ββή 
ροδδβί ουιη ιηβΗοηιιη ΙΛγογιιιτι οοηδβηδυΐ ίυηι ιιΙ)ί 1ιί ίη1;βΓ 
8θ άίδδβηΙΪΓβηί;, ρΐ'ίηΐΒ,θ ιη&ηιιΐ Ο οοάίοίδ (Ρ&ήδΐηΐ 1640) 
οΙοΙθπιρθΓθ,ΓβίαΓ', Ηη0 ρΓαθίαΙΐοηίδ οήίϊοειβ ρ. IV ηηΐοβ 
νθΓαιη ρΓ3,θάϊθ8,ΐ. ΑΙ) Ιιοο νΐή άοοίί ίαάΐοίο ιηβ ΐΐα άίδ- 
δβηΙΐΓβ, υΐ ρήπιαιη Ο οοάίοίδ ιηαηπιη οιηηΛιΐδ ο,ΐϋδ ΙΛήδ 
δοηρΐϊδ 1ο秕β ρΓείθίβΓβηάαιη οβΙβΓΟδοιπθ βί ρήπιαθ ς[ΐΐ3,θ 
νοο&ίυΐ' ίβ,πιΐΐΐαβ θΐ θ,ϋβηπδ ηίδί πΐ3Ϊ Ιειουηει αιιΐ: ηιβηάπιη 
3,1ΐθ[ΐιοά ιηο,ηΐί'βδίιιπι ίη Ο ρΓ ϊηνθπϊαίιΐΓ, ηοη Θ88Θ ειάΙιΛβη- 
άοδ ϋβηδθέΐηι, ίη ορπδοπίίδ &(1 Αη9,1)αδίη ρβΓίίηθηίίΙ)αδ (&. 
1888. 89. 90. 96. 97) ίάβηΐίάθηι θχροδπί. Κβδΐειΐ, πί 
βΐίθ,πι ίη 1ΐ3,ο θάίίίοηβ Ο ρΓ ί&ηιε[υειπι ορΐίηιππι άμοθπι 
ηΐθ δβοηΐππι θθ1;θΓίδθ[ηβ οοάίοίΙ)Πδ ιιΙ)ίοπη€[αθ ίΠθ άββοβΓθΐ 
Ϊ8,ηΐ0[ΐι&ηι αηχίΐίίδ ηδηηι θδδβ ηπΐΐα τειίίοηθ ίβ,ηιίΐίεΐθ , δβά 
ορίδ 1ΐ8,1)ίΪ8,, ς[ΐΐ8,θ ίηάβ Εά ίθχίπηι δοηρΐοήδ οοηδΐίΐπθηάηηι 
Γθάπηάθ,Γθΐ, ίη^θηιΐθ ρΓοίίίβ&Γ. 

ϋί οοάθχ Ο Ρ&ήδίίδ Ιίί^ηίοίπηι Εθδΐ&ίβ ε. 1898 ηιίί- 
ίθΓβΙιιΐΓ πιί1ιίβ[Πθ ΙίοβΓθΐ ρβΓ άποδ ιηβηδβδ (][πειηι ο,οοαΓθ,- 
ίίδδίηΐθ νβΠθηι θΐ ροδδθπι θπηι θχαηιίηείΓθ , 1ίΙ)βΓ3,1ίί&ΐθ 
ηιίηίδίβΐ'ίί (^ποά αρπά ηοδ ΓβΒπδ θοοίθδίεΐδίίοίδ , δοΐιοΐ&δίίοίδ, 
ηιβάίοίηαΐίΐίπδ ρΓϋθθδΐ, β£Γθθ1:πηι βδί. ^Π6Π1 οοάίοβιη θίδί 
ίαηι Όπ1)ηθΓ ίη ιΐδπηι ΒίηάοΓίιί βΐ: Ηπ§ βο, 0[η3, ρο,Γ θΓ&ί 
011Τ3, οοηΐπΙβΓ&ηΐ, ΐ&ηιβη ηονθ,πι €[πεπι ίηδίίΐπί οοηίειίίοηθπι 
ηοη δυρθΓναοπ&πι ίπίδδβ δρθΓΟ. Νειηι θγγειγθ Ιιηπι&ηππι 
βδδβ ίη ηυΐΐα γθ ΐ&πι ΙποπΙβηΐθΓ &ρρ&Γθ1; ς[Π3,πι ίη οοάί- 
οίΙ)ΐΐ8 οοηίβΓβηάίδ. Αοοβάίΐ (][ηοά Ο Ιι&πά ρο,ποίδ Ιοοίδ Ιβοίπ 
ρβΓάίίβοίΙίδ θδί. ^ιιί(^ ηιίΓπηι ίσίΐπΓ, δί ϋπΙίηθΓ ίη οοη- 
ίθΓθηάο οοάίοβ θ,ΐίί^ποίίθηδ βΓΓ3.νίί. Νβί^πβ νβΓΟ Ηησ 
οπιηθδ βίπδ θΓΓΟΓβδ οο^ηονίί ηθο^ηβ ίρδβ θγγογθ ΙίΙ^βΓ βδί. 
Έΐ3 πιίΜ άπίοθδ ΙσηοδΟθηί, δί (^πίά ρθΟοαΓΟ δίπϋιΐδ, Β,ηιίοί', 
ηαηι Θ3, ηπηο βδΐ; οοάίοίδ Ο οοηάίοίο, πι ^8,θ(^^πππι δίί ΡθΟ- 
οο,ΐίδ Υθηίαπι ροδΟθηΐθηι τβάάθΓθ ΓΠΓδίΐδ'. ^η^,^β βιτΟΓθδ 



VI ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

ε1) ΐΠΐδ νίηδ άοοίΐδ οοιηιηΐδδΟδ ηοη υΐ^ίηυβ ϊηάϊοανΐ, δθά 
ουιη ίά ιηΐΐιϊ ρΓοροδυβήιη υΐ οβΓΪ3,ηι βί ΐάοηβαιη ίΐΐΐυδ 
ϋοάΐοίδ ΐηια^ηθίη β^ οοηίβχίη ίρδο θΐ &ρρ&ΓΕΪιι ογϊΙϊοο 
νθΛίδ δοήρίοήδ δυΐίίβοίο ΓβρΓαθδβηί&Γβιη, ΙθοίοΓβπι ίρδπιη 
ΟΓβάίάΐ δυδρίοαΐιίΓυιη ιι1)ϊ ίΠϊ Γθοίπιη νίάΐδδθηί, πΙ)ί ρθοοο-δδβηί. 

Εχ Ιοοΐδ πΐ3Ϊ ιηβιπη ΐπάΐοΐιιιτι αΐ) ειΐίθηιΐδ ιιίήυδ απί 
βΐ) ιιίηυδ€[υθ ίθδίίιηοηϊο άίβ'βΓΓβ ΐη ειάηοίαίίοηθ ίηίΓΒ, ΐβχίπιη 
ροδΐία ιηοηηί δαίίδ 1ι&1)60 Ιιίο ρ&ποοδ ρειπΠο ηοί&ΐ3ί1ϊθΓθδ 
αίίυΐίδδθ. Ι 3, 17 Ο ρΓ ον δοίη, ηοη ηί ίΠίδ νΐάθΙ)ειίιη' 
ω δοίη ΙιαΒθί; αά Ι 8, 21 ι^δη ώς βαΰίλενς Ηιι§ ρΓ8,βί*. 
ρ. XV ^ώ? οπιϋ;1;ίΐ βίίαιη Ο ρΓ' δθΓΪΐ)ίΐ, δθά ίη Ο Ιθ^ίιΐΓ 
^ίδη βαΰιλενς ίη νθΓδίι, ώ^ δΐιρΓα νβΓδπηι α ρήηιο, ηιαηιι 
αάάίΐυπι; II 5, 7 βδΐ ίη Ο υποχα^ δθά χα ϊ. Γ&δ., πηάβ 
Βΐηάοΐ'ί" οοηϊθοΐί υποχείρια^ (^παηι οοηίβοίπταηι Ηυ^ ρΓθ,θΓ. 
ρ. ΧΧΓΠ άβίβηάβΓβ οοη&ίηΐ' ρήηιπηι (^υοά νποχος Ιιοο 
(^ηβπι δβηίβηϋθ, ύασϋβΐ} δβηδπ ηοη ηίδί ΐη Αβδοΐι. ΡβΓ8. 23 
αάΐιίΐζ^ίΐιυιι ΐηνθηίαίπΓ, άβίηάβ ({ποά ΐη ΓαδΠΓΕ Ο οοάΐοΐδ 
αΐΐυά νοοειΙ)ΐι1ηιη Ι&ίβ&ί ηβοβδδβ δΐί, ίιαη ί^ηοά ΐη Ο ρΓ 
ηβπίΓθ, ντΐο ρΓΒ,βροδΐίΐοηΐδ δ^ΐΐαΐ^ο, θ,οηΐπηι 1ιαΙ)πβΓΪ1;. 8βά 
ρΐ'ΐηιυηι ^δθΪΓβ νβΐΐηι' νθΛο '^ρΓθίΐιπη ηηοίιΐδ αιτο^βί' 
&ποίθΓ , θίΐ&ηι Ι'των ομιοά 14,8 ρΓοροδυΐ ρΐΌ β£ΐ (^ιιαβ 
ΐη οο(1ΐοΐΙ)υδ βδί ίοηαα ιετωσαν, ηΐδΐ ΐη Αβδοΐι. Ειπη. 32 
ηηοά δοΐαηι ηοη ΐηνθηΐίπΐ', άθΐηάβ ηιοηθηάπηι ηοη δβιηρθΓ 
ΐη Γ&δπΐ'ει Ο οοάΐοΐδ αΐΐπά νοοειΐ3ΐι1πηι ΙαίβΓβ (οί". €[ΠΕβ άΐχΐ 
αά II 6, 2 ηείΰας), ί,ηιη αοοθηίπηι δΐιρθΓ ν ροδπΐδδθ ρΓΐπιαηι 
ηιαηπηι, (Ιθηΐθ[πβ ΓΕδΠΓαηι ίΐ'ΐηηι δ7ΐΐ£ΐΐ3εΐΓπηι Ιιαηά οαρ&οβηι 
βδδθ. — ΙΠ 1, 19 ΐη Ο Ιθ^ΙπΓ άποττεμψεί αυτόν ^ ηοη 
υί ΒηΙ)ηθΓ ίΓδ^άΐάΐΙ άποπεμψείν αντόν^ ϋβπι III 1, 30 
άνα^εντας^ ηοη ιιί ΏπΙ)ηθΓ0 νΐάβΙ)αίηΐ' άι/«θεσθαί, ΥΠ 3, 22 
τους εαντω παρακείμενους άρτους^ ηοη τους παρακείμενους 
αυτω άρτους πί Βπΐ3ηβΓ ηοΐίΐδ ρβΓδυαάβΐ'β νιιΙΊ;. 

Νπηο ραυοιι νθΛα άβ Ιοοΐδ θ,άάαηι , 0[πΐ1)η8 Ηυ§ 
Όρίΐοο ΐηδίΓπηιβηίο αάΐπίυδ ρηηιαηι ηΐθ,ηηηι αηΐ Ιβ^βΓβ 
ροίυΐΐ αυΐ θχ Γβ1Ϊ€[ΐιΐΐδ ΙΐίΙθΓαηιηι άΐνΐη&Γθ οοη&Ιιΐδ βδί' 
(ρΓΕθί. οήί. ρ. IV), ΐη (ΐαΐ1)υδ άθίβηάθηάΐδ ΐη 1ΐΙ)θ11ο &03.- 
άβηιΐοο Ταήοθηδΐδ πηΐνβΓδΐίαίΐδ ει. 1878 ηιιιΐίπδ, ηβ άΐ- 
οειπι ηΐιηΐιΐδ βδί. Ιη ίθχίηπι τθοβρΐ (^ποά Ηιι§ θχ νβδίΐ^ΐδ 



ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. VII 

Ο ρΓ ϋοηίθοϋ; IV 3, 1 άνεπνενααν, ΙΥ 6, 19 εϋ•ελοντες 
άγα^Όΐ^ ΙΎ 7, 12 άντηγωνίξοντο , II 5, 28 <(λάθ()«)> ονγ- 
γεγενημενον, δβά ηοη ιιί Ιθοϋοπθδ ρΓΪηΐϋθ ιηιιηυδ ΓθΒίϋυίαδ, 
δβά υί οοηϊθοί,ιιτίΐδ Ι^θιιθ ρΐΌροδϋθ-δ; II 4, 3 ίπ ίθχίιι 
Γβί,ίηιιί το ΰτράτενμα βί II 6, 10 ατρατενματος ^ ΐηϊτϋ 
ίοχίυιη εκίίϋάΐ άοϋίυιη ίΐίπηη νΪΓΠιη ^ί'οΓίαδδθ Γβοΐθ' ΰύν- 
τα^ΊΜ,α θί ϋυντάγματος οοηίθοΐδδθ; οιιγ α,αΐβπι Ηασϋ οοιη- 
ηίθηία II 5, 13 ννν οϊδα^ II 6, 2 άνατνείΰας^ III 1, 21 
άβάφεια, ΠΙ 2, 13 μνημ,ειον^ Γν 5, 4 άνειναι^ IV 8, 6 
χωρείτε^ λ^ΙΙ 3, 7 προϊόντων δε γ,αϊ παρ Αρίΰτάρχου άγγελοι 
θ ίβχίπ θχριιΙβΓίιη , ίη αύηοΐαϋοηβ οήΐϊοέΐ 1. 1. θχροδίιΐ; 
οτηηΐηο Ηιι^ δα^αοϊοΓ (][υ9,ηι οαπΙϊοΓ ηιίΐιί νίάβίπΓ ίπΐδδθ, ηαιη 
ίρδθ ρίβηιηκιιΐθ ηβ πιηΙ)Γ8,ιη €[ΐιί(1βηι άβρΓβηάβΓθ ροίβΓειιη 
β&ηιιη (^υίΐδ ϊΐΐβ οθΗο δβ οο^ηονΐδδβ ϋοηίθηάθΐίαΐ: ΙΐίΐβΓείΓυιη. 
ΟοηΐβοίιίΓαΓπηι ιηθ&ηιιη , θ[ΐιεΐδ ΐη ίβχΐυιη βάΐίΐοηΐδ 
ϊη υδΐιιη δοΐιοΐϋπιιη α. 1896 οοηί'βοΐ&θ ΓβοβρθΓ&ιη, ρΕΓίβιη 
υί Ιθοϋοηθ Ηυιαδ δοηρίί δείθρθ ΓβρβΐΐΙα πίθΐίπδ ίηίΌπηαίπδ 
ρΓΟΓδυδ Γθΐηονί, ρ^Ηθίπ θ&πκ^πθ δαί ηια^η&ιη ίη αάηοίει- 
ίΐοηβιη οήίΐοΒ,ιη ΓβΙθ^&Λά, ηοη ς[ΐιο βεΐδ θδδθ ί&ΐδ&δ ρπίατθπι, 
δβά ηθ ίρδθ (^ποο^πβ 3, ΟΓΐίίοίδ δει^αοίοΓ νθΐ ροϋπδ δ^^ειοϊ- 
Ιειί,ΐδ δίπάΐοδΐοΓ (^παπι οαιιίϊοΓ ηοπιϊηείΓβΓ. 8ιιηί &ηίβηι 
Ιι&θ — ηαπι ηβοβδδβ βδί θ&δ βηπηίθΓθπι, €[ΐιί& ίη θάίίίοηθ Ιιυίιΐδ 
Γβοθηδίοηίδ πιίηοΓθ αρραΓ&ίηδ οήΐίοπδ άθβδί — : 1 1, 7 <^τονς^ 
εν Μίλήτω ^ 2, 21 Ταμώ έχοντος^ 3, 8 ζ^αν^ αυτόν, 

3, 16 ωΰπερ νανβΐ^ 4, 8 Γτων, 9, 19 ο επεπατο πας τις^ 
II 1, 17 άναγγελλόμενον ^ 2, 1 φαίτ] δτ} 6 ^Αριαΐος^ 2, 3 
δνντος^ 2, 13 δνντί^ 3, 28 εδοβαν δη^ 4, 8 Ορόντας ζ^τις^^ 

4, 24 αντον επεφάνη^ 5, 10 εχϋ'ρον^ 6, 21 τοις μάλίΰτα 
δνναμενοις^ 6, 25 άλΊ]^ειαν Ό-ηρενουβι,ν^ ΠΙ 1, 30 ώ? 
δούλω, ΙΠ 5, 4 βοηλαβίας^ ΐΥ, 1, 24 δη ταϋτα^ 5, 3 άπαν 
πεδίον ^ 5, 30 προς τους ένδον (ρΓΟ προς τονς εν ταΐς 
%ώμαί,ς)^ V 1, 4 ζαρτ^} τυγχάνει^ 4, 6 ζποίεΐν^ το λοιπόν^ 
8, 1 ζ^επίΰτάτης^. 

ΙίβϊΏ. ίη αρρ^ΓαΙα οήΐίοο ποναβ ρΓοροδπί οοηίθοίιΐΓΒ,δ 
ΙΐΗδ: II 4, 26 οβον δε δη χρόνον το ηγονμενον τοϋ ϋτρα- 
τενματος επιβτηΰειε οί". II 5, 10 όΰων δε δη %αΙ οίων αν 
ελπίδων είΜ-αυτόν ΰτερήοαιμί, οβον δ^ αν 1ΐ8.1)θΐ Ο, βάίίοΓβδ 



νίΠ ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

νιιΐ^ο Μαίίΐιΐ&οπιη δβοιιϋ δΟΓΛιιηΙ οΰον δ^ ονν; III 1, 41 
ΓΓολϋ ^ραβντεροί εΰονται οί. Ηβΐΐ. ΠΙ 2, 24. ΙΥ 5, 16. 
λΤίΙ 4, 15, Ο 1ιαΙ)θ1; ϊ. ταδ. εν^νμ,ότεροι^ δθά ιηιιΗο 1)ΓβνϊθΓβηι 
νοοθΐη δππιηιοί&πι βδδβ τείδΠΓειβ ηιεΐΓ^ηΐΐ3ΐΐδ ίηάίοαίιιτ ; IV 8, 2 
βπενδοντες [εκ του χωρίον] ως τάχιατα ίξ<(ω^ ελϋ^εΐν^ ίη 
Ο Θ8ΐ ε'ξελ^είν (οί. Ι 2, 5 επεζενγμ,ένη), δθά Ιξ ΐ τείδ., 
δρίτίΐιπη δΐιρθΓ ε ίηίιηίϋνί ελ^είν ρΓ ροδίιίΐ, ως τάχιατα 
ηοη οβί'ί&ιη ΐη οοάίοΛυδ δβάθΐη 1ια1)βί,, ίη πΐ6ΐΐοηΙ)υδ ΐη- 
ΥθηϊίυΓ θ,ηΐβ, ίη άθ1;θΓίθΓίΙ)ΐΐδ ροδί ώ^ τάχιβτα. 

Α\) αποίοηίαΐβ οοάίοΐδ Ο ηΐθ ραιιΠο δαθρΐιΐδ ο^υαιη ϊη 
βάΐΐίοηθ δοΐιοΐΐδ άθδίίηαία Γθοβδδΐδδβ — θχθίηρίϊ ^-αΐΐα ροηο 
Γν 1, 27. 2, 21. Ι 2, 13 — ίοι-ίείδδβ ς[πΐει ^ιηαίοΓ θχ 
Ιοη^ίπφίο ΓβνθΓθπϋθ,' θΐ'αί, οιιιη ίθδίϊιηοηΐο βοηπη θ[ΐιΐ 3,η1β 
πίθ ΙίΤΰπιπι οοηίπ1θΓ£ΐη1: βάβΐ'β οοαοΐιΐδ θγ&ιπ, οΙίίΙβΓ ηιοηβο. 

^ι1^^I άβ (ϋ&ΐθϋίο ΧθπορΗοηίθα βΐ: άβ ειιιχΐΐΐο τβίουδ 
οΐ'ίΐιο^'αρίιΐοϊδ βΐ ^'αηιιηειίϊϋίδ 3-1) ΐηδοήρϋοηΛπδ Αΐΐϊοίδ 
Γβρβΐθηάο δβη1:Ϊ3ΐη, ίη ρΓ&βίαίίοηβ ρήοήδ βάίίίοηίδ άίδδθΓπί. 

δί^ΐίδ πδπδ δπηι Μδ: 

Ο = οοά. Ρατ. 1640; π1)ί θιύογ ηοη ιηβίπβηάπδ βΓαί, 
ΙίίίθΓ&ιη αάάθΓθ δυρθΓδθ(ΐ6ΐ)ειηι. 

Ο ρΐ' = ρΓΪηια οοάίοίδ Ο ηι&ηπδ. 

0^ = ηιαηπδ οοΐΎθοίοήδ, ς[ηί ΑηαΙ)Εδίη εκί ηοΓπιειηι 
άβίβΓίοΓπηι βχθηιρίΕΓίδ οοιτθχίΐ:. Ηπ^ ρΙπίΈδ ιηαηιΐδ οογ- 
Γβοίήοθδ βδδβ άίδίίη^πβηά&δ οοηΐβηάίί, δβά βχ οοηδίΐίο €θη- 
δίειηίί πηητη ίπίδδβ οοιτβοΙοΓβπι οοΐΐίσαηι. Ιιβνίοήδ ηιοπιβηίί 
οοιτθοίίοηβδ δπηΐ (^παβ ΙίΙίΓαΐ'ίο ίρδί βί νβίιΐδΐίοη Γβοβηΐίοήνβ 
αΐίοηί ηΐΒ,ηηί άβΙ)6ηίηι\ Κ&γο οοηία^ αά: 

Α = ν&ίίθ8ΐηηδ 987, Β = Ραήδίαπδ 1641 

Ό = Οχοηίβηδίδ, Βοάΐβίαηπδ, 1)ί1)1. Ο&ηοηίοίδη&β η. 39 

Ε = Είοηβηδίδ, Ρ = ναίίοαηυδ 1335 

Η = ΟαβΙίβΛτίαηυδ (Αη§. 71, 19) 

Ι. Κ. Κ = Υαΐίοαηί 990. 143. 96. 

Τ = Μββί'ηιαηηίαηυδ, άβί. = ' άβίβΓΪοΐ'βδ 1ίΙ)Γί 

νίικί. = νίηάοΙ»οηοηδίδ V, 95 

Υβη. Μ. = ΜαΓοίαηπδ 511 

Ζ = Μβάΐοθυδ Ιί&ητ. ρ1. 55 η. 21 

8οηΙ)βΐ3£ΐηι Ι(ΐ^ίοίί ηιβηδβ Αρηίί α. 1899. 



ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ 
ΚΥΡΟΥ ΑΝΑΒΑΣΙΣ 



Χθηορίιοηΐΐβ Αη3ΐ)αδΪ8, Γβο. Οειηοΐΐ. ΕΛ. ιηαΐοΓ. 



ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ 
ΚΥΡΟΥ ΑΝΑΒΑΣΙΣ 



^άαρείον καΐ Παρνΰάτίδοζ γίγνονται τΐαΐδεζ δύο, Ι. 
πρεΰβντεροζ μεν '^ρταζερ^ης, νεώτερος δε Κνρος' έπεί 
δε ήβΰ'ενεο Δαρείος [καΐ ντιώπτενε τελεντην τον βίον, 
εβονλετο τώ παίδε άμφοτερω παρεΐναι. 6 μεν ονν 2 
τίρεόβύτερος τΐαρών ετύγχανε" Κνρον δε μετατιέμτίεται 
άπο της άρχης ής αντον όατράπην ετΐοίηύε' καΐ <5τρα- 
τηγον δε αντον άττεδειξ,ε πάντων δΰοί εις Καβτωλοϋ 
πεδίον άϋ'ροίζονται. αναβαίνει, ονν 6 Κϋρος λαβών 
Τίόΰαφερνην ώς φίλον καΐ των ^Ελλήνων έχων δπλί- 
τας [ανέβΎΐ] τριακοβίονς, άρχοντα δε αντών ^ενίαν 
Παρράΰίον. επεί δε ετελεύτηβε ζίαρεΐος καΐ κατεύτη 3 
εις την βαΰιλείαν '^ρτα^ερ^ης, Τι,βόαφερνης δυαβάλλει 
τον Κνρον προς τον άδελφον ώς έπυβονλεύοι αντω. 
ο δε πείϋ'εταο καΐ λαμβάνει, Κνρον ώς άποκτενών ή 
δε μήτηρ έξαιτηΰαμενη αΰτόι^ αποπέμπει πάλιν επΙ 
την αρχήν. 



Α. Ξενοφώντος -κυρον άναβάαεως λόγος τιρώτος. 

Ι. 1 γίνονται. 2 ροδΐ των Ελλήνων Ά,άά. 0^ ό'ε || [άνέβη] 

Βΐδδΐιορ II ξεννίαν παράοιον || 'πεί%•ετοα ρΓ, τνείΰ-εταί 0^ || λαμ- 
βάνει, ρΓ, λαμβάνει 0^ || άποκτενών. 



4 I^IΒ. Ι. ΟΑΡ. Ι. 

4 Ό δ' ώζ άπηλ^ε κίνδννενΰας καΐ άημαΰ^είζ, βου- 
λεύεται οτίως μήτίοτε εη έβται επί τω άδελφω, άλλα, ην 
δννηταί, βαόίλενΰει άντ^ εκείνον. Παρναατις μεν δη 
η μήτηρ ντίήρχε τω Κνρω, φί-λοί)(?α αυτόν μάλλον η 

5 τον /^α^ιλίΰοντα '^4ρτα^ερ^ην. οΰτίζ δ' άφικνείτο των 
παρά βαΰιλεως προζ αυτόν πάντας οϋτω δίατι^είς άπε- 
πεμπετο ώύτε αύτω μάλλον φίλους είναι η βαβιλεΐ. 
καΐ των παρ' εαυτω δε βαρβάρων έπεμελεΐτο ωζ πολε- 

6 μεΐν τε ικανοί εί'ηΰαν και ευνοϊκών εχοιεν αύτω. την 
δε Έλληνικην δύναμιν η^^ροιζεν ως μάλιΰτα έδύνατο 
επικρυπτόμενος, όπως δτ6 άπαραΰκευότατον λάβοι βα- 
ΰιλεα. 

'ιίίδε ονν εποιεΐτο την βυλλογην. οπόύας είχε 
φύλακας εν ταΐς πόλεΰι παρήγγειλε τοΓ^ φρουράρχοις 
εκάβτοις λαμβάνειν άνδρας Πελοποννηόίους οτι πλεί- 
στους καΧ βελτίβτους^ ως επιβουλεύοντος Τιΰόαφερνους 
ταΐς πόλεΰι. και γαρ ήβαν αί 'ΙωνικαΙ πόλεις Τιΰβα- 
φερνους το άρχαΐον εκ βαβιλέως δεδομεναι, τότε δε 

7 άφειβτήκΕΰαν προς Κνρον παβαι πλην Μιλήτου" εν 
Μιλήτω δ\ Τιβόαφερνης προαιβ^όμενος τα αυτά ταϋτα 
βουλευομενους^ άποβτηναι προς Κϋρον^ τους μεν αυτών 
άπεκτεινε, τους δ' ε^εβαλεν. 6 δε Κϋρος ϋπολαβών 
τους φεύγοντας ΰυλλε^ας ΰτράτευμα εττοΑιόρκθί Μί- 
λητον και κατά γην και κατά ^άλατταν καΐ επειράτο 
κατα;^£6ΐ/ τού^ εκπεπτωκότας. καΐ αύτη αύ άλλη πρό- 
φαΰις ην αύτω του άΟ^ροίζειν ΰτράτευμα. προς δε 

8 βαύιλέα πέμπων η^ίου αδελφός ων αύτου δο^ηναι οί 
ταύτας τάς πόλεις μάλλον η Τιΰβαφέρνην άρχειν αύ- 



4 βαοιλεναη, 8βά η ΐ. γ3,8. || παρνΰάτι,ς. 6 ηελοποντίΰίονς \\ 
άφεατη-αεααν. 7 <^το'ΐ;?^ έν Μιλήτω 6^0. 8 δο&ήναί οί, δβ<ί 
δρίΐΊίπιη δυρβΓ οι τη. ιβο. αάά. 



ΠΒ. Ι. ΟΑΡ. Ι. 5 

των, καΐ η μ^'ήτΎΐ^ όννετΐραττεν αντω ταντα' ώΰτε /3α- 
βιλενζ τήν μεν τΐρος £αυτον ετίίβονλην ουκ τ}βΰ'άνετο^ 
Τίόΰαφε'ρνεί δε ένόμιξε πολεμονντα αντον άμφΐ τα 
ΰτρατενματα δατΐανάν' ώΰτε ονόεν ηχΟ'ετο αυτών πόλε- 
μουντών, καΐ γαρ ό Κϋρος άηέτίεμτιε τούζ γιγνομένους 
δαύμοϋζ βαβιλεΐ εκ των πόλεων ων Τίββαφερνης ζετι} 
ετύγχανεν έχων. 

"Αλλο δε ΰτράτευμα αύτω βυνελεγετο εν Χερρο- 9 
νήΰω τγι κατ άντιτιερας Αβύδου τόνδε τον τρόπον. 
Κλέαρχος Λακεδαιμόνιος φυγάς ήν' τούτω βυγγενό- 
μενος ο Κϋρος ήγάβΰ'η τε αυτόν καΐ δίδωΰιν αύτω 
μύριους δαρεικούς. δ (Ϊ£ λαβών το χρυΰίον ΰτράτευμα 
ΰυνέλε^εν από τούτων των χρημάτων καϊ έπολεμεο εκ 
Χερρονή(5ου ορμώμενος τοΓ^ ΘραζΙ τοις ύπερ 'Έλλή- 
βποντον ο^'κουοίί καΐ ωφελεί τους "Ελληνας ' ώΰτε και 
χρήματα ύυνεβάλλοντο αύτω εις την τροφήν των στρα- 
τιωτών αί ^ΕλληύποντιακαΙ πόλεις εκοϋΰαι. τούτο ό' 
αύ ούτω τρεφόμενον έλάν^ανεν αύτω το ΰτράτευμα. 

Άρίότιππος δε 6 Θετταλός ^ενος ων ετύγχανεν 10 
αύτω, καϊ πιεζόμενος υπό τών οίκοι άντιΰταΰιωτών 
ίρ;ΐ^£τα6 προς τον Κϋρον και αίτεΐ αυτόν εις διόχι- 
λίους ξένους [καϊ] τριών μηνών μιΰϋ'όν , ως ούτως 
περιγενόμενος αν τών άντιΰταΰιωτών, 6 δε Κϋρος δί~ 
δωΰιν αύτω εις τετρακιβχιλίους καϊ ί| μηνών μιΰϋ^όν^ 
καϊ δεΐται αΰτου μη πρόβϋ^εν καταλϋΰαι προς τους 
άντιΰταΰιώτας πριν αν αύτω βυμβουλεύΰηται. ούτω δε 
αύ το εν Θετταλία έλάν^ανεν αύτω τρεφόμενον στρά- 
τευμα. 



της — έτΐΐβονλην ρρ, της — έταβονλής 0^ || τισσαφέρντιν 
$8 ένομίζε \\ \^τι^ ετύγχανεν δοΜπιηιβΙρ/'βη^. 9 ελήΰτιοντον \\ 
έλ'ηατΐοντια'ΛΟίί. 10 [καί] τριών 6^0 \\ -ααταλνΰαι \\ έν ^ετταλίαι. 



6 Ι.ΙΒ. Ι. ΟΑΡ. Ι. Π. 

11 Πρό^ενον δε τον Βοιώτιον ξ,ενον οντά εχελενβε 

λαβόντα άνδρας οτι πλείβτον^ τΐαραγενεβϋ-αι , ώζ έζ 
Πιβίδαξ βονλόμενοζ ΰτρατενεΰϋ^αι^ ώζ πρε^^^αατα παρ- 
εχόντων των Πιΰίδών τι] εαυτού χώρα. 

Σοφαίνετον δε τον Στνμφάλιον καΐ Σωκράτην 
τον Άχαιόν^ ^ενονζ ονταζ καΐ τοΰτου^, έκελενβεν άν- 
δρας λαβόνταζ έλ&εΐν οτι πλείβτονζ^ ώζ τΐολεμήΰων 
Τιββαφέρνει 6νν τοΐζ φνγάΰι τοις Μιληβίων. καν 
ετίοίονν οντωζ οντοι. 

II. ^ΕπεΙ δ' έδόκει ηδη π:ορεί;£(?^α^ αντω ανω, την 

μεν πρόφαΰιν ετίοιεΐτο ώς Πιβίδαξ βονλόμενοζ έκβα- 
λεΐν τίαντάτίαΟιν εκ τήζ χώραζ' κ,αΐ αθροίζει ώζ έτά 
τοντουζ τό τε βαρβαρικον κα\ το ^Ελληνικόν. εντανΰ'α 
και παραγγέλλει τω τε Κλεάρχω λαβόντι ηκειν ο6ον 
ην αντω ΰτράτενμα^ καΐ τω ^Αρίβτίτίτιω ΰνναλλαγέντι 
προζ τονζ οίκοι άποπε'μφαι προζ εαυτόν ο είχε Οτρά- 
τευμα' καΐ ^ενία τω ^Αρκάδι, οζ αύτω προειβτήκει τον 
εν ταΐζ πόλεόι γενικού, ηκειν παραγγέλλει λα/ίόι^τα 
[τονζ άλλους] πλην οπόΰοι ικανοί ηβαν τάζ άκροπόλεΐζ 
2 φνλάττειν. έκάλεβε δε και τοϋζ Μίλητον πολιορκονν- 
ταζ, καΐ τονζ φνγάδαζ εκέλενβε ύνν αντω ΰτρατεν- 
εΰ^αι^ νποβχόμενοζ αντοΐζ, ει καλώζ καταπρά^,ειεν εφ' 
α έβτρατενετο, μη πρόϋ^εν πανβαΰ^αι πρΙν αντονζ 
καταγάγοι οί'καδε. οι ^£ ηδέωζ έπεί^οντο' επίΰτενον 
γαρ αντω' καΐ λαβόντεζ τα όπλα παρηΰαν είζ Σάρ- 



11 ^ύνον δντα ρΓ, ξένον οντκ ' 0^ [| ^? ηιοΰίδας βονλό- 
μενον II πιοοιδών || ώ^ τίοΧεμήοων τισααφέρντ] ί. ιηαΓ»•. 0. πι. αη- 
ϋί^ηβ, II τοΙς μιληΰίων ρΓ, των μιλτιοίων 0^. 

Π. 1 ώς τΐίσσίδας 0^, τηαοίδας ρΓ [| ένταΰ&α καϊ ρΓ, έν- 

στράτευμα 
ταΰΟ-α καΐ 0^ || ξεννία \\ τονς αλλονς ρΓ, τους άνδρας 0^, άβΐ. 
Ώϊηάθγ(. 2 τταΰαεαΟ^οίΐ Οούεί \\ γ,ατάγοι. 



Ι.ΙΒ. Ι. ΟΑΡ. Π. 7 

δείς. ξενίας μεν δη τονζ εκ των πόλεων λαβών τταρ- 3 
εγένετο εις Σάρδεις δτΐλίτας είζ τετρακίόχιλίουζ^ Πρό- 
ξενος δε 7ΐαρϊ}ν έχων δτίλίτας μεν είζ πεντακοβίονζ 
καΐ χιλίονς, γνμνητας δε πεντοίκοΰιονζ^ [Σοφαινετος 
δε 6 Στνμφάλιος δτίλίτας έχων χιλίονζ]^ Σωκράτης δε 
ο Άχαώς δτίλίτας έχων ώς τΐεντακοΰίονς, Παΰίων δΐ 
ό Μεγαρενς τριακοΰίονς μεν δτίλίτας^ τριακοβίονς δ\ 
Ίίελταΰτάς έχων παρεγένετο' ήν δε καΐ οντος καΐ 6 
Σωκράτης των άμφΐ Μίλητον ΰτρατενομένων. ούτοι 
μεν εις Σάρδεις αντω άφίκοντο. 

Τιΰΰαφέρνης δε κατανοήβας ταντα^ καΐ μείζονα 4 
ηγηόάμενος είναι η ώς έτά Πιόίδας την τΐαραβκενήν, 
πορεύεται ώς βαΰιλέα ύ] £(^ι;νατο τάχκΐτα ιππέας έχων 
ώς πεντακοΰίονς. καΐ βαΰιλενς μεν δη επει ηκονΰε 5 
Τιββαφέρνονς τον Κνρον ότόλον, άντιπαρεβκενάζετο. 

Κύρος δε έχων ονς είρηκα ώρμάτο από Σάρδεων 
και εξελαννει δια της Λυδίας ΰτα^μονς τρεις παρα- 
όάγγας δΓκοίίί. καΐ δυο επΙ τον Μαίανδρον ποταμόν. 
τούτον το ενρος δύο πλέ^ρα' γέφυρα δε έπην έπζτα) 
έξευγμένη πλοίοις. τούτον διαβάς εξελαύνει δια Φρυ- 6 
γίας βταϋ'μόν ένα παραβάγγας οκτώ εις Κολοΰΰάς^ 
πόλιν οίκονμένην καΐ εύδαίμονα καΐ μεγάλην. έν- 
ταϋ^'α έμεινεν ημέρας έπτά' καΐ ηκε Μένων Θετταλός 
όπλίτας έχων χιλίους καΐ πελταΰτάς πεντακαβίους^ 
^όλοπας καΐ Αίνιανας και Όλυνΰ^ίους. εντεύθεν έξε- 
λαύνει βτα&μούς τρεις παραβάγγας εί'κοβιν εις Κε- 7 



3 ^εννίαξ || γυμνητας \\ [αοφκίνετος — χιλίονς] Ώΐηάον/ || 

7ΐΐ6θίδ(χς. 5 ρΟδΙ; η-αοναε 0^ 8. ν. αάά. τιαρά \\ ροδϊ γέφυρα ^^ 

8. V. αάά. ^ί II ΐ7Τ<(τώ)> έζενγμ,ένη Ηιΐ0, έπέζενγμένη Ο || ■πλοίοις 

ρΐ', πλοίοις 0^. 6 ό αηίβ Ο'ετταλός 8. ν. ίκίΐοΐ. 0^ || αίνιάνας. 

7 εϊν.οΰΐ. 



8 Ι.ΙΒ. Ι. ΟΑΡ. Π. 

λαίνάς, τήζ Φρυγίας πάλιν οίκον μένην ^ μεγάλην χαΐ 
ενδαίμονα. ενταν&α Κνρω βαΰΟ^εια ήν κ«1 παράδει- 
60£ μέγας άγριων ϋ^ηρίων τΐλήρης, α εκείνος έ^ήρενεν 
άπο ίππου, οπότε γνμνάβαι βούλοίτο εαυτόν τε καΐ 
τους ίππους, δια μέύου δε του παραδείΰου ρεί ο 
Μαίανδρος ποταμός' αϊ δε πηγαΐ αύτοϋ είΰίν εκ των 
βαΰίλείων' ρεΙ δε καΐ δια της Κελαυνών πόλεως, έύτι 

8 ί£ καΐ μεγάλου βαΰίλεως βαβίλευα εν ΚελαιναΙς έρυμνά 
επΙ ταΐς πηγαΐς τοϋ Μαρΰύου ποταμού υπό τι] άκρο- 
πόλεΐ' ρεΐ δε καΐ ούτος δια της πόλεως καΐ εμβάλλει 
εις τον Μαίανδρον τοϋ δε Μαρύύου το εύρος εβτιν 
εί'κοΰι καΐ πέντε ποδών, ενταν&α λέγεται ^Απόλλων 
έκδεΐραι Μαρΰύαν νικήΰας έρίζοντά ου περί ΰοφίας, 
καΐ το δέρμα κρεμάβαι έν τω αντρω όϋ'εν αϊ πηγαί' 
δια δε τούτο ό ποταμός καλείται Μαρΰνας. ενταύθα 

9 ΐΞΐέρ^ης, ότε εκ της Ελλάδος ηττηϋ'είς [τι}] μάχτ] άπ- 
εχώρει, λέγεται οίκοδομηβαι ταϋτά τε τα βαΰίλεια και 
την Κελαινών άκρόπολιν. ενταύθα έμεινε Κϋρος ημέ- 
ρας τριάκοντα" καΐ ηκε Κλέαρχος ό Λακεδαιμόνιος 
φυγάς έχων όπλίτας χίλιους καΐ πελταΰτάς Θράκας 
οκτακόσιους καΐ το^ότας Κρητας διακοβίους. άμα δε 
καΐ Σώΰις παρην ό Συρακόβιος έχων όπλίτας τρια- 
κοΰίους., και Σοφαίνετος ^Αρκάδας έχων όπλίτας χί- 
λιους, καΐ ενταύθα Κϋρος έξ,έταΰιν καΐ άρι&μόν των 
^Ελλήνων εποίηΰεν έν τω παραδ ε ίβω, καΐ £;^£νοΐ'το οι 

8 έ-κδεΐραι 0^, έν.δείρείν ρι || ν,αλεΐται μαρβνας άβί, λέγεταί 
μαρονας 0. 9 [τ^] μάχτ; Ββΐίβ || τινρος || αώοίς Ώ (= Οχοηΐβηδίδ 
Βοάΐθίαηιΐδ 1)ΐ1)1. Οαηοηϊοΐαηαβ η. 39), αώοης ΟρΓ, αωοίας 0^ 1| 
τιαΐ έγένοντο [οί ελλτινες όηλίται μεν μνριοι ν.αϊ χίλιοι^ τίελταοταΧ 
8ε πενταν,όΰιοί, γυμνήτες δε πεντα-λόΰίΟί, κρτ/τε^ ίί δια-κόαοι, 
ϋ-ράκες ϋν.ταν.όαοι, ονμπαντες άρι^-μος μύριοι τριςχίλιοι^ οί ΰνμ- 
παντες οηκίται μεν μνριοι χίλιοι, τΐελταΰταΐ όε άμφΐ τους δια- 
χιλίονς. πηοϊδ ίηοΙιίδΕ σΓπ,πιιηαίίοί ριιίαηάα δυπί. 



ΕΙΒ. Ι. ΟΑΡ. Π. 9 

ανμπαντεζ δτίλΐτοα μεν μνρίΟί χίλιοι^ τΐελταβταΐ δε 10 
άμφΐ τους διβχίλίονς. 

Εντεύθεν έ^ελαννεί σταθΊΐιού^ όνο τίαραΰάγγας 
δέκα είς Πελτας, πόλιν οίκονμενην. έντανϋ'^ έμεινεν 
Ύΐμερας τρεΐς' εν αίς ξενίας ό '^ρκάζ τά Ανκαια εϋ'νΰε 
καΐ αγώνα εϋ^ηκε' τά δε άΟ-λα ήΰαν ΰτλεγγίδες χρνβαι' 
έ^εώρεί δε τον αγώνα καΐ Κνρος. εντεύθεν έξελαννει, 
ΰταΘ'μονς δυο τΐαρααάγγας δώδεκα ες Κεράμων άγοράν, 
τίόλίν οίκονμενην, εΰχάτην προς τι] Μνΰία χώρα. εν- 11 
τεν%'εν έ^ελαννει βτα^μονς τρεις τιαραϋάγγας τριά- 
κοντα εις Κανΰτρον πεδίον, πόλιν οίκονμενην. έν- 
ταΰΟ-' έμεινεν ημέρας πέντε' και τοις ΰτρατιώταις 
ώφείλετο μιο^ός τίλέον τ) τριών μηνών ^ καΐ πολλάκις 
ίόντες έπΙ τάς ΰ'ύρας άπητονν. ο δε ελπίδας λέγων 
διήγε και δήλος ήν άνιώμενος' ον γαρ ήν προς τον 
Κνρον τρόπον έχοντα μή άποδιδόναι. ένταϋ&α άφικ- 
νεΐται Έπναζα η Σνεννέΰιος γννη τοϋ Κιλίκων βα- 12 
ύιλέως παρά Κνρον ' καΐ έλέγετο Κνρω δούναι χρή- 
ματα πολλά, τη δ' ονν ΰτρατια τότε άπέδωκε Κνρος 
μιΰ^όν τεττάρων μηνών, είχε δε η Κίλιόόα φνλακήν 
[και φύλακας^ περί αντήν Κίλικας καΐ Άϋπενδίονς' 
έλέγετο δε και ΰνγγενέβΟ-αι Κνρον τη Κιλίΰΰη. 

^Εντεϋϋ^εν δε έζελαννει ύταΰ^μονς δύο παραβάγγας 13 
δέκα εις Θνμβριον, πόλιν οίκονμένην. έντανϋ-α ήν 
παρά την δδόν κρήνη ή Μίδον καλονμένη τοϋ Φρν- 
γών βαΰιλέως, έφ' η λέγεται Μίδας τον Σάτνρον 
ϋ'ηρενΰαι οί'νω κεράοας αυτήν, εντεύθεν έ^ελαννει 14 

10 ^εννίας \\ οτλεγγΐδες \\ κεράμων. 11 βυννέΰίος. 12 [καΐ 
(ρνλαν.αζ\ ΒτβϋβτώαόΗ || ττερϊ αντόν. 13 ίε έξελαννει Α (= Υο,- 

ϋοίΐηπδ 987). Β (= Ρο,ηδ. 1641), ^ε έλαύνει ΟρΓ, ^έ '^έλαννει 
Οι II γ,εράΰαζ αντόν. 



10 ΊΑΒ. Ι. ΟΑΡ. Π. 

ατα&μον^ δύο ΛΟίραβάγγας δέκα εις Τυριάειον^ τίόλιν 
οίχονμένψ. ένταϋ^α 'έμεινεν ημέρας τρεις, καΐ λέ- 
γεται, δεηϋ-ήναι ή Κίλιβΰα Κνρον έπίδεΐ^αι το ατρά- 
τενμα αντί]• βονλόμενος ονν έπιδείΐαί ε^εταΰίν ποιείται 

ΐδ εν τώ πεδιω των Ελλήνων καΐ των βαρβάρων, έκε- 
λενβε δε τονς 'Έλλψας ως νόμος αντοΐς εις μάχην 
οντω ταχ^ηναι καΐ ότηναι, ύνντάξαι δ' ίκα^τον τους 
εαντον. έτάχ^ΐ]6αν ονν επί τεττάρων' δίχε δε το μεν 
^£|ιΟΓ Μένων και οί ΰνν αύτω, το δε ενώνυμον 
Κλέαρχος και οι [εξ\ εκείνον, το δε μέΰον οι άλλοι 

10 ΰτρατηγοί' έϋ-εώρει ονν 6 Κνρος πρώτον μεν τονς 
βαρβάρους" οϊ δε παρήλαννον τεταγμένοι κατά ί'λας 
και κατά τά^εις' είτα δε τονς "Ελληνας, παρελαννων 
εφ' άρματος καΐ η Κίλιββα έψ άρμαμάξης. είχον δε 
πάντες κράνη χαλκά καΐ χιτώνας φοινικονς και κνη- 

17 μΐδας καΐ τάς άΰπίδας έκκεκαλυμμενας. επειδή δε 
πάντας παρήλαΰε, ΰτήΰας το άρμα προ της φάλαγγος 
μεΰης, πεμψας Πίγρητα τον ερμηνεα παρά τονς ΰτρα- 
τηγονς των Ελλήνων έκέλενβε προβαλέΰ^αι τα δπλα 
καΐ επιχωρηΰαι ολην την φάλαγγα, οι δε ταϋτα προ- 
εΐπον τοΓ^ ΰτρατιώταις' καΐ επά εόάλπιγξε, προβαλό- 
μενοι τά δπλα επηΰαν. εκ δε τούτον ϋ-άττον προϊόν- 
των ΰνν κρανγΐ] άπο τον αντομάτον δρόμος εγενετο 

18 τοΓ^ ΰτρατιώταις έπι τάς βκηνάς, των δε βαρβάρων 
φόβος πολύς, και ή τε Κίλιΰΰα εφνγεν επί της άρμα- 
μάξης καΐ οι εκ της αγοράς καταλιπόντες τά ώνια 
εφνγον. οι άί "Ελληνες ΰϋν γέλωτι επΙ τάς βκηνάς 
ηλ^ον. η δε Κίλιβΰα ίδονΰα την λαμπρότητα καΐ τ^ιν 

14 τνραΐον. 15 οί ί-ΛΠνον Λθί. 16 χαλκά |1 φοινι-Λίονς. 
17 ηρο^αΧόμενοι ΟθΙ)€ΐ, προβαλλόμενοι Ο || έτιραν Όίηάοι^, έττή- 
εοαν Ο II ^ααοον. 18 εφνγεν ετά Ό, εφνγεν έ-α Ο, δθά έ-κ τ. γ^8. 



Ι.ΙΒ. Ι. ΟΑΡ. Π. 11 

τάξ,ιν τον ότρατενματος έΰ'ανμαΰε. Κνροζ δΐ ηό^η 
τον εκ των "^Ελλήνων εις τους βαρβάρους φόβον ίδών. 

Έντεϋ%'εν έ^ελαύνει ΰτα^μονς τρεις τιαραύάγγας 10 
εί'κοόίν εις Ίκόνιον, της Φρυγίας τίόλυν εβχάτην. έν- 
ταν%'α έμεινε τρεις ημέρας, έντεϋϋ^εν έ^ελαύνει δια 
της Ανκαονίας ΰταΟ^μους πέντε παραβάγγας τριάκοντα, 
ταύτην την χώραν ετΐέτρεψε διαρτιάΰαι τοΓ^ "Ελληΰιν 
ώς τίολεμίαν ονΰαν. εντεύθεν Κύρος την Κίλιύβαν 20 
εΙς την Κιλικιαν αποπέμπει την ταχίΰτην δδόν' καΐ 
ΰυνέπεμψεν αυτί] [ΰτρατιώτας] ους Μένων είχε και 
αυτόν. Κύρος δε μετά των άλλων έζελαύνει δια Καπ- 
παδοκίας ΰτα^μοϋς τετταρα^ παραΰάγγας εί'κοΰι καΐ 
πέντε προς ^άνα, πόλιν οίκονμένην^ μεγάλην καΐ εν- 
δαίμονα. ενταύθα έμειναν ημέρας τρεΐς' εν ω Κύρος 
άπέκτεινεν άνδρα Πέρΰην Μεγαφέρνην, φοινικιότην 
βαΰίλειον, καΐ έτερον τίνα [των υπάρχων^ δυνάβτην^ 
αίτιαβάμενος έπιβουλεύειν αύτω. 

^Εντεύ^εν έπειρώντο είΰβάλλειν εις την Κιλικίαν 21 
η δ'ε είΰβολη ην [^οδός] αμαξιτός 6ρ%'ία ίΰχνρώς καΐ 
άμήχανον είΰελΰ'ειν ΰτρατενματι^ ει τις έκώλυεν. ελέ- 
γετο δε κα\ Συέννεβις είναι έπι των άκρων φυλάττων 
την είόβολήν διό έμειναν ήμέραν έν τω πεδίω. τγι 
δε νΰτεραία ήκεν άγγελος λέγων δτι λελοιπώς είη 
Συέννεΰις τα άκρα, έπεί τ^ίί-θ-ετο οτι τό Μένωνος στρά- 
τευμα ηδη έν Κιλικία ην εί'ΰω των ορέων, καΐ οτι 
τριήρεις ηκουε περιπλέουσας απ"* ^Ιωνίας εις Κιλικίαν 
Ταμών έχοντα τάς Λακεδαιμονίων κα\ αυτού Κύρον. 



20 [ατ^^^τιό3τας\ βρο || -προς ζίάνα Τ (= ΜβθΓΐηο^ηηίίΐιιΠδ), 
Ίίρος ^άνκν Ο, εις Θόανα Κ,θΐιάαιιίζ || \τών ντιάρχων] ΒοΗβηΜ. 
21 [όό'ό^] 6^0 II αμα^Ύΐτος || αμήχανος άθί || ΰννέννεσις || ^ιιείναν 
0^, ^μεινεν ρι |ϊ οοηίβοί Ταμώ έχοντος. 



12 Ι^ΙΒ. Ι. ΟΑΡ. Π. 

22 Κνροζ δ' ονν άνεβη έπΙ τά ορη ονδενοζ χωλνοντος, 
καΐ είδε τάς βκηνάζ ον οι Κίλικες εφνλαττον. έντεν- 
ϋ'εν δε κατεβαινεν εις πεδίον μέγα καΐ καλόν, έπίρ- 
ρντον, καΐ δένδρων παντοδαπών ΰνμπλεων καΐ αμ- 
πέλων πολν δε καΐ βήόαμον καΐ μελίνην καΐ κεγχρον 
και πνρονς καΐ κρι^ά^ φέρει, δρο^ (ϊ' αυτό περιεΐχεν 
όχνρον και νψηλον πάνττ} εκ ^αλάττηζ είζ ^άλατταν. 

23 καταβάς δε δια τούτον τον πεδίον ηλαΰε ύτα&μονζ 
τέτταραζ παραΰάγγαζ πέντε καΐ εί'κοΰιν είζ Ταρΰονς^ 
της Κιλικίας πόλιν μεγάλην και ενδαίμονα, ον ην τά 
Σνεννέύιος βαύίλεια τον Κιλίκων βαΰιλέως' ^ιά μέόον 
δε της πόλεως ρεΐ ποταμός Κνδνος όνομα, ενρος δύο 

24 πλέ&ρων. ταντην την πόλιν έζέλιπον οι ένοικονντες 
μετά Σνεννέβιος εις χωρίον όχνρον επί τά όρη πλην 
οΓ τά καπηλεία έχοντες" έμειναν δε και οι παρά την 
%-άλατταν οίκονντες εν Σόλοις καΐ εν Ίΰόοΐς. 

25 Έπνα^α δε ή Σνεννέβιος γννη πρότερα Κνρον 
πέντε ήί*φί^^? ^^9 Ταρΰονς άφίκετο' εν δε τγ} νπερ- 
βολη των ορών τι] εις το πεδίον δνο λό;^θί- τον Μέ- 
νωνος Στρατεύματος άπώλοντο' οϊ μεν έφαβαν αρπά- 
ζοντας τι κατακοπηναι νπό των Κιλίκων, οϊ δε 
νπολειφ&έντας καΐ ον δνναμένονς ενρεΐν το άλλο 
ϋτράτενμα ονδε τάς ό^ού^ είτα πλανώ μένονς άπολέ- 

26 6^αΐ' ήβαν δ^ ονν οντοι εκατόν όπλΐται. οί ^' άλλου 
έπει ήκον, την τε πόλιν τονς Ταραονς διηρπαβαν, διά 
τον όλε&ρον των ΰνβτρατιωτών όργιζόμενοι, και τά 
βαύίλεια τά εν αντί], Κϋρος δ^ έπεΙ είϋηλαΰεν εις 



22 πανταδατΐών || περιεΐχεν ρΓ, περιέχει 0^. 23 ταραους άβί, 
ταρΰόν Ο || ου ην βοΐιηβϊάβτ, εΐο ην Ο || ονννέοιος. 24 οολοΖς. 
25 ίπνάξ,α || ονννύοιος \\ ττ} εις Ήβίβϊϊε, των εις Ο || έφαβαν 0^, 
ϊψ^αΰαν ρΓ II οπλίται. 



Ι.ΙΒ. Ι. ΟΑΡ. Π. III. 13 

την Λολιν ^ μετεττεμπετο τον Σνέννεΰιν τΐρός εαυτόν 
ο δ' οντε τΐρότερον ονδενί πω κρείττονι έαντον εις 
χείρας ελϋ'εΐν εφη οντε τότε Κνρω ίέναυ Ύΐ^ελε^ τίρίν 
ή γνν^ι αντον επείόε καΐ πίΰτεις έλαβε, μετά δε 27 
ταντα έπε\ ΰννεγένοντο άλλήλοις^ Σνέννεΰίς μεν έδωκε 
Κνρω χρήματα πολλά εις την ΰτρατίάν, Κύρος δε 
εκείνω δώρα α νομίζεται παρά βαΰιλει τίμια, ϊππον 
χρνβοχάλινον καΐ ΰτρεπτον χρνβοϋν καΐ -ψέλια καΐ 
άκινάκην χρνΰονν και βτολήν Περβίκήν, καΐ την 
χώραν μηκέτυ διαρπάζεΰΟ^αυ' τά δε ηρπαΰμένα άνδρά- 
ποδα, ην πον έντνγχάνωΰιν, άπολαμβάνειν. 

^Ενταν%'α έμεινεν ο Κνρος καΐ η ΰτρατιά ήμέραςΤίί. 
εί'κοΰίν' οί γάρ ΰτρατιώται ονκ έφαβαν ίέναι τον 
πρόΰω' νπώπτενον γάρ ήδη επΙ βαΰιλέα ίέναυ' μίΰΰ'ω- 
^ηναί δε ονκ επΙ τούτω ί'φαίίαΐ'. πρώτος δε Κλέ- 
(^9χος τον ς αντον ΰτρατιώτας εβίάξετο ίέναι' οϊ δ 
αντόν τε έβαλλον καΐ τά νποζνγια τά εκείνον, επεί 
αρ^αιντο προϊέναι. Κλέαρχος δε τότε μεν μικρόν 2 
εξέφνγε μη καταπετρωϋ^ηναι, νότερον δ' έπεΙ έγνω 
ότι ον δννήΰεται βιάϋαΰ^'αι, ΰννήγαγεν έκκληΰίαν τών 
αντοϋ ΰτρατιωτών. καΐ πρώτον μεν έδάκρνε πολνν 
χρόνον έΰτώς' οι δε όρώντες έϋ^ανμαξον καΐ έΰιώπων. 
είτα δε έλε^ε τοιάδε. 

"Ανδρες ΰτρατιώται , μη %-ανμάζετε ότι χαλεπώς 3 
φέρω τοις παρον(5ι πράγμαβιν. έμοί γάρ ^ένος Κνρος 
εγένετο καί με φεύγοντα εκ της ττατρ^^ο^ τά τε άλλα 
έτίμηΰε καΐ μνρίονς έδωκε δαρεικονς' ονς εγώ λαβών 



27 δίαρπάξεο&αι, Οοϋβί, άφαρπάξεα^οα 0. III, 1 τονς αν- 
τον ατρατίώτας || οί δ' αντόν τε 0^, οΐ δ' αντόν ρΓ || αρ^αιντο 
ρΓ, ηρξ,ατο 0^, τι ^^ α \. Γ3-8. 2 έ^έφνγε μη ρΓ, έ^έφνγε τον (ί. 
ιηαΓ^.) μη ϋ^ || τών αντον στρατιωτών. 



14 Ι^ΙΒ. Ι. ΟΑΡ. ΙΠ. 

ουκ είζ το ίδιον κατε^εμ,ην εμοί ονδε κκϋ-ηδνπά^ηβα^ 
4 άλλ' εΐζ υμάς έδατίάνων. καΙ πρώτον μεν προζ τονζ 
Θράκας επολεμηόα, και νπερ τηζ Ελλάδος έτιμωρον- 
μην με^^ νμών, εκ της Χερρονήβον αυτούς ε^ελαννων 
βονλομενονς άφαιρεΐβΰ'αι τους ενοικοϋντας Έλληνας 
την γην. επειδή δε Κϋρος έκάλει, λαβών υμάς επο- 
ρενόμην^ ίνα ει τι δέοιτο ώφελοίην αυτόν άνθ^' ών ευ 
δ επα^ον ϋπ' εκείνου, επει δε ϋμεις ου βούλεΰϋ'ε ΰυμ- 
πορεύεβ^αι^ ανάγκη δή μοι η υμάς προδόντα τη Κύ- 
ρου φιλία χρηβΰ^αι η προς εκείνον φευόάμενον με^' 
υμών είναι, ει μεν δή ^ίΓκα^α ποιήΰω ουκ οίδα^ αί- 
ρήύομαι δ' ούν υμάς καΐ ΰϋν υμιν δ^τι άν δεί} πεί- 
θομαι. καΧ ουΛοτ£ ερεί ουδείς ώς εγώ "Ελληνας άγα- 
γών εις τους βαρβάρους, προδοϋς τους Έλληνας τήν 

6 τών βαρβάρων φιλίαν ειλόμην, άλλ^ επεΙ υμεΐς εμοι 
ου θέλετε πεί^εβ^αι, εγώ ΰυν υμιν εφομαι και ο,τι 
άν δέη πείθομαι, νομίζω γαρ υμάς έμοΙ έίνα^ καί- 
πατρίδα καΐ φίλους καΐ ΰυμμάχους, καΐ βϋν υμιν μεν 
άν οίμαι είναι τίμιος οπού άν ώ, υμών δε έρημος ών 
ουκ άν ίκαι^ό^ οίμαι βιι^ο^ί- ουτ άν φίλον ώφελήΰαι 
ουτ άν έχ^ρόν άλέ^αΰΰ'αι. ώς έμοϋ ούν ιόντος δπη 
άν καΐ ύμεΐς οϋτω τήν γνώμην έχετε. 

7 Ταϋτα είπεν' οι δε ΰτρατιώται οΧ τε αυτού εκείνου 
καΐ οΓ αΛλοί^ ταύτα άκούόαντες δτί. ου φαίη παρά βα- 
6 ίλεα πορεύεΰΰ'αι επηνεΰαν παρά δε ίΕίενίου καΐ 
Παΰίωνος πλείους ή διύχίλιοι λαβόντες τα όπλα καΐ 

8 τα ϋκευοφόρα εΰτρατοπεδεύΰαντο παρά Κλεάρχφ. Κύ- 



3 ροδί "κατε^έμην έμοϊ 0^ 8. ν. αάά. άλλ' || -ΛαΟ^' ήδνπάΰ•ηοα \\ 
άλλ' εις ... . έπολέμηαα ί. ιηαΓ^. ία. αηί. 6 ροδϊ 7ίείΟ•εο%^αι 
0Π1. ρΓ ονδε έπεαΟ-αι, αάά. 0\ ϊ. ώιάυ§. || άλέξαοϋ'αί Οα8ίαΙίθ, 
άλε^'ήοαο^'αι 0. 7 ότι φαίη || ^εννίου. 



Ι,Ιβ. 1. ΟΑΡ. 111. 15 

^ ρο^ ^£ τούτοις άτΐορών τε καΐ λντΐονμενος μετεττεμτΐετο 
Ι τον Κλεαρχον ο δε Ιεναι μεν ονκ ηϋ'ελε, λά^ρα δε 
των ΰτρατιωτών τίέμτίων αντω αγγελον έλεγε Ό^αρρεΐν 
ώς καταΰτηΰομενων τούτων εις το δέον. μετατιέμπεο^αυ 
ό" εκελενεν αυτόν αντος δ^ ονκ εφη ίέναι. 
Ι Μετά δε ταντα όνναγαγων τους ^^ «αυτοί) βτρα- ί) 

χιώχας καΐ τονς Λροΰελΰ'όντας αντω καΐ των άλλων 
τον βονλόμενον^ έλε^ε τουάδε. "Ανδρες ΰτρατιώταί^ τά 
μεν δη Κύρον δηλον οτι όντως έχει τυρός ημάς ωΰτίερ 
τά ημέτερα ηρός εκείνον οντε γαρ ημείς εκείνον έτι 
ΰτρατίώται, έπεί γε ον βννετΐόμεϋ'α αντω^ οντε εκείνος 
έτι ημΐν μιΰΰ-οδότης. ότι μέντοι άδικεΐ6%•αι νομίζει 
ύφ' ημών οΐί^α* ώΰτε κα\ μετατΐεμπομένον αντον ονκ 10 
εΟ'έλω ελ^ειν, το μεν μέγιΰτον αίβχννόμενος ότι <5ύν- 
οιδα εμαντω πάντα εψενϋμένος αντόν ^ έτιειτα και 
δεδιως μη λαβών με δίκην έπι^ΐ] ών νομίζει νπ έμον 
ήδικηβ^αι. εμοί ονν δοκεΐ ονχ ώρα είναι ημΐν κα^εύ- 11 
δειν ονδ' άμελεΐν ημών αντών ^ αλλά βονλεύεΰθ-αι 

Ιό,τι χρή Ίίοιεΐν εκ τούτων, καΐ έως γε μένομεν αντον 
βκεπτέον μοι δοκεΐ είναι ότΐως <(ώ^)> άβφαλέΰτατα με- 
νοϋμεν., ει τε ηδη δοκεΐ άπιέναι, όπως <^ώς)> άΰφαλέ- 
ύτατα άτίΐμεν ^ και όπως τά επιτήδεια έ^ομεν άνεν 
γάρ τούτων οντε ΰτρατηγον οντε ίδιώτον όφελος 
ονδέν. ό ά' άνήρ πολλοί) μ\ν άξ,ιος ω αν φίλος ^, 12 
χαλεπώτατος δ' εχθρός φ αν πολέμιος γι, έχει δε δύ- 
ναμιν καΐ πεζην και ιππικήν καΐ ναντικήν ην πάντες 

8 ροδί δ' έτίέλενεν Καρρβψιβ ίηδθΓπίΐ; ανΟ-ίς, €00 αν. 9 τον 
βονλόμενον, δβά ο βΐ: 3,ΓΪίοιι1ΐ βί ρΕΐΊ;ίθίρη ί. ταδ. 11 έως γ ε 
Ι μείνωμεν \\ (^ώς^ άοφκλέΰτατα \)Ϊ8 ΟοΙ>6Ϊ, όπως άοφαίεβτατα μέ- 
νωμεν Ο ί. πιη,γ^. πι. ^ϋί. 12 ροδΐ άξιος 0^ 8. ν. αάά. φίλος || 
ναντιν,Ύΐν καΐ ίτιπί'Λην, 8βά ρΓ δΐιρθΓ ίτιπιγ,ην ροδίιίΐ α, δπρβΓ 
ναντιν,7]ν β. 



16 ΜΒ. Ι. ΟΑΡ. ΠΙ. 

ομοίως όρώα^ν τε καΐ ετΐΐβτάμε^α' καΐ γαρ ονδε πόρρω 
^οκοΰ^αίν μοι αντον καϋ'ηΰ&αί. ώΰτε ώρα λέγειν ο^τι 
τις γιγνώβκει αριβτον είναι, ταϋτα ειπών επανβατο. 

13 Έκ δε τούτον άνίβταντο οϊ μεν εκ τον αύτοαάτου, 
λέγοντες α εγίγνωΰκον^ οι δε και νπ εκείνον έγκέλεν- 
ΰτοι, έπιδεικννντες οία εί'η η απορία ανεν τΐ]ζ Κνρον 

14 γνώμης καΐ μενειν και άπιέναι. εις δε δη είπε προΰ- 
ποίονμενοζ βπενδειν ώζ τάχιατα πορενεβΟ^αι είζ την 
^Ελλάδα ΰτρατηγονς μεν ελέβ^αι άλλους ώς τάχιΰτα, 
ει μη βονλεται Κλέαρχος άπάγειν' τα δ' «πιττ^^ίί^' 
άγοράζεβ^αι — η δ' αγορά ην εν τω βαρβαρικά βτρα- 
τενματι — καΐ ΰνβκενάζεΰϋ'αΐ' ελ&όντας δε Κνρον 
αίτεΐν πλοία ^ ώς άποπλεοιεν εάν δε μ^ι δ ιδώ ταϋτα^ 
ηγεμόνα αίτεΐν Κνρον οΰτις διά φί-λ^α^ της χώρας 
απάγει, εάν δε μηδέ ηγεμόνα δίδω , ΰνντάττεβ^αι 
την ταχίβτην, πεμψαι δε καΐ προκατα?,ηψομενονς τά 
άκρα, όπως μη φ^άβωβι μήτε Κϋρος μήτε οί Κίλικες 
καταλαβόντες, ών π:ολλού^ και πολλά χρήματα εχομεν 
άνηρπακότες. οντος μεν τοιαύτα είπε. 

ΐδ Μετά δε τούτοι» Κλέαρχος είπε το^ουτοι^' '^ς 

μεν ΰτρατηγήβοντα εμε ταντην την βτρατηγίαν μηδείς 
νμών λεγετω' πολλά γάρ ενορώ δι α έμοί τούτο ον 
ποιητεον ώς δε τω άνδρι ον αν εληΟϋ^ε πείΰομαι τ] 
δννατόν ^ιιαλι^τα, ϊνα είδητε ότι και αρχεβ^αι επί- 

16 βταμαι ώς τις κα\ άλλος μάλιύτα ανθρώπων, μετά 
τούτον άλλος άνεότη, έπιδεικννς μεν την ενή^ειαν 
τού τά πλοία αίτεΐν κελενοντος, ώβπερ πάλιν τον 

όρώμεν τε. 14 έπιτηδει ρι, αροδίΓορΙιοη αάά. 0^ ]| έλ^όντα ρΓ, 
6 αάά. 0^ II άπάξει άβί., άποίαει Ο || αη δε ηγεμόνα. 1δ δι α έμοϊ 
Ο, δβά δι,' α ε βϊ 11. ΤΆ3. \\ έάν εληοΟ-αί ρι, δβά αν βαά. πι. οογγ. 
η δννατόν \\ οοτις άλλος μάλιστα. 16 έπι,δεί^ννς Ο, δβά σ ΐ. ταδ. 
πάλιν τον ρΓ, δβά τον βαά. πι. άβΐ., ρΐ'Ο πάλιν οοηίβοΐ νανοΐ. 



Ι^ΙΒ. Ι. ΟΑΡ. ΙΠ. 17 

ΰτόλον Κνρον τΐοίονμενον^ έτίίδεικννς δε ώς ένησες 
εί'η ηγεμόνα αιτεΐν τταρά τούτον ω λνμοίίνόμεϋ'α Τ'ήν 
πρα^ιν. ει δε καΐ τω ηγεμόη τίίΰτενβομεν ον αν 
Κϋροξί δίδω^ τι κωλύει καΐ τα άκρα ήμΐν κελεύειν 
Κνρον προκαταλαβεΐν, εγώ γαρ όκνοίην μίν αν εις τά 17 
τΐλοΐα εμβαίνειν α ημΐν δοίη^ μή ημάς ανταΐς τριηρεόι 
καταδύΰτ}^ φοβοίμην δ^ αν τω ηγεμόνι ον δοίη ετίεβ^αι^ 
μη ημάς άγάγτι ο%'εν ονκ εΰται ε^ελΘ-εΐν βονλοίμην 
δ^ αν άκοντος άιαών Κύρον λα%•εΐν αντόν άπελΰ'ών 
ο ον δννατόν έότιν. άλλ' εγώ φημι ταντα μεν φλνα- 
ρίας είναι' δοκεϊ δε μοι άνδρας έλκοντας τίρος Κνρον 18 
οϊτινες ετιιτηδειοι 6νν Κλεάρχω έρωτάν εκείνον τι 
βούλεται ημΙν χρηΰϋ^αι' καΐ εάν μεν η πρα^ις γι πα- 
ρατΐληϋία οΊατίερ κα\ τίρόΰ^εν έχρητο τοις ξ,ενοις^ 
βπεΰ^αι καΐ ημάς καΐ μη κακίονς είναι των πρόβ^εν 
τούτω βνναναβάντων' εάν δε μείζων ή τζρά^ις της 19 
ττρόΰ&εν φαίνηται και έτίΐηονωτέρα καΐ έπικινδννοτερα^ 
άξιονν η τίείΰαντα ημάς αγειν η τίειβ^έντα τΐρος 
φιλίαν άφιεναι' οντω γάρ καΐ επόμενοι αν φίλοι αντω 
και πρόϋ'νμοι ετίοίμε^α καΐ άπιόντες άΰφαλώς αν άτιί- 
οιμεν ο^τι δ' αν τιρός ταύτα λεγτ] άτιαγγειλαι δεϋρο' 
ημάς δ' άκούβαντας τιρος ταντα βονλεύεβ^αι. 

"Εδο^ε ταντα ^ καΐ άνδρας έλόμενοι 6νν Κλεάρχω 20 
Λεμπονΰιν οι ήρώτων Κνρον τά δό^αντα τη Στρατιά, 
ο δ' άπεκρίνατο οτι ακούει Άβροκόμαν εχΰ'ρόν άνδρα 
ετίΐ τω Ενφράτΐ] τίοταμω είναι ^ άτίέχοντα δώδεκα 



■ποιονμύνον ρΐ', /χή ποιουμ,ύνον 0^ |1 ηρο-καταλαμβάνειν ^^, 
8βά λαμβάνειν ϊ. ταδ., ρΓ προτίκταλαβεΐν. 17 αύταΐς τρίηρεβι 
€00, ταΐζ τριηρεαι, ρΓ, ανταΐς ταΐς τριγιρεβι 0^ || ον δοίτ] ΒΟρί', 
α άν $οίη 0^ || ονγ, ^αται ρΓ, ονχ οΙόν τε ϊΰται 0^ || βονλόμην. 
19 άτΐΐένοα || επόμενοι αν άβί, επόμενοι Ο || λέγη, δθοί η βΐ βχ 
γΆΤΪβ γ ί. 19,8. Ι άναγγεΐλοα. 

Χβηορίιοηΐϊδ Αη£ΐΙ)£ΐ8Ϊ3 , γθο. ΟθπιοΙΙ. Εά. ιηαίοΓ. 2 



18 ΠΒ. Ι. ΟΑΡ. ΠΙ. ΙΥ. 

βτα^μούζ' τιροζ τούτον ονν εφη βονλΒ6%•αι έλ^είν 
καν μεν τι έχεΙ, την δίχην εφη χρηξείν έπι%•εινα(, αν- 
τω, ην δε ψνγτ}^ ημ^ΐζ ε^εΐ ηροζ ταντα βονλενόόμεΰ'α 

21 άκονβαντεζ δε ταντα οι αιρετοί άγγέλλονύί τοΐς ϋτρα- 
τιώταίς' τοίζ δε νποφία μεν ην δτι άγει τΐρος βαβιλέα^ 
όμως δε εδόκεί επεβ^αι. ηροβαιτονϋυ δε μιϋ^όν' 6 
δε Κνροζ νπίβχνεΐται ημιόλιον ■χαβι δώβειν ου πρό- 
τερον εφερον , άντΙ δαρεικοϋ τρία ημιδαρεικά τοϋ 
μηνοζ τω ΰτρατίώττ] ' οτυ δε επί βαβιλέα αγου ονδε 
ένταν^α ηκονβεν ονδείζ εν τω γε φανερω. 

ΙΥ. ^Εντεν^εν έ^ελαννει βτα^μονς δύο τζαραΰάγγας 
δέκα έπΙ τον Ψάρον ποταμόν, ον ην το ενροζ τρία 
πλεϋ-ρα. εντεύθεν έ^ελαννει βτα^μον ενα παραβάγ- 
γαζ πέντε επί τον Πνραμον ποταμόν^ ον ήν το εύρος 
ΰτάδίον. εντεύθεν έ^ελαννεο 6τα^μονς δύο παραβάγ- 
γας πεντεκαίδεκα εις ^Ιβΰούς^ της Κιλικίας έβχάτην 
πόλιν επί τΐ] ^αλάττΐ] οικονμένην, μεγάλην καί εύδαί- 

2 μονά. ενταύθα έμειναν ημέρας τρεΐς' καί Κύρω παρ- 
ηΰαν αί εκ Πελοποννήβον νηες τριάκοντα καί πέντε 
καί 6π' ανταΐς ναύαρχος Πνϋ-αγόρας Λακεδαιμόνιος, 
ηγεΐτο δ' ανταις Ταμώς αιγύπτιος εξ Έφέΰον^ έχων 
νανς ετέρας Κνρον πέντε καί είκοβιν, αίς έπολιόρκει 
Μίλητον οτε Τιΰΰαφέρνει φίλη ήν^ καί ΰννεπολέμει 

3 Κύρω. Λρος αντον παρην δε καί Χειρίόοφος Λακεδαι- 
μόνιος επί των νεών, μετάπεμπτος νπό Κύρον^ έπτα- 
κο(76Όυ5 έχων οπλίτας, ων έβτρατηγει παρά Κύρω. αι 
δε νηες ωρμονν παρά την Κύρον ΰκηνήν. ενταύθα 



20 ^λ-θ-^Γν Ο, 8θά -θ^ί/ ί. Γ£18., Ι)//?ί?θΓ/Όοηίθθϋ ίλαν. 21 ημίο- 
Χον II έν τω τότε φανερώς. IV. 1 την ^αλάττη. 2 ηελοττονηαον || 
ήγεΐτο δ' αυτών, δβΛ ών ΐ. γ3,8. || ταμώς \\ τήΰΰαφερνη \\ ραηοίιιπι 
ρΟδΙ Κύρω ροδπϊ, ροδί αυτόν δπδίαΐί. 3 έηΐ νεών (^δϊηβ των). 



ΕΙΒ. Ι. ΟΑΡ. IV. 19 

καΐ οι παρά ^/4βροκόμα μιόϋ-οφόροί "Ελληνες άτίούτάν- 
τες ηλϋΌν παρά Κνρον τετρακόΰίΟί ^πλΐταυ καΐ βννε- 
ΰτρατενοντο ετιΐ βαΰίλεα. 

Εντεύθεν έ^ελαννευ βτα^μον ενα παραΰάγγας 4 
πέντε επί πνλας της Κιλικίας καΐ της Σνρίας. ήΰαν 
δε ταντα δύο τείχη ^ καΐ το μεν εΰωϋ'εν προ της Κι- 
λικίας Σνεννεΰις είχε και Κιλίκων φυλακής το δε ε^ω 
το προ της Σνρίας /3«(?ίλ£α9^ ελεγετο φυλακή φνλάτ- 
τειν. δια μεαον δε ρει τούτων ποταμός Κάρλος ονομα^ 
ενρος πλέ^ρον. άπαν δε το μεβον των τειχών ήΰαν 
ΰτάδιοι τρεις ' κα\ παρελ^εΐν ουκ ην βία' ην γαρ ή 
Λαρο^ο^ ότενή καΐ τα τείχη εις την χ^άλατταν καθή- 
κοντα^ νπερϋ'εν δ^ ήΰαν :;Γ£τρα6 ήλίβατοΐ' επΙ δε τοΓ^ 
τείχεοιν άμφοτεροις εφειΰτήκεΰαν πύργοι. ταύτης δ 
ένεκα της παρόδου Κϋρος τάς ναϋς μετεπεμιρατο, όπως 
δπλίτας άποβιβάβειεν [εϊΰω καϊ] ε^ω των πυλών \καϊ\ 
βιαύομενους τους πολεμίους ει φυλάττοιεν επί ταΐς 
Συρίαις πύλαις^ όπερ ωετο ποί-^ί^δίζ/ ό Κϋρος τον 
^Αβροκόμαν^ έχοντα πολύ ΰτράτευμα, ^Αβροκόμας δε 
ου τοντ εποίηΰεν, αλλ' έπεί ήκουΰε Κϋρον εν Κιλικία 
δι/τα, άναβτρεφας εκ Φοινίκης παρά βαΰιλεα άπήλαυ- 
νεν^ έχων, ως ελεγετο^ τριάκοντα μυριάδας βτρατιάς. 

Εντεύθεν εξελαύνει διά Συρίας ΰταθμον ενα 6 
παραΰάγγας πέντε εις Μυρίανδον, πόλιν οίκουμενην 
ύπο Φοινίκων επί τη θαλάττη' εμπόριον δ^ ήν το 



παρά άβροτιόμ,α, £3,180 ΒϋΙ^ηβΓ δπΐ) μα Θ88θ ι 8πΙ)80Γ. ίΐΈάίΐ;. 

4 το ροδί; ^|ω 8. ν , 8θά ρΐ' αάά. || ενρος ην τΐΙέΟ^ρον ρΐ', 8βά ην 
βαά. πι. άθΐβίπιη || πέτραι ήλίβατοΐ' β.τίϊ τοις τείχεοιν άμφοτέροις 
ιφεβτηηεααν 0^ ί. πι3.γ^. || ηνργοι ΗατΙιηαη θί; βρο, πνλαέ- 0. 

5 \εΪ6ω ν,αϊΛ ββΟ |Ι [ν.αϊ\ βιαοομ,ενονς ΒοΙιεηΜ, ν-άί βιαοάμενος Ο || 
ροδί; -πολέμιους 0^ 8. ν. ο,άά. τιαρέλΟ-οιεν || φνλάττειεν. 6 μνρι- 
ανδόν. 



20 Ι^ΙΒ. Ι. ΟΑΡ. IV. 

χωρίον χαΐ ώραονν αντό^ί ολκάδεζ τΐολλαί. ένταϋ^α 

7 εμεινεν ημέρας επτά' καΐ !Ε^ενίαζ ο Αρκάς [ρτρατηγος] 
καΐ Παβίων ο Μεγαρενς εμβάντες είς πλοΐον καΐ τα 
πλείβτον α^οα ενθεμένοι άπεπλενΰαν, ώς μεν τοις 
τΐλείότοις έδόκονν ψίλοτίμηΟ^εντες οτι, τονς ύτρατιώτας 
ανιών τονς παρά Κλεαρχον άτΐελ^όντας ώς άτίΐόντας 
εις την ^Ελλάδα τίάλιν καΐ ον προς βαβιλεα εί'α Κϋρος 
τον Κλεαρχον εχευν. επεί δ' ήΰαν αφανείς, διήλθε 
λόγος δτ^ διώκοι αντονς Κνρος τριηρεΰΐ' καΐ οι μεν 
ηνχοντο ώς δειλονς δντα^ αντονς ληφ%^ηναι^ οι δ^ 
ωκτιρον ει άλώβοιντο. 

8 Κνρος δε ύνγκαλεύας τονς ύτρατηγονς ειτιεν 
^Ατίολελοίπαβιν ημάς ΐΕ^ενίας καΐ Παΰίων. άλλ' εν γε 
μεντοι έηιβτάο^ων οτι οντε άποδεδράκαβιν οίδα γαρ 
οτίγΐ οΐχονται' οντε άποπεφεύγαβιν έχω γαρ τριήρεις 
ωβτε ελεΐν το εκείνων τΐλοΐον' άλλα μά τονς ^εούς 
ονκ έγωγε αντονς διώ^ω, ονδ' ερεΐ ονδεις ώς εγώ εως 
μεν αν τιαρη τις ;|^ρώαα6, έηειδάν δ\ άπιέναι βονληται, 
βνλλαβών καΐ αντονς κακώς ποιώ καΐ τά χρήματα 
άποβνλώ. άλλά'\ ίέτωΰαν, είδότες οτι κακίονς είβΐ 
περί ημάς η ημεΐς περί έκείνονς. καίτοι έχω γε αυ- 
τών και τέκνα κα\ γνναΐκας εν Τράλλεΰι φρονρον- 
μενα' άλλ* ονδε τούτων ύτερήβονται^ «λλ' άπολή^ον- 

9 ται της πρόβ^εν ένεκα περί έμε άρετης. και ο μεν 
ταΰτα είπεν' οι ό^ε "Ελληνες^ ει τις κα\ άΰ'νμότερος 



ορμούν. 7 ^μεινεν ρΓ, έμειναν ^^ || ^εννίας \\ [στρατηγός] 
€θΙ)€ΐ Ι ηοίρα ν.Χεάρχω ρΓ, οοιτ. 0^ || ε^χοντο || δηλονς Ο, 8θά η 
ί. ταδ. βί αοοβηίυδ βυρβΓ ν βΓΟ,δαδ Θ8ί, ρΓ Ιιαίαβίίαί ϊ^ίίυΓ ^ει- 
λονς II ων,τειρον. 8 ξεννίας \\ έπιατάα^ων €οΙ)6ί, έπιατάσΰ'ωααν 
Ο |] ίέτωοαν Ο, ιόντων αν άβί, βάϋοΓθδ ΐηάθ α ϋίηάοΓβο ιόντων^ 
Ιθ^βηάυιη ίοτί. Γτων, (^υαθ ίοΓπια αρ. ΑβδοΗνΙ. Ευιη. 32 ίη- 
νβηϋιΐΓ. 



ΙΙΒ. Ι. ΟΑΡ. ΐν. 21 

ην τΐρός Τ'ήν άνάβαΰιν ^ άκονοντες την Κνρον άρετήν 
ηδιον καΐ προϋ^νμότερον βννεπορενοντο. 

Μετά ταντα Κνρος έ^ελαννει ΰταΰ-μονς τετταρας 
τίαροίΰάγγαζ εί'κοΰίν έπΙ τον Χάλον τίοταμόν, οντά 
το εύρος πλευρού ^ πλήρη δ' ίχ^νων μεγάλων καΐ 
τίραέων, ονς ου Σνροί ^εονς ενόμιζον καΙ άδίκεΐν 
ονκ εί'ων [ονδε τάς περοότεράς]. αϊ δε κώ^α^ί έν αίς 
εΰκήνονν Παρνβάτιδοζ ή<5αν εις ζώνην δεδομύναι. 
εντεύθεν εξελαννευ ΰτα^μονς πέντε παραΰάγγας τριά- ίο 
κοντά επΙ τάς πηγάς τον /ίάρδατος πόταμους ον το 
ενρος πλέΰ'ρον. ενταν^α ήΰαν τά Βελέβνος βαΰίλεοα 
του Συρίας αρ^αντος, καΐ ττοίραό^ίίίϊο^ πάνυ με'γας καΐ 
καλός.^ έχων πάντα δ(90ί ώραι φύουΰι. Κϋρος ά' αυτόν 
ε^έκοψεν καΐ τά βαύίλεια κατέκαυΰεν. εντεϋ%•εν έ^ε- 1 1 
λαύνευ ΰταϋ'μούς τρεις παραΰάγγας πεντεκαίδεκα επί 
τον Ενφράτην ποταμόν ^ οντά το εύρος τεττάρων Στα- 
δίων καΐ πόλις αύτόΰ^ί ωκεΐτο μεγάλη καΐ ευδαίμων 
Θάφακος όνομα, ενταύθα εμεινεν ημέρας πέντε, καΐ 
Κϋρος μεταπεμψάμενος τους Στρατηγούς των ^Ελλή- 
νων ελεγεν οτυ η ό(ϊό^ έΰοιτο προς βαΰιλέα μέγαν εις 
Βαβυλώνα" καΐ κελεύει αυτούς λέγειν ταύτα τοΓ^ ύτρα- 
τιώταις καΐ άναπείΟ'ειν επεβ^αι. οϊ δε ποιήΰαντες 12 
έκκληβίαν άπήγγελλον ταύτα' οι δε ότρατιώται έχα- 
λέπαινον τοις ΰτρατηγοΐς, καΐ έφαβαν αυτούς πάλαι 
ταϋτ είδότας κρύπτειν, και ουκ έφαΰαν ίέναι^ εάν 
μη τις αύτοΐς χρήματα διδω^ ωΰπερ τοις προτέροις 
μετά Κύρου άναβάΰι [παρά τον πατέρα του Κύρου^, 

9 οί ΰνριοι || [ουό^β τάς περιοτεράς] Οούβί, ΐη βχθπιρΙαΓί βάί- 
Ιΐοηίδ δοΗθηΗίαηαθ , ς[ποά βχ Έιΐ88η6τί \)ΐ\)\ίοί}ιβαΆ βπιί, πιβ,γ- 
§ΐηΐ Β,θρΐοίππι βδΐ: πί Άτά,β περίβτεράς ϊηδβΓβηάππι : ηέριξ ο1 VII, 
8, 12 II ζώνην ηοηηπΠϊ άθί., ξωην 0. 10 βελέονος, δβά ν ί. γ3,3. || 
έ^έκοιρεν, 8βά ν βΐ'Β,δπιη θδί. 12 [τταρά τον ττατερα τον Κνρον^ Οοϋβί 



22 Ι^ΙΒ. Ι. ΟΑΡ. IV. 

χαΐ ταϋτα ονκ ετΐΐ μάχην ιόντων, άλλα καλούντος τον 

13 π:ατρό^ Κνρον. ταϋτα οι ότρατηγοί Κνρω άπηγγελλον. 
ο ό^ ντΐεΰχετο άνδρι εκάβτω δώβειν πέντε αργυρίου 
μνάζ, ετίάν είξ Βαβυλώνα ηκωβι, καΐ τον μι6ϋ•όν εν- 
τελή μέχρι αν καταβτηβΐ] τοϋζ "Ελληνας είζ 'Ιωνίαν 
•πάλιν, το μεν δη πολν του ^Ελληνικού ούτως επειΰ&η. 

Μένων δε πρΙν δηλον είναι τί ποιήΰουύιν οΓ 
άλλοι ϋτρατιώται, πότερον εφονται Κύρω η ου, 6υνέ- 
λε^ε το αντοϋ ύτράτευμα χωρίς των άλλων καΐ ελε^ε 

14 τάδε. "Ανδρες, εάν μοι πειΰΰ-ητε, οϋτε κινδυνεύβαντες 
ούτε πονήΰαντες των άλλων πλέον προτιμή6εΰΰ•ε ότρα- 
τιωτών νπο Κύρου. τί οϋν κελεύω ποιηΰαι; νυν δει- 
ταί. Κϋρος επεΰ^αι τους "Ελληνας επι /3α^ί.λ£α• εγώ 
οϋν φημι νμας χρηναι διαβήναι τον Εϋφράτην ποτα- 
μον πρΙν δήλον ίΐι/α^ δ,τ^ οι άλλοι "Ελληνες άποκρι- 

1δ νοϋνται Κύρω. ην μεν γαρ -φηφίβωνται επεΰ&αι, 
ϋμεΐς δό^ετε αίτιοι ειι/αι άρξαντες τοϋ διαβαίνειν, καΐ 
ως προ^υμοτάτοις οϋΰιν υμΐν χάριν ε/'(?£τα6 Κϋρος καΐ 
άποδώΰει' έπίβταται δ^ ει τις καΐ άλλος' ην δε άπο- 
ιΡηφίΰωνται οί άλλοι, άπιμεν μεν άπαντες τούμπαλιν, 
νμιν δε ως μόνοις πει^ομενοις [πιβτοτάτοις^ χρήΰεται 
καΐ εις φρονραρχίας και εις λοχαγίας , καΐ άλλου ού- 
τινος αν δεηΰΰ'ε οίδα οτι ώς φίλου τεύ^εβϋ^ε Κύρου. 

16 άκούΰαντες ταϋτα επεί%Όντο καΐ διεβηΰαν πριν τους 
άλλους άποκρίνα6ϋ•αι. Κϋρος δ' επεί (ιΰ^ετο διαβεβη- 
κότας, ηαϋ•η τε καΐ τω ύτρατεύματι πέμφας Γλοϋν 
είπεν' Έγώ μεν, ω άνδρες, ηδη υμάς ε^ταίνώ* όπως 

μάχην 0^ ί, Γα8., (^πΐά. δΐιΐ) 1ΐ3,ο Ιβοϋοηθ ΙαίθΕΐί, βι•πϊ ηβ(][υί1). 
13 μέχρι αν 0^, μέχρις αν ρΓ || ηολν ρΟδί το μίν δη 8, ν. 0^ || 
το αντον ατράτευμα. 1δ [πιοτοτάτοις] 600 || φρουραρχίας ΤΓ". 
Βοΐιηιβ Γΐβο^βΐδθη ΙαΙίΓΐ). 1893 ρ. 260, φρούρια Ο || φίλου ΒΪ8- 
δΐιορ, φίλοι 0. 



ΜΒ. Ι. ΟΑΡ. IV. V. 23 

ό^ καΐ νμεΐς εμ.^ έτίαινέΰετε εμοί μελήβει^ η μηκετί με 
Κνρον νομίζετε, οι μεν Οή ατρατίώται εν ελπίΰι με- 17 
γάλαις οντεζ ηνχοντο αντον εντνχηΰαί^ Μένωνι δε καΐ 
δώρα ελεγετο πέμ^αι μεγαλοηρεπώς. ταύτα δε ΛΟίήΰας 
διέβαινε' βννείηετο δε καΐ το άλλο βτράτενμα αντώ 
άπαν. καΐ των διαβαυνόντων τον ποταμον ουδείς 
έβρεχΰ•η ανωτέρω των μαύτών ντίο του τίοταμοϋ. ου 18 
<^£ ΘαφακηνοΙ ελεγον οτι ουπώτίο^'^ ούτος 6 ποταμός 
διαβατός γένοιτο πεξί] ει μη τότε, άλλα πλοίοις, α 
τότε ^Αβροκόμας προϊων κατέκαυόεν, ίνα μη Κύρος 
διαβγι, έδόκει δη ^εΐον είναι ΰαφώς καί- ύποχωρηύαι 
τόν ποταμόν Κύρω ώς βαβιλεύβοντι. 

Έντεύϋ-εν εξ,ελαύνει δια της Συρίας ΰταϋ'μούς 19 
εννέα παραΰάγγας πεντηκοντα' και άφικνούνται προς 
τόν "Άρά^ην ποταμόν. ένταύ%^α ηΰαν κώμαι πολλαΐ 
μεΰταΐ ΰίτου και οίνου, ενταύθα έμειναν ημέρας τρεις 
και επεΰιτίΰαντο. 

^Εντεύϋ^εν ε^ελαύνει δια της ^Αραβίας τόν Εύφρά- V. 
την ποταμόν εν δε^,ια έχων 6τα%'μούς έρημους πέντε 
παραΰάγγας τριακοι^τοί και πέντε, έν τούτω δε τω 
τόπω ην μεν η γη πεδίον άπαν όμαλ£^ ώΰπερ ϋ•ά- 
λαττα, άφινΰ'ίου δε πληρες' ει δέ τι καΐ άλλο ένην 
νλης η κάλαμου, άπαντα ήβαν ευώδη ώΰπερ άρώματα' 
δένδρον δ' ούδεν ένην, ϋ'ηρία δε παντοία, ΛλθΓ^το^ 2 
όνοι άγριοι, πολλαΐ δε ΰτρουΰ^οΐ αϊ μεγάλαΐ' ένηβαν 
δε κοίΐ ώτίδες και δορκάδες' ταί)τ« ^£ τα %'ηρία οι 
Ιππείς ενίοτε έδίωκον. καΐ οι μεν όνοι, έπεί τις διώ- 



16 μελήβοί. 17 ενχοντο. 18 πλοίοιοιν (| ΰαφώς καί ΗαΗ- 
οηαη, και- οαφώς 0. V. 1 ερήμονς πέντε 0^, έρημους ρΓ || ομα- 
λές ρΓ, 0^ 8. ν. 80Γ. όν. 2 ροδί ηλεΐατοι 0^ 8. ν. 3.άά. μεν. \ 
πολλοί δε ΰτρον^ΌΪ η μεγάλοι ρι*, 0,^ οοιτ. ή ίη οί. 



24 Ι^ΙΒ. Ι. ΟΑΡ. V. 

κοί, προδραμόντες ί(?τα^αΓ• πολν γάρ των ίππων 
ετρεγον ^αττον καΐ πάλιν^ έπεί πληβίάζοίεν οί ΐπποί, 
ταντόν έποίονν^ και ουκ ην λαβείν^ ει μη διαβτάντες 
οι ιππεΐζ ϋ•ηρωεν διαδεχόμενοι, τά δε κρεα των άλι- 
βκομενων ην παραπλήσια τοΐζ ελαφείοις^ άπαλώτερα 

3 δε. ΰτρονϋ•6ν δε ονδείς ελαβεν' οι δε διώξαντεζ των 
ιππέων ταχν έπανοντο' πολν γάρ άπέΰπα φενγονΰα, 
τοΐζ μεν ποΰι δρόμω, ταΐς δε πτερν^ιν αίρονβα^ ώβπερ 
ιΰτίω χρωμενη. τάς δε ώτίδαζ αν τις ταχν άνιύτη 
εΰτι λαμβάνειν πετονται γάρ βραχν ωβπερ πέρδικες 
χαΐ ταχν άπαγορενονΰι. τά δε κρέα αντών ί/'(ϊιστα ην. 

4 Πορενόμενοι δε διά ταύτης της χώρας άφικνοϋν- 
ται επί τον Μάβκαν ποταμόν^ το ενρος πλε^ριαΐον. 
ένταν^α ην πόλις ερήμη, μεγάλη, όνομα δ' αυτί] Κορ- 
ΰωτή' περιερρεΐτο ό' αντη νπο τον Μάβκα κνκλω. 
ένταν%^^ έμειναν ημέρας τρεις και έπεβιτίβαντο. έν- 

δ τενχ^εν έ^ελαννει ΰταΰ•μονς έρημους τρεις και δέκα 
παραΰάγγας ένενήκοντα τον Ενφράτην ποταμον έν 
δε^ια έχων, καί άφικνεΐται έπΙ Πνλας. έν τούτοις 
τοις ΰταϋ-μοις πολλά των υποζυγίων άπώλετο υπό 
λιμοϋ' ου γάρ ην χόρτος ούδε άλλο ούδεν δένδρον, 
αλλά -φίλη ην άπαβα η χώρα' οί δε ένοικοϋντες όνους 
άλέτας παρά τον ποταμον όρύττοντες καΐ ποιοϋντες 
εις Βαβυλώνα ήγον και έπώλουν καΐ άντ αγοράζοντες 

6 βΐτον έζων. το δε ύτράτευμα 6 βίτος έπέλιπε, και 
πρίαβ^αι ουκ ην ει μη έν ττι Λυδία αγορά έν τω 



ΐΰταοαν \\ ^ο&ί διαδεχόμενοι 0^ 8. ν. αάά. τοις ΐηηοις || ροδί; 
άηαλώτερα 0^ 8. ν. αάά. δε. 3 άπεοπα Ό, άπεπτα. Ο, ϊη δβθ[υβη- 
1;ίΙ)υ8 τθΛϊδ 0^ μεν βί ίέ 8. ν. αάά. || ανίατη \\ πέτανται Ο, άβί". 
Κ. Ρ. δάιηΐζβ II ωοπερ 0^ 8. ν. αάά. δ τρις-καίδε-κα || παρά τον 
ενφράτην ρΓ, 0^ άθΐ. παρά \\ ροδί άλέτας ^ ίη ίθχίπ Ιιοο §1θδ- 
δθΐηο, 1ΐ3,1)6ί;: ονς ημείς μύλους, οί δε άττιαοϊ μνλας. 



1.ΙΒ. Ι. ΟΑΡ. V. 25 

Κνρον βαρβαρίκω, την καπί^ην αλεύρων η άλφίτων 
τεττάρων βίγλων. 6 δε ΰίγλοζ δύναται ετίτ οβολονς 
καΐ ημιωβελιον Άττικούζ' η δε καπί^η δύο χοίνοκας 
^Αττικάξ έχώρει. κρεα ονν έβ^'ίοντεξ οί 6τρατιώταυ 
διεγίγνοντο. ην δε τούτων των ΰταΟ^μών ονζ %άνν 7 
μάκρους ηλαννεν, δτΐότε η τΐρόζ νδωρ βούλοίτο διατε- 
λεΰαί η Λρος χίλόν. 

Και δη ποτέ ΰτενοχωρίας καΐ πηλοϋ φανεντος 
ταίς άμά^αι,ς δνΰπορεύτον επέΰτη ό Κύρος ΰνν τοΓ^ 
περί αυτόν άρίΰτοις καΐ εύδαιμονεΰτάτοις καΐ έταξ,ε 
Γλοϋν καΐ Πίγρητα λαβόντας του βαρβαρικού (ίτρατου 
βυνεκβίβάζειν τάς άμάξ,ας. έτίεϊ δ^ έδόκουν αύτω βχο- 8 
λαίως ποιεΐν, ώΰΛερ οργί] εκελευΰε τους περί αυτόν 
Περβας τους κρατίβτους βυνεταΰτίεύβαι τάς αμάρας, 
εν&α δη μέρος τι της εύτα'ξίας ην ^εάβαΰϋ'αι. ρίφαν- 
τες γαρ τους πορφυρούς κύνδυς οπού ετυχεν εκαότος 
έΰτηκώς , ΐεντο ώΰπερ αν (^ρί^μοί τις επί νίκτ] καΐ 
μάλα κατά πρανούς γηλόφου, έχοντες τους τε πολυτε- 
λείς χιτώνας και τάς ποικίλας άνα^υρίδας, ενιοι δ\ 
και βτρεπτοϋς περί τοις τραχήλοις καΐ -ψελια περί 
ταΐς χερβίν' εύΰ'ϋς δα ΰύν τουτοί^ είβπηδηβαντες εις 
τον πηλον ^άττον η ως τις αν ωετο μετεώρους έ^εκό- 
μιΟαν τάς αμάρας, το δε βύμπαν δήλος 7]ν Κύρος Ο 
[ώ^] ΰπεύδων πάΰαν την οδον και ου διατριβών οπού 
μη έπιΰιτιβμοϋ ένεκα η τίνος άλλου αναγκαίου εκαΟ-έ- 
ζετο, νομίζων^ ο6ω Ό'αττοΐ' ελϋ^οι^ τοίϊοΰτω άπαραΰκευ- 



6 ΰίγν.λων βί 6ίγ%λος || ημιοβόλιον. 7 γλονν ί. ταδ., γ βΐ 
οΪΓουιηβθχυιη 0^ ηοη ιηπί&νίΐ; || λαβόντα ρι, 0^ αάά. ο. 8 αννε- 
7ΐί67ΐ£νθαί 8ΐίίάα8 8. ν., 6ννεπί6ηεν6είν ^ || δράαη || έπϊ νί%7] 
ϋβΐιάαηίζ, ίτά νίκης Ο || τονς τε τΐολντελείς νίηά., τοντονς τε 
τους ηολντελεΐς Ο || η ος Ο, 86(1 ος ί. Γ3.8., ρι η ως. 9 βηεν- 
δων άβί, ως οπενδων Ο || ροδί οοω 0^ δ. ν. 3.άά. μεν αν. 



26 Ι^ΙΒ. Ι. Ο ΑΡ. ν.' 

αβτοτερω βαβιλεΐ μαχεΐόΟ-αί^ οΰω δε ϋχολαίτερον, το- 
ΰοντω τίλέον βυναγείρεβ^αι βαόίλεΐ ΰτράτενμα. καΐ 
βννιδεΐν ό' ΐ]ν τω τιροβέχοντι τον νουν τί] βαΰιλέωξ 
άρχΨι πληγεί μεν χώρας καΐ άνΟ^ρώπων ίοχνρά ού^α, 
τοις δε μήκεύι, των οδών καΐ τω διεβτίάύ^^αι τάς δυ- 
νάμεις άβ^ενής, ει τις δια ταχέων τον πόλεμον ττοιοΐτο. 

10 Πέραν δε τον Ενφράτον ποταμού κατά τους έρη- 
μους βταϋ-μούς ν^ν τίόλις ευδαίμων καΐ μεγάλη^ όνομα 
δε Χαρμάνδη' εκ ταύτης οι βτρατιώται ηγόραζον τά 
επιτήδεια, βχεδίαις διαβαίνοντες ώδε. διφθέρας ας 
είχον ΰτεγάβματα επίμπλαβαν χόρτου κούφου, είτα 
βυνηγον καΐ ΰυνέΰτίων, ώς μή απεό^αι της κάρφης 
το ϋδωρ' επί τούτων διεβαινον καΐ έλάμβανον τά 
επιτήδεια, οίνόν τε εκ της βαλάνου πεποιημένον της 
από του φο^ν^κο^ καΐ ΰίτον μελίνης' τοϋτο γάρ ην έν 
τί] χώρα πλειβτον. 

11 ^Αμφιλε^άντων δε τι ενταύθα των τε του Μένω- 
νος βτρατιωτών καΐ των του Κλεάρχου 6 Κλέαρχος 
κρίνας άδικεΐν τον του Μένωνος πληγάς ένέβαλεν' ο 
(Ϊ£ έλ^ών προς το εαυτοΟ ότράτευμα έλεγεν' άκούβαν- 
τες δε οί βτρατιώται έχαλέπαινον και ώργίζοντο ίύχυ- 

12 ρώς τω Κλεάρχω. τι] δε αυτί] ημέρα Κλέαρχος έλ^ών 
έπΙ την διάβαβιν του ποταμού και έκεΐ καταΰκεψάμε- 
νος την άγοράν άφιππεύει έπΙ την θαυτοτ) ΰκηνήν διά 
τοϋ Μένωνος στρατεύματος βύν ολίγοις τοις περί αυ- 
τόν Κϋρος δε ούπω ήκεν, αλλ' έτι προΰήλαυνε' των 
δε Μένωνος ΰτρατιωτών ξύλα βχίζων τις ώς είδε 



ΰχολαιότερον \\ τ^ βαΰίλέως άρχί] ρΓ, ή βααλεως άρχη ^^ 
■ποιοίτο άβί, έτιοιεΐτο 0. 10 χαρμάν^η || γ,ορνφης ρΓΟ -κάρφης 
της φοινίκη^. 11 των τέ τον Μένωνος οτρατιωτών και των τοϋ 
Κλεάρχου Μαάνίρ, τ. τ. τον Μ. ατρ. κ. τ. τον Κλ. 0. 



ΙΙΒ. Ι. ΟΑΡ. V. 27 

Κλεαρχον δίελαννοντα^ ΐηόί τΐ] ά^ίντ]' καΐ οντος μίν 
αντον ημαρτεν άλλος δε λί%•ω και αλλοζ^ είτα πολλοίς 
κρανγΎίζ γενομένης, δ ά£ καταφεύγει εις το εαντον 13 
βτράτενμα, καΐ ενΰ'νς τίαραγγελλεί εις τα οτίλα' καΐ 
τονς μεν δπλίτας αΰτου εκελενΰε μεΐναυ τάς άβτίίδας 
ττρος τα γόνατα Ο'έντας^ αυτός δε λαβών τονς Θράκας 
καΐ το^ ιτιπείς οι ηβαν αντώ εν τω ΰτρατεύματι 
πλείονς η τετταράκοντα^ τούτων δ\ ου τίλεΐβτοι Θρά- 
κες, ί^λαννεν επί τονς Μένωνος, ωβτ έκείνονς εκπε- 
τΐληχ^αί καΐ αυτόν Μενωνα, καΐ τρεχειν έτά τα οΛλα" 
οϊ (^£ καΐ ί'(ίτα(?αΐ' άπορονντες τω πράγματι. 6 δε 14 
Πρόξενος — έτυχε γαρ νότερος προΰιών καΐ τά^ίς αντώ 
επομένη των δπλίτών — ενΰ'ϋς ούν εις το μέΰον αμφο- 
τέρων άγων ε^ετο τα όπλα καΐ εδεΐτο του Κλεάρχου 
μη ποιεΐν ταϋτα. δ ό' εχαλεπαινεν οτι αυτοί) ολίγον 
βεήΰαντος καταλενΰ^ηναι πράως λέγοί το αντον πά- 
^ος, εκελενΰέ τε αντον εκ τον μέΰον έ^ίβταβ^αι. εν 15 
τούτω δ^ έπηει κα\ Κνρος καΐ έπύ%^ετο το πράγμα' 
ενΰ"υς δ' έλαβε τα παλτά εις τάς χείρας καΐ 6νν τοις 
τΐαρονύι των πίβτών ήκεν ελαύνων εις το μέβον, καΐ 
λέγει τάδε. Κλέαρχε καΐ Πρόξενε και οι άλλοι οι 16 
παρόντες "Ελληνες, ονκ ί'βτε ο,τι ποιείτε, ει γάρ ηνα 
άλλήλοις μάχην ΰννάφετε, νομίζετε εν τΐ]δε τΐ] ημέρα 
έμέ τε κατακεκόφεο^αι και νμάς ον πολν έμον νβτε- 
ρον' κακώς γάρ των ημετέρων εχόντων πάντες οντοι 
ονς οράτε βάρβαροι πολεμιώτεροι ημιν εβονται των 
παρά βαΰιλει όντων, άκουσας ταύτα ό Κλέαρχος εν 17 



13 εις το εαντον 0^, εις εαντον ρΓ || μ,εν 9,ιιί;6 οπλίτας δ. τ. 
8,άά. 0^ II τρέχειν Ο, δβά εχ ί. γ3,8. || ϊβταοαν. 14 ολίγον 0^, 
όλίγω νβΐ ολίγον ρΓ || το αύτον τΐάϋΌς. 16 καταγ.ετιόιρεο^αι 0^, 
κατα-κό^εοϋ'ε ρΓ. 



28 Ι^ΙΒ. Ι. ΟΔΡ. V. ΥΙ. 

εαντω εγενετο' χαΐ πανΰάμενοι αμφότεροι κατά χώραν 
ε%•εντο τα όπλα. 
VI. Έντεν&εν προϊόντων εφαίνετο ί'χνία ίππων καΐ 
κόπροζ. τ}κάξετο δ είναι 6 ΰτίβοζ ωξ διΰχιλίων ίππων, 
οντοί προϊόντες εκαιον και χιλόν καΐ ει τι άλλο χρηΰι- 
μον ην. Όρόνταζ δε Περΰης άνηρ γένει τε προβήκων 
βαΰιλει και τα πολέμια λεγόμενος εν τοΓ^ Μρίβνοΐζ 
Περβών επιβονλενει Κνρω και πρόβ^εν πολεμήβας, 

2 καταλλαγείζ δε. οντος Κνρω είπεν, ει αντω δοίη ίπ- 
πέαζ χιλίονζ^ ότι τους προκατακαίοντας ιππβας η κατα- 
καίνοι αν ένεδρενΰας η ζώντας πολλούς αυτών αν ελοι 
και κωλνβειε τοϋ καίειν επιόντας. και ποιήβειεν ώβτε 
μήποτε δνναβ&αι αυτούς ίδόντας το Κνρον στράτευμα 
βαΰιλει διαγγεΐλαι. τω δε Κύρω άκονΰαντι ταύτα 
έδόκει ωφέλιμα είναι ^ και έκέλενεν αυτόν λαμβάνειν 
μέρος παρ* έκάβτου τών ηγεμόνων, ο δ^ ^Ορόντας 

3 νομίβας έτο^μου^ είναι αύτω τους ιππέας γράφει έπι- 
ΰτολην παρά βαβιλέα ότι Τ/ξοί έχων Γ^ΤΗΤέΓ^ ώ^ αν δύ- 
νηται πλείβτους' αλλά φράΰαι τοΓ^ αυτόν ίππενΰιν 
έκέλενεν ώς φίλιον αυτόν υποδέχεύ^αι. ένήν δε έν 
τϊ] έπιΰτολϊ] καΐ της πρόβ&εν φιλίας υπομνήματα καΐ 
πίβτεως. ταύτην την έπιΰτολήν δίδωβι πιβτω άνδρί\ 

4 ώ^ ωετο' δ (Ϊ£ λαβών Κύρω δίδωΰιν. άναγνούς δε 
αυτήν 6 Κύρος 6νλ?Μμβάνει Όρόνταν^ καΐ ϋυγκαλει 
εις τήν εαυτού ΰκηνήν Πέρδας τονς άρίβτονς τών 
περί αυτόν έπτά^ και τους τών ^Ελλήνων ΰτρατηγοϋς 
έκέλευΰεν όπλίτας άγαγεΐν, τούτους ^^ ^έβ&αι τά όπλα 

VI. 1 εί-/,άξετο \\ όρόντης. 2 ΐη νθΛίδ εί αύτω ί. ταε. βυηί 
ει, αύ, αοοθηίιΐδ δΐιρβΓ ω |1 αυτών ανελοι ρΓ, αυτών ελοι 0^. 
3 δρόντης \\ τοις αντοϋ ίτζττενΰΐν \\ υτιομνημχχτα καΐ πίστεως 0^, 
υπομνήματα πίστεως ρΓ. 4 περσών Ο^, πέρσ . . ρΓ || περί αυτόν 
0^, δθά 7Γ?, ί, ν ϊ. Γίΐδ., παρ' έαντοϋ ρΓ. 



Ι,ΊΒ. Ι. ΟΑΡ. VI. 29 

:τ8ρΙ τήν αντοϋ ΰκηνήν. οϊ δ^ ταϋτα ετΐοίηβαν, άγα- 
γόντεζ ώξ τριβχίλίονζ όπλίτας. 

Κλεαρχον δε καΐ εί'ΰω τΐαρεκάλεβε βνμ,βονλον, ος 5 
γε καΐ αντω καί τοις άλλοις έδόκει τιροτιμηϋ^ήναι 
μάλίβτα των ^Ελλήνων, επεί ό' ε^ήλϋ-εν, άτιήγγειλε 
τοις φίλοις την κρίβιν τον Όρόντα ώς έγένετο' ον 
γαρ απόρρητον ην. εφη δε Κνρον αρχειν τον λόγον 6 
ώ^ί. Παρεκάλεΰα νμάς^ άνδρες φίλοι, όπως όνν νμΐν 
βονλενόμενος δ,τι δίκαιον έβτι καΐ :προς %'εών και προς 
ανθρώπων, τοντο πρά^ω τΐερι Όρόντα τοντονί. τούτον 
γαρ πρώτον μεν 6 εμός ττατηρ εδωκεν νπήκοον £ίνο:ί. 
εμοί' επει δε ταχθείς, ώς εφη αντός, νπό τον έμοϋ 
άδελφον οντος έττολεμηοεν εμοί έχων τ^}ν εν Σάρδε- 
ΰιν άκρόπολιν και εγώ αντόν προβττολεμών εποίηΰα 
ώΰτε δό^αι τούτω τον π:ρός εμε π:ολεμον πανβαβ^αι, 
καΐ δε^ιάν ελαβον και έδωκα, μετά ταϋτα, εφη, ω 7 
Όρόντα, εβτιν ό,τι 6ε ήδίκηΰα; άπεκρίνατο ότι ον. 
πάλιν δ^ι ο Κϋρος ήρώτα' Ονκοϋν νΰτερον, ώς αντός 
ον ό|ΐ4θλο^£Γ^, ονδεν νπ' εμοϋ αδικούμενος άποΰτάς 
εις Μνβονς κακώς έποίεις την έμην χώραν ό,τι έδννω; 
εφη Όρόντας. Ονκοϋν, εφη 6 Κϋρος, δπότ' αν εγνως 
την ααντοϋ δνναμιν , έλ^ών επΙ τον της Αρτέμιδος 
βωμόν μεταμέλειν τέ 6οι εφηβ^α και πείβας εμε πιΰτά 
πάλιν έ'δωκάς μοι και έλαβες παρ' εμοϋ; καΐ ταϋΟ'" 
ώαολθ7^£ί Όρόντας. Τί ονν, εφη 6 Κϋρος, άδικηϋ-εις 8 
-υπ' εμοϋ νϋν το τρίτον έπιβονλεύων μοι φανερός 



την (χντον ο-Ληνήν. δ ος γε ΑΙά., ωο τε Ο 1| άτΐηγγείλε Ηιι^, 
έπήγγειλε Ο || όρόντη ρΓ, όρόντον Ο^, ϋβιη ϊη § 6. 6 δό^αι 
τούτω Ο, 8θά ν ί. 13,8. 7 ώ αηίθ Όρόντα 0^ αάά. 8. ν. || ^στίν 
οτε Ο, 8βά α βί ε £ιι. ΐ. ταε. || -πάλιν δη Ό, πάλιν δε Ο || έδννον \\ 
ϊφη όρόντας ρι, 0^ 8. ν. Β,άά. ό || ώμ,ολόγει όρόντας ρι*, 0^ 8. ν. 
αόΐά. ό. 



30 Ι^ΙΒ. Ι. ΟΑΡ. VI. νπ. 

γεγονας; είτιόντος δε τον Όρόντα δτ^ ονδεν άδίχη^είζ, 
ήρώτηΰεν 6 Κϋρος αυτόν ^Ομολογείς ονν Λερί εμε 
αδίκοζ γεγενήόΰ-αι; Ή γάρ ανάγκη^ έφη Όρόντα^, 
εκ τούτον πάλιν ήρώτηΰεν 6 Κνροζ' "Ετι ονν αν 
γενοίο τω εμώ άδελφω πολέμιος^ £μοι όδ φίλος και 
ττίότός; ο δε άπεκρίνατο δτί- ονδ' ει γενοίμην^ ώ Κνρε^ 
9 6οί γ' αν τίοτε έτι δό^αιμι. τιρος ταντα Κνροζ είπε 
τοις τίαρονΰιν' Ό μεν άνηρ τοιαύτα μεν πεποίηκε^ 
τοιαύτα δε λέγει' υμών δε βν τΐρώτοζ, ώ Κλέαρχε, 
άτΐόφηναι γνώμην δ,τί. 6οι δοκεΐ. Κλέαρχος δε είπε 
τάδε. Σνμβονλενω εγώ τον άνδρα τούτον εκποδών 
ποιει6%-αι ώς τάχιστα, ώ^ μηκέτι δέτι τούτον φνλάττε- 
6^αι, άλλα ΰχολή τ] ήμιν το κατά τούτοι/ είναι τονς 

10 ε^ελοντάς τούτους εν ποιεΐν. ταύτγι δε ττ} γνώμη 
έφη και τονς άλλονς προΰ^έβ^αι. 

Μετά ταντα [έφη^ κελεύοντος Κύρον έλαβον της 
ζώνης τον ^Ορόνταν έπϊ %'ανάτω άπαντες άναβτάντες 
καΐ οι ϋνγγενεΐς' είτα δ' έζηγον αντον οίς προΰετάχϋ-η. 
έπει δε είδον αντον οΐπερ πρόΰϋ^εν προΰεκύνονν, και 
τότε προΰεκύνηβαν , καίπερ ειδότες δτ6 έπι θάνατον 

11 άγοιτο. έπεΙ δε εις την Άρταπάτον ΰκηνην είΰήχϋ•η 
τον πιϋτοτάτου των Κύρου βκηπτούχων, μετά ταϋτα 
ούτε ξώντα Όρόνταν ούτε τε^νηκότα ουδείς είδε πώ- 
ποτε ούδε όπως άπέ^ανεν ουδείς είδώς έλεγεν γικαζον 
δε άλλοι άλλως' τάφος δε ουδείς πώποτε αύτον έφάνη. 

νπ. ^Εντεν^εν έ^ελαννει διά της Βαβνλωνίας 0τα%'- 



8 6^όντα ρΐ', ο^όντον 0^ || ΙίφΊ] όρόντας ρΓ, 0^ 8. ν. αάά. ό. 
9 αν ττρώτον \\ ί-Λτΐοδών τίοιηοαι || δίοι || τονς ό'ίλοντας τον- 

φίλοις 
τονς ρΐ', τονς θέλοντας τοντονς 0^. 10 μετά ταντα άβί, μετά 
ταντα ϊφΎ\ Ο || τον όρόντην \\ προετάχ^η. 11 άρτάπον \\ είΰήχ&η 
άβί., είοηνεχϋ'η Ο || εϊν,αζον. 



Α 



Ι^ΙΒ. Ι. Ο ΑΡ. VII. 31 

μονζ τρεις τίαραβάγγαζ δώδεκα, εν δΐ τω τρίτω 
βταϋ'μω Κύρος έ^έταΰυν ποιείται των ^Ελλήνων καΐ 
των βαρβάρων εν τω πεδίω περί μεύας ννκτας' εδό- 
κει γαρ εις την έηιονύαν εω η^ειν βαΰιλεα 6νν τω 
βτρατενματι μαχονμενον' καΐ έκελενε Κλεαρχον μεν 
τον δεξιού κερως ηγεΐβ^αι, Μενωνα δΐ [τον Θετταλόν^ 
τον ενωννμον ^ αντος δε τονς έαντοϋ διέταξε, μετά 2 
(Ϊ£ η)ν έξέταβιν άμα ττ} [^επιονΰι^] ήμερα τίκον αυτό- 
μολοι %αρά μεγάλο ν βαβιλέως ΰτρατιάς. 

Κνρος δε ΰνγκαλεΰας τονς ΰτρατηγονς και λοχα- 
γούς των Ελλήνων ΰννεβονλενετό τε πώς αν τήν μά- 
χην ποιοΐτο καΐ αντός παρήνει ΰ•αρρννων τοιάδε. 'ίΐ 3 
άνδρες "Ελληνες^ ούκ ανθρώπων άπορων [βαρβάρων^ 
ΰνμμάχονς νμας άγω , άλλα νομίζων άμείνονας και 
κρείττονς πολλών βαρβάρων νμάς είναι, δια τούτο 
προΰελαβον. όπως ονν εβεό^ε άνδρες άξιοι της ελεν- 
ϋ'ερίας '^ς κεκτηβΰ'ε καΐ τις νμάς εγώ ενδαιμονίζω. εν 
γαρ ί'ΰτε δτ^ την έλενϋ'ερίαν ελοίμην αν άντΙ ών έχω 
πάντων και άλλων πολλαπλασίων, όπως δε και είδητε 4 
είς οίον έρχεΰϋ'ε αγώνα, νμας είδώς διδάξω, το μεν 
γαρ πλη^Ός πολν και κρανγγ} πολλτ} επίαόιν' αν δε 
ταύτα άνάόχηβ^ε, τα άλλα καΐ αίΰχννεΐβ^αί μου δοκώ 
οϊονς ημΐν γνώοεύ^'ε τονς εν τη χώρα δι^τί:!:^ άν^ρώ- 
πονς. νμών δε ανδρών όντων καΐ εν τών έμών γενο- 



VII. 1 ποιείται, 0^, τΐοιείτο ρΓ (| [τον Θετταλόν] ΙΙιΐ0. 2 [έτα- 

ονΟ'η^ 600 II ήκον β^ο, ην,ον ρΓ, ηγ-ον ' 0^ || άτίτιγγελλον %ν^ω περϊ 
της βαοίλέως Ο ιη, αηϋς[υ3; ΐ. πι8,γ§. δυρρίβΐ πι ροδί βαοίλέως 
ίηδθΓβηάα, || τονς ατρατηγονς 0^, οτρατηγονς ρΓ || αννεβονλευε 
τότε \\ ϋ'αρβύνων. 3 [βαρβάρων] ΒΪ88ΐιορ \\ καΙ ης ρΓ, καΐ νπερ 
ης 0^ II άντϊ ών Ο, 8βά ώ ΐ. γε8. 4 αιβχννεΙοΟ'αι Ώίηάοτ(, αί- 
ΰχννεο^αι Ο || εν τών έμών ρΓ, εντόλμων 0^ || γενομένων 0^, 
γινομένων ρι*. 



32 Ι^ΙΒ. Ι. ΟΑΡ. ΥΠ. 

μένων, εγώ νμών τον μεν οί'καδε βονλόμενον άηιέναι 
τοΐζ οΓκο^ ζηλωτόν ποίήβω άπελ^εΐν, πολλούς δε οιμαι 
ΐΐΟίήϋείν τά :ταρ' εμοί έλέΰ^αι, αντί των οίκοι. 
δ Έντανϋ'α Γαυλίτης παρών φυγάς Σάμίος^ ττι^τό^ ^ 

0£ Χυρω, είπεν ΚαΙ μήν, ώ Κϋρε, λέγονΰί τίνες οτι 
πολλά νπίΰχντ} νυν δίά το εν τοιοντω είναι, [τον κιν- 
δύνου προΰίόντος^, αν δε ευ γένηταί τι, ον μεμνη- 
βεβ^αί βέ φαβίν ενιοι δε ούδ' ει μεμνγιό τε καΐ /3οΰ- ^ 

6 λοίο δύναΰ^αι αν άποδοϋναι ο6α ϋπιΰχντ}. άκούβας Ι 
ταϋτα ελεξεν 6 Κϋρος' '^λλ' εότι μεν ή^Γν, ώ άνδρες, η ^ 
άρχη η πατρώα προς μεν [την^ μεόημβρίαν μέχρι ον διά 
κανμα ον δύνανται οικεΐν άνθρωποι, προς δε αρκτον 
μέχρι ον διά χειμώνα" τά ό' εν μεβω τούτων πάντα 

7 όατραπεύονβιν οι τον έμον άδελφον φίλοι, ην δ' τ}μεΐς 
νικήΰωμεν^ ημάς δει τονς ήμετερονς φίλονς τούτων 
εγκρατείς ποιήύαι. ώΰτε ον τοϋτο δεδοικα μή ονκ εχω 
ο,τι δω έκάότω των φίλων, αν εν γενηται, αλλά μη 
ονκ έχω ικανούς οίς δω. νμών δε τών Ελλήνων και 

8 βτεφανον εκάβτω χρνβονν δώβω. οϊ δε ταϋτα άκού- 
βαντες αντοί τε ήααν πολν προϋ^νμότεροι καΐ τοις 
αλλοί-^ εξήγγελλον. 

Είΰηΰαν δε παρ αντον \οί τε ΟτρατηγοΧ\ και τών 
άλλων ^Ελλήνων τίνες άξ,ιονντες είδεναι τί ΰφίβιν έδται, 
εάν κρατήΰωβιν. ο δε εμπιμπλάς απάντων την γνώ- 

9 μην άπεπεμπε. παρεκελεύοντο δε αντω πάντες οβοιπερ 
διελεγοντο μή μάχεΰ^αι, άλλ' οπιΰ^εν εαντών τάττε- 
6^αι. εν δε τω καιρώ τούτω Κλέαρχος ώδε πως 



5 [τον ν.ίνδύνον 'π^οοιόντος] Οο1)6ΐ || μέμνηα&αί οε \\ μύμνοιο. 
Ο ή ^ί^χ^] Τ] πατρώα 0^, άρχτ] πατρώα ρΓ |1 μεαημβρίαν άβΐ, την 
μεσημβρίαν Ο || μέχρι, ον 1)18 ^^, μεχρίξ ου ρΓ. 7 υμάς δει. 
8 είο'ήεοαν \\ [οι τε στρατηγοί] ΤΓβίδλτ || έμπιπλάς. 



ΠΒ. Ι. ΟΑΡ. VII. 33 

^ρδτο τον Κϋρον' ΟΙει γάρ αοί μαχεΙόΘ-αί^ ώ Κϋρε, 
τον άδελφόν; Νή Ζΐί\ εφη ό Κϋρος, εί'τΐερ γε ζίαρείον 
καΐ Παρνβάτιδόζ ε6τι παΐς^ έμος δε αδελφός^ ούχ 
άμαχεί ταντ εγώ λήφομοα. 

Ένταϋ^α δή εν τΐ] ε^οτΐλίΰία αριθμός έγενετο των 10 
μεν ^Ελλήνων άόπίς μνρία κοά τετρακοβία^ τίελταβταΐ 
δε διΰχίλιοι καΐ πεντακόβιοι^ των δε μετά Κνρον βαρ- 
βάρων δέκα μυριάδες καΐ άρματα δρετιανηφόρα άμφΐ 
τά εί'κοβί. των δε πολεμίων έλέγοντο είναι εκατόν καΐ 11 
θ/'κο^ί- μυριάδες καΐ άρματα δρεπανηφόρα διακόβια, 
αλλοί^ ό^ί ήόαν έ^ακιΰχίλιοι ιτΐτΐεΐς, ών ^ΑρταγέρβΎΐς 
ήρχεν' οϋτοι ό' αν πρ6 αντον βαύιλεως τεταγμένοι 
ήβαν. τοϋ δε βαβιλεως ΰτρατεύματος ήόαν άρχοντες 12 
\καΙ ύτρατηγοί καΐ ηγεμόνες^ τετταρες, τριάκοντα μυ- 
ριάδων εκαύτος^ ^Αβροκόμας^ Τιόΰαφερνης, Γωβρύας^ 
Άρβάκης. τούτων δε παρεγενοντο εν ττ] μάχτ} ένενή- 
κοντα μυριάδες καΐ άρματα δρεπανηφόρα εκατόν καΐ 
πεντήκοντα' ^Αβροκόμας δε νβτερηόε ττίς μάχης ημεραις 
ττεντε, εκ Φοινίκης έλαύνων. ταντα δε ηγγελλον τΐρός 13 
Κϋρον οι αύτομολήΰαντες εκ των πολεμίων [παρά με- 
γάλου βαβιλεως^ προ της μάχης, και μετά την μάχην 
οΓ νβτερον ελήφ^ηΰαν των πολεμίων ταντα ηγγελλον. 

Έντενΰ'εν δε Κνρος έ^ελαννει όταΰ'μόν ενα πάρα- 14 
ΰάγγας τρεις βνντεταγμένω τω ^τρατ£ί)|[χατί- παντί και 
τω ^Ελληνικω και τω βαρβαρικω' ωετο γάρ τανττ] τγι 
ήμερα μαχεΐ60'αι βαύιλεα' κατά γάρ μεβον τον (ϊταΌ'^όι/ 
τούτον τάφρος ην ορνκτ^ι βαρεία, το μεν ενρος όργναί 



11 άρταγέρΰ7]ς Ό, άνταγέρσης 0. 12 [%αϊ βτρατηγοϊ καΙ 
ηγεμόνες] Τ^βΐδίΰβ \\ γωβρνας, 5βά ρν ί. Γ3,8. || άρ-αάβης \\ τΐαρε- 
γίνοντο \\ ήμέροας ρΓ, ημ,έραζ 0^. 13 [τΐαρά μεγάλου βααλέως] 
Βί88}ιορ II ταύτα, ηγγελλον ΜηνβίιΐΒ, ταΌτα ηγγελλον 0. 
Χθηορίιοηίίβ Αη&1)α8ί8, Γβο. Οτθίηοΐΐ. Εά. ιηαίοΓ. 3 



34 1-ΙΒ. Ι. €ΑΡ. VII. 

15 πέντε, το δε βάϋ•ος όργναί τρεις, παρετετατο δε ή 
τάφρος ανω δίά τον πεδίον επί δώδεκα παραβάγγας 
μέχρι τον Μηδίας τεί%ονς* ην δε παρά τον Εύφρά- 
την πάροδος ότενη μετα^ν τον πόταμου καΐ της τά- 

16 φρον ώς εί'κοΰί ποδών το ενρος' ταντην δε την τάφρον 
βαΰίλενς ποιεί μέγας άντΙ έρνματος, επειδή πνν^άνεται 
Κνρον προΰελαννοντα. ταύτη δη [την πάροδον] Κνρός 
τε καΐ η ότρατιά παρήλϋ^ε και ε^ένοι^το είβω της τά- 

17 ψρον. ταύτη μεν ονν τη ημέρα ονκ έμαχέΰατο βαόι- 
λενς, άλλ' νποχωρονντων φανερά ήΰαν και ίππων καΐ 

18 ανθρώπων ίχνη πολλά, ένταν^α Κνρος Σιλανον κα- 
λέόας τον Άμπρακιώτην μάντιν έδωκεν αντω (ϊαρδ^κού^ 
τρ6^;^ίλί-Όυ^, οτι τη ενδέκατη άπ εκείνης ημέρα πρό- 
τερον ^νόμενος είπεν αντω οτι βααιλενς ον μαχεΐται 
δέκα ημερών, Κνρος δ^ είπεν Ονκ άρα έτι μαχεΐται, 
ει εν ταύταις ον μαχεΐται ταΐς ή^ιιερα^^' εάν δ^ άλη- 
&εύ6ης, νπιΰχνοϋμαί ΰοι δέκα τάλαντα, τοντο το χρν- 
ΰίον τότε άπέδωκεν, έπεί παρηλ%Όν αί δέκα ημέραι. 

19 έπεΙ ά' έπΙ τη τάφρω ονκ έκώλνε /3ί:ί(?ί-λε'ύ5 το Κύρον 
βτράτενμα διαβαίνειν, έδο^ε και Κύρω και τοΓ§ άλλοις 
άπεγνωκέναι τον μάχεβ^αΐ' ώΰτε τη νΰτεραία Κνρος 

20 έπορεύετο ήμελημένως μάλλον, τη δε τρίτη επί τε 

* [^νΟ•(χ αί διώρυχες, άττό τον Τίγρητος Λοταμοϋ ρέονααι• 
είΰϊ δε τέττκρες, το μεν ενρος ττλεϋ'ρίαΐαί, ^α%^εΐαι δε ίΰχνρώς, 
τκχϊ ηλοΐα ηλεί εν ανταΐς αταγωγά' είοβάλλονοί δε εις τον Εν- 
φράττιν, διαλείηονβι δ' έ-αάΰτη τταραοαάγγτιν, γέφνροα δ' ^πείΰΐν.^ 

1δ Μηδείας \\ ϊν%•α αί . . . . δ' ϊπειαιν αποίοΓβ ΒαΛίβ οΐβ 
Βοοίΐσβ άβΐΐ. Κτύρβν βϊ Οοϋβΐ \\ Ϊν0•α αί ρΓ, ^ν%•α δη είβϊν αί 
0^ II πίγρητος. 16 μέγας άβΐ. Ηιι^ \\ ταυττ} δη Κνρός τε Ηατΐ- 
ΐηαη, ταντην δη την τΐάροδον Κϋρός τε 0. 18 διβχιλίονς || ημέρα 
ρΓ, της ημέρας 0^ || ττρότερον τινέ-όμενος Ο, 8βά πνϋ- θί &οοβιιΐ;υ8 
βυρβΓ ο ί. ΓΕ8., νβη8ίιηϊ1ΐ1;θΓ ρΓ 1ιαΙ)βΙ)α{ πρότεροι/ λυόμενος. 
20 τ^ ίέ τρίττ] άβί, τ^ τε τρίττ} 0. 



ΙΤΒ. Ι. ΟΑΡ. νΠ. VIII. 35 

τοϋ άρματος καϋ'ήμενος την τΐορείαν ί;Γθ6εΓτο καΐ ολί- 
γους έν τά^εν έχων προ αντον, το δε ΐίολν αντω 
αν ατετ αραγμένου έτίορενετο καΐ των οτΐλων τοις ΰτρα- 
τιώταις %ολλα ετίΧ αμα%ων τί^^ντο καΧ υποζυγίων. 

ΚαΙ ηδη τε ήν άμφΐ άγοράν πλή^ουβαν καΐ πλη- VIII. 
ύίον ην ό βταϋ'μος εν^α έμελλε καταλύειν, ήνίκα Πα- 
τηγύας άνηρ Πέρβης των άμφΐ Κϋρον χρηΰτος προ- 
φαί-ν^ταί, έλαύνων ανά κράτος ίδροϋντι τω ΐππω, καΐ 
εύϋ•ύς πάΰιν οίς ενετύγχανεν εβόα καΐ βαρβαρικώς καΐ 
ελληνικώς οτί βαΰιλευς βυν ύτρατεύματι τίολλώ προβ- 
έρχεταί ως εις μάχην παρεύκευαΰμένος. ένΌ-α δη πολνς 
τάραχος έγένετο' αύτίκα γαρ εδόκουν οι "Ελληνες καΐ 2 
πάντες δε άτάκτοίς βφίύίν έπυπε(5εΐ(5%•αΐ' Κϋρός τε 3 
καταπηδήβας από τοϋ άρματος τον θώρακα ένεδύετο 
καΐ άναβάς επΙ τον ϊππον τα παλτά εις τάς χείρας 
έλαβε, τοις τε άλλοις πάΰι παρηγγελλεν έ^οπλίζεΰΰ'αο 
καΐ καϋ'ίΰταβΰ'αι, εις την εαυτού τά^ίν ί'κοίΐϊτο^. εν^α 4 
δη ΰϋν πολλί] βπουδη κα^ίβταντο, Κλέαρχος μεν τα 
δε^ίά τοϋ κέρατος έχων προς τω Εύφράττ] ποταμώ, - 
Πρόξενος δε έχόμενος, ου δε άλλοι μετά τοϋτον, Μέ- 
νων δε \καϊ\ το Στρατεύματος εύώνυμον κέρας έύχε 
τοϋ ^Ελληνυκοϋ. τοϋ δε βαρβαρικοϋ ιππείς μεν Πα- 5 
φλαγόνες εις χιλίους παρά Κλέαρχον έβτηβαν εν τω 
δε^ιω καΐ το '^Ελληνικόν πελταβτικόν , εν δε τω εύω- 
νύμω ^Αριαΐός τε ό Κύρου ύπαρχος καΐ το άλλο βαρ- 
βαρικόν, Κϋρος δε καΐ ιππείς τούτου ο6ον ε^ακόύιοι 6 



προ αντον \\ άνατετραμμένον || άμαθων Ο^, άμά^οας ρΓ. 
VIII. 1 χρηοτόζ ρι, πιοτών 0^ || βααίλλενς || ττροέρχεται. 3 ένε- 
δύετο ρΓ, ένέδυ 0^ (Ι τά παλτά 8. ν. αάά. ρΓ. || καΌ'ίστασΌ'αι Ο, 
8βά ατα \. γεβ. 4 ποταπω ρι, οογγ. 0^ |] οΐ δ' άλλου Ο, 8βά (ϊ' 
ΐ. ταδ. II [καΐ] το οτρατενματος ενώννμον ΈϊεόΗβν, ν,αϊ το βτρά- 
τενμα το ενώννμον 0. 

3* 



36 Ι^ΙΒ. Ι. ΟΑΡ. νΠΙ. 

(κατά το μεΰον^, ώτΐλίβμενοί ^ώρα^ί μεν αντοί καΐ 
παραμηρίδίοίζ καΐ κράνεβί τίάντεξ πλην Κνρον' Κνροζ 
δε -ψίλην έχων την κεφαλήν εις τήι/ μάχην κα^ίΰτατο*. 

7 οί δ^ ϊτίτίοί πάντες [οι μετά Κνρον] είχον ^καΐ προ- 
μετωπίδια καΐ προβτερνίδυα' είχον δε και μαχαίρας οι 
ιππείς Έλληνικάς. 

8 Καϊ τ^δη τε ήν μέβον ημέρας καΐ ονπω καταφα- 
νείς ηβαν οι πολέμιοι' ηνίκα δε δείλη εγίγνετο, έφάνη 
κονιορτος ώβπερ νεφέλη λενκή, χρόνω δε ΰνχνω νβτε- 
ρον ώβπερ μελανία τις εν τω πεδίω έπΙ πολύ. οτε 
δε εγγντερον εγίγνοντο^ τάχα δη και χαλκός τις ηΰτρα- 
πτε καϊ λόγχαι καΐ αι τάζεις καταφανείς έγίγνοντο. 

9 καϊ ήΰαν ιππείς μεν λενκο^ώρακες επί τον ευωνύμου 
των πολεμίων Τιόΰαφέρνης έλέγετο τούτων άρχειν' 
δχόμ£ΐ/θί- άί γερροφόροι^ εχόμενοι δε οπλΐται Ονν πο- 
δήρεόι ξυλίναις άβπίύιν. Αιγύπτιοι δ^ ούτοι έλέγοντο 
είναΐ' άλλοι δ^ ιππείς, άλλοι το^όται. πάντες δ^ ούτοι 
κατά έ^νη εν πλαιβίω πλήρει ανθρώπων [ί'κα^τον το 

10 έ^νος] έπορεύοντο. προ δε αυτών άρματα διαλείποντα 
βυχνόν άπ αλλήλων τά δή δρεπανηφόρα καλούμενα' 
είχον δε τά δρέπανα εκ των άγονων είς πλάγιον άπο- 
τεταμένα καΐ υπό τοις δίφροις εις γην βλέποντα^ ώς 
διακόπτειν ότω έντυγχάνοιεν. ή δε γνώμη ην ώς εις 

* [λέγεται δε γ,αϊ τονς άλλους Περαας τριλαΐς ταίς γ,εφαλαΐς 
έν τω πολεμώ διαγ,ίνδννενείν^. 



Ι 



6 ζ-κατά. το μέοον)> ΣιβοηοΙανίη8 || ν.αϊ παραμηριδίοις 0^, 
τταραμηρίδίοις ρΓ || [λέγεται . . . διατίΐνδννενίΐν^ ^'ίβίεηΐίαοΐι . 
7 [οι μετά Κνρον] βοΗβπΜ. 9 γερροφόροι ρι, τούτων γερροφόροι 
^ι II έλέγοντο είναι 0^, έλέγοντο ρΓ || [εν.αβτον το ^ϋ-νος] ΗαΗ- 
νιαη, ίάβιη δοηρεΐΐ: ρΐΌ έπορενετο, ςυοά ΐη Ο βδί, έπορεύοντο. 
10 άποτεταμένα 0^, άηοτεταγμένα ρΓ. 



ΙΙΒ. Ι. ΟΑΡ. νίΠ. 37 

τάς τάζεις των Ελλήνων ελώντα καΐ διακόφοντα. δ 11 
μεντοί Κϋροζ ειτιεν οτε καλεΰας Λαρεκελενετο τοΐζ 
^Έλληΰι τήν κρανγήν των βαρβάρων άνέχεβ^αι^ εφευβ^Ύ} 
τοντο' ον γαρ κρανγΐ^ άλλα ΰίγγι ώζ άννΰτόν καΐ ϊΐΰνχΐ} 
εν ί'0ω καΐ βραδεωξ 7ίρο6ϊ](5αν. 

Και εν τούτω Κϋρος παρελαννων αντος ΰνν Πί- 12 
γρητι τω ερμηνεΐ καΐ άλλοις τριΰΐν ι) τέτταρΰυ τω 
Κλεάρχω εβόα άγειν το ΰτράτενμα κατά μεΰον το των 
πολεμίων, οτι εκεί βαΰίλενς είη' καν τοϋτ , εφη, νικώ- 
μεν, τίάν^' ήμΐν πετΐοίηται. όρων δε ό Κλέαρχος το 13 
μέΰον βτΐφοξ καΐ άκονων Κνρον ε^ω 'όντα τον \^ΕλλΎΐ- 
νικου] ευωνύμου βασιλέα — τοόοϋτον γαρ τίλή^'εί 
ηερίήν βαβίλεύς ωβτε μεόον των εαυτού έχων του 
Κύρου ευωνύμου έξω ην — άλλ^ όμως 6 Κλέαρχος 
ουκ ήΰ'ελεν άπούπάΰαι άτίο του ποταμού το δε^ιΌν 
κέρας, φοβούμενος μη κυκλω^είη εκατέρωθεν , τω δε 
Κύρω άπεκρίνατο οτυ αύτω μέλει όπως καλώς έχοι, 

ΚαΙ έν τούτω τω καιρώ το μεν βαρβαρικον οτρά- 14 
τευμα όμαλώ^ προηει, το άί ^Ελληνικον ετυ έν τω αύτω 
μένον ΰυνετάττετο έκ των έτι προΰιόντων. καΐ ο Κύ- 
ρος παρελαύνων ου πάνυ προς αύτω τω ^τρί^τβυματ^ 
κατεθεάτο έκατέρωύε αποβλέπων εις τε τους πολεμίους 
καΐ τους φίλους, ίδων δε αυτόν άπο του ^Ελληνικού 15 
Ξενοφών Αθηναίος, πελάβας ως ΰυναντηΰαι ηρετο εί' 
τι παραγγέλλοι. ο δ' έπιύτήβας είπε καΐ λέγειν έκέλευε 
παβιν δτ^ και τα ιερά καλά και τά (7φα^^6α καλά. ταϋτα 16 
(ίέ λέγων θορύβου ηκουβε διά των τάξεων ιόντος, και 



έλώντοί "Λαϊ διαν,άιροντα Β, ύΧ%•6ντα καΐ διακόιραντα 0. 
11 άννατόν \\ τΐροαήεααν. 12 τέτραοι. 13 [Ελληνικού] ΗβΗΐβίη. 

14 έν τον τ ρΓ || 7ΐρο7]£ΐ 0^, τΐροοτ/εί ρΓ || τΐροιόντων. 



38 ι^ΐΒ. ΐ• ΟΑΡ. νιπ. 

ηρετο τίξ 6 θόρυβος εί'η. ο δε [Κλεαρχος~\ είτΐεν οη 
βνν^ημα παρέρχεται δεύτερον 'ηδη. καΐ ος έΟ^ανμαΰε 
Τίξ παραγγέλλει καΐ ηρετο ο^τυ εί'η το βνν^ημα. ο δ' 
17, άπεκρίνατο Ζενζ ΰωτήρ καΐ νίκη. δ δε Κϋροξ άκον- 
όας Άλλα δέχομαι τε^ εφη^ καΐ τούτο εβτω. ταντα δ' 
ειπών εις την αντον χώραν άπηλαννε. 

Και ονκέτι τρία η τέτταρα ΰτάδια διειχέτην τω 
φάλαγγε απ αλλήλων ηνίκα επαιάνιζόν τε οί "Ελληνες 

18 καΐ ήρχοντο άντί-Όί ίεναι τοις πολεμίοις. ώς δε πορενο- 
μένων εί,εκνμαινέ τι της φάλαγγος, το νπολειπόμενον 
ήρ^ατο δρόμω ϋ'ειν' καΐ αμα εφΰ'εγ^αντο πάντες οίον 
τω Ένναλίω ελελίζονβι^ καΐ πάντες δε εΟ'εον. λέγονύι 
δε ως τίνες και ταΐς άβπίΰι προς τα δόρατα έδονπηΰαν 

19 φόβον ποιονντες τοις ΐπποις, πρΙν δε τό^ενμα ε^- 
ικνεΐΰ^αι έκκλίνονβιν οΓ βάρβαροι και φεύγονόι. καΐ 
έντανΰ'α δη εδίωκον μεν κατά κράτος ο Γ "Ελληνες, 
έβόων δε άλλήλοις μη %'ειν δρόμω, «λλ' εν τά^ει επε- 

20 ^'^αί,. τα δ' άρματα έ'φεροΐ'το τα μεν δι' αντών των 
πολεμίων, τα δε και ^ί-ά των ^Ελλήνων κενά ηνιόχων. 
οΐ' ^' έπε ι προΐδοιεν, διίβταντο' ε6τι δ' ο6τις καΐ κατε- 
λήφϋ'η ώβπερ εν ίπποδρόμω εκπλαγείς" και ονδεν μέν- 
τοι ούδε τούτον παϋ•εΐν εφαΰαν, ονδ^ άλλος δε των 
Ελλήνων εν ταύτη τη μάχη επαΟ'εν ονδεις ουδέν, 
πλην έπι τω ενωνύμω το^εν^'ήναί τις έλέγετο. 

21 Κνρος δ' ορών τους "Ελληνας ν^κώντα^ το κα&^ 
αντονς και διώκοντας, ήδόμενος κα\ προβκννονμενος 



16 [Κλέαρχος] Έοτηβιηαηη. 17 ττιν αύτοϋ χώραν || ηρχοντο 
Λβί;, ηροήρχοντο 0. 18 νπολειτΐόμενον Ρορρο, έπιΧειτιόμ,ενον Ο || 
οίον ρΓ, οιόν περ 0^ || ώσ τίνες Ββοϊίβγ Χβηορίιοηδ ΓθΜζυ^ άβδ 
Ο^ΓΠδ 1802, ρ. δ1, ηνες ώ? 0. 19 άφίγ,νεΐαΟ^οίΐ. 20 διίαταντο 
ρΓ, ΐοταντο 0^. 



Ι.ΙΒ. Ι. υΑΡ. VIII. 39 

ί'^δη ώς βαΰιλενς νπο των άμφ' αντόν^ ονδ^ ώζ έ^ήχ^η 
διώκειν^ άλλα όννεβπεοραμενην έχων την των βνν 
έαντω ε^ακοΰίων ιππέων τά^ιν έπεμελείτο ο,τι ποιγιβευ 
βαΰίλεύζ. καΐ γαρ ϊ]δει αντον οτι μεΰον ^χοί τον 
Περβικον ότρατενματος. καΐ τίάντεζ δ^ οΓ των βαρ- 22 
βάρων άρχοντες μεβον έχοντες το αυτών ηγούνται, 
νομίζοντες οντω και εν άΰφαλεύτάτω είναι, ην /; ή 
ίΰχνς αυτών εκατέρω^'εν , καΐ εί' τι παράγγειλαν χρ^- 
ξοιεν, ημίΰεί αν χρόνω αίβ^άνεό^αι το στράτευμα, καΐ 23 
βαβίλευζ δη τότε μέβον έχων της αυτόν βτρατιάς όμως 
ε^ω έγένετο τον Κύρου ευωνύμου κέρατος, έπεί δ^ 
ουδείς αύτω εμάχετο εκ τοϋ άντίου ονδε τοις αυτοί) 
τεταγμένοις εμπρού^εν, έπεκαμπτεν ώς εις κνκλωύιν. 

"Εν^α δη Κύρος δείΰας μη όπι6%'εν γενόμενος 24 
κατακόιΐ^η το Έλληνι,κον έλαύνει άντίος' καΐ έμβαλών 
βύν τοις έ^ακοόίοις νικά τους προ βαΰιλεως τεταγμένους 
καΐ εις φυγην έτρεμε τους ε^ακιΰχιλίονς, καΐ άποκτεΐ- 
ναι λέγεται αύτος τη εαυτού χειρί Άρταγέρΰην τον 
άρχοντα αυτών, ώς δ' η τροπή έγένετο, διασπείρονται 25 
καΐ οι Κύρου δξακο^ίΟί- εις το διώκειν ορμηΰαντες, 
πλην πάνυ ολίγοι άμφ' αυτόν κατελείφ^ηΰαν , βχεδον 
οι ομοτράπεζοι καλούμενοι, ΰύν τούτοις δε ων καμόρα 26 
βαΰιλέα καΐ το άμφ^ εκείνον ότΐφος' κα\ εύ%"υς ουκ 
ήνέόχετο, άλλ^ ειπών Τον άνδρα ορώ ΐετο έπ αυτόι^ 
κα\ ττα^ίί, κατά το ότέρνον καΐ τιτρώόκει δια τού θώ- 
ρακος, ώς φηόι Κτηΰίας 6 ιατρός, ζρς^ καΐ ίάΰαβ^αι 
αυτός το τραύμα φηΰι. 

21 ηδη ^βοίΟίλενς ρΓ || οννεΰτνείραμένην Ο^, ρΓ οία. &Ιί;θΓΠΐη 
6. 22 το αυτών || ηγούνται -ργ, αι ΐη ο ηιπΪ3.γϋ; 0^, άθηπο αί. 
πι. ΓθΟθΠδ 8υρβΓ8θηρ8Ϊΐ II ην τ/ άβΐ, ΐν ύ} 0. 23 της αντον οτρα- 
τιάς. 26 ήνέοχετο Ο, η βχ α οοπ'βοΐιιπι || ί'ετο \\ ιατρός <^ος^ 
Βηϋηιαηη \\ Ιάοαο%•αι Οοϋβί, ίάο^αι 0. 



40 Ι^ΙΒ. Ι. ΟΑΡ. νΠΙ. IX. 

27 Παίοντα δ' αντον ακοντίζει τΐξ παλτω νπό τον 
. δφ^αλμόν βίαίως' κα\ ένταϋΰ^α μαχόμενοι καΐ βαβίλενς 

καΐ Κνρος καΐ οί άμφ' αντονς νπερ εκατερον , δπόβοι 
μεν των άμφΐ βαβίλεα άπε&νΐ]6κον Κτηΰίαζ λεγεί' 
^αρ έκείνω γάρ ήν' Κϋρος δε αντόζ τε άπε&ανε καΐ 
οκτώ οί αριότοι, των περί αυτόν εκειντο ετι αντώ. 

28 Άρταπάτηζ δ^ 6 τίΐΰτότατοζ αντω των οκηπτονχων θε- 
ράπων λέγεται, ετνειδ'ή πεπτωκότα είδε Κνρον , κατα- 

29 πηδήΰας από τοϋ ίππου περοπεβείν αύτω. καΐ οι μεν 
φαβυ βαΰι,λεα κελεϋύαί τίνα επίδφάξαι αυτόν Κύρω, 
οί δ^ εαυτόν επίΰφάζαό&αι, ΰπαΰάμενον τον άκινάκην 
είχε γάρ χρυόοϋν' καΐ ΰτρεπτόν δ' έφόρει καΐ -φέλια 
καΐ τάλλα ώβπερ οί αρυύτοι Περβών' έτετίμητο γάρ 
υπό Κύρου δί^ εννοιάν τε καΐ πιστότητα. 

IX. Κϋροζ μεν οϋν ουτωξ ετελεύτηβεν, άν^ρ ών Περ- 
6ών των μετά Κϋρον τόν άρ;^αΓοι^ γενομένων βαβιλί- 
κώτατόξ τε καΐ άρχευν άζίώτατος, ως παρά πάντων 
ομολογείται, των Κύρου δοκούντων εν πείρα γενέΰ^αι» 

/^ πρώτον μεν γάρ ετι, παις ών οτ έπαιδεύετο καϊ όϋν 
τω άδελφω κα\ ΰϋν τοις άλλοις παιύί, πάντων πάντα 

3 κράτιΟτος ενομίζετο. πάντες γάρ οί των άρίΰτων Περ- 
6ών παίδες επί ταΐς βαΰιλέως %^ύραις παιδεύονται" 
ενϋ•α πολλην μεν ΰωφροΰύνην καταμά^οι αν τις^ αί- 

4 ΰχρόν δ' ούδΐν ούτ άκοϋόαι ούτ ίδεΐν έβτι. %'εωνται 
δ^ οί παίδες καϊ τιμωμένους ζένίυνξ^ υπό βαβύ.έως 
καϊ άκούουΰι, καϊ άλλους άτιμαζομένους' ώύτε εύ%ύς 
παίδες όντες μαν^άνουβιν άρχειν τε καΐ άρχεβ^αι. 

5 έν^α Κϋρος αΐδημονέότατος μεν πρώτον τών ήλικιω- 



27 έκατ^ρων || όπόαοι 0^, ηόοοί ρΓ. 29 τάλλα. IX. 1 έν 
ηείρκ 0^, έμπειρων ρΓ. 3 άτιονΰοα 0^, ά-αονείν ρΓ || τιμωμένονξ 
ζ^ένίονς^ 6^0, Τιμωμένους ρΓ, τονς τιμωμένους 0^. 



Ι.ΙΒ. Ι. ΟΑΡ. IX. 41 

των ίδόκεί εΙναί, τοις τε πρεαβντεροίς καΐ των έαυτου 
υποδεεστέρων μάλλον ιιεί^εβ^αι^ έπειτα δΐ φιλιηπό- 
τατοζ καΙ τοΙς ϊπτίοις αριβτα χρηβ&αί' έκριναν δ^ αυ- 
τόν καΐ των εις τον πόλεμον έργων ^ τονικής τε καΐ 
άκοντίΰεως, φίλομαΟ'έότατον είναι καΐ μελετηρότατονΏ 
έπεί δε ττ} ηλικία έπρεπε, καΐ φιλο^ηρότατος ήν καΐ 6 
προς τα ^ηρία ΐΜ^θΐ/το^ φιλοκινδυνότατος. καΐ αρκτον 
ποτέ επιφερομένην ουκ έτρεΰεν, άλλα βυμπεΰών κατε- 
ΰπάβ^Ύΐ από του ϊππου , και τα μεν έπαϋ'εν, ων καΐ 
τάς ώτειλάς είχεν, τέλος δε κατέκανε' καΐ τον πρώτον 
μέντοι βοη&ήβαντα ΛολλοΓ^ μακαριΰτόν έποίηϋεν. 

ΈπεΙ δε κατεπέμφ^η υπό τοϋ πατρός 6ατράπης 7 
Λυδίας τε καΐ Φρυγίας της μεγάλης καϊ Καππαδοκίας, 
βτρατηγός δε και πάντων απεδείχθη οίς κα^ηκει εις 
Καβτωλοϋ πεδίον ά^ροίζεβ^αι, πρώτον μεν έπέδει^εν 
αυτόν οτι περί πλείστου ποιοΐτο, εί' τω ΰπείΰαιτο καϊ 
εΐ τω βυν^οΐτο καϊ εί' τω υπόοχοιτό τι, μηδαμώς -φεύ- 
δεόϋ'αι. καΐ γαρ οϋν έπίΰτευον μεν αύτω αί πόλεις 8 
έπιτρεπόμεναι, έπίΰτευον δ^ οι ανδρες' καϊ εί' τις πολέ- 
μιος έγένετο, βπειβαμένου Κύρου έπίβτευε μηδέν αν 
παρά τάς ΰπονδάς πα^εΐν. τοιγαροϋν έπει ΤιβΟαφέρνει 9 
έπολέμηΰε, π:«^α6 αι πόλεις έκοϋβαι Κϋρον εΐλοντο άντΙ 
Τιβΰαφέρνους πλην Μιληΰίων' ούτοί- ^£ δτ^ ουκ ηΟ'ελε 
τους φεύγοντας προέβΰ'αι έφοβοϋντο αυτόν, καϊ γάρ έργω 10 
έπεδείκνυτο ζο} καϊ έλεγεν ότι ουκ αν ποτέ προοΐτο, 



6 ροδί ώτειΧας 0^ 8. ν. ο,άά. φανεράς \\ ν,κτύν,ανΒ ρΓ, -αατύ- 
τιτανε 0^. 7 Καοτωλον, δθά οτ θί λ ί. γ3,8., 3.οο6ηί;υιιι δπρθΓ ου 
&άά. Οι II ά&ροίζεαϋ•(χί, εαϋ'αι ΐ. γ3,8. || έτιέδειξεν αυτόν ρΓ, δρίη- 
Ιυιη 3,8ρβηιπι δπρβΓ αυ ο.άά. 0^ || αηίβ ηλείατου ρΓ 8. ν. Άάά. 
περί II αύνϋ-οιτο \\ μηδαμώς Ηκ,^, μηδέν 0^, δβά ί. ταδ. ριαβΐβΓ 
μ βί βχ ρα,Γίβ η. 8 μηδέν αν 0^, μηδένα ρΐ'. 10 <^δ)> καϊ 600 || 
πρόοιτο. 



42 Ι^ΙΒ. Ι. ΟΑΡ. IX. 

ετίεΐ ατίαΐ φίλος αντοίς έγενετο, ονδ' εί ετι μεν μείονς 
γένονντο^ έτι δ\ κάκιον πρά^ειαν. 

11 Φανερόζ δ' ην καΐ εί' τίζ τι άγα&ον η κακόν τίοιή- 
ΰειεν αυτόν ^ νυκάν πειρώμενοζ' καΐ ενχήν δε τίνες 
αντοϋ ε^εφερον ώς ενχοιτο τοίΤοΰτοι^ χρόνον ζην εβτε 
νικωη καΐ τους εν καΐ τους κακώς τίοιονντας άλεζό- 

12 μένος, καΐ γαρ ονν πλεΐύτοι δη αντω ενί γε άνδρϊ 
των εφ ημών έτίεϋ^νμηβαν καΐ χρήματα καϊ πόλεις και 

13 τα εαυτών ΰώματα τίροεβ^αι. ου μεν δή ονδε τοϋτ 
αν τις εί'ποι ώς τους κακούργους και αδίκους εί'α κατα- 
γελάν, άλλα «φεί-(ϊε(?τί)ίτα πάντων ετιμωρεΐτο' πολλάκις 
δ^ ην ίδεΐν παρά τάς ότειβομενας ό^ού^ και ποδών 
καϊ χειρών και 6φ%'αλμών ότερομενονς ανθρώπους ' 
ώότ εν τη Κύρου άρχ^ΐ] έγένετο και "Ελληνι καϊ βαρ- 
βάρω μηδέν άδικοϋντι άδεώς πορεύεΰΰ-αι οπη τις η^ε- 
λεν, ε;|^οι'τ^ ο,τι προχωροίη. 

14 Τους γε μίντο^ άγαμους εις πόλεμον ώμολόγητο 
διαφερόντως τιμάν. και πρώτον μεν ην αύτω πόλεμος 
προς Πιόίδας καϊ Μυΰούς' Στρατευόμενος ούν και αύτος 
εις ταύτας τάς χώρας ους εώρα εϋ-ελοντας κινδυνεύειν, 
τούτους και αρ;|^οΐ'τα5 £ποίε^ "^ς κατεβτρεφετο χώρας^ 

15 έπειτα δε καϊ άλλοις άώροι^ ετίμα' ώΰτε φαίνεβ^αι 
τους μεν άγα^Όνς εύδαιμονεότάτους^ τους δε κακούς 
(ϊουλου^ τούτων ά^ίως είναι. τοιγαροϋν πολλτι ήν 
αφθονία αύτω τών εθελοντών κινδυνεύειν, δπον τις 

16 οί'οιτο Κϋρον αίΰ^ήβεο^αι. εί'ς γε μην δικαιοΰύνην 



11 φανερός ρΓ, φανερον 0^ || τονς κο:κώ? οΐβί. 12 αντώ 
ενϊ ρΓ, αντών ίνΐ 0^. 13 τΐολΧάν.ι || οτίβομένας || στερούμενους \\ 
τΐροΰχωροίη. 14 ηιοΰίδας "λαϊ μνΰΰονς || άλλοις Ο^, άλλως ρτ. 

σαι 
15 άξίως είναι 8όΗ6ηΜ, άξ,ιον ρι. 



ΠΒ. Ι. ΟΑΡ. IX. 43 

£/' τΐζ φανερός γένοιτο έ7αδείκνν(5%•αί βονλόμενος^ περί 
■παντός εποιειτο τούτους πλονΰιωτέρως ζΤιν ποιεΐν των 
εκ τον αδίκου φίλοκερδονντων. καΐ γαρ ονν άλλα τ^ 17 
πολλά δικαίως αντώ διεχειρίζετο καΐ βτρατενματι άλη- 
ϋ•ονω εχρήόατο. καΐ γαρ ϋτρατηγοί καΐ λοχαγοί, οϊ 
χρημάτων ένεκα προς εκείνον επλενύαν^ εγνωύαν κερ- 
δαλεώτερον είναι Κνρω καλώς νπάρχειν η το κατά 
μήνα κέρδος, αλλά μην εί' γέ τις τι αντώ προΰτά^αντι 18 
καλώς νπηρετήβειεν, ονδενΐ πώποτε άχάριβτον εί'αβεν 
την προ^νμίαν. τοιγαρονν δη κρ«τκ7το^ νπηρέται 
παντός έργον Κνρω έλέχ%•ηβαν γενέο^αι. 

Ει δέ τίνα δρωη δεινόν δι^τα οίκονόμον εκ τον 19 
δίκαιον καΐ καταβκενάζοντά τε ής αρ;ζ06 χώρας καΐ 
προόόδονς ποιονντα, ονδένα αν πώποτε άφείλετο, άλλ' 
άεΐ πλείω προόεδίδον ώΰτε κοίΐ ηδέως έπόνονν κοίΐ 
ϋ^αρραλέως έκτώντο καΐ ο έπέπατο αν τις ηκιότα Κνρον 
έκρνπτεν' ον γάρ φϋΌνών τοΓ^ φανερώς πλοντονύιν 
έφαίνετο, αλλά πειρώμενος χρηΰ^αι τοις τών άπο- 
κρνπτομένων χρημαΰι. 

Φίλονς γε μην οΰονς ποΐ7]6αιτο καΐ εννονς γνοίη 20 
^όντας καΐ ικανούς κρίνειε ΰννεργονς ίϋναί- δ,η τνγ- 
χάνοι βονλόμενος κατεργάζεΰ^αι , ομολογείται προς 
πάντων κράτιΰτος δη γενέβ^αι ^εραπενειν. και γάρ 21 
αυτό τοντο ονπερ αντός ένεκα φίλων ωετο (ϊδΓ^'θ^αί^, 



ανχω 

16 εϊτίς φανερός 0^, οης φανερός ρι || πλοναιωτέρως ζην 
τίοιεΐν ϋΐί^ , ηλονοιωτέρω . . . τίοιεΐν ρΓ, τΐλονοιωτέρονς ηοιείν 
0^. 11 οϊ χρημάτων ρΓ, ον χρημάτων 0^ || ϊγνωβαν ρΓ, άλλ' 
έτΐεΐ ^γνωΰαν 0^ || ιιαλώς νηώρχειν ΙΙιΐ0^ ν,αλώς τΐείϋ'αρχειν 0^, 
λως τΐει&αρ ί. γ3;8. 18 εί' γέ τις τι Ήβΐιάαηίζ, εί' τις γε τι Ο \\ 
ονδεν τΐώποτε. 19 ης 0^, της ρΐ' || άρχει |) ρΟδΙ; ονδένα ^^ 8. ν. 
Η,άά. αν II δ έπέπαοτο αν τις 0^, δ ε, οτο αν ί. γ3;8., οοηίβοΐ ο 
έηέπατο πάς τις. 20 γ,ρίνειε, δβά ί 8. ν. αάά. ρΓ || τυγχάνει. 



44 Ι^ΙΒ. Ι. ΟΑΡ. IX. 

ώ^ ϋννεργονζ εχοί, καΐ αντοζ επειρατο ΰννεργοξ τοίζ 
φίλοίζ κράτιβτοζ είναι, τούτον οτον αίϋ^άνοιτο εχαβτον 

22 επιθυμούντα, δώρα δε πλεΐΰτα μεν οίμαί ε'ΐζ γε άνηρ 
ελάμβανε δια ηολλά' ταντα δε πάντων δη μάλυβτα 

23 τοΐξ φίλοΐξ διεδίδον^ προξ τους τρόπους έκάϋτου 6κο- 
πών καΐ ότου μάλίΰτα ορφη εκαΰτον δεόμενον. καΐ 
ο6α τω ύώματυ αύτοϋ κόβμον πέμπου τΐζ η ώζ είς 
πόλεμον ι) ώζ είξ καλλωπιύμόν^ καΐ περί τούτων λέγειν 
αυτόν έ'φαβαν οτι το μεν εαυτόν ύώμα ουκ αν δύναιτο 
τούτοις παβι κοβμγ^θηναι, φίλους δε καλώς κεκοΰμη- 

24 μένους μέγιότον κόβμον άνδρΐ νομίζοι. και το μεν Μ 
τα μεγάλα νικάν τους φίλους ευ ποιοϋντα ούδεν θαυ- 
μαϋτόν^ επειδή γε καΐ δυνατότερος ήν' το δε τι] 
έπιμελεία περιεΐναι των φίλων καΐ τω προϋ'υμεΐβθαι 
χαρίζεβϋ^αι^ ταϋτα έμοιγε /ίίαλλον δοκεΐ άγαβτά είναι. 

2δ Κϋρος γαρ έπεμπε βίκους οίνου ημιδεεΐς πολλάκις 
οπότε πάνυ ήδϋν λ«/3θ6, λέγων οτι ούπω δή Λολλοΰ 
χρόνου τούτου ηδίονι οί'νω έπιτύχοι' τούτοι^ οϋν 6οι 
έπεμφε κα^ δεΐταί 6ου τήμερον τούτον έκπιεΐν ΰύν 

20 οίς μάλιΰτα φιλεΐς. πολλάκις δε χήνας ημιβρώτους 
έπεμπε καΐ άρτων ημίΰεα καΐ άλλα τοιαύτα, έπιλέγειν 
κελεύων τον φέροντα. Τούτοις ήόΰ-η Κϋρος' βονλεται 

27 ονν καΐ 6ε τούτων γεύβαΰθαι. όπου δε χιλός ΰπάνιος 
πάνυ εί'η, αυτός δε δύναιτο παραΰκευάβαοθαι δια το 
πολλούς έχειν ύπηρέτας και δια την έπιμέλειαν, δια- 
πέμπων έκέλευε τους φίλους τοις τα εαυτών βώματα 
α^Όυ^^ν ίπΛ065 έμβάλλειν τούτον τον χιλόν, ώς μη 

21 οτον, ον ί. Γ£18. II αιαϋ-άνοηο Ε-καατον ρτ, δυρθΐ Ικ. 0^ 
ροδυΐί α, δυρβΓ αιο&. β. 22 ροδί: εϊς γε Ο^ δ. ν. αάά. ων. 
23 ΆΊΐίβ πέμτΐοι 0^ 8. ν. 3,άά. κόσμον. 24 το ηρο^νμεΐο^αι. 
2δ δή πολλού χρόνου €,, ίή χρόνω ρΓ. 26 τοίζ η6^η. 27 ίί 
δύναιτο ρΓ, ό' Ιδννατο 0^. 



Ι,Ιβ. Ι. ΟΑΡ. IX. Χ. 45 

4 

ΛΒΐνώντες τονς εαντον φίλους αγωόιν. ει δ\ διίι ποτέ 28 
'^ίο^ενοιτο και τίλεΐβτοι μέλλοιεν οψεβ^αί^ προΰκαλών 
τους φίλους έΰτίουδαιολογειτο^ ώς δηλοίη ους τιμά. 
ωΰτε έγω μεν γε έξ, ών ακούω ούδένα κρίνω υτίο 
τίλειόνων τίεφιληΰ^αι, οϋτε Ελλήνων ούτε βαρβάρων, 
τεκμήριον δε τούτου καΐ τόδε. παρά μεν Κύρου δού- 29 
λου οντος ουδείς άπΐ]ει προς βαβιλέα^ πλην ^Ορόντας 
επεχείρηβε' καΐ ούτος δη ον ωετο πιΰτόν οι είναι ταχύ 
αυτόν ηύρε Κύρω φιλαίτερον η εαυτω' παρά δε βαϋι- 
λεως πολλοί προς Κϋρον άπηλϋ-ον^ επειδή πολέμιοι 
άλλήλοις εγενοντο, και ούτοι μεντοι οι μαλκίτα δαύτους 
άγάμενοι^ νομίζοντες παρά Κύρω οντες άγαμοι ά^ιω- 
τερας αν τιμής τυγχάνειν ή παρά βαΰιλεΐ. μέγα δε 30 
τεκμήριον καΐ το εν τι] τελευτη του βίου αύτω γενό- 
μενον οτι καΐ αυτός ην άγαΰ^ός καΐ κρίνειν 6ρ%'ώς 
^άΰνατο τους ιττ^ίίτού^ καΐ εύνους καΐ βεβαίους. άπο- 31 
^νήβκοντος γάρ αυτού πάντες οι περί αυτόν φιλοί- 
και βυντράπεζοι άπέ^ανον μαχόμενοι ύπερ Κύρου πλην 
^Αριαίου' ούτος δε τεταγμένος ετύγχανεν επΙ τω εύω- 
νύμω τοϋ ιππικού άρχων ' ώς δ' ηόΰ'ετο Κύρον πεπτω- 
κότα, εφυγεν έχων [και] τό ότράτευμα παν ού ήγεΐτο. 

Ένταύΰ'α δη Κύρου άποτεμνεται ή κεφαλή και ή Χ. 
χειρ ή δε^ιά. βαΰιλεύς δε [και οι 6ύν αύτω] διώκων 
είΰπίπτει εις τό Κύρειον ύτρατόπεδον' καΐ οι μεν μετά 
Άριαίου οΰκετι ϊ<5τανται αλλά φεν^^ου^ί διά του αυτών 



τονς εαυτόν φίλονς 0^, τονς εαυτών φίλους ρι. 28 οί δε 
δη οπότε τΐορενοιντο. 29 εύρ£ || εαυτούς άγάμ,ενοι Ώϊηάοτ/, νη 
(χντοϋ άγαπώμενοι 0^, δβά υπ' ί. γβ,β. πηϊπδ ΗίΐβΓαθ, οίτοππι- 
ββχπιη δυρβΓ ου ροδίιϋ 0^. 31 οί περϊ αυτόν ΒοΗηβΐάετ , οί 
ηαρ' αυτόν Ο || μαχούμενοι || ύπερ αύτοϋ οοηίβοί ριο υτιερ κύ- 
ρου II ϊχων \ν.αϊ\ ΗαΗΏΐαη. Χ. 1 [γ,αϊ οί ουν αύτω] ΟοΙ)€ί \\ κν- 
ριον 11 τον αυτών στρατοτΐέδου. 



46 Ι^ΙΒ. Ι. ΟΑΡ. Χ. 

βτρατοπεδον εις τον 6τα&μΌν εν&εν <^εωΰ•εν^ ώρμώντο' 

2 τετταρεζ δ' ελεγοντο παραϋάγγαι είναι της δδον. βαβι- 
λενς δε καΐ οι βνν αντω τά τε άλλα πολλά διαρπά- 
ξονΰί καΐ την Φωκαΐδα την Κνρον παλλακίδα την 

3 ύοφην καΐ καλην λεγομενην είναι [λαμβάνει], η δε 
[Μιληΰία ην νεωτέρα η\ ληφ^ειβα νπο των άμφΐ 
βαβιλέα εκφενγει γνμνη προς των Ελλήνων, οι ετνχον 
εν τοΓ^ βκενοφόροις όπλα έχοντες καΐ άντιταχχ^έντες 
πολλούς μεν των αρπαζόντων άπεκτειναν, οΓ ^£ καΐ 
αντών άπέϋ^ανον' ου μην εφνγόν γε, αλλά καΐ ταντην 
εΰωβαν καΐ τάλλα οπόβα εντός αυτών και χρήματα 

4 και άνθρωποι έγένοντο πάντα έΰωΰαν. ενταύθα (ϊί£'(7;^ον 
αλλήλων βαβιλεύς τε καΐ οι ''Έλληνες ως τρίί^κοντα 
ύτάδια, οΐ' μεν διώκοντες τους καΟ-' αυτούς [ως πάντα 
νικώντες], οι δ^ αρπάζοντες ως ήδη πάντα νικώντες. 

5 ^ΕπεΙ ό' Ύΐβ^οντο οι μεν'Έλληνες οτι /3α(7ίλ£ύ^ 6ύν 
τω βτρατεύματι εν τοις όκευοφόροις εί'η, βαΰιλεύς δ^ 
αύ ήκουβε Τιβύαφέρνους οτι οι "Ελληνες νικωεν το 
κα%'^ αυτούς και εις το πρόβ^εν οί'χονται διώκοντες, 
ενΟ-α δη βαΰιλεύς μεν άΰ'ροίζει τε τους εαυτού και 
ΰυντάττεται, 6 δε Κλέαρχος εβουλεύετο Πρό^ενον καλέ- 
ΰας, πληΰιαίτατος γαρ ην, ει πέμποιέν τινας ως παντί 

6 β^ένει έπι [το ΰτρατόπεδον άρήξ,οντας. εν τούτω καΐ Μ 
βαοιλεύς δήλος ην προβιών πάλιν ως εδόκει οΛί^'θ'ίϊ/. " 
κα^ οι μεν "Ελληνες ΰτραφέντες πςίρεΰκευάζοντο ως 

^νΟΈν <εω'9'εα/> 6^0. 2 παΧαγ,ίδα. || [λαμβάνει] ΟοΙβΙ. 3 [Μι- 
ληαία ην νεωτέρα η] ΙΑηοΤίβ || άμφϊ αηίθ βααιλέα ρΓ, υί νίάβίυι•, 
8. ν. 3,άά. II καΐ άλλα. 4 [ώς ττάντα νιν,ώντες] Ώοϋτββ. 5 ^ν&α δη 
ρΓ, ^ν^α ταΰτο: δη 0^ || ει πέμποιέν τινάς η πάντες ί'οιεν έπϊ 

το ΰτρατόπεδον άρη^οντες 0^ , ει πέμποιε τινάς. παντ 

επί το οτρατόπεδον ...ξ,οντ.ς ρΓ, πηάθ Ηιι^ οοηίβοϋ; ει πέμποιέ 
τινας παντϊ ο^ένει έπϊ το ΰτρατόπεδον άρή^οντας, €0Ο πέμποιέν 
βί ώς παντϊ δΟΓίρβί. 



ΕΙΒ. Ι. ΟΑΡ. Χ. 47 

τανχγι κροΰίόντος καΐ δε^όμενοι^ 6 δε βαβίλενς τανττ^ 
μεν ονκ άπηγεν, ή ^^ 7ίαρϊΐλϋ•εν έξ,ω τον ευωνύμου 
κερατοζ ταύττ} καΐ άπηγεν^ άναλαβών καΐ τους εν τΐ] 
μάχτ] [κατά τους"ΕλλΎΐνας\ αύτομοληόαντας καΐ Τι<5ύα- 
φερνην καΐ τοϋζ 0ϋν αύτω. ό γαρ Τί66αφερνηζ εν 7 
τι] τΐρώττ] ουνόδω ουκ εφυγεν^ αλλά δίήλαϋε τιαρά τον 
τΐοταμον κατά τοϋζ "Ελληνας τιελταΰτάς' δυελαύνων δε 
κατέκανε μεν ούδενα^ διαύτάντες 5' οι "Ελληνες έτοαιον 
καΐ ήκόντίζον αύτούς' Έτίίβ^ενης δε^ΑμψίΤίολίτης ήρχε 
των τίελταότών καΐ έλέγετο φρόνιμος γενεα^αι. 

Ό δ' ονν Τίΰΰαφερνης ώς μείον έχων απηλλάγη^ 8 
Λαλίν μεν ουκ άναβτρεφει, εις δε το βτρατόηεδον άφι- 
κόμενος το των ^Ελλήνων εκεί βυντυγχάνει βαβιλεΐ^ καΐ 
δμοϋ δη πάλιν ΰυνταζάμενοί έπορεύοντο. ετΐεΐ ό' ήΰαν 9 
κατά το εύώνυμον των ^Ελλήνων κέρας ^ εδειβαν οί 
Έλληνες μ^ι τίροοάγοιεν προς το κέρας καΐ περιπτύ- 
ξαντες άμφοτέρω^εν αυτούς κατακόφείαν καΐ έδόκει, 
αύτοίς άναπτύββειν το κέρας καΐ τΐοίηόαΰ^αυ οπιβ^εν 
τον τίοταμόν. εν ω δε ταϋτα έβονλεύοντο, καΐ δη 10 
βαβίλεύς παραμείφάμενος εις το αύτο Οχημα κατέβτη- 
βεν άντίαν την φάλαγγα ώΰπερ το πρώτον μαχούμενος 
βυνγιειζν^. ως δε είδον οί "Ελληνες εγγύς τε οντάς 
καΐ παρατεταγμένους, αϋ^ις παιανίύαντες έπηόαν πολν 
προΟ•νμότερον η πρόΰϋ'εν. οι δ' αν βάρβαροι ουκ έδέ- 11 
χοντο^ αλλά εκ πλέονος η το πρόβ%'εν έφευγον οι δ' 



6 προΰιόντος 0^^, ττροςιόντας ιργ || δεχόμενοι 0.^, δεξ,άμενοΐ'ρτ || 
άπήγεν ϋιι^, έπήγεν ρΓ, άπήγαγεν 0^. 7 τταρά τον τΐοταμον ^^, 
-Λατά τον ηοταμον ρΓ || ν,ατέν,ανε ρΓ, ν.ατύν,τανε 0^. 9 προο- 
άγοιεν προς το τιέρας 0^, τίροάγοιεν το ν,έρας ρι 1| άνατΰτνττειν. 
10 ϋννΎΐει<^ν^ ως ΟοΙιβΙ \\ έττίεααν \\ αηίβ τιρο&νμότερον 0^ 8. ν. 
αάά. ^τι II η ηρόοϋ-εν ρΓ, 0/ αάά. το Ιίίίθπδ ηπηο Ιβοίπ άΐ£β- 
οίΐϋιηΐδ. 



48 Ι^ΙΒ. Ι. ΟΑΡ. Χ. 

επεδίωκον μεχρυ κώμης τινόζ' ενταύθα δ' εβτηααν οί 
Ι^^Έλληνεζ' νπερ γαρ της κώμης γηλοφος ην, εφ ου 
άνεβτράφηΰαν οί άμψΐ βαόιλεα. πεζοί μεν ονκέτι, των 
δε ιητίέων ο λόφος ένε%λήβ^η, ώβτε το ποίούμενον 
γιγνώΰκειν. καΐ το βαβίλειον ΰημεΐον οραν έφαγαν 
αίετόν τίνα χρνβονν επΙ πέλττι \^επί ξύλου] άνατετα- 

13 μένον. επεί δε καΐ ενταν^' εχώρονν οί'^Ελληνες, λεί- 
πονόί δη καΐ τον λόφον οί ίππείς' ον μην έτι αθρόοι 
«λλ' αλλοί αλλο9^εν' εφίλοντο ά' ό λόφος των ιππέων ' 

14 τέλος δε και πάντες απεχώρησαν. 6 ονν Κλέαρχος ουκ 
άνεβίβαζεν επΙ τον λόφον, άλλ' νπ' αυτόν βτήβας το 
ΰτράτενμα πέμπει Λύκιον τον Σνρακόΰιον καΐ άλλον 
επΙ τον λόφον και κελεύει κατιδόντας τα νπερ τον 

15 λόφον τί εΰτιν αττα^^^ίί^λαι. καΐ 6 Ανκιος ηλαβέ τε 
καΧ ίδών απαγγέλλει ότι φενγονβιν ανά κράτος. 6χε- 
δόν δ' ότε ταϋτα ήν και ήλιος έδνετο. 

16 Ένταϋΰ-α ά' έβτηΰαν οι "Ελληνες καΐ δεμένοι τα 
όπλα άνεπανοντο' και άμα μεν έΰ'ανμαξον ότι ονδα- 
μον Κϋρος φαίνοιτο ονδ' άλλος απ αντον ονδείς παρΎίει' 
ον γαρ γιδεΰαν αυτόν τε^νηκότα, άλλ' ϊ^καζον η διώ- 
κοντα οίχεΰϋ-αι η καταληφόμενόν τι προεληλακέναι' 

17 καΐ αντοί εβονλενοντο ει αντον μείναντες τα βκενο- 
φόρα ένταν%-α άγοιντο η άπίοιεν επΙ το ότρατόπεδον. 
εδοζεν αντοΐς άπιέναΐ' καΐ άφικνοννται άμφι δορπη- 

18 6τόν επί τάς βκηνάς. ταύτης μεν της 'ήμέρας τοϋτο 
^τό τέλος εγένετο. καταλαμβάνονβι δε των τε άλλων 

χρημάτων τα πλειΰτα διηρπαΰμένα και ει τι ^^τί-Όν ή 

12 γιγνώβτίΒΐν ρΓ, μτ] γιγνωΰ•Λ8ΐν Οι || ροεί όράν ΐηδθΐίαιη 
βδί ^ΙοδδθίΠΒ.: 8ήλον οτι ό μ,εν αετός έπϊ τΐΕλτη έ:τεποίητο εατώς., 
ή πελτη 8ε ξνλωτή έ%έ•Λείτο |1 άετόν || [β-ηϊ ξι'-λον] ΟοΙβΐ. 13 οί 
ίπηεΖς 0^, ίτνπείς ρι. 14 το ανραν.ονβίον. 16 εί%αξον. 17 η 
αντον II δορπητόν. 



ΕΙΒ. Ι. ΟΑΡ. Χ. 49 

Λοτόν ήν^ καΐ τάς άμάζας μεΰτάζ άλενρων καΐ οί'νον, 
ας τΐαρεβκενάΰατο Κϋρος^ ϊνα εί' τίοτε βφόδρα το στρά- 
τευμα λάβοί τΐξ ένδεια^ διαδίδοίη τοις "^Έλληβιν — 
ήβαν ά' ανταν τετρακόύιαι [ως έλέγοντο^ αμα^αι — 
καΙ ταύτας τότε οί 6νν βαβιλεΐ δίήρτΐαβαν. ώβτε 10 
αδειτινου ήΰαν Οί τνλεΐότοι των '^Ελλήνων ήόαν δε καΐ 
άνάριΰτου' ηρίν γαρ δη καταλνβαι το ύτράτενμα τΐρος 
αρυΰτον βαβιλενς εφάνη. ταντην μεν ονν την νύκτα 
οντω διεγένοντο. 



18 λάβου ης ένδεια βί/ο, λάβοιτο ένδεια. Ο || [ώ^ ύλέγοντο] 
Β,βΊΐάαηΙζ. 19 των Ελλήνων άβί, αυτών Ελλήνων 0. 



Χβηορ1ιοη<ΐ8 Αιΐ3ΐ)38ί3, γθο. &βιηο11. Εά. ηιαίοτ. 



Β. 

2 *"Ααα δε τΐ] ήμερα ΰννελϋ^όντεζ οι βτρατηγοϊ ε%•αν- 
μαξον οτυ Κνροξ οντε άλλον πέμπει αημανονντα δ,τί. 
χρή ΛΟίίΓν οντε αντοζ φαίνοιτο. έδο^εν ονν αντοίς 
ϋνόκεναΰαμένοίς α είχον καΐ έ^,οπλιβαμένοΐξ προϊεναν 

3 εις το πρόβΰ^εν εωξ Κνρω όνμμεί^είαν. ηδη δε εν 
6ρμ^ όντων αμα ήλίω άνέγονη Ί]λ^ε Προκληζ ό Τεν- 
^ρανίαξ αρχων^ γεγονώζ άπο Ζίαμαράτον τον Αάκωνοζ, 
και Γλοϋς 6 Ταμώ. ούτοί ελεγον οτι Κνροξ μεν τέ- 
ϋ•νηκεν^ Άριαΐοζ δε πεφενγώς εν τω ότα^μω είη μετά 
των άλλων βαρβάρων οϋ-εν τι] προτεραία ώρμώντο^ 
καΐ λέγει οτι ταντην μεν την ήμέραν περιμένοιεν αν- 
τούζ^ ει μέλλοιεν ηκειν , τι] δε αλλγι άπιέναι φαίη επί 

4 Ιωνίας^ ο&ενπερ ήλ^ε. ταύτα άκούβαντεζ οι στρατηγοί 
και οί άλλοι "Ελληνες πνν^ανόμενοι βαρέως εφερον. 
Κλέαρχος δε τάδε είπεν Άλλ' ώφελε μεν Κνρος ξήν' 

1. * ['ίΐς μεν ονν Ύ]ϋ'ροίσ&ί} Κνρω το ^Ελληνίν.όν οτε έττϊ τον 

άδελφόν Άρτα^Ερ^'ην έοτρατεύετο, ν.αϊ οοα έν τ^ άνόδω έπράχϋ'η 
ν.αΐ ώς η μάχη έγένετο ν,αϊ ώς Κνρος έτελεντηαε καΐ ώί έηΐ το 
ϋτρατόπεδον έλΟ'όντες οί "^Έλληνες έ-ΛΟΐμη^ηοαν οίόμενοι τα. -πάντα 
νι-καν ν,αϊ Κνρον ζην, έν τω τΐρόο^^εν Ιόγω δεδηλωται.^ 



Β. Ξενοφώντος κύροΐ' άναβάΰεως λόγον δεντερν. 
Ι. 1 [ως μεν .... δεδηλωται] ΟοΙιεί. 3 άνίαχοντι, 8θά ια 
ί. ΓΒ8. II τεν^^ράνιος || γΙονοοΟ'άμων || τιεριμενοιεν αϋτονς ρΓ, 



αν 



τΐεριμείνοιεν αντονς 0^ || ο&ενπερ ήλΰ'ε, Ββά τζερ θί Β,οοβηΐυδ 
βΐ δρϊήίιΐδ 8ηρβΓ η ΐ. Γ3.δ. 



Ι.ΙΒ. II. ΟΑΡ. Ι. 51 

έπεί δε τετελεντηκεν^ απαγγέλλετε ^Αριαίω οτι 7]μεΐς 
νικώμεν τε βαβιλέα καΐ ώζ οράτε ονδείς έτι ί]αΙν μά- 
χεται^ καΐ ει μη νμεις ηλ^ετε, έτίορενόμε^α αν ετά 
βαβιλέα. εξαγγελλόμενα δε ^Αριαίω^ εάν ενΰ'άδε έλΘ'Τ}, 
εις τον %'ρόνον τον βαβίλειον κα^ιειν αυτόν των γαρ 
μάχην νυκώντων καΐ το αρχειν εβτί. ταντα ειπών 5 
άτΐοβτέλλει τον^ αγγέλους καΐ ΰνν αντοΐς Χειρίβοφον 
τον Αάκωνα καΐ Μένωνα τον Θετταλόν' και γαρ αυ- 
τός Μένων έβούλετο' ην γαρ φίλος κα\ ^ένος ^Αριαίον. 

Οι μεν ωχοντο, Κλέαρχος δε περιέμενε' το δε 6 
βτράτευμα έτΐορίζετο 6ΐτον \καΙ ποτόν^ όπως έδύνατο 
εκ των υποζυγίων κόπτοντες τους βοϋς και όνους' 
ξ,ύλοις δε έχρώντο μικρόν προϊόντες άπό της φάλαγγος 
ου ή μάχη έγένετο τοις τε οΐ(7τοΓ^ ποΑλοΓ^ ούίϊΜ/, ους 
ήνάγκαζον 06 "Ελληνες έκβάλλειν τους αυτομολοϋντας 
παρά βαΰιλέως, καΐ τοις ^θ'ρρο^^ καΐ ταΐς άβπίβι ταΐς 
ί,υλίναις ταΐς Αίγυπτίαις' πολλαι δε και πέλται καΐ 
ίίμα^αι ήΰαν φέρεβΰ^αι έ'ρι^αοί. (οϋ6αι}' οίς πάΰι χρώ- 
•|[ΐ£ΐ/θί κρέα εφοντες ηΰ^ιον έκείνην την ημέραν. 

Και ηδη τε Ύ^ν άμφι πλή^ουόαν άγοράν και έρ- 7 
χονται παρά /3α(3ίλδ'ω5 και Τιϋόαφέρνους κήρυκες οΓ 
μεν άλλοι βάρβαροι, ην δ' αυτών Φαλΐνος εις "Ελλην, 
ός ετύγχανε παρά ΤιΟόαφέρνει ων και εντίμως έχων 
καΐ γάρ προΰεποιεΐτο έπιΰτήμων είναι των άμφΐ τάζεις 
τε και όπλομαχίαν. οϋτοι δε προΰελ^όντες καΐ καλέ- 8 



4 άτιαγγελλόμεϋΌί || •/,αΟ'ίοΒίν || των γάρ 0^, τω γάρ ρΓ 
μάχην νιν,ώντων ρι, μάχτ] νιν.ώντων Ο^. 6 \ν.αϊ τΐοτόν^ άβί. 
ϊρ-ημοι <^ονθαι)> οίς ΙΙΐί(/, έρημοι οϊς €, δθά Οί ρηΟΓΪδ νοοαΐ3ΐι1ί 
θί: αοοβηίυδ θΐ: δρίήίυδ ροδίβηοηδ ΐ. τ^δ., ίίθηι αοοβηίυηι δυρβΓ 
θ εκίά. 0^. 7 όπλομαχίαν ρΐ', οπλομαχίας 0^. 8 οντοι δε προο- 
ελ^όντες 0^, δβά τοί δε προ ί. Γ£ΐδ., δπρθΓ ρ δρίηίυιη Ιβηβιη ρΓ 
ροδίιϋ:. 

4* 



52 Ι^ΙΒ. Π. ΟΑΡ. Ι. 

βαντεζ τονζ των Ελλήνων αρχονταζ λέγονβιν οτι βαύί- 
?,ενζ κελεύει τονζ "Ελ?.ηνας, έζεί νικών τυγχάνει καΐ 
Κνρον άπεκτονε^ τΐαραδόντας τα όπλα Ιόνταξ επί βαόι- 
9 λεως ^νραζ ενρί6κε6%'αι αν τι δννωνται αγαθόν, ταϋτα 
μεν εϊπον ο Γ βαΰιλεως κήρυκες" Οί δε "Ελληνες βαρέως 
μεν ήκονΰαν, όμως δε Κλέαρχος τοΰοϋτον είπεν οτι 
ου των νικώντων εΐ'η τα όπλα παραδιδόναΐ' άλλ\ εφη, 
υμεΐς μεν, ώ άνδρες ΰτρατηγοί, τούτοις άποκρίναΰ^ε 
ο,τι κάλλιβτόν τε και αριΰτον εχετε' εγώ δε αυτίκα 
ί;ξω. εκάλεύε γάρ τις αύτον των υπηρετών, όπως 'ί'δοι 
τα ιερά ε^ι-ρημενα' έτυχε γάρ ϋ-υόμενος. 

10 Έν^α δη άπεκρίνατο Κλεάνωρ 6 ^ Αρκάς πρεββύ- 
τατος ων δτ6 πρόΰ%•εν αν άπο^άνοιεν η τά όπλα παρα- 
δοίηΰαν' Πρόξενος δε ό Θηβαίος , ^Αλλ' εγώ^ ^ψν^ ^ 
ΦαλΙνε, ϋ'αυμάξω πότερα ώς κρατών βαβιλεϋς αιτεί τά 
δ;Γλα η ώς διά φιλίαν δώρα. ει μ^ν γάρ ώς κρατών, 
τί δει αυτόν αίτεΐν καΐ ου λαβείν ελ^όντα-, ει δε πεί- 
6ας βούλεται λαβείν, λεγετω τί εβται τοις ότρατιώταις, 

11 εάν αύτω ταϋτα χαρίΰωνται, προς ταϋτα Φαλΐνος είπε' 
Βαΰιλεϋς νικάν ηγείται, έπεϊ Κϋρον άπέκτεινε. τίς 
γάρ αύτω έτι της αρχής αντιποιείται-, νομίζει δε καΐ 
ύμας εαυτού είναι, έχων εν μέβϊ] τι] έαυτοΰ χώρα καΐ 
ποταμών εντός αδιάβατων καΐ πλήθος ανθρώπων εφ 
ύμας δυνάμενος άγαγεΐν 06ον ούδ^ ει παρέχοι ύμΐν 
δύναιΰϋ'ε αν άποκτεΐναι. μετά τούτον Θεόπομπος Ά^η- 

12 νοίΓο^ είπεν ~Ω^ Φαλίνε, νϋν, ώς 6ύ οράς, ήμΐν ούδεν 
έβτιν άγαϋ-ον άλλο ει μη όπλα και αρετή, όπλα μεν 
ούν έχοντες οιόμε^α αν και τί] άρεττι χρηβ^^αι, παρα- 



Άπίβ βαοίλέωζ ^νρας 0^ δ. ν. αάά. τάς. 10 άττο^-άνειεν. μ 
11 :ταρέχοί άβί, παρέχοιεν Ο || δνναο&ε, δθά. α ί. Γ£18. 12 ^χον- ^ 
Γίί 0^, ΰχόντες ρΓ. 



ΙΙΒ. Π. ΟΑΡ. Ι. 53 

δόντες δ^ αν ταντα καΐ των βωμάτων βτερηϋ'ήναι. μη 
ονν οίον τα μόνα άγα^ά ημίν 'όντα νμΐν παραδώοειν, 
αλλά ύνν τοΰτοί^ καΐ περί των υμετέρων άγαΰ-ών 
μαχονμεϋ•α. άκονβαζ δε ταντα ό ΦαλΙνοζ έγελαβε καΐ 13 
είτιεν' ^Αλλά φίλοΰόφω μεν εοικας, ω νεανίϋκε^ καϊ 
λεγείζ ονκ άχάρηα' ί'ΰΟ'ί μεντοι ανόητος ών^ ει οΐ'ει 
την νμετέραν άρετην τίεριγενέΰ^'αι, αν της βαβίλεως 
δυνάμεως, άλλονς δε τ ίνας εφαβαν λέγειν νπομαλα- 14 
κιζομένους ως και Κύρω τίΐβτοϊ εγενοντο και βαΰιλεΐ 
άν τίολλοϋ ά^ιοι ^^δνο^ι/το, ει βούλοιτο φίλος γενεΰΰ'αι' 
καΐ είτε άλλο τι ^έλοι χρήβ^αι εϊτ ετί Αϊγυτιτον ΰτρα- 
τενειν^ όνγκαταΰτρέ^αιντ άν αντω. 

Έι/ τούτω Κλέαρχος ήκε, καϊ ήρώτηΰεν ει ηδη 15 
άτίοκεκριμένοι είεν. Φαλΐνος δε ντΐολαβών είτΐεν' Οντοι 
μέν^ ω Κλέαρχε.^ άλλος άλλα λέγεί' 6ν δ^ ημιν είπε τι 
λέγεις, δ ^' είτιεν' Έγώ 6ε, ω Φαλΐνε, άομενος έώ- 16 
ρακα, οίμαι δε καϊ οι «λλθ6 τίάντες' ΰν τε γάρ"Ελλην 
ει καϊ ημείς τοίίοΰτοί. όντες δ^οι;^ 6ν δρας' εν τοιον- 
τοις δε όντες πράγμαβι ΰνμβονλενόμε&ά 6οι τι χρη 
ποιεΐν τιερί ων λέγεις. 6ν ονν τνρός %'εών όνμβον- 17 
λενβον ημιν ό,τι 6οι δοκεΐ κάλλι6τον καϊ άρι6τον είναι^ 
καϊ ο 601 τιμήν οΐ6ει εις τον έπειτα χρόνον άναλεγό- 
μενον^ ότι Φαλΐνός ποτέ πεμφϋ•εις παρά βα6ΐλέως κε- 
λεν6ων τονς "Ελληνας τά όπλα παραδονναι ^νμβον- 
λενομένοις ^ννεβονλεν6εν αντοις τάδε. οίΰ^α δε ότι 
ανάγκη λέγε6^αι εν τγι Ελλάδι ά άν ^νμβονλεν6τις. 
ό δε Κλέαρχος ταντα νπηγετο βονλόμενος καϊ αντόν 18 



13 άχάριτα ΗβΗΐβίη, άχάριοτα άβΐ, άχρηοτα Ο || νμετέραν 
αηΐθ άρετην 8. ν. αάά. 0^. 14 νπομαλαν,ίζομένους , 8βά λακί ΐ. 
Γ8,8. 17 άναγγελλόμενον οοηίβοί ρΓΟ άναλεγόμενον || ^νμβονλενο- 
μενοις Σϊοη, Συμβουλευόμενος 0. 



54 Ι^ΙΒ. π. ΟΑΡ. Ι. 

τον παρά βαβιλέωξ πρεύβενοντα Ινμβονλενβαί μή παρα- 
δονναι τα οηλα, όπως ευέλπιδες μάλλον είεν οί Έλλη- 
νες. Φαλΐνος δε νποβτρέ^ας παρά την δό^αν αντοϋ 

19 ειπεν Έγώ^ ευ μεν των μυρίων ελπίδων μία τις υμίν 
εΰτι αω^ήναί πολεμοϋντας βαΰίλεΐ, όυμβουλεύω μη 
παραδίδόναι τά δπ:λα' ει δε του μηδεμία Σωτηρίας εβτίν 
έλπίς άκοντος βαύιλέως^ Συμβουλεύω ΰωξεύϋ^αί υμΐν 

20 οπτι δυνατόν. Κλέαρχος δε προς ταντα είπεν' Άλλα 
ταϋτα μεν δη βν λέγεις' παρ' ημών δε απάγγελλε τάδε 
οτι ημείς οίόμε^α, ει μεν δέοί βαβϋλεΐ φίλους είναι, 
πλείονος αν ά^ιοι είναι ςρίλοί^ έχοντες τά δπλα η παρα- 
δόντες αλλω, ει δε ό^δοί πολεμεΐν, άμεινον άν πολεμεΐν 

21 έχοντες τά όπλα η άλλω παραδόντες. 6 δε Φαλΐνος 
είπε' Ταντα μεν δη άπαγγελοϋμεν αλλά καΙ τάδε νμΐν 
ειπείν εκέλενΰε βαΰιλεύς οτι μένουύι μεν νμΐν αντοϋ 
ΰπονδαΐ εί'ηόαν, προί'ονΰι δε και άπιοϋΰι πόλεμος, 
είπατε ονν καΐ περί τούτου πότερα μενεΐτε και ΰπον- 
δαί είΰιν η ώς πολέμου όντος παρ' νμών απαγγείλω. 

22 Κλέαρχος δ' έλεξ,εν' Απάγγελλε τοίννν καΐ περί τού- 
του δτί- καΐ ημΐν ταύτα δοκεΐ άπερ καΐ βαΰιλεΐ. Τί 
ονν ταντά έβτιν; έφη 6 Φαλΐνος. άπεκρί^η ο Κλέ- 
αρχος" ^Ην μεν μένωμεν, βπονδαί^ άπιοϋΰι δε και προϊ- 

23 οϋΰι πόλεμος, δ ^£ πάλιν ήρώτηοε' Σπονδάς η πόλε- 
μον απαγγείλω-^ Κλέαρχος δ\ ταύτα πάλιν άπεκρίνατο' 
ΣπονδαΙ μένουβιν, άπιοϋβι δε η προϊοϋΰι πόλεμος. 
δ,τί όδ ποιήΰοι ού διεύήμηνε. 



19 μηδεμία ΜηγβίΐίΒ, μηΰε μια^ 0. 20 ροδί βκΟίλεΐ οοιηρΙυΓβδ 
ΗίίβΓ^β βΓ&,δαθ δαηΐ || πλείονος αν 0^, πλείονος ρΓ || παραδόντες, 
δβά ον ί. ΓΕδ. 21 προίονοι 0^, προοιονοι ρΓ || πολέμου όντος, 8βά υ 
θί δν ί. Γ3.8. II απαγγείλω ΒΪ88Ηορ, άπαγγελώ 0. 22 ταντά 8ί€ρ1ιαηη8, 
ταντα Ο || προιονοι 0^, προαωναι ρι*. 23 απαγγείλω ΒΐβδΗορ, άπαγ- 
γελώ Ο II ροδΐ; απονδαϊ 0^ δ. ν. αάά. μεν \\ η προϊονοι, δβά η βί ϊΐ. ΓΒ,δ. 



ΙΙΒ. II. ΟΑΡ. II. 55 

Φα?.ίνοζ μεν δη φχετο καΐ οι βνν αντω. οι όε II. 
'τταρά Άριαίον 7}κον Προκλής καΐ Χευρίύοφοζ' Μένων 
δε αντοϋ έμενε παρά Άρυαίω" οντοι δε ελεγον δτο 
πολλούς φαίη 6 ^ΑριαΙος είναι Πέρβας εαυτόν βε?^,τίονς^ 
ονζ ουκ αν άναβχέΰ^αυ αντοϋ βαΰιλενοντος' άλλ' ει 
βονλεβϋ'ε βνναπιέναί^ ηκειν ηδη κελεύει της ννκτός. 
ει δε μη, ανριον πρώ άπιέναι φηβίν. ό ^£ Κλέαρχος 2 
είπεν' Άλλ^ ούτω χρη ποιεΐν εάν μεν ηκωμεν^ ώβπερ 
λέγετε' ει δε μη, πράττετε όποΓον αν τι νμιν οίηύ^ε 
μάλιΰτα ΰνμφέρειν. δ,τ6 ^£ ποιηΰοι ονδε τούτοις είπε. 

Μετά ταί)τα ηδη ηλίου δύνοντος ΰνγκαλέβας βτρα- 3 
τηγούς καΐ λοχαγούς έλεξ,ε τοιάδε. Εμοί, ώ άνδρες, 
^υομένω ίέναι έπΙ βαβιλέα ουκ έγίγνετο τά ιερά. καΐ 
είκότως άρα ονκ έγίγνετο' ως γάρ έγώ νυν πυν^άνο- 
μαι, εν μέΰω ημών καΐ βαΟιλέως ο Τίγρης ποταμός 
έΰτι ναυβίπορος, ον ονκ αν δνναίμε^α άνεν πλοίων 
διαβηναι' πλοία δε ημείς ονκ έχομεν. ον μεν δη αυ- 
τού γε μένειν οίον τε' τά γάρ β'ττίτ^^'^δία ουκ έβτιν 
έχειν' ίέναι δε παρά τους Κύρου φίλους πάνυ καλά 
ημΐν τά ιερά ην. ώδε ούν χρη ποιεΐν άπιόντας δειπ- 4 
νεΐν ο,τί τις έχεί' έπειδάν δε αημηνη τω κέρατι ως 
άναπαύεβΟ'αι , ΰυβκευάξεΰΰ'ε' έπειδάν δε το δεύτερον, 
άνατί&εΰ^-ε έπΙ τά υποζύγια" έπι δε τω τρίτω επεύ^ε 
τω ήγουμένω, τά μεν υποζύγια έχοντες προς τοϋ πο- 
ταμού, τά δε δπ:λί)ί έ^ω. ταϋτ άκούύαντες *οι βτρα- 5 
τηγοί και λοχαγοί άπηλ^ον καΐ έποίουν ούτω. καΐ το 



Π. 1 ροδΐ φαίη Ο 1ΐ3;1)βΐ; αν, ριο €[Π0 νβΛο οοηίβοί δη '.[ 
ηδη ν.ελενεί, δβά η Άάά. 0^ 8. ν. 1| ανριον ΟοΙβί, αντός 0^, αν. ..ν 
ρΓ II -πρωί. 3 δνντος αοηϊβοί || ^νομ^ενω ίέναι, 8θά Ιέναι βί βχ 
ραι-ίβ ω ί. Γα8. || ώς ουκ ύγίνετο ρΓ, δθά ώς άβΐθ^πηι, υί νίάβίπΓ, 
α 1ΐΙ)Γ3,ηο II ουκ έγίνετο \\ έν μέσω ημών (Ιβί, εν μ,έβω ναών Ο ,1 
ν.αΧά ημΐν άθί, -Λαλά νμΐν 0. 4 ο,τι τις ϊχοι || επεο^ε, 8βά ε ί. ταδ. 



56 Ι^ΙΒ. Π. ΟΑΡ. Π. 

λοίπον ο μεν ήρχεν, οϊ δε επεί^οντο, ονχ έλόμενοί, 
αλλά ορώντες οη μόνοζ εφρόνει οια δεΐ τον άρχοντα^ 
οι δ^ άλλοι άπειροι ήβαν.* 

7 Εντεύθεν επεί ΰκότοζ έγένετο Μιλτοκνϋ^ης μεν δ 
Θράξ έχων τον^ τε ιππέας τους μεϋ"" έαντον είζ τετ- 
ταράκοντα καΐ των πεζών Θρακών ώς τριακοβίονς ην- 
τομόληΰε προς βαβιλεα. 

8 Κλέαρχος δε τοις άλλοις ηγεΐτο κατά τά παρηγ- 
γελμενα^ οι δ' εΐποντο' και άφί-κνοί)ντα^ εις τον πρώ- 
τον βταΟ^μον παρ' ^Αριαιον και την εκείνον ΰτρατιάν 
άμφι μεΰας ννκτας' και εν τάξει χ^έμενοι τά όπλα 
%ννΎΐλ%^ον οί" οτρατηγοί καΐ λοχαγοί τών Ελλήνων παρ' 
Άριαΐον' κα\ ώμούαν οΓ τε "Ελληνες και 6 ωριαίος 
και τών 6νν αντω οι κράτιΰτοι μήτε προδώύειν άλλή- 
λονς Ονμμαχοί τε εβεΰ^αι' οί" ^£ βάρβαροι προαώμοΰαν 

9 καΐ ηγήΰεΰΟ-αι άδόλως. ταντα δε ώμοΰαν, αφάζαντες 
τανρον και κάπρον και κριόν εις άΰπίδα^ οι μεν "Ελ- 

10 ληνες βάπτοντες ξίφος ^ οί δε βάρβαροι λόγχην. επεί 
δε τά πιβτά εγενετο, είπεν 6 Κλέαρχος' "Αγε δή^ ώ 
Άριαΐε, επείπερ 6 αντος νμΐν ΰτόλος εΰτι καΐ ημΐν, 
είπε τίνα γνώμην έχεις περί της πορείας^ πότερον 

6 * [αριθμός της όδον ην ηλϋΌν έξ Έφεαον της Ιωνίας μέχρι 

της μάχης ατα&μοϊ τρεΙς ν,οίί ένενη•κοντα, τιαρααάγγαι πέντε καΐ 
τριάκοντα ν.οά πεντα-αόΰίοι, ατάδιοι πεντήκοντα ν.αϊ έ^α%ίαχίλιοι 
και μύριοι* άπό δε της μάχης έλέγοντο είναι έίς Βαβυλώνα ΰτά- 
δίΟί ε^ην,οντα και τριακόσιοι.] 



6 [αριθμός . . . τριακόσιοι] Κνη^βΐ' || ροδί άριϋ'μος 0^ 8. ν. 
αάά. ό^ε. 7 μιλατοκΐ"9•7]? |] &ραξ ΚηΊρβτ, ^ράξ 0. 8 ανν αντω 
Κ (^ ν&ϋοΗ,ηυδ 143), ανν αντοίς Ο Ι| ^σίσ-θ^αι, 8θά ίσ-θ^αι ΐ. γ3,8. 
9 ώμοσαν 0^, όμόοε ρΓ || ροδί ταΰρον Ο^ αοΐά. και λν-κον. 10 ατό- 

λος ρΓ ΟΟΓΓ. βχ πόρ . 



ΕΙΒ. Π. ΟΑΡ. Π. 57 

(χπιμεν ηντνερ ηλϋΌμεν τ) αλλην ηνά έννενοηκεναί δο- 
κεΐς οδόν κρείττω. δ (Ϊ£ ειτιεν' Ήν μεν ηλΟ-ομεν 11 
άπίόντεζ τΐαντελώζ αν νπο λιμον άπολοίμε^α' νπάρχευ 
γαρ ννν ημΐν ονδεν των επιτηδείων, έπτακαίδεκα γαρ 
ΰτα^μών των έγγυτάτω ονδε δενρο ίόντες εκ τήζ χώ- 
ρας ονδεν εί'χομεν λαμβάνειν εν^α δε τι ήν, ημείς 
δίαπορενόμενοί κατεδαπανήόαμεν. νυν δ' έτιινοονμεν 
%ορενεθ^αι μακροτέραν μεν, των δ^ επιτηδείων ουκ 
άτίορήύομεν. Λορεντεον δ' ημΐν τους πρώτους βταϋ'- 12 
μοϋς ώς αν δυνώμε^α μακρότατους, ϊνα ως πλεΐβτον 
άποΰπάόωμεν του βαβιλικοϋ ΰτρατεύματος' ην γαρ 
άπαξ δύο η τριών ήμερων όάόν άπόβχωμεν, ονκέτν 
μη δύνηται βαβιλεϋς ημάς καταλαβεΐν. ολίγω μεν γαρ 
βτρατεύματι ου τολμηθεί εφεπεύΟ'αι' πολϋν δ έχων 
βτόλον ου δυνήΰεται ταχέως πορεύεβΟ'αΐ' ί'όως δε καΐ 
των επιτηδείων βπανιεΐ. ταύτην, εφη, την γνώμην 
^χω εγωγε. 

Ην δε αυτή ή βτρατηγία ούδεν άλλο δυναμένη 13 
η άποδράναι ή άποφυγεΐν' ή δε τύχη έΰτρατήγηβε 
χάλλιον. έπεί γαρ ήμερα εγένετο, επορεύοντο εν δεξιά 
έχοντες τον ηλιον, λογιζόμενοι ήξειν αμα ήλίω δύνοντι 
εις κώμας της Βαβυλωνίας χώρας ' καΐ τοϋτο μεν ουκ 
έ'φεύΰ^^ηοαν. ετι δε άμφΐ δείλην εδοξ,αν πολεμίους 14 
δραν ιππέας" και των τ ε "^ Ελλήνων οϊ μη έτυχον εν 
ταΐς τάξεΰιν οντες εις τάς τάξεις έ^εον, και ^^ριαΐος, 
ετύγχανε γαρ έφ' αμάξης πορευόμενος διότι έτέτρωτο, 



11 λιμοϋ Ο, δθά ι ϊ. ι•£ΐ8. || Ιόντες 0^, δντες ρι* || ^ν&α δε τι 
ΒοΤιηβίάβτ, ένθα ^' ει τι 0. 12 ώ^ αν Ο^, εως αν ρΓ |] μα-αροτώ- 
τονς 0^, μακρά ρΓ || άτιοΰηάσωμεν ρΐ', αποοηαοΟ^ώμεν 0^ || οηα- 
νιεΐ, 8βά ιεΐ ί. γ3,8. 13 ή ^ε ρΐ', οογγ. θχ εΐ δε \\ τύχη έοτρατη- 
γηοε, 8βά η έ βί η6ε ί. γ3,8. || οοηϊβοί δνντι 14 τας ο,ηίβ τάζεις 
0^ 8. ν. Η,άά. 



58 Ι-ΙΒ. π. ΟΑΡ. Π. 

ΐδ κατα|3ά^ εΰ^ωρακίζετο καΐ οι <5νν αντω. εν ώ δε ωτίλί- 
ζοντο ήκον λέγοντες οί προπεμφ^έντες ύκοτίοΐ οτν ούχ 
[τΐτίεΐς είεν αλΛ' ντΐοζυγια νέμ,ουντο. καΐ εν^νζ εγνω- 
6αν τίάντεζ οτι εγγύς πον έοτρατοπεδ ενετό βαΰιλενζ' 
καΐ γαρ κατίνοξ έφαίνετο έν κώμαΐζ ου τΐρόόω. 

16 Κλέαρχος δε έτά μεν τους τίολεμίονς ουκ ψ/εν 
γίδει γαρ καΐ άπειρΎΐκότας τους βτρατιώτας καΐ άβίτονς 
οντας' ηδη δε καΐ όψε ήν ον μέντοι ονδε άτίέκλινε^ 
φνλαττόμενος μη δοκοίη φενγειν^ άλλ' εν%'νωρον άγων 
αμα τω ηλίω δνομένω εις τάς έγγντάτω κώμας τους 
πρώτους έχων κατεβκήνωόεν^ έζ ών δίήρπαβτο ντΐό 
τον βαβίλικον (ίτρατθΰ^ατο^ καΐ αντά τα άττό των 

17 Οικιών ^νλα. ου μεν ονν πρώτοι όμως τρόπω τυνϊ 
έότρατοπεδενΰαντο, οί δε νβτεροι βκοταΐοι προΰιόντες 
ίος έτνγχανον εκαύτοι ηνλίζοντο, καΐ κρανγην πολλήν 
έποίονν καλούντες άλλήλονς, ώΰτε καΐ τονς πολεμίονς 
άκονειν' ώβτε οί μεν εγγύτατα τών πολεμίων καΐ 
εφνγον έκ τών ΰκηνωμάτων. δηλον δε τοϋτο τγι νβτε- 

18 ραία έγένετο' οντε γαρ νποζύγιον έτ ούδεν εφάνη 
οντε βτρατόπεδον οντε καπνός ονδαμοϋ πληβίον. εξ- 
επλάγγι δε, ώς εοικε, καΐ βαβιλενς τι] εφόδω τον βτρα- 
τεύματος. εδήλωβε δε τοϋτο οίς τγι νΰτεραία έπραττε. 

19 προϊούβης μέντοι της ννκτος ταύτης και τοις "Ελληύι 
φόβος εμπίπτει, καΐ %'όρνβος και δοϋπος ήν οίον εικός 

20 φόβου έμζεΰόντος γίγνεΰ^αι. Κλέαρχος δε Τολμίδην 
Ηλεΐον, όν έτύγχανεν έχων παρ* έαντω κήρνκα αρι- 

1δ ώπλίξοντο, 8βά ον ί. ταδ. || ιτΐτζεΐς εΙεν ΒΪΒΒΗορ, ίτΐπεΐς 
εΐοϊν Ο, δβά οιν ί. ταδ. 16 κα^ ο,ηίβ όιρε 0^ 8. ν. αάά, || εν&νω- 
ρον Ηατροοναϋο 8. ν., εν&νμότερον Ο || τονς πρωτάγονς άγων 

γ,ατεογ,Ύΐνωβεν. 17 όμως, ηϊ γΐάθίπΓ, ρΓ, όμοι 0^ || πολεμίων 
'έψυγον ρΓ, καΐ ΐ. ιη3;Γ^. 0^ Η,άά. 19 τοΙς ''Έλλη6ΐ αηίβ φόβος 
Άάά. 8. ν. ιηαηιΐδ αηί;ίς[υ3, || γίγνεο&οα άβί, γενέο^αι 0. 



Ι.ΙΒ. II. ΟΑΡ. II. ΙΠ. 59 

ότον των τότε, άνειτίεΐν έκελενβε (5ίγ^ιν κηρν^αντα οτυ 
προαγορενονβιν ο^ άρχοντες, ος αν τον άφεντα τον 
ονον εις τά οτΐλα μηνΌβη, οτι λήφεταί μιΰϋ'ον τάλαν- 
τον. ετΐεΐ δε ταύτα εκηρνχ^η, εγνωόαν οι βτρατυώταυ 21 
οτυ κενός 6 φόβος εί'η καΐ οι άρχοντες 0ώθί. αμα δε 
ορΟ•ρω παρήγγείλεν 6 Κλέαρχος εις τάξ,ίν τά ότίλα 
τί^εΰ%'αί τους "^Έλληνας Ύΐτίερ είχον οτε ην η μάχη. 

Ό δε δη έγραφα οτο βααιλενς έ^ετίλάγη τη «φόίω,ΠΙ 
τωδε δηλον ην. τη μεν γάρ τΐρόΰΰ'εν ήμερα πεμτίων 
τά οτΐλα τΐαραδιδόναι εκελενε, τότε δε αμα ηλίω άνα- 
τελλοντι κήρυκας ετΐεμψε περί ότΐονδών. οι δ' έτίεΐ 2 
ήλ^Όν ηρός τους τΐροφνλακας, εξήτουν τους άρχοντας, 
επειδή δε άπήγγελλον οι προφυλακές, Κλέαρχος τυχών 
τότε τάς τάζεις επισκοπών είπεν τοις προφνλαζί κε- 
λενειν τους κήρυκας περυμένειν άχρι αν ΰχολάΰγι. επεί 3 
^£ κατέβτηΰε το βτράτευμα ώς [καλώς εχειν^ όράΰ^αι 
πάντη φάλαγγα πυκνήν , εκζτός^ των οπλών δε μη- 
δένα καταφανή είναι, έκάλε6ε τους αγγέλους, και αυ- 
τός τε προήλΰ^ε τους τε ευοπλοτάτους έχων και εύει- 
δεβτάτους των αυτοϋ Στρατιωτών καΐ τοΓ^ άλλοις 
ύτρατηγοΐς ταύτα έφραύεν. έπεΙ δε ην προς τοις άγ- 4 
γέλοις, άνηρώτα [πρώτα^ τί βούλοιντο. οι δ' έλεγον 
ότι περί ΰπονδών ήκοιεν άνδρες οΐτινες ικανοί έβον- 
ται τά τε παρά βαβιλέως τοΐς"Ελληΰιν άπαγγεΐλαι καΐ 
τά παρά τών ^Ελλήνων /^α^^λ^Γ. δ 0£ άπεκρίνατο ' 



20 τότε άνειπεΐν ρι, 0^ ΐ. ώϊάτ§. αάά.. τούτον || τιηρνξαντα 
ρΓ, γ,ατακηρνξαντοί 0^ || άφεντα ρΓ, άφιέντα 0^ || ροδί τάλαντον 
Ρι 8. ν. αάά. άργνρίον. _ 21 ηττβρ ρΓ, ηνπερ 0^ || εϊχον, 8βά είχ 
ί. 13,8. II οτε ην, 86(1 ην ϊ. τείδ. III. 2 προφνλαξ,ί Ο πι. απί., 
φνλαξί ρΓ II άχρισ αν. 3 ώς ρΓ, ώστε 0^ || [τιαλώς ^χειν] βρο \\ 
^κ<(τόί)> Ξΐί^ II τών αντοϋ στρατιωτών || ταντά Ζβιιηβ, ταΰτα Ο || 
^φραοεν 0^, ίφραοαν^τ. 4 ■χρώτα οπι. άθΐ; || άνδρες, 8θά £? ΐ. γ3,8. 



60 Ι^ΙΒ. Π. ΟΑΡ. ΙΠ. 

δ Απαγγέλλετε τοίννν αντω οτι, μάχης δει πρώτον αρι- 
6τον γαρ ονκ έΰτιν ονδ' δ τολμήΰων περί ΰπονδών 

6 λέγειν τοΐς Έλληΰο μη πορίβαζ αριΰτον. ταντα άκον- 
ΰαντες οι άγγελοι άπήλαννον , και ήκον ταχν' ω και 
δήλον Ύ}ν οτι εγγύς πον βαΰιλενς ην η άλλος τις ώ 
επετέτακτο ταντα πράττειν έλεγον δε δτ^ εικότα (ϊο- 
κοΐεν λέγειν βαβιλεΐ, και ηκοιεν ηγεμόνας έχοντες οι 
αυτούς^ εάν ΰπονδαΐ γένωνται, α^ονΰιν έν^εν έζονβι 

7 τά επιτήδεια. δ ^ε ήρώτα ει αντοΐς τοις άνδράΰι 
ΰπένδοιτο τοις ίονβι καΐ «πιοΰ^ιι/, ή και τοις άλλοις 
έΰοιντο βπονδαί. οΓ δέ, "Απα6ιν^ έφαΰαν^ μ^Χ9^ ^^ 

8 βαόιλεΐ τά παρ' νμών διαγγελ&ΐ}. έπει δε ταντα είπον^ 
μεταβτηβάμενος αυτούς δ Κλέαρχος έβονλενετο' και 
έδόκει τάς όπονδάς ποιεΐΰ^αι ταχν [τε] καΐ καΌ-' ηύν- 

9 χίαν έλ^εΐν τε επί τά επιτήδεια και λαβείν, ο δε 
Κλέαρχος είπε' ζίοκεΐ μεν κα^αοΙ ταντα' ον μέντοι 
ταχύ γε άπαγγελώ, αλλά διατρίψω ε^τ' αν όκνηβωβιν 
οΓ άγγελοι μη άποδό^ϊ} ήμΐν τάς απονδάς ποιήοαβ&αι' 
οίμαί γε μεντοι, έφη^ και τοις ήμετέροις βτρατιώταις 
τον αντον φόβον παρέβεΰϋ^αι. έπει δε έδόκει καιρός 
είναι, άπήγγελ?.εν ότι ΰπένδοιτο, και εν^νς ήγεΐβ^αι 
έκέλενε προς τάπιτήδεια. 

10 ΚαΙ 06 μ\ν ήγονντο^ Κλέαρχος μέντοι έπορεύετο 

τάς μεν ΰπονδάς ποιτ^ί^α^ίίενο^, το άε βτράτενμα έχων 
έν τάξει, και αντός ώπιΰϋ^οφνλάκει. και ένετύγχανον 
τάφροις και ανλώβιν νδατος πλήρεοιν ως μη δννα6%^αι 



δ άπαγγελΧε , τε 8. ν. ρι*, υΐ νΐάβίυΓ, αάά. 6 ώ ν.αϊ δη- 
λον ρΓ, δ καΐ δήλον ην 0^ || ϊν&εν άγονοι. 7 ιονοι 0^, είαιονοι 
ρι• II μέχρις άν ρΓ, δθά 6 βιαδηια. 8 ^ε ροδί έτιεί &. τ. 3.άά. 
ιηαιι. αηΐ. || εϊπον 0^, είπεν ρΓ || ό αηίθ Κλέαρχος 8. ν. αάά. 
ρΐ' II ταχν [τε] Βοηιοηαηη. 9 άητιγγελλεν Ο^, άπ-ήγγελλον ρΓ. 
10 ηοΐΊ]6άμενος ρΓ, τΐοιηοόμενος 0^. 



ΜΒ. II. ΟΑΡ. III. 61 

διαβαίνειν ανεν γεφυρών άλλ' έτΐοίοϋντο δίαβάόείζ εκ 
των φοινίκων οϊ ηνρίόκοντο εκτιετίτωκότες^ τους δε 
καΐ έ^εκοτίτον. καΧ ενταύθα ήν Κλεαρχον καταμαϋ'εΐν 11 
ώς έτίεθτάτει^ έν μεν τϊ] άριβτερα χειρί το δόρυ έχων^ 
έν δε τί] δε^ια βακτηρίαν καΐ εί' τις αντω δοκοίη των 
τίρος τούτο τεταγμένων βλακενειν .^ εκλεγόμενος τον 
επιτηδείου επαιΰεν αν, καΐ αμα αυτός τΐρούελάμβανεν 
ε(ς τον πηλόν έμβαίνων ώΰτε πάβιν αιΰχύνην είναι 
μη ού όυΰπουδάξειν. καΐ έτάχ^ηΰαν τίρός αυτό οι 12 
<^εις^ τριάκοντα ετη γεγονότες' έτίεΐ δε Κλεαρχον εώ- 
ρων βτίουδάζοντα, προύελάμβανον καΐ οί πρεσβύτεροι, 
πολύ δε μάλλον 6 Κλέαρχος έβπευδεν, υποπτεύων μη 13 
αίεϊ ούτω πλήρεις είναι τάς τάφρους ϋδατος' ού γαρ 
ην ώρα οία τό πεδίον αρδειν' άλλ^ ίνα ήδη πολλά 
προφαίνοιτο τοις "Ελληόι δεινά εις την πορείαν, τού- 
του ένεκα βαβιλεα ύπώπτευεν επί τό πεδίον τό ύδωρ 
άφεικεναι. 

Πορευόμενοι δε άφίκοντο εις κώμας ο^εν απέ- 14 
δειϊ,αν οι ηγεμόνες λαμβάνειν τά επιτήδεια, ενην δε 
ΰίτος πολύς καΐ οίνος φο^ν^κω!/ και όζος εψητόν άπό 
των αυτών. αύταΙ δε αί βάλανοι τών φοίΐ'ί^κωι^ οϊας 15 
μεν έν τοΓ^ "Ελληβιν εΰτιν ιδεΐν τοΓ^ οίκέταις άπέ- 
κειντο^ αί δε τοΓ^ δεβπόταις «:πίοκ£ίΓμεϊ^«^ η<5αν άπό- 
λ^κτο^, ^αυμάβιαι του κάλλους καΐ μεγέ^Όυς^ η δε 
όφις ήλεκτρου ούδεν διέφερεν' τάς δέ τινας ζηραίνοντες 



διαβάσεις 8. ν. ρΓ, υί νίάθΙ^υΓ, αάά. || οϊ ηνρίΰτιοντο έγ,- 
■πετΐτω-αότες 6()0, ονς ενρίΰ-κον έτίτνετΐτω-κότας Ηη^, οΐ ηοαν εκ- 
τιεητων,ότες Ο, δθά οϊ ηβαν ί. γ3,8. 11 αριστερά ρΓ, πι νίάβίπΓ, 
δ. ν. αάά. II ^τταισεν Ο^, ετιεσεν ρΓ. 12 ηρος αντό 8οηιηΐ6τ, τνρός 
αυτόν Ο, 8β€ΐ ν οογγ. βχ υ \\ ζ^είς^ τριά-Λοντα ΚτΗρβί'. 13 μη 
αίεϊ δ. ν. αάά. ρΓ || άφιν,ύναι. Ιό άπέγ,ειντο Ο^, ατίέτιειτο ρι || 
^ανμασίαι \\ τάς δέ τινας Ο, τάς δέ τίνες ά&ί. 



62 Ι^ΙΒ. π. €ΑΡ. ΠΙ. 

τραγήματα άπετί^εβαν. καΐ ην καΐ τταρά τιότον ηδύ 

16 μεν, κεφαλαλγεζ δε. ενταύθα καΐ τον έγκέφαλον του 
φοίνικοζ ηρώτον εφαγον οί ύτρατιώται, καΐ οι πολλοί 
εϋ'ανμαξον το τε είδος και την Ιδιότητα της ηδονής, 
ην δε βφόδρα καΐ τοντο κεφαλαλγες. 6 δε φοΐνΐζ 
οϋ-εν εξαιρεϋ-είη ό εγκέφαλος όλος ηναίνετο. 

17 ^ΕντανΟ'α έμειναν ημέρας τρεις' κκΐ παρά μεγάλου 
βαόιλέως ήκε Τιΰΰαφέρνης καΐ 6 της /3α(ίί,λ£ω^ γυναι- 
κός αδελφός και άλλοι Πέρβαι τρεις ' δοϋλοι δε πολ- 
λοί εϊποντο. έπεϊ δε άπήντηΰαν «ύτοΓ^ οί των ^Ελλή- 
νων ΰτρατηγοί, έλεγε πρώτος Τιύβαφέρνης δι έρμηνέως 

18 τοί^άόί. Έγώ, ώ άνδρες "Ελληνες, γείτων οικώ τη 
^Ελλάδι, καΐ έπεϊ νμας είδον εις πολλά καΐ αμήχανα 
πεπτωκότας, εύρημα έποιηβάμην εί' πως δυναίμην παρά 
βαβιλέως αίτήύαΰ^αι δούναι έμοί άποβώΰαι υμάς εις 
την ^Ελλάδα, οΐμαι γάρ αν ουκ άχαρίΰτως μοι έχειν 

19 οντε προς υμών ούτε προς της πάόης Ελλάδος, ταϋτα 
δε γνούς ητούμην βαβιλέα, λέγων αύτω δτι δικαίως αν 
|ΐιθ6 χαρίζοιτο , δτ^ αυτω Κϋρόν τε έπιΰτρατεύοντα 
πρώτος ηγγειλα και βοηΰ'ειαν έχων άμα τι] αγγελία 
άφικόμην, καΐ μόνος τών κατά τούς^Ελληνας τεταγμέ- 
νων ουκ έφυγον, αλλά διηλαΰα και βυνέμειζα βαΰιλεί 
εν τω νμετέρω ύτρατοπέδω έν^α βαύιλεύς άφίκετο, 
έπεϊ Κϋρον άπέκτεινε και τους ξϋν Κνρω βαρβάρους 
έδιωξε όύν τοΐΰδε τοΓ^ παροϋβι νυν μετ έμον, οΐπερ 

20 αύτω είβι πιστότατοι, και περί μεν τούτων ύπέβχετό 
μοι βουλεύόεόϋ'αΐ' έρέό^αι δέ με υμάς έκέλευεν έλ- 

ροδί; ηδν ρΓ 8. ν. αάά. μ\ν. 16 έ^ανμαξον άβϊ, έ^ανμοίοαν 
Ο II Ύ]δι6τΊ]τα || αναίνετο. 17 τΐρώτος ρΓ, πρώτον 0^. 18 οικώ 
άβΐ, οίν,ών ρΓ Ιΐ ροδί τΐοΧΧα 0^ 8. ν. αάά. κακά || ^χειν ρΓ, ?^Βΐν 
Ο^. 19 έδιωξε ρΓ, έδιωξα 0^. 20 βουλενοεα^αι ρΓ, σα β. ν. 
άθάϋ 0^ II έ-ΛεΙενεν ρΐ', Ο, 8. ν. αάά. σ 



Ι.ΙΒ. II. ΟΑΡ. III. 03 

^όντα τίνος ένεκεν εΰτρατενΰατε ετι αυτόν, καΐ βνμ- 
βονλενω νμΐν μετρίως άποκρίναα^αί^ ίνα μοί ενπρακ- 
τότερον γι εάν τυ δννωμαι άγα^ον νμΐν τταρ' αντον 
δίατΐρά^αό^αι. 

Προς ταντα μεταϋτάντες οι "Ελληνες εβονλενοντο' 21 
καΐ άπεκρίναντο ^ Κλέαρχος ό' έλεγεν '^Ημεΐς οντε 
ΰννήλϋ^ομεν ώς βαβιλεϊ πολεμήΰοντες οντε ε:ϊ:ορενό- 
μεΰ'α επί βαΰιλεα, αλλά τίολλάς τΐροφάύεις Κνρος 
ηνρίδκεν, ώς καΐ 6ν εν οίΰ^α, ίνα νμας τε άπαραόκεν- 
ονς λάβοί καΐ ημάς ένϋ^άδε άγάγοί. ετιεί μέντοι ηδη 22 
αντον εωρώμεν εν δεονω οντά, γιύχνν^ημεν καΐ Ο'εονς 
καΐ άνϋ'ρώτΐονς τιροδονναι, αντόν, εν τω τίρόβ^εν χρόνω 
παρέχοντες ημάς αντονς εν ποιεΐν. επεί δε Κνρος 23 
τέ^νηκεν^ οντε βαβιλεΐ άντιτίοιούμε^α της άρχης οντ 
εβτίν δτον ένεκα βονλοίμε^α αν την βαΰίλεως χώραν 
κακώς τίοιείν, ονδ' αντον άτίοκτεΐναυ αν ε^ελοίμεν, 
τίορενοίμε^α δ^ αν οί'καδε^ εί' τις ημάς μη λνποίη' 
άδικονντα μεντοο πειραΰόμε^'α 6νν τοις ^εοΐς άμν- 
ναβϋ'αι' εάν ^«ντο^ τις ημάς καΐ εν τίοιών ντίάρχ^, 
καΐ τούτου εΙς γε δνναμιν ονχ ήττηόόμε^α εν τίοι- 
ονντες. ο μεν όντως είτιεν ακοΰσ'α^ (Ϊ£ ο Τιβόαφερ- 24 
νης Ταντα^ έ'φι^, εγώ άτταγγελώ βαΰιλεΐ και νμΐν πάλιν 
τά παρ' εκείνον μέχρι δ' αν εγώ ηκω αί όπονδαι 
μενόντων άγοράν δε ημείς παρε^ομεν. 

ΚαΙ εις μεν την νβτεραίαν ονχ ήκεν ω(?θ•' οι 25 

ρΟδί εντΐρα'ατότερον ρΓ, 8. ν. αάοΐ. η \\ τΐαρ' αντον, 8βά ν ΐ. 
Γ3,8. 21 τιολεμηΰοντες 0^, πολεμηβαντες ρΓ || εν ΐ. γ3,8., αηίβα 
(XV II ώς άτΐαραΰκενονς ρΓ, άπαραΰτιενάοτονς 0^ άβίβίο ώς \\ άγά- 
γοί ρΓ, άναγάγοί 0^. 23 άντιποίονμεθ'α, δβά με^α ί. ταδ. || 
ηορενοίμε^α δ αν οιγ,αδε άβί, πορενόμεΟ'α δε οϊν,αδε Ο || 1ν- 

πειη \\ άδικοϋντα άβί, άδικοϋντας 0. 24 ταντα ^φη ρΓ, ταντα 

α 

^φη Οι 



64 Ι^ΙΒ. π. ΟΑΡ. IV. 

"Ελληνες εφρόντιξον' τΤ] δε τρίττ] ηκων ελεγεν οτι, 
όίαπεττραγαενοζ ηκοί παρά βαβιλεως δο^ηναί αντω 
βωξείν τονς "Ελληνοίζ^ καίπερ πολλών άντιλεγόντων 
ώξ ουκ αζίον εί'η βαΰίλεΐ άφειναν τονζ έφ' εαντον 

26 ύτρατενΰαμένονζ. τέλοζ δ'ε είπε' ΚαΙ ννν εξ,εΰην 
νμΐν πιοτά λαβείν παρ* ημών ή μην φυλίαν παρέ^ειν 
νμΐν την χώραν καΐ άδόλω^ άπά^ειν εις την Ελλάδα 
άγοράν παρεχοντας' οπον δ' άν μη γι πρίαΰ^αι, λαμ- 

27 βάνειν νμάς εκ τηζ χώρα^ εάΰομεν τά επιτήδεια, υμάς 
δε αν ημιν δεήΰει όμόΰαι ή μην πορενβεβ^αι ωξ διά 
φιλίας άβινώζ ΰΐτα καΐ ποτά λα|Μ-|3άΐΌντα^ οπόταν μη 
άγοράν παρεχωμεν' ην δε παρεχωμεν άγοράν^ ώνον- 

28 μένονζ εζειν τά επιτήδεια, ταϋτα εδοζε., κα\ ώμούαν 
και δε^ιάζ εδοβαν αν Τιΰΰαφερνης καΐ ό της βαβιλέωζ 
γυναικός αδελφός τοΓ^ τών ^Ελλήνων βτρατηγοΐς καϊ 

29 λοχα^^οΓ^ κα\ ελαβον παρά τών ^Ελλήνων, μετά δε 
ταϋτα Τι66αφερνης είπεν Ννν μεν δη αΛ^ί^α^ ώ^ 
βαΰιλεα' επειδάν δε διαπρά^ωμαι α δέομαι^ η^ω 
Ονόκεναΰάμενος ώς άπατων νμάς εις την ^Ελλάδα καϊ 
αύτό^ άπιών επΙ την εμαντον αρχήν. 

IV. Μετά ταϋτα περιεμενον Τιβΰαφερνην οι τε "Ελ- 
ληνες καϊ 6 ^Αριαιος έγγνς αλλήλων έβτρατοπεδενμένοι 
ημέρας πλείονς η εί'κοβιν. εν δε τανταις άφικνοϋνται 
προς Άριαΐον και οί αδελφοί καϊ οι άλλοι αναγκαίοι 
καϊ προς τονς 6νν έκείνω Περβών τίνες, παρεΰ-άρρννόν 
τε και δεξιάς £νί.Ό^? παρά |3α(?6/ΐ£ω5 εφερον μή μνη- 



2δ αηίβ τζολλών 0^ β. ν. 3,άά. τνάνν || βαβίλεΐ, 8βά ει ί. γ3,8. 
26 η τΐρίαο&αί || λαμβάνει. ρΓ, ν αάά. 0^. 27 δεησοι \\ ττορεναεαΟ'αι 
8ί6ρΗαηιΐ8, ηορενεαό-αι 0. 28 δεξ,ιάς ρι, δε^ίάν 0^ || ϊδοβαν αν, 
οοηΐβοϊ ϊδοααν δτ]. 29 άπειμι 0^, άηιμεν ρι 1| άττάξωνΟ^, έηάξ,ων 
ρΓ II άπιών Οι, ίηιών ρι. IV 1 μετά δε ταϋτα ρΓ, ό^ί άβΐθίαηι 
βδί, υίΓα ιηαιιπ, η. 1. || πρόζ τών ονν έν,είνω || ηαρεΟ'άροννον. 



ΙίΒ. II. ΟΑΡ. IV. 65 

ύικακήΰείν βαβιλέα αντοΐζ της 6νν Κνρω εη-ιΰτρατείας 
μηδΐ άλλον μηδενοζ των παροίχομενων. τούτων δε 
γιγνομένων ενδηλοί ήόαν οι ΛερΙ ^Αρι,αΐον ήττον τιροΰ- 
έχοντεξ τοις "Ελληΰί τον νουν ώΰτε καΐ δίά τοντο 
τοΐζ μεν πολλοίς των ^Ελλήνων ονκ ηρεΰκον^ άλλα 
τιροΰιόντες τω Κλεάρχω ελεγον καΐ τοις άλλοις βτρα- 
τηγοΐς' Τί μενομεν; η ονκ ετίΐβτάμεϋ^α οτο βαόίλενς 3 
ήμας άτίολέβαι αν ΐίερί τταντό^ τίοΐΎΐΰαιτο^ ϊνα καΐ τοις 
άλλοις "Ελληβι φόβος εί'η έτά βαύιλεα μεγαν ΰτρατεν- 
ειν; καΐ ννν μεν ημάς ντίάγεται μένειν δια το διεΰτίάρ- 
%'αι αντω το ότράτενμα' επήν δε πάλιν άλιΰ^ΐ] αντω 
ή βτρατιά, ονκ εότιν όπως ονκ έπι^ήβεται ήμΐν. ίβως 
δε πον η άποόκάπτει τι η άποτειχίξει, ως άπορος γι -η 4 
οδός. ον γάρ ποτέ εκών γε βονλήΰεται ημάς ελΟ'όντας 
εις τήν Ελλάδα άπαγγείλαι ως ημείς τούοίδε όντες 
ένικώμεν τον βαβιλέα έπΙ ταΐς θύραις ο^ύτου καΐ κατα- 
γελάβαντες άπήλ^ομεν. Κλέαρχος δ\ άπεκρίνατο τοΓ? 5 
ταντα λε'^^ου^^ι/ ' Έγώ έν%•νμονμαι μεν καΐ ταϋτα πάντα ' 
εννοώ δ' ότι ει ννν απ ι μεν , δό^ομεν επί πολεμώ 
άπιέναι καΙ παρά τάς ΰπονδάς ποιεΐν. έπειτα πρώτον 
μεν άγοράν ονδείς ττο^ρε^ίί- ήμΐν ονδε ό^εν επιΰιτιον- 
με^α' αν^ις δ\ ο ήγηύόμενος ονδείς εΰταΐ' και άμα 
Καν^ ταντα ποιονντων ημών εν^νς ^Αριαΐος άποόταίη ' 
ώύτε φίλος ήμΐν ονδείς λελεί^εται, άλλα και οι πρό- 
ΰϋ'εν όντες πολέμιοι ήμΐν ε(9θνταί. ποταμός δ' ει μεν 6 
τις και άλλος άρα ήμΐν ε6τι διαβατέος ονκ οίδα' τον 

•παροιχομένων ΌΐηάοΓί", παρωχημένων 0. 2 ησσον. 3 ρθ3Ϊ 
ννν μ,έν ρΓ 8. γ. ΕΐάοΙ. ημ&ς \\ υπάγεται ρΐ', απάγεται 0^ || αύτώ 
το οτράτενμα, δβά αντον ρΓ βί το ατράτεν ί. γ£18., πηάθ Ηηρ 
οοηίβοϋ τό αννταγμα, ίοΓΐ^,δδθ Γθθί;θ. 4 άπορος τ] άθί, άπορος 
εΐη 0. 5. έν πολέμω || άμαζάν^ Μβΐιάαηίζ || Ιελείιρεται., δβά οπι- 
ηβδ ΙίίΙ^βΓαβ ρΓαβίβΓ ρήπδ λ \. ταδ. 

Χβηορ1ιοηϋ3 Αβ&1)3,3Ϊ8, γθο. Οβηιοΐΐ. Εά. ιηαίοΓ. 5 



66 Ι^ΙΒ• Π. ΟΑΡ. IV. 

<5' ονν Ενφράτην εί'δομεν οτο αδύνατον διαβήναι κω- 
λνόντων ττολεμίων. ον μεν δη αν μάχεβΟ^αί γε δέί] 
[πτΐεΐς ειόιν ήμΐν ^νμμαχοί^ των δε τίολεμίων ίτιπείξ 
είύίν [οι] 7ίλεί(5του καΐ τίλείύτον α^ιοΐ' ώοτε νικώντεξ 
μεν τίνα αν άτΐοχτείναίμεν; ηττωμενων δε ονδένα 

7 οίον τε ΰω^ηναί. εγώ μεν ονν βαΰίλεα, ω οντω 
πολλά έβτι τα ΰνμμαχα^ εΐτίερ προϋ^νμεΐταί ήμάξ άπο- 
λέβαι^ ονκ οίίϊα δ,τ^ δεΙ αυτόν ομόβαι καΐ δεζιάν 
δονναυ καΐ ^εονς ετίί,ορκηΰαί και τα εαυτόν τίΐβτά 
ατίίβτα ποίηϋαί Έλλη^ί τε καΐ βαρβάροίξ. τοιαύτα 
Ίίολλά ελεγεν. 

8 ^Εν δε τούτω ήκε Τιούαφέρνηξ έχων την εαυτόν 
δύναμιν ώς εις οίκον άτίΐών και Όρόντας την εαυτόν 
δύναμιν' ηγε δε καΐ την ϋ-νγατερα την βαΰιλεως επΙ 

9 γάμω. εντεύθεν δε ηδη Τιοβαφερνονς ηγονμενον και 
άγοράν παρέχοντος έπορεύοντο' επορεύετο δε και ^Αρι- 
αΐος το Κύρον βαρβαρικόν έχων ΰτράτενμα αμα Τιΰβα- 
φερνει και Όρόντα και ξ,ννεύτρατοπεδεύετο <5νν εκεί- 

10 νοις. οί [^ε '''Ελληνες νφορώντες τούτους αντοί ε'φ' 
εαυτών εχώρουν ηγεμόνας έχοντες, εύτρατοπεδεύοντο 
δε έκάΰτοτε απέχοντες αλλήλων παραβάγγην και πλέον' 
εφνλάττοντο δε αμφότεροι ωΰπερ πολεμίονς άλληλονς^ 

11 καΐ εύ&ύς τοντο νποί}.ίαν παρεΐχεν. ενίοτε δε και ζν- 
λιζόμενοι εκ τον αντοί) καΐ χόρτον και άλλα τοιαύτα 

12 ξ,νλλέγοντες πληγάς ένέτεινον άλληλοις' ώΰτε και τοντο 
έχ&ραν παρείχε. 

^ιελ^όντες δε τρεις ΰτα^μούς άφίκοντο προς το 



6 Βίδομεν 600, οί'δαμεν Ο || [οι] πλεΐατοι ΟανηηίΗ. 8 ώς 
εις. . . .δνναμιν ρΓ ίη ιτεγο•. || όρόντας <^τις^ ΰοηίβϋΐ. 9 οννε- 
οτςατοπεδ ενετό 1), ^ννεατρατενετο £. 10 τούτους ρΓ, τούτοις 0^ || 
πλέον Μαάνίρ, μείον 0. 11 γ.αι αηίθ χόρτον αάά. 0^. 



ΙΙΒ. Π. ΟΑΡ. IV. 67 

Μΐ]δίαξ καλονμενον τείχος, καΐ παρήλ^ον [ει'ΰω] αντοϋ. 
ήν δε ώκοδομημενον πλίν^οις ότΓταΓ^ εν άβφάλτω κει- 
μεναις, ενροξ εί'κοβο ποδών, νψος δε εκατόν μήκος 
δ' ελεγετο είναι, είχούι παρασαγγών απείχε δε Βαβν- 
λώνος ον πολύ. εντενΰ^εν ό' επορενϋ'ηΰαν (ϊταΌ'αοΐ'^ 13 
δύο παραβάγγας οκτώ' καΐ δίε'βηβαν δίώρνχας δύο, 
τήν μεν επΙ γέφυρας, την δε εζενγμένην πλοίοις επτά' 
αύταί- ^' ήΰαν άπο τον Τίγρητος ποταμού ' κατετέ- 
τμηντο δε βξ αντών καΐ τάφρου επί την χώραν, αί 
μεν πρώταυ μεγάλαι, έπειτα δ% έλάττονς' τέλος δε καΐ 
μικροί όχ^τοί-', ώΰπερ έν τη ^Ελλάδι έπΙ τάς μελίνας. 
ΚαΙ άφυκνοϋνται έπΙ τον Τίγρητα ποταμόν προς 
ώ πόλις ην μεγάλη καΐ πολυάνθρωπος η όνομα Συτ- 
τάκη, άπέχονβα τον ποταμού ΰταδίονς πεντεκαίδεκα. 
οΓ μεν ονν "Ελληνες παρ' αντήν έβκήνηβαν έγγνς 14 
παραδεύύον μεγάλον καΐ καλόν καΐ δαΰέος παντοίων 
δένδρων, οι δε βάρβαροι διαβεβηκότες τον Τίγρητα' 
ον μέντοι καταφανείς ήβαν. μετά δε το δεΐπνον έτν- ι δ 
χον έν περιπατώ όντες προ τών όπλων Πρόξενος και 
Ξενοφών καΐ προ6ελ%•ών άνθ'ρωπός τις ήρώτηόε τονς 
προφύλακας ποϋ αν ί'δοι Πρό^ενον η Κλέαρχον Μέ- 
νωνα δε ονκ έζήτει, και ταντα παρ' '^ριαίον ων τον 
Μένωνος ^ένον. έπεί δε Πρόξ,ενος είπεν ότι αντός 16 
είμι όν ζητείς, είπεν 6 άνθρωπος τάδε. 'Έπεμψέ με 
^Αριαΐος καΐ Άρτάοξος, πιβτοί όντες Κύρω καΐ νμΐν 
εννοι, καΐ κελεύονΰι φνλάττεβθαι μη νμΐν έπιθώνται 
της ννκτός οι βάρβαροι' έβτι δε ύτράτενμα πολν έν 



12 Μήδειας \\ εί'οω οιη Κ. Ι;. (= Υ^ύο. 143. 96) || τιαρα- 
ααγγών 0^, ηαραοάγγοα ρΓ || άτνείχε Κΐ'ϋ^βν, απέχει 0. 13 ηλεί- 
οις II τΐρός ω Ο, 8βά ώ ΐ. ταδ. | οταΟ-μονς πεντε-καίδετια. 15 αν 
ί'δτι. 2^ εννοι Ο, 8θά οι ί. ταδ., θΐ οΪΓουπιββχιιιη ροδπίί 0^, 

5* 



68 Ι^ΙΒ. II. ΟΑΡ. IV. 

17 τω τΐληΰίον τταραόείόω. και Ίία^ά την γεφνραν τον 
Τίγρητος τίοτααοϋ τιεμιραί κελενονύί φυλακήν , ώζ 
διανοείται αντήν λνβαυ Τιβόαφερνης τηζ νυκτός^ εάν 
δννηται, ώζ μή διαβητε αλλ' εν μέβω άποληφϋ'ήτε 

18 τοϋ τιοταμοϋ καΐ της διώρνχοζ. άκονβαντες ταντα 
αγονβιν αντον τίαρά τον Κλεαρχον καΐ φράζονΰιν α 
λέγει. 6 δε Κλέαρχος άκοΰίία^ εταράχ^η βφόδρα καΐ 
εφοβειτο. 

19 Νεανίύκος δε τις των παρόντων εννοήβας είπεν 
ως ονκ ακόλουθα εί'η τό τε έπιϋ'ηΰεΰϋ'αι καΐ το λνΰειν 
την γεφνραν. δηλον γαρ δτ^ επιτιϋ-εμενονς η νικάν 
δεηΰει η ήττάβ^αι. εάν μεν ονν νί-κώίϊί, τί δει λνειν 
αντονς την γεφνραν, ονδε γάρ αν ττολλαι γεφνραι 

20 ώύιν εχοιμεν αν οποί φνγόντες ημείς 6ω%ώμεν. έάν 
δ\ ημείς νικώμεν, λελνμενης της γέφυρας ονχ ε%ον0ιν 
£κ£ΓΐΌ6 δττοί- φνγωβιν' ονδε μην βοη^ηΰαι πολλών 
όντων πέραν ονδείς αντοΐς δννηοεται λελνμενης της 
γέφυρας. 

21 Άκονβας δε 6 Κλέαρχος ταύτα ηρετο τον αγγελον 
πόόη τις εί'η χώρα ή εν μέύω τον Τίγρητος καΐ της 
δίώρνχος. δ ^£ είπεν ότι πολλή καΐ κώμα^ ίΐ/δΚί^ καΐ 

22 πόλεις πολλαΐ και μεγάλαι. τότε δη και έγνώβ^η ότι 
οι βάρβαροι τον άνΟ'ρωπον νποπεμψαιεν^ όκνονντες 
μη 06 "Ελληνες διελόντες την γεφνραν μείναιεν εν τη 
νηύω £ρυ|[Αατα έχοντες εν^'εν μεν τον Τίγρητα, έν^εν 
δε την δίώρνχα' τά δ' επιτήδεια εχοιεν έκ της εν 



17 άτζολειφ^ήτε, δβά άτΐο θί ει ΐ. ταδ. 19 τό τε έτΐΐϋ-ήοε- 
0%'αι ν.οά το λνοειν Ώ, τό έτη&ήαεο^αι καί. Χνααι Ο |) δεήοΎ] || 
οτίου φνγόντες. 21 ροδί; χώρα 0^ δ. ν. αάά. η. 22 δίελόντες 
ΗόΙζιηαηη , διελΟ'όντες Ο || μείναιεν Ώίηάον/, μείνοιεν η τίνα 
εις φρονράν μείναιεν Ο, δβά η . . . μείναιεν Ιϊηβοΐο. θΧδίΐηοία 
δαηΐ II νήβω 0^, νάοω ρι. 



1.ΙΒ. Π. ΟΑΡ. IV. 69 

μεβω χώρας τίολλήζ καΐ άγαΟ-ής ονβης και των εργα- 
ζομένων ενόντων είτα δ\ και άτΐοΰτροφη γένοιτο εί' 
τΐξ βονλοιτο βαϋιλέα κακώς τίοιείν. 

Μετά δε ταΐ>τα άνετίανοντο' ετά μεντοι την γέφν- 23 
ραν όμως φνλακήν έπεμψαν καΐ οντε έτΐέ^ετο ουδείς 
ονδαμόϋ'εν οντε προς τήν γέφνραν ονδείς ηλ^ε των 
πολεμίων^ ως οι φνλάττοντες άτΐηγγελλον, επειδή δε 24 
εως εγένετο, διεβαινον την γέφνραν έζενγμένην πλοί- 
οις τριάκοντα καΐ επτά ως οίον τε μάλιΰτα πεφνλαγ- 
μένως' έ^ήγγελλον γάρ τίνες των παρά Τιΰύαφέρνονς 
Ελλήνων ως διαβαινόντων μέλλοιεν έπιΟ-ηύεβ&αι. αλλά 
ταϋτα μεν ψευδή ην διαβαινόντων μέντοι ο Γλοϋς 
αυτών έπεφάνη μετ' άλλων βκοπών ει διαβαίνοιεν τον 
ποταμόν επειδή δε είδεν, ωχετο άπελαύνων. 

^Από δε του Τίγρητος έπορευ^ηΰαν βτα^μους τετ- 25 
τάρας παραΰάγγας εικούιν έπι τον Φύΰκον ποταμόν^ 
το ενρος πλέ&ρου' έπήν δε γέφυρα, και ένταν%'α 
φκείτο πόλις μεγάλη όνομα 'Ω^πις' προς ην άπηντηβε 
τοις "Ελληβιν ό Κνρον καΐ 'Αρτα^έρξον νό^ος αδελφός 
από Σονΰων καΐ Έκβατάνων ΰτρατιάν πολλήν άγων 
ώς βοηΰ'ήβων βαΰιλεΐ' καΐ επιβτήΰας τό έαντον ΰτρά- 
τευμα παρερχομένους τους ""Έλληνας έ^εώρει. 6 δε 26 
Κλέαρχος ήγειτο μεν εις δύο^ έπορεύετο δε άλλοτε καΐ 
άλλοτε εφιβτάμενος' όβον δ' ονν χρόνον τό ήγονμενον 
τον ΰτρατενματος επιότήόειε, το(9θΐ)τοι^ ήν ανάγκη 
χρόνον δι^ όλου του βτρατεύματος γίγνεβχ^αι την έπί- 
βταΰιν' ώβτε τό στράτευμα καΐ αύτοΐς τοΓ^ "Ελληΰι 



έργαβαμ,ένων 24 άλλ' αντά μέντοι || αντ ρι, αντοίς 0^, 
ϋ ϋοηίβοί II διαβαίνοιε ρΐ', ν Β,άά. 0^. 25 μεγάλη δνομα, με- 



αντου οοηιβοι 



γάλ η όνομα 0^. 26 οΰον δ' ονν ΜαϋΜαβ, οοον δ' αν Ο, £θΓί;α88θ 
Χβηορίιοιι δοηρδίΐ; οοον δε δη οι. Π 5, 10 || γίνεσ^αί 



70 Ι>ΙΒ• π. ΟΑΡ. V. 

όό^αί πάμτίολν είναι, καΐ τον Περβην εκπεπληχ^αι 

27 ^εωρονντα. έντενϋ'εν <ϊ' ετΐορενΰ'ηΰαν δίά της Μηδίας 
ΰταϋ-μονς έρημους εξ παραοάγγας τριάκοντα εις τάς 
Παρνβάτιδοζ κώμας της Κνρον καΐ βαβίλεως μητρός, 
ταύτας Τίΰβαφερνης Κνρω έπεγγελών διαρπάύαι τοις 
"Ελληβιν έτιετρεφε τίλην άνδραπόδων. ένην δε βίτος 

28 τίολνς καΐ πρόβατα καΐ άλλα χρήματα, εντεύθεν δ^ 
επορεν^ηβαν ύτα^μονς έρημους τέτταρας παραβάγγας 
εικούυ τον Τίγρητα ποταμον εν άρίΰτερα έχοντες, εν 
δε τω ττρώτω ΰτα^μώ τίέραν του ποταμού πόλις ωκεΐτο 
μεγάλη καΐ ευδαίμων όνομα Καιναί, εξ '^ς ου βάρ- 
βαροι δίήγον ετά Οχεδίαις δίψ^ερίναις άρτους., τυ- 
ρούς^ οινον. 

Υ. Μετά ταϋτα άφυκνοϋνται επί τον Ζαπάταν πο- 

ταμον., το εύρος τεττάρων πλευρών, καΐ ενταύθα 
έμειναν ημέρας τρεΐς' έν δε ταύταις ϋποψίαι μεν 

2 ήΰαν, φανερά δε ουδεμία έφαίνετο επιβουλή, έδοξεν 
ούν τω Κλεάρχω ξυγγενέβ^αι τω Τιαΰαφέρνει καΐ εΐ 
πως δύναιτο παϋΰαι τάς ύπο-φίας πριν έξ αυτών πό- 
λεμου γενέβ^αΐ' και έπεμφέν τίνα έροϋντα ότι ξυγ- 
γενέόχΙ-αι αυτω χρ/^ζει. δ ό^ έτοίμως έκέλενεν ήκειν. 

3 Επειδή δε ξυνηλϋ-ον., λέγει 6 Κλέαρχος τάδε. 
Έγώ, ω Τιβΰαφέρνη, οίδα μεν ήμϊν όρκους γεγενη- 
μένους και δεξιάς δεδομένας μή άδικήβειν άλλήλους' 
φυλαττόμενον δε όέ τε ορώ ώς πολεμίους ημάς καΐ ημείς 

4 όρώντες ταϋτα άντιφυλαττόμεΰ'α. έπεί δε ύκοπών ου 
δύναμαι ούτε 6ε αιβ^έόΟ-αι πειρώμενον ημάς κακώς 

'ΰ-εωροϋνταν. 27 Μήδειας \\ έτνεγγελών, 8βά πεγ βί λ ί. τβ,β. 
28 5' έπορεύ&ΐΐοαν ρι•, δίετιορεν&ηααν Οι || καιναί, 8βά αϊ ρή- 
Γοηδ δ7ΐΐ3,ΐ3α6 ί. ι•3,8. || διφΟ'ερίναΐς. Υ. 1 ζάτΐαταν. 2 ίη νοοβ 
παναοίί ρ&ΙΙίάί δοηρ1:ιΐΓ3,β άυοίιΐδ αίτίοΓβ οοΙογθ Γβάϊηίβ^ΐ'^ϋ 
δυηΐ- 11 ^ηεμιρεν, 8βά πεμιρε ί. Γίΐ8. || έτοίμως, 8βά μως ί. γ3,8. 



Ι.ΙΒ. Π. ΟΑΡ. V. 71 

ποίείν εγώ τε ΰαφώ^ οίδα οτν τομείς γε ονδε έτανοον- 
μεν τοιούτον ονδεν, εδο^ε μοι είζ λόγονξ 6οι ελϋ•είν, 
οτΐωζ ευ δυναίμε^α έ^έλοιμεν αλλήλων την άτΐΐΰτίαν. 
καΐ γαρ οίδα άν^ρώτϋονς ήδη τονξ μεν εκ διαβολής 5 
τονζ δε καΐ ίξ ντΐοφίαζ οτί- φοβηΰ'εντεξ άλλήλονζ 
φθ-οί^αί. βονλόμενοι τίρίν παϋ'εΐν έτίοίηϋαν ανήκεστα 
κακά τους οντε μέλλοντας οντ αν βονλομενονς τοιού- 
τον ονδεν. τάς ονν τοιαύτας άγνωμοΰννας νομίξων 6 
ύννονβίαις μάλιβτα τιαύεΰΰ'αι ήκω καΐ διδάΰκειν βε 
^οΰλο^αί ώ^ ΰν ήμΐν ουκ 6ρ0•ώς άτίΐβτεΐς. πρώτον 7 
μ\ν γαρ καΐ μεγιΰτον οί &εών ημάς όρκοι κωλνονΰι 
πολεμίους ίΐνα^ άλλήλοις' οβτις δε τούτων βύνοιδει^ 
οίντώ 7ίαρ7]μεληκώς, τούτον εγώ οντίοτ αν ενδαιμονί- 
ϋαιμι. τον γαρ ΰ'εών πόλεμον οντ οίδα από ποίον αν 
τάχους οντε οποί αν τις φενγων άποφνγοι οντ εις ποΓοτ^ 
<(αν^ όκότος άποδραίη ουΟ-' δπως αν εις εχυρον χωρίον 
άποΰταίη. πάντη γαρ πάντα τοΓ? %'εοΐς ϋποχα και 
πάντων ϊΰον οί %'εοΐ κρατούύι. περί μεν δη των 8 
ϋ'εών [τε καΐ των] όρκων οϋτω γιγνώΰκω^ παρ' ους 
ήμεις την φιλίαν όυνϋ-εμενοι κατεΟ^εμε^α' των δ' αν- 
θρωπίνων 6ε εγώ εν τω παρόντι νομίζω μέγι6τον 
είναι ήμΐν αγαθόν. 6ύν μεν γαρ 6οι πά6α μεν οδός 9 
εύπορος^ πας δε ποταμός διαβατός^ των τε επιτηδείων 
ουκ άπορία' άνευ δε 6ού πά6α μεν δια 6κότους ή 
οδός' ούδεν γαρ αυτής επιΰτάμεθα' πας δε ποταμός 



5 οτι φοβη^έντες ΒβΙιβηΜ, οι φοβ'ηΰ'έντες 0. 6 Άπίβ τταν- 
εββΌ,ι 0^ 8. γ. 3;ά€ΐ. αν. 7 βννοιδεν αντώ || οντ' οίδα βί/ο , ον% 
οίδα Ο II ντΐό ποίον αν τάχους οντε οποίαν || αηίθ ΰγ,ότοξ οιη. Ο 
ΐ:ν II νποχα Ο, δθά χα ΐ. γ£18, πηάβ Όίηάοτ/' υποχείρια πιαίπϋ;, 
δθά αοοβηίππι δπρθΓ ν ροδπίί ρΓ || πάντων ί'βον ρΓ, πάντων 
πανταχ'η ϊϋον 0^. 8 [τε -ααν των] 600. 9 εύπορος Ο, δβά ευ 
ί. ι•3;8. 



72 Ι^ΙΒ. Π. ΟΑΡ. V. 

δνΰποροζ, :ΐάζ δε δ;|^Αθ5 φοβερός, φοβερώτατον ό' 

10 ερημία' μεβτη γάρ τίολληξ απορίας έβτίν. ει δε δη 
καΐ μανεντες 6ε κατακτείναιμεν , άλλο τι \αν\ ί] τον 
ενεργέτην κατακτείναντες ηρόξ βαβιλέα τον μεγιΰτον 
εφεδρον πολεμήβομεν, οΰων δε δη και οίων αν ελπί- 
δων εμαντόν Οτερηβαιμι, ει 6ε τι κακόν ε%ιχειρη6αιμί 

11 ποιεΐν, ταντα λε^ω. εγώ γάρ Κνρον έ7ΐεϋ-νμη6ά μοί 
φίλον γενεΰ^αι, νομίξων των τότε ικανώτατον είναι 
εν ποιεΐν υν βονλοιτο' 6ε δε νϋν ορώ την τε Κνρον 
δνναμιν και χώραν έχοντα καΐ την 6αντον [^χώραν] 
6ωξοντα, την δε βα6ιλεως δνναμιν, 1} Κνρος πολεμία 

12 έχρητο, 6οι ταντην ^νμμαχον ον6αν. τούτων δε τοι- 
ούτων όντων τίς οντω μαίνεται 06τις ον βούλεται 
6οΙ φίλος είναι; άλλα μην έρώ γάρ και ταντα έ^ ων 

13 έχω ελπίδας καΐ 6ε βονλη6ε6ϋ^αι φίλον ημιν είναι, οίδα 
μεν γάρ νμΐν Μν6ονς λνπηρονς οντάς, ονς νομίζω 
αν 6νν τη παρού67] δννάμει ταπεινούς νμΐν παρα6χεΐν' 
οίίϊα ^£ καΐ Πι6ίδας' ακούω δε και άλλα έ^νη πολ?.ά 
τοιαντα είναι, α οίμαι αν παν6αι ένοχλονντα άε\ τη 
νμετέρα ευδαιμονία. Αίγνπτίονς δε, οίς μάλΐ6τα νμας 
γιγνώ6κω τε^νμωμένονς, ονχ ορώ ποία δννάμει 6νμ- 
μάχω χργ^6άμενοι μάλλον αν κολά6αι6%-ε τϊ]ς νϋν 6νν 

14 φοι ον6ης. άλλα μην εν γε τοις πέριξ, οίκονΰι 6ν 
ει μεν βούλοιο φίλος ως μέγιΰτος αν εί'ης, ει δέ τίς 
6ε λνποίη, ως δεβπότης ζαν^ άνα6τρέφοιο έχων ημάς 



10 άλλο τι 1] Α, άλλο τι αν ?) Ο, 8β<1 ?) ί. γ8,8. || εφεδρον 
άβί, ϊφορον Ο, ίχΟ^ρόν β()0. 11 [;^ώραΐ'] Β(:1ιάαηΙζ || τΐολεμείν 
έχρήτο. 12 δντων 8. ν. 3,άά. Ο,. 13 τίΐοοίδας || ννν ί. ιπ&γ^. 
Εου. 0^ II γιγνωΰγ,ω Ο ΐ. Γ3.8., ς^υΐά αηίθίΐ δοηρίυιη ίπθΓϋ, οο^- 
ηοδοβΓβ ηοη ρο1;υΐ || τίολάσαιοΟ-ε ΗβνίΙβίη, κολάααα&ε ρΓ, γ,ολά- 
οεαϋ^ε 0^. 14 βονλοιο φίλος ρΐ', βονλοιο τω (δ. ν.) φίλος είναι 
(ί. ιααΓ^.) 0^ II τίς οε Ο^, τι αε ρΓ || ζαν^ άναοτρέφοιο ΏϊηάΐΓ/' 



ΕΙΒ. Π. ΟΑΡ. V. 73 

ντιηρίτας , οι 60ί ονκ αν μίϋ^ον ένεκα νπηρετοΐμεν 
αλλά καΐ της χάρι,τος ην 6ω%^έντες ντίο 6ον ^οΐ αν 
εχοίμεν δικαίως, εμοί μεν ταντα πάντα έν^νμονμένω ι δ 
ούτω δοκεΐ ϋ-ανμαΰτον είναι το βε ήμΐν άταοτεΐν ώοτε 
καΐ ηδίβτ αν άκούβαιμί [το όνομα] χίς όντως εΰτΐ 
δεινός λέγειν ώβτε βε πεΐβαι λέγων ως ημείς 006 
επίβουλε νομείς. Κλέαρχος μεν ονν τοΰαντα είπε' Τι6- 
ύαφέρνης δ\ ώδε άπημείφϋ•η. 

Άλλ' ηδομαι μέν , ώ Κλέαρχε, [καϊ] άκονων όον 16 
φρόνιμους λόγους' ταϋτα γαρ γιγνώβκων ει τι έμοΙ 
κακόν βουλεύοις^ αμα αν μοι δοκεΐς και βαυτω κακό- 
νους είναι, ως ό' αν μάϋ^τ}ς δτι ούδ^ αν νμεΐς δικαίως 
οϋτε βαβιλεί οϋτ έμοΙ άπιΰτοίητε , άντάκουβον. ει 17 
γαρ υμάς έβονλόμεΟ^α άπολέύαι, πότερα ύοι δοκονμεν 
ιππέων πλήθους άπορειν η πεζών η οπλίόεως εν ί] 
υμάς μεν βλάπτειν ικανοί εϊημεν αν, άντιπάύχειν δ^ε 
ουδείς κίνδυνος] άλλα χωρίων επιτηδείων υμΐν έπιτί- 18 
%•ε(5^αι απορδΓν αν 6οι δοκοϋμεν; ου τοΰαϋτα μεν 
πεδία ά υμεΐς φίλια όντα όϋν πολλω πόνω διαπορεύ- 
εΰ^ε, τοΰαντα δε όρη οράτε υμΐν όντα πορευτέα, ά 
ημΐν εζεΰτι προκαταλαβοϋΰιν άπορα υμΐν παρέχειν, 
τοβοϋτοι ό' είΰΐ ποταμοί έφ' ων έ^εβτιν ημΐν τα^^θΰ- 
εβ^^αι όπ06οις [αν] υμών βουλόμεϋ'α μάχεΰ^αι; είβι 
ά' αυτών ους ούό' άν παντάπαόι διαβαίητε, ει μη ημείς 
υμάς διαπορεύοιμεν. ει δ' εν πάΰι τούτοις ηττωμε^α, 19 

νητιρύτας όοοι || μΐΰ^Όϋ ενεγ,α ρΐ', τον μιο^οϋ ΐνεν.α μόνον 
0^ II ν-7(7]ρετονμεν ρΓ, οογγ 0^ || ν.αΐ της χάριτος ην ^^ 8. ν. 3,άά. 
1δ [το όνομα] ΒΐδβΗορ. 16 ά-Λονων άβί, -/.αϊ άν,ονων Ο || γινώ- 
α^ων II βονλενεις \\ ημείς δικαίως || άηιοτοίητε ϋ, άπιοτοι ητε 0. 
17 ίππων ρΓ, 0^ 8. ν. αΛά ε. 18 προν,αταλαβονοίν, 8βά αβοναιν 
ί. Γίΐ8. II ταμειενεβ^αι ρΐ', οογγ 0^ || βονλόμεΟ'α Ηατίηιαη, αν . . . 
βονλώμεϋ'α Ο, αν . . . βονλοίμε&α οΐβί || διαπορεύοιμεν ρΓ, νμάς 
(ί. πΐ3.Γσ.) διαπορεύοιμεν 0^. 



74 ΙΙΒ. II. ΟΑΡ. ΛΛ 

αλλά Γο γέ τοι τΐνρ κρεΐττον τον καρπον Εβτιν' ον 
ημείς δννοίίμε^' αν κατακαύόαντες λίμόν νμΐν άντι- 
τάζαί, ω νμεΐς ονδ^ ει πάνυ άγαμοι εί'ητε μάχεΰ^αο 

20 αν δνναιβ^ε. τίώζ αν ονν έχοντες τοΰοντονς τίόρονς 
τίρος το νμΐν τίολεμβίν^ καΐ τούτων μηδένα ήμΐν έπι- 
κίνδννον, έπειτα εκ τούτων πάντων τούτον αν τον 
τρόπον έξελοίμε^α ος μόνος μεν προς %-εων άΰεβής, 

21 μόνος δε προς άνΰ'ρώπων αίΰχρός; παντάπαΰι δε από- 
ρων εΰτΐ καΐ αμήχανων καΐ εν άνάγκτ} εχομενων^ καΐ 
τούτων τίονηρών^ οϊτινες εϋ'ελονΰί δί' έπιορκίας τε 
προς ϋ-εονς καΐ άπυβτίας τίρός άνϋ-ρώπονς πράττειν τι. 
ονγ^ όντως ημείς., ώ Κλέαρχε^ οντε άλόγιότοι οντε 

22 ήλίϋΊοί εβμεν. άλλα τι δη ύμας ε^ον άπολεόαι ονκ 
ετΐΐ τοντο ηλθ-ομον: εν ϊο^ι ότι 6 εμός έρως τούτον 
αίτιος το τοις '^Έλληϋιν έμε πιβτόν γενεΰ^αι, και ώ 
Κνρος άνεβη ^ενικω δια μιο^οδοΰίας πιβτεύων τούτω 

23 έμε καταβηναι δι' ενεργεΰίαν ίΰχνρόν. 06α δ^ έμοί 
γ^ρήβιμοι νμείς έΰτε τα μεν και 6ν είπας^ το δε με- 
γιΰτον εγώ οίδα' την μεν γαρ έπι τη κεφαλή τιάραν 
βαΟιλεΐ μόνω ε^εΰτιν 6ρϋ•ην εχειν, την ά' έπΙ τι] καρ- 
δία Ϊ6ως αν νμών τταρόντων και έτερος ενπετώς εχοι. 

24 Ταντα ειπών έδο^ε τω Κλεάρχω άλη%•γι λέγειν 
και είπεν Ονκονν^ ^ψη^ οϊτινες τοιούτων ημΐν εις 
φιλίαν -υπαρχόντων πειρώνται διαβάλλοντες ποιηύαι 

2δ πολεμίονς ημάς αζιοί είοι τα έ'^χατα παϋ'εΐν; Και έγώ 
μεν γε, εφη 6 Τιΰΰαφέρνης, ει βούλεϋ&έ μοι οι τε 
ύτρατηγοι και οι λοχαγοί έλΰ'ειν, έν τω έμφανει λέξ,ω 

19 τον Β,ΏΪβ καρτΐον 8. ν. αάά. 0^ || δ ήμΒΐς ρΓ, δν ημείς, 
0^ II δνναια^ε Ροτ8θη, δννησ&ε Ο. 22 τί δη Ο, ^ή ί. ταδ. || οτι 
ροδί ί'α^ι δ. ν. Εάά. 0^ || 6 τούτον αίτιος ρΓ, ό άθΐβίηιη βδί, 
ιιίηιιη α 1ΐΙ»ΓίΐΓίο 3.η α οοπ'θοίοΓβ, η. 1. 23 νμεΐς έοτε. 2δ έλ- 
%εΙν, έν τω έμψαιεί λέξω Κτη()βν, ίίίάθπι 0. 



Ι.ΙΒ. II. ΟΑΡ. V. 7δ 

τονζ Λροζ εμε λε^οι^τίί^ ώ^ αν ^μοι επιβονλενεις καΐ 
τι] 6νν εμοί ΰτρατίά. ^Εγώ δε, εφη ό Κλέαρχος, αξω 26 
τίάντας, καΐ ΰοΐ αν δηλώβω οΰ'εν εγώ τίερί 6οϋ άκονω. 
εκ τούτων δή των λόγων 6 Τούβαφερνης ψίλοφρονον- 27 
μένος τότε μεν μένειν τε αντόν εκελενε καΐ ύνν- 
δειπνον έποΐΎΐ<5ατο. 

Τϊ] δε νβτεραία ό Κλέαρχος άπελϋ'ών έτά το 
ΰτρατότΐεδον δηλός τ ήν τίάνν φιλικώς οιο/ίχθί^ο^ δία- 
κίΓσθαί τω Τίόύαφέρνεί καΐ α ελεγεν εκείνος άπήγ- 
γελλεν, έφη τε χρήναι ίέναι τίαρά Τίβόαφέρνην ονς 
εκέλενόεν , καΐ εάν ελεγχΰ•ώΰι διαβάλλοντες [των ^Ελ- 
λτινων\ ως προδότας αυτούς και κακόνονς τοις "Ελλη- 
(5ιν οντάς τιμωρη^ηναί. ντίώτίτενε δε είναι τον (ϊ^α- 28 
βάλλοντα Μένωνα, είδώς αντόν καΐ (λά^'ρα) βνγγε- 
γενημένον Τιβΰαφέρνει μετ ^Αριαίον και όταΰιάζοντα 
αντω και έτίΐβονλενοντα, όπως τό βτράτενμα άπαν 
προς αντόν λαβών φίλος ύ] Τιΰόαφέρνει. έβονλετο δε 29 
καΐ Κλέαρχος άπαν τό βτράτενμα προς εαντόν έχειν 
ιην γνώμην καΐ τονς παραλνποϋντας εκποδών ^ινα^. 
των δε ύτρατιωτών άντέλεγόν τίνες αντω μη ίέναι 
πάντας τονς λοχαγονς και βτρατηγονς μηδέ πιΰτενειν 
Τιΰΰαφέρνει. 6 δε Κλέαρχος ίΰχνρώς κατέτεινεν, έοτε 30 
διεπράζατο πέντε μεν βτρατηγονς ίέναι, εΐκοβι δε λο- 
χα/ου^' βννηκολον^ηόαν δε ώς εις άγοράν και των 
άλλων βτρατιωτών ώς διακόβιοι. 



27 μεν αηίβ μένειν 0^ δ, ν. 8,(1ά. |} έκέλευε ρΐ', έ-αέλευαε 0^ [| 
οϊ'? έν,έλενΰεν 0^, ονς έηέλενεν ρΓ || οϊ αν 0^ ί, ταδ., έάν ρΓ 
νθήδΐιηίΙΗβι• II [των "Ελλήνων] Όοϋτββ. 28 ονγγεγενημένον Ο, 
ββά ον ί. ΓΕδ., λάΰ-ρα ΙΙιΐ0 ΐ»βηβ άβ δπο αάάΐάίΐ:, ηαπι ίρδβ ΐη Ο 
ηβ τβδϋ^ίηηι 0[πί(ΐ6ΐη Ιιπΐπδ νοοΐδ άίδρΐοβιβ ροίυί || τΐρός αντόν 
ρΓ, ττρός εαυτόν 0^. 29 3;ΐιΐβ Κλέαρχος 0^ 8. ν. αάά. ό. 



76 Ι^ΙΒ. π. €ΑΡ. V. 

31 ΈπεΙ δε ΐ}6αν επί ϋ-ύραίς ταΐς Τίΰδαφερνονζ, οι 
μεν ΰτρατηγοί παρεκλ^ί^ηΰαν ε'ί'βω, Πρόξενος ΒοίώτίΟζ^ 
Μένων Θετταλός, Αγίας '^ρκάς, Κλέαρχος Αάκων, 
Σωκράτης Άχαίός' οι (ϊε λοχαγοί έπΙ ϋ-νραις έμενον. 

32 ον τίολλω ό\ νβτερον άτίο τον αντον ΰημείον οϊ τ' 
ένδον Ι,νν ελαμβάνοντο καΐ ου ί|ω κατεκόπηΰαν. μετά 
δε ταντα των βαρβάρων τίνες ιππέων δια τον πεδίον 
έλαννοντες ώτυνι έντνγχάνοιεν Έλληνί η δούλω η 

33 έλενϋ'ερω πάντας εκτεινον. οί δε ^Έλληνες την τε 
ιππαΰίαν ε&ανμαζον εκ τον βτρατοπέδον ορώντες καΐ 
δ',τι εποίονν ήμφεγνόονν , πρΙν Νίκαρχος Αρκάς ηκι 
φενγων τετρωμενος εις την γαβτέρα καΐ τά εντερα\ 
εν ταΐς χ^ερβίν έχων, καΐ είπε πάντα τά γεγενημενα. 

34 έκ τούτου δη οί "Ελληνες ε^εον έπΙ τά όπλα πάντες 
έκπεπληγμένοι καΐ νομίζοντες αντίκα η^ειν αντονς έπΙ 
το ΰτρατόπεδον. 

3δ Οί δε πάντες μίν ονκ ήλϋ^ον, ^Αρίαΐος δ\ και 

Άρτάοζος καΐ Μί^ραδάτης, οι ήΰαν Κνρω πίβτότατοί' 
6 δε των ^Ελλήνων ερμηνενς έφη καΙ τον Τίβΰαφερ- 
νονς άδελφόν 6νν αυτοΓ^ οράν καΐ γίγνώΰκειν' ζννη- 
κολονΰ^ονν δε καΐ αλλοί Περβών τεθωρακισμένοι εις 

36 τριακοΰίονς. ούτοι επει έγγνς ήΰαν, προΰελ&εΐν έκε- 
λενον ει τις είη των ^Ελλήνων ότρατηγος η λοχαγός, 

37 ίνα άπαγγείλωβι τά παρά βαβιλέως. μετά ταντα έ^ηλ- 
θον φνλαττόμενοι των Ελλήνων ΰτρατηγοί μεν Κλε- Λ 
άνωρ Έρχομένιος και Σοφαίνετος Στνμφάλιος, ^νν Μ 
αντοΐς δε Ξενοφών ^Αθηναίος, όπως μάθοι τά περί " 
Προζένον' Χειρίΰοφος δε ετύγχανεν απών εν κώμη 

31 έπϊ ϋ•νραις ταΐς ρι, έπϊ ταΐς &νραις ταΐς ^^. 33 ροδί 
ίππαοίαν 0^ 8. ν. αάά. αντών || ημφηγνόονν. 35 γινώα-ΛΕΐν. 
36 αηίβ οτρατηγός 0^ 8. ν. ο,άά. η. 37 όρχομένιος (ϋθΐη § 39). 



Ι.ΙΒ. Π. ΟΑΡ. V. 77 

χινί ξνν άλλοις εταΰίΤίζομενοίς. ετΐείδ'ή δε εβτηόαν 38 
εις εηήκοον , είπεν '^ριαίος τάδε. Κλέαρχος μεν^ ώ 
άνδρες ^Έλληνες, επεί επίορκων τε εφάνη καΐ τάς 
ΰπονδάς λνων, έχευ την δίκην καΐ τεΰ'νηκε, Πρόξενος 
δε καί Μένων., οτι, κατήγγειλαν αντον την έταβονλήν, 
εν μεγάλΐ] '^^'^ΐΐ £ΐ^<3ίν. υμάς δε βαβιλενς τα οτίλα 
άΐίαιτεί" αντον γαρ είναί φηβίν., έιιείτίερ Κνρον ηύαν 
τον εκείνον δονλον. τίρός ταϋτα άτίεκρίναντο οΓ "Ελ- 39 
ληνες, έλεγε δε Κλεάνωρ 6 ^Ερχομένιος' 'ίΐ κάκιβτε 
άν^ρώτίων '/Ζρ^αΓδ καΐ ου αλλθ6 ο6θί ήτε Κνρον φιλοο^ 
ονκ αί6χννεύΰ•ε οντε ϋ^εονς οντ άν^ρώπονς, οϊτινες 
όμόΰαντες ημΐν τονς αντονς φίλονς και εχϋ'ρονς νο- 
μιεΐν^ τιροδόντες ημάς 6νν Τιΰΰαφέρνει τω ά%•εωτάτω 
τε καΐ πανονργοτάτω τονς τε άνδρας αντονς οίς ώμνντε 
άτίολωλέκατε κα\ τονς αλλονς ημάς προδεδωκότες ξνν 
τοΓ^ τΐολεμίοις εφ' ημάς έ'ρχεβϋ'ε•, 6 δε ^Αριαΐος είτιε' 
Κλέαρχος γαρ πρόβχί^εν έτίΐβονλενων φανερός^ έγένετο 40 
Τιΰΰαφέρνει τε καΐ Όρόντα, καΐ τΐάΰιν ημΐν τοΓ^ ξνν 
τούτοις, έτά τούτω ^Ξίενοφών τάδε ειτιε. Κλέαρχος 41 
μεν τοίννν ει παρά τονς ορκονς ελνε τάς ΰτίονδάς^ 
την δίκην έχει' δίκαιον γάρ άπόλλνΰΰ'αι τονς έτίίορ- 
κοϋντας' Πρόξενος δε καΐ Μένων ετζείτίερ είόΐν νμέ- 
τ£ροί μεν ενεργέται, -ημέτεροι ^ε ΰτρατηγοί, τίέμψατε 
αντονς δεϋρο' δηλον γάρ ότι φ^λοί^ γε όντες άμφοτέ- 
ροις τίειράΰονται καΐ νμΐν καί ημΐν τά ^^εΖτκϊτοί 



έπιοιτιζομύνοις ρΓ, 0^ άβΐ. ίη πΗίηια, 87ΐΐ3;1)3; ι, 3.οοβηί;πηι 
ίη ραθππΗίπια Γθ1ΐς[πίί;. 38 έτΐίορν,ών τε 0^, έπωρν,ών ρΓ | 
αντον γάρ || εϊναί οραβιν ρΓ, 0^ ηιπ1;ανϋ; κ ϊη η, 39 τονς 
αντονς ^ αντ ί. ΐ'3,8. || δμνντε \\ ώς Άτύ& άπολωλέγ,ατε οπι. ρΓ, 
Οι ί. ιηαΓ^. αοΐοΐ. 40 έτιΐ τούτω Ββΐιάαηΐζ, έηϊ τούτων ρι, 
έπϊ τοντοίς 0^. 41 φίλοι γε, ί. Γίΐ8. γε 



78 Ι^ΙΒ. II. €ΑΡ. ΥΙ. 

42 ξνμβονλεϋΰαί. τιρος ταϋτα Οί βάρβαροι τΐολνν χρόνον 
διαλεχ^έντες άλλήλοίς άπηλ^ον ονδεν άποκρινάμενον. 

VI. Οί μεν δη ΰτρατηγοί οντω ληφθέντες άνήχ^ηΰαν 
ώζ βαΰίλεα καΐ άττοτμηΰ'εντες τάξ κεφαλάζ ετελεντη- 
6αν, είξ μεν αυτών Κλέαρχος ομολογουμένως εκ τίάν- 
των των έμτίείρως αντοϋ εχόντων δόζας γενεΰ&αί άνηρ 

2 καΐ πολεμικός καΐ φιλοπόλεμος εΰχάτως. καΐ γαρ δη 
εως μεν πόλεμος ήν τοις Αακεδαυμονίοις προς τους 
Ά^'ηναιους παρεμενεν, επειδή δε ειρήνη έγένετο^ πεί- 
ΰας την αϋτοϋ πόλυν ως οί Θράκες άδικοϋΰί τους 

"Ελληνας καΐ διαπρα^άμενος ως εδννατο παρά των 
εφόρων ε^επλεο ως πολεμήΰων τοΓ^ νπερ Χερρονήΰου 

3 καΐ Περίν^ου Θρα^ίν. επεί δε μεταγνόντες πως οί 
£φορθ6 ήδη έξω όντος άποβτρέφειν αυτόν επειρώντο 
έ^ 'Ιΰΰ'μοϋ, ενταϋ&α οϋκέτν πεί^εται^ άλλ^ ωχετο πλέων 

4 είς Έλλήΰποντον. εκ τούτου καΐ έ%'ανατώ^η νπό των 
εν Σπάρττ] τελών ως απειλών, ήδη δε φυγάς ων 
έρχεται προς Κϋρον^ καΐ όποιους μεν λόγοις επειβε 
Κϋρον άλλη γεγραπται, δίδωΰι δε αύτω Κϋρος μύριους 

5 δαρεικούς' δ (Ϊ£ λαβών ουκ επΙ ραϋ^υμίαν ετράπετο^ 
άλλ^ από τούτων τών χρημάτων ΰυλλε^ας βτράτενμα 
έπολεμει τοΓ^ Θρα^ί, και μάχΐ] τ ε ένίκηύε και άπό 
τούτου δη έφερε και ήγε τούτους και πολέμων δ ιεγ ά- 
νετο μέχρι Κνρος έδεή%'η του ότρατεύματος' τότε δε 

6 άπήλ^εν ως ξύν εκείνω αύ πολεμήβων. ταϋτα ούν 
φιλοπόλεμου μοι δοκεΐ ανδρός έργα είναι, 06τις έ^όν 



^νμβονλεϋΰαι ρι*, ξνμβονλεύαειν €^^. VI 1 έμτΐείρως Ο, 8β(1 
μ 8. ν. ό, 2 ηειβας Ο, πειβ \. Γ3.8, Ηυ^ άναπείαας α,ιιίθΗ, 
δοηρίυιη ίυίδδβ οοηίβικϋΐ:, 8βά οπγ οοιτθοίοΓ ηοη ρΓαβροδίίΐοηθπι 
δοΐαιη (Ι6ΐβνΐ1:? || τ-ην αντοϋ πόλιν ρΐ', 0^ 8. ν. αάά Ι, 3 ροδ^ 
οντος 0^ 8. ν. αάά. αντον. 6 δογ,εΐ 8. ν. 0^ 3;άά. 



ΙΙΒ. Π. ΟΑΡ. VI. 79 

μεν είρηνην αγειν ανεν αίοχννηζ καΐ βλάβης αίρεΐται 
πολεμείν ^ έ^Όν δε ρα^νμεΐν βονλεται πονεΐν [ωΰτε 
Λολεμειν], ε^ον δε χρήματα εχειν ακινδύνως αιρεΐται 
πολέμων μείονα ταντα τίοιεΐν εκείνος δε ώβτιερ ζτ^ς^ 
εις παιδικά η εις άλλην ηνά ηδονών ή^'ελε δαπανάν 
εις πόλεμον. οντω μεν φιλοπόλεμος ήν πολεμικός 7 
ό^ αν ταντΎ} εδόκει είναι ότι φικοκίνδννός τε ην και 
ημέρας καΐ νυκτός άγων επΙ τονς πολεμίους και εν 
τοΓ^ δεινοΐς φρόνιμος^ ώς οί παρόντες πανταχού πάν- 
τες ώμολόγουν. καΐ αρχικός δ' έλεγετο είναι ώς δν- 8 
νατόν εκ του τοιούτου τρόπου ο/οι^ κακ^Γχ/ο^ είχεν. 
ικανός μεν γαρ ώς τις καΐ άλλος φροντίζειν ήν όπως 
έ'^^οί. ή ότρατιά αύτω τα επιτήδεια καΐ παραύκευάζειν 
ταντα ^ ικανός δΐ και εμποιήβαι τοις παροϋβιν ώς 
πειότεον είη Κλεάρχω. τοϋτο δ^ έποίει εκ του χαλέ- 9 
πός είναι' και γαρ όραν ότυγνός ην καΐ τη φωνή 
τραχύς^ εκόλαζε τε ίόχυρώς, καΐ όργη ενίοτε, ώς και 
αύτω μεταμελειν εβ^' ότε. καΐ γνώμη δ' εκόλαζεν' 
άκολάβτου γαρ Στρατεύματος ούδεν ήγεΐτο όφελος ίο 
είναι, άλλα καΐ λέγειν αυτόν εφαΰαν ώς δεοι τον 
ότρατιώτην φοβειβ^αι μάλλον τον άρχοντα ή τονς 
πολεμίονς, ει μελλοι ή φνλακάς φνλά^ειν ή φίλων 
άφε^εΟ'ϋ'αι η άπροφαΰίβτως ΐ£νί:ίί- π:ρός τους πολεμίους, 
εν μεν οϋν τοΓ^ δεινοΐς ή^ελον αντον άκούειν Σφόδρα 1 1 
καΐ ονκ άλλον ηρονντο οί ΰτρατιώται' και γαρ τό 
Στνγνόν τότε φαιδρόν [αύτον εν τοΓ^ άλλοις προ6- 



[ββτε ΊΐολειίΒΐν] Ε (ίοηβηδίδ) 1| ωοτζερ ζτΐξ^ Βίς 600. 9 ίβχν- 
ρώς ρΐ', αίεϊ ισχυρώς 0^. 10 γαρ ατρατενματος, 8βά γάρ ΰτρκτεν 
ϊ. 13,8., υηάβ ΪΕη^ οοηϊβοίί γαρ συντάγματος. 11 [αντοϋ εν 
τοις άλλοις 'τΐροσοοτίοις^ 600 άποθ €ο1)6Ϊθ, ς[πί αντοϋ ροδί} στνγνόν 
ΐΓαηδροδυΐΐ; βί έν τ. ά. π. δθοίπδίΐ;. 



80 Ι-ΙΒ. II. ΟΑΡ. VI. 

ώτίοις^ εφαΰαν φαίνεύ^αι καΙ το χαλί:τδν ερρωμενον 
ττρο^ τονζ πολεμίονζ εδόκει είναι, ώΰτε ϋωτήρίον, 

12 ονκετί χαλετΐον εφαίνετο' οτε δ^ έξω τοϋ δείνον γέ- 
νοιντο καΐ έζείη πρόζ άλλον άρξ,ομενονζ άπυέναι, πολ- 
λοί αντον άτίέλειτίον' το γαρ έπίχαρι ουκ είχεν^ άλλ' 
άεΐ χαλετΐόζ ην καΐ ώαός* ώβτε διέκευντο τίροξ αντον 

13 οΓ ΰτρατιώται ώύπερ παίδες προς δίδάόκαλον. καϊ γαρ 
ονν φιλία μεν καϊ έννοια επομενονς ονδεποτε είχεν' 
οϊτινες δε η νπο πόλεως τεταγμένοι η νπο τον δεΐ- 
6%'αί Ύΐ αλλϊΐ τινί άνάγκτι κατβχόμ,θΐΌί. παρείηόαν αντω, ϊ 

14 ΰφόδρα πει^ομενοις εχρητο. επεί δε αρ^αιντο νικαν 
^νν αντω τονς πολεμίονς, ηδη μεγάλα ην τα χρη^ί- 
μονς ποιονντα είναι τονς ξ,νν αντω ΰτρατιώτας' τό τε 
γαρ προς τονς πολεμίονς ^αρραλέως εχειν παρην καϊ 
το την παρ^ εκείνον τιμωρίαν φοβειΰ^αι εντάκτονς 

ΐδ εποίει. τοιούτος μεν δη άρχων ην αρχεΰϋ'αι δε νπο 
άλλων ον μάλα ε^ελειν ελεγετο. ην δε οτε έτελεντα 
άμφΐ τα πεντήκοντα ετη. 

16 Πρόξενος δε 6 Βοιώτιος ενΘ'νς μεν μειράκιον 
ων έπε^νμει γενεΰ&αι άνήρ τα μεγάλα πράττειν ικανός' 
καΐ δια ταντην την έπι^νμίαν έδωκε Γοργία άργν- 

17 ριον τω Αεοντίνω. επεΙ δε βννεγένετο εκείνω, ικανός 
νομίΰας ηδη είναι και άρχειν καϊ φίλος ων τοΓ^ πρώ- 
τοις μη ηττα(5%•αι ευεργετών, ήλχ^εν εις ταντας τάς 
6νν Κνρω πρά^εις' καϊ ωετο κτήβεΰ^αι εκ τούτων] 
όνομα μέγα και δνναμιν μεγάλην καϊ χρήματα πολλά' 

18 τοοοντων δ' έπιΟ'νμών ΰφόδρα ένδηλον αν και τοντο 



12 ά^ξ,ομ,ένονζ 86Μί/6ΐ', άρ^αμενονς ρι*, άρχομ,ένονς 0^, ||( 
άτΐέλευτΐον ρΓ, άττέλιπον Ο^. 14 αρξαιντο Μβΐιάαηίζ, ηρξαντο 
Ο II ϋ'αροοίλέως \\ Άπίβ εντάτιτονς 0^ 8. ν. αάά. αυτούς. 17 τιτή- 
6εσϋ•αί ρΐ', Άτήΰαοϋ'αι 0^. 



ΠΒ. Π. ΟΑΡ. VI. 81 

είχεν οτι τούτων ονδεν αν ^ελοι κταΰϋ'αι, μετά αδι- 
κίας, αλλά ΰϋν τω δικαίω καΐ καλώ ωετο δεΐν τού- 
των τνγχάνειν, ανεν δ\ τούτων μ^. αρχειν δε καλών 19 
μεν καΐ άγαϋ'ών δυνατός ήν' ον μεντοί οντ αιδώ τοις 
ότρατιώταις εαυτόν οντε φόβον ικανός εμποοήβαι, 
άλλα καΐ ΐ^ΰχύνετο μάλλον τους οτρατιώτας η οι αρ- 
χόμενοι εκείνον καΐ φοβούμενος μάλλον ην φανερός 
τό άπεχϋ'άνεό^αί τοις βτρατιώταις η 06 βτρατιώταυ το 
άπιβτεΐν έκείνω. ωετο δε άρκεΐν Λρός τό άρχικόν 20 
είναι και δοκεΐν τον μεν καλώς τίοιοϋντα έπαινεΐν, 
τον δε «(ίικουιτοι; μη έτίαινειν. τοιγαροϋν αύτω οι 
μεν καλοί τε καΐ άγαΰΌΐ τών ΰυνόντων εύνοί- ήόαν, 
06 ^ε άδικοι επεβούλενον ως εύμεταχειρίΰτω οντι. οτε 
δε άπεΰ^νι^ΰκεν ήν ετών ως τριάκοντα. 

Μένων δε 6 Θετταλός δήλος ην ετίΐϋ'υμών μεν 21 
τίλουτεΐν ίΰχυρώς, ετΐΐ^υμών δε άρχειν, όπως τίλείω 
λαμβάνοι^ ετιιϋ'υμών δε τιμάΰΰ'αι, ίνα τίλείω κερδαί- 
νοι' φίλος τε εβούλετο είναι τοις μέγιβτα δυναμε- 
νοις, Ινα άδικων μη ό^κϊοί^ι^ δίκην. έπΙ δε τό κατ- 22 
εργάζεΰΰ'αι ων ετΐΐΟ'υμοίη ΰνντομωτάτην ωετο οδόν 
είναι διά του έπιορκεΐν τε καΐ φεύδεΰϋ'αι καΐ ί|- 
απατάν, τό δ^ απλούν και αλήτες τό αυτό τω ήλι^ίω 
είναι, ΰτεργων δε φανερός μεν ην ούδενα, οτω δε 23 
φαίη φίλος είναι, τούτω ενδηλος έγίγνετο έτίΐβου- 
λεύων. και πολεμίου μεν ούδενός κατεγελα, τών 
δε βυνόντων πάντων ως καταγελών άεΐ διελέγετο. 
καΐ τοΓ^ μ\ν τών πολεμίων κτήμαΰιν ουκ επεβού- 24 
λευε' χαλεπόν γαρ ωετο είναι τα τών φυλαττο- 

20 προς τω άρχυ-Λον είναι. 21 ^ερδαίνοι ΒοΗηβίάβν ηοη- 

ηπ11θ8 8ί;οΙ)3,θί βΐ: δπϊάαβ οοΛίοθδ δβουΐπΒ, κερδάνοι Ο || μ^έγιοτα 

όνναμένοις Ο, δβά ίοΓία,δδβ μάλιοτα δνναμένοις Ιθ^βηάπηι υΐ; 

Ηβΐΐ. III 1, 10. 22 έπϊ δΐ τω τιατεργάζεο^αι. 23 εγίνετο. 

ΧβηορΙιοηίίΒ Αη3,1)&3Ϊ3, Γβο. (τθΐηοΐΐ. Εά. ιηαϊοΓ. 6 



82 Ι^ΙΒ. Π. ΟΑΡ. VI. 

μένων λαμβάνειν τα 8\ των φίλων μόνοζ ωετο 

25 είδέναι ραΰτον ον αφύλακτα λαμβάνειν, καΐ δ^ου^ 
μεν [αν] αι^Ο'αΐ'Οίτο έπιόρκονζ καΐ άδίκονζ ωξ εν 
ωτίλίϋμένονξ έφοβεΐτο^ τοις δε όβίοις και άληΰ-ειαν 

26 άοκονβιν ώς άνάνδροις έπειρατο χρί^ΰ^αι. ώΰπερ δε 
τις άγάλλεται επί ^εοβεβεία και άλτ^%εία και δικαιό- 
τητι^ οντω Μένων ήγάλλετο τω ε^απαταν δννα6%^αι. 
τω πλά<5α6%^αι φενδη^ τω φίλους διαγελάν τον δε 
μή πανονργον των απαίδευτων άεΐ ένόμιζεν είναι, 
καΐ τίαρ' οίς μεν έτιεχείρει τιρωτεύειν φιλία ^ διαβάλ- 

27 λων τους πρώτους τούτο ωετο δεΐν κτήβαΰϋ'αι. το 
δε πειϋΌμενους τους ϋτρατιώτας παρέχεβ^αι εκ του 
αυναδικειν αύτοις έμηχανάτο. τιμάΰΘ^αι δε κα\ %^ερα- 
πεύεΰ&αι ή^ίου επιδεικννμενος οτι πλεΐΰτα δύναιτο 
και εϋ'ελοι αν άδικεΐν. εύεργεβίαν δε κατελεγεν^ 
οπότε τις αύτοϋ άφίΰταιτο, οτι χρώμενος αύτω ουκ 

28 άπώλεβεν αυτόν, και τα μεν δη άφανη έ^εβτι περί 
αυτοί) φεύδεΰΟ-αι, α δε πάντες ί'ΰαΰι τάδ' έύτί. πάρα 
^Αριΰτίππου μεν έτι ωραίος ων ατρατηγειν διεπρά^ατο 
των ξένων, Άριαίω δε βαρβάρω δντί, δτί- μειρακίοις 
καλοΐς ηδετο, οίκειότατος [έτι ωραίος ων] έγένετο^ 
αυτός δε παι^^κώ είχεν Θαρύπαν αγένειος ων γενει- 

29 ώντα. άπο^^νγιύκόντων δ^^ των ύυβτρατήγων ότι εΰτρά- 
τευβαν έπΙ βαΰιλέα ξϋν Κύρω, ταύτα πεποιηκώς ουκ 
άπέϋ'ανε, μετά δε τον των άλλων -^«νατοι^ βτρα- 



2 δ [αν] αίΰ&άνοίτο Ρορρο θΐ) Κ^^^^€^ δυίάαιη βί 8ίοΙ)αβΐ οο- 
(Ηοβπι Α δβουίί II άαν-ονβιν Ο, άο% ϊ. γ38., Μειιβ οοηίβοΐΐ στίρ- 
γουΰιν, 600 ^ηρενοναιν. 26 ιρενδτι ^€ΐάη€Γ, 'ψίνδή Ο || φιλία 
Ο, α ί. Γ3,8. , τοντο ωίτο ρι, τούτους ωετο 0^. 27 αντον άφί- 
οτατο 0^, αντον άφίατατο ρι. 28 παρά Άρίοτίττπον <δΌΛα/(?Γ, 
τιαρά Άριατίππω Ο || οί'/.ειότατος [βτι ωραίος ων] 1α€01)8 Ι -θ'αρν- 
-παν 0^ 8. ν. αάά. 



ΙΙΒ. Π. ΟΑΡ. VI. 83 

τηγών τίμωρηΰ^είς ντΐό βαΰιλεως άτίεϋ'ανεν, ονχ ώΰτΐερ 
Κλεαρχοζ καΐ οι άλλοι ΰτρατηγοί άτίοτμ,Ύΐ^'έντεξ τάζ 
κεφάλας, οβτίερ τάχιΰτοζ ^-άνατος δοκεΐ είναι, άλλα 
ζών αίκίΰϋ'είς ένυανχΌν ως πονηρός λέγεται της τελεν- 
της τνχεΐν. 

^Αγίας δε 6 Αρκάς και Σωκράτης 6 Αχαιός καΐ 30 
τούτω άτίε^ανέτην. τούτων δε ον%•' ως εν πολεμώ 
κακών ονδείς κατεγέλα οντ είς φιλίαν αντονς εμεμ- 
φετο. ηύτην δε άμφω άμφΐ τα πέντε καΐ τριάκοντα 
ετη άπό γενεάς. 



4 
30 ηολέμω ρΓ, έν ηολέμω 0^. 



Γ. 

2 ^^ΕπεΙ δε οι ΰτραττιγοί βννείλημμενοί ήΰαν καΐ 
των λοχαγών καΐ των βτρατιωτών οι Οννετίΐβτίόμενοι 
άτίωλώλεΰαν ^ εν πολλγι δη άτΐορία ήΰαν οΓ "Ελληνες, 
εννοούμενοι οτυ ετά ταΐς βαβυλέως ^νραις ηβαν, κύκλω 
δε αντοΐς πάντη τΐολλά και ε%'νη καΐ πάλεις τΐολεμίαί 
ήβαν, άγοράν δε ονδείξ ετυ τΐαρε^είν εμελλεν, άπεΐχον 
δε της Ελλάδος ον μείον η μύρια ΰτάδι,α, ήγεμών δ^ 
ονδείς της οδοϋ ην, ποταμοί δε διγ^ργον αδιάβατου εν 
μεΰω της οί'καδε ό^ου, τίρονδεδώκεΰαν δε αντονς και 
οι βνν Κνρω άναβάντες βάρβαροι, μόνοι δε καταλε- 
λειμμενοι 'ΐιΰαν ονδε ιππέα ονδενα ΰύμμαχον έχοντες, 
ώΰτε ενδηλον ην δτ^ νικώντες μεν ονδενα αν κατα- 
κάνοιεν, ηττη^εντων δε αυτών ονδεϊς αν λειφ&είη' 

3 ταντ εννοούμενοι καΐ ά^ύμως έχοντες ολίγοι μεν 
αυτών είς την εβπέραν όίτον έγεύύαντο, ολίγοι δε 

Ι. [Τ)(Τα μεν δη έν τ^ Κνρου άναβάοει οί "^ΈλΧτινες ^τεραξαν 

μέχρι, της μάχης, και. οΰα έτΐεϊ Κνρος έτελεντηαεν έγένετο άηιόν- 
των των Ελλήνων 6νν Τυΰοκφέρνει έν ταΐς σπονδαΐς, έν τω 
ηρόο&εν λόγω δεδήλωτοα.^ 



Γ. Ξενοφώντος" κνρον άναβάοεως λόγος τρίτος. 

1 1 [οοα μ,εν. . ,δεδηλωτοα] Ώήιάθγ( ^ Ο οηι. οί αηίβ Έλληνες. 

2 οί οτρατηγοί ρΓ, οί ατρατηγοϊ 0^ || ΰννεηιαπόμενοι Οούβί, 
ϋννεπόμενοι Ο, επο ί. ταε. || απολώλεααν || ροδί εννοούμενοι 0^ 8. 
ν. αάά. μεν || διείργον [| τιρονδεδών.εααν 8ο1ιά[6ΐ\ προνδεδωγ,οίΰΐ 
Οι, ιιροδεδώ'Λαΰ . , ρΓ || κατακάι^οιει/ ΏίηάθτΙ\ ν.αταν,άνοιαν ρΓ, 
'ΑατοίΥ,τάνοιαν 0^. 



ΕΙΒ. III. ΟΑΡ. Ι. 85 

πυρ άνεκανΰαν^ ετΐΐ δε τα οτίΧα τίολλοί ονκ ήλϋ^ον 
ταντην τ^ν νύκτα ^ άνετιανοντο δε οπο-υ έτνγχανεν 
εκαΰτοζ, ον δυνάμενοι κα^ενδειν ντί'ο λντΐης καΐ τίόϋΌν 
πατρίδων^ γονέων, γυναικών, παίδων, ους ουποτ 
ένόμιζον ^τι οψεα^αι. οϋτω μεν δη διακείμενοι τίάν- 
τες άνετίαύοντο. 

Ήν δε τις εν ττ} ότρατια 3ενοφών ^^^ηνο^ιος, 4 
ος ούτε ΰτρατηγός ούτε λοχαγός ούτε ΰτρατιώτης ων 
βυνηκολούϋ'ει, αλλά Πρόξενος αυτόν μετεπέμχ^ατο 
οίκοθεν ^ενος ων άρχαΐος' ύτϋΐύχνειτο δε αύτω, ει 
ελ%οι, φίλον αυτόν Κύρω ηοιήΰειν, ον αυτός εφη 
κρείττω έαυτω νομίζειν της πατρίδος. 6 μεντοι 3ενο- δ 
φών άναγνούς την έπιβτολ^ν άνακοινοϋται Σωκράτει 
τω ^Α^ηναίω περί της πορείας, καΐ 6 Σωκράτης ύπο- 
πτεύύας μη τι προς της πόλεως ύπαίτιον εί'η Κύρω 
φίλον γενέύ^αι, οτι εδόκει ό Κϋρος προΟ^ύμως τοΓ^ 
Αακεδαιμονίοις επί τάς Ά%•ηνας βυμπολεμηΰαι , Συμ- 
βουλεύει τω ^ενοφώντι ελ^όντα εις Αελφούς άνακοι- 
νώΰαι τω ^εω περί της πορείας, ελΰ'ών δ^ δ ΐΞίενο- 6 
φών επήρετο τόν ^Απόλλω τίνι αν %εών %'ύων καΐ 
ευχόμενος κάλλιΰτα κα^ άριβτα ελΰ^οι την δδόν ην 
επινοεί καΐ καλώς πρά^ας ΰωΰ^είη. καΐ άνεΐλεν αύτω 
6 Απόλλων ϋ^εοΐς οις έδει ^ύειν. επει δε πάλιν ήλϋ-ε, τ 
λέγει την μαντείαν τω Σωκράτει. ο δ' «κοΰ(?α^ 
ητιατο αυτόν ότι ού τοϋτο πρώτον ηρώτα πότερον 
λωον είη αύτω πορεύεΰ^αι η μένειν, άλλ^ αυτός κρί- 
νας ίτέον είναι τοϋτ έπυν^άνετο όπως άν κάλλιβτα 



ο τίνρ Β, τΐνρ' Ο || έτνγχανον \\ ον δυνάμενοι., δβά ν νοοίδ 
ον ΐ. Γίΐ8. 5 προς της 0^, ττρό της ρΓ || νπαίτιον ρι, έπαίτιον 
0^. 6 τόν Άτΐόλλω 0^, τοϊ Άτΐόλλω ρΐ'. 7 οντοι το πρώτον. || 
τοντ' έπυνϋ'άνετο 0^, τότ' έπννϋ'άνετο ρΓ. 



86 Ι^ΙΒ. ΠΙ. ΟΑΡ. Ι. 

Λορενϋ•είη. έτίεΐ μεντοί όντως ηρον^ ταντ\ εφτ}, χρ^] 

8 τιοίεΐν δ(;α ό ϋ'εος εκελενόεν. 6 μεν δη Ξενοφών οντω 
ϋ'νΰάμενοζ οίζ άνενλεν 6 ^εοζ έζετιλει, καΐ καταλαμ- 
βάνει εν Σάρδεβί Πρό^ενον καΐ Κϋρον μέλλοντας ηδη 

9 δρμαν την ανω οδόν ^ καΐ ΰννεύτά^η Κνρω. %ρο- 
%'νμονμένον δ\ τον Προ^ενον καΐ 6 Κϋρος βνμτΐρον- 
^νμεΐτο μεΐναι, αντόν, είπε δε οτι ετιειδάν τάχιβτα ή 
βτρατεία λή^υ, εν^νζ άποπεμφεο αντόν. έλέγετο δ\ ό 

10 βτόλοζ είναι εις Πιΰίδας. εΰτρατενετο μεν δη όντως 
εξαπατηθείς — ονχ νπο Προξενον' ον γαρ τιδει την 
έπΙ βαβιλεα ορμην ονδε άλλος ονδείς των ^Ελλήνων 
πλην Κλεάρχον' επεί μεντοι εις Κιλικιαν ήλθον, βα- 
φές πάβιν ηδη έδόκει είναι δτ^ ό βτόλος εί'η έπΙ βαύι- 
λέα. φοβούμενοι δ'ε την δδόν καΐ άκοντες όμως οΓ 
πολλοί δι αιβχύνην καΐ αλλήλων και Κνρον βννηκο- 
λον%'ηΰαν' ών εις καΐ Ξενοφών ην. 

11 ^Επεϊ δε απορία ην, ελνπεΐτο μεν βνν τοις άλλοις 
κα^ ονκ έδννατο καΟ•ενδειν' μικρόν δ' νπνον λαχών 
είδεν οναρ. εδοξεν αντω βροντής γενομένης ΰκηπτος 
πεβεΐν εις την ;τατρωαι/ οίκίαν, και εκ τούτον λάμπε- 

12 6%'αι πάόα. περίφοβος δ' ενθνς άνηγερθη, και το 
οναρ τη μεν εκρινεν άγαϋ'όν, δτι εν πόνοις ών και 
κινδννοις φως μέγα εκ ^ιδς ίδεΐν έδοξε' τη δε καΐ 
εφοβεΐτο, οτι άπό /Ιιδς μεν βαβιλεως το (^ναρ έδόκει 
αντω είναι, κύκλω δε έδόκει λάμπεβθαι το πνρ, μη 
ον δύναιτο έκ της χώρας έξελϋ-εΐν της βαΰιλέως, άλλ^ 

13 εί'ργοιτο πάντοθεν νπό τίνων «Λορ^ών. οποίον τι 



9 ονμπρο^νμεΐτο Ι. Κ. (= Υαϋο. 990. 143), αννετηπρο^ν- 
μείτο Ο || άτΐοπέμψει, ηοη ιιί ϋπΙ)ηβΓ ίΓαάίάΐί, άτΐοπέμ'ψειν Ο | 
τίΐοαίδας. 10 οί πολλοί άθί, πολλοί 0. 11 παααν 0^, π&αα ρΐ' 
12 τη μεν . . τη δε ρΓ, πή μεν . . πή δε 0^^. 



Ι^ΙΒ. III. ΟΑΡ. Ι. 87 

μεν δη εΰτΐ το τοίουτοι^ οναρ ίδεΐν ε^εΰτί ΰκοτίενν εκ 
των βνμβάντων μετά το οναρ. γίγνεταν γαρ τάδε. 
εν&νζ έτίειδτι άνηγερϋ•η πρώτον μεν έννοία αντω 
εμτίίτίτεί' τι κατάκειμαι,; ή ^δ νν^ τίροβαίνεΐ' αμα δε 
τϊ] ήμερα είκοξ τονς πολεμίους ηξ,ειν. ει δε γενηΰό- 
με^α επί βαΰίλεί^ τί εμποδών μ^} ονχΐ πάντα μεν τά 
χαλεπώτατα έπίδόντας^ πάντα δε τά δεινότατα παΰ'όν- 
τας νβρίζομενονς άπο^ανεΐν; όπως δ^ άμννονμε^α 14 
ουδείς παρασκευάζεται ούδε έπιμεληται.^ άλλα κατακεί- 
με^α ώβπερ έ^ον ηΰυχίαν άγειν. εγώ ούν τον εκ 
ποίας πόλεως βτρατηγόν προΰδοκώ ταϋτα πρά^ειν; 
ποίαν δ^ ήλικίαν εμαυτώ ελϋεΐν αναμείνω; ου γαρ 
εγωγ' ετυ πρεσβύτερος εύομαι, εάν τήμερον προδώ 
ί/Μ-αυτόν τοις πολεμίοις. 

Έκ τούτου άνίΰταται καΐ συγκαλεί τους Προξένου 15 
πρώτον λοχαγούς, επεί δε όυνηλ^ον., ελε^εν. Έ^ώ, ώ 
(χνδρες λοχαγοί^ ούτε κα^εύδειν δύναμαι, ώΰπερ οΐμαι 
ούδ' υμεΐς, ούτε κατακειόΰ'αι έτ^, όρων εν οΐοις εΰμέν. 
οι μεν γαρ πολέμιοι δήλον οτι ου πρότερον προς ήμας 16 
τον πόλεμον εξέφηναν πρΙν ενο^^^αι/ καλώς τά εαυ- 
τών παραΰκευάσαΰϋαι^ ημών δ^ ουδείς ούδεν άντε- 
πιμελεΐται όπως ώς κα/Ιλκίτοί άγωνιούμεΰ'α. καΐ μην 17 
ει υφηΰόμε^α καΐ επί βαΰιλεΐ γενηβόμε^α^ τί οίόμε^α 
πείβεβΟ'αι; ός και τον δμομητρίου αδελφού καΐ τεΟ•νη- 
κότος ηδη άποτεμών την κεφαλήν καΐ την χείρα άνε- 
ϋταύρωΰεν' ήμας δε, οις κηδεμών μεν ουδείς πάρεβτιν^ 
εΰτρατεύβαμεν δε επ αυτόν ώς δουλον άντΙ βασιλέως 



13 το τοίοντον 0^, τοωϋτον ρι || γίνετοα. 14 αναμείνω ρΓ, 
άναμ,ενω 0^. Π τί οίόμε&α 0^, τί οί'ομ,αι ρΓ || ροδΐ δμομητρίου 
0^ δ. ν. αάά. ν.οίϊ του όμο-πατρίου || εοτρατενβαμεν, δθά ΙΐΐίβΓΕβ 
<7τρα ιπΒ,ηα ΓθοβηϋοΓθ Γβ(ϋηί}β§ι•αί8.θ δαηί;. 



88 Ι^ΙΒ. ΠΙ. ΟΑΡ. Ι 

ποίήΰοντεζ κοά άττοκτενοϋντε^ εί δνναίμε^α, τι αν 

18 οίόμε^α τΐα^είν; αρ' ονκ αν επί πάν ελ^οι ώς ήμαζ 
τα έΰχατα αίκιβάμενοζ πάδιν άν^ρώποΐζ φόβον παρά- 
6χοί τον βτρατενβαί ποτέ επ' αυτόν; αλΑ* όπως τοί 

19 μη επ εκείνω γενηβόμεϋ^α πάντα ποίητεον. εγώ μεν 
ονν 'έβτε μεν αι βπονδαΐ ήΰαν ου;Γοτ£ επανόμην ήμάζ 
μεν οίκτίρων, βαόίλεα δε καΐ τους 6νν αντω μακαρί- 
ξωί', δίαΰ-εώμενος αυτών δαην μεν χώραν χαΐ οΐαν 
έχοίεν^ ώς δε άφθονα τα επιτήδεια^ ούονς δε ϋ'ερά- 

20 πονταζ, οαα δε κτήνη, χρνΰον δε, έθχ^ητα δέ' τα ό' 
αν των βτρατιωτών οπότε εν^υμοίμην , οτυ των μεν 
αγαθών τούτων ούί^ίΐ^ό^ ημΐν μετείη, εί μη πριαίμε^α, 
ότου δ' ώνηβόμε^α τ^δειν ετι ολίγους έχοντας, άλλως 
δε πως ποριζεβΟ'αί τα επιτήδεια η ώνονμενους όρκους 
'ήδη κατέχοντας ήμάς' ταυτ' οϋν λογιζόμενος ενίοτε 
τάς όπονδάς μάλλον εφοβούμην η νυν τον πόλεμον. 

21 επεί μέντοι €κ£Γνο^ ελυΰαν τάς βπονδάς, λελύα&αι μοι 
δυκεΐ καΐ ή εκείνων νβρις καΐ ή ημέτερα νπο'φία. εν 
μέϋω γαρ ήδη κείται ταϋτα τα άγα^ά ά%^λα οπότεροι 
αν ημών άνδρες άμείνονες ώβιν, άγωνο^εται δ' οι 

22 ^εοί είΰιν, οϊ 6νν ημιν, ώς το εικός, εβονται. οϋτοι 
μεν γαρ αυτούς επιωρκήκαΰιν' ημείς δε πολλά δρών- 
τες άγα^ά βτερρώς αυτών άπειχόμε&α διά τονς των 



18 έτίΐ -παν βίβρΙιαηΗβ, έτιίπαν άθί, οία. Ο || γΒνηοάμεϋ'α. 
19 Ιστί ρΓ, 'εοτάν 0^ || οίν.τείρων. 20 άγαϋ'ών τούτων €θΙ)€ί, 
άγαμων τίάντων Ο, τιαν ί. γ3,8. || έι μή τι Ο άθΐβίο τι, ϊηοβΓίιιιη 
α (^ποηαιη || ϊνι ολίγους ρΓ, δτι ολίγους 0^ || άλλως δε . . -κατέ- 
χοντας ρΓ ί. ηΐδΓσ. ^(1(1. II ι^δη Ββΐιάαηίζ, ηδη 0. 21 νττοιρία, 
δθά ρι-αβΙθΓ £ΐοοθη1:ιιτα 8υρβΓ ι θΐ π11;ΐιιΐ3.ιη ΙϊίίβΓαιη ίοΪΆ νοχ ί. 
Γ^δ., Ηπσ οοηϊθοΐΐ: άοάφεια, οπϊ Γθή-α^αίιΐΓ, ηυοά άβ αοοβηίυ οΐ)- 
8θΓΥΕ88β ιηϊΐιΐ νΐάβΟΓ II ήδη κείται ^^, ^17 κείται ρΓ || ανν ημίν, 
8θά η θί ΐν ί. Γ3.δ. 22 αντονς Οι, αυτοϊ ρΓ || έττιορτιήκααιν || 
ημείς δε, δθά άί ϊ. Γ3.8. 



ΙΙΒ. III. ΟΛΡ. Ι. 89 

^εών ορκονς' ώΰτε εξ,εΐναί μου δοκεΐ ίέναι ετά τον 
αγώνα πολν ΰνν φρονήματι μείζονί ή τοντοίς. ετι δ^ 23 
εχομεν ΰώματα ικανώτερα τούτων καΐ ίΙ^νχη καΐ ^άλπη 
καΐ πόνους φερειν' εχομεν δε καΐ 'φνχάζ ΰνν τοΓ^ 
^εοΐζ άμείνονας' οι δε άνδρες καΐ τρωτοί και ϋ'νητοί 
μάλλον ημών^ ην οΓ ^εοΐ ωϋτίερ το τΐρόΰ^εν νίκην 
ημίν δίδώβίν. άλλ^ ί'ΰως γαρ καΐ άλλοι ταντά εν^ν- 24 
μοννται, πρό^ των 0•εών μη άναμένωμεν άλλους εφ' 
ημάς ελϋ•εΐν ηαρακαλοϋντας έτά τά κάλλίΰτα έργα, 
«λλ' ημείς αρ^ωμεν τοϋ εζορμήΰαί καΐ τους άλλους 
επί την άρετήν φάνητε των λοχαγών αριβτου καΐ τών 
ΰτρατηγών άζ^ιοβτρατηγότεροί. κάγω δε, ει μεν υμεις 25 
Β^έλετε εζορμαν έπΙ ταντα, ετΐεΰ^αι υμΐν βούλομαι, 
ει δ' υμεΐς τάττετ έμε ηγεΐ6%•αι, ούδεν τίροφαύίζομαι 
την ηλικίαν , άλλα καΐ άκμάζευν ηγούμαι έρύκειν άτι 
εμαυτοϋ τά κακά. 

'Ό μεν ταντ έλε^εν, ου δε αρχηγού άκούβαντες 26 
ηγειύ^αυ έκέλευον πάντες, πλην ^Απολλωνίδης τυς ην 
βουωτυάζων τη φωνη' ούτος δ' είπεν οτυ φλυαρούη 
οβτυς λεγευ άλλως πως ΰωτηρύας αν τυχευν η βαΰυλεα 
πεύΰας, ευ δύναυτο, καΙ άμα ηρχετο λέγειν τάς απορίας. 
6 μέντου Ξενοφών μεταξύ ϋπαλαβών έλε^εν ώδε. 'Ω^ 27 
^αυμαΰιώτατε άνθρωπε, ΰύγε ούδε ορών γυγνώΰκεις 
ούδε άκούων μεμνηβαυ. εν ταντω γ ε μέντου ηΰΟ'α 
τούτους οτε βαθυλεύς, επευ Κύρος απέθανε, μέγα φρο- 
νήΰας επΙ τούτω πέμπων έκέλευε παραδιδόναυ τά όπλα. 



η τούτοις 0^, τούτοις ρΓ. 23 νίζην μίν ημΐν Ο άβ1θ1;ο μ,εν, 
ίηθ6Γίιιπι α €[ποηαπι. 24 ταντά Ηιΐ() ^ ταντα Ο (| τα. αηίβ -Λάλ- 
λιατα 0^ 8. ν. αάά. 2δ τάττετ' έμε Έί88ΐιορ, τάττεταί με ρΓ 
(810 Γβοΐβ ϋΰΙ)ηθΓ), τάττετεί με Ο^ . 27 γινώο-κεις |( έν ταντω, αν 
ί. Γα8. |] μέγα φρονήβας, ί. υά8. ηϊΐ 11181 έγα. 



90 Ι^ΙΒ• ΠΙ. ΟΑΡ. Ι. 

28 ετίεΐ δε ημείς ον ηαραδόντες^ άλλ' έ^οπλίΰάμενοί έλ- 
^όντεζ παρεβκηνήΰαμεν αντω, τι ουκ εποίηβε πρεαβεις 
πεμτΐων καΐ ΰπονδάζ αϊτών καΐ παρέχων τα έτατηδεια^ 

29 εβτε ΰτίονδών ετνχεν, έτιεί δ^ αν οί ΰτρατηγοί καΐ 
λοχαγοί, ώΰττερ δη 6ν κελεύεις, εις λόγους αντοΐς 
ανεν οπλών ήλΰΌν πιΰτενύαντες ταΐς βπονδαΐς, ον 
ννν εκείνοι παιόμενοι, κεντονμενοι, νβριζόμενοι ονδε 
άπο^ανεΐν οί τλημονες δύνανται, κα\ μάλ^ οίμαι ερών- 
τες τούτον; α 6ν πάντα είδως τονς μεν άμύναβ^αι 
κελεύοντας φλναρεΐν φγις, πείϋ-ειν δε πάλιν κελεύεις 

30 ιόντας; έμοί, ώ άνδρες, δοκεΐ τον άν%^ρωπον τούτον 
μήτε προβίεβ^αι εις ταντο ημΐν αντοΐς άφελομενονς 
τε την λοχα^^^αι/ βκεύη άνα&έντας ώς τοιούτω χρηβ^αι, 
οντος γαρ και την πατρίδα καταισχύνει καΐ παΰαν 

31 την Ελλάδα, οτι ^Έλλην ων τοιούτος εβτιν. έντεν%•εν 
-υπολα/^ώι/ Άγαοίας Στνμφάλιος είπεν' ^Αλλά τούτω γε 
ούτε της Βοιωτίας προσήκει ονδεν ούτε της '^Ελλάδος 
παντάπαύιν , έπει εγώ αντόν είδον ώΰπερ Ανδον άμ- 

32 φότερα τά ώτα τετρνπημενον. και είχεν όντως, τού- 
τον μεν ονν άπήλαβαν. 

Οι δε άλλοι παρά τάς τάξεις ίόντες οπον μεν 
ΰτρατηγος ΰώος είη τον ΰτρατηγον παρεκάλονν, οπό- 
θεν δε οί'χοιτο τον νποβτράτηγον, οπον ά' αν λοχαγός 

33 (ΐώος είη τόν λοχαγόν. επεΙ δε πάντες ΰννηλϋ^ον, εις 
τό πρόβ^εν των όπλων έκα^έζοντο' και έγένοντο οί 
ΰννελ&όντες ότρατηγοι και λοχαγοί άμφι τονς εκατόν, 

34 ότε δε ταύτα ην ΰχεδόν μεοαι ήΰαν νύκτες, ενταύθα 



1 



28 ^ΰτε ρΓ, ^σται; 0^. 29 έπεΙ δ' αν 0^ , έπύ 6' ονν ρΓ. 
30 άναϋ'έντας, ηοη ηί ϋΰΙίΠθΓ ίταάίί;, άνα&8θϋ•αι \\ ώς δονλω 
οοηΐβοί. 31 οϋτε της βαΟίλείας ούτε της βοιωτίας ιηαιιΐίβδία 
(1ϋ1;ο^Γ3;ρ1ιία 0. 33 έ'ααϋ'ίζοντο. 



ΠΒ. III. ΟΑΡ. Ι. 91 

Ι ^Ιερώνυμος ΉλεΙος πρεββντατοζ ων των Προξένου 
λοχαγών ηρχετο λέγειν ώδε. ^ΗμΙν^ ω άνδρες ΰτρα- 
τηγοί καΐ λοχαγοί.^ ορώΰί τα παρόντα εδοζ,ε καΐ αντοΐς 
6ννελϋ'εΐν καΐ νμας παρακαλεβαί^ όπως βονλενβαίμε^α 
£Ϊ τι δνναίμε%'α άγα%'όν. λε^ον δ\ έφη, καΐ ννν, ώ 
βενοφών, άπερ καΐ προς ημάς. 

^Εκ τούτου λέγει τάδε Ξενοφών. ^Αλλά ταντα 35 
μεν δϊΐ πάντες επιΰτάμεΰ-α οτ^ βαβιλενς καΐ Τιβΰα- 
φερνης ονς μεν εδννή%'ηΰαν βννειλήφαΰιν ημών^ τοις 
(5' άλλοις δήλον δτ^ επιβονλενονΰιν , ώς ην δννωνται 
άπολεόωΰιν. ημΐν δε γε οίμαι πάντα ποιητέα ώς 
μηποτε επί τοις βαρβάροις γενόμενα ^ άλλα μάλλον 
[^εκεΐνοι] έφ' ημΐν. εν τοίννν έπίοταβ^ε δτι νμεΐς 36 
το^οί)τθ6 οντες ο<5οι ννν ΰννεληλνΰ^ατε μεγιύτον έχετε 
καίρον. οι γαρ ατρατιώται ούτοι πάντες προς υμάς 
βλεπονβι^ καν μεν νμάς δρώβιν άϋ'ύμονς., πάντες κακοί 
εΰονται, αν δε νμεΐς αντοί τε παραόκεναξόμενοι φα- 
νεροί ντε επί τονς πολεμίονς καΐ τονς άλλονς ττο^ρα- 
καλητε.^ εν ί'ΰτε οτι εψονται νμΐν καΐ πειράβονται 
μιμεΐΰ&αι. ί'ΰως δε τοί^ καΐ δίκαιον έβτιν νμάς δια- 37 
φέρε IV τι τούτων, νμεΐς γάρ εΰτε ΰτρατηγοί^ ύμεΐς 
ταξίαρχοι και λοχαγοί' και οτε ειρήνη ην νμεις και 
;ΐ^ρίίμ«(?^ και τιμαΐς τούτων έπλεονεκτεΐτε' καΐ ννν 
τοίννν έπεί πόλεμος εβτιν ά^ιοϋν δει νμάς αυτούς 
άμείνονς τε τον πλή^ονς είναι και προβονλεύειν τού- 
των και προπονεΐν^ ην πον δεί]. καΐ ννν πρώτον μεν 38 



34 και ννν ΟανηηίΤι^ και ον 0. 3δ ηδννήϋ'Ύΐοαν \\ ώς μη- 
ποτε 0^ _, ώς μήτε ρΓ || έν τοις βαρβάροις \\ ρΟδί; άλλα μ&λλον 
0^ 8. ν. αάά. ην δννώμε&α || [έ-κεΐνοί] β^ο. 36 ο6οι ννν 0^, 
οβοί ονν ρΓ II άΟ-ύμονς 0^, ά&νμως ρΓ || αν δε 600, ει δε Ο \\ 
αντοί τε άβΐ;, αντοί Ο || τναρατιαλείτε. 37 νμεΐς ταξίαρχοι ν,αϊ 
ρι ΐ. ηιαΐ'§. Β,άά.. 



92 Ι^ΙΒ. III. ΟΑΡ. Ι. 

οί'ομαί αν νμας μέγα ώφελήθαί το βτράτενμα, εί 
επιμεληΰ^είητε όπως άντΙ των άπολω?,ότων ώζ τά- 
χίβτα ΰτρατηγοί καΐ λοχαγοί άντυτίαταΟτα^^ώΰιν. ανεν 
γαρ αρχόντων ονδεν αν οντε καλόν οντε αγαθόν 
γένοιτο ως μεν ΰννελόντι ειπείν ονδαμον^ εν δε δη 
τοις τίολεμίχοΐς παντάπαΰιν. η μεν γαρ ευταξία ύωζειν 

39 δοχεΐ^ 7] δε αταξία πολλούς Ύΐδα] άπολώλεκεν. έπειδάν 
δε καταΰτήΰηΰ^ε τονς αργοντας ούονς δεί, ην καΐ 
τονς αλλονς βτρατιώτας ΰνλλέγητε καΐ παραϋ-αρρννητε. 

40 οίμαι αν νμας πάνυ εν καιρώ ποιηΰαι. ννν γαρ 
ίβως καΐ νμεΐς αία^άνεβϋ^ε ως άϋ^νμως μεν ηλ^ον έπΙ 
τα οπλα^ ά^νμως δε προς τάς φνλακάς' ώΰτε οντω 
γ' εχόντων ονκ οιδα δ^τι αν τις χρήΰαιτο αυτοΓ^ είτε 

41 ννκτος δέοι εί'τε καΐ ημέρας, ην δέ τις αυτών τρέψτ] 
τάς γνώμας, ως μη τοΰτο μόνον εννοώνται τι πείθον- 
ται αλλά καΐ τι ποιήβονΰι^ πολν ενΰ'υμότεροι έβονται. 

42 επίόταΰϋ-ε γάρ δη οτι οντε πλη^-ός έβτιν οντε ιΰχϋς 
η εν τω πολέμω τάς νίκας ποιονΰα^ άλΧ οπότεροι αν 
όνν τοΓ^ ^εοΐς ταίς ψνχαΐς έρρωμενέθτεροι ϊωβιν έπΙ 
τους πολεμίους^ τούτους ώς έπΙ το πολν οι άντίοι ον 

43 δέχονται, έντε^νμημαι (5' έγωγε, ω. άνδρες^ καΐ τοντο 
δτ^ οπόΰοι μεν μαότενονΰι ζην έχ παντός τρόπον εν 
τοΓ^ πολέμοις^ οντοι [μεν^ κακώς τε και αίΰχρώς ως 
επΙ το πολν άπο^-νηΰκονΰιν, δπόύοι δε τόν μεν θάνα- 
τον έγνώκαβι πάΰι κοινόν είναι και άναγκαΐον άν&ρώ- 



38 άντί-ΛαταοταΟ-ώα \\ ή μεν γάρ, ίη νοθ3.1)υ1ο μίν αοοβηΙ:υ5 
&ϊ ν ΓθάΐηίβσΓαία δΐιηί. 39 τιαραΟ^ραΰννητε. 40 δέοι ρΓ, δύοι 
τι 0^. 41 ατρέ'ψτ] \\ ττείοονται άλλα ν.αΧ τι €\ §. ν. αάθ. || ενΟ'ν- 
μότεροι ΐ. Γ3.8., ηιιιίίο ΐ3ΓβνίθΓ νοχ δίπηιηοία βδί {ϋ-ραβύτεροιΫ 
οί. ΗβΠ. ΠΙ 2, 24. IV 5, 16. VII 4, 15). 42 τούτους ώς 8ΐοΙα€ΐΐ8, 
τούτους γάρ 0. 43 ττολέμοις ΏόΙ)Τ€€ , τΐολεμιτιοΐς Ο || οντοι άβΐ, 
ούτοι μεν 0. 



ΠΒ. III. ΟΑΡ. Ι. Π. 93 

7Γ065, τίερί δε τον καλώς άτίο^νΎΐβχΒΐν αγωνίζονται^ 
τοντονζ 6ρώ μάλλον πως εις το γήρας άφίκνονμενονς 
καΐ εως αν ζώΰίν ενδαιμονέΰτερον διάγοντας, α καΐ 44 
ημάς δει ννν καταμα^όντας^ έν το^οΰτω γαρ καιρώ 
εΰμεν, αυτούς τε άνδρας άγαϋΌνς είναι καΐ τους 
άλλους τίαρακαλεΐν. δ μ\ν ταντα ειπών επανόατο. 45 

Μετά δε τούτον είπε Χειρίΰοφος' ^Αλλά πρόΰΰ-εν 
μεν, ώ Ξενοφών, τοβοντον μόνον 6ε έγίγνωΰκον δ(?οι/ 
ηκονον ^Αΰηναΐον ίΐι/αί-, νϋν δε και επαινώ 6ε εφ' οις 
λέγεις τε και πράττεις καί βουλοίμην αν οτι πλεί6τονς 
ίίΐΌίί- τοιούτους" κοινον γαρ άν εί'η το άγα%'όν. καΐ 
νϋν, εφη, μη μελλωμεν, ώ άνδρες, «λλ' απελθόντες 46 
ηδη αίρεί6ϋ-ε οι ^βο^/ί^ίνοί άρχοντας, καΐ έλόμενοι ηκετε 
εις το με6ον του 6τρατοπεδου και τους αίρεΰ'έντας 
άγετε' έπειτ έκεΐ 6υγκαλοϋμεν τους άλλους 6τρατιώ- 
τας. παρε6τω δ^ ήμΐν, εφη, και Τολμίδης ό κήρυζ. 47 
καΐ άμα ταϋτ ειπών άνεβτη, ως μή μέλλοιτο αλλά 
περαίνοιτο τά δέοντα, εκ τούτου 7]ρέϋ'η6αν άρχοντες 
άντΙ μεν Κλεάρχου Τιμα6ίων ζίαρδανεύς, άντι δε Σω- 
κράτους ^ανθικλής ^Αχαιός, άντι δε Αγίου ^Αρκά- 
δος^ Κλεάνωρ 6 ^Ερχομένιος, αντί δ\ Μένωνος Φιλή- 
6ιος ^Αχαιός, άντΙ δε Προξένου ΐΕίενοφών ^Αθηναίος. 

Έπει δε ^ρηντο, ημέρα τε 6χεδον ϋπέφαινε καΐΐΐ. 
εις το μέΰον ί^κον οΓ άρχοντες, καΐ εδοξεν αντοΐς προ- 
φυλακάς κατα6τη6αντας 6υγκαλεΐν τους ΰτρατιώτας. 
έπεϊ δε και οι αλΑοί 6τρατιώται 6υνηλθΌν, άνέΰτη 



μ&λλον ώς 44 γ,αϊ νμάς. 4δ μόνον σε ρΟδΙ: τοβοντον 0^ 
8. ν. Β,οΙά II ίγίνωβν,ον || αν εί'η, 8θά. είη ΐ. Γ3,8. 46 μη μέλλομεν. 
47 [Άρν,άδος] Κλεάνωρ 6 Έρχομένιος €^0, άρκάδοζ κλεάνωρ 6 
όρχομένιος 0. Π 1 ηροντο \\ ττροφνλακάς Ο, ηοη ηροφύλακας 



94 Ι^ΙΒ. ΙΠ. €ΑΡ. Π. 

πρώτοξ μεν Χειρίβοφοζ 6 Αακεδίχιμόνιοζ καί ελε^εν 

2 ώδε. "Ανδρεξ Οτρατιώται, γαλετίά μεν τα παρόντα, 
οπότε ανδρών ότρατηγών τοιούτων βτερόμε^α καί λο- 
χαγών καΐ βτρατιωτών^ προς δ^ έτι και οι άμφΐ ^Αριαΐον 

3 Οί" πρ06%^εν ΰνμμαγοι οντεζ προδεδώκαΰιν Ί]μάζ' ομωξ 
δε δει εκ των παρόντων άνδρας άγαμους τελέ&ειν καΐ 
μη νφίεβ^αι, αλλά πειραβ^αι όπως ην μεν δννώμε^α 
καλώς νικώντες ΰωζώμεΟ^α' ει δε μη, άλλα καλώς γε 
άπο^ντρκωμεν , υποχείριοι δε μηδέποτε γενώμεΰ-α ζών- 
τες τοις πολί^ί^ο^^. ο/Ό/χίΧί γάρ αν ημάς τοιαύτα πα- 

4 ϋ'εΐν οία τους εχθρούς οι ^εοΐ ποιηβειαν. επί τούτω 
Κλεάνωρ ο ^Ερχομενιος άνεβτη καΐ έλε^εν ώδε. '^λλ' 
οράτε μεν, ώ άνδρες, την βαβιλέως έπιορκίαν καΐ 
άΰέβειαν, οράτε δε την Τίΰβαφέρνονς άπιΰτίαν, δίίτι^ 
λέγων ως γείτων τε εΐ'η της ^Ελλάδος καΐ περί πλείΰτου 
άν ποιηΰαιτο ΰώΰαι ημάς, καΐ έπΙ τούτοις αυτός όμό- 
6ας ημΐν, αυτός δεξιάς δούς, αυτός έ^απατήβας 6υνέ- 
λαβε τους ότρατηγούς, καί ούδε ^ία ξένιον τ^δέαϋ^η, 
άλλα Κλεάρχω γε καΐ ό|[ΐοτρ«;Γ£ξο^ γενόμενος αύτοΐς 

δ τούτοις έ^απατήΰας τους άνδρας άπολώλεκεν. ^Αριαΐος 
δέ, όν ημείς η^έλομεν βαβιλέα κα^ιβτάναι, καΐ έδώκα- 
μεν καί έλάβομεν πιβτά μη προδώΰειν αλλήλους, καΐ 
ούτος ούτε τους ^εούς δείοας ούτε Κνρον τε^νηκότα 
αίδεό^είς, τιμώμενος μάλιΰτα υπό Κύρου ζώντος νυν 
προς τους εκείνου έχΰ-ίΰτους άποΰτάς ημάς τους Κύρου 

6 φίλους κακώς ποιεΐν πειράται, αλλά τούτους μεν οί 



πρώτος Οθ1)€Ϊ, ττρώτον ^. 2 6τε^ονμε^^α. 3 τελέϋ-ειν Ώϊη- 
(Ιον/ , τε έλ^είν Ο || οωζόμεϋ'α \\ άτίοΟ'νηΰν.ομεν || τίοιτιβοιαν. 
4 όρχομενιος || Κλεάρχω γε Βοτηβιηαηη , -κλεάρχω τε Ο |1 άπολώ- 
λε-κεν, δθά εν ΐ. ταδ. δ. ν. δ ΆρίαΙος.. . έδώκαμεν ϊ. ώι&τ^. ρΓ || 
έλάβομεν, ομεν ί. ταδ., ρΓ ίοιίαδδβ ϊλαβον || προδώαειν, ρο ϊ. Γίΐδ !| 
άηοατοίξ, πο ί. Γ3.δ. 



Ι.ΙΒ. III. €ΑΡ. II. 95 

θίοί άτΐοτείβαιντο' ημάζ δε δεΙ ταϋτα δρώντας μήποτε 
εξαπατηχ^ηναί έτι νπδ τούτων, άλλα μαχόμενους ώς 
αν δννώμε&α κράτίΰτα τούτο ο^τι αν δοκΐι τοις θθοΓ^ 
τΐάβχείν. 

Έκ τούτου Ξενοφών άνίΰταται έΰταλμένος επί 7 
τίόλεμον ως ί'^υνο^το κάλλίϋτα, νομίζων, εϊτε νίκην 
δίδοΐεν οί ^εοί, τον κάλλιβτον κόβμον τω νικάν ττρε- 
%ειν^ είτε τελενταν δεοί, όρ'^ώ^ εχειν των καλλίΰτων 
εαντδν ά^ιώβαντα εν τοντοις ττις τελεντης τνγχάνει,ν' 
τον λόγου δη ηρχετο ώδε. Την μεν των βαρβάρων 8 
έτίυορκίαν τε καΐ άπιΰτίαν λέγει, μεν Κλεάνωρ, έπίοτα- 
ΰ%'ε δε και υμεΐς οίμαι. ει μεν ονν βονλόμε^α πάλιν 
αντοΐς δια φιλίας ίέναι, ανάγκη ημάς Ίίολλην ά^υμίαν 
έχειν, δρώντας και τους Στρατηγούς, οϊ δια πίΰτεως 
αύτοις εαυτούς ένεχείριβαν, οίο: πετίόνχΙ'αΰιν' ει μέντοι 
διανοούμε%'α ΰύν τοΓ^ οπλοις ών τε τιετίοιηκαΰι δίκην 
έπι^εΐναι αύτοΐς και το λοιπόν δια παντός πολέμου 
αύτοΐς ίέναι, ούν τοις %^εοΐς πολλαΐ ημίν καΐ καλαΐ 
ελπίδες είοι βωτηρίας. 

Τοϋτο δε λί'τ^οΐ'το^ αυτού πτάρνυταί τις' άκού- 9 
όαντες δ^ οί ύτρατιώται πάντες μια δρμη προύεκύνη- 
6αν τόν %'εόν, καΐ δ Ξενοφών είπε' /ίοκεΐ ^Οί^, ώ 
άνδρες, έπεί περί ΰωτηρίας ημών λεγόντων οιω2/ό§ 
τού ζίιός του ΰωτήρος εφάνη, ενξ,αβ^αι τω ^εω τούτω 
^ύβειν όωτήρια όπου αν πρώτον εις φιλίαν χώραν 
άφικώμε^α , βυνεπεύ^αβ^αι δε καΐ τοΓ^ άλλοις ϋ'εοΐς 
^ύΰειν κατά δύναμιν. κα\ ότω δοκεΐ ταύτ\ έφη, 
άνατεινάτω την χείρα, και άνέτειναν άπαντες, εκ 

6 άηοτίβαιντο. 7 ίαντον 0^, εαυτών ρΐ' | τον λόγου δη ρΐ', 
τοϋ λόγου δε 0.^. 8 βουλευόμεΟ•α 0^, βολ. .όμεϋΌ: ρΓ. 9 πτάρ- 
νυται, νυτ \. γβ.3. || Ο'νβειν^ ΐ. ιαδ. αειν. 



96 Ι^ΙΒ. 1Π. ΟΑΡ. Π. 

τούτον ην^αντο καΐ έπαιάνιβαν. έτιεί δε τα των 0-εών 
καλώζ ειχεν, ηρχετο πάλιν ώδε. 

10 Έτνγχανον λέγων οτν πολλαΐ καΐ καλαΐ έληίδεζ 
Ί]μίν είεν ΰωτηρίας. πρώτον μεν γαρ ημείς μεν εμπεδοϋ- 
μεν τονζ των ϋ-εών όρκους, ου δε πολέμιοι επιωρκήκαβί 
τε και τάς ΰπονδάς παρά τους όρκους λελύκαύιν, 
οντω δ' εχόντων είκος τοις μεν πολεμίοις εναντίους 
είι/α^ τού^ Ο'εονς, ήμΐν δε βυμμάχους^ οΐπερ ικανοί 
είύι και τους μεγάλους ταχϋ μικρούς ποιεΐν καΐ τους 
μικρούς καν εν δεινοΐς ώβι βωξειν εύπετώς, όταν 

11 βούλωνται. βττβ^τα ά£ άναμνήβω γαρ ν μας καϊ τους 
των προγόνων των ημετέρων κινδύνους^ ίνα είδήτε 
ώς άγα^οΐς τε νμΐν προ(?ί^'κ£6 είναι ΰωζονταί τε ΰύν 
τοις ^εοΐς καϊ εκ πάνυ δεινών οι άγα%•οί. έλ^όντων* 
μεν γαρ Περΰών και τών 6νν αυτοίς παμπλη^εΐ ύτόλωί 
ώς άφανιονντων [αύ^ις] τάς '^^ήνας, νποότηναι αύτοΐΐ 

12 ^Α^^ιναΐοι τολμηύαντες ένίκηόαν αυτούς, καϊ εύ^άμενο^^ 
ττ] ^Αρτέμιδι οπόΰους \αν~\ κατακάνοιεν τών πολεμίων 
τοΰαύτας χιμαίρας κατα^ύύειν ττ] ϋ^εω, επεί ουκ είχον 
ίκανάς εύρεΐν^ έδο^εν αύτοΐς κατ ένιαντον πεντακοβίας 

13 %^ύειν , καϊ έτι νυν άπο&ύουβιν. έπειτα ότε ΐΞΐέρζης 
ϋβτερον άγείρας την άναρί^μητον βτρατιάν ηλ^εν επί 
την ^Ελλάδα, καϊ τότε ένίκων οι ημέτεροι πρόγονου 
τους τούτων προγόνους και κατά γήν καΐ κατά ^ά- 
λαττίίν. ών έβτι μεν τ^κμί^ριο: δραι^ τά τρόπαια, μέ- 
γυύτον δε μαρτύριον η ελευθερία τών πόλεων έν αίς 



εϋξαντο || ετΐοαάνιααν άβί, έπαίώνιοκν 0. 10 τΐολλαϊ %αϊ 
αλλαι ελπίδες \\ τΐαρά τονς ορ-αονς Ώίηάθ7'/', καΐ τονς ορτιονς 
Ο, ■καϊ ϊ. Γα8. 11 ανΰ•ίς οιη. άβί. || νποοτηναι αντοί ρΓ, ύττο- 
ατηναι αντοΐςΟ^. 12 όπόαονς [αν] Όΐηάοτ/' θί Οοϋβί || χιμέρρας \, 
άηοΟ•νονβι. 13 μαρτύρων Ο, αρτνρ ί. Γ3-8., Ηιι^ οοηίβοίΐ} μντι- 
μεΐον , ς[ΐιοά νβΓαιη β88β ιηίΐιί ηοη ρβΓδυαδίΙ;. || ηόλεων, ε ϊ. ιαδ. 



Ι.ΙΒ. III. ΟΑΡ. II. 97 

νμεΐς εγενεΰ^ε καΙ έτράφητε' ονδενα γάρ αν^ρωπον 
δεΰτΐότην αλλά τού^ ΰ'εονζ τΐροΰκννειτε. τοίοντων μεν 
έβτε προγόνων. 

ον μεν δη τοντό γε ερώ ώξ νμείς καταισχύνετε 14 
Οίντονς' άλλ^ ου τΰολλαΐ ημεραί αφ* ον άντιταξ,άμενοί 
τοντοΐζ τοις εκείνων εκγόνοίς τίολλακλαβίον^ υμών 
αυτών ένικάτε ΰυν τοις ΰ'εοΐζ. καΐ τότε μεν δη τνερί 15 
τηζ Κύρου βαβιλείας άνδρες ητε άγα^οί' νυν ό' οπότε 
περί της υμετέρας σωτηρίας ό άγων έΰτι πολν δήπον 
νμας προβηκει καΐ άμείνονας καΐ προθυμότερους είναι. 
άλλα μην και ϋ'αρραλεωτέρους νυν πρέπει είναι προς 16 
τους πολεμίους, τότε μεν γάρ άπειροι όντες αύτών^ 
το δε πλήθος άμετρον δρώντες, όμως ετολμήΰατε βυν 
τοό πατρίω φρονήματι ίέναι εις αύτονς' νυν δε οπότε 
καΐ ττίΓραν ηδ7] έχετε αυτών οτι ου θέλουβι κα\ πολλα- 
πλάσιοι όντες \^μη\ δέχεβθαι υμάς, τί ετι υμΐν προσήκει 
τούτους φοβεΐσθαι; 

μηδέ ^έΐ/το^ τοϋτο μείον δόξ,ητε έ'χειν ότι 06 17 
^Αριαίου πρόσθεν συν ημΐν ταττόμενοι νυν άφεστή- 
κασιν. ετι γάρ ούτοι κακίονές είσι των ύφ ημών 
ηττημένων έφυγον γοϋν [πρός^ εκείνους καταλιπόντες 
ημάς. τους δε θέλοντας φυγής άρχειν πολύ κρεΐττον 
σύν τοις πολεμίοις ταττομένους η εν τη ημετέρα 
τάζει δράν. 

ει δέ τις υμών άθυμεΐ ότι ημΐν μεν ουκ είσΐν 18 

τΐροαε-αννεΐτε ρΓ, ε βΓ3,8ΐιιη ββί. 14 έρώ 0^ , ορώ ρΓ || ο-υ 
ηολλαϊ ρΐ', ον-πω πολλαϊ 0^ || νμ,ών αντών Βΐ'βΙΙβηΙ^αοΊι , ημών 
αντών 0. 15 ροδΙ: δήττον ίη Ο Ια,οπηα, βδί; ίη ο[Π£ΐ νβΓίδίηιίΙβ θβίί 
δί^ηυιη ραιΜουΙαβ καΐ ίπίδδβ. 16 πατρίω Οο1)6ΐ, τΐατρώω Ο || 
ον ^έλονοι ρΓ, δβά. ον άβίβΐαπι βδί || ζμη)^ δύχεοΟ'αι ΒβΙιβηΜ. 
17 οτι οι Άριοίίον ΙΙιιρ, ει οί γ,νριοι Ο ΐ. γ3,8. || ηττημένων 0^ , 
ήττωμένων ρΓ || 'έφνγον Οοϋβΐ, 'έφενγον Ο (| [^τρό^] εκείνους 
ΗβΗΐβϊη. 18 ημΐν μεν 0^ , ημΐν ρι*. 

Χβηορίιοηΐϊβ Αη£ΐΙ)&8Ϊ3, γθο. &Θηιο11. Ειΐ. ιηαϊοΓ. 7 



98 Ι^ΙΒ• ΠΙ. ΟΑΡ. II. 

ιππεΐζ^ τοΐζ δε τίολεμίοΐξ τίολλοί τίάρειβιν^ εν^νμήϋ'ητε 
016 Οί μνριοί ίτίηεΐζ ονδεν άλλο τ) μΰριο^' είΰυν αν- 
^ρωτΐΟί' νπο μεν γαρ ϊτίΐίον εν μάχγι ουδείς τίώτίοτε 
οντε δηχ^εΐζ οντε λακηβ&είς άπεΟ^ανεν, οί δε άνδρες 
εΐΰΐν οί τίοιονντες ο, τυ αν εν ταΐς μάχαις γίγνηται. 

19 ονκονν των ίππέων τίολν ήμεις έπ άβφαλεότερον 
οχΎΐματός εβμεν' οί μεν γαρ έφ' ίππων κρέμανται φο- 
βούμενοι ονχ ημάς μόνον άλλα και το καταπεΰεΐν 
ημείς δ' επΙ γης βεβηκότες πολν μεν ίΰχνρότερον 
παίβομεν^ ην τις προΰίτ}^ πολν δε μάλλον οτον αν 
βουλωμένα τεν^όμε%'α' ένΐ δε μόνω προέχονΰιν οί 
ίππείς \_ημάς\ φενγειν αντοΐς άΰφαλεβτερόν έβτιν η 

20 ημΐν. εί δε δη τάς μεν μάχας θ'αρρειτε^ οτν δε ονκέτι 
νμΐν Τυΰΰαφέρνης ηγήόεταί ονδε βαΰίλενς άγοράν 
παρέκει ^ τούτο αχΟ-εβΟ'ε^ βκεφαΰ^ε πότερον κρεΐττον 
Τίΰΰαφέρνην ηγεμόνα εχειν , δ^ επιβονλενων ημΐν 
φανερός έβτιν^ η ονς αν Ύ}μεΙς ανάρα^ λαβόντες ηγεΐ- 
6%^αι κελενωμεν^ οϊ εί'ΰονται οτι ην τι περί ημάς άμαρ- 
τάνωβί^ περί τάς εαυτών -ψυχάς καΐ <?ώ/[Αατα άμαρτή- 

21 βονται. τά δε επιτήδεια πότερον ώνεΐ6&αι κρεΐττον 
εκ της αγοράς ης ούτθ6 παρεΐχον μικρά μέτρα πολλον 
αργυρίου, μηδέ τοϋτο ετι έχοντας, η αυτούς λαμβάνειν, 
ηνπερ κρατώμεν, μετρώ χρωμενους οπόβω αν εκαΰτος 
βούληται. 

22 εί δε ταϋτα μεν γιγνώβκετε ότι κρείττονα, τους 
δε ποταμούς άπορον νομίζετε είναι καΐ μεγάλως ηγεΐβ^ε 
έξαπατη^ήναι διαβάντες, ΰκεψαο^ε εί άρα τοϋτο κα^ 

έν μάχτ} 0^ ΐ. τηΆΤ§. αάά. 19 τεν^ώμ.ε&•<χ \\ ένϊ δε μόνω ρΐ', 
5ε ίβηπΐίθΓ (Ιθΐβνϋ; 0^ || τΐροέχοναν, ε ΐ. ταδ. || [ήμ&ς] ΒβΗάαηΙζ. 
20 άμα^τ^]^οντ^^ι ΒοΗβηΤίΙ, άμα^τάνουΰΐ Ο, ανου Ί. Γίΐ8., η αηίΐ- 
(ΐυυπι βίϊαιηηυιιο οοσηο8θΐί;ΐΐΓ. 22 γ,αϊ . . έξαττατηΟ-ήναι ί. ιηαΓ§•. 
πΐίΐηυ αηίΐ(][υ3; Ο || διαβάντες, ντες ί. ταε. 



Ι 



ΙΙΒ. ΠΙ. ΟΑΡ. Π. 99 

μωρυτατον πεκοίήκαόίν ου βάρβαροι, πάντες γαρ πο- 
ταμοί, αν καΐ πρόβω των πηγών αποροί είβί, προΰϊοϋόο 
προς τάζ πηγάζ διαβατοί γίγνονταυ ονδε το γόνν 
βρ έχοντες. 

εν δε μήϋ'" ου ποταμοί δίήΰονΰιν ηγεμών τε μηδείς 23 
'^μίν φανεΐται^ ονδ^ ώς ήμΐν γε άϋ'νμητεον. επίότά- 
μεΟ^α γαρ Μνβονς, ονς ονκ αν ημών φαίημεν βελτίονς 
είναι^ οτι εν βαβυλεως χώρα πολλάς τε καΐ ενδαιμονας 
καΐ μεγάλας πόλεις οικονόίν, έπυύτάμε^'α δε Πιΰίδας 
ωΰαντως^ Ανκάονας δε καΐ αντοί εί'δομεν οτι εν τοΐς 
πεδίοις τα έρνμνά καταλαβόντες την τούτων χώραν 
καρπούνταν καΐ ημάς δ' αν εφην εγωγε χρηναί μήπω 21 
φανερούς είναι οικαδε ώρμημενονς, άλλα καταβκενάζε- 
6%'αι 03ς αντον οίκήΰοντας. οΐδα γαρ οτι και Μνΰοΐς 
βαΰιλενς πολλούς μίν ηγεμόνας αν δοίη, πολλούς ό' 
αν ό^ί^'ρον^ τον άδόλως έκπεμφειν, καΐ οδοποιήΰειε 
γ^ αν αντοΐς καΐ ει βύν τεΟ^ρίπποις βονλοιντο άπιέναι. 
καΐ ήμιν γ^ αν οίδ' δτ^ τριύάΰμενος ταντ έποίει, ει, 
έώρα ημάς μενειν καταβκεναξομενονς. άλλα γαρ δεδοικα 2δ 
,^', αν άπαξ, μά&ωμ^ν άργοΙ ζην καΐ εν άφ^όνοις 
ιοτενειν, κα\ Μηδων δε καΐ Περβών καλαΐς καΐ με- 
γάλαις γνναιξί καΐ παρ^ένοις ομιλείν, μη ώΰπερ οι 
λωτοφάγοι έπιλα%^ώμε%•α της οικαδε οδον. δοκεΐ ονν 26 
1^06 εικός καΐ δίκαιον είναι πρώτον εις την 'Έλλάδα 

ηάντες γαρ ποταμοί ρι, 3. ν. Ο, 3;άά. μ^εν βΐ οί || αν γ,αϊ 
6^0, εί καΐ 0. 23 διοίοονοιν || οτι ίν Οοϋβΐ, οϊ έν Ο \\ ρΟδί έν 0^ 
8. V. αάά. ττ], θοοίθΐη Ιοοο ίηδβΓβηάα, 8ί^ιιΐβθ3.ιιΐπΓ, φΐΆβ ρΓ, 
ί. ιηαΓ^. ροδυίί: βαΰιλέως α-Λοντος || ταοαίδας \\ λνν,άονας ρΓ |] λν- 
'λάρνας 0^. 24 ^φην 0^ , ^φη ρΓ |1 χρήναι 0^ , χρήοΟ'αι ρΓ || κατα- 
ο-Λευάζεα&οα, ζε ί. ταδ. || αύτον ρΐ', αντοϋ τιου 0^ || και οδοποιτι- 
αειε ί. πιο,γ^. ρΓ |1 αντοΐς Μοηΐ8, αντονς 0. 25 αν ατΐα^ 0^ , 
ατταξ ρΓ II άε ροδί Μήδων 'άάά. 0^ δ. ν. !| τιαΐ μεγίαταις \\ οικαδε, 
οίκα ϊ. ιαδ. 



100 Ι^ΙΒ. ΠΙ. ΟΑΡ. Π. 

καΐ τΐροζ τονζ οίκείονς τίείραΰ^αι άφικνεΐβ^αί καΐ έχί- 
δεΐ^αι τοΐζ "Ελληβίν οτι εκόντες πένονται^ ε^Όν αντοΐς 
τον ζ νυν [οίκοι] βκληρώζ εκεί πολιτεύονταξ έν^άδε 
κομίΰαμένονξ τΐλονβίονζ δράν. 

άλλα γάρ, ώ άνδρες, πάντα ταντα τάγα^ά δΐ]λον 

27 οτι των κρατούντων έβτί' τούτο <((Ϊ£)> δει λέγειν οτίως 
'άν πορενοίμε^ά τε ώξ άβφαλέΰτατα καΐ ει μάχεΰ^αι 
δέον ώς κράτυβτα μαχοίμεϋ'α. τιρώτον μεν τοίννν, 
εφη, δοκεΐ μοί κατακανΰαι τάς άμάί^αξ ας εχομεν, ίνα 
μη τα ζεύγη ημών ΰτρατηγη, άλλα Ίίορενώμε^α οπί] 
αν τη ΰτρατια ΰνμφερη' ετιευτα κα\ τάς ΰκηνάς 6νγ- 
κατακανβαι. ανται γαρ αν οχλον μεν τιαρέχονβίν άγειν^ 
αυνωφελοϋόί δ' ονδεν οντε εις το μάχεΰϋ'αι οντ εις 

28 το τα επιτήδεια εχειν. ετι δε καΐ των άλλων ΰκενών 
τα περιττά άπαλλά^ωμεν πλην ο6α πολέμου ένεκεν η 
αίτων η ποτών εχομεν, ίνα ώς πλεΐΰτοι μεν ημών έν 
τοις δ;τλοί.^ ώΰιν, ώς ελκχκίτο^ ^£ ΰκενοφορώΰι. κρα- 
τουμένων μεν γάρ έπίβταο^ε οτι πάντα άλλότρια' ην 
δε κρατώ μεν , καΐ τονς πολεμίους δει ΰκενοφόρονς 
ημετέρονς νομίζειν. 

29 λοιπόν μο^ ειπείν όπερ καΐ μέγιΰτον νομίζω είναι, 
δρατε γάρ καΐ τονς πολεμίονς οτι ον πρόοϋ'εν έ^- 
ενεγκεΐν ετόλμηΰαν προς ημάς πόλεμον πριν τους 
βτρατηγους ημών ΰυνέλαβον, νομίζοντες όντων μεν 
τών αρχόντων καΐ ημών πει^ομένων ικανούς είναι 
ημάς περιγενέόϋ-αι τω πολεμώ, λαβόντες δε τους άρ- 
χοντας αναρχία αν κα\ αταξία ένόμιζον ημάς άπο- 

30 λέοϋ-αι. δει οϋν πολύ μεν τους άρχοντας επιμελεΰτέ- 



26 [οίκοί.] Β,βΐιάαηίζ || ηλονοίονς Ο^ , ττλονσίως ρι. 27 τοντο 
<^δ8^ ΟαβίαΙΐο, τοϋτο ρΐ', δη 8. ν. &άά. 0^ || στρατη^ί, οτρατηγ 
ΐ. Γίΐ8. II εις το 0^ , είζ ρΓ. 28 ηεριααά. 



Ι.ΙΒ. III. Ο ΑΡ. II. 101 

ρονς γενεβ^αο τονς ννν των τΰρόο^εν , τίολν δε τον^ 
αρχόμενους εντακτοτερονς καΐ τίείϋΌμενονς μάλλον τοις 
Ιίρχονΰί ννν ύι τΐρόβ^εν ην δε τις άκει^"^, [τ]^] Ί^ηφιόοί- 31 
ϋϋ^αί τον άεΐ υμών εντνγχάνοντα βνν τω αρχοντο 
κολάζειν' οϋτως οΓ ^τολί^ιι^οι πλείστον εψευβμενοί έ6ον- 
ταυ' τΐ]δε γάρ τι} ήμερα μύριους οψονταο «ι^θ' ενός 
Κλεάρχονς τους ονδενΐ έπιτρεψοντας κακω είναι, αλλά 32 
γάρ καΐ τίεραίνειν ηδη ωρα' ί'6ως γάρ ου τίολέμιοι 
αυτίκα παρεβονται. οτω ονν ταντα δοκεΐ καλώς έχειν^ 
επικυρωόάτω ως τάχιύτα^ ίνα έργω τΐεραίνηται. εί δε 
τι άλλο βέλτιον η ταύττ] , τολμάτω και ό ιδιώτης δι- 
δάΰκειν πάντες γάρ κοιί'ή^ <3ωτηρίας δεόμε&α. 

Μετά ταϋτα Χειρίόοφος είτΐεν '^λλ' ει μεν τίνος 33 
άλλου δει ηρος τούτοις οις λέγει βενοφών^ και αυτίκα 
ε^εβται βκοπεΐν' α δε νυν εί'ρηκε δοκεΐ μοι ως τάχιβτα 
φηφίΰαΰϋ'αι άριύτον «ίι/αί-' κα^ οτω δοκεΐ ταϋτα^ άνα- 
τεινάτω την χείρα, αν έτειναν τίάντες. 

άναβτάς δε πάλιν είπε ΐΞίενοφών ' ~Ω/ άνδρες^ άκού- 34 
ΰατε ών προβδοκεΐ μοι. δηλον δτ^ πορεύεβΰ^αι ημάς 
δει δπου ε^ομεν τά έπιτήδεια' ακούω δε κώμας είναι 
καλάς ου πλέον εί'κοΰι οταδίων άπεχούΰας' ουκ αν 35 
ονν ϋ'αυμάζοιμεν ει οι πολέμιοι^ ώΰπερ οΓ δειλοί κύνες 
τους μεν παριόντας διώκοντες καΐ δάκνουΰιν, ην δύ- 
νωνται^ τους δε διώκοντας φεύγουΰιν, ει καΐ αύτοΙ 
'ήμΐν β;πί.οΐ)<?ί.ι/ έπακολου0Όΐεν. Ι'ΰως ούν άΰφαλέότερον 36 
ημΐν Λορδΰί^Ό'ί^ίί. πλαίύιον ποιηβαμένονς τών οπλων^ 
ίνα τά βκ&νοφόρα και 6 πολύς όχλος εν άΰφαλεβτέρω 



£ 

31 ιρ'ηφίοοίΰϋ'οα άβΐ, ην ιρτιφίαοίο^αι Ο, ιρτιφίΰαο^ 0^ 8. ν. 
ΐ. Γ8,8., ρι 81116 άπίοίο 'ψηφίοαού'αι. 32 βέλτιον η. 33 αιοτΐεΐν 
ΒϋΗΐϋαΉζ 3.ρ. ΗαΗιηαη Αη. Χβη. ρ. 76, ποιείν 0. 34 7ί^ο6δο'ΛΒι 
ρι•, τιροΰδογ,άν δοκεΐ 0^ || δήλον οη ρΓ, δτιλονότι 0^ |1 τΐλεΐον. 



102 ΜΒ. ΠΙ. Ο ΑΡ. Π. ΠΙ. 

είη. ει ονν ννν άττοδείχϋ-είη τίναζ χρή τ^γεΐβ^αι τον 
Ίΐλαιύίον καΐ τα πρ06ΰ•εν κοβμεΐν καΐ τ ίνας επΙ των 
πλευρών εχατύρων είναι , τίνας ά' όπιοϋ^οφυλακεΐν. 
ουκ αν οτίότε οΓ τίολέμιου ελ%•οιεν βονλενεΰ^αι, ημάς 

37 ^£0^5 άλλα χρωμεΟ^α αν εν&νς τοις τεταγμένοις. ει 
μεν ονν άλλο τις βέλτιον δρα, άλλως εχετω' ευ δε μη^ 
Χείρίΰοφος μεν ηγοΐτο, επειδή καΐ Λακεδαιμόνιος έβτΐ' 
των δε πλενρών εκατερων δύο τώ πρεΰβντάτω ύτρα- 
τηγώ επιμελοίόΰ'ην' όπιόΰ-οφνλακοΐμεν δ^ ΐ]μεΐς οι 

38 νεότατοι έγω καΐ Τιμαβίων το ννν είναι, το δε λοιπόν 
πειρώμενοι ταύτης της τάξ,εως βονλενβόμεϋ-α δ, τι αν 
άεΐ κράτιΰτον δοκΐ] είναι, ει δε τις άλλο δρα βελτιον^ 
λε^άτω. επει δ' ουίϊίΐ^ άντελεγεν, είπεν Ότω δοκεΐ 

39 ταύτα, άνατεινάτω την χείρα, εδο^ε ταντα. Ννν τοίννν. 
έ'φη, άπιόντας π;οίεΓ2/ δει τα δεδογμενα. καΐ ούτις τε 
νμών τονς οίκείονς επιθυμεί ίδεΐν, μεμνήβΟ^ω άνηρ 
άγα%'δς είναΐ' ον γαρ εβτιν άλλως τούτον τνχεΐν' 
οότις τε ζην επιΰ-νμεΐ, πειράΰ^ω νικάν' των μεν γαρ 
νικώντων το καίνειν, των δε ήττωμενων το άπο^νγ^- 
ύκειν εΰτί' και εί' τις δε χρημάτων επι^νμεΐ^ κρατεΐν 
πειράΰΟ-ω' των γαρ νικώντων εΰτι και τα εαντών 
ΰωζειν κα\ τα των ήττωμενων λαμβάνειν. 

III. Τούτων λεχ%'έντων άνέΰτηβαν καΐ άπελΟ•όντες 
κατέκαιον τάς αμάρας και τάς ΰκηνάς^ των δε περιτ- 
τών δτου μεν ^εΌί.το τις μετεδίδοβαν άλληλοις , τα δΐ 



37 εί δε μη 0^ , ει δε ρι* || ήγεΐτο \\ δυο τώ τΐρεαβντάτω 
οτραττιγώ ΟοΙ)6Ϊ, δνο των "ττ-ρεοβυτάτων οτρατηγοϊ Ο || νεώτατοι 
άβΐ:, νεώτεροι Ο || έγώ και ρΓ, έγώ τε ■καϊ 0^ || τώ ννν είναι. 

38 οοκ^ Έονηβιηαηη, δον.εΙ Ο || άνατεινάτω Οι , έντεινάτω ρι•. 

39 ποιείν δει 0^ , ποιεΐν ρι [| καίνειν ρΓ || γ.ατα•λαίνειν 0^ || ψτο- 
μένων ρΓ, οογγ. 0^ || των μεν γαρ νιγ,ώντων έατί Ο, δβά μεν ί:βηιιϋθΐ• 
άβΐθίπιη βδί) II ηττομύνων . III. 1 ότου μεν, δθά ν μεν ί. Γ3,8. 



ΠΒ. ΙΠ. ΟΑΡ. III. 103 

άλλα εΐζ το πυρ ερρίπτονν. ταυΓΟί τΐοιηΟαντεζ ήριστο- 
τίοίοϋντο. άρίΰτοτΐοίονμενων δε αυτών έρχεται Μί^^ρα- 
δάτης 6νν [ππεϋβίν ώζ τριάκοντα^ καΐ καλεΰάμενος 
τονζ ΰτρατηγονς εις επήκοον λέγει, ώδε. Έγώ^ ώ αν- 2 
δρεξ"Ελληνεζ^ καΐ Κνρω πιΟτοζ ήν^ ώς νμεΐς έτίύόταύ^ε^ 
καΐ ννν νμιν εννονζ' καΐ εν^άδε δ' ειμί ϋνν τΰολλώ 
φόβω διάγων, εί ονν υρωην νμάς ύωτήριόν τι βον- 
λενομένονξ^ ελΰΌομί αν τιρος νμάς καΐ τους ^ερά- 
Ίίοντας τΐάντας έχων. λέγατε ονν προς με τί εν νω 
έχετε ώς φίλον τε καΐ εννονν καΐ βονλόμενον κοιντι 
οϋν νμΙν τον ΰτόλον τίοιεΐύ^αυ. βονλενομένοις τοις 3 
ύτρατηγοις εδο^εν άποκρίναβ&αι τάδε' καΐ έλεγε Χει- 
ρίόοφος' Ήμΐν δοκεΐ, εί μεν τις έα ημάς άτίΐέναι οί'- 
καδε , διαπορενεύΟ'αι την χώραν ώς αν δννώμε^α 
άΰινεύτατα' ην δε τις ημάς της δδον έπικωλντ}^ δια- 
ττολεμεΐν τούτω ώς αν δννώμε^'α κράτιβτα. εκ τον- 4 
τον έτίειράτο Μι^ραδάτης διδάβκειν ώς ατίορον εί'η 
βαβιλεως άκοντος βωΰ'ηναι. εν%-α δη εγιγνώβκετο οτι 
ντίότιεμτττος εί'η ' καΐ γαρ των Τνΰόαφερνονς τις οι- 
κείων τίαρηκολονΰ'ήκει τίίβτεως ένεκα, και εκ τούτου 5 
έδόκει τοΓ^ βτρατηγοΐς βελτιον είναι δόγμα τίοιήβαΰ^αι 
τον τίόλεμον άκήρνκτον είναι εβτ εν τη τίολεμία είεν' 
διέφ^ειρον γαρ Λροΰιόντες τονς ϋτρατιώτας, καΐ ενα 
γε λοχαγόν διεφ^ειραν Νίκαρχον ^Αρκάδα^ καΐ ωχετο 
άτίΐών ννκτος 6νν άνΰ^ρώποις ώς εί'κοβι. 

Μετά ταύτα άριβτήβαντες και διαβάντες τον Ζα- ο 
τίάταν τΐοταμον επορενοντο τεταγμένοι τα νποζνγια 



Μιθριδάτης. 2 έν νόω ρΓ, οοιτ. 0^. 3 έτΐΐγ,ωλν'η ρΐ', άττο- 
"κωλντ] 0^. 4 μιθριδάτης \\ ντιότΐΒ^ιτιτοζ ρΐ', ντίοητος 0^ || «Γη 0^ , 
ηει ρΓ II παρΎ\ν.οΧον%'Ύΐΰει ρΐ', ^ίΐοίρτί]•/.οΙονΟ'£ΐ 0^. 6 έζότην ρΓ, 



104 Ι^ΙΒ. ΠΙ. ΟΑΡ. ΠΙ. 

καΐ τον οχλον εν μεΰω εγοντες. ον τίολν δ\ ττροελη- 
λν&ότων αυτών έταφαίνεται πάλιν 6 Μίχ^ραδάτηζ, 
ίτΐπέας εγ^ων ώζ δίακοβίονς καΧ τοζόταζ καΐ βφενδονήτα^ 

7 £1^ τετρακοβίονζ μάλα ελαφρούς καΐ ενζώνονς. καΐ 
προΰτίει μεν ως φίλος ων προς τους ''Έλληνας' επεί δ' 
εγγνς εγενοντο , έ^απίνης οί" μεν αυτών έτό^ευον καΐ 
ιππείς καΐ πεζοί^ οί ό' έΰφενδόνων καΐ έτίτρωβκον. οί 
δε οπυβ^οφύλακες τών Ελλήνων επαΰχον μεν κακώς, 
άντεποίουν δ^ ουδέν οϊ τε γαρ Κρητες βραχύτερα τών 
Περΰών ετό^ευον καΐ αμα ιΐ^ιλοί οντες εί'ΰω τών οπλών 
κατεκέκλειντο, οί δε άκοντιΰταΐ βραχύτερα ήκόντιζον 

8 η ώς ε^ίκνεΐύ^^αι τών ΰφενδονητών. εκ τούτου 3^νο- 
φώντυ έδόκευ διωκτέον είναυ' καΐ έδίωκον τών οπλι- 
τών κα\ τών πελταΰτών οι ετυχον ΰυν αντω όπιβ^ο- 
φυλακονντες' διώκοντες δε ούδένα κατελάμβανον τών 

9 πολεμίων, ούτε γαρ ιππείς ή^αν τοις "Ελληβιν ούτε 
οί π^ξοί τους πεζούς φεύγοντας έδύναντο καταλαμβάνειν 
εν ολίγω χωρίω ' πολύ γάρ ούχ οίον τε ην άπό του 

10 άλλου βτρατεύματος διώκειν' οί δε βάρβαροι ιππείς 
καΐ φεύγοντες άμα έτίτρωβκον εις τούπιβ^εν τοζεύοντες 
άπο τών ίππων, οπόΰον δε διώ^ειαν οί "Ελληνες, το- 

11 ΰοϋτον πάλιν έπαναχωρεΐν μαχόμενους έδει. ώβτε της 
ημέρας διήλϋΌν ου πλέον πέντε και ί/'κο^^ ΰταδίων, 
άλλα δείλης άφίκοντο εις τάς κώμας. 

έν^α δη πάλιν ά^υμία ην. καΙ. Χειρίβοφος καΐ 
οί πρεΰβύτατοι τών βτρατηγών Ι^ενοφώντα τ^τιώντο 



μιΟ-ρίδάτης \\ οφενδονίτας. 7 προοηει, ει ι. ταδ. 1| βραχύτερα 
0^ , βραχντατα ρΓ || κατεκέϋλείντο Αϋ)'€8€]ι, -κατε-λέ-κλιντο Ο {1 
οφενδονιτών. 9 ρΟδί; πεξονς 0^ δ. ν. α(Λά. έτι τίολλον. 10 καΐ 
€ρενγοντες 0^ , φενγοντες ρΓ. 11 της ημέρας ρΓ, της ημέρας 

όλης Οι II άϋ^νμία ην 0^ , ά^νμία ρΓ. 



Ι.ΙΒ. ΙΠ. ΟΑΡ. III. 105 

ΟΤΙ έδίωχΒν άτίο της φάλαγγος καΐ αντός τε έκινδννενε 
καΐ τονζ τίολεμίονξ ονδίν μάλλον έδννατο βλάπτειν. 
άκουσας ^£ Ξενοφών ελεγεν ίηί ορϋ-ώς αίτιωντο καΐ 12 
αντό το έργον αντοΐς μαρτνροίη. άλλ' εγώ , εφη^ 
ήναγκάοΟ'ην δίώκειν^ επειδή εώρων ημάς εν τω μένειν 
κακώς μεν τίάΰχοντας^ άντιποιεΐν δε ον δυνάμενους, 
επειδή δε έδυώκομεν^ άληΟ-ή, εφη^ υμεΐς λέγετε" κακώς 13 
μεν γαρ ποιειν ουδέν μάλλον εδυνάμεΰ^α τους πολε- 
μίους^ άνεχωροϋμεν δε παγχαλέπως. τοις οϋν ϋ'εοίς 14 
χάρις οτι ου ύϋν πολλή ρώμτ] άλλα ύϋν όλί^^^Οί.^ ήλ^ον^ 
ώότε βλά-φαι μεν μή μεγάλα, δηλώΰαι δε ών δεόμεϋ^α. 
νυν γαρ οΓ Λολφιο^ το^,εύουβυ καΐ βφενδονώΰιν οΰον 15 
οϋτε οι Κρήτες άντιτο^εύειν ^ΰι^ανταί- ούτε οί εκ 
χειρός βάλλοντες έξ,ικνεΐΰ^αί' όταν δε αυτούς διώ- 
κωμεν, πολύ μεν ούχ οίον τε χωρίον άπο του Στρα- 
τεύματος δίώκειν, εν όλίγω δε ούδ' ει ταχύς είη πεζός 
πεζον αν διώκων καταλαμβάνοι εκ τόξου ρνματος. ήμεΐς ΐβ 
ούν ει μέλλοιμεν τούτους εί'ργειν ώβτε μή δύναΰϋ-αι 
βλάπτειν ημάς πορευομένους^ ΰφενδονητών τήν ταχί- 
ϋτην δει και ιππέων, ακούω δ' είναι εν τω ΰτρατεύ- 
ματι ημών ^Ροδίους, ών τους ττοΑλοΰ^ φαόιν έπίόταβ^αι 
ΰφενδονάν^ καΐ το βέλος αυτών καΐ διπλάβιον φέ- 
ρεύ^αι τών Περβικών Σφενδονών, εκείνα ι γαρ δια το Π 
χειροπληϋ'έΰι τοΓ^ λί%Όΐς Σφενδονάν επί βραχύ εξ- 
ικνούνται, οι δε ^Ρόδιοι καΐ ταΐς μολυβδίβιν έπίβταν- 
τοίΐ χρήΰϋ^αι. ην ούν αυτών έπιβκεψώμεΟ'α τίνες 18 



^δίωκεν 0^ , έδίωκον ρι* || έ-κίνδννενε ^^ , έ'κινδννενον ρι*. 
12 αίτιωντο Ρορρο, ητιώντο Ο || εώρων νμ&ς. 13 τζαγχαλέπο^ς 
ρΓ, τΐάνυ χαλεηώς 0^. 15 οΐ ηολέμ,ιοι ρΐ', οί μεν πολέμιοι €\ | 
οί αηίθ έ-Λ χειρός 0^ 8. ν. αάά. || έρύμοκτος. 16 βφενδονιτών \ 
τονς μεν ηολλονς ρΓ, δβά μεν θαά. ιη. άβΐθνίΐ: || οφενδονέων ρΓ, 
001Τ. 0^. 17 μολίβδίοιν. 18 'ην ονν αυτών 0^ , ην αντώ ρΓ. 



106 Ι^ΙΒ. III. ΓΑΡ. III. IV. 

πέπανται δφενδόναζ, καΐ τω μίν δώμεν αυτών άργύρίον, 
τω δε αλλάς πλεκειν ε&ε?.οντι άλλο αργυρών τελώμεν, 
καΐ τω ΰφενδοναν εν τω τεταγμένω έ^έλοντι αλλην 
τινά άτέλειαν εϋρίόχωμεν, ΐοως τίνες φανοϋνται ικα- 

19 νοί ημάς ώφελεΐν. ορώ δε ίππους οντάς εν τω βτρα- 
τεύματι^ τους μεν τινας παρ* έμοί. τους δε τών Κλε- 
άρχου καταλελειμμένους^ :7ΓθΑλού^ άε καΐ άλλους αιχμα- 
λώτους βκευοφορούντας. αν ούν τούτους πάντας 
εκλέ^αντες ύκευοφόρα μεν άντιδώμεν^ τους δε ίππους 
εις ιππέας καταβκευάβωμεν , ί'βως και ούτοι τι τους 

20 φεύγοντας άνιάΰουΰιν. έδο^ε καΐ ταϋτα. καΙ ταύτης 
της νυκτός ύφενδονηταί μεν εις διακοβίους εγενοντο^ 
ίπποι δε και ιππείς έδοκιμάβ^ηΰαν τη ύβτεραία εις 
πεντήκοντα^ καΐ ΰπολάδες καΐ θώρακες αύτοις επορί- 
β^ηααν. καΐ ίππαρχος έπε6τά%•η Αύκιος ο Πολυβτρά- 
του Άΰ-ηναΐος. 

IV. Μείναντες δε ταύτην την ημέραν τη άλλη επο- 

ρεύοντο πρωαίτερον άναβτάντες. χαράδραν γαρ έδει 
αυτούς διαβήναι θ'φ' ?/ εφοβοϋντο μη έπι^οΐντο αύτοΐς 
'2 διαβαίνουβιν οΓ πολέμιοι, διαβεβηκόβι δε αύτοΐς πάλιν 
φαίνεται Μιΰ-ραδάτης, έχων ιππείς χίλιους, τοζότας 
δε καΐ βφενδονητας εις τ£τρακΐ(?;(^ί,λ6Όυ^• τοβούτους γαρ 
ητηΰε Τιββαφέρνην, καΐ ελαβεν νποΰχόμενος, αν τού- 
τους λάβγι^ παραδώβειν αύτω τους "Ελληνας., κατα- 
φρονήβας, οτι εν τη πρόβΟ-εν προββολΐ] οΑί/ου^ έχων 
'Βπα%•ε μεν ουδέν ^ πολλά δε κακά ένόμιξε ποΐ)]6αι. 



■πέητανται ρΓ. δθά τ βΓΟβπια βδί || τω μεν β^ο, τούτω μίν 0. 
19 τών ν.λεάρχον ρΓ, τώ -αλεάρχω 0^ ! τους φεύγοντας 0^, φεύγοντας 
ρΓ II άνίάαουΰίν ΒΒ, άνιάσωοιν 0. 20 αφενβονίται \\ ατιολάδες 
Ρίύιοβιΐ8, οτολάδες Ο || έτΐεατά^η δε ρΓ. δβά ^ί άθΐθίπιη θδΐ:. 
IV. 1 πρωαίτερον Ώΐηάθΐ•(, ττρωίτερον 0. 2 μιϋ-ριδάτης || τοξότας 
. . . τετραν.ιοχιλίονς ρι ϊ. ιηίΐΓσ. || αν ταντα λάβτ]. 



ΕΙΒ. III. Ο ΑΡ. IV 107 

έτΐεΐ δ^ οί "Ελληνες δίαβεβηκότες άτιείχον της χαράδρας 3 
οόον οκτώ ύταδίοχ^ς^ διέβαινε καΐ 6 Μί^ραδάτης έχων 
την δνναμιν. παρηγγελτο δε των τε πελταβτών ονς έδει 
δίώχειν καΐ των δττλιτών, και τοις ίτίτίενΰιν είρητο 
^αρροϋύί διώκειν ως έφεψομενης [κάνης δυνάμεως, 
επεί δε 6 Μί%•ραδάτης κατειλήφει^ καΐ ηδη ΰφενδόναυ 4 
κα\ τοξεύματα εξικνονντο , εβήμηνε τοις "Ελληΰι ττ} 
ϋάλτίίγγυ^ καΐ ενΰ-νς ε^εον 6μ06ε οίς είρητο καΐ οι 
ιππείς ηλαννον οϊ δε ονκ έδεξ,αντο, άλλ' εφενγον επΙ 
την χαράδραν. εν τανττ] τι] δίώ^ευ τοΓ^ βαρβάροίς των 5 
τε πεζών άπε&ανον πολλοί καΐ των ιππέων εν τη 
χαράδρα ζωοΐ έλήφ^ηβαν εις όκτωκαίδεκα. τους δε 
άπο%'ανόντας αντοκέλενύτοι οί "Ελληνες ηκίύαντο , ως 
οτι φοβερώτατον τοις πολεμίοις εί'η όραν. 

καΐ οι μεν πολέμιοι οντω προφαντές άπηλϋ^ον^ οι 6 
ίί "Ελληνες ά6φα?^ώς πορενόμενοι το λοιπόν της ημέρας 
άφικοντο επι τον Τίγρητα ποταμόν. εντανϋ'α πόλις 7 
7)ν έρημη μεγάλη^ όνομα δ' αντί] ην Αάριβα' ωκονν 
δ^ αντην το παλαιόν Μηδοι. τον δε τείχονς αντης ην 
το ενρος πέντε καΐ εικοβι πόδες., νψος (5' εκατόν τοϋ 
δε κνκλον η περίοδος δύο παραΰάγγαΐ' ωκοδόμητο δε 
πλίν%Όΐς κεραμεαΐς' κρηπις δ^ νπην λίθινη το νφος 
εί'κοΰι ποδών, ταντην βαΰιλενς Περβών ότε παρά 8 
Μήδων την αρχήν ελάμβανον Πέρύαι πολιορκών ονδενΐ 
τρόπω έδννατο ελεΐν' ηλιον δε νεφέλη προκαλνφαόα 
ήφάνιβε μέχρι έ^έλιπον οί άν&ρωποι, καΐ όντως έάλω. 
παρά ταντην την πόλιν ην πνραμις λιΰ-ίνη, το μεν 9 

3 άπεΐχον Ο ί. γ3,8. |ί μιϋ'ριδάτης ιιΐ § 4 || τναρηγγελτο βίβρΗαηηβ^ 
-παρτιγγέλλετοΟι |' τώντεττελταστώχΌ^, τώντίελταατών^ν. 4:θΙςεί'ρη•κε 
5 ην όραν. 7 λάρισαα \\ ν.εραμεαΐς ΣοΙ)6€λ% ν.εραμίαις Ο || ^' επήν. 
8 ΐίλιον δε νεφέλη ηρο'Λαλνιί^αοα Λ)7ΐα8α6Κ8, ήλιος δε νεφέλην ηρο- 
καλνψαίΟ || μεχρίζε^έλιτιον]}^^ οογγ. 0^. ^ην τίνραμϊςΟ^,ηνραμϊςτ^τ. 



108 Ι^ΙΒ. ΙΠ. ΟΑΡ. IV. 

ίύρο^ ένοζ τΐλε^ρον, το δε νφος δυο πλε&ρων. επΙ 
ταύτης τΐολλοί των βαρβάρων ήβαν έκ των ττΑτ^σ^ον 
κωμών άποτιεφενγότες. 

10 εντεν&εν δ' επορενΟ'ηΰαν βτα^μον ενα τιαρα- 
ϋάγγας εξ, τΐρος Τ£Γ;<05 έρημον μέγα κείμενον όνομα 
δε ήν τϊ] τίόλευ Μέβπιλα' Μήδοί δ' αυτήν ποτέ ώκονν. 
ην δε ή μεν κρηπίς λί^ον ξεβτον κογχνλιάτον^ το 

11 ενρος πεντήκοντα ποδών καΐ το νφοζ πεντήκοντα, επί 
δε τανττ] επωκοδόμητο πλίν^υνον τείχος^ το μεν ενρος 
πεντήκοντα ποδών., το δε υψος εκατόν τοϋ δε τείχονξ 
ή 7Γ£ρ6Ό(ϊο? ίξ παραΰάγγαν. ένταν^α λέγεται Μήδεια 
γυνή /3α(?ιλ£ω5 καταφνγεΐν οτε άπώλλνΰαν την αρχήν 

12 νπο Περΰών Μήδοι. ταντην δ\ την πόλιν πολιορκών 
δ Περΰών βαόιλενζ ουκ έδννατο οντε χρόνω ελεΐν 
οντε βία' Ζευς δε βροντή κατέπληξε τονς ενοικοννταζ, 
και όντως έάλω. 

13 Έντεν^εν ά' έπορεν^ηΰαν ότα^μον ενα παρα- 
όάγγας τέτταρας. εις τούτον δε τον ΰταϋ'μόν Τιΰΰα- 
φέρνης έπεφάνη, ονς τε αντος ιππέας ήγαγεν έχων καϊ 
την Όρόντα δνναμιν τον την βαβιλέως ϋ'νγατέρα έχον- 
τος και ονς Κϋρος έχων άνέβη βαρβάρους καϊ ονς δ 
/3ο:(9ί.λ£ω5 αδελφός έχων /3«(?ίλ£Γ έβοήϋ'ει , καϊ προς 
τούτοις δ^ου^ βαΰιλενς έδωκεν αντω, ώβτε το ΰτρά- 

14 τενμα πάμπολν έφάνη, έπει δ' έγγνς έγένετο, τάς μεν 
τών τάξεων οπιΰ^εν καταβτήβας^ τάς δε εις τα πλάγια 

άποφενγοντες ρΐ', άποφενγοντες 0^. 10 ίΐη1:β ν,εΐμενον 0^ 
8. ν. αάά. Λρός ττ) πόλει || μήδοι δ' αντην ρΓ, 0^ οΐβΐ. ί' θΐ 
ίιι ιηαΓ^. β,άά. τιοτε \\ ν,αϊ τό ντρος . . τΐεντήκοντα ηοδών ρΓ ϊ, 
ιη8Γ§. 11 του δε τείχονξ 0^^ το δε τείχους ρΓ. 12 τοιαντ7\ν 
δε ρΓ, ΟΟΓΓ. 0^ II ίέ βροντή] ν,ατέττληξε ΰκ^ , δ' εμβρόντητους 
ποιεί €, 8βά ί' έμ, τονς &ί οιεΐ ί. ιαδ. || έάλω ΐ. ιαδ. 13 ηγαγεν 
€()θ^ ηλ'&εν Ο II ύω-κεν αντώ, 8θά ώ ί. Γ3-8., ρι νΐάβΙπΓ ΐ3ίΐΙ)υΪ38θ: 
^δωτιεν αυτόν. 14 ροί^ί τάξεων ί\ δ. ν. αάά. είχεν. 



ΙΙβ. ΠΙ. υΑΡ. IV. 109 

ηαραγαγων εμβαλεΐν μεν ουκ έτόλμηόεν ούδ' εβονλετο 
όιακίνδννεύαίν^ βφενδονάν Οε τΐαρήγγείλε καΐ το^ενειν. 
έπεί δε διαταχ^'έντες οί ^Ρόδιοι εΰφενδόνηΰαν καΐ οι 15 
[2^κΰ'9"α^] τοζόται έτό^ενβαν καΐ ουδείς ημάρτανεν 
ανδρός, ονδε γαρ εΐ τίάνν τίρον^νμεΐτο ράδων ην, 
καΐ 6 Τίύβαφερνης μάλα ταχέως ε^ω βελών άτίεχώρει 
καΐ <(«0 (^λλαί τάζεις άτΐεχώρηβαν. 

καΐ το λοιπόν της ημέρας οϊ μεν έτΐορενοντο, οϊ 16 
ό^' εΐτΐοντο' καΐ ούκέτι έΰίνοντο οί βάρβαροι τΨ] τότε 
άκροβολίΰεΐ' μακρότερον γαρ οι γε "Ρόδιοι των Περΰών 
εβφενδόνων καΐ των τοξοτών, μεγάλα δε κοίί- τό^α τα η 
Περβικά έβτιν' ώΰτε χρί^ίίΓΐί^α ήν δττόβα άλίΰκοιτο [των 
το^ενμάτων] τοΓ^ Κρηβί, κα\ διετέλονν χρώμενοι τοΓ^ 
των πολεμίων το^ενμαόι, καΐ έμελέτων το^ενειν ανω 
ίέντες μακράν, ηνρίΰκετο δε καΐ νενρα τιολλά εν ταϊς 
κώμαις καΐ μόλυβδος, ώβτε ;^ρϊ^(9θ"αί' εις τάς ύφενδόνας. 
και τανττ] μεν τι] ημέρα, έπεί κατεΰτρατοττεδενοντο οι ΐ8 
'^Έλληνες κώμαις επιτυχόντες, άπηλ%Όν οί βάρβαροι 
μείον έχοντες τί] άκροβολίΰεΐ' την δ' ετΐΐοϋΰαν ήμέ- 
ραν έμειναν οί "Ελληνες και έπεβιτίβαντο' ήν γαρ 
Λολνς ΰΐτος εν ταις κώμαις, τη δε νβτεραία έπορεύοντο 
δια τον πεδίον, καΐ Τιβΰαφέρνης εΐτιετο άκροβολι- 
ζόμενος. 

έν^α δε οί "Ελληνες έγνωΰαν πλαίύιον ίΰόπλενρον ΐ9 
δτ^ πονηρά τάζις εί'η πολεμίων επομένων, ανάγκη 
γάρ έΰτιν, ην ύνγκνπττ} τα κθ'ρατα τον πλαιοίον η 



1δ \6γ.ν%•οίΐ] Κνϋ^βτ II προ&νμείτο \\ <(αι)> αλλοα ΣατοΤιβΥ. 

16 οϊ γε 6()0 , οι τε Ο \\ πλείοτων αηίβ τοξοτών 0\ 8. ν. αάά. 

17 έβτι II ο άλίο-κοιτο ρΓ, 0^ άθΐ. ^' || [των τοξενμάτων] 600 \\ 
ίέντεξ II εύρία-αετο \\ μόλιβδος. 18 τη άγ,ροβολίσει ρι*, έν τη τότε 
άηροβολίοει ^^. 19 τιλαίβιον ίβόπίενρον οτι ρΓ, οτι ηλαίβιον 
ίοόπλενρον 0^ || ην ΰνγν,νπτει ρι*, ην μεν ονγν,νπτει 0^. 



110 Ι^ΙΒ. III. ΟΑΡ. IV. 

όίοΰ ότενοτερας ονΰηζ η όρεων άναγκαζόντων η γέφυ- 
ρας, εκϋ-λίβεόΰ-αί τουζ δπλίτας καΐ πορενεόϋ^αι, πονή- 
ρωζ , ίίμα μεν πιεζόμενους, αμα δε ταραττομενονς, 
ώύτε δν6χρ7ί0τονς είναι, [^κνάγκη] άτακτους οντάς* 

20 όταν (5' αϋ δίάβχτ] τα κέρατα, ανάγκη δίαβχαΰ^αι 
τους τότε εκ^λυβομένους καΐ κενόν γίγνεβΰ^αι το μεϋον 
των κεράτων, καΐ ά&υμεΐν τους ταϋτα τΐάόχοντας πο- 
λεμίων επομένων, καΐ οπότε δέοι, γεφυραν διαβαίνειν 
ΎΙ αλλην τίνα δίάβαόιν, εβπευδεν εκαΰτος βουλόμενος 
φΟ-άβαι, πρώτος' και ευεπίχ^ετον ην ενταϋΰ'α τοις πολε- 

21 μίοις. επεί δε ταϋτ έγνωσαν οι ΰτρατηγοί, εποίηΰαν 
ίξ λόχους ανά εκατόν άνδρας, καΐ λοχαγούς έπεβτηΰαν 
και άλλους πεντηκοντηρας καΐ άλλους ενωμοτάρχους, 
οϋτου δε πορευόμενον οπότε μεν ϋυγκύπτοι τα κέρατα 
ύπέμενον, <(οΓ μεν^ ϋΰτεροί [οι λοχαγοί^, ωβτε μη 
ένοχλείν τοις κέραΰι, τους δε παρηγον έξω&εν των 

22 κεράτων, οπότε δε δίάβχοιεν αί πλευραΐ του πλαι^ 
6 ίου, το μέβον αν εζεπίμπλαύαν, ευ μεν ΰτενότερον 
εί'η το διέχον, κατά λόχους, εί δε πλατύτερον , κατά 
πεντηκοΰτϋς, εί δε πάνυ πλατύ, κατ ένωμοτίας' ώΰτε 

23 άεΐ εκπλεων είναι, το μέΰον, εί δε καΐ διαβαίνειν 
τινά δέοί διάβαΰιν ι] γεφυραν, ουκ εταράττοντο, αλλ 
εν τω μέρει οι λό;^06 διέβαινον' και ει που δεοι τι 
της ψάλαγγος^ επιπαρηβαν ούτοι, τούτω τω τρόπω 
επορεύΟ^ηΰαν 6ταϋ^μούς τέτταρας. 



ταραττομένονς ρΓ, καΙ ταραττομίνονς 0^ 1| ωΰτε Ο ί. γ3,8. | 
[άνάγ%η] Οοϋβί. 20 διάοχΊ], ϊ. Γα8. χτ], ρΓ δίαχάβτι νίάβίυΓ 1ια- 
Βπΐδδβ II γίνεοΰ-αι, 8βά νεα^αι ί. ταδ. || -πρώτον. 21 ανγν,νπτοι, 
δβά ΗίίβΓαβ γ-Αυη αίηοΓβ οοΙοΓβ ΓθάίιιίβσΓΗ,ίαβ δΐιηί || <^οί μεν^ 
Μαη()€ΐ8άοτ{\ [οί λοχαγοϊ] Κτη0€?'. 22 αν έ^ετίίμττλαοαν Κΐ'ύρεν 
βί ΟοΙ)€ί, άνεξεπίμτίλοίοαν 6 \\ ατενώτερον. 23 οί λόχοι ΥαΙοΙ^επαε}; 
οί λοχαγοί Ο || έπιτΐαρήοαν άβί, έηεί παρήεοαν 0. 



Ι.ΙΒ. III. Ο ΑΡ. IV. 111 

ηνίκα δε τον πέμπτον επορενοντο, είδον βαβίλείόν 24 
τι καΐ περί αντο κώαας πολλάς, τήν δε δδόν προζ το 
χωρίον τοϋτο δίά γηλόφων υψηλών γίγνομενην, οι 
καϋ'τίκον άπο τον ορονζ νφ' ω ήύαν αί κώμαι. καΐ 
εΙδον μεν τους λόφους αύμενοι οι Έλληνες, ώς είκόζ 
των πολεμίων όντων ιππέων επεί δα πορενόμενου ίκ 25 
τον πεδίον άνεβηβαν επΙ τον πρώτον γήλοφον ζ^καΐ} 
κατεβαινον , ως επί τον έτερον άναβαίνειν, εντανϋ-α 
έπιγίγνονταυ οι /3(^ρ/3ί:*:ροί. καΐ άπο τον νι^ηλον είζ το 
πρανές εβαλλον, εΰφενδόνων, ετό^ενον νπο μαύτίγων, 26 
καΐ πολλονς έτίτρωΰκον καΐ έκράτηβαν τών ^Ελλήνων 
γνμνήτων και κατέκλειΰαν αυτούς εΐ6ω τών οπλών 
ώΰτε παντάπαΰι ταντην την ήμεραν α;^ρ?^(7τού ήΰαν εν 
τω 'όχλω οντες καΐ οι βφενδονήται και οι τοςόται. 
επεΙ δε πιεζόμενοι οι "Ελληνες επεχείρησαν διώκειν, 27 
^χολί] μεν επί το άκρον άφικνοϋνται 6πλιται όντες, 
οι δε πολέμιοι ταχν άπεπήδων. πάλιν δε οπότε άπίοιεν 28 
προς το άλλο βτράτενμα ταντα επαΰχον, καΐ επί τον 
δεντέρον γηλόφον ταντά εγίγνετο, ωβτε από τον τρίτον 
γηλόφου έδο^εν αντοΐς μη κινεΐν τονς ότρατιώτας 
πρΙν από της δεξιάς πλενράς [«πό] τον π?.αι6ίον άνή- 
γαγον πελταΰτάς προς τό όρος. έπεΙ δ' ούτοι έγένοντο 29 
νπερ τών επομένων πολεμίων , ονκέτι έπετίΰ'εντο ου 
πολέμιοι τοις καταβαίνονΰι, δεδοικότες μη άποτμη^είη- 
6αν και άμφοτέρωΰ^εν αντών γένοιντο οι πολέμιοι, 
οντω τό λοιπόν της 7ιμέρας πορενόμενοι, οι μεν <^έν^ 30 
τι] οδω κατά τονς γηλόφονς, οι δε κατά τό όρος έπι- 

24 ήοαν αί κώμαι δοΤιβηΙίΙ , ην η κώμη 0. 25 <^ν.αΙ^ κατε- 
βαινον ΑιηαΒαβηβ. 26 αφενδονίται. 28 ταντά έγίγνετο . . τρίτον 
γηλόφον οιη. Ο || άηό ροδί πλενράς Ο ίαίδο ΓθρβίίΙ. 29 αμφο- 
τέρων αυτών. 30 ζ^εν^ ττ) όδώ ΒΪ88ΐιορ \\ ν.ατά το ορός 0^ , ν,ατά 
τό ορονς ρΓ. 



112 Ι.ΙΒ. ΠΙ. ΟΑΡ. IV. 

παρίόντες^ άφικοντο είζ τάζ χώμας' καΐ ίατρον^ κατε- 
βτηΰαν όκτώ' τίολλοί γαρ ήβαν οι τ^τρο^αίνοί. 

31 ένταν^α, έμειναν ημέρας τρεΐζ καΐ των τετρω- 
μενων ένεκα καΐ αμα ετηττ^δεία 7ΐολ?Λ είχον^ άλευρα, 
οίνον, κρίϋ^άζ ΐπποίς όνμβεβλημεναζ πολλάς. ταντα 
δε βννενηνεγμένα ην τω όατραπενοντί της γώραζ. 

32 τετάρτΐ] δ' ήι^^^ρα καταβαίνονόιν εις το Ίίεδίον. έπεί 
δε κατε?Μβεν αντονς Τι,βόαφερνης ύνν τη δυνάμει, 
έδίδα^εν αντονς η ανάγκη καταΰκηνηβαί ου πρώτον 
είδον '/.ώμην καΐ μη τίορενεΰ^αί έτι μαχομένους' πολλοί 
γάρ ήϋαν ο Γ απόμαχοι, <(οΓ τε^ τετρωμενοι καΐ οι 
εκείνους φέροντες και οί των φερόντων τα όπλα δε^ά- 

33 μενοί. έπεί δε κατεβκηνηβαν καΐ έπεχείρηΰαν αύτοις 
άκροβολίζεΰϋ^αί οι βάρβαροι προς την κώμην προΰιόν- 
τες, πολύ περιηβαν οί Έλληνες' πολύ γάρ διέφερεν 
εκ χώρας δραώζ^τα^ άλέ^α6%'αι η πορευομένους ίΛ^οΟίί^ 
τοις πολεμίοις μάχεβϋ-αι. 

34 ήνίκα δ' ην ηδη δείλη, ώρα ην άπιέναι τοις 
πολεμίοις' ουποτε γάρ μείον άπεβτρατοπεδεύοντο οί 
βάρβαροι τον ^Ελλ)]νικοϋ έ^ήκοντα όταδίων, φοβού- 
μενοι μη της νυκτός οί "Ελληνες έπι^ώνται αυτοΐς. 

35 πονηρον γάρ νυκτός έύτι ΰτράτευμα Περβικόν. οΧ τε 
γάρ ϊπποι αντοΐς όέ'ίίίΐ'τοί^ και ως έπΙ πο?ώ πεποδι- 
ΰμένοι είαΐ τοϋ μη φεύγειν ένεκα εΐ λυ^είηύαν , εάν 
τέ τις θόρυβος γίγνηται, δει επιβάζαι τον ΐππον Πέρΰη 
άνδρΐ καΐ γαλινωβαι, δει καΐ ^ωρακι6%'έντα άναβηναι 



Ι 



31 ημέρας τρεΐζ άθί, ι^μέρας οκτώ Ο || αννενηνεγμίνα ην ^^ , 
βννενηνεγμένα ρΓ. 32 έπε} δε άθίί., εηεϊ Ο || (^οΐ τί^ τετρωμένοι 
Οούβί. 33 διέφερεν . . ορμώντας . . πορενομένονς άθί., διέφερον 
. . όρμώντες . . τιορενόμενοι Ο ([ μάχεαΰ^αι . . τοις τιολεμίοις (34) 
οηι. 0. 34 έατρατοπεδεύοντο. 35 δει τιαϊ άθί.. δη ν.αι 0. 



Ι.ΙΒ. ΠΙ. Ο ΑΡ. IV. 113 

θ'^Ι τόν ΐτίτΐον. ταντα δε πάντα χαλετΐά ννκτωρ καΐ 
θορύβου οντοζ. τούτον ένεκα τΐόρρω άπεβκήνονν των 
Ελλήνων. 

έτΐεΐ δε εγίγνωβκον αντονς οι "Ελληνες βονλο- 36 
μένονζ αΛίέναι καΐ διαγγελλομένονζ , έκχιρν^ε τοις 
'^Έλληΰί ΰνΰκενάζεΰΰ'αί άκονόντων των πολεμίων, καΐ 
χρόνον μεν τίνα επεΰχον της ^τορ^^α^ οι βάρβαροι, 
επειδή δε όψε εγίγνετο, άπϊ]ΰαν' ον γαρ εδόκεΰ λνευν 
αντονς ννκτός πορενεΰ^αί καΐ κατάγεΰ^αυ έπΙ το 
ότρατόπεδον. επειδή δε ΰαφώς άπιόντας ήδη έώρων 37 
οΓ "Ελληνες, επορενοντο καΐ αντοί άναξεν^αντες καΐ 
δίήλ^^ον ο^ον εξτ^κοι^τα βταδίονς. καΐ γίγνεται τοβοντον 
μεταί,ν των βτρατενμάτων ώότε τη νβτεραία ονκ έφά- 
νηόαν ου πολέμιοι ονδε τη τρίτη, τι] δε τετάρτη ννκτος 
προελΰ'όντες καταλαμβάνονΰι χωρίον νπερδέ^ιον οί 
βάρβαροι, η εμελλον οι "Ελληνες παριεναι, άκρωννχίαν 
ορονς, νφ' ην ή κατάβαΰις ην εις το πεδίον. 

επειδή δε εώρα Χειρίοοφος προκατειλημμενην τήν 38 
άκρωννχίαν , καλεί Ξενοφώντα άπο της ονράς και 
κελεύει λαβόντα τονς πελταΰτάς παραγενεΰ^αι εις το 
πρ06ϋ•εν' 6 δε Ξενοφών τονς μεν πελταύτάς ονκ ήγεν' 39 
επιφαινόμενον γαρ εώρα Τιΰΰαφερνην καΐ το ΰτρά- 
τενμα πάν' αντος δε προΰελάβας ήρώτα Τί καλείς; ο 
δε λέγει αντα' "Ε^εβτιν δράν κατείληπται γαρ ήμΐν 
6 νπερ της καταβάΰεως λόφος, καΐ ονκ εβτι παρελΰ'εΐν, 
ει μή τοντονς άποκόφομεν. αλλά τί ονκ ήγες τού5 40 
πελταΰτάς; ο δε λέγει δτί- ονκ εδόκει αντω έρημα 
καταλί-ΛβΓν τα οπιύΰ'εν πολεμίων επιφαινομένων. Άλλα 



36 άηηεααν || οντε γαρ Ο 37 εφ' ην 38 προ-καταλελει,ιιαένϊΐν 
39 λόχος \\ άποτιόψωμ,εν ά6^, τταρα-κοΊρομεν Ο 40 άλλα τί . . 
τΐελταοτάς οίώ.. 0. 

Χβηορίιοηΐίδ Αη8ΐ»&3ί8, ιβο, &θΐηο11, Εά. πιαίοτ. 8 



114 ΙΙΒ. ΠΙ. ΟΑΡ. IV. 

μην ωρα γ\ έ'φη, βονλενεα^αί πώζ τΐξ τονζ άνδρας 

41 άπελά άπο τον λόφου, ενταύθα ΙΒενοφών ορά τον 
ορονς την κορνφήν νπερ αντον τον εαυτών ΰτρατεύ- 
αατοζ ούβαν , καΐ άπο ταύτης εφοδον επΙ τον λόφον 
έ'ν&α ηΰαν οί πολεμιοί, καΐ λεγεν Κράτιβτον, ώ Χει- 
ρίόοφε, ημΐν ΐεό^αι ως τάχιστα επΙ το άκρον, ην γαρ 
τοϋτο λάβωμεν^ ου δυνήοονταυ μενειν οί ύπερ της 
οδοϋ. αλλά, ει βούλει, μένε επΙ τω ΰτρατεύματι^ εγώ 
δ' έ^έλω τΐορενεβ^αι' εί δε χρχιζεις, πορεύου επΙ το 

42 όρος, εγώ δε μενώ αυτοϋ. Άλλα δίδωμί αοι, εφη ό 
Χείρίΰοφος, δπότερον βονλευ ελέΰ^αυ. ειπών 6 Ξενο- 
φών ότι νεώτερος έβτιν αίρείται πορενεα^αι, κελεύει 
δε οι αυμπέμφαι από του ότόματος άνδρας- μακρόν 

43>/β:ρ ην από της ούρας λαβείν, και ό Χειρίΰοφος 
ύυμπέμπει τους από του ΰτόματος πελταότάς, έλαβε δε 
τους κατά μέβον πλαιύιου. ΰυνέπεύ^αι δ' εκέλενΰεν 
[αυτούς] καΐ τους τριακόσιους ους αυτός είχε των επί- 
λεκτων επί τω ότόματι τοϋ πλαισίου. 

44 έντεϋΟ'εν έπορεύοντο ως εδύναντο τάχιστα, οί δ' 

επι τοϋ λόφου πολέμιοι ως ένόησαν αυτών την πορειαν 
επί τό άκρον, εύΟ-ύς και αυτοί ώρμησαν άμιλλάσ&αι 

4δ επί τό άκρον, καί ενταύθα πολλή μεν κραυγή ήν 
τοϋ Ελληνικού στρατεύματος διακελευομένων τοις εαυ- 
τών, πολλή δε κραυγή τών άμφί Τισσαφέρνην τοις 

4.% εαυτών διακελευομένων. Ξενοφών δε παρελαύνων επί 
τοϋ ίππου παρεκελεύετο' "Ανδρες, νϋν επί τήν Ελλάδα 
νομίζετε άμιλλάσ&αι, νϋν προς τους παΐδας καΐ τάς 
γυναίκας, νϋν ολίγον πονήσαντες άμαχεί τήν λοιπήν 

40 ωρκ δ' '^φη 41 ορά οηι. Ο || μενώ αντονς 42 πότερον 
βονλει II αιρεϊ6ϋ•(χι 43 [αντονς] ΜβΜαηίζ 44 ίΐ^-^υρ . . . έπί 
τό άκρον οηι. Ο 46 ίθΗϊπηι νϋν οιη. Ο || την λοιπόν. 



ΠΒ. III. ΟΑΡ. IV. V 115 

ηορενΰόμε^οί. Σωτηρίδας δΙ ύ Σεκνώνίος εϊπεν' Ονκ 47 
εξ ί'ΰον, ώ Ξενοφών ^ εΰμεν 6ν μίν γάρ έ(ρ ϊππον 
^Χϊίι *ν^ ^^ χαλεπώς κάμνω τήν άβτΐίδα φέρων, καΐ 48 
ί)^ άκονΰας ταϋτα κατατίηδήοαξ άπο τον ϊπτίον ώΟ'εΙταί 
αντον εκ της τάξεως καΐ τήν άβπίδα άφελόμενος ως 
εδννατο τάχιΰτα \^εχων^ έπορενετο' ετύγχανε δε καΐ 
θώρακα έχων τον ιπτΐίκόν' ώΰτ' έπιέζετο. καΐ τοΙς 
μεν εμηροβ&εν νηάγειν τιαρεκελενετο^ τοις δε οτίΐ<3%'εν 
τΐαριέναί μόλις επόμενος. ο^ ό' άλλοι ΰτρατιώται 49 
τταίονΰι και /3άλΑου(5'6 καΐ λοιδορονΰι τον Σωτηρίδαν, 
εβτε ήνάγκαΰαν <[άνα-^λαβόντα την άβπίδα τίορενεβΰ'αι. 
ο ^' άναβάς, εως μεν /3(%^ί^α ήν^ έτά τον ϊππον ήγεν^ 
επεί δε άβατα ι)ν, καταλιτιών τον ϊππον εΰπενδε ττεζΐ]. 
καΐ φ^άνονΰιν έπΙ τω άκρω γενόμενοι τους τίολεμίονς. 

έν&α δη οι μεν βάρβαροι βτραφεντες εφενγον ύ] V. 
εκαβτος εδννατο^ οι όέ "Ελληνες είχον το άκρον, οί 
δε άμφΐ Τιΰβαφερνην καΐ ^Αριαΐον άποτρατίόμενοι άλλην 
δδόν ωχοντο. οί δ\ άμφΐ Χειρίΰοφον καταβάντες 
εβτρατοτΐεδενοντο εν κώμη μεύτη πολλών άγαμων, 
ήΰαν δε και άλλαι κώ^αί πολλαι πλήρεις πολλών 
άγα&ών εν τούτω τω πεδίω παρά τον Τίγρητα π:οτα- 
μόν. ηνίκα δ' ήν δείλη εξαπίνης οί πολέμιοι επιφαί- 2 
νονται εν τω πεδίω, καΐ τών ^Ελλήνων κατέκοφάν 
τινας τών εΰκεδαβ μένων εν τω πεδίω κα^' άρπαγήν 
και γάρ νομαΐ πολλαΐ βοΰκημάτων διαβιβαζόμεναι εις 
το πέραν τον πόταμου κατελήφΟ'ηΰαν. ένταν%•α Τιΰ- 3 



πορενόαεΟ•οί. 47 Σωτηρίδας οΐβί, Σωττιρίδης Ο || ^ί ρθ8Ϊ 
Σωτ. ΟΊΏ.. Ο II ονν.οαώνιος. 48 [?%ωι;] ΜβΗάαηίζ \\ ωοτ' έτΐΐέξετο 



νοααι. 



116 ΙΙΒ. ΙΠ. ΟΑΡ. Λ\ 

ΰαφερνης καΐ οι <5νν αντω καίειν ετΐεχείρηβαν τάς 
κώμαζ. καΐ των Ελλήνων μάλα ή^νμηβάν τίνε£, εν- 
νοούμενοι μή τα επιτήδεια^ ει κα^Όί-ει/, ουκ εχοιεν 

4 ο:ιό%-εν λαμβάνοιεν. καΐ οΐ μεν άμφΐ Χειρίΰοφον 
άπγιόαν εκ της βοηϋ-ειας' 6 δε Ξενοφών επεί κατεβη^ 
τΐαρελαννων τάς τά^εος ηνίκα <^οι^ άπό της βοηθείας 

5 άττήντηΰαν [οΓ "Ελληνες] ελεγεν' ^Οράτε^ ώ ίίνδρες 
"Ελληνες^ νφιεντας την χώραν ήδη νμετεραν είναι; ά 
γαρ οτε έΰπενδοντο διεπράττοντο^ μή καίειν τήν βασι- 
λέως χώραν ^ ννν αντοι καί-Όυ^Μ/ ώ^ άλλοτρίαν. άλλ' 
εάν Ίίον καταλείτίωβί γε αντοΐς έτίΐτήδεια^ θίγονται 

6 και ήμας ένταν^α τίορενομένονς. άλλ\ ώ Χειρίΰοφε^ 
εφη, δοκεΐ ^ίΐοί- βοη^^εΐν επΙ τονς καίοντας ως νπερ της 
ημετέρας, ό <Ϊ£ Χειρίΰοφος είπεν' Ονκονν έμοιγε ίοκθΓ* 
άλλα και ημείς, έφη, καίωμεν\ καΐ οντω ^αττον παν- 
βονται. 

7 ^ΕπεΙ δε έτά τάς βκηνάς ήλ^ον, οί μεν αλλο^ 
τίερί τά επιτήδεια ήΰαν, ΰτρατηγοι δε καΐ λοχαγοί 
6υνΐ]6αν. και ένταϋΰ^α πολλή ί^ιχορ^α ήν. έν^εν μεν 
γάρ ορη ήν νπερνψηλα, έν^εν δε 6 ποταμός τοΰοϋτος 
βά^ος ώς μηδέ τά δόρατα νπερέχειν πειρωμένοις τον 

8 βά^ονς. άπορονμένοις ό' αντοΐς προύε?.^ών τις άνήρ 
' Ρόδιος είπεν' ^Εγώ Ο^ελω, ώ άνδρες, διαβιβάβαι νμας 
κατά τετρακιόχιλίονς οπλίτας, αν έμοί ών δέομαι νπη- 

9 ρετήΰητε και τάλαι^τοι^ μιβϋ'όν πορίβητε. ερωτώμενος 
δε δτου δέοιτο ^Αβκών , έφη, διβχιλίων δεήβομαΐ' 



3 έτΐΕ/είρίΰαν. 4 άπήεοαν \\ ίβηίΆνί Ιιΐο εκ γ7}? βοηλααίας, 
ΐη£Γ3, άπό της βοηλααίας \\ <(οι^ άτιό θί [οι ''Έλληνες] 8οΗ€ηΜ \\ 
άπο της βα%•είας. δ νφι^ντα || καιειν Β, βαίνειν Ο || αντοίς 
έτΐίτήδεια. 6 ώ? αηίθ νπερ οπι. Ο, 7 ανν^βαν ΒβΚάαηίζ, ένήΰαν 
0. 8 διαβιβάοαι νμ,ας Βοτηβηιαηη^ διαβιβάοαι ημ&ς Ο || ό'^ωααι. 



ΕΙΒ. III. ΟΑΡ. V. 117 

:ίολλά δ' ορώ πρόβατα καΐ αΐ^^α^ καΐ βονς καΐ ονονς, 
α άτίοδαρέντα καΐ φνΰηϋ'εντα ραδίως αν τίαρέχου την 
δίάβαΰίν. δεήόομαι, δε καΐ των δεΰμών οίς χρήβϋ'ε 10 
τΐερί τα νποζνγία' τοΰτοί^ ζεν^ας τονς άΰκονς τΐρος 
αλλήλους, δ()^6(?α^ εκαΰτον άόκον λίϋ•ονς άρτήΰας κα\ 
άφεΐζ ώβτΐερ άγκυρας εις το ϋδωρ , διαγαγών καΐ 
άμφοτερωΰ^εν δήΰας έταβαλώ ϋλην καΐ γην ετίίφορήΰω' 
οτι μεν οϋν ου καταδυθείτε αυτίκα μάλα εί'ΰεΰΘ'ε' 11 
τίάς γαρ άόκος δύ' άνδρας ε%εί του μή καταδϋναι. 
ώΰτε δε μ^ι 6λυϋ%'άνει,ν η ϋλη και η γη ΰχηΰει. άκου- 12 
(ία^ί- ταύτα τοις βτρατηγοΐς το μεν ενθύμημα χαρίεν 
έδόκει είναι, το δ' έργον αδύνατον . ήόαν γαρ οι κω- 
λύβοντες πέραν πολλοί ιππείς , οι εύΰ'ύς τοις πρώτοις 
ούδεν αν επετρεπον τούτων ποιεΐν. 

ίΐ/ταυΌ'α την μεν ύβτεραίαν επανεχώρουν εις τοϋμ- 13 
πάλιν [η προς Βαβυλώνα] εις τάς άκαύύτους κώμας, 
κατακαύβαντες έ'ν^εν ε^ΐ]ΰαν' ώΰτε οί πολέμιοι ου 
προΰήλαυνον , άλλα ε^εώντο και δ/^οίο^ ήΰαν ϋ'ανμά- 
ζουΰιν δ;Γ06 ποτέ τρε^Ι^ονται οι ''Έλληνες κα^ τί εν νω 
έχοιεν. ενταύθα οι μεν άλλοι ΰτρατιώται επι τα έπι- 14 
τηδεια τ^ΰαν' οι δε βτρατηγοί πάλιν 0υνηλ%Όν, καΐ 
βυναγαγόντες τους έαλωκότας ηλεγχον την κνκλθ3 
παΰαν χώραν τίς εκάβτη εί'η. οι δε ελεγον οτι τα 15 
προς μεοημβρίαν της επί Βαβυλώνα εί'η και Μηδίαν^ 
δι ήΰπερ ηκοιεν, η δε προς εω έπΙ Σοϋόά τε και 
^Εκβάτανα φφοί, ενϋ-α ^ερίζειν λέγεται βαβιλεύς, η δε 
διαβάντι τον ;τοτα|[ΑΟν προς εύπέραν επι Αυδίαν και 



10 οίς χρήσϋ•(χί \\ άγγνρας \\ εις Επΐβ το ύδωρ οιη Ο 11 ί'βεαΰΈ 
ολιβΟ'άναι. 13 υττανεχώρονν || [ύ} ηρος Βαβνλώνα] ΚβίΒΤίβ 

ύξήεΰαν \\ ^ανμάξονβι Τ (= Μθβηηαηηϊαηυδ), ^αυμάξείν 0. 
14 ηβαν. 1δ τζρος ηώ \\ φέρει. 



118 Ι^ΙΒ. III. Ο ΑΡ. V. 

Ίωνίαν φεροί, ή δε δίά των όρεων και πρόζ αρκτον 
10 τετραμμενη οτι εις Καρδονχονζ αγοι. τοντονζ δ\ 
εφαύαν οίκεΐν ανά τα ορη καΐ πολεμικούς είναι^ καΐ 
βαΰ ίλεως ουκ άκονειν, αλλά καΐ εμβαλεΐν ποτέ εις 
αντονς βαβίλίκην ΰτρατιάν δώδεκα μυριάδας ' τούτων 
δ' ουδέν άπονοβτηΰαί διά την δυϋχωρίαν. δπότε 
μεντοί προς τον βατράπην εν τω πεδίω 6πεί6αιντο^ 
καΐ έπιμειγνύναι υφών τε προς εκείνους καΐ εκείνων 

17 προς εαυτούς, άκούβαντες ταϋτα οι ΰτρατηγοί εκά^ίβαν 
χωρίς τους εκαβταχόόε φάβκοντας είδέναυ^ ούδ^εν [δϊ] 
δήλον ποίήΰαντες δπ;ο6 πορεύε6ΰ•αί εμελλον. έδότιευ 
δε τοις βτρατηγοΐς άναγκαΐον είναι διά των ορέων εις 
Καρδούχους έμβάλλειν' τούτους γάρ δίε?.ϋ•όντας έφαβαν 
εις Άρμενίαν ηξ,είν , ής 'Ορόντας ήρχε πολλής καΐ 
εύδαίμονος. εντεύθεν δ' ευπορον έφαΰαν είναι οποί 

18 τις έΟ^έλοί πορεύε6ΰ•αί. έπΙ τούτοις έϋ-ύόαντο^ όπως 
ήνίκα καΐ δοκοίη της ώρας την πορείαν ποιοΐντο' την 
γάρ υπερβολην των ορέων έδεδοίκεύαν μη προκατα- 
ληφ^είη ' καΐ παρήγγειλαν, επειδή δειπνήΰαιεν, βυόκεν- 
αΰαμένους πάντας άναπαύεΰ&αι, καΐ επεβ^αι ήνίκ αν 
τις παραγγέλλγι. 



-καδονρχονς. 16 άποοτήσαι || πείΰαιντο \\ έτζιμιγνηναι \\ ίφ' 
ώτί ηρος || εκείνον. 17 ονδεν δήλον άβί, ονδεν δε δήλον Ο , 
έμβάλλειν άβί, έμβαλεΙν Ο || ^' εντΐορον άβί;, ά' άτΐορον 0. 
18 ϋ'ύΰαιντο \\ βνβ-κευαοαμένους Ώί}ΐάοτ(, αν,εναοομύνους €. 



* ήνίκα ά' ην άμφΐ την τελενταίαν φυλακην καΐ 5 
ελείπετο της ννκτος όσον βκοταίονζ διελ^εΐν το τιεδίον^ 
τηνικαντα άναΰτάντες άτίο τΐαραγγέλΰεως τίορενόμενοί 
άφικνοννται ίίμα τη ημέρα τΐρος το οροζ. εν^α δη Ο 

* [Όσα μεν δη έν τ^ άναβάοει, έγένετο μέχρι της μάχης, Ι. 
καΐ οΰα μετά την μάχην έν ταΐς οπονδαΐς ας βαοιλενς ν,αΧ οί 
ϋνν Κύρω άναβάντες "^Έλληνες έττοιήοαντο, καΐ οοα τίαραβάντος 
τάς βτΐονδάς βκοίλέως ν,αϊ Τιοοαφύρνονς επολεμη^η προς τονς 
"Ελληνας έπακολον^οϋντος τον ΤΙεροιν,ον οτρατενματος, έν τω 
τίρόΰϋ'εν λόγω δεδήλωται. έηεϊ δε άφίαοντο ^ν^α δ μεν Τίγρης 2 
τιοταμός ηοίντάπααν άπορος ην διά το βάΟΌς 'καϊ μέγεθος, πά- 
ροδος δε ουκ ην, άλλα τα Καρδονχεια δρη απότομα νπερ αντον 
του ποταμού έγ,ρέματο, έδό-αει δη τοΙς οτρατηγοίς διά των 
ορέων πορεντέον είναι, ηγ,ονον γάρ των άλιβ^ομένων οτι εΐ 3 
διέλ&οιεν τά Καρδονχεια δρη, έν ττ} Αρμενία τάς πηγάς τον 
Τίγρητος ποταμού, ην μεν βονλωνται, διαβήΰονται, ην δε μη 
βονλωνται, περιίαβι. %αϊ τού Ενφράτον δε τάς πηγάς έλεγετο 
ον πρόοω τού Τίγρητος είναι, ■ααϊ εΰτιν όντως έχον. την δ' 4 
£19 τονς Καρδονχονς έμβολην ώδε ποιούνται, αμ-α μεν λαϋ'εΐν 
πειρώμενοι, άμα δε φ^άοαι πριν τονς πολεμίους ΆαταλαβεΙν 
τά άκρα.] 



ζί. Ξενοφώντος ν.νρου άναβάβεως λόγος τέταρτος. 

Ι. 1 — 4 άαιηη. Ώΐηάον/', § 2 — 4 οιη. 0. 

1 έπολέμηβε. 2 έδότιει δη ΟαδίαΙίο, \ί\)τΊ δε, οπΐ ΐη Τ 
8πρβΓ80ΓΪρίυηι βδί η \\ οτρατηγοΐς ΣβοηοΙανίηβ, ]ίΙ)Γί οτρατιώταις. 
3 Ευφράτον δε Οαβίαΐϊο, ενφράτον τε \ΐ\)τ\ || όντως ϊχον ΑΙ>Τ68€Η, 
ον το ΰτενον ΙΛή. 



120 Ι^ΙΒ. IV. Ο ΑΡ. Ι. 

Χδίρίΰοφοζ μεν ηγεΐτο τοϋ ΰτρατενματοζ λαβών το 
άμφ^ αυτόν καΐ τους γνμνητας πάντας^ Ξενοφών δε 
όνν τοίζ όπιβϋ-υφνλα^ίν οπλίταυς εΐπετο ονδενα έχων 
γνμνητα' ουδείς γαρ κίνδυνος έδόκει είναι μή τις ανω 

7 τΐορευομενων εκ τοϋ οπίβ^εν [^ανω] έτίΐβτίοιτο. καΐ 
επί μεν το άκρον αναβαίνει Λε^ρί^οφο^ πριν τιναξ 
αίΰ^έβ^αι των πολεμίων έπειτα δ^ υφηγεΐτο' εφείπετο 
δε άεΐ το υπερβάλλον τοϋ Στρατεύματος εις τάς κώμας 

8 τάς εν τοΐς αγκεΰί τε καΐ μυχοίς των ορέων, έν^α 
δη οι μεν Καρδοϋχοι εκλιπόντες τάς οικίας έχοντες 
και γυναίκας καΐ παΐδας έφευγον έπΙ τα ορη. τά δε 
επιτήδεια πολλά ην λαμβάνειν, ήβαν δε καΐ χαλκώ- 
μαΰι παμπόλλοις κατεΰκευαΰμέναι αι οίκίαι, ων οϋδεν 
έφερον οι "Ελληνες, ούδε τους ανθρώπους έδίωκον, 
ϋποφειδόμενοι, ει πως έΟ^ελήβειαν οι Καρδοϋχοι διιέναι 
αυτούς ώ^ δια φιλίας της χώρας, έπείπερ βαβιλει πολέ- 

9 ^ίθ6 ήβαν τά μέντοι επιτήδεια οτω τις επιτυγχάνοι 
έλάμβανεν' ανάγκη γάρ ην. οΓ (Ϊ£ Καρδοϋχοι ούτε 
καλούντων ύπτί^'κουον ούτε άλλο φιλικόν ούδεν δ'π^οί-'ουν. 

10 έπει δε οι τ^ΑδυταΓο^ των ^Ελλήνων κατέβαινον εις τάς 
κώμας άπό τοϋ άκρου ηδη Οκοταΐοι — διά γάρ το 
βτενήν είναι την οδόν ολην την ήμέραν η άνάβαόις 
αύτοις έγένετο καΐ κατάβαύις [εγένετο^ — τότε δη 
όυλλεγέντες τίνες των Καρδούχων τοΓ^ τελευταίοις 
έπετί^εντο, και άπέκτεινάν τινας και λί^οις και τοζεύ- 
μαΰι κατέτρωΰαν, όλι;^οι οντες' ε| άπροΰδοκήτου γάρ 

11 αύτοΐς έπέπεβε το Έλληνικόν. ει μέντοι τότε πλείους 



6 το άμφ' αντό || γυμνήτας βί ραιιΐΐο ρθ8ί: γνμνίτην \\ Ο ίο,ΐεο 
άνω ΆΏΪβ έπίοποιτο Γθρβίϋ. 7 ό'' έφηγεΖτο \\ εφείπετο δ' έιιεΐ. 
8 ϊφευγον ροδί; ■παΐδα.ς οιη. 0. 9 οτω Βίβρίιαηηβ, οτι 0. 10 Ο 
ίαίδο ροδί -Λατάβασις Γβρθϋί έγένετο. 



ΜΒ. IV. ΟΑΡ. Ι. 121 

ΰννελεγ'ηβοίν, εκίνδννενΰεν αν δίαφϋ'αοΎΐναί τΐολν τον 
βτρατενματος. καΐ ταντην μεν η^ν νύκτα όντως εν 
ταΐξ κώ^αι^ ηνλίβ^ηόαν' οι ^£ Καρδοϋχοί τίνρά πολλά 
εκαιον κύκλω επί των όρεων καΐ ΰννεβόων άλλήλονς. 

αμα δε τι] "ήμερα όννελΰ^οϋόί τοΓ^ ΰτρατηγοίς καΐ 12 
λοχαγοίζ των ^Ελλήνων εδο^ε των τε ντίοζνγίων τα 
αναγκαία καΐ δννατώτατα έχοντας τΐορεύεΰ^αι^ κατα- 
λιτίόντας τάλλα^ καΐ οΰα ήν νεωΰτΐ αιχμάλωτα άνδρά- 
τίοδα εν τι] ΰτρατια ηάντα άφεΐναυ. βχολαίαν γαρ 1^ 
εηοίονν τ'^ν Λορείαν τίολλά οντά τα υποζύγια καΐ τα 
αιχμάλωτα^ πολλοί δε οι επί τούτοις οντες απόμαχοι 
ϊ]6αν^ διπλάΰιά τε επιτήδεια έδει πορίζεβϋ'αι καΐ φερε- 
ό^αι πολλών των ανθρώπων όντων, δό^αν δε ταϋτα 
έκήρνζαν οντω ποιειν. 

ΈπεΙ δε άριβτήβαντες έπορεύοντο, νποότήΰαντες 14 
εν τω ΰτενω οί ότρατηγοί, εί' τι ενρίύκοιεν των είρη- 
μενων μη άφειμενον , αφί^ρουχτο , οΐ' (ϊ' έπείχ^οντο^ 
πλην ει τις εκλεφεν, οίον η π:αί-^ό^ έπι^νμήβας η 
γνναικός των ευπρεπών, καΐ ταύτην μεν την ημέραν 
όντως εκορεύ^ηοαν ^ τα μεν τι |[ία;^()^£ΐ/06 τα δε τι 
άναπανόμενοι. εις δε την νΰτεραίαν γίγνεται χειμων 15 
πολύς, άναγκαΐον δ ήν πορεύεό^αΐ' ον γαρ ήν Γκανά 
τάπιτήδεια. και ηγεΐτο μεν Χειρίΰοφος, ώπιβ^οφνλάκει 
δε ΐΕίενοφών. καΐ οί πολέμιοι ίύχνρώς επετίΰ^εντο, και 16 
ΰτενών όντων τών χωρίων εγγνς προόιόντες ετό^ενον 
καΐ εόφενδόνων' ωβτε ήναγκάζοντο οί "Ελληνες επι- 
διώχοντες καΐ πάλιν άναχάζοντες ΰχολη πορεύεΰϋ'αι' 



11 σννεβόων Σηάβτβ Γΐβο^βΐδθπ αϊϊαΐ. 1891 ρ. 753 80[ς[,, 
ΰννεώρων 0. 12 ταλλα. 14 ^ν τω ατενώ Βτβϋβηϋαοΐι, εν τω 
ατενω 0. 16 άναχάζοντες 8ηίάα8, άναγτιάζοντες 0. 



122 ί-ΙΒ• IV. ΟΑΡ. Ι. 

καΐ %-αμινά τταρήγγελλεν 6 ΐΞ^ενοφών νπομενείν , οτε 

17 Οί πολεμίΟί ίβχνρώζ έτίΐκέοιντο. έυταν%'α 6 Χειρίοοφο^ 
άλλοτε μεν οτε παρεγγνωτο νπέμενε , τότε δε ονχ 
ντίέμενεν , άλλ' Ύίγε ταχέως καΐ τιαρηγγνα επεβϋ'αι, 
ώΰτε δήλον ην οτν τΐραγμά τυ εΐ'η' ΰχολη δ' ονκ ήν 
ίδεΐν παρελϋ'όντι το αιτί-ον της ατΐονδηζ' ώ6τ£ η πορεία 

18 ομοία φνγΐ] έγίγνετο τοις οπυύ^οφνλα^ί. καΐ ενταν^α 
άτίο^νΎΐύκευ άνηρ άγαΰ-ός Λακωνικός Αεώννμος τοξεν- 
^είς δίά της άθτίίδος καΐ της βπολάδος εις τάς πλευ- 
ράς, και Βαβίας Αρκάς διαμπερές την κεφαλήν. 

19 επει δε άφίκοντο επί ΰτα^'μόν, εν&νς ώβπερ εΐχεν 
6 Ξενοφών έλΰ•ών προς τον Χ£ίρί(7οφον ητιάτο αυτόν 
οτι ούχ ϋπεμενεν^ αλλ' ήναγκάζοντο φεύγοντες άμα 
μάχεΰϋ^αι. και νυν δύο καλώ τε και άγαϋ•ώ άνδρε 
τέ^νατον καΐ ούτε άνελεΰΟ-αι ούτε ^άψαι εδυνάμε^-α. 

20 αποκρίνεται 6 Χειρίβοφος' Βλέ^ον, ^ψν^ ^ρός τά ορη 
και ίδε ώς άβατα πάντα έύτί' μία ά' αύτη οδός ην 
δρας ορΟ'ία, καΐ επι ταύτη ανθρώπων όραν ε^εβτί όοι 
όχλον τοΰοϋτον, οΐκατειληφότες φυλάττουΟι την θ'κ/^αίίίΐ^. 

21 ταϋτ εγώ εόπευδον και δια τούτο 6ε ούχ ϋπεμενον^ 
ει πως δυναίμην φ&άΰαι πρΙν κατειληφ^αι τήν ύπερ- 
βολήν' οι δ' ηγεμόνες ους εχομεν ου φαΰιν £ΐϊ^αί 

22 άλλην όδόν. 6 δε Ξενοφών λεγεί' '^λλ' εγώ εχω δύο 
άνδρας, έπε ι γαρ ήμΐν :π^ρα^^ατα παρεΐχον, ενηδρεύ- 
βαμεν, όπερ [καΐ] ημάς καϊ άναπνεϋβαι εποίηΰε, καΐ 
άπεκτείναμέν τινας αυτών, καϊ ζώντας πρού^υμήΰ-ημεν 
λαβείν αύτοϋ τούτου ένεκα όπως ηγεμόύιν είδόβι τήν 
χώραν χρηΰαίμε^α. 

&αμεινά \\ έτνιχέοιντο. 18 οπολάδος 8€Ίιη€Ϊά6ΐ\ πολάδος 0. 
19 τε^νάτον || καΐ οντε, δβά καΐ ον ϊ. Γίΐδ. 20 ί'δε. 21 πριν κατ- 
ειληφΟ'αι οιη. 0. 22 ίνιδρενοαμεν || όπερ ήμ&ς -καϊ άθΐ, όπερ 
και ημάς καΐ Ο [1 ξών Ο, ζώς Όΐηάοΐ'/" || αντονς τούτον || εί'δωσι. 



Ι.ΙΒ. IV. Ο ΑΡ. Ι. 123 

ΚαΙ εν^νς άγαγόντες τους άνΰ-ρώτίονς ηλεγχον 2Η 
διαλαβόντεζ ε'ί' τίνα είδεΐεν αλλην όάόν η την φανεράν. 
6 μεν ονν έτερος ονκ εφη μάλα πολλών φόβων προβ- 
€ίγομενων' έπεί δε ονδεν ώφελομον έλεγεν, δρώντος 
τον έτερον κατεΰφάγη. 6 δε λοιπός ελεξ,εν οτυ οντος 24 
μεν ον φαίη δίά ταυτοί είδέναι οτι αντώ ετύγχανε 
^νγάτηρ εκεΐ παρ άνδρΐ έκδεδομενη' αντός δ^ εφη 
Ύΐγηΰε6%^αι δννατην καΐ νποζνγίοις πορενεΰ^αι, 6δόν• 
ερωτώμενος ά' ει είη τι εν αντη δνβπάριτον χωρίον, 25 
εφη είναι άκρον ο ει μη τις προκαταλήφοιτο, αδύνατον 
εβεβΘ'αι παρελ^ειν. 

ίί/ταυΟ^α ^' εδόκει βνγκαλέβαντας >Ιο;^α}^ού5 καΐ 26 
πελταΰτάς καΐ των οπλιτών λέγειν τε τα παρόΐ'τα καΐ 
ερωτάν ει τις αντών εΰτιν οβτις άνηρ αγαθός εΟ^ελοι 
αν γενεβ^αι καΐ νποΰτάς εθελοντής πορενεβ&αι. νφί- 27 
ΰταται τών μεν οπλιτών ^Αριοτώννμος ΜεΟ'νδριενς 
\^Αρκάς^ καΐ ^Αγαύίας Στνμφάλιος ['^ρκα^] , άντι- 
όταόιάζων δε αντοΐς Καλλίμαχος Παρράΰιος \^Αρκάς 
και οντος^ εφη ε^έλειν πορενεβ^αι προΰλαβών εΰ'ελον- 
τάς εκ παντός τοϋ βτρατενματος' εγώ γαρ, ^ψν^ οίδα 
οτι εψονται πολλοί τών νέων εμοϋ ηγονμενον. εκ 28 
τούτον έρωτώβιν εί' τις καΐ τών γνμνήτων ταξιάρχων 
έ^ελοι βνμπορεύεΰϋ'αι. ύφ^'σταταί^'^ρί-ίίτδα^ Χίος, οςπολ- 
λαχον πολλοϋ α^ιος τη ΰτρατιά εις τα τοιαύτα εγενετο. 

ΚαΙ ην μεν δείλη, οι δ^ εκελενον αντονς εμφα- Π. 
γόντας πορεύε6ϋ•αι. καΐ τον ηγεμόνα δήόαντες παρα- 



24 δίά ταντα Ο, 8θά δια. ί. ταδ. άυο^πιπι 1ϋΐ;βΓ3,Γΐιιη, οοηίβϋί 
δτ] 11 Ύ]γΎ\οοί6%•αι. 25 δνΰ7ΐά^ιτον 8ηϊάα8 8. ν., Ζοη. 578, Εί. Μ. 
292, 31. ΡοΓΒΟη^ δναηόρίατον Ο |1 ττροκατοτλίίτΐΌΐτο || δυνατόν. 
26 6νγ%αλέ6α6ΰ•αί \\ οοτίζ οιη. 0. 27 ['^ρκώί[ 1)Ϊ8 θΐ ['/ίρκάί 

και. οντοζ\ Βίβείζορ. 28 γνμνιτών. 



124 Ι^ΙΒ. IV. ΟΑΡ. Π. 

δίδόαϋίν αντοΐζ, καΐ ΰνντίϋ'ενται, την μεν νΰκτα, 'ην 
λάβωΰί το άκρον, το χωρίον φνλάττείν, αμ,α δε τι] 
'ϊ]μερα τγι ΰάλταγγι ΰημαίνείν' καΐ τους μεν ανω ονταξ 
ίέναι έπΙ τονξ κατέχοντας την φανεράν εκβαβίν, αντοί 
δε βνμβοηχ^^ηβειν εκβαίνοντες ώζ αν δννωνται τάχιΰτα. 

2 ταντα βνν^έμενοί οι μεν έτίορενοντο ηλη&οζ ώζ διβχί- 
λίοί' καΐ νδωρ τιολν ήν ε| ονρανον' Ξενοφών δε έχων 
τονζ όπίΰ&οφνλακας ηγεΐτο ττρόζ την φανεράν έκβαΰιν, 
οΛως τανττι τη οδω οι %ολέμιοι τιροΰέχοιεν τον νουν 

3 καΐ όίξ μάλιβτα λά^οιεν ου τιεριιόντεξ. έπεί δε ήβαν 
έπΙ χαράδρα ον οπιΟ^οφνλακες ην έδει διαβάντας τιρόζ 
το δρΟ•^ον έκβαίνευν, τηνυκαντα έκνλίνδονν οι βάρβαρου 
δλοίτρόχονς [άμα^ιαίονζ] καΐ μείζονζ και έλάττονς, οι 
φερόμενοι τζρόζ τάς πέτρας παίοντες διεβφενδονώντο ' 
και τίαντάπαβιν ονδε πελάβαι οίον τ' ην τη ει6όδω. 

4 ένιοι δε των λοχαγών ^ ει μη ταύτη δνναιντο, άλλη 
έπειρώντο' καΙ τοίί)τα έποίονν μέχρι βκότος έγένετο' 
έπεΙ δε φόντο αφανείς είναι άτίΐόντες, τότε άπηλ^ον 
έπι το δείπνον έτνγχανον δε και άνάριΰτοι όντες. 
\αντων οι δτιιβ&οφνλακήΰαντες]. οΓ μέντοι πολέμιοι 
ονδεν έπανΰαντο δι' όλης της νυκτός κνλινδονντες τους 
λί&ονς' τεκμαίρεβ^αι δ' ην τω -φόφω. 

5 οΓ (5' έχοντες τον ηγεμόνα κύκλω ηεριιόντες κατα- 
λαμβάνονβι τους φύλακας άμφΐ πϋρ καθήμενους" και 
τους μεν κατακαίνοντες τους δε καταδιώ^αντες αύτοΙ 



II. 1 ονμβοηϋ^ηοεη' έ-αβαίνοντες Μΐ(Γ€ίΐ(8, ανμβονλής ΐνεν.εν 
βαίνοντες 0. 2 ^ν.φαοιν || ν.αϊ Εΐιΐιβ ώ? μάλιοτα 0. οία. || ττερι- 
ιδόντες. 3 έττί χαράδρα οί ϋ, ετηχαραδραίοι Ο |1 το ορϋ'ριον 
όλατρόχονς 8ΐίίάα8 8. τ., όλοτρόχονς άβί, δλοι τροχονς Ο 
[άμα^ιαίονς] €(/0, άμαξαίονς 0. 4 ταντην δνναιντο || [αυτών οΐ 
6π^6^ο^ρνXα-Λ^\οαντες] €()0, οτηαϋΌφνλατιίοαντες Ο || ροδί ηολέμιοι 
δβίΐιήΙπΓ ίη Ο ^1θ88βπΐίΐ: φοβούμενοι δήλον ότι. 



ΕΙΒ. IV. ΟΑΡ. II. 125 

ένταν^^ 'έμενον ω^ το άκρον κατέχοντες, οϊ δ' ου 6 
κατεΐχον^ άλλα μα^το^ ήν νπερ αυτών τταρ' ον ην η 
ΰτενή αντη δδός εφ γι εκάΰ•ηντο οΓ φνλακεα. έφοδος 
μέντοι αντό^^εν έτά τους υΐολεμίονς ην οι έτά ττ} φανερά 
οδω εκά^ηντο. καΐ την μεν νύκτα ενταν^α δυηγαγον ' 7 
έπεί δ^ ημΕρα ντΐεφαονεν, ίπορθΰοντο ΰίγΐ] Συντεταγμένοι 
έτά τους πολεμίονς' και γαρ δμίχλη εγένετο^ ώβτ' 
ελα&ον έγγνς ττροόελΟ'όντες' έπεί δε είδον αλλήλους, 
[και] η τε ΰάλττίγ'ξ [δπ] εφΰ'έγξ,ατο καΐ άλαλά^αντες 
ΐεντο έπΙ τους άνΟ-ρώτιους. οϊ δε ουκ εδέ^αντο, άλλα 
λιτίόντες την δδόν φεύγοντες ολίγοι άπεΰ^νηβκον' 
εϋξωνοι γαρ ήύαν, οι δε άμφΐ Χειρίΰοφον άκούόαντες 8 
της ΰάλπιγγος εύ&υς ΐεντο ανω κατά την φανεράν 
δδόν άλλοι δε των ατρατηγών κατά άτριβεΐς δδοϋς 
επορεύοντο η ετυχον εκαύτοι όντες, καΐ άναβάντες ώς 
εδύναντο άνίμων αλλήλους τοις δόραβι. καΐ ούτοι 9 
Λρώτοι όυνέμει^αν τοις τιροκαταλαβονβι το χωρίον. 

Ξενοφών δε έχων των οτίΐΰ^οφυλάκων τους ήμί- 
ύεις έπορεύετο ηπερ οι τον ηγεμόνα έχοντες" εύοδω- 
τάτη γαρ ην τοΓ^ ύτίοζυγίοις' τους δ\ ήμίόεις ότΐΐό^εν 
των υποζυγίων έτα^ε. πορευόμενοι δ' έντυγχάνουόι 10 
λόφω ύτΐερ της ό^ου κατειλημμένω υπό των πολεμίων, 
ους η άπ^οκοψαι, ην ανάγκη η διεζεϋχ^αι άπό των άλλων 
"^Ελλήνων, καΐ αύτοι μεν αν έπορεύ^ηΰαν ηπερ οι 
άλλοι, τά δε υποζύγια ουκ ην άλλτ} η ταύττ} έκβήναι. 
έν%'α δη παρακελευβάμενοι άλλήλοις προββάλλουβι προς 11 



7 ήμερα έτΐέφαινεν \\ ηροοελ^όντες 0^ , προελ^όντες ρΓ 
Β,ηίθ 7} τε οάλπιγξ Ο ίΈΙδΟ αάά. καΙ || έφ^έγ^ατο άβί, Οο})6ί;, 
έπεφ^έγξατο Ο || άλλκλάξαντες \\ Ϊεντο (ϋβηι. § 8). 8 άν,ρι^εΐζ \\ 
ήδνναντο || άνείμων. 10 ήν άνάγγ.7] 0^ , ην ΐ ιηαΐ'^., άνάγζη ρΓ. 
11 τίαραν,ελενοάίίενοί, ί. ταδ. παρίχτιελεν 



126 ί-ΙΒ. IV. ΟΑΡ. Π. 

τον λόφον όρ^ίΟίζ τοΐζ λόχοίζ^ ου κύκλω αλλά χατα- 
λιτίόντεζ αφοδον τοΐξ ττολεμίοις, ει βονλοίντο φεύγεον. 

12 χαΐ τέως μεν αντονς αναβαίνοντας οπτ} έδννατο εκα- 
βτος οί βάρβαροι, ετό^ενον καΐ £/3αλλοι/, εγγύς δ^ ον 
τΐροΰίεντο, αλλά φνγΐ] λείηονβι το χωρίον, καΐ τοντόν 
τε παρεληλύ^εΰαν οι "Ελληνες καΐ έτερον δρώΰιν 
έ'μτίροΰ&εν λόφον κατεχόμενον έπΙ τούτον αύ&ις έδόκει 

13 πορενεΰ^^αι. εννοήΰας δ^ 6 ΐΞ^ενοφών μη, εί έ'ρημον 
καταλίποί τον έαλωκότα λόφον, [και] πάλιν λαβόντες 
Οί πολέμιοι επι&οΐντο τοις νποζνγίοίς παριονβιν — 
έπϊ πολύ δ^ ήν τά υποζύγια άτε διά ΰτενης της οδού 
πορενδμενα — καταλείπει επΙ τού λόφον λοχαγούς Κηφ ι- 
ΰόδωρον Κηφιΰοφώντος ^Α%•ηναΐον και ^Αμφικράτην 
Άμφιδήμον Ά%•ηναΐον και ^ Αρχαγόραν Άργεΐον φυγάδα, 
αυτός δε ύύν τοις λοιποϊς επορεύετο έπϊ τον δεύτερον 
λόφον, καΐ τω αντω τρόπω και τούτον αιρούβιν. ύ 

14 έτι δε αντοΐς τρίτος μαβτός λοιπός ην πολύ 
όρΟ^ιώτατος 6 ύπερ της έπϊ τω πυρί καταληφϋ'είΰης 

15 φυλακής της νυκτός υπό των έϋ'ελοντών. επεί ό' 
εγγύς εγενοντο οΓ "Ελληνες, λείπουβιν οί βάρβαροι 
αμαχητί τόν μαΰτόν, ώβτε Θ'αυμαβτόν πάΰι γενεβ&αι 
και ύπώπτευον δείύαντας αυτούς μη κυκλω&εντες 
πολιορκοΐντο άπολιπεΐν. οι δ άρα από τού άκρου 
κα^ορώντες τά όπιβ^εν γιγνόμενα πάντες έπϊ τους 

16 οπισθοφύλακας εχώρουν. και Ξενοφών μεν <3ύν τοΓ^ 
νεωτάτοις άνέβαινεν έπϊ τό άκρον, τους δε άλλους 



όρΟ-ίοις, ι ί. Γ^δ. 12 οποί (| έδννατο Οοϋεί, έδνναντο € 

■προσίεντο 0^ , τΐροίεντο ρΓ. 13 ■λκταλίποί Βοηιοηωιη, κατα- 

λίτιη Ο II ήλω-Λοτα \\ [καΐ] πάλιν Βϋΐιηβίάβν || έπι&οΐντο 0^ , έπι- 
^ώντο ρΓ II ν,ηφείοόδωρον, -κηφειοοφώντος \\ αί'ρονσιν. 14 όρθ'ριώ- 
τατος ρΐ', οογγ. 0^ || καταλείφϋ-είοης || έΰ^ελοντών Βνθ(Ια6ΐΐ8, έ&ε- 
λόντων ^. Ιό άμαχητεί \\ ^ναλωΰ-έντες, κυκ ΐ. Γίΐδ. 



ΠΒ. IV. ΟΑΡ. II. 127 

έκελενόεν νπάγειν^ όπως οι τελευταίοι λόχοι τίροΰμει- 
^£ίαν, καΐ Λροελ^όντας κατά την οδόν εν τω δμαλω 
ϋ-εόϋ'αί τα οτίλα είπε. 

καΐ εν τούτω τω χρόνω ήλΟ-εν ^Αρχαγόρας ό 17 
^Αργεΐοζ πεφενγώς καΐ λέγει ωξ άπεκόπηβαν από τον 
λόφου καΐ δτ^ τε^ναΰι Κηφιβόδωρος καΐ Άμφικράτης 
καΐ <^οί)> άλλοι δ(706 μη (5;λα^α£ΐΌΐ κατά της πέτρας 
προς τους οπιβϋΌφνλακας άφίκοντο. ταϋτα δε δια- ΐδ 
πραζάμενοι οι βάρβαροι ήκον επ άντίπορον λόφον 
τω μαότω' καΐ 6 Ξενοφών διελέγετο αύτοΐς δι έρμηνέως 
περί βπονδών και τους νεκρούς άπγιτει. οϊ δε έφαβαν 19 
άποδώβειν εφ' ω μη καίειν τάς οικίας, ΰυνωμολόγει 
ταύτα ό ^^νοφών. εν ω δε το μεν άλλο βτράτευμα 
παρηει, οι δε ταϋτα διελέγοντο, πάντες οι εκ τούτου 
τοϋ τόπου ΰυνερρύηβαν ενταύθα [οι πολέμιοι], και 20 
επεί ηρζαντο καταβαίνειν από τοϋ μαότοϋ προς τους 
άλλους ένϋ'α τα όπλα έκειντο^ ΐεντο δη οι πολέμιοι 
πολλω πλήΰ'ει και ^ορύβω' καΐ επεΙ έγένοντο έπΙ 
της κορυφής τοϋ ^«^αστοϋ αφ' ου Ξενοφών κατέβαινεν, 
έκυλίνδουν πέτρους' καΐ ενός μεν κατέαζαν το ΰκέλος, 
Ξενοφώντα δε ό ύπαβπιβτης έχων την άβπίδα άπέλιπεν' 
Εύρύλοχος δε Αουβιεύς \^Αρκάς] προΰέδραμεν αύτω 21 
οπλίτης, και προ άμφοΐν προβεβλημένος άπεχώρει, καΐ 
οι άλλοι προς τους Συντεταγμένους άπηλΰΌν. 

εκ δε τούτου πάν όμοϋ εγένετο το '^Ελληνικόν, καΐ 22 
εΰκήνηύαν αύτοϋ εν πολλαΐς καΐ καλαΐς οίκίαις και 



16 τιρομί^εικν. 17 -κηφεισόδωρος || ζοί'} άλλοι ΒϋΙιβηΜ || άλό- 
μενοι. 19 τάς οί-αίας ρΓ, ς[ηίΙ)υ8 νβΛίδ 0^ ΐ. ια3,Γ§. Εοίά. τε 
■καϊ τάς ν,ώμ,ας || ηάντες οϊ ρΓ, αοοβηίαδ δπρβΓ οι βΐ'αδπδ θδί || 
ροδί ένταν^α 0^ 8. ν. αάά. ί'αταντο \\ [οί ττολεμιοι] ΒοΗηβίάβν. 
20 Ϊεντο, \. ταδ. ο || -Λατέα^ε. 21 [Άργ.άς'] ΟοΙβί \\ βεβλημένος. 



128 Ι-ΙΒ. ΙΥ. ΟΑΡ. Π. 

έΛντΐ]δείοΐζ δαφίλεΰι' και γάρ οίνος πολνζ ην ^ ώβτε 

23 εν λάκκοίζ κονίατοΐς είχον. Ξενοφών δε καΙ Χειρί- 
βοφοζ διετίρά^αντο ώΰτε λαβόντες τους νεκρούς άπε- 
δοΰαν τον ηγεμόνα' καί πάντα εποίηΰαν τους άπο^α- 
νοϋΰίν εκ των δυνατών ώόπερ νομίζεται άνδράΰιν 
άγα%ΌΪς. 

24 τί] δε νβτεραία άνευ ηγεμόνος έτΐορενοντο' μαχό- 
μενοι δ^ οι Ίίολέμυοί καΐ οτίτ} εί'η ύτενον χωρίον προ- 

25 καταλαμβάνοντες εκώλνον τάς παρόδους, οπότε μεν 
ούν τους πρώτους κωλύοιεν, Ξενοφών όπιβ^εν έκβαί- 
νων προς τα όρη έλυε την άπόφραζίν της δδοϋ τοις 
πρώτοις ανωτέρω πειρώμενος γίγνεΰ^αι των κωλυόντων, 

26 οπότε δε τοις όπιβ^εν έπυ%•οΐντο^ Χείρίβοφος έκβαίνων 
και πειρώμενος ανωτέρω γίγνεΰ%-αι των κωλυόντων 
έλυε την άπόφρα^ιν της παρόδου τοις όπιβ^εν' και 
άεΐ οϋτως εβοή^ουν άλλήλοις κα\ ίβχυρώς αλλήλων 
επεμελοντο. 

27 ην δε καΐ οπότε αυτοΐς τοις άναβαΰι πολλά πράγ- 
ματα Λαρ£Γ;|^02^ οί βάρβαροι πάλιν κατα|3α<-νου(?ίΐ^• ελα- 
φροί γάρ ήΰαν ώότε καΐ εγγύ^εν φεύγοντες άποφεύγειν' 

28 ούδεν γάρ είχον άλλο η τόξα και ΰφενδόνας. άριΰτοι 
δε καΐ το^όται ηύαν' είχον δ^ε τόξα εγγϋς τριπηχη, τά 
δε τοξεύματα πλέον η διπήχη' είλκον δε τάς νευρ( 
οπότε τοξενοιεν προς το κάτω τοϋ τόξου τω άριβτερ 
ποδΙ προύβαίνοντες. τά δε τοξ,εύματα εχώρει διά τώι 
άβπίδων καΐ διά των ϋ-ωράκων, έχρώντο δε αντοΐξ. 



25 τονς τιρώτονς, ι. Γίΐ8. νς θί ρώτ, ρΓ νϊάθίυι• 1ΐ3,1)ΐιί886 τά ι 
τΐαρόδονζ \\ γίνεα^αί 27 έγγν^Έν φ^νγειν ρΓ, ί. ιπατ^. ^^ βυρι 
ρΐβνίί; φενγοντες άηο. 28 τά 8ε το^ενματα τΐλέον η $ιπηχη ρ^ 
οιη., 0^ ί. ιπαΓο•. ο,άά. , ηπηο πλέον θί πτιχτ] νίχ οο^ηοδοϊ ροδ] 
δπηί II ηροςβαίνοντες ρι, 0^ οογγ. || έχώρει Ο^ , χωρεί ρΐ'. 



ί 



1,ί\). IV. ΟΑΡ. II. III. 129 

οί^Έλληνεζ, επεί λάβοιεν, άχοντίοΐζ έναγκνλώντες. εν 
τοντοίζ τοΐζ χωριοις οι Κρητες χρηβιμώτατοί έγένοντο. 
ήρχε δε αυτών Στρατοκλής Κρής. 

Ταντην δ αν τήν ημ,εραν ΎΐνλίΰϋΊίΐύαν εν ταΓ^ΙΠ. 
κώμαις ταΐ^ ντίερ τοϋ πεδίον παρά τον Κεντρίτην 
τίοταμόν, ενρος ώς δίπλε^ρον, ος ορίζει την Άρμενίαν 
καΐ την των Καρδούχων χώραν. καΐ οί "Ελληνες έν- 
ταν^α άνεπνενβαν αΰμενοι ίδόντες πεδίον απείχε 
δε των όρεων 6 ποταμός εξ, η επτά ϋτάδία των Καρ- 
δούχων, τότε μεν ονν ηνλίβΘ^ηΰαν μάλα ηδέως καΐ 2 
τάπιτηδεια έχοντες κα\ πολλά των παρεληλνΟ^ότων 
πόνων μνημονεύοντες. επτά γάρ ημέρας οβαΰπερ έπο- 
ρεύ&ηΰαν δια των Καρδούχων πάύας μαχόμενοι διετέ- 
λεΰαν, καΐ επα^ον κακά ο6α ονδε τά ΰύ μπάντα νπό 
βαΰίλ^ως καΐ ΤιΟοαφερνονς. ώς ονν άπηλλαγμένον 
τούτων ηδέως έκοίμήΘ'ηΰαν. 

"Αμα δ^ε τη ημέρα ορωβιν ιππείς πον πέραν τον 3 
πόταμου έξωπλιΰμένονς ώς κωλύΰοντας διαβαίνειν^ 
πεζούς δ^ επί ταΐς όχ%'αις παρατεταγμένους ανω των 
ιππέων ώς κωλύΰοντας εις την Άρμενίαν έκβαίνειν. 
ηΰαν δ^ ούτοί^ Όρόντα καΐ Άρτούχα ^Αρμένιου καΐ 4 
Μάρδου καΐ Χαλδαΐου μιΰ^οφόροί. ελέγοντο δε οι 
Χαλδαΐοι έλεν&εροί τε και αλκιμοι ίΐι/αί* όπλα ό' είχον 
γέρρα μακρά καΐ λόγχας. αί δε οχ%^αι ανται £φ' ων 5 
παρατεταγμένοι ούτοι ηβαν τρία η τέτταρα πλέ%•ρα 
από τον ποταμού άπεΐχον οδός δε μία όρωμένη ην 
αγονβα ανω ώΰπερ χειροποίητος" ταύτη έπειρώντο δια- 



III. 1 ροδί πεδίον 0^ 8. ν. α,άά. τον \\ θχ νβδίί^ϋδ ρΓ άνεπ . . 
ϋ(χν Ηιι^ ρΓθΙ)3,1>ί1ϋθΓ οοηίβοίΐ άνέτΐνενααν, άνεπανοαντο 0^. 
4 Μά^δοι Βΰΐιηβίάβν, Μαρδόνιοι Ο, 8β(1 ο ρηυδ ί. ιέ8. δ τανττιν 
έτΐειρώντο. 

Χθηορίιοηΐίβ Αηαΐϊ&βΐδ, τβο. Οβιηοΐΐ. Εά. ιη&ίοΓ. 9 



130 Ι^ΙΒ. IV. ΟΑΡ. III. 

6 βαίνειν οί '^Έ?Ληνες. εττεί δε' πειρωμενοίς τό τε νδωρ 
νπερ των μαβτών εφαίνετο^ καΐ τραχύς ην 6 ποταμός 
μεγά?^θίς λί^Οίς καΐ όλιόΟ^ηρους^ χαΐ οντ εν τω νδατι, 
τα οΛλα ήν εχειν' ει δε μη, ηρπαζεν 6 ποταμός" επί 
τε της κεφαλής τα οπΑα εΐ τις φεροί, γυμνοί εγίγνοντο 
προς τα το^ενματα και τάλλα βελη' άνεχώρηόαν καΐ 

7 αντον εΰτρατοπεδενΟαντο παρά τον ποταμόν. έν&α δε 
αντοι την πρόβ&εν νύκτα ηΟαν έπι τον ορονς έώρων 
τους Καρδονχονς π:ολλού5 ΰννειλεγμένονς εν τοΓ^ οπλοις. 
ένταν^α δη πολλή ά&νμία ην τοΓ^ "Ελληβιν, 6ρώ6ι. 
μεν τον πόταμου την δνβπορίαν, ορώΰι δε τονς δια- 
βαίνειν κωλνβοντας, δρώβι δε τοΓ^ διαβαίνονΰιν έπι- 
κειβομενονς τονς Καρδούχονς όπιβΟ'εν. 

8 ταντην μεν οϋν την ημέραν καΐ νύκτα έμειναν 
εν πολλΐ] απορία οντες. Ξενοφών δε οναρ είδεν' 
έδο^εν εν πεδαις δεδεό^αι, ανται δε αντω αντόμαται 
περιρρνηναι, ώΰτε λν&ηναι και διαβαίνειν ό:;ΓΟ(?θί/ 
έβούλετο. έπεί δε δρ-θ^ρο^ ήν, έρχεται προς τον Χειρί- 
ϋοφον καΐ λέγει δτί- ελπίδας έχει καλώς έβεβϋ'αι, καϊ 

9 διηγείται αντω το οναρ. ο δε ηδετό τε και ώς τό,χιβτα 
έως νπέφαινεν εϋ^νοντο πάντες παρόντες ο/" ΰτρατηγοί' 
καΙ τα ιερά καλά ην εν&νς έπΙ τον πρώτον, και άπιόντες 
από των ιερών οι ϋτρατηγοί [καϊ λοχαγοΥ] παρήγγελλον 
τη βτρατια άρι6τοποιεΐ6^αι. 

10 και άριΰτώντι τω ΐΞ^ενοφώντι προΰέτρεχον δύο 

νεανίΰκοι' ί^δεΰαν γάρ πάντες ότι έ^είη αντω καϊ άρι- 
ύτώντι και δειπνονντι προΰελϋ'εΐν και ει κα&ενδοι 



6 ε'ί' τις 0^ τις ρΓ. 7 δνβπορείαν. 9 έττΐ τον πρώτου ρΓ | 
άπο τον πρώτον 0^ || [τιαϊ λοχαγοί] δοΤιβηλΙ. 10 δύο νεανίαν,οι | 
Μα886 Γΐβοΐίθίδβη αηηαΐ. 1893 ρ. 162, νεανίαπω Ο \\ έ^ήει. 



ΕΙΒ. IV. ΟΑΡ. ΠΙ. 131 

ετίεγεί'ραντα είτιεΐν^ εϊ χίς τι ^χοι των τίρ'ος τ^ν τίόλε- 
μον. καΙ τότε ελεγον οτι τνγχάνοιεν φρύγανα ΰνλλέ- 11 
γοντεζ ώζ έπΙ τΐνρ^ καπειτα κατίδοιεν εν τω τίέραν 
εν πετραις καϋ'ηκονβαις έπ αντον τον ποταμον γέροντα 
τε καΐ γυναίκα καΐ παιδίύκας ωβτιερ μαρβίκονζ ιματίων 
κατατίϋ'εμένονζ εν πέτρα άντρώδεί. ίδονϋυ δε ΰφίβι 12 
δό^αυ άΰφαλεζ είναι διαβήναυ' ονδε γαρ τοΐς τίολεμίοΐζ 
ιππενβί τΐροΰβατόν είναι κατά τοϋτο. εκδνντες δ' έφα- 
βαν έχοντες τα εγχειρίδια ^'ΐ'ΐίϋΌ^ ως νενΰόμενοι δια- 
βαίνειν' τίορενόμενου δε τζρόΰ^εν δίαβτιναί πρΙν βρέ^αυ 
τα αίδοΐα' καΐ διαβάντες, λαβόντες τα ιμάτια τίάλιν 
Ίΐκειν. 

εν^νς ονν ΐΞ^ενοφών αυτός τε έότΐενδε και τοΓ^ 13 
νεανίΰκοις έγχεΐν εκέλενε καΐ εϋχεβ^αι τοις φήναόι 
^εοΐς τά τε όνείρατα καΐ τον πόρον καΐ τά λοιπά 
άγα^ά έπιτελέΰαι. ΰπείύας δ' εύ^υς ήγε τους νεανί- 
βκους παρά τον Χειρίβοφον, και διηγούνται ταντά. 
άκούύας δε και ο Χειρίΰοφος βπονδάς έποίει. ύπεί- 14 
βαντες δΐ τοις μεν άλλοις παρήγγελλον ΰυ6κευάζεύ%•αι^ 
αύτοΙ δε ΰυγκαλέβαντες τους ΰτρατηγοϋς έβουλεύοντο 
όπως αν κάλλιβτα διαβαΐεν καΐ τους τε έμπροΰ^εν 
νικωεν καΐ υπό των όπιβ^εν μηδέν πάΰχοιεν κακόν, και ι δ 
έδο^εν αύτοΐς Χειρίΰοφον μεν ηγεΐΰ^αι και διαβαίνειν 
έχοντα το ημιου του ΰτρατεύματος ^ το δ^ ημιΰυ έτι 
ϋπομένειν ΰϋν ΐΞίενοφώντι^ τά δε υποζύγια και τον 
όχλον εν μέόω τούτων διαβαίνειν. 

έπει δε ταϋτα καλώς είχεν έπορεύοντο' ήγοϋντο ιβ 



έπαγείραντα. 11 κατίδοίεν, δβά κα^^^ ί. γ3,8., ΆηίβΆ ραθη- 
πΐΐίπια ίΐοοβηίπιη 1ια.Ι)βΙ)3.1: || μαρβίπτΐονς. 12 γνμνά ρΓ, 8βά. βαά. 
πι ΟΟΓΓ. ίη γυμνοί \\ ηενβόμενοι. 13 ϊοηενδε || ταντά δοΗηβϊάεν^ 
ταντκ 0. 14 ν,αϊ ρΟδΙ; άν,ονοας δ^ε 0^ 8. ν. αάά. 



132 Ι^ΙΒ. IV. ΟΑΡ. III. 

ό' Οί νεανίβκοί εν άριΰτερα έχοντες τον ποταμόν 
δδοζ δε ην έπΙ την δίάβαόιν ώς τέτταρες βτάδίοι. 

17 :ίορενομε'νων δ^ αυτών άντιπαργιβαν αί τά^εΐζ των 
ι-χτίέων. εττείδή δε ήόαν κατά την δίάβαβιν {καΐ τάς 
οχΟΌίς] τον ποταμού, ε^εντο τα όπλα, κα\ αντόζ πρώ- 
τος Χειρίόοψος βτεφανωΰάμενος καΐ άποδνς ελάμ- 
βανε τά όπλα καΐ τοις άλλοις παβι παρήγγελλε, και τονς 
λοχαγούς έκελενεν άγειν τονς λόχονς όρΰ^ίονς, τους μεν 
εν άριβτερα τονς ά' εν δε^ια εαυτόν, και οι μεν μάντεις 

18 εΰφαγιάξοντο εις τον ποταμόν οι ^6 πολέμιοι έτό^ενον 

19 ζαΐ εΰφενδόνων' αλλ ονπω έ^ικνονντο' επεϊ δε καλά 
ην τά 6φάγια, επαιάνιζον πάντες οί ΰτρατιώται και 
άνηλάλαξον , ΰννωλόλνζον δε καΐ αι γνναΐκες άπαβαι. 
τΐολλαΐ γάρ ήΰαν εταίραι εν τω βτρατενματι. 

20 καΐ Χειριΰοφος μεν ένέβαινε κα\ οί βνν έκείνω' 
ο δε ΐΕίενοφών τών οπιβ^οφυλάκων λαβών τους εύζωνο- 
τάτους εΰ^ει ανά κράτος πάλιν έπι τον πόρον τον κατά 
την εκβαΰιν την εις τά τών ^Αρμενίων ορη, προβποιού- 
μενος ταύτη (^^α/^ά^ άποκλείβειν τους παρά τον ποτα- 

21 μον ιππείς, οί δ\ πολέμιοι ορώντες μεν τους άμφΐ 
Χειρίΰοφον εύπετώς το ϋδωρ περώντας , ορώντες δε 
τους άμφΐ Ξενοφώντα ζέοντας εις τοΰ^π:»:^^!/, δείΰαντες 
μη άποληφϋ'είηβαν φεύγουβιν ανά κράτος ως προς την 
του πόταμου άνο3 έκβαβιν. έπεΙ δε κατά την ό(5^όν 

22 έγενοντο, ετεινον άνω προς το ορός. Αύκιος ό' ό την 
τά^ιν έχων τών ιππέων καΐ Αίβχίνης ο την τάξ,ιν 



17 άντιτΐαρήεΰαν \\ [ν.αϊ τάς δχϋ'ας] β()0, οχλας ρΐ' || όρ-θ^ριου^, 
αΐίβπιηι ρ βΓαδππι βδί, 18 ροεί έτό^Βνον 0^ 8. ν. αάά. τε. 

19 άνΐ]Ιάίαζον, ϊ. ιαδ. άλα || νπαται ρΓ, οοΓΓβοίυιη ίη ΰπασαι 

20 τανττιν δια^άς \^ όττοκΖίίσασ-θ'αι. 21 άτίον.λΐΐα^είτιΰαν Ο, δβά 
ν.Ιεις ί. ταδ. 3 ΗϋθΓαΓυια , ιιηοΐβ Ββΐιάαηίζ ρι•οΙ)ίΐΙ)ΐΙΐ{6ΐ• οοηίθοϋ 
άτίοληφΟΈίτίοαν . 



ΠΒ. IV. ΟΑΡ. 111. 133 

των πελταΰτών άμφΐ Χείρίίίοφον ετίύ εώρων ανά 
κράτος φεύγοντας^ εΐτΐοντο' Οί Οε ατρατιώται έβόων 
μή άπολείπεΰ^αί^ άλλα οννεκβαίνειν επί το οροζ. 
Χειρίβοφος δ' αν επεί διεβη^ τους ίπτίέας ουκ εδίοικεν, 23 
εύϋ'νς δε κατά τάς προβηκονβας οχΰ'ας επί τον ποτα- 
μον έ^έβαινεν έ%1 τονς άνω πολεμίους, ου δε άνω., 
ορώντες μεν τονς εαυτών ιππέας φεύγοντας., ορώντες 
δ' οπλίτας (ΐφίΰυν επιόντας^ έκλείπουβί τά ύπερ τον 
πόταμου άκρα. 

Ξενοφών δ' επεί τά πέραν εώρα καλώς γιγνό- 24 
μένα., άπεχώρει την ταχίΰτην προς το διαβαΐνον 6τρά- 
τενμα' καΐ γαρ οι Καρδοϋχου φανεροί ηδη ήβαν εις 
το πεδίον καταβαίνοντες ώς έτΐΐΰ'ηβόμενοί τοις τελεν- 
ταίοις. καΐ Χειρίβοφος μεν τά άνω κατείχε., Ανκιος 25 
0£ 0νν ολίγοις έπιχειρηβας έτΐΐδιώ^αι έλαβε τών βκευο- 
φόρων τά υπολειπόμενα και μετά τούτων έΰ^'ητά τε 
καλην καΐ έκπώματα. καΐ τά μεν ύκευοφόρα τών ^Ελ- 26 
λήνων καΐ 6 όχλος άκμην διέβαινε., ΐΞίενοφών δε ΰτρέψας 
προς τους Καρδούχους άντία τά όπλα έ^ετο^ καΧ τίαρ- 
7'ρ/γειλε τοΓ^ λοχαγοΐς κατ ένωμοτίας ποιήύαό&αι έκαΰτον 
τον εαυτόν λόχον, παρ* άβπίδα παραγαγόντας την 
ένωμοτίαν επί φάλαγγος' καί τονς μεν λοχαγούς και 
τονς ένωμοτάρχους προς τών Καρδούχων ίέναι, ουρα- 
γούς δε καταΰτήβαβϋ'αι προς τοϋ ποταμού, οι ό^δ' Καρ- 27 
()Όί);ΐ^06 ώ^ εώρων τους οπισθοφύλακας τοϋ όχλου 



22 ρθ8Ϊ; τίΒλτα,ατών 0^ 8. ν. αάοΐ. τών 1| έώρων 0^ , εώρα ρΐ' || 
άναν,ράτος || εί'τΐοντο €\ , ειτιετο ρι*. 23 αηίθ ιππέας 0^ 8. ν. 

α,άά. μεν. 2δ ίπιδιώ^ας ρΐ', έπιδιώ^αι 0^. 26 μεν Άηίβ 

6-κενοφόρα βί ό αηίθ όχλος 0^ 8. ν. Άάά. || παρ' άοπίδα Οοϋβί, 
παρ' ασπίδας 0^ ί. ιηαΓ^. || παραγαγόντα ρΓ, α αάά. ^^ || ένω- 
μοτάρχονς ρΐ', ενωμοτάρχας 0^ . 



134 Ι^ΙΒ. IV. ΟΑΡ. ΠΙ. 

ψίλονμενονζ καΐ όλίγονζ ηδη φαινομένους, ^άττον δη 
έτίΎΙΰαν φδάζ ηναζ αδοντες. ο δε Χει,ρίΰοφος^ έτιεί τα 
τταρ' αντψ άύφαλώζ είχε, πέμπει παρά Ξενοφώντα τονζ 
πελταβτάς καΐ ΰφενδονήταζ καΐ τοξ,ότας καΐ κελεύει 
ποιεΐν ο,τι αν παραγγελλτ}. 

28 ίδών δ' αντονς διαβαίνοντας ΐΕ^ενοφών πεμφας 
αγγελον κελεύει αντοϋ |ιιίΓι/α^ επι τον ποταμού μη 
διαβάντας' όταν δ' αρξ,ωνται αντοί διαβαίνειν, εναν- 
τίους εν%^εν καΐ εν^εν βφών εμβαίνειν ώς διαβηΰο- 
μενους, δ ιηγκνλω μένους τους άκοντιΰτάς και επιβεβλη- 
μένους τους το^ότας' μη πρόβω δε τον ποταμού προ- 

29 βαίνειν. τοις δε παρ* εαυτω παρήγγειλεν, επειδάν 
βφενδόνη έξ,ικνηται καΐ άβπίς 'ψοφΐ], παιανίΰαντας ^ειν 
εις τους πολεμίους, επειδάν δ^ άναΰτρεψωβιν οί πολέμιοι 
καΐ εκ του 7Γθτα|ΐιου ό ΰαλπικτης ύημήνη το πολεμικόν, 
άναΰτρέψαντας έπι δόρυ ήγεΐΰΟ'αι μεν τους ουραγούς, 
ϋ-εΐν δε πάντας καΐ διαβαίνειν δτί τάχιβτα γι ί'καίίτο^ 
την τά^ιν είχεν, ώς μη εμποδίζειν αλλήλους" δτ6 
οϋτος αριΰτος εΰοιτο ος αν πρώτος εν τω πέραν 
γένηται. 

30 οί ^ε Καρδοϋχοι ορώντες ολίγους ηδη τους λοι- 
πούς — πολλοί γάρ και των μένειν τεταγμένων ώ';^οντο 
έπιμελόμενοι οι μεν υποζυγίων , οϊ δε βκενών, οι ό' 
εταίρων — ενταν^α δη επέκειντο ^'ραβέως καΐ ηρχοντο 

31 ϋφενδοναν καΐ το^εύειν. οί δε ^Έλληνες παιανίΰαντες 
ώρμηβαν δρόμω επ αντούς' οΓ (Ϊ£ ουκ έδέ%αντο' καΐ 



27 έπηεοαν \\ αφΒνδονίτας || -ϋαΐ Εηίβ ν,ΒλενΒί^ ΐη ίβχίιι οπιίρ- 
δΐιιη, ί. ΐΏατ^. ρΓ, πί νίάβ1;ιΐΓ, δΐιρρίβνϋ || ηο^^αγγέλ^ι. 28 Ξενο- 
φών Ο ΐη ίβχί/υ, ό ί. Ώΐ&γ§. 0^ αάά. || αντοϋ 0^ , αντώ ρι*. 
29 οαλτηγν,τής || άναοτρέιραντας ρΓ, άναατρέιροίντες 0^ || οτί 
οντος 0^ , οτ' ου τις ρι. 30 εταίρων Ζεηηε, ετέρων 0. 



ΠΒ. IV. ΟΑΡ. III. IV. 135 

γαρ ηβαν ώπλίΰμενοί ώς μίν εν τοις υρ£(?ί.ΐ' ίκανώς 
προς το ετΐίδραμείν καΐ φενγειν^ τΐρος δε το είξ χείρας 
<)έχε6%'αι ονχ ίκανώς. εν τούτω ΰημαίνει, 6 όαλτΐίκτής' 32 
;ίαΙ οί μεν πολεμίοο εφενγον ηολν ετι ϋ'&ττον , οΓ ^^ 
^Έλληνες τάναντία ύτρεφαντες εφενγον δίά τον πότα- 
μου οτυ τάχίΰτα. των δε πολεμίων οι μεν τίνες αίβ^ό- 33 
μενού πάλιν έ'ίίραμον έπΙ τον ποταμόν καΐ το^ενοντες 
όλίγονς ετρωΰαν^ ου δε πολλοί καΐ πέραν όντων των 
^Ελλήνων έτι φανεροί ήβαν φενγοντες. οι δε νπαντη- 34 
ϋαντες άνδρίζόμενοο καΐ προ6ωτέρω τον καιροί) προϊόν- 
τες νύτερον των μετά Ξενοφώντος δίέβηΰαν πάλιν ' 
καΐ έτρώ^ηύάν τίνες καΐ τούτων, 

ΈπεΙ δε διέβηόαν^ ύνντα^άμενοι άμφΐ μέΰον ημε-ΙΥ. 
ρας έπορεύϋ'ηοαν δια της ^Αρμενίας πεδίον άπαν καΐ 
λείονς γηλόφονς ον μείον η πέντε παραβάγγας' ον 
γαρ ήβαν έγγνς τον πόταμου κώμαι δίά τονς πολφούς 
τού^ προς τονς Καρδούχονς. εις δε ην άφίκοντο κώμην 2 
μεγάλη τε ην καΐ βαΰίλειον είχε τω ΰατράπη καΐ έπΙ 
ταΐς πλείόταίς οίκίαις τύρΰεις έπήβαν' επιτήδεια δ^ ήν 
δαψιλή. εντεύθεν δ' έπορεύ&ηΰαν ΰταϋ^μονς δνο πάρα- 3 
ϋάγγας δέκα μέχρι νπερηλ^ον τάς πηγάς τον Τίγρητος 
πόταμου, έντενΰ-εν δ^ επορεύ^ηΰαν ΰταΰ-μονς τρεις 
τίαραΰάγγας πεντεκαίδεκα έπΙ τον Τηλεβόαν ποταμόν» 
ούτο^ ^' ην καλός μέν^ μέγας δ' ον' κώ^αι .^£ πολλαΐ 
π:ερι τον ποταμόν ήΰαν. ό ^^ τόπος οντος Αρμενία 4 
έκαλεΐτο ή προς έΰπέραν. ύπαρχος ά' ην αντής Τιρί- 
/3ί)ίξο?, ό καΐ βαΰιλεΐ φίλος γενόμενος, καΐ οπότε παρείη, 
ΌνδεΙς άλλος βαβιλέα επΙ τον ϊππον άνέβαλλεν. ούτο^ 5 



IV. 

Οχ. 



32 βαΧηιγγ,τ'ης. 34 7ί^οϊόντες 0^ , 7^^οϊ6ντος ρι* || κα/ τίνες. 
1 πολέμους 0^ , τΐολεμ,ίονς ρΓ || τονς αηίβ Καρδονχονς Β,άά. 
3 μέχρις. 4 αντής τιρίβαξος 0^ , αντοΐς τιρίβαξος ρι. 



136 ΜΒ. IV. ΟΑΡ. IV. 

προύήλαΰεν ιπτιεαζ έχων, καΐ τΐροπεμφας έρμηνεα είπεν 
οτυ βονλοίτο δίαλεχΰ-ήναο τοΐξ αρχονύί. τοΓ^ ^£ βτρα- 
τηγοΐς εδοξεν άχονΰαυ' καΐ προβελϋ-όντες εις ετίήκοον 

6 ήρώτων τι %'ελει. δ (Ϊ£ είπεν οτι 6τίεί<5α6%^αι βονλοιτο 
ί'φ' ω μήτε αντοξ τονς "Ελληνας άδυκείν μήτε εκείνους 
καίειν τάς οικίας, λαμβάνειν τε τάτΐΐτήδεία οΰων δέουντο. 
εδο^ε ταντα τοΓ^ βτρατηγοΐς καΐ έΰπείβαντο έπΙ τοντοίς. 

7 Εντεύθεν δ' έπορενϋ-ηβαν ΰτρα&μονς τρεις δίά 
πεδίον τίαραΰάγγας τιεντεκαίδεκα' καΐ Τιρίβαξος παρ- 
ηκολονϋ^ει έχων την έαντον δνναμιν απέχων ως δέκα 
ΰταδίονς' καΐ αφ^κοντο εις βαΰίλεια και κώμας περιζ 

8 πολλάς πολλών των επιτηδείων μεβτάς. ύτρατοπεδενο- 
μενων δ^ αυτών γίγνεται της νυκτός χιών πολλή' καΐ 
εω^εν εδο^ε διαΰκηνηΰαι τάς τάξεις και τους Στρα- 
τηγούς κατά τάς κώμας ' ου γάρ εώρων πολέμιον ου- 
δένα καί άβφαλες έδόκει ίίναί- διά το πληΰΌς τ7}ς 

9 χίόι^ο^. ενταύθα είχον \τά επιτήδεια^ δΰα έύτίν άγα^ά, 
ιέρεια, βΐτον, οίνους παλαιούς ευώδεις, άοταφίδας, 
οΰπρια παντοδαπά. τών δε άποβκεδαννυμενων τίνες 
από του Στρατοπέδου ελεγον δτ^ κατίδοιεν νύκτωρ 

10 πολλά πυρά φαί.νοντα. εδόκει δη τοΓ^ ύτρατηγοις ουκ 
άβφαλϊς είναι (^ί-α^κτ^ι/ουι/, άλλα ΰυναγαγεΐν το Στρά- 
τευμα πάλιν, έντεϋΰ'εν βυνί^λ^ον και γάρ έδόκει 

11 διαιϋ'ριάζειν. νυκτερευόντων ά' αυτών ένταϋΰ^α επι- 
πίπτει χιών άπλετος, ώατε άπέκρυφε καΐ τά όπλα και 
τους ανθρώπους κατακειμένους' καΐ τά υποζύγια 



6 λαμβάνειν δε || έπϊ ίΐηίβ τούτοις 0^ 8. ν. αάά. 8 κατά 
τάς χώρας. 9 [τά έτητήδεια] Κηΐρβί' \\ σταφίδα || -κατίδοιεν ρΓ, 
0^ ί. ια3.Γ^. αάά. στράτευμα καϊ \\ φαίνοντα ρΓ, φαίνοιτο Ο,. 
10 αλλά ανναγαγεΐν 0^ ΐ. τΏ.ΆΥ§. Άάά. \\ βνναι^ριάζειν. 11 άπε- 
τιρνψε 0^ , άτίοτιρνιρείν (δϊηβ αοοβηίη) ρι. 



Ι.1Β. IV. ΟΑΡ. IV. 137 

βννετΐόδίΰεν η χιών καΐ πολνς οκνος ην άνίΰταΰΟ-αι' 
χατακειμ,ίνων γαρ άλεεινόν ην η χιών έτίίτίΒΛτωκνΐα οτω 
μή παραρρνείη. επεί δε Ξενοφών ετόλμηΰε γυμνός 12 
άναΰτάς ΰχίζειν ξΰΑα, τάχ [οίν] άναΟτάζ τις καΐ άλλος 
εκείνον άφελόμενος εΰχιξεν. εκ δε τούτον καν άλλοι 
άναΰτάντες πϋρ έκαιον καΐ εχρίοντο' τίολν γαρ εντανΰ'α 13 
ηνρίΰκετο χρίμα^ ω έχρώντο αντ ελαίου^ βνείον καΐ 
ΰηύάμινον καΐ άμνγδάλινον έκ των πικρών καΐ τερμίν- 
%Ίνον. έκ δε των αυτών τούτων καΐ μύρον ηϋρίύκετο. 

Μετά ταύτα έδόκει πάλιν δυαΰκηνητέον είναι [εις 14 
τάς κώμας^ εις ΰτέγας. εν^α δη οι βτρατιώται 0νν πολλή 
κρανγΐ] καΐ ηδονή ηΰαν επΙ τάς ΰτέγας και τά επι- 
τήδεια" 0(90^ (^£ πρότερον άπηΰαν [και] τάς οικίας 
εμπρήόαντες νπό άταοΰ'αλίας, δίκην έδίδοΰαν κακώς 
όκηνοϋντες. έντεϋΰ'εν έπεμψαν ννκτός ^ημοκράτην 15 
Τημνίτην άνδρας δόντες έπι τά ορη εν&α εφαβαν οι 
άποβκεδαννύμενοι κα^οράν τά πνρά' οντος γάρ έδόκει 
και πρότερον πολλά ηδη άλη^εϋβαι τοιαύτα^ τά όντα 
τε ως όντα καΐ τά μη όντα ώς ουκ όντα. πορευϋ'εις 16 
ό^ τά μεν πυρά ουκ έφη ίδεΐν^ άνδρα δε ΰυλλαβών 
ηκεν άγων έχοντα τόΐ,ον Περόικόν καΐ φαρετραν καΐ 
βάγαριν οϊανπερ και ^Αμαζόνες έχουΰιν. ερωτώμενος 17 
ό^ ποδαπός εΐη Πέρΰης μεν έφη είναι, πορεύεΰΟ^αι ό' 



αυνεηόδίοεν Α, οννεττέδηΰεν 0^ , οννεπήδηοεν ρι || άΐεευνον 
0^, ίλεεινόν ρΓ 12 τάχ άναοτάς άθί, τάχ' αν άναοτάς 0. 
13 ευρίακετο \\ χ^ι^^^ ΟοΙ)€ί, χρίσμα Ο || ονινον || τερμ,ίνϋΊνον 
8ίιιτζ, τερε§ίνθΊνον Ο || μνρον. 14 [εις τάς κώμα?] Κηίρβν, 
εις ίαια Ο άβΐ. || ϊνΟ^α δη . . . ηεααν έπί τάς ατέγας 0^ ί. ιπβ,γ^. 
3,άά. (Ι εις τά έτητηδει,α, δβά εις άβίβίπηι βδί: || άπηεααν || [καΐ] 
τάς οί-ϋίας ίμπρήοαντες 8αιιρρ6, κ. τ. οι. ένέπρησαν 0. 15 Τημ- 
νίτην βϋΐιηβίάβν, τεμενίτην Ο || ουκ οντά 0^ , οντά ρΓ. 16 άνδρα 
δε 0^ , άνδρα ρΓ || οϊανπερ ν,αϊ Αμαζόνες ίχονβιν άβΐ. Σιίηοΐίβ 6Ϊ) 
Β6η88^ 8θά οί. ΗοΓ. IV 4, 20. 17 τιοταηός. 



138 Ι^ΙΒ. IV. ΟΑΡ. IV. ν. 

άπο τον Τιρίβάξον ύτρατοπεδον^ οπω^ επιτήδεια λάβοί. 
οϊ δε ήρώτων αυτόν το ΰτράτενμα όπόίίοι/ τ' είη και 

18 ετιΐ τίνν ΰννειλεγμενον. ο δε είπεν οτι Τιρίβαξοζ είη 
έχων την τε αντοϋ δνναμιν καΐ μίβϋΌψόρονζ Χάλνβαζ 
καΐ Ταόχονζ' τναρεβκενάβ^-αί δε αυτόν έφη ώζ έπΙ τΐ] 
νπερβολί] τον ορονζ εν τοΓ^ βτενοΐζ ί^περ μοναχτι ειη 
πορεία, έντανΰ'α επι&ηβόμενον τοις "Ελληβιν. 

19 άκονβαΰι τοις βτρατηγοΐζ ταύτα έδο^ε το Στρά- 
τευμα ΰνναγαγεΐν' καΐ ενΰ^νς φύλακας καταλι,πόντες 
καΐ βτρατηγόν επΙ τοις μενονβί Σοφαίνετον Στνμ- 
φάλίον έπορενοντο έχοντες ηγεμόνα τον άλόντα αν%•ρω- 

20 πον. επειδή δε νπερέβαλλον τα ορη, οι πελταόταί 
προϊόντες κα\ κατιδόντες το βτρατόπεδον ονκ έμειναν 
τους οπλίτας, άλΛ' άνακραγόντες έ&εον επί το ατρα- 

21 τόπεδον. οι δε βάρβαροι άκονΰαντες τον ^όρνβον 
ονχ νπέμειναν, αλλ' έφενγον όμως δε καΐ άπέ%^ανόν 
τίνες των βαρβάρων καΐ ίπποι έάλωΰαν εις εΐκοβι καΐ 
ή ΰκηνή ή Τιριβάζον έάλω κα\ εν αντη κλΐναι άργν- 
ρόποδες και έκπώματα καΐ οι άρτοκόποι καΐ οι οίνο- 

22 χόοι φάόκοντες είναι, επειδή δε επν^οντο ταντα οι των 
όπ;λίτών βτρατηγοί, έδόκει αύτοΐς άπιέναι τήν ταχίβτην 
επί το ΰτρατόπεδον, μη τις επίΰ•ε6ις γένοιτο τοις κατα- 
λελειμμένοις. καΐ εν^νς άνακαλεΰάμενοι τη ΰάλπιγγι 
άπηΰαν, καΐ αςρί'κοντο αν&ημερόν επΙ το ΰτρατόπεδον. 

Υ. Τη δ' νβτεραία έδόκει πορεντέον είναι οπη δν- 

ναιντο τάχιΰτα πρΙν ή ΰνλλεγηναι το ύτράτενμα πάλιν 
καΐ καταλαβεΐν τα <5τενά. βνβκεναΰάμενοι δ^ ενΰ'νς 



ατρατοτΐέδον ρΓ, οτρατενματος 0^ || αντον το Η,ηίθ οτράτενμα 
€^ 8. ν. 8,άά. II ουντιλεγαύνον. 18 την τε αί^τον δνναμιν 
21 ηλωβαν. 22 άπηΒΟαν. V. 1 δνναιντο 0^ , δννοατο ρΓ |Ι 
ϋνΰκεναΰάμενοι, αΙίβΓΠΐη ο ΐ. γ&8. 



ΊΛΒ. IV. ΟΑΡ. V. 139 

£Λορενοντο δίά χίόνοζ ΛολΑί^^ ηγεμόνας έχοντες πολ- 
λονς' καΙ ανΟ-ημερον νπερβοίλόντες το άκρον έψ' ω 
εμελλεν ετίΐ,τί^εβ&αί Τιρίβαζος κατεβτρατοτΐεδενβαντο. 
έντεν^εν δ^ έπορεύ^ηβαν ΰτα^-μονς ερήμονς τρεις πάρα- 2 
ΰάγγας πεντεκαίδεκα επΙ τον Ενφράτην ποταμόν^ καΐ 
διέβαυνον αντον βρεχόμενοι προς τον όμφαλόν. ελε- 
γοντο δ^ ονδ' αϊ πηγαΐ πρόόω είναι. 

έντεν%'εν έπορενοντο δια χιόνος πολλής καΐ πεδίον 3 
όταΰ'μονς <(τρεις παραόάγγας^ τρεις και δέκα. 6 δε 
τρίτος εγένετο χαλεπός καΐ άνεμος βορράς έναντίος 
επνει παντάπαοιν άποκαίων πάντα καΐ πηγννς τους 
ανθρώπους. ενΰ•α δη των μάντεων τις είπε ΰφαγιά- 4 
όαΰ^αι τω άνεμω^ καΐ βφαγιάζεταΐ' καΐ πάβι δη περι- 
φανώς εδοζεν ληξ,αι το χαλεπον τον πνεύματος, ην 
δε της χιόνος το βά^ος όργνά' ώβτε καΐ των νποζνγίων 
καΐ των άνδραπόδων πολλά άπώλετο καΐ των Στρατιω- 
τών ως τριάκοντα. διεγενοντο δε την νύκτα πνρ 5 
καίοντες' ^ύλα δ^ ην εν τω ΰτα^μω πολλά' οι δε 
όφε προοιόντες ζύλα ουκ είχον. οί ονν πταλί^ί. ηκοντες 
καΐ [το] πνρ καίοντες ον προύίεόαν προς το πνρ τονς 
όφίζοντας, ει μη μεταδοιεν αντοΐς πνρονς η άλλο [τι] 
εί' τι εχοιεν βρωτόν. εν&α δη μετεδίδούαν άλληλοις 6 
ων είχον εκαατοι. εν^α δε το πνρ έκαίετο, διατηκομε- 



2 έλεγοντο δ' ονδε πηγαϊ πρόσω εϊναι ρΓ, ς[υοά Όΐηάον/' 
Γβΐίηπίΐ; ηοναηδ ονδ' αι, 0^ ίη ηιαΓ§. έλεγοντο δε αντον αί 
τΐΎίγαϊ ον ττρόοω είναι 3 ρΐΌ γ,αϊ πεδίον οοηίβοί ατιαν ηεδίον \\ 
<^τρεΐς τΐαραοάγγας^ τρεις ν,αϊ δέκα 600, τρίςν,αίδε-κα ρΐ', 0^ ΐ. 
ιααΓ§. 3;άά. πα:ρασά)'7α? τΐέντε καϊ άθΐβίο κοίίίϊεκα: βί Ε8Ϊβη8θο 
δυρια, ροδίίο 1| ό ίέ ΐη βηβ νβΓδΠδ ^^ , ηί ίαΙΙοΓ, Άάά. \\ βορράς. 
4 λήξαί, 8βά λη ΐ. ΐ'3,8., ηοη Ζη|, π1 £)πΙ)ηθΐ• ΐΓαάϋ^, €[παΓθ Ηπ^ϋ 
οοηϊβηίπηι άνεΐναι β ίβχΐ^α βχριιΐΐ || δργνΐα \\ διεγενοντο 0^ , 5/- 
εγένετο ρΓ. 5 ν,αϊ πνρ Υβη. Μ. Όΐηάον/' \\ άλλο εί'τι Βονηβ- 
οηαηη, άλλο τι ^τι 0. 



140 Ι^ΙΒ. IV. ΟΑΡ. V. 

νηξ της χιόνος βόΰ^ροι έγενοντο μεγάλοι εβτε επΙ το 
δάπεδον' ον δη παρήν μετρεΐν το βάΟΌζ της χιόνος. 

7 εντεύθεν δε την έταονβαν ήμεραν όλην επορενοντο 
δίά χιόνος , καΐ τίολλοί των άνϋ^ρώπων εβονλιμίαβαν, 
Ξενοφών δ^ όπίύ^οφνλακών άοΙ καταλαμβάνων τους 
πίπτοντας των άν&ρώπων ηγνόει ό^τυ το τίά^ος εί'η, 

8 επειδή δε είπε τις αντω των εμπείρων δτ^ ϋαφώς βον- 
λιμιώΰι καν τι φάγωΰιν άναΰτήβονται^ περιιών περί 
τα υποζύγια, ει που τι 6ρωη βρωτόν, διεδίδον καϊ 
διέπεμπε δίδοντας τους δυναμένους παρατρέχειν τοΓ§^ 

9 βουλιμιώΰιν. επειδή δε τι εμφάγοιεν, άνίβταντο καϊ 
έπορεύοντο. 

πορευομένων δε Χειρίβοφος μεν άμφΐ κνέφας 
προς κώμην άφικνεΐται, και ϋδροφορούΰας εκ της 
κώμης προς τη κρήνη γυναίκας και κόρας καταλαμβάνει 

10 εμπροο^εν του έρνματος. αύται ήρώτων αυτούς τίνες 
είεν. 6 ό' έρμηνεϋς είπε περΰιοτΐ ότι παρά βαβιλεως 
πορεύονται προς τον ΰατράπην. αϊ δε άπεκρίναντο ότι 
ουκ ένταϋ^α εί'η, άλλ' απέχει 06ον παραβάγγην. οι 
δ\ έπεί όψε ϊ]ν, προς τον κώμαρχον ΰυνειβέρχονται 

11 είς το έρυμα αϋν ταΐς ύδροφόροις. Χειρίβοφος μεν οϋν 
καϊ 06οι εδυνήΰ-ηβαν του ΰτρατεύματος ενταύθα έβτρα- 
τοπεδεΰύαντο, των δ^ άλλων ότρατιωτών οι μη δυνά- 
μενοι διατελέοαι την δδόν ένυκτέρευβαν άΰιτοι καϊ 
άνευ πυρός' καϊ ένταϋ^ά τίνες άπώλοντο των Στρα- 
τιωτών. 



\ 



6 §6^^^οι . . της χιόνος^ ηυαβ νβΛα βχ ρίΐιΐθ ρβΓ8ρϊοί νίχ 
ροδδΐιηί:, 0\ ϊ. ηΐ8.Γ^. 7 έβονλνμίαααν. « βονλνιαώαι, || άνα- 
οτήαωνται \\ βρωτόν ρΓ, 0^ ί. ηιαι•^. αάοΐ. η ποτόν \\ ηοηηβ δώ- 
ϋοντας ρΐΌ δίδόντας? || βονλνμιώοιν 10 ν.ωμάρχην. 11 7)δν- 



Ι.ΙΒ. IV. ΟΑΡ. V. 141 

εφείτίοντο δε των τίολεμίων όννείλεγμενοι τίνες 12 
καΐ τα μ'ή δννάμενκ των νττοζνγίων ηρπαζον καΙ άλλή- 
λοις έμάχοντο ηερί αυτών, έλείτίοντο δ\ των Στρατιω- 
τών οϊ τε διεφθαρμένοι νπό της χιόνος τους όφΰ-αλμονς 
οι τε ντΐο τον φνχονς τονς δακτύλους των ποδών 
άτΐοΰεύητΐότες. ην δε τοΓ^ μεν οφΌ'αλμοΐς έπικονρημα 13 
"^"ήξ χι^όνος εί' τις μελαν τι έχων προ τών οφθαλμών 
έπορεύετο^ τών δε ποδών ει τις κινοΐτο καΐ μηδεποτε 
ηβυχίαν £;^οι και εις την νύκτα ϋπολύοιτο' οΰοι δε 14 
νποδεδεμενοι έκοιμώντο^ είΰεδνοντο εις τονς πόδας οί 
ιμάντες και τα ί'Λοό^ιίι^.ατα περιεπηγννντο' και γαρ ήβαν, 
επειδή επελιπε τα αρχαία υποδήματα^ καρβάτιναι πε- 
ποιημεναι εκ τών νεοδάρτων βοών. 

δια τάς τοιαύτας ονν άνάγκας νπελειποντό τίνες 15 
τών Στρατιωτών και ίδόντες μελαν τι χωρίον δια 
το έκλελοιπέναι αντόθι την χιόνα τικαζον τετηκεναΐ' 
και έτετήκει δια κρήνην τινά η πληοίον ην άτμίζονβα 
εν νάπη. εντανϋ^' έκτραπόμενοι εκάθηντο και ουκ 
εφαϋαν πορεύεΰθαι. 6 δε Ξενοφών έχων όπιόθοφύ- 16 
λάκας ως ^(ί^ετο, έδεΐτο αντών πάβη τέχνΎ] και μηχανή 
μη άπολείπεΰθαι, λέγων δτί- έπονται πολλοί πολέμιοι 
όννειλεγμενοι, και τελεντών έχαλέπαινεν. οΓ ^ε 6φάτ- 
τειν έκελενον ον γαρ αν δνναΰϋ^αιπορενΟ-ηναι. ενταϋΟ^α 17 
εδο'ξε κράτιβτον είναι τονς επομένονς πολεμίονς φοβη- 
ΰαι, εΐ' τις δνναιτο, μη επίοιεν τοις κάμνονβι. και 
ην μεν Οκότος ηδη^ οι ^ε προβηΰαν πολλω %Όρύβω 
άμφΐ ων είχον διαφερόμενοι. ένθα δ'ϊ] οι όπιΰθο- 18 
φύλακες ατε νγιαίνοντες ε^αναΰτάντες εδραμον εις 



14 %αϊ ηοαν (δΐηβ γαρ) 0. 15 υπελίποντο \\ ει-καξον \\ έτε- 
τήτίει άθί, τετή>ιεί 0. 16 ΰφάξειν. 17 τΐροοήεβαν. 



142 ΙΙΒ. IV. ΟΑΡ. V. 

τού^ τίολεμίονζ' οι δε κάμνοντεζ άνακραγόντες δόον 
έδνναντο μεγιβτον τάς άβπίδας Λρός τα δόρατα εκρον- 
οαν. οί δε πολέμιοι δείΰαντες ήκαν αντονξ χατά 
της χιόνος εις την νάπην, και ονδείς έτι ονδαμοϋ 
έφΰ•έγ^ατο. 

19 και Α^νοφών μεν και οι <3νν αντω είτίόντες τοις 
άΰ&ενονόιν δτι τ/) νΰτρεραία η^ονοί τίνες έ% αυτούς^ 
τίορενόμενοι πρΙν τέτταρα Οτάδια διελΟ'εΐν έντνγχά- 
νονβιν εν τγι δδω άναπανομένοις επΙ της χιόνος τοις 
ότρατιώταις έγκεκαλνμμένοις, καΐ ούδε φυλακή ουδεμία 
καϋ'ειότήκει' καΐ άνίΰταόαν αυτούς, οι ό' έλεγον δτι 

20 οί έμπροΰ^εν ούχ υποχωροΐεν. δ 0£ παριών καΐ παρα- 
πέμπων των πελταΰτών τους ισχυρότατους έκέλευε 
ύκέφααϋ^αι τι εϊη το κωλνον. οι δε άπηγγελλον δτι 

21 δλον ούτως άναπαύοιτο το ότοάτευαα. ένταϋ^α καΐ 
οι περί ΐΕ^ενοφώντα ηύλίΰ^ηΰαν αύτοϋ άνευ πυρδς 
και αδειπνοι, φύλακας οίας έδύναντο καταοτηϋάμενοι. 
έπει δε προς ημέραν ήν^ δ μεν Ξενοφών πέμψας προς 
τους άϋ^ενοϋντας τους νεωτάτους άναβτήβαντας έκέ- 
λευεν άναγκάζειν προϊέναι. 

22 εν δ\ τούτω Χειρίύοφος πέμπει των εκ της κώμης 
όκεφομένους πώς έχοιβν οί τελευταίοι, οΐ' ^£ αβμενοι 
ίδόντες τους μεν άΰ^ενοϋντας τούτοις παρέδοόαν κομί- 
ζειν έπι το ΰτρατόπεδον, αύτοι δε έπορεύοντο, καΐ ^ 
πρΙν δΓκο(?6 ύτάδια διεληλυ^έναι ηΰαν προς τΐ] κώμΐ] 

23 ένθα Χειρίόοφος ηύλιζετο. έπει δε ΰυνεγένοντο αλλη- 
λοις^ έδο^ε κατά τάς κώμας άβφαλες είναι τάς τάζεις 
όκηνοϋν. και Χειρίΰοφος μεν αύτοϋ έμενεν^ οί δε άλλοι 



18 ήδνναντο || ητιαν αντονς ρΓ, 0^ 5. ν. β-άά. έ. 20 όλον 
^^ 8. ν. 3,άά. 21 ήδνναντο 23 τάς αηίθ ηώμας ρι*, υί νΐάθίυι-, 
8, ν. Εάά. 



ΠΒ. IV. ΟΑΡ. V. 143 

διαλαχόντες οίς εώρων κώμας ετίορενοντο εκαΰτοι τονς 
εαυτών έχοντες, ενϋ'α δ^ι Πολυκράτης ^Αϋ'ηναΐος λοχα- -24 
γος έκέλευΰεν άφιεναί εαυτόν καΐ λαβών τους εύζώ- 
νους^ %'έων επΙ την κώμην ην είλ7]χει Ξενοφών κατα- 
λαμβάνει τίάντας ένδον τους κωμήτας καΐ τον κώμαρχον^ 
καΐ πώλους εις δαΰμον βαΰολεν τρεφόμενους επτακαί- 
δεκα, καΐ τήν θυγατέρα του κωμάρχου ένάτην ημέραν 
γεγαμημένην' 6 (ϊ' άνηρ αυτής λαγώς φχετο ^ηράΰων 
καΐ ούχ έάλω εν τι} κώμη, 

αί ά' οίκίαυ ηβαν κατάγειοι^ το μεν 6τόμα ώΰτΐερ 2δ 
φρέατος, κάτω δ' εύρειαι,' αί δε εΐβοδοι τοις μεν υτίο- 
ζυγίοις όρυκταί^', οί δε άνθρωπου κατέβαινον έπΙ κλί- 
μακος. εν δε ταΐς οίκίαις ηΰαν αίγες, οίες, βόες, 
όρνι%'ες, καΐ τα έκγονα τούτων τα δε κτήνη πάντα 
χίλω ένδον έτρέφοντο. ήβαν δε καΐ πυροΙ καΐ κρίϋ-αΐ 26 
καΐ οΰτίρια καΐ οινο^ κρίΰΊνος εν κρατήρύιν. ενήόαν 
δε και αύταΙ αί κρυ^^αΐ ίβοχείλεις, καΐ καλα^Οί- ένέκειντο, 
οί μεν μείζους οί δε έλάττους, γόνατα ουκ έχοντες' 
τούτον^ έδει οπότε τις δι-φώη λαβόντα εις το ότόμα 27 
μύξειν. καΐ πάνυ άκρατος ην, ει μ,ή τις νδωρ έπιχέοΐ' 
και πάνυ ηδυ (τω} ύυμμα&όντι το πώμα ην. 

6 δε Ξενοφών τον άρχοντα της κώμης ταύτης 28 
ΰύνδειπνον έποιήΰατο καΐ ^αρρεΐν αυτόν έκέλευε λέγων 
ότι οϋτε των τέκνων ΰτερήΰοιτο την τε οίκίαν αύτοϋ 
άντεμπλήύαντες των επιτηδείων άπίαόιν , ην άγαϋ'όν 
τι τω βτρατεύματι έ^ηγηΰάμενος φα^νί^τα^ έότ αν εν 



24 πολνβώτης ά&ηναΐος || -αωμάρχτιν \\ έννάττιν (| γεγραμμ,£νην\\ 
λαγώς \\ ?;Ζω || εν ττ} ν.ωμγι ΒάιβηΙ^Ι, έν ταΐς -λώμαις 0. 2δ κατά- 
γαιοι II οίεξ. 27 μνζειν ρΐ', άμΰζειν 0^ || ζτφ} ΰνμμα^όντί ερο \\ 
πώμα Γ (= ν8>1:ίθ3.ηπ8 1335), Όΐηάον/', πόμα 0. 28 τω ϋτρατεν- 
ματί έ^ηγηΰάμενος άβί, το στράτευμα τιεζτι ηγηαάμενος 0. 



144 ΗΒ. IV. ΟΑΡ. V. 

29 αλλω ε^νει γένωνται. δ ^£ ταϋτα ντΐίβχνεΐτο, καΐ φίλο- 
φρονονμενοζ οίνον [τ'] εφραόεν έν^α ήν κατορωρνγ- 
μένος. ταντην μεν την νύκτα δίαΰκηνήϋαντεζ οντω^ 
εκοιμή^ηβαν εν τίαΰιν άφ^όνοίζ πάντες οι ΰτρατιώταί, 
έν φνίακΐ} έχοντες τον κώμαρχον καΐ τα τέκνα αυτόν 
ομού εν οφ^αλμοΐς. 

30 τι] δ' έτίΐονβΎΐ ήμερα Ξενοφών λαβών τον κώμαρχον 
προς Χευρίύοφον έτίορενετο' ότίον δε παρίοι κώμην^ 
έτρέτίετο προς τονς εν ταΐς κώμαις καΐ κατελάμβανε 
πανταχού ενωχονμενονς καΐ εν^ν μου μένους, καΐ οΰάα- 

31 μό^εν άφίεόαν πρΙν παρα%•ειναι αυτοΐς αρίΰτον' ούκ 
ήν δ^ δπ:ου ον παρετίϋ'εΰαν επί την αύτην τράπεξαν 
κρεα αρνεια, έρίφεια, χοίρεια, μόβχεια, όρνί^εια, βνν 
πολλοίς αρτοις τοις μεν πνρίνοις τοΓ^ ά^ κρι^'ίνοις. 

32 οπότε δε τις φιλοφρονονμενός τω βονλοιτο προπιεΐν, 
είλκεν επι τον κρατγιρα, ενΰ'εν έπικνψαντα έδει ρο- 
φονντα πίνειν ώβπερ βονν. και τω κωμάρχω έδίδοβαν 
λαμβάνειν ο, τι βονλοιτο. ο δε άλλο μεν ονδεν εδεχετο, 
οπον δε τίνα των ΰνγγενών ί'δοι^ προς εαυτόν άει 

33 έλάμβανεν. επει δ^ ήλϋ-ον προς Χειρίΰοφον, κατελάμ- 
βανον κάκείνονς βκηνοϋντας έύτεφανωμένονς τον ^ηρον 
χιλον ΰτεφάνοις , καΐ διακονονντας ^Αρμενίονς παΐδας 
6νν ταις βαρβαρικαΐς ΰτολαΐς' τοΓ^ ό^ί παιβίν έδείκννΰαν 
ώΰπερ ενεοΐς ο,τι ^εο6 ποιεϊν. 

34 έπεί δ^ αλλήλους εφιλοφρονήβαντο Χειρίΰοφος 
και ΐΞίενοφών, κοινή δη άνηρώτων τον κώμαρχον δια 



29 οϊνον ^φραοεν άβί || κωμάρχην (ίίβιη § 30) 30 τονς έν 
τοίΐς οίΐίίαις οοηίθοίί; €θΙ)6ί, τονς έν ταΐς ο-κηναΐς Ι{61188, τονς 
'ένδον 6^0, έν ταΐς κώμαις §1θ88ίΐηι ρυί^αηδ Θ88θ || άπηεΰαν. 
32 τώ βονλοιτο || είλτιεν 0^ , εΙλν.ον ρι• || έηιγ.ν'ψαντα Ηβηηο^βηββ 
Λβί;. II 12, 1, νπον,νιραντα Ο || ν,ωμάρχτ]. 33 ξνροΰ || έννεοΐς. 
34 ■κωμάρχην. 



ΗΒ. IV. ΟΑΡ. V. ΥΙ. 145 

τον τΐερΰίζοντοζ ερμηνεως τίζ είτι ή χώρα. ο δ' ελεγεν 
οη ^Αρμενία, αοί πάλιν ήρώτων τίνι οι ϊτιτίου τρέ- 
φονται, ο δ^ ελεγεν οτι βαΟυλεΐ δαΰμός' τ'^ν δε τίληβίον 
χώραν εφη είναι Χάλυβας^ χαΐ την 6δόν ^φραζεν |/ 
εί'η. καΐ αντον τότε μεν ωχετο άγων 6 Ξενοφών τιρος 35 
τονζ εαυτόν οικέτας^ καΐ ΐτΐτΐον ον είλήφει παλαίτερον 
δίδωβι τω κωμάρχω άναΰ'ρέψαντι κατα^νύαι^ δτ^ ηκονεν 
αντον Γίροι/ είναι τοϋ ^Ηλίον^ δεδιώς μή άπο^άντ^' 
έκεκάκωτο γαρ ντιό της τίορείας' αντος δε των πώλων 
λαμβάνει.) και των άλλων [ρτραττιγών καϊ\ λοχαγών 
εδωκεν εκάότω κώλον. ήΰαν δ' οι τανττ^ ίπποι μείονες 36 
μεν των Περύικών, ^νμοειδέότεροι δε πολύ. ένταϋ^α 
δη και ^ιό^άίίκεί. ό κώμαρχος περί τονς πόδαζ των 
ϊππων καΐ των υποζυγίων ΰακία περιειλεΐν, δταΐ' δια 
της χί-δνο^ άγωβιν' άνεν γαρ των <5ακίων κατεδνοντο 
μέχρι τήζ γαότρός. 

Έπέι δ' ημέρα ήν όγδόη^ τον μεν ηγεμόνα παρα-ΥΙ, 
δίδωβι Χειριβόφω^ τονς δε οίκέτας καταλείπει [τω 
κωμάρχΎΐ\ πλην τον νον τον άρτι ήβάόκοντοζ' τούτον 
δε Πλειβΰ'ένει Άμφιπολίτη δίδωβι φνλάττειν^ όπως ει 
καλώζ ηγήΰοιτο, έχων καΐ τούτοι^ αττ^ο^. καΐ είζ την 
οίκίαν αντον \εν ^] είΰεφόρηβαν ώζ έδύναντο πλεΐΰτα, 
και άναζεύξ,αντεζ έπορεύοντο. ηγεΐτο δ' αΰτοΓ^ ό κώ- 2 
μαρχος λελυμένοζ δια χ^δνο^* καΐ ηδη τε ην εν τω 
τρίτω ότα^μω^ καΐ Χειρίΰοφος αύτω έχαλεπάν^η οτι 
ουκ εις κώμας ηγαγεν. ο δ' ελεγεν ότι ουκ είεν εν τω 
τόπω τούτω. 6 δε Χε6ρί,'(?οφο^ αυτόν έπαιβεν, έδηύε 

34 ν.ωμάρχην. 35 τιωμάρχη \\ τον ηώλον \\ [οτρατηγών -καΙ] 
ΜαϋΗίαδ βί β^ο. 36 ■κωμάρχης || εως της γαΰτρός. VI. 1 [τω 
ν.ωμάρχτ}^ ΚβΗάαηίζ || και. εις την οί-αίαν αντοΰ είοεφόρηοαν άθί, 
ει'ί τ^ην οί%ίαν αντον εν ή είοεφόρηοαν 0. 2 ηγεΙτο δ' ούτος \\ 
τιωμάρχης \\ επαιοεν ρΓ, επαιοε μεν 0^. 

Χβηορίιοηϋδ Αηίΐ1)ίΐ8ί8, Γβο. ΟοπιοΙΙ. Εά. ηιαΐοΓ. 10 



146 Ι^ΙΒ. IV. ΟΑΡ. VI. 

3 ^' ον. εκ δε τούτον εκεΐνοζ τή^ ννκτοζ άποδράζ ωχετο 
καταλιπων τον νόν. τοντό γε δη Χείρίβόφω καΐ 
ξενόφωνη μόνον ^^αφορον εν τΐ] πορεία έγένετο , ή 
τον ηγεμόνος κάκωΰΐζ καΐ αμέλεια. Πλειβ^ενης δε 
ήράβ^η τον παιδοζ καΐ οί'καδε κομίΰαξ πιΰτοτάτω 
εχρψο. 

4 μετά τοντο έτΐορενΰ^ηΰαν επτά βτα^μονξ ανά πέντε 
παραΰάγγας της ημέρας παρά τον Φάϋιν ποταμόν^ 

5 ενρος πλεϋ'ριαΐον. έντεν%^εν έπορεν^ηύαν βτα^μονς 
δύο παραϋάγγας δέκα' έπΙ δε ττι εις το πεδίον -υπερ- 
βολή άπηντηβαν αντοΐς Χάλνβες καΐ Τάοχοι καΐ Φαύια- 

νοί. Χειρίβοφος δ^ έπεί κατεΐδε τονς πολεμίονς έπι 
τΤ] νπερβολγι^ έπανΰατο πορενόμενος^ απέχων εις τριά- 
κοντα ύταδίονς^ ϊνα μη κατά κέρας άγων πληβιάύτι 
τοις πολεμίοις' παρήγγειλε δε και τοΓ^ άλλοις ;ταρ«^£ΐν 
τού^ λόχονς^ όπως έπι φάλαγγος γένοιτο το βτράτενμα. 

7 έπεΙ δε ηλϋ^ον οι όπιΰ^οφνλακες, ΰννεκάλεβε 6τρα- 
τηγονς και λοχαγούς, και έλε^εν ώδε. Οι μεν πολέ- 
μιοι, ώς οράτε, κατέχονβι τάς νπερβολάς τον ορονς' 
ωρα δε βονλενεβ^αι όπως ώς κάλλιβτα άγωνιούμε^α. 

8 έμοί μεν ονν δοκεΐ παραγγειλαι μεν άριύτοποιεΐΰ^αι 
τοις βτρατιώταις, ημάς δε βονλεύεβ^αι είτε τήμερον 

9 είτε ανριον δοκεΐ νπερβάλλειν το ορός. ΈμοΙ δέ γε, 
έφη 6 Κλεάνωρ, δοκεί, έπάν τάχιβτα άριβτήβωμεν^ 
έξ,οπλιΰαμένονς ώς κράτιΰτα ΐδΊ/α^ έπι τονς άνδρας, ει 
γάρ διατρίψομεν την τήμερον ημέραν, οΓ τε ννν ημάς 
ορώντες :τολε'^ιΐ6θί %^αρραλεώτεροι έ'ίίοΐ'τα^ καΐ άλλονς 
εικός τούτων ^αρρούντων πλείονς προΰγενέβϋ^αι. 



3 έ-κείνως ρΓ, βαά. ιη. οοιτ. || τοντό γε δη 8ΐ€ρ}ιαηιΐ8, τότε 
δη 0. 9 έξωπλίσαμένονς ρι, οογγ. 0^ 1] ώ^ τάχΐϋτα, 86(1 τ βί χ ΐ. 
Γ8.8., ρΓ ■αράτιοτα, \ιί νίάβίυΓ. 



ΙΙΒ. IV. ϋΑΡ. \Ί. 147 

μετάτοϋτον ^ΐ:νοφών είπεν'Έγώ ό' οντω γιγνώβκω. ίο 
ίΐ μεν ανάγκη έύτΐ μάχεα^αο, τοϋτο δεΐ παραϋκευάβα- 
Ο^οίί οτίως ώς κράτιβτα μαχονμεΰοί' ει δε βονλόμε^α 
ώζ ράΰτα νπερβάλλειν, τοντό μοί όοκεΐ ΰκεπτεον είναι 
ϋτιως <(ώ^)> ελάχιστα μεν τραύματα λάβωμεν^ ώς έλάχιοτα 
δε βώματα ανδρών άποβάλωμεν. το μεν ονν ορο? έβτΐ 11 
το ορώμενον πλέον η εφ' έ^ήκοντα βτάδια^ άνδρες 
ό' ού^α|«^οτ) φνλάττοντες ημάς φανεροί είβυν «λλ' η 
κατ αντ'ήν την δδόν' τίολυ ονν κρείττον τον έρήμον 
ορονς καΐ κλέι^αι τι πειραΰ^αι λα%^όντας η αρτίάΰαι 
φ&άβαντας, /; δνναίμε^α, μάλλον η προς ίΰχνρά χωρία 
καΐ άν^ρώπονς παρεύκεναβμένονς μάχεύ^αι. τίολν γαρ 12 
ραον ορ^ιον άμαχεί ίεναι η ομαλές εν^εν καΐ εν^εν 
πολεμίων όντων ^ καΐ ννκτωρ άμαχεΙ μάλλον αν τα 
προ ποδών ορωη τις η μεϋ^' ήμεραν μαχόμενος, και 
η τραχεία [τοις ποβίν] άμαχεΙ ίονΰιν ενμενεβτέρα η η 
ομαλή τάς^ κεφάλας βαλλομενοις. καΐ κλεφαι δ' ονκ 13 
αδύνατον μοι δοκει είναι ^ εζον μεν νυκτός ίεναι, ώς 
μη δράβ^αι, ε^όν δ' άπελϋ^εΐν τούοντον ώς μη αί'β&ηΰιν 
παρέχειν. ^οκου^6ΐ/ ά' αν μοι τανττ] προσποιούμενοι 
προοβαλειν ερημοτερω αν τω όρει χρήΰϋ'αΐ' μενοιεν 
γαρ ζαν^ αντον /[ΐαλλοζ/ άΟ^(>οο^ οι πολέμιοι, άτάρ τί 14 
εγώ περί κλοπής αναβάλλομαι-, νμάς γαρ έ'γωγε, ώ 



10 μετά τοντο (| γινώα-κω \\ υπερβάλλειν 0^ , ττΒριβάλί,είν ρΐ' || 
<^ώ?)> ίΐάχιβτα ΗηίοΜηβοη. 11 έλκοντας 0^ , λ(ζχόντας ρΐ' [] 

η άρπάοοίΐ ΗαΗηιαη || ^ δνναίμε^α ΜβΗάαηίζ, η (ην 0^) δνναί- 
μεΟ-α. ρΓ || μάλλον η προς 0^ , μάλλον ηρός ρΐ' || άνδρας ΐ. ΓΣίδ., 
ρΓ 8ίη6 άυΙ)ϊο άνϋ'ρώπονς. 12 όρωη ι) (δίηβ τις) \\ [τοις τίοαίν] 
6^0, ηοοίν ίαηι Βΐδδΐιορ άβΙθΥβιαί |( ?) η όμαλη άβί, η ομαλή 0. 
13 καΐ α,ηίβ -λλέ'ψαι ρΓ 8. ν. αάά. || δοκοϋμεν 0^ , δοκονοι ρΐ' |1 
ταντην προςποιονμενοι || 'προςβ(χ7^εΐν άθί, ηροςβάλλείν Ο || 
ζαν^ αύτοϋ ΒίδβΗορ \\ άΟ•ρόθί. 14 άτάρ . . ονμβάλλομοα ^^ 

ί. ιηα,Γ^. 

10* 



148 Ι^ΙΒ. IV. Ο ΑΡ. ΛΊ. 

Χείρίΰοφε, άκονω τονξ Λακεδαιμονίου ξ οθου έβτε των 
ομοίων εν^νς καΐ εκ παίδων κλέτιτειν μελετάν, καΐ 
ουκ αίβχρον είναι άλλα καλόν κλέπτειν ο6α μη κωλύει 

15 νόμος, όπως δε ως τάχιύτα κλέπτοντες καΐ πειράβ^ε 
λανΰ-άνειν, νόμιμον [μεν^ παρ' νμΐν εΰτιν^ εάν ληφ^ήτε 
κλέπτοντες ^ μαΰτιγονό^αι. νυν ονν μάλα 6οι καί.ρθ5 
έβτιν έπιδεί^αύ^αι την παιδείαν, χαΐ φνλά^αβ^αι μη 
ληφΰ^ώμεν κλέπτοντες τοϋ ορονς, ώς μη πληγάς λάβω μεν, 

16 ^Αλλά μέντοι^ εφη 6 Χειρίβοφος^ κάγώ νμάς τους 
^Α%^ηναίονς άκονω (ϊί^νού^ είναι κλέπτειν τα δημόΰια^ 
και μάλα δντο^ ^^^νοΌ κινδννον τω κλέπτοντι, και 
τους κρατίΰτονς μεντοί μάλιΰτα, εί'περ νμΐν οι κράτιβτοι 
άρχειν ά^ιοννται ' ώΰτε ωρα και βοΐ έπιδείκννβΰ^αι 

17 την παιδείαν. Έγώ μεν τοίννν^ έφη 6 Ξενοφών, έτοιμος 
είμι τονς όπιΰΟΌφνλακας έχων^ επειδάν δειπνήΰωμεν, 
ίέναι καταληψόμενος το δρο^. έχω δε καΐ ηγεμόνας" 
οι γαρ γνμνητες των επομένων ημΐν κλωπφν έλαβόν 
τινας ένεδρενβαντες' τούτων καΐ πνν^'άνομαι ότι ουκ 
αβατόν έβτι το όρος^ άλλα νφεταί- αί^Ι και βονβίν 
ώΰτε έάνπερ άπαξ λάβωμέν τι τοϋ όρονς^ βατά καΐ 

18 τοΓ^ νποζνγίοις έΰται. ελπίζω δε ονδε τους πολεμίους 
μενεΐν έτι^ επειδάν ίδωβιν ημάς εν τω δμοίω έπι των 
άκρων ονδε γάρ ννν έ%^έλον6ι καταβαίνειν εις το ί'όον 

19 ημΐν. 6 δε Χειρίΰοφος είπε' Και τί δει 6ε ίέναι καΐ 
λιπεΐν την όπιβΟ^οφνλακίαν; άλλα άλλους πέμφον^ άν 
μη τίνες έ%'έλοντες άγα^οΙ φαίνωνται. 

15 κλέπτοντες καΙ πειρααΟ-ε βρο, ν.λεπτειν τε %αϊ πειρααΟ-αι 
Ο II νόμψον παρ' νμΙν έοτιν ΒβΜαηίζ, νόμιμον μεν γάρ νμΙν 
έΰτιν Ο 16 κλετττειι/ 0^ , καΐ κλέτιτείν ρΓ || τοϋ αηίθ Ηΐνδυνον 
0^ 3. ν. 2ίάά. 17 'ϋλοτίών. 18 οί'<ϊί τονς 0^ , ου τονς ρι 

μένειν ϊτι || εις το ί'οον 0^ ί. ιη8.Γ^. Ηάά. 19 έϋ-ελοναιοί, δβά 
ονσι ί. Γ&8., ιιηάβ Ηιιρ ρΓθΐ3αΙ)ΐ1ϋ;6Γ οοηΐβοϋ έ&έλοντες άγα^οϊ \\ 
φαίνονται. 



ΕΙΒ. Τν. ΟΑΡ. VI. 149 

ί'κ τούτον Άριΰτώννμο^ Μεΰ^νδριενς έρχεται οτίλί- 20 
ταξ έχων καΐ ΆριΟτέας ύ ΧΓο^ γνμνητας καΐ Νικό- 
μαχος Οίταΐοξ γνμντίταζ' και όννϋ^ημα έτίοΐ'ήΰαντο^ 
δτίότε έχουεν τα άκρα, πνρά καίειν πολλά, ταϋτα 6υν- 21 
δεμένοι ήρίΰτων' εκ δΐ τον άρίΰτον προήγαγεν ό 
Χείρίΰοφοζ το Οτράτενμα τίάν ωξ δέκα ^τ«(ϊίΌν? προς 
τονς πολεμίονς , όπως ως μάλίύτα δοκοίη ταντγι 
προΰά^ειν. 

Έπείδη δε έδείπνηααν καΐ νν^ έγένετο ^ οί μεν 22 
ταχ^έντες άπΥ^ρχοντο, καΐ καταλαμβάνονύο το δρο^, 
οί ^£ αλλοί αντοϋ άνεπανοντο. οι δε πολέμιοι επεί 
|;(?^οντο το δρο^ έχόμενον, έγρηγόρεβαν και εκαιον 
πνρά πολλά διά ννκτός. επειδή δε ημέρα έγένετο 23 
Χειρίΰοφος μεν ^νύάμενος ήγε κατά τ'ήν οδόν ^ οΓ (Ϊ£ 
το ορός καταλαβόντες κατά τά άκρα έπτιΰαν. των δε 24 
πολεμίων το μεν πολν εμενεν έπι ττ} νπερβολγι τον 
δρου^, μέρος δ' αντών άπήντα τοΓ^ κατά τά άκρα. πρΙν 
δε ό/Μ-οί) είναι τονς πολλονς αλλήλων^ ΰνμμειγνναΰιν 
οι κατά τά άκρα, καΐ νικώΰιν οι "Ελληνες καΐ διώ~ 
κονβιν. εν τούτω δε καΐ οί εκ τον πεδίον οί μεν 25 
πελταϋται των ^Ελλήνων δρόμω ε^εον προς τονς πα- 
ρατεταγμένονς, Χειρίΰοφος δε βάδην ταχν εφείπετο 
6νν τοις οπλίταις. οί δε πολε^ι^οί οι έπι τη δδω 26 
επειδή το άνω έώρων ηττώμενον, φεύγονβΐ' καΐ απέ- 
&ανον μεν ον πολλοί αντών , γέρρα δε πάμπολλα 
ελήφθη ' ά οΓ "Ελληνες ταΐς μαχαίραις κόπτοντες αχρεία 
έποί,'ουν. ως δ' άνέβηβαν ^ ^-ύΰαντες καΐ τρόπαιον 27 
ύτηβάμενοι κατέβηύαν εις το πεδίον, και εις κώμας 
πολλών καΐ αγαθών γεμούβας ήλ^ον. 

20 γνμνίτας. 22 έγρτιγόρηοαν. 24 ηηήντα |] βνμμ,ιγνναΰίν. 
26 πάμηολα. 



150 Ι^ΙΒ. Π^ ΟΑΡ. VII. 

Λ'Π. ^Εκ δε τούτων ετΐορενΰ^τ,ΰαν εΐζ Ταόχονς ύτα^μους 
τίέντε παραβάγγας τρίάκοντα' καΐ τα επιτήδεια έηελειπε' 
χωρία γαρ φκονν ίοχυρά οι Τάοχοι, εν οίζ και τα 
Ί επιτήδεια άπαντα είχον άνακεκομιΰμενοι. επεί δ' άφί- 
κοντο προς χωρίον ο πόλιν μεν ονκ είχεν ονδ^ οικίας 
— 6ννε/.ηλν&ότες δ' ήβαν αύτόβε καΐ άνδρες καΙ 
γυναίκες καΐ κτήνη πολλά — Χειρίβοφος μεν οϋν προς 
τούτο προβεβαλλεν ενϋ-νς ήκων επειδή δε ή πρώτη 
τά^ις άπεκαμνεν^ άλλη ;τρο(?7ί£6 και αν%ις αλλη' ον γαρ 
ην ά^ρόοί^ περιύτήναι^ άλΧ' άπότομον ην κύκλω. 

3 επειδή δε ΐΞίενοφών ήλ&ε βνν τοΓ^ όπια&οφύλα^ι 
και πελταβταΐς και οΛλίτα^^, ενταϋ^α δή λέγει Χειρί- 
ΰοφος' Εις καλόν ήκετε' το γαρ χωρίον αίρετέον' τη 
γαρ ότρατια ονκ εΰτι τα επιτήδεια^ ει μή ληιρόμεϋ-α 

4 το χωρίον, ενταύθα δή κοινή εβονλεύοντο' και τον 
Ξενοφώντος ερωτώντος τί το κωλνον εΐη είβελϋ'εΐν 
είπεν 6 Χειρίβοφος' Μία αντη πάροδος έβτιν ην ορας' 
όταν δε τις ταύττ] πειράται παριεναι, κυλινίον^ί. λί^ονς 
νπερ ταύτης της νπερεχούβης πέτρας' ος δ^ αν καταληφ^ή^ 
οντω διατίθεται, αμα (5' έδειξε βνντετριμμένονς άν- 

δ %^ρώπονς και 6κελη καΐ πλενράς. ^Ήν δε τονς λίΟ^ονς 
άναλώβωβιν, εφη 6 Αενοφών, άλλο τι ή ονδεν κωλύει 
παριεναι; ον γαρ δή εκ τον εναντίον ορώμεν ει μή 
ολίγονς τούτονς άνθρώπονς ^ κα\ τούτων δύο ή τρεις 

Ο ωπλιομένονς. το δε χωρίον^ ως καΐ όν οράς, ύχεδον 
τρία ήμίπλεΰ'ρά έβτιν δ δει βαλλομένονς διελθεΐν 
τούτου (Ϊ£ ο6ον πλεϋ•ρον δαβν πίτνΰι διαλειπούΰαις 



VII. 1 άνα>ΐ8^ιομιθμ.ένοι 0^ , άνα-αε-κοομίϋμένοί ρυ. 2 άΧν 
άτιότομον Σι6θη€ΐανΪΗ8 ^ άλλ' απότομος άβί, άλλα τίοταμος 0. 
3 καΐ ηελταΰταΐς οιη. 0. 4 ταυττ} τίΐΐρ&ται €^ , ταΰτα πειράται 
ρΓ. 5 και λί%ους άναλώαωαιν \\ ονδε γ.ωλνεί ρΓ, οογγ. 0^ 



Ι.ΙΒ. IV. ΟΑΡ. VII. 151 

μεγάλαις^ άν^^ ων εύτηκότες άνδρες τί αν τίάΰχοιεν 
τι ντίο των φερομένων λίΰ-ων η νπο των κνλι,νδομενων; 
το λοίΛον ονν γίγνεται ως; 'ϊ]μίπλε%^ρον ^ ο δει όταν 
λωφήόωβίν Οί λί^οί τΐαραδραμεΐν. Άλλα δΰ^ΰ^, εφη 7 
ό Χείρίΰοφος, ετίειδάν άρ^ώμε%^α εις το δαύν προίΤ^ενα^, 
φέρονται οι λί^οι τΐολλοί. Αύτ'ο αν, εφη, το δέον είη' 
%'αττον γαρ άναλώΰονΰυ τονς λ^'θΌυ^. άλλα Λορενώμε^α 
ενϋ'εν ημιν μικρόν τι παραδραμεΐν εβταί^ ην δυνώμε^α, 
καΐ άπελ^εΐν ράδοον, ην βουλωμένα. 

Εντεύθεν ετΐορενοντο Χειρίΰοφοξ καΐ 3^νοφών 8 
καΐ Καλλί'μαχοζ Παρράύίος Αο;^α}^ο^• τούτον γαρ ηγε- 
μονία ην των οτίίβΰΌφνλάκων λοχαγών έκείντι τ§ 
ημέρα' οι δε άλλοι λοχαγοί εμενον εν τω άόφαλει. 
μετά τούτο ονν άπηλ^ον ντίο τά δένδρα άνθρωποι 
ώξ εβδομήκοντα, ονχ αθρόοι άλλα κα^^ ενα, εκαύτοξ 
φνλαττόμενος ως εδννατο. Άγαοίας δε ο Στνμφάλιος 9 
κα\ Άριβτώννμος Με^νδριενς και ούτο^ των ότίΐΰΟΌ- 
φνλάκων λοχαγοί οντες, και άλλοι δε, έφέΰταοαν ε^ω 
των δένδρων ον γάρ ήν άύφαλώς εν τοΓ^ δένδροΐζ 
ίΰτάναι τίλέον η τον εν α λόχον. έν^α δη Καλλίμαχος 10 
μηχαναταί τι' προντρεχεν άπο τον δένδρον νφ' ω ην 
αντος δύο η τρία βήματα' επειδή δε οι λίϋΌΐ φέροιντο, 
άνέχαζεν ενπετώς' έφ' έκάβτης δε της πρόδρομης πλέον 
η δέκα άμαξ,αι πετρών άνηλίύκοντο. ο δε Αγαμίας 11 
ώς ορά τον Καλλίμαχον ά έποίει, το ΰτράτενμα πάν 

6 τιν^Λνδομένων ρΐ', γ,νλιν δον μίνων 0^ || τ/'^τ] α.ιιίβ γίγνεται 
0^ 8. ν. 3,(1(1. Ιί λωφηαωσίν, 8βά αηίθ βί ροδΙ δ^ΠαΙίο,πι λω Γ9.8ΠΓ3, 
βδί. 7 βουλωμένα ρΓ, βαλλώμεϋ'α 0^. 8 7^α^ά60^ος || ονη 

ά^ρόοί. 9 έφέατααοίν Οοϋβί, έφίαταοαν άθΐ, νφίοταβαν Ο || 
'κλείον. 10 Λροντρεχεν Οούβί, τιροέτρεχεν Ο || άνέχαζεν ρΓ, 
άνεχάξετο 0^ || εκάστης ^ί της ρΐ', 0^ οΐβΐ. της \\ τΐροδρομής 0^ , 
τΐροοδρομής ρΓ. 11 άγηοίας \\ ν,αϊ το ΰτράτενμα ρΓ, 8β(1 γ,αϊ 
<1θ1θ1:πιη βδί. 



152 Ι^ΙΒ. IV. ΟΑΡ. VII. 

^εώμενον , δείΰας μή οντοζ τνρώτοζ τΐαραδράμτ] είζ 
το χωρίον^ ον [06] τον ^Αριΰτώννμον τίληβίον 'όντα 
παρακαλεΰαζ ονδε Ενρνλοχον τον Αονδιέα εταίρονξ 
οντάς ονδε άλλον οΰά^να χωρεί αυτός, και τίαρέρχεται 

12 Λάντας. ο δε Καλλίμαχος ως δρα αντον παρωντα, 
επιλαμβάνεται αυτοί) της ί'τνος' εν δε τούτω τίαραϋ'εΖ 
αντονς Άριύτώννμος Μεϋ-νδρίενς, καΐ μετά τοντον 
Ενρνλοχος Αονβίενς' πάντες γαρ οντοι, άντεποιονντο 
αρετής καΐ άντηγωνίζοντο προς άλλήλονς' καΐ όντως 
ερίξοντες αίρονβι το χωρίον, ως γαρ άπαξ είΰεδραμον, 

13 ονδείς πετρος άνωθεν ήνεχΟ'η. ένταν^α δη δεινον ήν 
ϋ'έαμα. αί γαρ γνναΐκες ρίπτονόαί ϊά παιδία είτα έαν- 
τάς έπικατερρίπτονν, καΐ οι άνδρες ώύαντως. ενταν^α 
δη καΐ Αινείας Στνμφάλιος λοχα^^ό^ ίδών τίνα θεοντα 
ώ^ ρ^ψοντοί εαυτόν ΰτολην έχοντα καλην επιλαμβάνε- 

14 ται ως κωλύΰων' δ (5ε αντόν έπιβπάται, καΐ αμφότεροι 
ωχοντο κατά των πετρών φερόμενοι και άπέ%•ανον. 
έντεν^εν άνϋ'ρωποι μεν πάνν ολίγοι έλήφ^ηβαν, βόες 
δε και όνοι πολλοί και πρόβατα. 

1δ ^Εντεν^εν έπορεν%•η6αν διά Χαλύβων 6τα%'μονζ 

επτά παραόάγγας πεντήκοντα, οντοι ηύαν ών διηλ^ον 
άλκιμώτατοι^ καΐ εις χείρας ηΰαν. είχον δε θώρακας 
λινονς μέχρι τον ήτρον, άντι δε των πτερύγων όπάρτα 

16 πυκνά εύτραμμένα. είχον δε και κνημΐδας και κράνη 
και παρά την ζώνην μαχαίριον όΰον ξυήλην Αακωνικήν^ 
ώ εόφαττον ών κρατεΐν δύναιντο, καΐ άποτέμνοντες 



μ,η ούτος νοί^Ιάηάβν, μη ον Ο || θ'υ[^ε] ϋβΐιάαηίζ. 12 ώς 
ορά ρΓ, ώς έώρα 0^ || τζαραϋ'Βΐ ρΓ, ■παρέϋ'ει 0^ || άντηγωνίξοντο 
ΙΙη^, ίοΓίαδδθ Γθοίθ, δίηγωνίξοντο 0^, δι ΐ. ταδ. || αϊρουοι. 13 αηίβ 
ΐαυτάς 0^ 8. ν, 3,άά. %άί || έντανϋ'α ρι, ^νϋ^α 0^ 15 τταρα- 

ϋάγγας βΐ ΰα ς[πΐάβιη 8. ν. ρΓ || ηεααν. 



ΕΙΒ. IV. Ο ΑΡ. VII. 153 

αν τάς κεφάλας έχοντες επορενοντο , καΐ τ^δον καΐ 
έχόρενον δτιότε οι Λολφ^ο^ αντονς οφεβ^αί εμελλον. 
είχον δε καΐ δόρν ώς πεντεκαίδεκα πήχεων μίαν λόγχην 
έχον. οντοί ένεμενον εν τοις πολίύμαβιν' έτιεί δ ε Π 
τΐαρελϋΌΐεν οι'^Έλλ'ηνες, εϊτίοντο άεΐ ^«;|<οΰ|[^£νοί. ωκουν 
δε εν τοις όχνροΐς^ καΐ τα επιτήδεια έν τούτοις άνα- 
κεκομιΰμενοι ήΰαν' ώβτε μηδέν λαμβάνειν αντό^εν 
τους ""Έλληνας , αλλά διετράφηΰαν τοις κτήνεύιν α εκ 
των Ταόχων ελαβον. εκ τούτων οί "Ελληνες άφί,κοντο 18 
έπι "Αρπαΰον ποταμόν^ ενρος τεττάρων πλευρών, εντεύ- 
θεν έπορεύϋ'ηύαν δια Σκν&ηνών όταθμονς τετταρας 
παραΰάγγας εικούι δια πεδίον εις κώμας' εν αίς έμειναν 
^ΐμέρας τρεις καΐ επεόιτίΰαντο. 

εντεύθεν διηλθον ΰταθμονς τετταρας παραΰάγγας 19 
εί'κοΰι προς πάλιν μεγάλην και ενδαίμονα καΐ οίκον- 
μένην η εκαλειτο Γνμνιάς. [δ'κ] ταύτης της χώρας 
άρχων τοί^ "Ελληοιν ηγεμόνα πέμπει^ όπως δια της 
εαυτών πόλε μίας χώρας αγοι αυτούς, ελθών δ' εκείνος 20 
λέγει ότι «ξ£^ αυτούς πέντε ήμερων εις χωρίον όθεν 
όχρονται θάλατταν ει δε μή^ τεθνάναι έπηγγείλατο. 
καΐ ηγούμενος επειδή ενέβαλλεν εις τήν [εαυτού^ πό- 
λε μίαν ^ παρεκελεύετο α/'Ό'θίΐ' και φθείρειν τήν χώραν' 
ω και δήλον εγενετο ότι τούτου <^ένός^ ένεκα ελθοι^ 
ου της των ελλήνων εύνοίας. και άφικνοϋνται επι 21 
το όρος τη πεμπττ] ήμέρα' όνομα δε τω όρει ήν Θήχης. 

16 ητιχών. 17 οντοι ϊνεμον || ελαβον, 8βά αηίθ ^ ταδ. 

18 τεαοάρων \\ Σ-κν^ηνών ΒίβρΗ. Βί/ζ. 8. ν,, ατινθινών 0. 

19 δίήλ^ον άβΐ, ^δ ηλΟΌν Ο || [έτι] ταύτης ΣβοηοΙανίηΒ || 3,ηίθ 
άρχων 0^ αάά. ό. 20 α^οι \\ πέντε ημερών εις χωρίον όθεν 
Ο. ΈβόΙίβτ, εις χωρίον όθεν τνέντε ημερών Ο || την [έαντον] 
8ηίάα8, ΒοΤιβηΤά || ο και. δήλον \\ βχ νβδίϊ^ϋδ Ο -ρτ . . . . εν . . . 
έλ&οί οοηίβοί: 0ν6ς^ ενεν,α ΪΙΘοι {ενεν,α ^λθοι 0.^). 21 θήχης 
ύβί, ηχης 0. 



154 Ι^ΙΒ. IV. ΟΑΡ. VII. 

επεί δε ου πρώτοι έγένοντο έπΙ τον δροι>^, κραυγή 

22 πολλή έγένετο. άκονύας δε ο Ι^ενοφών καΙ οι όπι- 
α^Όφνλακες ώήΰ'ηβαν εμπροΰ^εν αλλονξ ετητίΰ'εό^'οα 
πολεμίους" εΐποντο γάρ οπιβ^εν εκ ττίζ καίομενης 
χώρας ^ καΐ αυτών οΓ όπιΰ^οφύλακες άπέκτεινάν τέ 
τινας καΐ έζώγρηΰαν ένέδραν ποίηΰάμενοί, καΐ γερρα 

23 ελαβον δαβειών βοών ώμοβόευα άμφΐ τα εί'κοΰίν. επειδή 
δε βοή πλείων τε έγίγνετο καΐ έγγντερον καΐ ου άεΐ 
επιόντες εϋ'εον δρόμω επί τους άεΐ βοώντας καΐ πολλω 
μείζων έγίγνετο ή βοή ούω δή πλείους εγίγνοντο^ 

24 έδόκει δή μεΐζόν τι είναι τω ΐΕ^ενοφώντι, καΐ άναβάς 
£φ' ΐππον καΐ Αύκιον καΐ τους ιππέας άναλαβών 
τταρ^/^Οί^'Ο-ί^• καΐ τάχα δή άκούονΰι βοώντων των 6τρα- 
τιωτών Θάλαττα ^άλαττα και παρεγγυώντων. έν%•α 
δή ε^εον πάντες καΐ οι οπιο^οφύλακες^ καΐ τα υποζύγια 

25 ήλαύνετο καΐ οι ίπποι, επεί δε άφίκοντο πάντες επι 
το άκρον, ενταύθα δή περιεβαλλον αλλήλους καΐ ΰτρα- 
τηγονς και λοχαγούς δακρύοντες. και εξ,απίνης δτου 
δή παρεγγυήΰαντος οί ΰτρατιώται φερου^ί- λί%Όυς και 

26 ποιονύι κολωι/όν μεγαν. ίνταϋ^α άνετί^εβαν δερμάτων 
πλΎΐ%^ος ώμοβοείων καΐ βακτηρίας και τα αίχμάλωτα 
γερρα, καΐ 6 ήγεμών αυτός τε κατετεμνε τα γερρα και 

27 τοις άλλοις διεκελεύετο. μετά ταϋτα τον ηγεμόνα οΓ 
"Ελληνες άποπεμπουβι δώρα δόντες από κοινού ΐππον 
και φιάλην άργυραν καΐ ΰκευήν Περΰικήν καΐ δαρει- 
κοϋς δεκα' γιτει δε ^αλκϊτα τού^ δακτυλίους, και έλαβε 



έγίνοντο \\ έττϊ τον δρονς ρΓ, 0^ ΐη ιηαΓ^. 3.άά. γ,αΐ ν,ατεΐδον 
την ^άλατταν. 22 γέ τινας. 23 δσω ^£ πλείους έγίγνετο 

24 ϋ'άλκττοί ρΓ δβιηβΐ, αΐίβηιιη θάλαττα 0^ ί. τα&τ^. αάά. || 
ηαρεγγνώντων ^^ , τναρεγγυώντο ρι. 25 τταρτιγγνήοαντο. 

26 ώμοβοείων Ό. 8ί6ρ1ιαηιΐ8^ ώμοβοίνων Ο || γ,ατέτεμνε 0^ , κατέ- 
ταμνε ρι. 



Ι.ΙΒ. IV. ΟΑΡ. VII. VIII. 155 

πολλούς παρά των ότρατιωτών. κώμην δε δείξοίς αν- 
τοίζ ου Οκηνήβονόι καΐ Τ'ήν 6δόν ην πορενβονται, εις 
Μάκρωνας, έπεί εύπερα εγένετο^ ωχ^το \της νυκτός] 
άπιών. 

Έντεϋϋ'εν δ' επορεύϋ^ηΰοίν οι "Ελληνες δοά Μα- VIII. 
κρώνων όταϋ'μοϋς τρεις παραύάγγας δέκα. τΐ] πρώττ] 
δε Ύΐμέρα άφίκοντο επΙ τον ποταμόν ος ώρυζε την των 
Μακρώνων και τ'ήν των ΣκυΟ'ηνών. είχον δ^ υπέρ 2 
δεξιών χωρίον οίον ^^αλεττώταττοί/ και £ξ άριΰτεράς 
άλλον ποταμόν^ εις ον ενεβαλλεν 6 ορίζων^ δι' ον έδει 
διαβηναι. ην δε οντος δαούς δενδρεβι παχεόι μεν ου, 
πυκνοΐς δε. ταϋτ επεΙ προβήλϋΌν οι "Ελληνες εκοπτον, 
^πεύδοντες εκ του χωρίου ως τάχιβτα [εξ] ελ^εΐν. οι 3 
^ε Μάκρωνες έχοντες γερρα και λόχγας καΐ τρίχινους 
χιτώνας κατ άντιπέραν της διαβάσεως παρατεταγμένοι 
η(5αν και άλλήλοις διεκελεύοντο καΐ λί%Όυς εις τον ποτα- 
μόν ερριπτον' εξ,ικνοϋντο γαρ ου ούδ^ ε/3λα:7Γτον ουδέν. 

"Εν^α δη προσέρχεται ^ενοφώντι των πελταΰτών 4 
άνήρ ^Αχί•ηνη6ι φάΰκων δεδουλευκέναι, λέγων δτί^ γιγνώ- 
6κοι την φωνήν τών ανθρώπων, καΐ οίμαι, έφη, έμην 
ταύτην πατρίδα εϋχ/α^' καΐ ει μη τι κωλύει έ^έλω 
αύτοις διαλεχ^ηναι. Άλλ^ ούδεν κωλύει, έφη, άλλα δ 
διαλέγου καΐ μά^ε πρώτον τίνες είοίν. οϊ δ^ είπον 
έρωτήόαντος οτι Μάκρωνες. ^Ερώτα τοίνυν, έφη, αυτούς 
τί άντιτετάχαται και χρηξουΰιν ημΐν πολέμιοι είναι. 



27 μοαιρώνας \\ ίπύ δε ρΓ, βαά. πι. άβΐ. ό'ί || [ττις ννγ,τος] 
ΟόΙ)€ΐ. νίΠ. 1 βγ,ν^ινών |] έ^,ίλ%•εΙν^ έ^ ϊ. γη,β., δρΪΓΐΐπιιι δπρβί' 
Η,ΗβΓππι ε ρΓ ροδίιϋ Νΐ ίαΙΙοΓ έ'ξω ύλ^εΐν Χβηορίιοη δοήρδίί, 
^Ιοδδαίοΐ' «κ τοϋ χωρίον (ίη ιαβί. Εηίβ ώς τάχίοτα , ΐη άβί;. ροδί) 
αάά. 3 μ^ακρώνες πί § 5 βί; 7 || γάρ ου ρΐ', ^£ ον 0^ || ονδ' 
^βλατιτον άβί, οντε ϊβλατιτον Ο 4 γ,ωλνη. 5 οί δ' εΙπον 0^ , 
ό ί' είπεν ρΓ || το'ιννν ροδί ίρώτα 0^ 8. ν. αάά. || άντιτετάχαται 
Ζβν/ηβ, άντιτετάχατε Ο,, άντιτετάχαϋΐ ρΐ'. 



156 ι^ΐΒ. IV. ΟΑΡ. νιη. 

0> οϊ δ' άπεκρίναντο "Οτυ νμεΐξ επί την ημετεραν χώραν 
ερχεΰ&ε. λέγειν εκελενον οι ότρατηγοί οτι ου κακώζ 
γε ποίήΰοντεζ, αλλά βαΰιλεΐ [γε^ πολεμήβαντες άπερ- 
χόμεϋ^α είζ την ^Ελλάδα^ καΐ επΙ ^άλατταν βονλόαε^α 

7 άφικεβ^αί. ήρώτων εκείνοι ει δοΐεν αν τούτων τα 
τΰΐότά. οι δ^ εφαΰαν καΐ δούναι καΐ λαβείν ε^ελειν. 
εντεϋΰ^εν [δια^ διδόαβιν οΓ Μάκρωνεζ βαρβαρικην 
λόγχην τοΐς^Έλληΰίν, ου δΥΈλληνεξ έκείνοίξΈλληνυκην 
ταντα γαρ έφα^αι/ ταβτά είναι ' ^εονς ά' έπεμαρτν- 
ραντο. 

8 Μετά δε τά τίΐΰτά εν^νς ου Μάκρωνες τά δένδρα 
όννεζεκοτιτον την τε οδόν ώδοτίοίονν ώζ διαβιβάΰοντεζ 
εν μέύοΐξ αναμεμειγμένοι τοις "Ελλη6ι^ και άγοράν οΐαν 
έδνναντο παρειχον^ και παρήγαγον εν τριΰιν ήμέραΐζ 
εως επί τά Κόλχων όρια κατεβτηύαν τους ^Έλληνας. 

9 ενταύθα ην δρο^ μέγα ' καΐ έτά τούτον οι Κόλχοι παρα- 
τεταγμένοι 7]ΰαν. και το μεν πρώτον οι "Ελληνες άντι- 
παρετάξαντο φάλαγγα, ώς όντως άζοντες προς το δρο^* 
έπειτα δε έδο^ε τοΓ? ότρατηγοΐς βονλενΰαβ&αι ϋνλ- 
λεγεΐΰιν όπως ως κάλλιύτα άγωνιοννται. 

10 έλεΐ,εν ονν Ξενοφών δτί- δοκοίη πανόαντας την 

φάλαγγα λόχονς όρ^ίονς ποιήΰαι' ή μεν γάρ φάλαγζ, 
διαΰπαβΘ^ήβεται ενΰ^νς' τη μεν γάρ άνοδον τι] δε ενοδον 
ενρήΰομεν το δρο^' καΐ εν^νς τούτο ά^νμίαν ποιηβει 



6 αηίβ ί»μεΓ§ €\ αάά. καΐ ίρχεο^ε, ρχεο^ε ΐ. 1*8,8. Ηυ^ 
οοηϊβοΐί χωρείτε, ρβΓρβΓαιη, ηαιη νοο3,ΐ3η1ιιηι ταδίιτα άβίβίαιη 
ϋΪΓΟίιιηββχπιη ς[πΐάβπι ίη ραβηπΙίίιπΗ, 1ιαΙ»θΐ33,1, 8θά αΐ) ΙίίΙβΓα 8 
ίηοίρίβΐ3^ί II βααλεΐ [γε] Κτύρβτ. 7 έπιμαρτνραντο, οηί νβΛο 
0^ 8. ν. Η,άοΙ. αμφότεροι. 8 την τε οδόν άθΐ:, την δε όδόν Ο \' 
ηδνναντο. 9 ένταν^α δε ρΓ, δβά ίί άβΐθίυιη β8ί || ροδί δρος 
μέγα ^^ ί. πιη,γ^. αάά. προοβατόν δε. 10 δο-αοίη ρΓ, δοκεΐ 0^ ^ί 
πανααντας, 8βά ντας ϊ. ταδ. 



ΠΒ. IV. ΟΑΡ. VIII. 157 

δται; τεταγμένοι εις φάλαγγα ταντην διεβτίαΰμενην 
όρώβίν. επευτα αν μεν επί πολλών τεταγμένοι προ6- 11 
άγωμεν , περιττενΰουβιν ημών οι πολεμίου καΐ τοις 
περιττούς χρήΰονται δ τι αν βονλωνται' έάν δε επ 
ολίγων τεταγμένοι ώμεν, ονδεν αν εΐη ^ανμαβτον ει 
διακοπείη ημών η φάλαγ^ νπο άνΌ'ρώπων \πη] κοίΐ 
βελών πολλών έμπεβόντων ει δέ πγι τοντο έΰται^ τη 
φαλάγγι κακόν έΰται. αλλά |ΐιθί- δοκεΐ 6ρΟ•ίονς τους 12 
λόχους ποιηΰαμένονς τοίΤουτον χωρίον καταόχεΐν δια- 
λιπόντας τοις λόχοις οόον έ^ω τους έΰχάτονς λόχους 
γενέΰϋ•αι τών πολεμίων κεράτων καΐ οϋτως έβόμε^α 
της τε τών πολεμίων φάλαγγος έξω \οί £σ;|^ατοί. λόχοι\ 
καΐ όρ^ίους άγοντες οί" κράτιΰτοι ημών πρώτοι προβ- 
ίαβιν^ η τε αν εϋοδον η ταύτη ί'καίϊτο^ άξ,ει 6 λοχαγός. 
και εις τε το διαλεΐπον ου ράδιον εΰται τοΓ^ πολεμίοις 13 
είΰελ^ειν έν%'εν και έν^εν λόχων όντων^ διακόφαι τε 
ου ράδιον εόται λόχον όρ&ιον προΰιόντα. αν τέ τις 
πιέζηται τών λόχων, 6 πληόίον βοη^ήαει. ην τε εις 
πη δυνη&ϊ} τών λόχων έπι το άκρον άναβήναι, ουδείς 
μηκέτι μείνΐ} τών πολεμίων. 

ταϋτα έδοζε, καΐ έποίουν όρ%'ίους τους λόχους, 14 
Ξενοφών δε άπιων έπΙ το εύώνυμον από του δεξιού έλεγε 
τοΓ;? ΰτρατιώταις' "Ανδρες, οϋτοί είβιν ους οράτε μόνοι 



την φάλαγγα . . . εύ^νς ρΓ ί. ιηο,Γ§•. 11 αν μεν 600, ει 

μεν Ο II έπϊ πολλών Βζ88?ιορ, έηϊ τΐολλους Ο || περιττενβοναιν ^^, 
τΐεριττενουαιν ρΓ || δη ^^ , οτζοί ρι || άν^ρώηων ΒαηπίΜ οί. 
87πιΤ3θ1α8 ιηβίΐδ αά Χβη. Αη. ρθΓίΐηβηίθδ III ρ. 27, άΟ^ρόων Ο || 
7Γ7] οιη. Α II και βελών χ3Γ, 0^ ΐ. π]αΓ§•. ο^άοΐ. καΐ άνΟ-ρώπων \\ 
αηίβ φάλ.α77^ ^ι Ο-ίΙίΙ• όλτ}. 12 τοβοντων χωρίων 1| [οι ϊοχατοι 
λόχοι] ΟοΙ)βί II -πρώτοι ηροοίαοιν 8ΐ6ρ7ιαηιΐ8^ πρώτον προαίαοιν Ο || 
ό λοχαγός Κνϋ^βΓ, ο λόχος 0. 13 διακόιραι τε ον 0^ , δβά ον 
ί. ιη^Γ^. II διαν.ό'ψετε ρΓ || ττροσιόντας ρΓ, βΆ,ά. ηι. οογγ. || βοη^ησοιΐ] 
εΐα ροδί; ην τε 0^ 8. ν αάά. 



158 Ι^ΙΒ. ΙΥ. Ο ΑΡ. νΠΙ. 

έτι ημΐν εμποδών το μη ηδη είναι εν^α τίάλαι εβπεν- 
όομεν' τούτους, ην πω^ δννώμε^α^ καΐ ώμονς δει 
καταφαγεΐν. 
Ιό ^ΕτιεΙ ό' εν ταΐς χώραΐξ εκαβτοί έγενοντο καΐ τον^ 

[τβ] λόχονζ όρ&ίονς έποίήόαντο, έγενοντο μεν λόχοο 
των οπλιτών άμφι τονζ όγδοηκοντα, ο δε λόχος εκαύτοξ 
ύχεδον εις τονς* εκατόν τους δε πελταβτάς καΐ τονξ 
το^όταζ τριχη εποιήΰαντο, τους μεν τον ενωννμον 
ίξω, τονζ δε τον δε^ιον, τονς δε κατά μέβον^ βχεδόν 

16 εξ,ακοΰίονς έκάβτονς. εκ τούτον τταρηγγνηΰαν οι στρα- 
τηγοί ενχεβ^αι' ενζάμενοι δε καΐ τΐαιανίβαντες έπο- 
ρενοντο. καΐ Χειρίβοφος μεν και Ξενοφών καΐ οι 6νν 
αντοις πελταΰται της των πολεμίων φάλαγγος ε^ω 

17 γενόμενοι επορενοντο' οί άί πολέμιοι ως ίϊάον αντονς^ 
άντιπαρα^έοντες οι μεν έπΙ το δε^ιόν οι δε έπι το 
ενωννμον διεΰπάϋϋ-ηΰαν^ και πολν της αντών φάλαγγος 

18 εν τω μέβω κενόν έποίηοαν. οι δε κατά το Άρκαδικόν 
πελταΰταί, ων ήρχεν Αίβχίνης ο ^Ακαρνάν^ νομίύαντες 
φενγειν άνακραγόντες έϋ'εον' καΐ οντοι πρώτοι έπΙ το 
ορός άναβαίνονΟΐ' ύννεφείπετο δε αντοΐς καΐ το Άρκα- 

10 δικόν δπλιτικόν, ων ήρχε Κλεάνωρ 6 ^Ερχομένιος. οΓ άί 
πολέμιοι^ ως ή'ρ|αι/το Ο'δΓν, ονκέτι έβτηβαν, άλλα ψνγϊ] 
άλλος αλλί] έτράπετο. 

οί δε ^Έλληνες άναβάντες έβτρατοπεδενοντο εν 

20 πολλαις κώμαις κα\ τάπιτήδεια πολλά έχονύαις. καΐ 
τά μεν άλλα ονδεν ό,τι και έΟ^ανμαΰαν' τά δε ΰμήνη 
πολλά ην αντόϋ-ι^ και τών κηρίων δβοι εφαγον τών 

14 ην ττως, ΐ. ΓΒ-δ. ως. 1δ τονς λόχους άβΐ, τους τε λόχους 
0. 17 άντιπαρα&έοντας \\ διεαπάρ^ηααν \\ της αυτών φάλαγγος. 
18 οί δε κατώ ρι•, 8βά ό^ί άβΐθίπηι βδί, ηί ί"α11θΓ, Ά οογγθοΙογθ, 
ς[\ιί ί. πιατ^. , πί ϊηϋίο ραΓα^ιαρΗΐ ίπδβΓβηάα, 3,άά. ιδόντες δε 
αντους διαχάξοντας \\ όρχομένιος. 20 ονδεν ρΓ, ονδεν ην €^. 



Ι.ΙΒ. IV. Ο ΑΡ. νυΐ. 159 

ΰτρατιωτών τίάντες άφρονες τε έγίγνοντο κοίΐ ίίμονν 
καΐ κάτω δίεχώρεί «ΰτοΓ^ καΐ όρ^όζ ονδείς έδννατο 
ϊΰταϋ^αι,, άλλ' οί μεν όλί-'/ον έδΎΐδοκότες ΰφόδρα 
μεϋ'ύονόον έωκεβαν ^ οί δε τίολν μαινομένοΐζ^ οι δε 
καΐ άτίο^νι^όκονόίν. εκειντο δ\ οντω πολλοί ώβτιερ 21 
τρο7ίΎ]ς γεγενημενηζ^ καΐ πολλή ήν άΰ'νμία. ττι ά' νΰτεραία 
άπέ%•ανε μεν ουδείς, άμφΐ δε τήν αυτήν πως ωραν 
άνεφρόνουν' τρίττ] δε και τετάρττι άνίβταντο ώοπερ 
εκ φαρμακοποβιας. 

Έντεϋ^εν δ' επορεύΟ^ηόαν δύο όταϋ^μοϋς πάρα- 22 
βάγγας επτά, καΐ ήλχ^ον επΙ ^άλατταν εις Τραπεζούντα 
πόλιν ^Ελληνίδα οίκουμένην εν τω Εύ^είνω Πόντω 
Σινωπέων άποικίαν εν τί] Κόλχων χώρα. ενταύθα 
έμειναν ημέρας άμφΐ τάς τριάκοντα εν ταΐς των Κόλ- 
χων κώμαις' κάντεϋ%^εν ορμώμενοι ελϊ'ιζοντο τήν Κολ- 23 
χίδα. άγοράν δε παρεΐχον τω βτρατοπέδω Τραπεζούν- 
τιοι, καΐ εδε^αντό [τό] τε τους "Ελληνας καΐ ξένια 
έ'άο^οίΓ βοϋς και αλφιτα και οινον. 6υνδ ιεπράττοντο 24 
^£ και υπέρ των πληβίον Κόλχων των εν τω πεδίω 
μάλιβτα οίκούντων, και ξένια καΐ παρ' εκείνων ήλΟ^ον 
[πλέον\ βόες. 

μετά δε τοϋτο τήν ^υβίαν ην ηϋξαντο πάρε- 25 
ΰκευάζοντο' ήλϋΌν δ' αύτοΐς ικανοί βόες άπο&ϋβαι 
τω ζίιΐ ΰωτήρια και τω ^Ηρακλεΐ ήγεμόΰυνα καΐ τοις 
άλλοις -θ^ίοΓ^ α ηϋξαντο. εποίηΰαν δε και αγώνα γυμ- 
νικόν εν τω όρε ι έν&απερ εβκήνουν. ^Γλοι/το (5δ ^ρα- 



έγίνοντο \\ όρ&ώς \\ ηδννατο \\ οί δε "πολλοί. 22 ^άλαβϋαν || 
Ήολχών (ΐιίδ). 23 'κάντεν&εν 8ί6ρ1ιαηΐί8, κάνταϋ^α Ο 1| έληίξοντο || 
τρατνεζόνΰίοι \\ τότε τονς. 24 σννδιετιράττοντο δε ^^ , αννδι- 
έπραττον γαρ ρΓ (| ηλ^ον (8. ν.) πλέον βόες 0^ , πλέον βόες 
ρΓ. 25 εΰ^αντο (1)18) || οωτήρια Οοϋβί, τώ ϋωτήρι 0. 



160 Ι^ΙΒ. Ιλ^ ΟΑΡ. νΠΙ. 

κόντιον Σπαρτίάτην, οζ εφνγε παΐζ ων οίκο^εν^ ΛαΙδα 
κατακανών ^νήλτ] τΐατά^ας^ δρόμου τ έταμε^^η^ηναι, καΐ 
τοϋ άγώνοζ τζροΰτατηβαί. 

26 επειδή δε η ^νβία εγενετο, τα δέρματα τίαρέδοβαν 
τω ζίρακοντίω, καΐ ήγείβ^αί εκέλενον οτΐον τον δρόμον 
πετΐΟίηκώς εί'η. ο δε δεί^αζ ονπερ έΰτηκότες έτνγχανον 
Οϋτοξ 6 λόφοζ^ ^φ^? κάλλιΰτοζ τρέχειν ότίον αν τΐξ 
βονληταί. Πώς ονν^ εφαααν, δννήόονται, ηαλαίειν εν 
ΰκληρώ κοίΐ δαβεΖ όντως•, ο ό' ειτίε' Μαλλόν τι άνιά- 

27 βεται ο καταπεβών. ήγωνίζοντο δε παίδες μεν βτάδιον 
των αιχμαλώτων οΓ πλειβτοι^ δόλιχόν δε Κρητες πλείονς 
ΎΙ έζήκοντα^ [έΟ'ίον] πάλην δε και πνγμην καΐ παγ- 
κράτιον (^Αρκάδες^^ και καλή ^έα εγένετο' πολλοί γαρ 
κατέβηΰαν και ατε ^εωμένων των εταίρων πολλή φιλο- 

28 νικία έγιγνετο. ε^εον δε και ίπποι καΐ έδει αντονς 
κατά τοϋ (ττρανου^ έλάΰαντας εν τι] ^αλάτττ] άπο- 
ατρέφαντας πάλιν προς τον βωμον άγειν. καΐ κάτω 
μεν οι πολλοί εκνλινδονντο' άνω δε προς το ίΰχνρώς 
ορ^ιον μόγις βάδην επορενοντο οι ϊπποι' εν^α πολλή 
κρανγη και γέλως καΐ παρακέλενΰις εγίγνετο. 



ηλίδα ν,αταν,τένων ρΓ, ηαΐδα άκων κατακτενών 0^ ϊ. ιη9,Γ^., 
ΊίαΙδα αν,ων Ή,αταγ,τενών ηλυδα Β, οβίβηιπι κατακτανώί/ άβί || 
^νηλή. 26 ουτΐερ Β, όπερ Ο || δννήοεο&αι. 27 δολιχόν || [^θεον] 
ΜαΗΜα8, ϊάβιη ζΆρ-ϋάδες^ οοηϊβοίί ρΓΟ έτεροι οοάΐοΐβ Ο || α 
^εωμένων \\ των ετέρων \\ φιλονει%ία. 28 ϋ'α7.ά66η || ατΐοοτρέιραν- 
τας Ο, νποοτρέχρκντας ϋϊηάοΓί || όρΟ•6ν \\ έγίνετο , ρΟδί €[110(1 
τθγΙοιιπι 0^ δ. ν. αάά. αυτών. 



Ε. 

* Έκ δε τούτον ξ,ννελΟ-όντες εβονλενοντο τΐερί τήζ 2 
λοίτίής τΐορείας' άνεύτη δε πρώτος Λέων Θούριος καΐ 
έλε^εν ώδε. ^Εγώ μεν τοίννν.) ^φΉ•> ^ (άνδρες, άτίείρηκα 
ηδη ζνϋκεναζόμενος καΐ βαδίζων καΐ τρέχων καΐ τά 
οτίλα φέρων καΐ εν τά^ει ων καΐ φνλακάζ φνλάττων 
καΐ μαχόμενος, έτίΐ^νμώ δε ηδη τΐανΰάμενος τούτων 
των πόνων, έπεί %-άλατταν εχομεν, πλεΐν το λοιπόν 
καΐ έκτα&είς ώβπερ Όδνΰόενς άφικέΰΰ'αι εις την ^Ελ- 
λάδα, ταύτα άκούύαντες οι ΰτρατιώται άνε^ορύβηΰαν 3 
ώ^ εν λέγεί' καΐ άλλος ταύτα έλεγε, καΐ πάντες οι 
παριόντες. έπειτα δε Χειρίϋοφος άνέΰτη καΐ είπεν 
ώδε. Φίλος μοί έατιν, ω άνδρες, 'Ανα^ίβιος, ναναρχών 4 
(Ϊ£ καΐ τυγχάνει, ην ονν πέμφητέ με, οί'ομαι αν έλΟ-ειν 
καΐ τριήρεις έχων και πλοία τά ημάς άξ,οντα' νμεΐς δε 
ειπερ πλεΐν βούλεΰΰ'ε, περιμένετε έβτ αν εγώ έλϋ'ω' 

* [ Όαα μεν δη έν τ-η άναβάοει τ^ μετά Κνρον ^ττρα^αν οΐ Ι. 
Ελληνες, καΐ έν ττ) τΐορεία ττ} μέχρι έηϊ %'άλατταν την έν τω 
Εώ^είνω Πόντω, %αϊ ώς εις Τροίηεζονντα '' Ελληνίδα τιόλιν 
άφιτιοντο, και. ώ? άηέϋ'νΰαν α ην^αντο βωτηρια Ο'νβειν ^νϋ'α 
πρώτον εις φιλίαν γήν άφίγ,οιντο, έν τω ηρόΰΟ'εν λόγω δεδη- 
λωται.] 



Ε. ξενοφώντος κνρον άναβάοεως λόγος τιέμητος. 

Ι. 1 άαιηη. ϋΐηάοΓί" || μέχρις έτά || ενξ,αντο || ^νειν || αφί- 
ν,οντο. 2 ϋ•ον6ίος. 3 ταντά ϋ. Ε, ταντ' Ο || τιαριόντες Ηβνΐϊβίη, 
^ΐαρόντες 0. 4 3,ηΐβ τνγχάνει ίηββηιί άρτι, \\ πέμιρ-ητέ μοι. 
Χθηορίιοηίΐβ Αη&1)Ε3ί8, γθο. &θΐηο11. Εά. ιηαϊοΓ. 11 



162 ΙΙΒ. V. Ο ΑΡ. Ι. 

7/|ω ^^ ταχεωζ. άκονύαντεζ ταύτα οΓ ΰτρατιώται ηβ&η- 
ύάν τε καΐ έψηφίύαντο πλενν αντον ώς τάχιΟτα. 

5 Μετά τοντον Ξενοφών άνεβτη καΐ έλεζεν ώδε. 
Χειρι'βοφοξ μεν όη επΙ πλοία βτέλλεται^ ^μ^ΐζ δε άνα- 
μενονμεν. ο6α μοι ονν δοκεΐ καιρός είναι ποιείν εν 

6 τί] μοντ}^ ταντα ερώ. ττρώτον μεν τα επιτήδεια δει 
πορίζεΰ^αι εκ της πολεμίας' οντε γαρ αγορά εϋτιν 
ικανή οντε οτον ώνηΰόμε^α ενπορία ει μή όλίγοίξ 
τιοίν' ή δε χώρα πολεμία' κίνδυνος ονν πολλούς 
άπόλλνβ&αί , ήν άμελώς τε καΐ άφνλάκτως πορενηΰΰ^ε 

7 επΙ τά επιτήδεια, άλλα μοι δοκεΐ 6νν προνομαΐς λαμ- 
βάνειν τά επιτήδεια, άλλως δε μή πλανάϋ^αι, ώς 6ω- 
ξγΐβΟ-ε, ημάς δε τούτων έπιμελειΰ^αι. έδο^ε ταντα. 

8 "Ετι τοίννν άκονΟατε και τάδε. επί λείαν γαρ 
νμών έκπορενβονταί τίνες, οΐομαι ονν βέλτιΰτον είναι 
ήμΐν ειπείν τον μέλλοντα εξ,ιέναι, φράζειν δε καΐ δποί, 
ίνα και το πλήθος είδώμεν των ε^ιόντων καΐ των 
μενόντων και ^νμπαραΰκενάξωμεν, εάν τι δέτ], καν 
βοηϋ'ϊΐΰαί τιοι καιρός τι, είδώμεν όποι δεήΰει βοη^εΐν^ 
και εάν τις των άπειροτέρων εγχειρτ} ποι, ξνμβονλενω- 
μεν πειρώμενοι είδεναι τήν δνναμιν εφ* ονς αν ιωβιν. 
έδο^ε καΐ ταντα. 

9 Εννοείτε δε καΐ τόδε, έφη. ύχολή τοις πολεμίοις 
λήζεΰ^αι, καΐ δικαίως ήμΐν επιβονλενονΰιν έχομεν 
γάρ τά εκείνων νπερκά^ηνται δε ημών. φνλακάς 
όή μθ6 δοκεΐ δεΐν περί το ύτρατόπεδον είναι' εάν ονν 



Ι 



6 άτίοΐνεα^οα || -πορενεαΟ-ε. 7 αλλά . . επιτήδεια οπι. Ο | 
ηλαν&οϋ'αι 8ί€ρΊιαηη8^ ηλαναοΟ^ε 0. 8 είναι νμίν \\ ϊδωμεν \ 
ύ) είδώαεν Βοηιβηιαηη, ειτ] δώμ,εν Ο || ένχειρΐ ηοι ρΓ, δυρβι ϊ 
ροδπϋ 0^ η. 9 εννοείτε δε Α, εννοείτε δη Ο || ληΐξεΰ^αι \\ 
φύλακας ΚϊβΜ, φνλα-κής Ο (| δή μοι άβί, δεί μοι Ο 



Ι.ΙΒ. V. ΟΑΡ. Ι. 163 

κατά μέρος [μερίβ&εντες] φνλάττωμεν καΐ ΰκοτΐώμεν, 
ήττον αν δνναιντο ημάς ^ηράν οι τίολέμιοι. 

'Έτυ τοίννν τάδε οράτε, εί μεν ήπίΰτάμεΟ-α βαφώς 10 
οτι η^εί ηλοΐα Χειρίΰοφος άγων ικανά, ονδεν αν ^δεο 
ων μέλλω λέγειν νυν δ' έηεΐ τούτο άδηλον, δοκεΐ 
μοί ττειράό^αί πλοία ύνμτίαραβκενά^ειν καΐ αντό&εν. 
ην μεν γαρ άγΐ], υπαρχόντων έν%'άδε εν άφ%•ονωτέροις 
πλενύόμε^α' αν δε μη αγτ], τοΐζ ένΰ'άδε χρηΰόμεΰ^α. 
δρω δε εγώ πλοία πολλάκις παραπλέοντα" ει ονν 11 
αίτηΰάμενοί παρά Τραπεζονντίων μακρά πλοία κατά- 
γοιμεν κα\ φνλάττοιμεν, [^αν]τά πηδάλια παραλνόμενοι, 
εως αν ικανά τα «ξοντα γένηται, ίΰως αν ουκ άπορή- 
βαιμεν κομιδής οίας δεόμεϋ-α. έδο^ε καΐ ταντα. 

Έννοήΰατε δ\ έφη , ει εικός καΐ τρέφειν άπο 12 
κοινοί) ους αν κατάγωμεν οΰον αν χρόνον ημών ένεκεν 
μένωΰι, και νανλον ^νν^'έο^^αι, όπως ώφελονντες καΐ 
ώφελώνται. έδοζε καΐ ταύτα. 

ζίοκεΐ τοίννν μοι, έφη, ην άρα καΐ ταύτα ήμΐν 13 
μη έκπεραίνηται ώΰτε άρκεΐν π:λοΓα , τάς δδονς ας 
δνόπόρονς ακουομ^ν ίΐναι ταΐς παρά ^άλατταν οίκον- 
βαις πόλεΰιν έντείλαβ^αι δδοποιεΐν' πείόονται γάρ 
καΐ διά το φοβεΐο^αι καΐ διά το βούλεΰϋ^αι ημών 
άπαλλαγηναι. 

Ένταύΰ^α δε άνέκραγον ως ου δέοι δδοιπορεΐν. 14 
δ (Ϊ£ ώ^ έγνω την άφροΰννην αυτών, έπε-ψήφιΰε μεν 
ουδέν, τάς δε πόλεις έκούΰας έπειβεν δδοποιεΐν, λέγων 



[μ,Β^ι6%'ίντες] Κνϊι^βν. 10 ηξοι \\ αγΎ] ΕϋβτΜί'ά, ϊΙ%•7ΐ Ο || 
αν δε μη ρι, ην δε μη 0^ || αγοι. 11 [α'υ]τώ πηδάλια Ηανί- 
Ίηαη. 12 νανλον άβΐ, νανΰταΟ•μον Ο (ηοη νανοτα^μοζ μϊ Ηπ§ 
Ιταάϋ:) II ωφελούνται. 13 ωΰτε άρκίΓ || και διά το φοβεΐ6&αι άθί, 
όδοποιειοϋ'αι Ο, 

11* 



164 Ι^ΙΒ. ν. ΟΑΡ. Ι. Π. 

οη ^άττον άπαλλά^ονται^ ην ενποροί γένονται αί οδοί. 
1δ ελαβον δε καΐ πεντηκόντορον παρά των Τραπεξονν- 
τίων, Ύ] επέβτηβαν ^έξ,ίππον Αάκωνα περίοικον. ούΓθ? 
άμεληβαζ τον ζνλλέγειν πλοία άποδράζ φχετο ε^ω 
τον Πόντου, έχων την νανν. οντος μεν ονν δίκαια 
επαΰ^εν νΰτερον εν Θράκτ] γαρ παρά Ζ'ίΰΟ•/^ πολν- 
πραγμονών τι άπέ^ανεν νπο Νικάνδρον τον Αάκωνος. 

16 ελαβον δε καΐ τριακόντορον, τ] επεβτά&η Πολνκράτης 
^Α^ηναιοζ , οζ 6π06α λαμβάνοι πλοία κατηγεν έπΙ 
ΰτρατόπεδον. καΐ τά μεν αγώγιμα εί' τι ήγον εξαιρού- 
μενοι φύλακας καΟ^ίβταβαν, όπως <5ώα εί'η, τοις δε 

17 πλοίοις εχρήΰαντο εις παραγωγήν. εν ω δε ταντα ην 
επΙ λείαν έζηβαν οι "Ελληνες, καΐ οι μεν έλάμβανον, 
οι δε καΐ ον. Κλεαίνετος δε έξαγαγών καΐ τον εαν- 
τον και άλλον λόχον προς χωρίον χαλεπον αντός τε 
απέθανε καΐ άλλοι πολλοί των 6νν αντώ. 

Π. Έπει δε τά επιτήδεια ονκέτι ην λαμβάνειν ώβτε 

άπαν^ημερίζειν επΙ το ΰτρατόπεδον, εκ τούτου λαβών 
Ξενοφών ηγεμόνας των Τραπεζονντίων εξάγει εις 
/ίρίλας το ήμιόν τον ύτρατεύματος, το δε ήμιβν κατ- 
έλιπε φνλάττειν το ΰτρατόπεδον οι γάρ Κόλχοι, ατε 
εκπεπτωκότες εκ των οικί-ών, πολλοί ήΰαν αθρόοι καΐ 

2 νπερεκάϋ'ηντο επΙ των άκρων, οι (Ϊ£ Τραπεζούντιοι οπό- 
ϋ^εν μεν τά επιτήδεια ράδιον ην λαβείν ονκ ήγον' φί-'λθ6 
γάρ αντοΐς ήΰαν εις όε τονς ζίρίλας προϋ'ύμως ήγον, 
ύφ' ών κακώς επαΰχον, εις χωρία τε όρί^να; καΐ δύββατα 
καΐ άν^ρώπονς πολεμικωτάτονς των εν τω Πόντω. 

3 ΈπεΙ δε ήβαν εν τη άνω χώρα οι"Ελληνες, οποία 



\ 

1 



16 ίχ^^ι6αντο άβί, χ^^ι6α^ντο 0. 17 έξ,ηΒααν || ■αΧεένετος 
δϊ. II. ί -Λολχοϊ II έκ Άηίβ των οίταών οτη. 0. 



Ι^ΙΒ. V. Ο ΑΡ. Π. 165 

των χωρίων τοΙς ζίριλαις άλώόιμα είναι έδόκει εμπιμ- 
Λράντες ά%ϊ]ΰαν' και ονδίν ην λαμβάνειν ει μη νζ 
η βονς η άλλο τι κτήνος το πϋρ δίαπεφενγός. εν δε 
ην χωρίον μητρόπολις αντών' εις τοντο τΐάντες ^νν- 
ερρνήκεΰαν. ττερί δε τοντο ην χαράδρα ίβχνρώς βα^εΐα^ 
καΐ πρόΰοδοι χαλεηαΐ ηρος το χωρίον, οι δε τίελταΰταΐ 4 
προδραμόντες ΰτάδια πέντε η ε^ των οπλιτών, ^ια- 
βάντες την χαράδραν , δρώντες πρόβατα πολλά κίχΐ 
άλλα ;^ριίματ« προΰέβαλλον προς το χωρίον ' ^ννείποντο 
δε καΐ δορυφόροι ;γοΑ/Ιοι οι έπΙ τα επιτήδεια έ^ωρμη- 
^ενοί* ωΰτε έγένοντο οι διαβάντες πλείονς η εις 
χιλίονς άνΰ^ρώπονς. επεί δε μαχόμενοι ουκ έδνναντο 5 
λαβείν το χωρίον^ καΐ γαρ τάφρος ην περί αντο ενρεΐα 
άναβεβλημένη και ΰκόλοπες έπι της αναβολής και τνρ- 
ΰεις πνκναί ζύλιναι πεποιημέναι, άπιέναι δη έπεχείρονν' 
οϊ (ϊε επέκειντο αντοΐς. ως δε ονκ έδνναντο άποτρέχειν, 6 
ην γαρ εφ* ενός η κατάβαΰις εκ τοϋ χωρίον εις την 
χαράδραν, πέμπονΰι προς Ξενοφώντα, [δ (5ε ηγεΐτο τοις 
οπλίταις.^ 6 δε έλϋ-ών λέγει ότι έΰτι χωρίον χρημάτων 7 
πολλών μεΰτόν τοντο οντε λαβείν δννάμεϋ'α' ίΰχνρόν 
γάρ έύτιν' οντε άπελϋ^εΐν ράδιον' /ίΐα^^οϊ^ταί- γαρ έπ- 
ε^εληλν^ότες καΐ η αφο(ίο^ χαλεπή. 

Άκονύας ταυτοί ό Ξενοφών προΰαγαγων προς την δ 
χαράδραν τονς μεν όπλίτας ^έβ^'αι έκέλενΰε τα όπλα, 
αντός δε διαβάς ονν τοΓ^ λοχαγοΐς έβκοπειτο πότερον 
είη κρεΐττον άπαγαγεΐν καΐ τονς διαβεβηκότας ή καΐ 



3 έμ,τΐίμηράντες Όίηάον/', έμταηράντες 0^ , ίμ-πιπλάντες ρι* || 
άπτιεοαν. 4 ττροδραμόντες Β, τίροςδραμόντες 0. || τιλείονς η εις 
χιλίονς Υβη. Μ. (= ΜαΓοΐαηπδ 511), ττλείονς η διοχιλίονς 0. 
5 ηερϊ τα ευρεία. 6 [δ ό'ε ηγεΐτο τοις ότιλίταις] ΗαΗηιαη. 

7 δνναίμεϋ'α. 8 άπαγαγεΐν ρΓ, άναγαγεΐν 0^. 



166 Ι^ΙΒ. V. ΟΑΡ. Π. 

τονζ οτίλίτας διαβίβάζείν, ώς άλόντοζ αν τον χωρίον. 
9 εδόκεί γάρ το μεν άτιαγαγεΐν ονκ είναι ανεν πολλών 
νεκρών^ ελεΐν δ^ αν ωοντο καΐ οι λο;^α;^οι το χωρίον, 
καΐ ο Ξενοφών ζννεχώρηόε τοΓ^ ιεροΐζ πιύτενΰαζ' οι 
γάρ μάντεις αποδεδειγμένοι [μεν^ ήΰαν οτί. μάχη μεν 

10 εΰται, το δε τέλοζ καλόν της εζόδον. καΐ τονζ μεν 
λοχαγονζ έπεμπε διαβιβάβονταζ τονς δπλίτας, αντος 
δ^ έ'μενεν άναχωρίΰαξ απαντάς τονς πελταΰτάς^ καΐ 

11 ονδένα εΐα άκροβολίζεοΰ'αι. επεί δ' ήκον οι οπλΐται, 
εκελενβε τον λόχον εκαΰτον ποιηΰαι των λοχαγών ώς 
αν κράτιΟτα οί'ηται άγωνιεΐΰΰ'αΐ' ήβαν γάρ οί λοχαγοί 
πληϋίον αλλήλων οι πάντα τον χρόνον άλληλοις περί 

12 άνδραγαχί-ίας άντεποιονντο. και οι μεν ταντ εποίονν ' 
ο δ\ τοις πελταβταΐς παβι παρήγγειλε διηγκνλωμενονς 
ίεναι, ώς όπ:οΓαζ/ ΰημήντ} άκοντίζειν, καί τονς τομάτας 
έπιβεβλη6&αι επί ταΐς νενραΐς , ώ^ οπόταν ΰημήντι 
το^ενειν [δετίβον], καί τονς γνμνητας λί&ων εχειν 
μεΰτάς τάς διφΰ^ερας' καί τονς έπιτηδείονς επεμφε 
τούτων επιμεληΰ^ηναι. 

13 Έπεί δε πάντα παρεΰκεναΰτο καί οι λοχαγοί καί 
οι νπολόχαγοι καί οι ά^ιονντες τούτων μη χείρονς 
είναι πάντες παρατεταγμένοι ήΰαν, καί άλλήλονς μεν 
δη ζννεώρων' μηνοειδης γάρ διά το χωρίον ή τά^ις 

14 ην επεί δ^ επαιάνιβαν καί η όάλπιγζ έφϋ'εγ^ατο, α^α 
τε τω ^Ενναλίω ήλελιξαν καί ε^εον δρόμω οι δπλΐται, 
καί τα βέλη όμον εφερετο, λόγχαι^ το^εύματα^ βφενδόναι, 
πλεΐύτοι δ^ εκ τών χειρών λί%Όΐ, ήΰαν δε οι καί πϋρ 



9 οί Άηίβ λοχαγοί οιη. Ο || μεν ρθ8ί; άτνοδεδειγμενοι ίαίδο 
αάά. 0. 10 άναχωρηαας. 11 έηεί δ' ήτιον . . άγωνιείΰ^αι οιη. 
0. 22 τιλενραΐς || [δεηβον^ ΒεΊιάαηίζ. 13 νπόλοχοι || είναι 
•πάντας || μονοειδης \\ τάξις Ε, τάραξις 0. 14 όπλίταί. 



ΕΙΒ. V. ΟΑΡ. II. 167 

Ίΐροβίφερον. νπο δε τον πλήϋ-ους των βελών ελιτιον 15 
οι τΐολεμιοΰ τά τε ότανρώματα καΐ τάζ τνρύείς' ώβτε 
^Αγαόίαζ Στνμφάλιος καταχ^^έμενοζ τά οτίλα εν χιτώνυ 
μόνον άνεβη, καΐ άλλον είλκε ^ καΐ αλλοζ άνεβεβήκεί, 
καΐ έαλώκει το χωρίον^ ώς έδόκει. 

ΚαΙ οι μεν τιελταβταΐ καΐ οι 'φιλοι εόδραμόντες 16 
ηρτταζον ο^τι εκαύτοξ εδννατο' 6 δε Ξενοφών ΰτάζ 
κατά τάζ πνλας δτΐόΰονζ εδννατο κατεκώλνόε τών 
δτΐλιτών εξ,ω' τίολέμιοι γάρ άλλοι εφαίνοντο εΐί ακροις 
τιαίν ίβχνροΐς. ου τίολλον δε χρόνου μεταξύ γενο- 17 
μενού κραυγή τε έγενετο ένδον και εφευγον οΐ' μεν 
[καϊ] έχοντες α ελαβον^ τάχα δε τις και τετρωμενος' 
καΐ πολύς ήν ώ^ΊΟμος άμφι τά ϋ'ύρετρα. και ερωτώ- 
μενοι οΓ εκττίτΐτοντες ελεγον δτ^ άκρα τε έβτιν ένδον 
και οι πολέμιοι ττολλοί-', οΐ' παίουύιν εκδεδραμηκότες 
τους ένδον άνϋ•ρώπους. ενταϋΰ-α αν ειπείν εκελευΰε 18 
Τολμίδην τον κήρυκα ίέναι εί'ΰω τον βονλόμενόν τι 
λαμβάνειν, και ΐενται πολλοί εί'ΰω ^ και νικώΰι τους 
εκπίπτοντας οι είΰωϋ-ούμενοι καΐ κατακλείουΰν τους 
πολεμίους πάλιν εις την άκραν. καϊ τά μεν εξω της 19 
άκρας πάντα διηρπάό^-η^ καϊ έξεκομίΰαντο οι'Έλληνες' 
οι δε δπλΐται ε^εντο τά όπλα, οι μεν περί τά ΰταυρώ- 
ματα^ οι δε κατά την οδόν την επΙ την άκραν φερουΰαν. 
6 δε ίΕίενοφών καΐ οΓ λοχαγοί εΰκόπουν ει οίον τε 20 
εϊη την άκραν λαβείν ήν γάρ ούτω βωτηρία άόφαλής^ 
άλλως δε πάνυ χαλεπόν έδόκει είναι άπέλ&εΐν' ΰκο- 
πουμένοις δε αύτοΐς εδοξε παντάπαΰιν άνάλωτον είναυ 
το χωρίον. 



15 άναβεβήκει \\ ήλώτιει. 17 "λραν ρΓ || [%αϊ'] έχοντες ΉαΗ- 
ιηαη 18 ΐενται. 20 όντως || άλλως δε ρΓ, ^ε ί. γ3,8. 



168 Ι^ΙΒ. V. ΟΑΡ. Π. 

21 Ένταν^α παρεΰκενάζοντο την αφοδον, καΐ τους 
μεν 6τανρονζ εκαβτοί τονς καθ' αντονζ δίΐ'^ρονν, και 
τους αχρείους καΐ φορτία έχοντας [τε] εζεπεμτίοντο 
[καϊ] των οτίλυτών το πληΰ^ος καταλίπόντες [οι λοχα;^οΙ] 

22 οίς έκαΰτος έπίβτενεν. έτίεϊ δε ηρ^αντο άποχωρεΐν, 
έπεζε^εον ένδο^εν ΛολλοΙ γέρρα καϊ λόγχας έχοντες 
καϊ- κνημίδας καϊ κράνη Παφλαγονικά , καΧ άλλοι έτΐΐ 
τάς οικίας άνεβαινον τάς έν^εν καϊ εν&εν της είς την 

23 ακραν φερονΰης ό(ϊοΌ" ώΰτε ονδε διώκειν ά0φαλ\ς 
ήν κατά τάς %νλας τάς είς την άκραν φερονβας. καϊ 
γάρ ξ,νλα μεγάλα επερρίπτονν άνωθεν, ώβτε χαλετιον 
ην καϊ μένειν καϊ άπίέναΐ' καϊ η νν^ φοβερά ην [ή] 
έτίίονύα. 

24 Μαχόμενων δε αυτών καϊ άπορουμένων ϋ'εών τις 
αυτοΐς μηχανην βωτηρίας δίδωβιν. ε^απίνης γάρ 
άνέλαμ^εν οικία των εν δε^ια ότου δη ενάφαντος. 
ώς δ' αντη ξ,ννεπιπτεν, εφευγον ου άπο των εν δε^ια 

25 οικιών, ώς δε έμα^εν 6 ΐΕ^ενοφών τοΰτο παρά της 
τύχης, ενάτίτειν έκέλευε καϊ τάς εν άρίΰτερα οικίας, 
αϊ ^ύλιναι ήΰαν, ωΰτε καϊ ταχν έκαίοντο. εφευγον οϋν 

26 καϊ οί άπο τούτων των οικιών, ου δε κατά ατόμα δη 
έτι μόνοί ελύπουν καϊ δηλοί ηΰαν οτι έτίΐκείΰονταί εν 
τη έί,όδω τε καϊ καταβάΰει. ένταϋ^α παραγγέλλει 
φορείν ^ύλα ο6οι ετύγχανον έ^ω υντες τών βελών είς 
το μέΰον εαυτών καϊ τών πολεμίων, έπεί δε ικανά ηδη 
ην, ενηφαν' ένηπτον δε καϊ τάς παρ^ αυτό το χαρά- 



21 έχοντας Ε, έχοντας τε Ο || [καΐ] τών οηΧιτών το πλη^^ος 
γ,αταλιτίόντες [οί λοχαγοί] Ηανίηιαη. 22 άηο^αρρείν \\ ϊνδον \\ 
"ανημ,ίδας \\ άνέβοανον τάς άβϊ, άναβαίνοντες Ο || είς τά άκρα. 
23 ηοηηβ δη νν^? || ην έτΐίονοα ά&ί, ην ή ίπιονοοί Ο 24 ότον 
δε. 25 Ο οιη. οί αηίο άπο τούτων. 26 μ,όνοί άθΐ, μόνον Ο 1} 
ηϋαν ροδί; δήλοι οιη. 0. 



ΙΙΒ. V. ΟΑΡ. Π. III. 169 

κώμα οικίας, οττως οι πολεμιοο άμφΐ ταϋτα έχοιεν. 
οντω μόλίζ άτνηλ^ον άπο τοϋ χωρίον, τΐϋρ εν μεβω 27 
εαυτών καΐ των πολεμίων τίοίηόάμενοί. καΐ κατεκανϋ^η 
παΰα ή τίόλίζ καΐ αί οίκίαι καΐ αί τνρύεις καΐ τά 
ϋτανρώματα καΐ τάλλα πάντα πλην της άκρας. 

Τι] δε [γε^ νΰτεραία άπΐ^ΰαν οι "Ελληνες έχοντες 28 
τά επιτήδεια, επεί δε την κατάβαΰίν εφοβονντο την 
εις Τραπεζούντα, πρανής γαρ ην καΐ ΰτενή, ψενδενέδραν 
έποιήΰαντο' καΐ άνήρ Μυΰος καΐ τοννομα τούτο έχων 29 
των Κρητών λαβών δέκα εμενεν εν λαΰίω χωρίω καΐ 
προόεποιείτο τονς πολεμίους πείραΰΌ'αι λαν^-άνευν. αί 
δε πέλται αυτών άλλοτε καΐ άλλοτε διεφαίνοντο χαλ- 
καΐ ούοαι. οί μεν ούν πολέμιοι ταύτα διορώντες εφο- 30 
βονντο όος ενέδραν ούΰαν' ή δε ΰτρατιά εν τούτω 
κατέβαινεν. επεΙ δε έδόκει ήδη ίκανον ύπεληλυ%'έναί, 
τω Μυβω εΰήμηνε ψεύγειν ανά κράτος ' καΐ ος ε^- 
αναΰτάς φεύγει καΐ οί όύν αντίο, καΐ οι μεν άλλοι 31 
Κρήτες, άλίΰκεΰϋ^αι γάρ εφαβαν τω δρόμω, έκπεύόντες 
εκ της δδού εις νλην κατά τάς νάπας καλινδούμενοι 
έβώ^ηΰαν , ο Μνβος δε κατά την δδόν φενγων έβόα 32 
βοη^εΐν' κα\ έβοήϋηβαν αντώ , και άνέλαβον τετρω- 
μένον. καΐ αντοί επΙ πόδα άνεχώρονν βαλλόμενοι οί 
βοηϋ'ήΰαντες καΐ άντιτοζενοντες τίνες τών Κρητών. 
όντως άφίκοντο έπΙ το βτρατόπεδον πάντες ΰώοι 
οντες. 

^ΕπεΙ δ^ε οντε Χειρίύοφος ήκεν οντε πλοία ικανάΏΙ. 
ην οντε τά επιτήδεια ην λαμβάνειν έτι, έδόκει άπιτέον 
είναι, καΐ εις μεν τά πλοία τονς τε άβϋ-ενονντας 



27 ταλλα. 28 τ^ ^ε άβΐ, τ^ δέ γε Ο || άΛήεοαν || έο ρΐΌ 
'^χοντες 0. III. 1 λαμβάνειν έ-πιδόν-ει \\ τά οτίΐα ρΓΟ τα τΐΐοΐα. 



170 ί-ΙΒ. V. ΟΑΡ. ΠΙ. 

ενεβίβαβαν καΐ τονς νπίρ τετταράκοντα ετη καΐ παΐδαζ 
καΐ γυναίκας καΐ των βκενών ο6α μη ανάγκη ην έχειν. 
καΐ Φίληύίον καΐ Σοφαίνετον τούζ πρεΰβυτάτονς των 
ατρατηγών είΰβιβάόαντεξ τούτων έκελενον επιμ,ελεΐΰ^αί' 

2 ου δε άλλοι έτίορενοντο' η δε ό^ό? ώδοτίοιημένη ην. 
καΐ άφικνοννται τίορενόμενου είζ Κεραβονντα τριταίοι 
τΰόλιν ^Ελληνίδα επι %'αλάτττι Σινωτίέων ατΐοικον εν 

3 ττι Κολχίδι χώρα. ένταν^α έμειναν ημέραξ δέκα' και 
έξ,έταΰΐζ ύνν τοις οτΐλοις έγίγνετο κα\ αριθμός, και 
εγενοντο όκτακιΰχίλιοι καΐ έ^ακόΰιοι. οντοι έύώ^ηΰαν. 
οι δε άλλοι άτίώλοντο νπό τε των πολεμίων καΐ χιόνοζ 
καΐ ει τΐξ νόΰω. 

4 ^Ενταν^α και διαλαμβάνονβι το άπο των αιχμα- 
λώτων άργνριον γενόμενον. καΐ την δεκάτην [τ]ν] τω 
^Αΐίόλλωνι ε^εΐλον καΐ τγι Έφεΰία Άρτέμιδι καΙ [δι]- 
έλαβον οι ΰτρατηγοί το μέρος έκαβτοξ φνλάττειν τοις 
Ο'εοΐς' άντι δε Χειριβόφον Νέων 6 Άβιναιος έλαβε. 

δ Ξενοφών ονν το μεν τον Άτΐόλλωνος ανάθημα ποιη- 
βάμενος άνατίϋ'ηΰιν εις τον εν ^ελφοΐς των Αθηναίων 
^ηΰανρόν καΐ έπέγραφε το τε αντοϋ όνομα και το 
Προξένου , ος 6νν Κλεάρχω άπέϋ'ανεν ^ένος γαρ ην 

6 αντοϋ. το δε της ^Αρτέμιδος της Έφεβίας^ οτ άπηει 
6νν ^Αγηΰιλάω έκ της Άβιας την εις Βοιωτονς οδόν^ 
καταλείπει παρά Μεγαβνζω τω της Αρτέμιδος νεωκόρω^ 
δτ6 αντος κινδννενβων έδόκει ίένάι, καΐ έπέΰτειλεν^ 
ην μεν αντος 6ω^ΐ], αντω άποδοϋναΐ' ην δέ τι παΟ"/;, 
άναΟ'εΐναι ποιηβάμενον τ/; Αρτέμιδι δ,τι οί'οιτο χαριεΐ- 
ό^αι τη ^εω. 



άνεβίβαοαν \\ οοφίναίτον \\ ώδο^ΐοιημενη Ώϊηάοΐ'/, ώδοποιη- 
ϋαμ,έντ] 0. 4 δε-κάτην [ην] 600 || [^ι] ^λαβον ΜαϋΜΰίβ. 5 τό 
τε αντοϋ όνομα. 6 τανδυνενοαι έδόν,ει είναι. 



Ι.ΙΒ. V. ΟΑΡ. III. 171 

^Ετίείδή ό' εφενγεν ό 3ενοφών^ κατοίκοϋντοζ ηδη 7 
αντοϋ εν Σκιλλοϋντι ντίο των Λακεδαιμονίων οίκι- 
6&εντοζ [τΐαρά την Όλνμτίί'αν] άφικνείται Μεγάβνζος 
£ίζ Όλνμπίαν ^εωρήβων καΐ άποδίδωΰί την παρακατα- 
ϋΊίκην αυτω. ^Ε^ενοφών δε λαβών χωρίον ώνεΐται τγι 
^εω οπον άνεΐλεν ο Ο'εόξ. ετνχε δΐ διαρρέων δια τοϋ 8 
χωρίον ποταμός Σελινονς. καΐ εν ^Εφεβω δε τίαρά 
τον της 'Λρτεμιδος νεών Σελινονς ποταμός παραρρεΐ. 
καΐ ιχϋ'ύες τε εν άμφοτεροις ενειΰι και κόγχαΐ' εν δε 
τω εν Ζ'κίλλουντί- %(^ρίφ 5ί«^ ^ΐιραι πάντων δπόύα 
έύτίν άγρενόμενα ^ηρία. εποίηΰε δε καΐ βωμόν καΐ 9 
ναον από τον Γ^ρου άργνρίον ^ κα\ το λοιπόν δε άεϊ 
δεκατενων τα εκ τον άγρον ωραία ^νβίαν έποίει τή 
Ό-^ω, καΐ πάντες οί πολΐται και οι πρόύχωροι άνδρες 
καΐ γνναΐκες μετειχον της εορτής, παρείχε δε ή ^εός 
τοις ΰκηνονβιν άλφιτα, άρτονς, οίνον^ τραγήματα, καΐ 
των λυομένων από της ιεράς νομής λάχος^ και των 
ϋ'ηρενομενων δε. καΐ γαρ 0'ήραν έποιονντο εις την ίο 
εορτην οϊ τε Ξενοφώντος παίδες και οι των άλλων 
ιπολιτών, οι ^£ βονλόμενοι καΐ άνδρες ζννεϋ'ήρων' καΐ 
"ηλίύκετο τα μεν έ^ αντοϋ τοϋ ιεροϋ χώρον^ τα δε καΐ 
έκ [αντής^ της Φολόης^ βνες και δορκάδες και ελαφοι. 

'Έότι δε η χώρα // έκ Λακεδαίμονος εις Όλνμπίαν 1 1 



7 έτνεϊ δ' ^φενγεν, 86(1 ^ττεί ^' έ' ραΐΐίάίοΐ'β 3;ίΓαιηβηί;ο 
δΟΓίρία δπηΐ;, υί: ρΓΪηιο οηιίδδα,, ροδΐθο, άβηιππι ΕάίπηοΐΒ, || εφενγεν 
ρΓ, 0^ 8. ν. ϋάά.τΐε II ο-κνλλοϋντί \\ [τταρώ την Όλυμ,πίαν^ ΚϊιΚηβΥ \\ 
καΐ (8Ϊ^ηιιπι οοηίπηοίϊοηίδ ιΐδϋαί,ιιιη) γ,αϊ δίδωΰΐ, ■ααϊ ϊηδί^αυΓΟ,ίπιη 
βδΐ:, ηιιιη άηοδίδωοι αηί,βο, δοήρίαιη ίπβΐ'ϋ:, ρθΓδρίοβιβ ηθς[αίνί. 
8 διαρρέων δια τον ρΓ, δια μέσον ρέων τον 0^ || βελινονς Ε, 
έλεινονς Ο ]| βελεινονς ποταμός || γ,αϊ ίχϋ'νες ρΓ, λειμώνες 0^ || 
τίολχαϊ II βν,νλλονντι. 9 ωραία 0^, ώραΓα καΐ ρι || οι τΐρόςχωροι ρι* 
ΐϋδβΓίο οί, ηοη τιί ϋΐίΙ)η6Γ ίΓΕάίί;, δ. ν. ίκΙάΗο. || 6•ΛΎ\νώοιν. 10 ^| 
αντης της φολόης, Ηανάβτ εκ τον Φέλλωνος οί. 8ίΓαΙ>ο ΤΙΠ 3, 13 



172 Ι^ΙΒ. Υ. ΟΑΡ. ΠΙ. IV. 

πορεύονται ώς εί'κοΰι βτάδιοί άπο τον εν "Ολυμπία 
^ίΟζ ιερόν, ενυ (ϊ' εν τω ιερω χώρω καΐ λειμών καΐ 
ορη δένδρων μεΰτά^ ικανά 6ν^ καΐ αίγας καΐ βοϋ^ 
τρέφευν καΐ ίππους, ώΰτε καΐ τα των εις την εορτην 

12 ιόντων ύποξυ^ια ενωχειβΟ^αι. περί δε αντον τον ναόν 
αλΰος ήμερων δένδρων εφντεν&η ο6α εότΐ τρωκτά 
ώραΐα. 6 δε ναός ώς μικρός μεγάλω τω εν Έφέΰφ 
τ^καύται^ καΐ τό ζόανον εοικεν ώς κυπαρίττινον χρνβω ] 

13 οντι τω εν ^Εφεΰω, καΐ ΰτήλη έ<3τΐ]κε παρά τον ναόν 
γράμματα εχουΰα' ΙΕΡΟΣ Ο Χ^ΡΟΣ ΤΗΣ ΑΡΤΕ-'^ 
ΜΙ/ίΟΣ. ΤΟΝ ΕΧΟΝΤΑ ΚΑΙ ΚΑΡΠΟΤΜΕΝΟΝ 
ΤΗΝ ΜΕΝ ζί ΕΚ Α ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΤΕΙΝ ΕΚΑΣΤΟΤ 
ΕΤΟΤΣ. ΕΚ ΑΕ ΤΟΤ ΠΕΡΙΤΤΟΤ ΤΟΝ ΝΑΟΝ 
ΕΠΙΣΚΕΤΑΖΕΙΝ ΑΝ ΑΕ ΤΙΣ ΜΗ ΠΟΙΗΙ 
ΤΑΤΤΑ ΤΗΙ ΘΕΩ. Ι ΜΕΑΗΣΕΙ. 

IV. Έκ Κεραΰοϋντος δε κατά ^άλατταν μεν εκομί- 
ζοντο οΐπερ καΐ 7ΓρόσΟ•£?•, οι ^£ άλ?.οι κατά γην επο- 

2 ρβυοντο. έπεί δε ήβαν έπΙ τοις Μοΰβυνοίκων όρίοις^ 
πέμπονΰιν εις αύτονς Τιμηβίϋ^εον τόν Τραπεζονντιον 
πρό^ενον όντα των Μοΰόννοίκων, ερωτώντες πότερον 
ώς διά φιλίας η διά πολέμιας πορίΰ^ονταί της χώρας, 
οϊ δε είπον ότι ου διηβοιεν' επίύτευον γάρ τοΓ>? χω- 

3 ρζΌ^ί. εντεύθεν λέγει 6 Τιμηαίϋ-εος ότι πολέμιοι τού- 
τοις είβΐν οΓ εκ τον επέκεινα. κάϊ εδόκει καλέβαι 
εκείνους, ει βούλοιντο ξυμμαχίαν ποιηβαόϋ^αι' καΐ 

4 πεμφ&εις 6 Τιμηαίΰ'εος ήκεν άγων τους άρχοντας, επει 
δε άφίκοντο, ΰυνήλ^ον οϊ τε των Μοΰΰννοίκων άρχον- 
τες καΐ οι ΰτρατηγοι τών^Ελλήνων καΐ έλεζε ^ενθ(τών^ 

12 εΐν,αοται. 13 μελτιαοι. IV. 2 τιορενοονται Έ, ' 

πορεύονται 0. 3 τιμόϋ^εος \\ τούτοις είΰϊν Μαϋΐιϊαΰ, ούτοι 

είϋΐν 0. 



Ι,Ιβ. ν. ΟΑΡ. IV. 173 

'ήρμήνενε δε ΤίαηόίΌ-εοζ' ^Ωι ανδρεζ Μοΰόννοίχοί, ήί^θΓ^ 5 
βονλόμεϋ'α δίαβωΰ^ήναί προς την ^Ελλάδα πεζϊ] ' πλοία 
γάρ ουκ εχομεν κωλνονβί δε οντοί ήμαζ ονζ άκονομεν 
νμίν πολεμίους είναι, ει ονν βονλεβΰ'ε^ ε^εβτιν νμιν Ο 
Ύΐμας λαβείν Συμμάχους καΐ τίμωρήΰαβΰ^αι, εί' τί ποτέ 
νμάς οντοι ήδίκηόαν^ καΐ το λοιπόν υμών ϋπηκόονς 
είναι τούτους, ει δε ημάς άφήόετε, ΰκεφαόϋ-ε πόϋ-εν 7 
αύϋΊς αν τοβαύτην δύναμιν λάβοιτε ζ,ύμμαχον. προς 8 
ταϋτα άπεκρίνατο ο άρχων των Μοβΰυνοίκων δτί και 
βούλοιντο τοίρτα και δεχοιντο την ζυμμαχίαν. "Αγετε 9 
δη.) εφη 6 ΐΕίενοφών, τί ημών δεήύεύΟ'ε χρήόαόϋ-αι^ 
αν ^νμμαχοι υμών γενώμεΰ•α^ και ύμείς τί οίοί τε 
έβεβΰ'ε ημΐν ^υμπρα^αι περί της ^^όίου; οι ά^ είπον 10 
δτί- ικανοί-' έβμεν εις την χώραν είύβάλλειν εκ του έπΙ 
πάτερα την των νμιν τε καΐ ημΐν πολεμίων, καΐ δενρο 
νμΐν πεμφαι νανς τε και άνδρας οίτ^ι^δ^ νμιν ζνμ- 
μαχοϋνταί τε και την δδόν ηγήόονται. 

^Επι τούτοις πιβτά δόντες καΐ λαβόντες ωχοντο. 11 
καΐ '^κον τη υΟτεραία άγοντες τριακόΰια πλοΐα μονό- 
ξ,υλα καΐ εν εκάΰτω τρεις άνδρας^ ων οι μεν δύο εκ- 
βάντες εις τάξ,ιν έ^εντο τα δπ:λα, ό 0£ εις ζ^έν^εμενε. 
καΐ οι μεν λαβόντες τα πλοΐα άπεπλενΰαν, οι ^£ μένοντες 12 
εζετά^αντο ώδε. έβτηβαν [^ωΰπερ^ άνά εκατόν μάλιβτα 
οίον χοροί αντιστοιχούντες άλληλοις., έχοντες γέρρα 
πάντες λευκών βοών δαβέα., γ^καΰμένα κιττοϋ πετάλω, 
εν δε τη δεξ,ια παλτόν ως ε^πηχν, έμπροβΰ-εν μεν 

4 ερμήνευε. 6 «Γτι -τΐοτε || καΐ <^ποίεΐν\ το λοίττον €00, 
^^^εΐνοα τούτους Ι1βη88. 7 ανΟΊς άβί, αν 0. 9 τί οΙοί τε 
^αεαϋ-ε ΒΐβρΗαηηβ, ποΐοί τε ^6εσ9•ε άβΐ, τί οϊεο^ε ϊβεαΟ'αι 0. 
11 <^έν'}έμ,ενε ΒγβϋβγώαοΗ, ^μενε 0. 12 οΐ μεν οπι. 0. || εξ,ετάξ,αντο 
ηοηηηΐΐΐ άβΐ:, έξ,ετάζοντο Ο || [ωβπεο] άνα ΒίβρΗαη'αΒ || ήγΛ6μένα \\ 
Βξπηχυ ΟοΙ)6ί, έξάπηχυν 0. 



174 υΒ. ν. ΟΑΡ. IV. 

λόγχην έχον , οτίίβϋ'εν δε τον ξ,νλον ΰφαίροειδες, 

13 χίτωνίβκονς δε ενεδεδνκεδαν νπερ γονάτων , τΐάχοξ 
ώζ ?Λνον βτρωαατοδέβμον , επΙ ττ] κεφάλι] δε κράνη 
όκντίνα οίά-χερ τά Παφλαγονικά , κρωβνλον θ'χοι^τα 

14 κατά μεόον, εγγύτατα τιαροειδη ' είχον δε χαΐ Οαγάρείζ 
βίδηραζ. εντεύθεν ε^ΐ^ρχε μεν αυτών είς, ου δε άλλου 
άτΐαντεζ έπορενοντο άδοντεζ εν ρυθαω, κα\ διελ^όντε^ 
δίά των τάξεων καΐ δια των οπλών των ^Ελλήνων 
έπορενοντο εν^νς προς τους πολεμίους επΙ χωρίον ο 

. έδόκει επιμαχώτατον είναι. 

15 Ω^ικεΐτο δε τοϋτο προ [της πόλεως^ της Μητρο- 
πόλεως καλονμένης αντοΐς καΐ εχούύης το άκρότατον 
των Μο66υνοίκων. καΐ περί τούτου 6 πόλεμος ϊ]ν' οι 
γαρ άε\ τοντ έχοντες έδόκουν εγκρατείς είναι και 
πάντων Μοΰόννοίκων^ καΐ εφαβαν τούτους ου δικαίως 
εχειν τοντο^ αλλά κοινόν ον καταλαβόντας πλεονεκτεΐν. 

16 Εΐποντο ό' αντοίς και των ^Ελλήνων τινές, ού 
ταχΟ^έντες νπό των Οτρατηγών^ αλλά αρπαγής ένεκεν. 
οί (Ϊ£ πολέμιοι προβιόντων τέως μεν ηΰύχαζον έπεί 
δ^ έγγνς έγένοντο τον χωρίου^ έκδραμόντες τρέπονται 
αυτούς, και άπέκτειναν ΰυχνονς των βαρβάρων και 
των ξ,νναναβάντων ^Ελλήνων τινάς, καΐ έδίωκον μέχρι 

17 ού είδον τονς "Ελληνας βοη^ονντας' είτα δε άποτρα- 
ττόιΐίΐΌ^ φχοντο, και άποτεμόντες τάς κεφάλας των 
νεκρών επεδείκννΰαν τοις 'Ελληύι καΐ τοις εαυτών 



οπιοϋ-Εν δε Ββΐιάαηίζ, εαπροοΟ-εν δε Ο οί". ΤτβηάβΙοώην^ 
Βθηάίδ ρ. 18 ,,βΐη ΓπηάβΓ, &Π8 άβιη Ηοίζθ άθ8 δοΙιαΛβδ δθ11)8ΐ; 
^θΙ)ί1άθί6Γ Κηαυί αΐδ υηίβΐΈΓ ΑΙ>8θ1ι1π88 άβδ 6 ΕΙΙβη Ιαη^θη 
Τν^πΓίδρίβδδθδ". 13 ίνδεδνν,εοαν || στρώματος δεαμοϋ || -Λρωβνλον 
ΏίηάοΓ/', κρωβνλον Ο 14 οαγ-Λαρεις. 15 [της πόλεως] ΟοΙ)€ΐ '\\ 
καλούμενης αυτής. 16 μέχρις ον. 17 άττοτρεττόμενοι^ Α\ά. 

έ-κτρατίόμενοι. 



Ι.ΙΒ. V. ΟΑΡ. IV. 175 

τΐολεμίοίς^ κα\ αμα εχόρενον νόμω τινί αδοντες. οΓ 0£ 18 
"Ελληνες μάλα 7^;ζ'9•θΓτο οτι τονς τε πολεμίους επεποίή- 
κεβαν ^ραΰντερονς και οτι ου ε^ελ^-όντες "Ελληνες 
ΰνν αντοΐς εττεφενγεΰαν μάλα οντες ΰνχνοί' ο ονπω 
πρόΰ^εν έτίετίοιηκεβαν εν τΐ] ότρατεία. 

Ξενοφών δε ξ,νγκαλεβας τους "Ελληνας είπεν' 19 
"Ανδρες βτρατιώταί, μηδέν άΰ^νμήβητε ένεκα τών γεγενη- 
μενων' ί'βτε γαρ οτι καΐ άγα%^ον ου μείον τον κακόν 
γεγενηταί. πρώτον μεν γαρ έτΐίΰταό^ε οτι οι μέλλοντες 20 
ηΐίΐΐν ήγεΐόϋ^αι τω οντι :7Γολε/«^6θ^ είβιν οίΰπερ και ημάς 
άνάγκη' ίπτείτα ^ε κα\ τών '^Ελλήνων οι άμεληΰαντες 
της ^νν ημιν τάξεως καΐ ικανοί ήγηβάμενοι είναι ^νν 
τοις βαρβάροις ταντά πράττειν ατίερ ΰνν ημιν δίκην 
δεδώκαύιν' ωΰτε ανϋΊς ήττον της ημετέρας τάξεως 
απολείπονται, άλλ' νμας δει παραβκενάζεΰΟ-αι όπως 21 
και τοΓ^ φίλοις ον^ι τών βαρβάρων δό^ετε κρείττονς 
αντών είναι καΐ τοις πολεμίοις δηλώΰετε οτι ονχ 
δμοίοις άνδράβι μαχοννται ννν τε και οτε τοις άτάκ- 
τοις έμάχοντο. 

Ταντην μεν ονν την ημέραν όντως έμειναν τύ] 22 
ίε νΰτεραία ^νβαντες έπεί έκαλλιερήΰαντο^ άρι<5τη<5αν- 
τες, όρΟ'ί^ουί τονς λόχονς ποιηΰάμενοι . και τονς βαρ- 
βάρονς έπΙ το ενώννμον κατά ταντά ταξ,άμενοι έπο- 
ρενοντο τονς το^ότας μετα^ν τών λόχων [όρϋ'ίων^ 
έχοντες^ νπολειπομένον δε μικρόν τον ΰτόματος τών 
οπλιτών. η<5αν γάρ τών πολεμίων οϊ ενζωνοι κατά- 23 

4 

νόμω τινϊ δίδοντες. 18 έτζεϊ τονς γε πολεμίους \\ βτρατείκ 
Σ€θη€ΐανηΐ8, οτρατια 0. 20 ταντά ΒίβρΗαηιΐΒ, ταντα Ο !| αττερ 
ονν νμίν άβΐ, άπερ νμΐν Ο || αντις 1| άπολή'ψονται.. 21 δό^ετε 
βί δηλώαετε άθί; , δό^ητε θί δηλώβητε 0. 22 έ^αλλιερίοαντο \\ 
κατά τα αντά Β, κατά αντά Ο || νηολειπομένον Μητβίηβ^ 
νπολείπομένονς Ο || τονς τομωτάτονς τών οπλιτών. 



176 Ι>ΙΒ. V. ο ΑΡ. ΙΥ. 

τοεχοντδζ τοΐζ λίΟΌίζ εβαλλον. τοντονζ άνεβτελλον οΓ 
τοξοΓΚί καΐ ^ελταΟταί. οι ό' άλλοι βάδην έτΐορενοντο 
πρώτον μεν επί το χωρίον αφ' ού ττ] προτεραία οι 
βάρβαρου έτρεφ&ηΰαν καΐ οι ί,νν αντοΐζ' ένταν^α γαρ 

24 οΓ πολέμιοι ήΰαν άντιτεταγμένοι. τονζ μεν ονν πελ- 
ταβτάς εδε^αντο οι βάρβαροι καΐ εμάχοντο, επειδή δε 
εγγνς ήβαν οι οπλΐται^ ετρεποντο. κάϊ οι μεν πελ- 
ταβταΐ ενΟ'νζ εϊποντο δίώκοντες άνω προζ την πόλιν, 

2δ οι άέ οπλΓτα^ εν τάζει εϊποντο. έπεί δε άνω ήβαν προζ 
ταΐς Μητροπόλεως οίκίαις, ίνταυ^α Οί" πολέμιοι δμοϋ 
δη πάντες γενόμενοι ίακχοντο και εζηκόντιζον τοίζ 
παλτοΐς, και άλλα δόρατα έχοντες παχέα μακράς ο6α 
άνηρ αν φεροί μόλις ^ τούτοις επειρώντο άμνναβ^αι 

26 εκ χειρός, επει δε ονχ νφίεντο οι "Ελληνες, άλλα ομόύε 
εχώρονν , εφενγον οί βάρβαροι καΐ εντεύθεν ελειπον 
άφαντες το χωρίον. 6 δε βαβιλενς αυτών ο εν τω 
μ066ννι τω έπ' άκρον φκοδομημενω^ ον τρέφονϋι πάν- 
τες κοινί] αντοϋ μένοντα καΐ φνλάττονΰιν^ ουκ η^ελεν 
εζελ^εΐν^ ονδε δ εν τω πρότερον αιρεΰ^έντι χωρίω. 
άλλ' αντοϋ Ονν τοις μούβννοις κατεκαν^ηόαν. 

27 Οί δε "Ελληνες διαρπάζοντες τα χωρία ηνρι6κον 
^ηβανρονς εν ταΐς οίκίαις άρτων νενημένων πατρίονς^\ 
ως έφαβαν οι Μοόβννοικοι, τον ό' ένδον ΰΐτον ^νν τη 

28 καλάμι^ άποκείμενον' ηΰαν δε ζειαΐ αί πλεΐοται. καΐι 
δελφίνων τεμάχη εν άμφορενΰιν ηνρίβκετο τεταριχευ-\ 



24 ίδόξ,οίντο || ήσαν οί ποΧίαιοι. 25 παλτία μακρά. 26 άψαν- 
τες βρο, α-ηαντες Ο || ροδΐ βαοιλενς αντών Γ3.8ΠΓ& ηοη θχρίθίίΐ 
5 νβΐ 6 1ϋ1:βΓαηιπι θδί; || μόοσννει \\ των ίη άκρου οί-Λοδομημέ•^ 
νων |] φυλάττοναιν Βηιηαΐν, φνλάττοντα Ο || χώρω \\ αν του 
μοσοννοίκοις. 27 ευρηο-Λον \\ τον δ' ϊνδον αΐτον ^νν €^0, τόι 
5ί νέον ϊτι τον ξ,νν Ο (ίαίδο Ηπ^ ΐη Ο βδδβ ίΓΗ,άϋ τον δε νέον 
έτι τον οίτον ^νν). 28 ενρίαν,ετο. 



1.ΙΒ. V. ΟΑΡ. IV. 177 

μένα καΐ ότεαρ εν τενχεβι των δελφίνων^ ω εχρώντο 
Οί Μοΰΰννοικοί κα^άπερ ου "^Έλληνες τω έλαίω' κάρυα 29 
^£ επί των άνακίων ην τΐολλά τα πλατέα ουκ έχοντα 
διαφνην ούδεμίαν. τούτω κα\ πλείβτω όίτω εχρώντο 
εφοντες καΐ άρτους οπτώντες. οίνος δε ηϋρίόκετο ος 
άκρατος μεν ο^ϋς έφαίνετο είναι ύπο της αύότηρότη- 
τος, κεραΰΰ'είς δε ευώδης τε καΐ ηδύς. 

Οί μεν δη 'Έλληνες άριβτηΟαντες ενταύθα έπο- 30 
ρεύοντο εις το πρόόω , τταραδόντες το χωρίον τοις 
^υμμαχηΰαβι των Μοββυνοίκων. οπόβα δε καΐ άλλα 
τίαρηβαν χωρία των ^ύν τοΓ^ πολεμίους όντων ^ τα 
εύπροΰοδώτατα οι μεν έλευπον, οϊ δε έχοντες προόεχώ- 
ρουν. τά δε πλευβτα τουάδε ην των χλωρίων, άπευχον 31 
αι πόλευς απ αλλήλων βτάδυα όγδοήκοντα^ αϊ δε πλέον 
αϊ δε μευον' άναβοώντων δε αλλήλων ξ,υνήκουον ευς 
την έτέραν έκ της ετέρας πόλεως' ούτως υψηλή τε καΐ 
κοίλη ή χώρα ήν. έπευ δε πορευόμενου έν τους φίλους 32 
ήΰαν, έπεδείκνυααν αυτούς παυδας των εύδαυμόνων ύυ- 
τευτούς^ τε^ ραμμένους καρύους έφΰ-ους, απαλούς καυ 
λευκούς βφόδρα καυ ού πολλού δέοντας ί'ύους το μήκος 
καυ το πλάτος είναυ, πουκίλους δε τά νώτα καΐ τά έμ- 
προβ&εν πάντα έβτυγ μένους άν^έμυα. έζήτουν δε καΐ 33 
ταυς έταίραυς άς ήγον ου "Ελληνες^ εμφανώς ξυγγίγνε- 
ΰΰ'αυ' νόμος γάρ ην ούτος ΰφυβυ. λευκοί δε πάντες 
ου άνδρες καυ αί γυναίκες, τούτους έλεγον ου ότρατευ- 34 
βάμενου βαρβαρωτάτους δυελϋ'ευν καΐ πλευβτον των 



29 των άναν,ίων 8α'ίρ8ί 8βοπ1;π8 ΜβΪΒίβΐ'ΙιαηΒ (τγ. ά. Β,ϋ. 
ΙηδοΙίΓ. ρ. 42, άνα-αείων ΏϊηάοΓί", ΙΙπί1ΐθΓίθΓ(1 Τΐΐθ ηβ\ν ΡΙίΓγ- 
ϋΐοΐιιΐδ ρ. 358, ν. Β9,ΐ3ΐΙ)βΓ§ Ζίδοΐη•. £. ά. (τ. Λν. 1874 ρ. 2, τω 
άνωγαίω Ο || τούτων ηαΐ \\ ν,ερααϋ'είς ρΓ, ν,ερα&εϊς 0^. 30 παρη- 
εααν. 31 πλείον. 32 εοτινμενονς άβύ, έοτεγαένα 0. 33 ούτος 
ΰφυα ν. Έαηύ)βΥ0 1. 1. ρ. 2, ουτοζ βφίοι 0. 

Χβηορ1ιοιιίΪ3 Αη£ΐ1)3,8ί3, γθο. Οβηιοΐΐ. Εά. πιαΐοΓ. 12 



178 Ι^ΙΒ. V. ΟΑΡ. IV. Υ. 

^Ελληνικών νόμων κεχωριόμενονς. εν τε γαρ 'όχλω 
οντες έτίοίονν απερ ζαν^ άλλοι εν ερημία ποίήβείαν, 
μόνοί τε όντες δ^αοία επραττον ατιερ αν μετ άλλων 
οντες, διελέγοντό τε αντοίς καΐ εγελων εςρ' έαντοΐς 
καΐ ώρχονντο εφιβτάμενοι όπου τνχοίεν ώΰπερ αλλοΐζ 
έηιδευκννμενοι. 
Υ. /Ιιά ταύτης της χώρας οι "Ελ?.ηνες^ δίά τε της 

τίολεμίας καΐ της φιλίας, έτίορενΟ^ηβαν οκτώ βταΟ^μονς, 
καΐ άφικνοννται εις Χάλυβας, ούτοι ολίγοι τε ηβαν 
και -υΛί^κοοί- των Μοββννοίκων, καΐ 6 βίος Ύ}ν τοΓ§ 
τίλείΰτοις αυτών άτίο ΰιδηρείας. έντεϋ%•εν άφικνοννται 

2 εις Τιβαρηνονς. ή δε των Τιβαρηνών χώρα πολύ ήν 
τίεδινωτερα και χωρία είχεν έτιΐ ^αλάττη ήττον έρυμνά. 
καΐ οι ΰτρατηγοί εχρτ}ζον ηρος τα χωρία προύβάλλειν 
και την ύτρατιάν όνη&ηναί τι, καΐ τα ξίν^α α ήκε 
παρά Τιβαρηνών ουκ έδέχοντο, αλλ' επιμεΐναι κελεύ- 

3 ύαντες εβτε βουλενΰαιντο έ^ύοντο, καΐ πολλά κατα- 
^νΰάντων τέλος άπεδείξαντο οι μάντεις πάντες γνώμην 
οτι ονδαμγι προβίοιντο οΓ 0•£θΙ τον πόλεμον. εντεύθεν 
δη τά ^ένια εδεξαντο, καΐ ως διά φιλίας πορενόμενοι 
δυο ημέρας άφίκοντο εις Κοτύωρα πόλιν ^Ελληνίδα, 
Σινωπέων «π:οίκον, ούΰαν δ' εν τη Τιβαρηνών χώρα. 

4 * Ι^Μέχρι, ^αταΰ-θΌ: έτζέζενοεν η στρατιά, ττλή^ος της κατα- 
βύοεως της όδον από της εν Βαβνλώνί ^ιάχης άχρι εις Κοτύωρα 
ΰταϋ'μοϊ εγ,ατον είτιοα δνο, ηαραοάγγαι εξακόσιοι καΐ εί'τιοοι, 



34 απερ <^αί/^ ^ΰΗα/'βν \\ άλλοι ΒΰΙιβηΜ, <(αλλοι^ άν%•ρω•ποι 
ΗαΓίιηαη, ανοΙ (= άνΟ^ρωποι) Ο |Ι μετ αλλήλων || όντες Σβοη- 
οΙανίιΐΒ^ ίόντες Ο || αντοΐς. Υ. 1 οκτώ ϋΐοάοι ΧΙΥ 30, όκταλσί 
Ο II ολίγοι τε ηβαν ΕιιείαίΗ. 3,ά ϋΐοηγδ. 767, ολίγοι οντες ηααν \ 
οιδηρίας. 2 ;^ώρα πολλή ρΓ, %ώρα ηολλά 0^. 3 έντεν&εν δη 
άβί, ύντενΟ•εν δε Ο || έδέ^αντο οιη. Ο || αποικοί' ονααν Βάιβηΐ:}, 
άτΓΟίκία οντες 0. 4 μέχρις ένταν&α. 



ΠΒ. V. ΟΑΡ. V. 179 

^Ενταϋ^α έμειναν ημε'ρας τετταράκοντα πέντε, εν 5 
0£ τανταις πρώτον μεν τοις ^εοΐζ ε^νΰαν^ καΐ πομπάς 
εποίηΰαν κατά ε^νος εκαβτοί των ^Ελλήνων καΐ αγώνας 
γυμνικούς, τα δ^ έπιτήδει,' έλάμβανον τα μεν εκ της Ο 
Παφλαγονίας^ τα δ^ έκ των χωρίων τών Κοτνωριτών' 
ον γαρ παρ6Γ;ΐ^ον άγοράν , οΰ^^ είς το τείχος τους 
άύΟ'ενοϋντας έδεχοντο. 

Έν τούτω έρχονται εκ Σινώπης πρεΰβεις^ φοβού- 7 
μενοι περί τών Κοτνωριτών της τε πόλεως^ ην γαρ 
εκείνων καΐ φόρον εκείνοις εφερον, καΐ περί της χώρας^ 
οτι ηκονον δτ^ουμενην. καΐ ελΰ•όντες εις το ΰτρατόπεδον 
ελεγον προηγόρευ δε Έκατώννμος δεινός νομιζόμενης 
είναι, λέγειν ' Έπεμψεν ημάς, ω άνδρες ΰτρατίώται, ή 8 
τών Σίνωπέων πόλις έπαινέΰοντάς τε νμάς οτι νικάτε 
'^Έλληνες οντες βαρβάρους, έπειτα δε και ^υνηΰΰ'ηΰομέ- 
νους οτι διά πολλών τε καΐ δεινών, ως ημείς ήκούΰαμεν, 
πραγμάτων βεΰωμένοι πάρεότε. ά^ιοϋμεν δε "Ελληνες 9 
οντες και αύτοΙ ύφ' υμών όντων Ελλήνων άγα%•όν μεν 
τι πάβχειν, κακόν δε μηδέν ούδε γαρ ημείς ύμας ούδεν 
πώποτε υπήρξ,αμεν κακώς ποιοϋντες. Κοτυωριται δε ου- 10 
το^ είοΐ μεν ή^αετ^ροί, άποικοι, καΐ την χώραν ημείς 
αύτοΐς ταύτην παραδεδώκαμεν βαρβάρους άφελόμενοΐ' 
διό καΐ δαβμόν ήμΐν φέρουβιν ούτοι τεταγμένον καΐ 
Κεραβούντιοι και Τραπεζούντιοΐ' ώβτε δ.τι αν τούτους 
κακόν ποιήβητε ή Σίνωπέων πόλις νομίζει πάόχειν. νυν 11 
^ε άκουο^εν υμάς είς τε την πόλιν βία παρεληλυ^ότας 
ενίους ΰκηνοϋν εν ταΐς οίκίαις καΐ εκ τών χωρίων βία 

οτάδιοι μ,νριοι και 6%τ(χ%ΐ6χίλιοι καΐ ^ξ,αν.όθΐοι, χρόνου τΐληϋΌξ 
οκτώ μήνες.^ 



6 ^οτνωρντών 7 δηΐουμάνην. 8 οεοωαμένοι. 

12 



180 Ι^ΙΒ. ν. ΟΑΡ. V. 

12 λαμβάνειν ών αν δεηβΟ^ε ον πείθοντας, ταντ ονν ονχ 
ά^ίοϋμεν' εί δε ταντα ποίήόετε, ανάγκη ημΐν κάί Κορν- 
λαν καΐ Παφλαγόνας καΐ άλλον οντινα αν δννώμε&α 
φίλο ν ποιεΐύ^αι. 

13 Προζ ταντα άναΰτάζ Ξενοφών νπερ των ύτρατιω- 
τών είτΐεν' ^ΗμεΙξ δέ^ ώ άνδρες Σινωπεΐς^ ηκομεν άγα- 
τίώντε^ οτι τα ΰώματα διεβωύάμε&α κοά τα οπλα' ον 
γαρ ήν δννατον αμα τε [τα] χρήματα αγειν και φέρειν 

14 καΐ τοις τίολεμίοις μάχεΰΟ^αι. και ννν επεί εις τάς'Ελλη- 
νίδας πόλεις ηλ^ομεν ^ εν Τραπεξονντι μεν^ παρεΐχον 
γαρ ημΐν άγοράν. ώνοΰαενο^ εί'χομεν τα επιτήδεια, 
καΐ άΐ'ΰ•^ ών ετίμηΰαν ημάς καΐ ξ,ενια έδωκαν τί] ότρα- 
τια, άντετιμώμεν αντονς, καΐ εί τις αυΓοΓ^ φίλος ^ν 
των βαρβάρων, τούτων άπειχόμε&α' τονς δε πολεμίονς 
αυτών εφ' ους αντοί ήγοΐντο κακώς έποιονμεν οβον 

ΐδ έδννάμε^α. ερωτάτε δε αντονς οποίων τινών ημών 
ετνχον παρδκ;^ γαρ έν^όιδε ονς ημΙν ηγεμόνας δια 

16 φιλίαν η πόλις ξννεπεμφεν. όποι δ' αν έλ^όντες άγοράν 
μη εχωμεν, αν τε εις βάρβαρον γην αν τε εις ^Ελληνίδα, 

17 ονχ ν βρει άλλα ανάγκη ?Μμβάνομεν τά £π;6τ>ί^£ία. και 
Καρδονχονς καΐ Ταόχονς καΐ Χαλδαίονς καίπερ βαΰιλεως 
ονχ νπηκόονς όντας [δ^αω^] και μάλα φοβερονς όμως 
πολεμίονς εκτηΰάμεΰ^α δια το ανάγκην είναι λαμβάνειν 

18 τά επιτήδεια, επει άγοράν ον παρεΐχον. Μάκρωνας δε 
καίπερ βαρβάρους όντας, επει άγοράν ο'ίαν έδνναντο 
παρεΐχον, φίλονς τε ενομίζομεν είναι και βία [και] 
ονδεν έλαμβάνομεν τών εκείνων. 



12 ουκ αηίβ ά^ιοναεν οτη. 0. 13 χρήματα άθί, τά χρήματα 
0. 14 ά:ΐεχόμε&α. 17 [ομω?] και μάλα φοβερονς, όμως 6^0, 
όμως ν.αϊ μάλα φοβερονς οντάς 0. 18 μακρώνα^ || καΐ βία καΐ 
Ο, (ΐπθπι ΙΧΛηθΓ ν.αϊ ροδί βία άβίβΐ'β ίίΓαάϋ:, θ^ο ηίΐ νίάί. 



ΙΙΒ. V. ΟΑΡ. λ^ 181 

Κοτνωρίτας δε, ονς υμετέρους φάτε είναι ^ εί' τι 19 
αυτών είληφαμεν, αύτοΙ αΐτιοί είβιν' ου γαρ ως φίλοι 
προβεφέροντο ημίν^ αλλά κλείϋαντες τάς τίύλας ούτε 
εΐβω εδεχοντο ούτε έξω άγοράν έηεμτιον' τιτιώντο δε 
τον τΐαρ' υμών άρμοΰτήν τούτων αίτιον είναι, ο δε 20 
λέγεις βία παρελ^όντας βκηνοϋν^ 'ημεΐς ήξ,ιοϋμεν τους 
κάμνοντας εις τάς ύτέγας δέί,αύ^αι ' έτίεΐ δΐ ουκ άνέωγον 
τάς τΐύλας, τ] ημάς εδεχετο αύτο το χωρίον ταύττ] 
είβελ^όντες άλλο μεν ούδΐν βίαιον εποιήΰαμεν^ 6κη- 
νου^ί ^' εν ταΐς ΰτεγαις οι κάμνοντες τα αυτών δα- 
πανώντες , καΐ τάς τιύλας φρουροϋμεν , οτΐως μη επΙ 
τω υμετερω άρμοβτΐ] ώΰιν οΓ κάμνοντες ημών , αλλ' 
δ'φ' ημΐν 17 κομίβαα&αι όταν βουλωμένα. οΓ (5ε άλλοι^ 21 
ώ^ οράτε ^ Οκηνοϋμεν υπαίθριοι εν τι] τά^ει, παρ- 
εοκευαΰμενοι, αν μεν τις ευ τίοιτι^ άντευποιεΐν, αν 
δε κακώς, άλε^αΰΰ'αι. 

^Ά δε ήπείληϋας ως ην υμιν δοκη Κορνλαν καΙ 22 
Παφλαγόνας Συμμάχους τΐοιήβεβΰ-ε έφ' ημάς, ήμεΐς δε 
ην μεν ανάγκη 7} πολεμηΰομεν και άμφοτεροις' ηδη 
γάρ καΐ άλλοις τίολλατίλαβίοις υμών έτίολεμηΰαμεν . αν 
δε δοκη ημΐν καΐ φίλον τίοιεΐΰΰ'αι τον Παφλαγόνα — 
άκούομεν δε αύτον και έπι&υμεΐν της υμετέρας τίό- 23 
λεως και χωρίων τών έπιϋ^αλαττίων — πειραύόμεϋ-α 
Συμπράττοντες αύτω ών επιθυμεί φί-Άο^ γίγνεβϋ'αι. 

Έκ τούτου μάλα μεν δήλοι η(5αν οι ^υμπρεΰβεις 24 
τω Έκατωνύμω χαλεπαίνοντες τοΓ? είρημενοις, τΐαρ- 
ελ0-ών ά' αυτών άλλος είτιεν οτι ου τιόλεμον ποιηΰόμενοι 
ηκοιεν αλλά ετίΐδεί^οντες δτί- φίλου είβί. καΧ ^ενίοις, 



19 7ΐρο6εφέροντο ήμΙν οηι. 0. 20 άξ,ιονμεν \\ τα. αντών || 

^ρονρονντΒξ. 22 ηοΐ'ηοαοΟ'αι || φίλον ποίΗΰΟ^αι άθί, φίλον 
τΐΟίήβομεν 0. 24 τίοιηοάμενοι 



182 Ι^ΙΒ. V. ΟΑΡ. Υ. VI. 

ην μεν ελϋ-ητε ττροζ την Συνωτίέων πόλιν^ εκεΐ δε^όμεϋ-α, 
νυν δε τονζ έν^άδε κελενΰομεν δίδόναι, α δύνανται" 

25 ορώμεν γάρ πάντα άληΟ-Ϋι δι^τα α λέγετε, εκ τούτου 
^,ένιά τε εχεμπον οί Κοτνωρΐται καΐ οί ΰτρατηγοί των 
Ελλήνων ε^ένιζον τονζ των Σινωπέων πρέσβεις ^ καΐ 
τίροζ αλλήλους τίολλά τε καΐ φιλικά διελέγοντο τά τε 
άλλα καΐ περί της λοίτίης πο()£ΐα5 άνεπυνϋ'άνοντο ων 
εκάτεροί εδέοντο. 

VI. Ταύττ} μεν τι] ήμερα τούτο το τέλος εγένετο. τι] 

δε υβτεραία ζυνέλε^αν οί* ΰτρατηγοί τους βτρατιώτας. 
καΐ εδόκει αύτοΐς ΊίερΙ της λοιτίής πορείας παρακαλέ- 
βαντας τους Σινωπέας βουλεύεβ^αι. είτε γάρ πεζϊ] δέου 
πορεύε6%^αί^ χρήΰιμοι αν έδόκουν είναι, οί Σινωπεΐς' έμ- 
πειροι γάρ ήΰαν της Παφλαγονίας' είτε κατά ϋ'άλατταν, 
προΰδεΐν εδόκει Σινωπέων μόνοι γάρ αν έδόκουν ικανοί 

2 612/α^ πλοία παραΰχεΐν άρκοϋντα τγ] βτρατια. καλέβαν- 
τες οϋν τους πρέΰβεις ξ,υνεβου?.εύοντο^ και ή^ίουν "Ελ- 
ληνας όντας'^Έλληβι τούτω πρώτον καλώς δέχεΰ&αι τω 
εϋνονς τε είναι καΐ τά κάλλιΰτα ξυμβουλεύειν. 

3 ^Αναβτάς δε Έκατώνυμος πρώτον μεν άπελογήΰατο 
περί ου είπεν ως τον Παφλαγόνα φίλον ποιήΰοιντο^ 
δτ^ ουχ ως τοΐς"Ελλη6ι πολεμηύόντων υφών εί'ποι, «λλ' 
δτί. έ^όν τοις βαρβάροις φίλους είναι τους "Ελληνας 
αιρήόονται. έπει δε ξ,υμβουλεύειν έκέλευον^ έπευ^άμενος 

4 είπεν ώδε. Ει μεν ^υμβουλεύοιμι α βέλτιατά μοι 
[είναι] δοκεΐ^ πολλά μοι καΐ άγα^ά γένοιτο ' ει δε μή^ 
τάναντία. αύτη γάρ η ιερά Συμβουλή λεγομένη είναι 



διαδόναι,. VI. 1 έδό-Λει πορενεο&οα || χρηΰΐμοι Β, χρήΰΐ- 
μον Ο, 3 μεν 'κελενετε ρΐ'Ο ε-λέλευον 4 [εϊνοα] δο-κεΐ ϋβΐι- 
άαηΐζ II αυτή γάρ ΡΙιιι/ρ€Τ8, αντη γάρ 0. 



ΕΙΒ. V. ΟΑΡ. VI. 183 

όοκεΐ μοι παρειναΐ' ννν [μ6ν] γαρ δη αν μεν ευ 
ξ,νμβουλενόας φανώ^ τίολλοί εΰονται οι επαινονντες 
με, αν δε κακώς, τΐολλοί εΰεόϋ-ε οι καταρώμενοι. Λράγ- 5 
ματα μεν ονν οίδ' οτυ τΐολν πλείω ε%ομεν, εάν κατά 
\>άλατταν κομίξηβ^ε' ήμας γαρ δεήΰεί τά πλοία τίορίζειν' 
ην δε κατά γην ΰτελληα^ε, νμας δεήΰεί τους μαχό- 
μενους είναι, όμως δε λεκτεα α γιγνώβκω * έμπειρος 6 
γάρ ειμί καΐ της χώρας της Παφλαγόνων καΐ της 
δυνάμεως, έχει γάρ αμφότερα, καΐ πεδία κάλλιΰτα 
καΐ ορη υψηλότατα. 

ΚαΙ πρώτον μεν οιία εύχ^ύς /; την είββολην ανάγκη 7 
ποιεΐβ^αί' ου γάρ έΰτιν άλλη η ί] τά κέρατα του 
ορούς της όίϊοί) κα^' εκάτερά έΰτυν υψηλά, α κρατεΐν 
κατέχοντες καΐ πάνυ όλί^'^^Οί- δύναιντ' άν τούτων δε 
κατεχομένων ούδ^ άν οι πάντες άν%•ρωποι δύναιντ^ 
άν δίελ^εΐν. ταϋτα δε καΐ δεί^αι,μί άν', εί' μοί τίνα 
βούλεό^ε ζ,υμπέμψαί. 

"Επειτα δε οίδα καΐ πεδία όντα καΐ ίππείαν ην 8 
αυτοί οι βάρβαροι νομίζουΰι κρείττω είναι άπάΰης της 
βαβιλέως ίππείας. καΐ 'νϋν ούτοι ου Λαρ^^^θΐ/οι^το βα- 
ύιλεΐ καλοϋντι, αλλά μείζον φρονεί 6 άρχων αυτών. 

^Ήν δε και δυνη^ητε τά τε όρη κλέφαι η φ^άΰαι 9 
λαβόντες καΐ εν τω πεδίω κρατί^ί^αί- μαχόμενοι τους 
τε ιππείς τούτων και πεζών μυριάδας πλέον η δώδεκα, 
ηξ,ετε έπι τους ποταμούς, πρώτον μεν τον Θερμώδοντα, 
€ύρος τριών πλέ&ρων, ον χαλεπόν οίμαι διαβαίνειν 



ννν γάρ δη Ε, ννν μεν γάρ §η 0. 5 ηορίζεοΟ'αι. 6 λΒν,τα \\ 
γινώΰν,ω. 7 ενϋ'νς η Ο, ροδΙ; (][υοά νβΛυπι 3 νβΐ 4 ΙΐίίβΓΒ,θ 
βΓ3,8Εβ δυηί; || βονλοιο&^ε (πηοΐθ ηίΐ ιηυίο,ίπηι, ο^παιηγίδ ΌπΙ)ηθΓ 
Β,ΙϋβΓ δθηΐ^ΐαΐ:). 8 ην αντοϊ . . ίτΐπείαζ οιη. 0. 9 ην δε άβί;, 
τ) άε Ο II πΧεΙον || ε^ετε. 



184 ]-ΙΒ. Υ. ΟΑΡ. ΥΙ. 

αλλωζ τε καΐ πολεμίων πολλών εαπρο6&εν όντων, 
πολ?^ών δε οπιβΟ-εν επομένων δεύτερον δε 'Ιρίν, τρί- 
πλεΘ•ρον ώόαντω^' τρίτον δε "Αλνν^ ον μείον δνοΐν 
όταδίοιν, ον ουκ αν δνναίβΰ'ε ανεν πλοίων δίαβηνκί' 
πλοία δε τί^ εβται ο παρέχων ; ώ^ ό ' αντωζ καΙ 6 
ΠαρΟ^ένιΟξ αβατος' εφ' ον δλθΌ6Γθ αν, ει τον Άλνν 
δίαβαίητε. 

10 Έγώ μεν ονν ον χαλεπτιν νμΐν είναι, νομίζω την 
πορείαν άλλα παντάπαΰιν αδύνατον, αν δε πλέητε, ' 
εΰτιν ενΰ^ένδε μεν είζ Σίνώπην παραπλεϋβαί, εκ Σι- 
νώπης δε είζ ^Ηράκλειαν' έ^ Ήρακλείαζ δε οντε Λεζί] 
οντε κατά ^άλατταν άπορία' πολλά γάρ καΐ πλοΐά 
έβτίν εν ^ Ηρακλεία. 

11 ΈπεΙ δε ταϋτ 'έλεί,εν , οι μ\ν νπώπτενον φυλίαζ 
ένεκα τη^ Κορύλα λέγειν καΐ γάρ ην πρόξ,ενοζ αντω' 
οϊ δε καΐ ώζ δώρα ληψόμενον δια την ξ,νμβονλην ταύ- 
την οϊ δε νπώπτενον καΐ τοΰτου ένεκα λέγειν ώς μη 
πεζγι ίόντες την Σινωπέων τι χώραν κακόν έργάζοιντο. 
Οί ό' ονν "Ελληνες εφηφίοαντο κατά -θ^άλατται/ την πο- 

12 ρείαν ποιεΐβΟ^αι. μετά ταντα Ξενοφών είπεν ϋβ Σινω- 
πείς, οι μεν άνδρες ηρηνται ζτην^ πορείαν ην νμεΐς 
^νμβονλενετε' οντω δε έχει' ει μεν πλοία έ'όεΰϋ-αι 
μέλλει ικανά ώζ άρι&μω ένα μη καταλείπεϋ^αι ενϋ'άδε, 
ημεΐζ αν πλέοιμεν' ει δε μέλλοιμεν οϊ μεν καταλείψε- 
β&αι οϊ δε πλεύΰεβ&αι, ονκ αν εμβαίημεν εις τά τίλοΐα. 



δεύτερον δε τίγρτιν \\ ουκ ο:ν δννηο&ε \\ ώς δ' αντως || ^λ&ητε Μ 
αν. 10 ένΰ'ένδεν \\ δε ροδΙ Σινώτΐης οιη. Ο 1| πλοΐά ίοτιν Σίοη, 
τίλοΐοί έοτϊν 0. 11 της -Λορνλας \\ ηεξή δντες Α, τιεξοϊ δντες Ο || 
οί δ' αν ^Έλληνες. 12 ζτην^ -πορείαν Οοϋβί \\ μέλλει Ά,ηίβ ικανά 
οιη. Ο II ενδηλον, ί. γ3,8, ον, 8βά ηβ(ΐιΐ6 βχ ω ηβη^πβ βχ οι ίαο- 
Ιυιη, πί; ϋαΙ)ηβΓ0 νΐά6ΐ)£ΐΐαΓ || οί Σινωπεΐς (νβΐ ροΐίπδ Σινώπης) 
ΟοΙ)6ί, οΐ πρέσβεις 0. 



Ι^ΙΒ. V. ΟΑΡ. VI. 185 

γιγνώβχομεν γαρ οτι οτίου μεν αν κρατώμεν, δυναί- 13 
μεΟ•α αν καΐ ΰωζεόΌ^αο καΐ τα επιτήδεια εχειν ' ει δε 
πον ηττονς των πολεμίων ληφ^ηόόμεϋ-α , ενδηλον δή 
οτι έν άνδραπόδων χώρα εοόμε^α. άκονΰαντε^ ταϋτα 
οί Σινωπεΐξ εκελενον πέμπειν πρεββείζ. καΐ πέμπονβι 14 
Καλλί'μαχον ^Αρκάδα καΐ Άρίβτωνα ^Α&ηναΐον καΐ Σα- 
μόλαν Άχαίόν. καΐ οϊ μεν ωχοντο. 

Έν δε τούτω τω χρόνω ΐΕ^ενοφώντι^ δρώντι, μεν 15 
δπλίτας πολλούς των Ελλήνων , ορώντί δε πελταύτάζ 
πολλονς καΐ το^ότας και ΰφενδονήτας καΐ ιππεΐζ δε 
και μάλα ήδη δια τήν τριβήν ικανούς^ οντάς δ^ έν 
τω Πόντω, έν^α ονκ αν άπ^ ολίγων χρημάτων τοΰαντη 
δνναμις παρεϋκενάβϋ'η, καλόν αντω έδόκει είναι χώραν 
καΐ δνναμιν τη Ελλάδι προΰκτήόαβΟ'αι πάλιν κατοικί- 
βαντας. καΐ γενεβ&αι αν αντω έδόκει μεγάλη^ κατά- 1& 
λογιξομένω τό τε αυτών πληϋΌς καΐ τους περιοικονν- 
τας τον Πόντον. καΐ έπι τούτοις έ^ύετο πριν τινι 
ειπείν των βτρατιωτών Σιλανόν παρακαλέΰας τον Κύρον 
μάντιν γενόμενον τον Άμπρακιώτην. ο δε Σιλανός 17 
(ϊβό'ίά)^ μή γένηται ταϋτα καΐ καταμείνη που η ΰτρατιά^ 
εκφέρει εις τό ΰτράτενμα λόγον οτι Ξενοφών βονλεται 
καταμεΐναι την ΰτρατιάν και πόλιν οίκίΰαι και έαντω 
όνομα καΐ δύναμιν περιποιήΰαΰ^αι. αυτός ό' ό Σι- ΐ8 
λανός έβούλετο ότι τάχιύτα εις τήν Ελλάδα άφικέ- 
^θα^• ους γαρ παρά Κύρου έλαβε [τριΰχιλίους^ δα- 
ρεικονς ότε τάς δέκα ημέρας ήλήΟ^ευόε ϋ-νόμενος Κύρω^ 
και διεΰεόώκει. 



15 ΰφενδονίτας || ν,ατοίγ,Ύΐοαντας. 16 αν ροδί; γενέαϋ'αΐτ 
οιη. Ο II άμβραγ,ίώτην. Π ό δε οιλαν δεδεδιώς || είαφερει 

ηόλιν οίκήΰοίΐ,. 18 τονς γαρ \\ [τρίςχίλίονς] €00 \\ δίεοεΰών,ει άβί, 
δίέοωΰεν έν,εΐ 0. 



186 Ι-ΙΒ. Υ. ΟΑΡ. ΥΙ. 

19 Των δε βτρατιωτών^ ε:ΐεΙ Ί]κον6αν, τοΐζ μεν εδόκεί 
βελτίΰτον είναι καταμεΐνοα. τοΐζ δε τΐολλοΐς ον. Τιμα- 
όί'ων δε ό ζίαρδανενς και Θώρα^ 6 Βοίώτωζ τιρόζ 
εμπόρονζ [α^ν] ηνάς παρόνταξ των Ήρακλεωτών καΐ 
Σινωτΐεων λέγονΰιν οτί ει μη εκτίορυονβι τι] οτρατια 
μίΰ&όν ώΰτε έχειν τα επιτήδεια εκπλεονταζ, οτι κιν- 
δννενβει μεΐναι τοΰαντη δνναμις εν τω Πόντω' βον- 
λεται γαρ Ξενοφών και ημάζ παρακαλεί, επειδάν [δε] 

20 ελ&ΐ] τα τζλοια, τότε ί^^τεΓν ε^αίφνηζ ττ} ύτρατια, "Ανδρες, 
ννν μεν δρώμεν ημάζ άπόρονς ονταζ καΐ εν τω ά7ίόπ?.ω 
εχειν τα επιτήδεια και ώζ οί'καδε άπελ^όνταζ όνηΰαί 
τι τονζ οΐκοΐ' ει δε βονλεΰ&ε τηζ κύκλω χώραζ περί 
τον Πόντον οικουμένης εκλεζάμενοι οποί αν βονληβΰ^ε 
καταβχειν, καΐ τον μεν έ^έλοντα άπιέναι οΓκα(ίε, τον 
δε %έλοντα μένειν αυτού, πλοία δ^ νμΐν πάρεΰτιν, 
ώβτε οπτ] αν βονληβΰ-ε εξαίφνης αν επιπεϋοιτε. 

21 ^Ακονβαντεξ ταντα οι έμποροι άπήγγελλον ταις 
πόλεβι' ^ννεπεμίΐ^ε δ^ αντοΐζ Τιμαοίων ^αρδανενζ 
Ενρνμαχόν τε τον ^αρδανέα καΐ Θώρακα τον Βοιώτιον 
ταντά εροϋντας. Σινωπεΐς δε και ΗρακΑ^ώτα^ ταντα 
άκονΰαντεξ πεμπονβι προς τον Τιμαβίωνα καΐ κελενονβι 
προβτατενβαι λαβόντα χρήματα όπως έκπλενβτ] ή οτρα- 

22 τιά. ο δ\ αΰμενος άκονβας εν ξνλλόγω των στρατιω- 
τών όντων λέγει τάδε. Ον δει προβέχειν μονί], ώ 
άνδρες, ονδε της 'Έλλάδος ονδεν περί πλείονος ποιεί- 
ΰΰ'αι. ακούω δε τινας %^ύε6^αι έπι τούτω ονδ' νμίν 

23 λέγοντας, νπιβχνονμαι δε νμΐν, αν έκπλέητε, άπο 



19 ό ζίαρδανενς οηι. Ο |Ι έμπορους τινάς άβί:, έμ:τόρους μεν 
τινας Ο |Ι έν,ποοίονΰΐ άβΐ;, έ^εντΐοριονΰΐ Ο |1 βούλεται ρΓ, βουλεύεται 
^1 II Ρ^^δί έττειδάν Ο £3.130 3.άά. ^£. 20 ϋμ&ς άπορους. 21 ταντά 
Βεΐιάαηΐζ, ταντα 0. 



ΙΙΒ. V. ΟΑΡ. VI. 187 

νονμηνίαζ μιΰ&οφοράν παρεζείν κνζίκηνόν εκάότω τον 
μηνόζ' καΐ αξω νμας εις την Τρωάδα, εν&εν και είμ,ι 
φυγάς, καϊ υπάρξει ναΐν η εμη πόλίζ' έχοντες γάρ 
με δένονται, ήγήΰομαί δε αντος εγώ εν^εν τίολλά 24 
χρήματα λήφεο^^ε. έμπειρος δε είμι της Αίολίδος καϊ 
της Φρυγίας καϊ της Τρωάδος καϊ της Φαρναβάζου 
άρχης πάύης, τα μεν δίά το εκείθεν είναι, τα δε δ ία 
το ζυνεΰτρατεϋβϋ'αί εν αύτη όνν Κλεάρχω τε καϊ ζίερ- 
κυλίδα. 

^Αναΰτάς αϋ^Ίς Θώρα^ 6 Βοιώτιος, ος τίερί ΰτρα- 25 
τηγίας ^ενοφώντι εμάχετο, εφη, ει ε^ελΰ-οιεν εκ του 
Πόντου, εΰεύ^αυ αύτοΐς Χερρόνηΰον χώραν καλην και 
εύδαίμονα ώΰτε <^ε^εΐναί^ τω βουλομενω ένοικεΐν, τω 
δε μη βουλομενω άπιέναυ οί'καδε. γελοΐον δε είναι 
εν τη "Ελλάδι ουβης χώρας τίολλης καϊ άφ^^όνου εν 
τη βαρβάρων μαΰτεύειν. εΰτε δ' αν, εφη, έκει γενηβ^ε, 26 
κάγώ κα^άτιερ Τιμαΰίων ντΐΐβχνοϋμαι υμΐν την μι6%•ο- 
φοράν. ταϋτα δε ελεγεν είδώς α Τιμαΰίωνι οι "Ηρα- 
κλεώται και οι Σινωπεΐς νπιβχνοϋντο ώβτε έκτίλεΐν. 
6 δε Ξενοφών εν τούτω εόίγα. 

^Αναΰτάς δε Φιλήΰιος καϊ Αύκων οι ^Αγ^αιοΙ ελεγον 27 
ώς δεινόν εί'η ιδία μεν Ξενοφώντα τιεί^ειν τε κατα- 
μενειν και ϋ-ύεαϋ^αι νπερ της μονής [μη κοινούμενον 
τη ΰτρατια], εις δε το κοινον μηδέν άγορεύειν περί 
τούτων. 

Ώ>6τε ήναγκάΰϋη 6 Ξενοφών άναΰτηναι καϊ ειπείν 
τάδε. Έγώ, ώ άνδρες, λύομαι μεν ώς οράτε 6π06α 28 



23 υηά^ξ,Β^ νμ&ς. 24 ληΊρεαϋ'αί. 25 ανης || ξενοφώντι 
έμάχετο άβί, ξένων εμηχαν&το Ο |1 ωοτε ζέξείναι^ ΟοΙ)βί || τω δε 
μη βουλομενω άβί, τω δε βουλομενω 0. 26 μιΰ^οφορίαν. 

27 [μη -Λοινονμενον τ•η ατρατια] Κνύρβν \\ ει δε το κοινον. 



188 Ι^ΙΒ. γ. €ΑΡ. ΥΙ. 

δνναμαι καΐ νπίρ νμών καΐ νπερ εμαντοϋ υ:ΐως ταύτα 
τυγχάνω καΐ λέγων καΐ νοών καΐ πράττων οποία μέλλει 
νμΐν τε κάλλιΟτα καΐ αριΰτα εβεύ^αι καΐ εμοί. καϊ 
νυν ε^νόμην περί αντον τούτον ει αμευνον εΐη αρχε- 
όϋ^αι λέγειν εις νμας καΐ τίράττειν περί τούτων η παν- 

29 τάπα<5υ μηδέ απτεβ^^αι τον πράγματος. Σιλανος δέ 
μου ο μάντις άπεκρίνατο το μεν μεγίΰτον, τα [ερά 
καλά είναι' γιδει γαρ καϊ έμε ονκ άπειρον οντά δίά 
το άεΐ παρειναί τοις ιεροΐς' ελε^ε δε οτι εν τοΓ^ ίεροΐζ 
φαίνοιτό τις δόλος καϊ έπίβονλη θ'αοί^, ως άρα γυγνώ- 
όκων οτι αντος επεβούλενε διαβάλλειν με προς νμάς. 
έζήνεγκε γαρ τον λόγον ως εγώ πράττειν ταντα δια- 

30 νοοίμην ηδη ον πείΰας νμας. εγώ δε ει μεν εώρων 
άπορονντας νμάς, τοϋτ' αν έΰκόπονν άψ ον αν γενοιτσ ι 
ώΰτε λαβόντας νμάς πόλιν τον μεν βονλόμενον άπο- \ 
πλειν ηδη, τον δε μη βονλόμενον, έπεί κτήΰαιτο ίκοίνά 

31 ωύτε καϊ τονς εαντον οίτίείονς ώφεληΰαί τι. έπει δε 
ορώ νμΐν και τά π?.οΐα πέμποντας Ήρακλεώτας καϊ 
Σινωπεΐς ώΰτε έκπλεΐν, καΐ μιβϋ-όν νπιΰχνονμένονς 
νμΐν άνδρας από νονμηνίας, καλόν μοί δοκεΐ είναΐτ 
όωξομένονς ενϋ'α βονλόμεΰ^α μιο&όν της ενποριας λαμ- 
βάνειν, καϊ αντός τε παύομαι εκείνης της διανοίας, 
καϊ όπόύοι προς εμε προΰϊ]6αν λέγοντες ως χρή ταντα 
πράττειν, άναπανεα&αί φημι χρήναι. 

32 Οντω γαρ γιγνώΰκω' δμοϋ μεν όντες ττολλοί ώόπερ 
νννι δοκεΐτε άν μοι καϊ έντιμοι είναι καϊ εχειν τά 
επιτήδεια' εν γαρ τω κρατεΐν έβτι καϊ το λαμβάνειν 
τά τών ηττόνων διαΰπαΰΟ'έντες δ^ άν καϊ κατά μικρά 



30 τόν μεν βονλόμενον, ί. ταδ. μεν || έταν,τήσαιτο ρΓΟ έτιεί 
■κτηοαιτο. 31 άνδρας άβί, ώ άνδρες Ο || ενπορίας Ηηρ, άτΐορίας 
Ο II τΐροςηεοαν || άναπανεο&αι Ε, άναπαύοεο&αι 0. 



Ι^ΙΒ. V. Ο ΑΡ. VI. 189 

γενομένγ]!^ τί}5 δυνάμεως οντ αν τροφην δύναίΰί^ε 
λαμβάνειν οντε χαίροντες αν άτίαλλά^αιτε. δοκεΐ ονν 33 
μοί ατΐερ νμΐν^ εκπορενεβϋ-αι, εις την ^Ελλάδα, καΐ εάν 
τις μέντοί άτΐολίτΐών ληφ^Ίι τίρίν εν άύφαλεΐ είναι 
τίαν το ΰτράτενμα^ κρίνεβ^αι αυτόν ως άδικοϋντα. καΐ 
οτω δοκεΐ^ ^ψ^^ ταϋτα^ άράτω τήν χείρα, άνέτειναν 
άπαντες, 

^Ο δε Σιλανος εβόα, καί ετίεχείρευ λέγειν ως δίκαιον 34 
είτ] άτίίέναι τον βουλόμενον. οι δε ΰτρατιώται ουκ 
Ύΐνείχοντο ^ αλλ' τιπείλουν αυτω οτι ει λήψονται άτΐο- 
διδράβκοντα^ την δίκην επι^ηβοιεν. εντεύθεν έΐίεΐ 35 
^γνωοαν οι ^ Ηρακλεώται οτι έκτίλειν δεδογμένον είη 
καΐ Ξενοφών αυτός έπεψηφικώς είη , τα μεν πλοία 
πέμτΐουόι, τα δε χρήματα α νπέβχοντο Τιμαΰίωνι καΐ 
Θώρακι εψενϋμένοι ήβαν [της μι60•οφοράς]. ενταύθα 36 
^£ εκπετΐληγμένοι ηΰαν και έδεδίεβαν τήν βτρατιάν οι 
τήν μιο&οφοράν ύτζεΰχημένοι. παραλαβόντες οϋν οϋτοι 
και τους άλλους Στρατηγούς οίς άνεκεκοίνωντο α πρόβ^-εν 
επραττον^ πάντες δ^ ηβαν πλην Νέωνος του '^βιναίου, 
ος Χειριβόφω ύπεβτρατήγει, Χειρίαοφος δε ουπω παρην^ 
έρχονται προς ^ενοφώντα^ και λδ'7Όυ<?ί.ϊ/ οτι μεταμέλοι 
οίύτοΐς, και δοκοίη κράτιβτον είναι πλειν εις Φαβιν, 
έπεί πλοία εβτι^ και καταΰχεΐν την Φαΰιανών χώραν. 
Αίητου δε ϋιδοϋς ετύγχανε βαΰιλεύων αυτών, ^ενο- 37 
(ρών δ^ε άπεκρίνατο οτι ουδέν αν τούτων ειποι εις την 
βτρατιάν ϋμεις δ^ε ^υλλέ'ξαντες,^ ^φ*?? ^^ βούλεβ^ε^ 



32 δνναβΟ^αι λαμβάνειν || ά-παΧλάξ,ετΒ 33 μοι ροδί δογ,ξΐ 
ονν οιη. Ο II μύντι. 34 έτΐίχείρει λέγων \\ άτνοδιδράοκοντα άβΐ, 
άποδράοκοντα 0. 3δ [της μίοϋΌφορίας] Κνϋρβν. 36 έδεδίεοαν 
Ο. Βϊβηιαηη, Βιιίΐιβν/Όΐ'ά, Λ. ν. Βαηώ6ν^\ έδεδείεααν Ο || μίθ%•ο- 
φορίαν \\ άνεν,εν,οίνωντο Τ), άνεγ,οινώντο Ο !| πλην μενωνος || 
ο^ηω Β. Ε, ούτω Ο || μεταμελοίη || ηλην εΙς φνοϊν. 37 νίϊδονς. 



190 ΊΛΒ. V. ΟΑΡ. ΥΙ. ΥΠ. 

λέγετε, ενταν^α άτίοδείκννται Τιμαρίων 6 ζίαρδανενζ 
γνώμγ^ν ουκ εκκληοιάζείν άλλα τον^ αντον ίκα^τοί/ 
λοχαγονζ τιρώτον Ίίίυράβ^αυ πείϋ'είν. χαΐ άπελϋ^όντεζ 
ταντ έ%οίονν. 
ΥΠ. Ταντα ονν οι Οτρατιώται άνεπν^οντο ταραττό- 
μενα. και ο Νέων λέγει ώς Ξενοφών άναπεττεικώς τονζ 
αλλονς ύτρατηγον^ διανοείται αγειν τονξ βτρατιώτας 

2 έ^ατΐατήβα^ πάλιν εί^ Φάΰιν. άκονβαντεζ δ^ οί 6τρα- 
τιώται χα?,ε7ΐ:ώζ έφερον, και Ινλ?>ογοι έγίγνοντο και 

3 κύκλοι ξννίόταντο *. επει δε γ,όΰ'άνετο Ξενοφών^ έδο^εν 
αντω ώζ, τάχιβτα ζνναγαγεΐν αυτών άγοράν ^ καΐ μη 
εάβαι ζ,υλλεγηναι αυτομάτους" και έκέλευΰε τον κήρυκα 

4 ^νλλέ^αι άγοράν. οϊ δ^ επει του κήρυκοζ ήκουβαν, ξυνέ- 
δραμον και μάλα έτοίμωζ. ενταύθα Ξενοφών των μεν 
ατρατηγών ου κατηγορείς δτ^ ήλ^ον πρόζ αντόν^ λέγει 
δε ώδε. 

δ Άκονω τινά διαβάλλειν, ώ άνδρες ^ εμε ώζ έγω 

άρα έζαπατήβαζ υμάς μέλλω άγειν εις Φάΰιν. άκού- 
όατε ούν μου τιρός ϋ-εών ^ και εάν μεν εγώ φαίνωμαι 
άδικεΐν^ ου γρή με ένϋ^ένδε άπελ^εΐν ηρίν αν δω δί- 
κην' αν ί' υμΐν φαίνωνται άδικεΐν οι εμε διαβάλ?.οντεςς 

6 ούτως αύτοις χρήβ^αι ώΰτΐερ άζιον. υμεΐς δέ^ έφη, ί'βτε 
δήτίου ο&εν ήλιος άνίβχει και δπου δύεται, και οτι 
εάν μέν τις εις την ^Ελλάδα μέλ?^.τι ίέναι^ προς έύπέραν 

* [κοίΐ μάλα φοβεροί ηβαν μη ττοιήοειαν οία καΐ τους των 
ΚόΧχων -λήρνν.ας ίποίηοαν γ.αϊ τονς άγορανόμονς' οαοι μη εις 
την ϋ'άλατταν ν,ατέφνγον κατελενσ-θ'ησαν.] 



τονς αντον Β, τονς αντονς 0. VII. 1 ταραττόμενα Όΐη- 
άθτ(^ τα ηραττόμενα 0. 2 [γ.αϊ μάλα . . ν.ατελενο%^η6ανΛ Ηατί- 
ηιαη \\ τονς των γ,οΧχών κήρυκα. 3 αυλλε^αι άβΐ, ξ,νλΧί^ειν ^. 
δ ύν&ενδεν. 6 δ' ϊφη ιστέ Α, 5ί έψήα&ε €. 



ΕΙΒ. V. Ο ΑΡ. VII. 191 

^£Γ τίορενεΰ^οα' ην δε ης βονληταί εις τονς βαρβάρους^ 
τονμπαλυν προς εω. έΰτυν ονν οότις τούτο αν δνναιτο 
νμάς ε^απατηΰαι, ώς ηλίος ^ν%'εν μεν άνίύχεί^ δν^ταί 
[^έ] ενταϋ^α^ εν&α δε δνεται^ άνίόχεί [δ'^ εντεν&εΊ^; 
άλλα μην καΐ τοντό γε έπίβταΰ^ε δτ^ βορεας μεν εξω 7 
τον Πόντου εις η) ν ^Ελλάδα φέρει, νότος δε εΪ6ω είς 
Φάΰίν^ καΐ λέγεται^ δται^ βορράς πνετ}, ώς καλοί πλου 
είΰίν είς την "^Ελλάδα, τοντ' ονν εβτιν όπως τις αν 
νμάς ε^ατΐατηΰαι ωβτε έμβαίνειν οτίόταν νότος πνετ^; 
άλλα γαρ οπόταν γαλήνη γι εμβιβάβω. ονκονν εγώ μεν β 
έν ένΐ πλοίω πλενΰομαι^ νμεΐς δε τουλάχιστον εν εκατόν, 
πώς αν ονν εγώ η βιαΰαίμην νμάς ξ,νν εμοί πλεΐν 
μη /3ουλθ|ΐιενου^ η έ^απατήβας αγοιμι; ποιώ δ^ υμάς 9 
έζαπατη&έντας καΐ γοητευ^έντας υπ έμοϋ ήκειν είς 
Φάαιν' κα\ δη «π;ο]3αί.νομ£ν είς την χώραν γνώόεβϋ'ε 
δήπου ότι ουκ εν τη ^Ελλάδι εΰτέ' καΐ εγώ μεν εβομαι 
ό έ^ηπατηχώς είς , νμεΐς δ\ οί εξ,ηπατημενοι έγγϋς 
μυρίων έχοντες όπλα. πώς αν ονν άνήρ μάλλον δοίη 
δίκην η οντω περί αντον τε καΐ υμών βουλευό μένος; 

'^λλ' οϋτοί είβιν οι λόγοι ανδρών καΐ ηλιθίων 10 
κάμοί φ^Όνονντων^ ότι εγώ ύφ' νμών τιμώμαι. καίτοι 
ον δικαίως γ* αν μοι φΰ•ονοΐεν' τίνα γαρ αντών εγώ 
κωλύω ή λέγειν εί' τις τι άγαϋ-όν δύναται έν νμιν, η 
μάχεόϋ'αι εί' τις έΰ'έλει υπέρ υμών τε καΐ δαύτου, η 



[δΐ] έντκνϋ'α βί [δ'] έντεϋ&εν 600, [δε ενταν^α] βί; [ό^' 
έντεν&εν] ΟοΜ ■ \\ ^νΟ-α δε δολάβι-, ^νϋ-εν δε 0. 7 είς ^ηίβ 
την Ελλάδα οτη. Ο || βορράς \\ πνετ} βίβρΉαηιΐΒ, ττν^ Ο 8 δπρβΓ 
οί ν003.ΐ3υ1ΐ ό-πόταν ρΐ' δοήρδϋ η. \\ έμβιβάοω β^ο, έμβιβώ Ο || 
τΐώς αν ονν Ο, πΙ)ί Βπΐ3ηθΓ ίαίδο Ι^ΓΒ,ίϋΐ ονν οιηίδδηηι Θ88Θ. 
9 έ^ατΐαττι-κώς \\ «Ιηττατημενοι, ρήπδ η ΐ. Γ3/8. 10 νφ' ημών \\ εϊ 
τις τι άθί, εις τι Ο || ντιερ ημών. 



192 Ι^ΙΒ. V. Ο ΑΡ. νΠ. 

έγρΐ]γορέναι τιερί τη^ υμετέρας άοφαλείαξ εταμελονμενον \ 
τι ^«ρ, άρχοντας αιρονμένων υμών εγώ τίνί εμποδών 
ειμί; παρίημί^ άρχετω' μόνον [ει] αγαθόν τι ποιών 

11 νμαζ φαινεα^ω. άλλα γαρ εμοί μεν άρκεΐ περί τού- 
των τα είρημενα' ει δε τις υμών τ) αντόζ έζαπατη- 
ϋ^ηναι αν οί'εται ταντα η άλλον έξαπατηΰαι ταύτα, 

12 λέγων διδαβκετω. όταν δε τούτων αλις έχητε , μη 
άπελΟ^ητε πρΙν αν άκούβητε ο^ον ορώ έν τι] ότρατια 
άρχόμενον ηραγμα' ο ει επειβι κα\ εοται οίον νπο- 
δείκννβιν , ώρα ήμΐν βονλεύεβ^αι ντιερ ημών αντών' 
μη κάκΐΰτοί τε καΐ αί'Οχιβτοι άνδρες άποφαινώμεϋ^α 
καΐ προς ^εών και προς ανθρώπων και φίλων καϊ 
πολεμίων. 

13 ^Ακούΰαντες δε ταντα οι ΰτρατιώται έ^αύμαΰάν τε 
ο.τι ε'ί'η καϊ λέγειν εκέλενον. εκ τούτον άρχεται πάλιν 
^Επίύταΰ^έ πον οτι χωρία ην έν τοΓ^ δρε^6 βαρβαρικά, 
φίλια τοις Κεραόονντίοις, ο^εν κατιόντες τίνες και 
ιέρεια έπώλονν ήμΐν και άλλα ων είχον ^ δοκοϋΰι δέ 
μοι καΐ νμών τίνες εις το έγγντάτω χωρίον τούτων 

14 έλ^όντες άγοράβαντές τι πάλιν άπελΰ'εΐν. τοϋτο κατα- 
μα^ών Κλεάρετος 6 λοχαγός ότι καϊ μικρόν είη καϊ 
άφύλακτον δια το φίλιον νομίξειν είναι, έρχεται έπ 
αντονς της ννκτός ως πορ^ήβων, ονδενΐ ημών ειπών. 

1δ διενενόητο δέ, ει λάβοι τόδε το χωρίον, εις μεν το 
Οτράτενμα μηκέτι έλ^εΐν, είδβάς δε εις πλοΐον έν ώ 
έτύγχανον οι ζύύκηνοι αύτοϋ παραπλέοντες, καϊ έν&έ- 



ημ^ετέρας άαφαλείας || έρονμεν ών ναών \\ έγώ τινι Όϊηάοτ/', 
^.γώ τίνι Ο || ροδΙ μ,όνον Ο Γαίδο αάά. ει || ποιών ήμ&ς. 11 οίηται. 
12 αν ροδί τιρίν Ο οιη. || εΐ αηίβ ϊπειβι Ο οιη. || ώρα νμίν θί 
νπερ νμών \\ ν.αϊ φίλων οιη. 0. 13 έπώλονν νμΐν || άηελ%•εΐν 

Σ,ίοιι^ άτΐήλ&ον 0. 14 'Λλεάρατος. Ιό ει μεν το στράτευμα. 



1 



ΠΒ. V. ΟΑΡ. VII. 193 

μενοζ εί' τι λάβοο, άποτίλεων οί'χεβ^αυ έξω τον Πόντου. 
καΐ ταντα ^ννωμολόγηβαν αντω οί έχ τον τίλοίον 
ΰνΰκηνοί, ώζ εγώ νυν αί(5%'άνομαι. τίαρακαλεΰας ονν 16 
6πόβονζ εΛεί^εν ήγεν επί το χωρίον, τΐορενόμενον δ' 
αντον φθάνει ήμερα γενομένη^ καΐ ξ,νβτάντες οι αν- 
%'ρω7ίοι άπο ίβχνρών τότΐων βάλλοντες καΐ τίαίοντες 
τόν τε Κλεάρετον άτΐοκτείνονΰι και των άλλων βνχνονς, 
Οί δε τίνες καΐ εις Κεραΰοϋντα αυτών άτίοχωροϋβι. 
ταντα ά' ήν εν τΤ] ήμερα τ] Ύΐμεΐς δενρο έξ,ωρμώμεν 17 
Λεζί]' των δε πλεόντων ετι τίνες ήβαν έν Κεραβονντι^ 
οντίω άνηγμενοι. 

Μετά τούτο, ώ^ οί Κεραΰονντιοι λέγονΟιν^ άφι- 
κνοννται των εκ τον χωρίον τρεις άνδρες των γεραι- 
τερων τΐρος το κοινον το ημετερον χρτιξοντες ελϋ'εΐν. 
ετίει (5' ημάς ον κατελαβον, τνρος τονς Κεραΰονντίονς 18 
ελεγον δτ^ ^ανμάζοιεν τί ημΐν δό^ειεν έλϋ^εΐν ετί 
αντοΰ^. ετίεΧ μεντοι ΰφεΐς λέγειν, εφαβαν, οτι ονκ 
άτΐο κοινοϋ γένοιτο το πράγμα, ηδεΰ^αί τε αυτούς 
καΐ μέλλειν ενϋ'άδε πλεΐν, ως ημιν λε^αι τα γενόμενα 
και τους νεκρούς κελεύειν αυτούς ^άτίτειν λαβόντας. 
των δ' άποφυγόντων τινάς ^Ελλήνων τυχεΐν ετι όντας 19 
εν Κεραβοϋντι' αίύ^όμενοι δε τους βαρβάρους ότίοι 
ϊοιεν αυτοί τε ετόλμηΰαν βαλεΐν τοΓ^ λίΟΌΐς καΐ τοΓ? 
άλλοις Ίίαρεκελεύοντο. καΐ οί άνδρες άτίοϋ'ν^όκονΰι, 
τρεις όντες οί πρέββεις καταλενβ^εντες. 

^ΕπεΙ δε τοντο έγενετο, έρχονται προς ημάς οί 20 
Κεραβονντιοι καΐ λεγονΰι το πράγμα ' καΐ ημείς οί 



16 ν,λεάρατον. 17 ταντα δ' ην άβϊ, ταντα δη Ο || έ^ορμώ- 
μεν II τΐλεόντων ει τίνες || ονπω . . ■κερααονντίΟί οπι. Ο || το νμέ- 
τερον. 18 ΰφεΐς λέγειν άβϊ^ Ο οιη. || ηδεοΟ^αι δε \\ έν&άΟ•ε τΐλεΐν 
Β, 'έν&α τίλείν 0. 19 οτίον εΐεν ρΐ'Ο ότίοι ϊοιεν. 

Χβηορίιοηίίδ Αηαίιαβίδ, Γβο. ϋθΐηοΐΐ. Εά. ιηειϊοΓ. 13 



194 Ι^ΙΒ. V. ΟΑΡ. νπ. 

βτρατηγοί άκονΰαντες ηχΰ'όμεΰ^ά τε τοΐζ γεγενημενοΐζ 
καΐ έβουλίνόμ^εΟ-οί ξνν τοΐζ Κεραΰονντιοΐζ όπως αν 

21 ταφείηβαν οι των ^Ελλήνων νεκροί, ΰνγκαΰ^ήμενοί δ' 
ε^ωΰ•εν των οπλών έξ,αίφνης άκονομεν θορύβου πολλού 
Παΐε παΐε, βάλλε, βάλλε^ καΐ τάχα δη δρώμεν πολλούς 
προβ^έοντας λί%Όνς ί^^οντοί^ εν ταΐς χερϋί, τονς δε 

22 καΐ αναιρούμενους, καΐ ου μεν Κεραβούντιοί^ ώς δη 
καΐ εωρακότες το παρ εαντοϊς πράγμα, δείΰαντες 
άποχωρονβι προς τα πλοία, ηΰαν δε νη Αία καΐ 

23 ημών οι εδειΰαν. εγώ γε μην ήλΰ•ον προς αυτούς καϊ 
ήρώτων ο,τι εβτΐ το πράγμα, των δε ήΰαν μεν οϊ 
ούδεν τ^δεΰαν, όμως δ\ λίγους είχον εν ταΐς χερδίν. 
επεί δε είδότι τυνί επέτυχον , λέγει μου οτυ οι άγο- 

24 ρανόμου δευνότατα πουοϋΰυ το ΰτράτευμα. εν τούτω τις 
δρα τον άγορανόμον Ζήλαρχον προς την ϋ'άλατταν απο- 
χωρούντα, καϊ άνέκραγεν' ου δε ώς ή'κου^αν, ώΰπερ η 

25 6υδς αγρίου η ελάφου ςραχ/εντο^ υενταυ έπ' αυτόν, ου 
δ^ αϋ Κεραΰούντιου ώς ευδον δρμώντας καθ"* αυτούς, 
ΰαφώς νομίζοντες επΙ ΰφας ΐεβΰ'αι, φεύγουβι δρόμω 
καϊ έμπίπτουΰυν εις την ^άλατταν. ζυνευΰέπεβον δε καϊ 
ημών αυτών τίνες, καϊ επνίγετο οΰτυς νευν μη έτύγχανεν 

26 έπυβτάμενος. καυ τούτους τί δοκευτε ; ηδίκουν μεν ουδέν, 
έδειβαν δε μη λύττα τυς ώΰπερ κυβίν ημυν έμπεπτώκοι. 

Ευ οϋν ταϋτα τοιαύτα έΰται, ϋ'εάΰαϋ&ε οία ή κατά- 

27 ΰταΰυς ημυν έΰται της 6τρατυάς. ύμευς μεν ου πάντες 
ουκ έΰεΰ&ε κύριου ούτε άνελέΰ^αι πόλεμον ω αν βού- 



20 τοις γενημενοις. 21 αΙίβΓπιη τιαΐε οπι. Ο |Ι προ^έονταξ. 

22 ώς δη Ββΐιάωιίζ , ώς αν Ο || ίί νη ζ/ία άβί, (^' ϊνδηλοι 0. 

23 ίγώ γε Όϊηάθγ( ^γωγε 0. 24 ΐενται Κνϋ^βν, ϊενται άβί;^ 
ί^ναι 0. 2δ ΐε6%•αι Κηΐ^βν, ί'εα&αι άβί, γίνεα&αί Ο || οατις 
νέειν. 26 ρΓΟ ηδίν-ονν Ο 1ΐ3,1)θΐ; δείΰαι δηλονότι δείοαι^ Ε 
δείοοίί δηλονότι ηδί-κονν \\ λύααα || τοίαϋται ^αται. 



Ι.1Β. V. ΟΑΡ. VII. 195 

ληύϋ^ε οντε καταλνβαι, ιδία δ^ 6 βονλόμενος α^εο 
οτράτενμα ί'φ' υ,τί αν %'έλϊΐ. καν τίνες τίροξ υμάς 
ί'ωβί τίρέββεις ειρήνης δεόμενοο η άλλον τινός, κατα- 
κτείναντες τούτους οι βονλόμενοι ηοιήΰονΰιν νμάς 
των λόγων μη άκονβαι των τίρός νμάς ιόντων. έ%ειτα 28 
^£ ονς μεν αν νμεΐς τίάντες εληβ^ε άρχοντας, εν 
ουδεμία χώρα εΰονται, οΰτις δε αν έαντόν εληταυ 
ΰτρατηγόν κα^ έϋ'ελτ] λέγειν Βάλλε βάλλε, οντος εΰταο 
ικανός κοίί. άρχοντα κατακανεΐν καΐ ίδιώτην ον αν 
νμών εΰ'ελτ} άκριτον, ην ώΰιν οι τΐειΰόμενοι αύτω, 
ώΰτίερ και νυν έγενετο. οία δε νμΐν καΐ διατίετιράχαύιν 29 
οί αυθαίρετου ούτοι ΰτρατηγοί όκεψαΰΰ'ε. Ζήλαρχος 
μεν 6 άγορανόμος ει μεν αδικεί νμάς, οί'χεται άπο- 
τίλέων ον δονς νμΐν δίκην' ει δε μη αδικεί, φεύγει 
εκ τον βτρατεύματος δείΰας μη αδίκως άκριτος άτΐο- 
θάνΐ]. οί δε καταλενΰαντες τονς τίρέΰβεις διεπράξαντο 30 
νμΐν μόνοις μεν των Ελλήνων εις Κεραΰοϋντα μη 
άόφαλες είναι αν μη 6νν ίΰχύι άφικνήϋθε' τονς δε 
νεκρούς ονς πρόΰθεν αντοί οί κατακανόντες έκέλενον 
θάτΐτειν , τούτονς διετίράζαντο μηδέ ζύν κηρνκείω έτν 
άβφαλες είναι άνελέ(3%'αι. τις γαρ εθελήβει κήρν% 
Ιεναι κήρνκας άτίεκτονώς; αλλ' ημείς Κεραΰονντίων 
θάφαι αυτούς έδεήϋ^ημεν. ει μεν ονν ταύτα καλώς 31 
έχει, δο^άτω νμΐν, ίνα ώς τοιούτων εόομενων καΐ 
φνλακήν ιδία ποιήΰη τις κάϊ τα έρνμνά νπερδε^ια 
Λειράται έχων βκηνονν. ει μέντοι νμΐν δοκεΐ ϋ^ηρίων 32 
άλλα μη άνθ'ρώτΐων είναι τα τοιαύτα έργα, ΰκοπεΐτε 



27 ρΓΟ τ) άλλον Τίνος Ο ΙΐΕίοβ^ εϊναί ονς ηνας || ποιήοονοιν 
ημ&ς. 29 τήλαρχος. 30 τκχταλνοαντες \\ ημΐν μ,όνοις || οί ν,ατα- 
ν,άμνοντες \\ μήτε ^νν || γ.ηρνκείω Ό, ν.ήρνκι ω Ο 1| ^άιραι αντονς 
έδεή^ημεν άβί, &άιροα αντών έδεήϋ'ημεν 0. 

13* 



196 ΙΊΒ. Υ. ΟΑΡ. VII. ΥΠΙ. 

τΐανλάν τίνα αντών' ει δε μή^ Λ^Όζ ^ώζ τίώζ [αν] 
7] ϋ•εοίζ ϋ^νΰομεν ήδεως τΐοίονντες έργα άβεβη , η 
τίολεμίοις τΰώζ μαχονμε^α^ ην άλλήλονζ κατακαίνωμεν; 

33 τΐόλίζ δε φίλια τις ημάς δένεται, ήτις αν δρα τοΰαν- 
. τΎΐν άνομίαν εν ημίν; άγοράν δε τις α^ει θαρρών, ην 

ηερι τα μεγιΰτα τοιαύτα έζαμαρτάνοντες φαινώμε&α; 
ον δε δη πάντων οιομθΟΌί τεν^ε6ϋ•αι επαίνου , τις 
ημάς τοιούτους οντάς £'Λα^νε^£6; ημείς μεν γαρ οϋά' 
οτι πονγιρους αν φαίημεν είναι τους τα τοιαύτα 
ποιοϋντας. 

34 ^Εκ τούτου άνιΰτάμενοι πάντες ελεγον τους μεν 
τούτων αρ^αντας δούναι δίκην^ τού δε λθί.π:ου μηκέτι 
έ^εΐναι ανομίας αρ^αι' εάν δε τις άρ^η, άγεύ^αι αυ- 
τούς <^επι)> ΰ'ανάτω' τους δε ΰτρατηγούς εις δίκας πάντας 
καταίϊτ^^ίίί• £ΐναί^ ^£ δίκας καΐ εί' τι άλλο τις ήδίκητο 
εζ ου Κύρος άπέχ^ανε' δικαΰτάς δε τους λοχαγούς 

35 έποιήοαντο. παραινούντος δε Ι^ενοφώντος και των 
μάντεων Συμβουλευόντων εδο^ε κα^ηραι το βτράτευμα. 
καΐ έγένετο καϋ'αρμός. 

νίΠ. 'Έδο^ε δε καΐ τους ΰτρατηγούς δίκην ύποΰχεΐν 
τού παρεληλυΰ'ότος χρόνου, και διδόντων Φιλήβιος 
μεν ώφλε καΐ ίΞίανΰ^ικλής της φυλακής των ^^^υλικών 
χρημάτων το μείωμα εικοΰι μνας, Σοφαίνετος δέ^ οτι 
αίρεΟ'εΙς + * κατημέλει^ δέκα μνας. 

Ξενοφώντος δε κατηγόρησαν τίνες φάβκοντες παίε- 
βϋ'αι ύπ' αυτοί) και ως υβρίζοντος την κατηγορίαν 

32 ηώς η ^εοΐς ϋ'ύαομ,εν άβί, ηώς αν η &εοΙς Ο^νοωμ,εν Ο 
33 έποίΐνεοΕί Όίιιάοτ(^ ίπαινέοειεν Ο || τα τα, τοιαύτα Ο ρΓΟ 
τονς τα τοιαύτα. 34 άγαοΟ-αι \\ <^έπϊ^ ^ανάτω ΜανβίΗΒ, θανάτου 
0. 35 έγένετο -ααϋ'άρα. ΥΙΧΙ. 1 γαυλιτίών Ε, γανληών Ο, 

γανλιτιτιών ΒβΙίΙίβΓ Αηβοά. Ι 230 (| έηιατάτης ΐηΙβΓ αίρε^εϊς βί 

"κατημέλει ΐπδβτηί || ίε μνας ρι || νφ* αύτον. 



Ι.ΙΒ. V. ΟΑΡ. VIII. 197 

ετΐοίονντο. καΐ ό Ξενοφών εκελενΰεν είτίειν τον τΐρώ- 2 
τον λεβάντα πον καΐ έτίλήγτι. ο 0£ άπεκρίνατο' "Οπου 
καΐ ^ίγει άτιωλλνμε^'α καΐ %ιων πλείότη ήν. ο δε 3 
είτίεν' ^Αλλά μ,ην [αΑλά] χειμώνας γε υντο^ οίου λέγεις, 
ύίτον δ^ έπίλελοίτίότος, οΓι^ου ^£ ^^^ό' οΰφραίνεόϋ'αί 
παρόν, ντιΌ δε πόνων πολλών άπαγορενόντων , πολε- 
μίων δε επομένων, ει εν τοιοντω καιρα νβριζον, ομο- 
λογώ καΐ τών δνων νβρυΰτότερος είναι, οίς φαΰιν νπο 
της νβρεως κόπον ονκ έγγίγνεβ^-αι. όμως δε καΐ 
λε^ον, εφη, έκ τίνος επλήγης. πότερον τμονν τί 6ε 4 
καΐ επεί μον ονκ έδίδονς επαιον; άλλ' άπγιτουν; άλλα 
περί παιδικών μαχόμενος-, αλλά με&νων επαρωνηΰα; 
επεΙ δε τούτων ονδεν εφηόεν, επήρετο αυτόν ει δπλι- 5 
τενει. ονκ εφη' πάλιν ει πελτάζοι. ονδε τοντ εφη, 
άλλ' ήμίονον έλαννειν ταχθείς νπό τών βνΰκηνων 
ελεύθερος ων. ενταϋϋ'α δη β;ι/α;^6;/ι/ώ(7κ£6 αντόν και 6 
ηρετο' Ή 6ν ει δ τον κάμνοντα άγαγών; Ναι μα ^ι , 
εφη' 6ν γάρ ήνάγκαζες' τα δε τών εμών ΰνβκήνων 
ΰκενη διερριφας. Άλλ' ή μεν διάρριψις^ εφη δ Ξένο- 7 
φών, τοιαύτη τις εγένετο, διέδωκα άλλοις άγειν καΐ 
έκέλενύα προς εμε άπαγαγεΐν, καΐ απολαβών άπαντα 
6ώα άπεδωκά 6οι, επειδή καΐ 6ν £^θί άπεδει^ας τον 
άνδρα, οίον δε το πράγμα εγένετο άκού6ατε, εφη' 



και γάρ ά^ιον. 



^Ανηρ κατελείπετο διά το μηκετι δύνα6^αι πορεύε- 8 
6^αι. καΐ εγώ τον μεν άνδρα το6οντον έγίγνω6κον 



3 [άΗά] ΌίηάθΥ{ || παρόν 0^ , παρών ρΓ ϋ τών δνων 0^ , τών 
δντων ρΓ || τόπον ουκ έγγίν^ο^αι. 4 δπως δε || περί παιδιών. 
5 άπηρετο || τών 3,ιι1β ονβκηνων οιη. 0. 6 άγαγών ΟοΙ)6ί, άπά- 
γων 0. 7 καΐ έγ.άλεΰα || επειδή καϊ ϋν Κηΐιηβτ, επεϊ δε ν,αϊ θν 
Ο II έπέδειξας. 



198 Ι^ΙΒ. ν. ΟΑΡ. ΥΙΠ. 

οτι είζ ημών εί'η' ήνάγκα(3α δε 6ε τοίίτοΐ' αγειν^ ώζ 
μη άτίόλοιτο' καΐ γάο^ ωζ εγώ οίμαι^ πολέμιοι ημΐν 
9 έφείτίοντο. βυνέφη τοϋτο 6 οίνϋ^ρωποζ. Ονκονν^ έφη 
ό Ξενοφών ^ ετιεί προντίεμψά βε, καταλαμβάνω αν^ι,ς 
ΰυν τοΓ^ ότΐίβ^οφνλαξ,ί τίροβιών βόϋ•ρον δρνττοντα ώζ 
κατορν^οντα τον αν^ρωτίον ^ καΐ ετΐίΰτάζ επτ^νονν ΰε. 

10 επεί δε τΐαρεΰτηκότων ημών βννέκαμιρε το ΰκέλοζ άνήρ, 
άνέκραγον οι παρόντες οτυ ζγ] ο άνηρ\^ Ον δ' είπαζ 
Όπόβα γε βονλεταΐ' ώζ εγωγε αντον ονκ «ξω. ενταϋ^α 
ετίαιΰά 6ε' άληϋ•η λέγείξ' εδοξας γάρ μοι είδότυ έοικέναι 

11 οτυ εξη. Τί ονν^ ^ψν^ ^ττόν τι απ έ^" αν εν ^ επεί εγώ 
6οι απέδειξα αντόν; Και γάρ ημείς ^ έφη ο Ξενοφών ^ 
πάντες άποΟ'ανονμεΰ'α' τούτον ονν ένεκα ζώντας ημάς 
δει κατορνχ^ηναΐ', 

12 Τοντον μεν άνέκραγον ώς ολίγας παίΰειεν άλλονς 

13 (ϊ' έκέλενε λέγειν δια τί εκαβτος έπλήγη. έπει δε ονκ 
άνίΰταντο^ αντος έλεγεν ^Εγώ, ώ άνδρες^ ομολογώ 
παΐΰαι δη άνδρας ένεκεν αταξίας δΰοις ^ωξ£(?^α^ μεν 
ηρκει δι νμών εν τά^ει τε ιόντων και μαχόμενων 
δ::του δέοι , αντοί δε λιπόντες τάς τάζεις προ^έοντες 
άρπάζειν ηΟ'ελον και ημών πλεονεκτεΐν. ει δε τοϋτο 

14 πάντες έποιονμεν^ άπαντες αν άπωλόμε^α. ηδη δε καΐ 
μαλακιζόμενόν τίνα και ονκ έ^έλοντα άνί6τα6^αι άλλα 
προϊέμενον αντον τοις πολεμίοις καΐ έπαι6α και έβια6ά- 
μην πορενεύ^αι. έν γάρ τω ίόχνρω χειμώνι και 



8 ηνάγτκχΟΒ \\ σε τοντον Β. Ε, τοντον 0. 9 ώ^ "κατορνττοντα. 
10 ό'ε ροδί έττεί οπι. Ο || άνηρ ΌοΙβΙ^ άνηρ Ο || ^δοξε γάρ. 
12 άλλονς δ' έτίέλενε Ηιιί€ΐήη8οη, άλλος δ' έν.έλενε 0. 13 άνί- 
ατατο || δι νμών Β, δι ν μας Ο ||. ν,αϊ νμών \\ άτΐολλώμεϋ'α. 
14 ρΓΟ μοίλοαίίζόμενον Ο 1ιαΙ>βί μάλα ηιεξόμενον \\ τίροϊέμενον 
αντον. 



ΠΒ. V. ΟΑΡ. VIII. 199 

αντόζ τίοτε αναμένων τινάζ όνΰκεναζομενονς καΰ-εζό- 
μενοζ όνχνον χρόνον κατεμα^ον άναβτάς μόλις καΐ 
τα ΰκελη εκτείναζ. εν εμαντω ονν τΐεΐραν λαβών εκ 15 
τούτον καΐ άλλον ^ οτίότε Ιδοιμι κα^ήμενον καΐ βλα- 
κενοντα, ηλαννον το γαρ κίνεΐύϋ'αί καΐ άνδρίζεΰ^αι 
τίαρεΐχε ϋ^ερμαΰίαν τινά καΐ νγρότητα, το δε κα^ηβϋ^αι 
καΐ ηόνχίαν εχειν έώρων ντίονργον ον τω τε άτΐοτίήγνν- 
ύ^αι το αίμα και τω άποΰήτίεΰ^αι τονς των τίοδών 
δακτύλους, ατίερ πολλούς καΐ νμεΐς ί'ΰτε παθόντας, 
άλλον δε γε ί'ΰως άτΐολειτΐόμενόν τίον ^ί^ά ραβτώνην 16 
και κωλνοντα καΐ υμάς τους τιρόό'^εν καΐ Ύΐμας τονς 
οτΐΐΰΰ'εν τΐορενεύΟ'αι ετίαιβα Λν^, δττω^ μη λόγχτ] νπο 
των πολεμίων παίοιτο. καΐ γαρ ονν ννν εζεβτιν 17 
αντοίς ΰωΟ-εΙόιν, εί' τι νπ' εμον επα%Όν παρά το 
δίκαιον, δίκην λαβείν, ει δ^ έπΙ τοις πολεμίοις εγέ- 
νοντο, τί μέγα αν όντως έπα%Όν οτον δίκην αν ή^ίονν 
λαμβάνειν; 

^Απλούς μοι, εφη, 6 λόγος ' ει μεν επ^ άγαΰ'ώ 18 
εκόλαΰά τίνα , ά^ιώ νπεχειν δίκην οίαν και γονείς 
νοις καΐ διδάσκαλοι Λαι^^* και γάρ οΓ ιατροί καίονΰι 
και τεμνονΰιν επ! άγα\^ω' ει δ\ νβρει νομίζετε με 19 
ταντα πράττειν, ενΰ'νμήΰ'ητε δττί- ννν έγω ϋ'αρρώ βνν 
τοις ϋ-εοΐς μάλλον η τότε κα\ ^ραβντερός είμι ννν η 
τότε καΐ οίνον πλείω πίνω, αλλ' δ^αω^ οΰί^έΐ/οί παίω' 
εν ενδία γάρ ορώ νμάς ζρντας)>. όταν δε χειμών γ} και 20 
ϋ^άλαττα μεγάλη επιφερηται, ονχ οράτε οτι και νεύ- 
ματος μόνον ένεκα χαλεπαίνει μεν πρωρενς τοΓ^ εν 
πρώρα, χαλεπαίνει δε κυβερνήτης τοις εν πρνμντ^ ; ικανά 



%αΰ•ιζομΒνονς , ηαιη θπ'αΐ: ΏηΙ)ηθΓ καϋΊξόμενος ΐη Ο ίηβδδβ 
ίΐ'3.(ΐ6η8. 16 ύμας τονς δττίΟ&εν \\ παίοιντο. 17 αν ροδί τί μέγα 
Ο οιη. 18 γονενΰΐν νίοΐ. 19 ^αραώ \\ <^6ντας^ ΒΪ88}ιορ. 



200 Ι^ΙΒ• ν. ΟΑΡ. ΤΙΙΙ. 

γαρ εν τω τοίοντω καΐ μικρά άμαρτη^εντα τίάντα 

21 βυνεπυτρΐφαυ. οτί δε δίκαίωζ ετίαιον αντονξ και νμεΐξ 
κατεδικάβατε' έχοντες ζίφη^ ον χΐ^ήφονς, παρεΰτατε, καΐ 
ε^ην νμιν έπυκονρειν αντοΐς, ει εβονλεό&ε' άλλα μά 
/ίία οντε τούτοις έπεκονρεΐτε οντε 6νν εμοί τον άτακ- 

22 τονντα έπαίετε. τοιγαρονν έξονΰίαν έποιήΰατε τοΐζ 
κακοΐζ αυτών ν βρίζε ιν έώντες αντούζ. 

Οίμαι γάρ^ ει έϋ'ελετε Οκοτίεΐν, τους αυτούς εϋρήόετε 

23 και τότε κακίΰτους καΐ νυν υβριβτοτάτους. Βοΐβκοζ 
γοϋν ο τίύκτηζ 6 Θετταλόζ τότε μεν διεμάχετο ώς 
κάμνων άΰτίίδα μη φερειν, νυν δε, ώς ακούω, Κο- 

24 τυωριτων τίολλούς ηδη άποδεδυκεν. ην οϋν ύωφρο- 
νητε, τούτον τάναντία ποιηΰετε η τοϋζ κύνας ποιονβι' 
τους μεν γαρ κύνας τους χαλεπούς τάς μεν ημέρας 
διδεαβι, τάς δε νύκτας άφιαΰι, τούτον δε, ην βωφρο- 
νητε, την νύκτα μεν δήβετε, την δε ήμεραν άφήβετε. 

2δ ^Αλλά γάρ , εφη , Ο^αυμάζω ότι ει μεν τινι υμών 

άπηχ%•όμην, μέμνηο^ε και ου ύιωπάτε, ει δε τω η 
χειμώνα έτΐεκούφιΰα η πολέμιον άπήρυζα η άΰ^ενοϋντι 
η άτΐοροϋντι βυνε^ετίόριβά τι, τούτων δε ουδείς μεμ- 
νηται, ούδ^ ει τίνα καλώς τι τίοιοϋντα ετίτινεΰα οΰά' 
ει τίνα άνδρα όντα άγα&όν ετίμηΰα ώς εδννάμην, 

26 ούδεν τούτων μεμνηβ^ε. αλλά μην καλόν τε και 
δίκαιον και δ(?ί-ον και ηδιον τών άγαϋ-ών μάλλον η 
τών κακών μεμνηΰ^αι. 

Έκ τούτου μεν δη άνίβταντο και άνεμίμνηόκον. 
καΐ τΐεριεγενετο ώβτε καλώς εχειν. 



21 ηαρέοτατε ΟοΙ>€ί, τίαρήστητε Ο || έπιγ,ονρείτε || έτΐαίετε 
οιη. 0. 24 τούτον Βοτηβηιαηη, τούτω 0. 2δ έττε-αοΰψισα 
ΉβΪΒΐίβ, έπε•αονρη6α Ο || οννεξετΐόρηοα \\ τι ροδί τιαλώς οιη. 0. 



[5.] 

Έκ τοΰττου (^£ εν τΤ] διατρι,βΤ] οι μεν άτίο της άγο- Ι. 
ράς εξων^ οϊ δε καΙ λτ]ζόμενοί εκ τήξ Παφλαγονίας, 
εκλώτΐενον δε κα\ οί* Παφλαγόνες εν μάλα τους α%ο- 
ϋκεδανννμενονς^ καΐ της νυκτός τους ττρόΰω ΰκηνονντας 
έπειρώντο κακονργεΐν' καΐ πολεμικώτατα προς αλλή- 
λους είχον εκ τούτων. 6 δε Κορύλας, ος ετύγχανε 2 
τότε Παφλαγονίας άρχων, πέμπει παρά τούς^Έλληνας 
πρέββεις έχοντας ίππους καΐ ότολάς καλάς^ λέγοντας 
οτί Κορύλας έτοιμος εί'η τους "Ελληνας μήτε άδικείν 
μήτε άδικεΐΰ^αι. οί δε Στρατηγοί άπεκρίναντο οτι περί 3 
μεν τούτων ΰύν ττ] βτρατια βουλεύΰουντο, επί ^ένια 
δε έδέχοντο αύτούς' παρεκάλεύαν δε καΐ των άλλων 
ανδρών ους έδόκονν δικαιότατους είναι. 

Θύΰαντες δε βοϋς των αιχμαλώτων καΐ άλλα ίερεία 4 
εύωχίαν μεν άρκοϋβαν παρεΐχον^ κατακείμενοι δε εν 
ΰκίμποΰιν έδείπνουν^ καΐ £π;ίνοΐ' εκ κερατίνων ποτη- 
ρίων^ οίς ένετύγχανον εν τη χώρα. έπεί δε όπονδαί 5 
τε έγένοντο καΐ έπαιάνιΰαν, άνέΰτηΰαν πρώτον μεν 
Θράκες καΐ προς αύλόν ώρχήόαντο ΰύν τοις οπλοις 
καΐ ήλλοντο υψηλά τε και κούφως καΐ ταΐς μαχαίραις 
έχρώντο' τέλος δε 6 έτερος τον έτερον παίει, ως πάΰιν 



5» Ξενοφώντος 'κνρον άναβώβεωξ λόγος έ%τος. 
Ι. 1 ληίξόμενοί. 3 έττϊ ξενία. 4 οϊς έτνγχανον. δ έτΐαιώ- 
νιβαν. 



202 Ι^ΙΒ• VI• ΟΑΡ. Ι. 

6 εδόαεί [τΐΒτΐληγεναι τον ανδρα]' δ (ϊ' έΐίεύε τεχνικώς 
πωζ. κα\ άνεκραγον οι Παφλαγόνες. καΐ ο μεν ΰκν- 
λενΰαζ τα όπλα τον έτερον εζίμι αδων τον Σιτάλκαν' 
άλλοι δε των Θρακών τον έτερον ε^εφερον ώζ τε&νη- 

7 κότα' ην δε ονδεν πετΐονΰ'ώζ. μετά τούτο Αίνιανεξ καΐ 
Μαγνήτες άνεβτηΰαν^ οι ώρχονντο την καρπαίαν κα- 

8 λονμενην εν τοΐ^ δπ:λθί5• ο δε τρόποζ τηζ όρχήβεω^ 
-ήν, δ μ}ν παραθεμένος τα δπλα 6πείρει καΐ ζενγηλατεί, 
πνκνά δε ΰτρεφόμενοζ ώζ φοβούμενος^ λϊ]6της δε 
προΰερχεταί' ο (5' έπευδάν προΐδηται^ άπαντα άρπάβας 
τα όπλα καΐ μάχεται προ τοϋ ζενγονζ' καΐ ούτοι ταντ 
έποίονν εν ρνθμω προς τον ανλόν' καΐ τέλοζ ό λ7]6τήζ 
δήΰαζ τον άνδρα και το ζενγοζ άπάγεί' ενίοτε δε καΐ 
6 ξενγηλάτηζ τον λγιΟτην είτα παρά τονζ βονς ζεν^αζ 

9 όπίβω τω χεΐρε δεδεμενον εΑαυι/£ί.. μετά τοϋτο Μνβός 
είβηλΰ-εν εν έκατερα τι] χειρι έχων πελτην, καΐ τότε 
μεν ως δυο άντιταττομενων μιμούμενος ώρχεΐτο, τότε 
δε ως προς ενα εχρήτο ταΐς πέλταις, τότε ά' έδινε ιτο 
καΐ έ^εκνβίΰτα έχων τάς πελτας^ ωβτε δψιν καλήν 

10 φαίνεΰθαι. τέλος δε το ^Τδρσ^κόν ώρχειτο κρούων τάξ 
πέλτας καΐ ώκλαξε και ε^ανίΰτατο' και ταντα πάντα 

11 εν ρνθ'μω δ:Γ0ί£6 προς τον ανλόν. επΙ δε τούτω [επιόντες^ 
οι Μαντινεΐς καΐ ά'λλο^ τινίς των Άρκάδων άναβτάν- 
τες ε^οπλιβάμενοι ώς εδύναντο κάλλιύτα Ι^βάν τε εν 
ρνθμω προς τον ενόπλιον ρν&μον ανλονμενοι καΐ 
επαιάνιβαν και ώρχήβαντο ώαπερ εν ταΐς προς τονς 



[':τε:ΐληγέναί τον άνδρα] Οο'ϋεί. 7 μετά τούτων \\ αΐνειάνεί 
και μαγνιμες \\ έν αηίβ τοις 'όπλοις οπι. Ο 8 ττροίδητοα Αΐΐιβ' 
ηα€Η€, τΐροείδητε 0. 10 ώρ;^εΓΓ0 κρανών (δίηβ ΐηί;θΐ•ριιηο1:ΐοηβ) 
8€ΐΐ€ηλ•1. 11 [έ-χιόντες] Οοϋβί \\ έ^ωττλισάμενοι |' ηεσκν || έττοαάνΐ' 
ΰαν (Ιβί, ένώπλίοαν 0. 



ΠΒ. VI. ΟΑΡ. Ι. 203 

ϋ'εονς Λροΰόδοίς. δρώντες δε ου Παφλαγόνες δεινά 
έποίοϋντο πάΰας τάς όρχήΰείς έν οπλοις είναι, επί 12 
τούτοις δρών δ Μνΰυς εκπεπληγμενονζ αυτούς, τίείύας 
των '^ρκάδων τινά πετΐαμενον όρχηΰτρίδα είύάγει 
ύκενάβας ώς εδύνατο κάλλιΰτα καΐ άύτίίδα δονς κού- 
φην αντί], ί] δε ώρχήΰατο πυρρίχην ελαφρώς, ένταν^α 13 
κρότος ήν τΐολύς, και οι Παφλαγόνες ηροντο ει καΐ 
γυναίκες ΰυνεμάχοντο αντοΐς. οι ά' ελεγον δτ^ αύται 
καΐ αϊ τρεψάμεναι είεν βαΰιλεα εκ του ΰτρατοτΐεδου. 
ττ] μεν νυκτΐ ταύττ] τοϋτο το τέλος εγένετο. 

Τί] δε νΰτεραία τίροΰήγον αυτούς εις το ΰτρά- 14 
τευμα' και εδο^ε τοΓ^ βτρατιώταις μήτε άδικειν Παφλα- 
γόνας μήτε άδικειΰΰ-αι. μετά τοϋτο οί μεν τίρέββεις 
ερχοντο' οι δε "Ελληνες^ ετΐειδή πλοία Γκανά εδόκει 
τίαρεΐναι, άναβάντες ετΐλεον ήμεραν καΐ νύκτα %νεύ- 
/ϋατί- καλώ έν άριβτερα έχοντες την Παφλαγονίαν. ττ} 15 
^' αλλ7] άφικνοϋνται εις Σινώπην και ωρμίβαντο εις 
Άρμήνην της Σινώπης. Σινωπεις δε οικου^ί μεν έν 
τι] ΠαφλαγονικΤ] , Μιληΰίων δε άποικοι είβιν. ούτοι 
δε ξένια πέμπουύι τοΓ^ "Ελληΰιν άλφίτων μεδίμνονς 
τριΰχιλίους, ο/'χ^ου όδ κδρίχα^α χίλια και πεντακόσια. 

Και Χειρίβοφος ένταϋΟ-α ήλϋ'ε τριήρη έχων. καΐ 16 
Οί μεν ΰτρατιώται προβεδόκων άγοντα τι ΰφίΰιν ήκειν' 
ο δ^ ήγε μεν ουδέν, άπήγγελλε δε δτι έπαινοίη αυτούς 
και Άναξ,ίβιος δ ναύαρχος και οί άλλοι^ και οτί- ύπι- 
όχνείτο Άναξίβιος, εί άφίκοιντο έξω του Πόντου, 
μιΰΰ^οφοράν αύτοΐς έΰεΰχ^αι. και έν ταύττ] τι] ^^Αρμήντ] 17 
έμειναν οί ότρατιώται ημέρας πέντε. 



12 όρχϊατρίδα || τΐνρίχην. 1δ ώρμήοαντο Ι| Άρμηνην. 

16 προαεδό-αονν || και ίΐηίθ οτι ντΐΐσχνείτο οιη. Ο (| άφίν,οιντο 
ΛΙά., άφί-ανεΐτο Ο || μιοΟΌφορίαν . 17 Άρμηντι. 



204 Ι^ΙΒ. ΥΙ. ΟΑΡ. 1. 

'Ω/ζ δε τήζ ^Ελλάδος εδόκονν εγγνς γίγνεβ^αν, ηδη 
μάλλον η πρόόΟ-εν είοτιει αντονζ όπως αν καΐ έχοντες 

18 τν οί'καδε αφίκοιντο. ηγήΰαντο ονν^ ευ ενα ελοιντο 
άρχοντα^ μάλλον αν η τΐολναρχίας ονβης δύναβ&αί 
τον ενα χρηΰ^αί τω βτρατενματι καΐ ννκτοζ καΐ ημέ- 
ρας, καΐ εί' τι δέου λαν^άνευν, μάλλον αν κρνπτεόϋ^αο, 
καΐ εί' τι αν δέοι φΰ'άνειν, ήττον αν νύτερίζειν' ου, 
γαρ αν λόγων δεΐν τιρος άλλγιλονς^ άλλα το δό^αν τω 
ενί τΐεραίνεβ&αι αν' τον ά' εμπροβϋ-εν χρόνον εκ τήί 
νικώβης έτιραττον πάντα οι Στρατηγοί. 

19 'Ω/ζ δε ταντα διενοοϋντο, έτράηοντο επί τον Ξενο- 
φώντα" καΐ οι λοχαγοί ελεγον προΰιόντες αντω δτι 
ύτρατιά οντω γιγνώΰκει, και εννοιαν ένδεικνύμενοι 

20 εκαΰτος επει^εν αντον ντίοΰτηναι την αρχήν. 6 δΙ 
Ξενοφών τη μεν εβονλετο ταντα, νομίζων και τήι 
τιμήν μείζω όντως έαντω γίγνεό&αι προς τονς φίλους 
καΐ εις τήν πόλιν τοννομα μείζον άφίξ,εβ^αι αύτον] 
τνχόν δε καΐ ί^^^αθου τί-ΐ/ο? αν αίτιος τη ΰτρατια γενέ\ 

21 ΰ%•αι. τα μεν δή τοιαντα έν&νμήματα έπηρεν αυτοί 
επι^νμεΐν αυτοκράτορα γενεΰ^'αι άρχοντα, οπότε δ' 
αν έν^νμοΐτο δτί αδηλον μεν παντι άνΰ^ρώπω οπ\ 
το μέλλον εξει, δια τοϋτο δε και κίνδννος εί'η καΐ τήι 
προειργαβμένην δό^αν άποβαλεΐν, ήπορεΐτο. 

22 ζίιαπορονμένω δε αντω διακρΐναι εδοξε κράτιβτοί 
είναι τοΓ^ ^εοις άνακοινώΰαΐ' και παραβτηΰάμενος δύ{ 
ιέρεια έ^νετο τω ζΐιι τω βαβιλει, οβπερ αντω μαντεντο^ 
ην εκ Δελφών και το όναρ δή από τούτον τον ^εο\ 
ένόμιξεν έωρακέναι δ είδεν ότε ήρχετο επί το βννεπι 



άφΐΆΟΐντο ΛΜ., άφίν.ωνται 0. 18 μ,ερας ρΓ. || ^πραττοί 

τΐάντες. 20 μ,είζων. 21 ένϋ'νμοΐτο 0^ , ένϋ^νμείτο ρι || οποί τΐ 
μέλλον. 22 οτε ηρχετο Ε, δτί. ηρχετο 0. 



ΙΙΒ. VI. ΟΑΡ. Ι. 205 

μελείβ^αί της ΰτρατιάς καΟ'ίΰταΰϋ-αί. καΐ οτε έ^ Έφε- 23 
(ίον ώρμάτο Κνρω ΰνβτα^ηΰόμενος^ αίετον άνεμιμν/^- 
ΰκετο έαντω δε^ών φ^εγγόμενον^ κα&ήμενον μέντοι^ 
οντΐερ ό μάντυζ προτίέμτιων αυτόν ελεγεν οτι μέγας 
μεν οίωνοζ εί'η καΐ ονκ ιδιωτικός^ καΐ ενδο^οζ, επί- 
τίονοξ μέντοί' τα γαρ ορνεα μάλίβτα έτΐίΤίΟ'εΰ^αι, τω 
αίετω καϋ^ημενω' ον μεντοί χρηματιΰτίκόν είναι τον 
οίωνόν' τον γαρ αίετον ηετόμενον μάλλον λαμβάνειν 
χα επιτήδεια, οντω δή ϋ-νομενω αντω διαφανώς 6 24 
Ό-^ό^ ΰημαίνει μήτε 7ίροΰδεΐαΘ•αι της αρχής μήτε εί 
αίροιντο άτίοδέχεβ%'αι. τοντο μεν δή όντως έγένετο. 

^Η δε βτρατιά ΰννήλ^ε , καΐ πάντες ελεγον ενα 25 
αιρεΐΰ&αί' καΐ επεί τούτο εδο^ε, προνβάλλοντο αυτόν, 
έπει δε εδόκει δήλον είναι δτί. αιρήΰονται αυτόν, ει 
τις έτίίφηφίζοι, άνεΰτη και ελε^ε τάδε. 

Έγώ^ ώ άνδρες, ήδομαι μεν υπό υμών τιμώμενος, 26 
εΐ'περ άν&ρωπός είμι, καΐ χάριν εχω καΐ εύχομαι δοϋναί 
μθ6 τού^ %'εους αίτιον τίνος υμΐν άγαμου γενέΰ&αΐ' 
το μέντοι εμε προκρι^ήναι υπό υμών άρχοντα Λακε- 
δαιμονίου ανδρός παρόντος οϋτε υμΐν μο^ δοκεΐ ΰυμ- 
φερον είναι, άλλ' ήττον αν δια τοϋτο τυγχάνειν, εί' τι 
δεοι60^ε παρ' αυτών εμοί τε αϋ ου πάνυ τι νομίζω 
άΰφαλες είναι τοϋτο. ορώ γαρ ότι και τή ττατρ^ί^ μου 27 
ου πρόΰΰ'εν επαύΰαντο πολεμοϋντες πρΙν εποίηβαν 
πάΰαν τήν πόλιν όμολογεΐν Λακεδαιμονίους και αυτών 
ηγεμόνας είναι, επεί δε τούτο ώμολόγηβαν , ευϋ'ύς 28 
βπαυσαντο πολεμοϋντες καΐ οΰκ£τ^ πέρα έπολιόρκηΰαν 



23 άετον \\ εαυτόν δεξιός φ&εγγόμενον ρΓ, δεξών β&ά. πι. 
ϋΟΓΓ. II οντΐερ ΙΙίΐί€ΐήη807ΐ.ι ωοπερ Ο || άετώ θί άετόν. 24 μή 
ηροςδεΙοΟ'αι. 2δ τΐροεβάλλοντο. 26 εί αηίβ η δέοιο&ε οιη. 0. 



ι 

206 Ι^ΙΒ. VI. ΟΑΡ. Ι. Ι 

την πόλυν. εί ονν ταντα ορών εγώ δοκοίην όπου άυ- 
ναίμην ένταν%-' ακνρον ποιείν το εκείνων ά^ίωμα^ 

29 εκείνο εννοώ μη λίαν αν ταχν ΰωφρονίΟϋ^είην. ο δε 
νμεΐς εννοείτε οτυ ήττον αν βτάβΐξ εί'η ενοζ αρ;^οντο^ 
η τίολλών^ εν ί'βτε οτυ άλλον μεν ελόμενοι ονχ ενρή- 
ΰετε εμε ΰταΰίάζοντα' νομίζω γαρ οΰτις εν Λολεμω 
ών βταύίάζει %ροζ άρχοντα^ τούτον ηρο^ την εαυτόν 
βωτηρίαν βταΰίάζειν' εάν δε εμε εληοΟ^ε, ουκ αν ϋ'αν- 
μάόαιμί εί τυνα ενροίτε καΐ νμΐν καΐ εμοί άχ&όμενον, 

30 ^ΕπεΙ ταντα είπε, πολν πλείονες άνίβταντο λέ- 
γοντες ως δεοί αντον αρχει,ν. ^Αγαΰίας δ\ Στνμφά- 
λίος είτίεν οτυ γελοΐον εί'η, εί όντως εχοί' <(?]^ όργιοϋν- 
ται Λακεδαιμονίου καΐ εάν ΰννδειτίνου ΰννελΰ^όντες μή 
Αακεδαιμόνιον βνμτΐοΰίαρχον αίρώνται; έπεί εί οντω 
γε τούτο έχει, ^φ^? ονδε λοχαγεΐν ήμΐν έ^εΰτιν, ως 
έοικεν, οτυ Άρκάδες εΰμεν. ενταύθα δη ως εν είτίόντος 
τον ^Αγαβίον άνε^ορνβηΰαν. 

31 Και ο Ξενοφών έπεί έώρα πλείονος ενδεον, παρελ- 
ΰ'ών είτΐεν' Αλλ\ ω άνδρες^ εφη, ώς τίάνν είδητε, 
όμννω νμΐν &εονς πάντας καΐ πάΰας, ή μην εγώ, επεΙ 
την νμετεραν γνώμην γ^ΰϋ-ανόμην, έΟ^νόμην εί βέλτιον 
εί'η νμΐν τε εμοΙ έπιτρεφαί ταύτην την αρχήν καΐ εμοΙ 
νποΰτήναι' καί μοι οΓ %'εοΐ όντως εν τοις ίεροΐς εΰή- 
μηναν ώΰτε καΐ ίδιώτην αν γνώναυ οτυ της μοναρχίας 
άπεχεόΰ'αί με δει. 

32 Οντω δή Χευρίόοφον αίροϋνταυ. Χειρίΰοφος δ' 
επεΙ γ^ρεΰ-η, παρελΰ^ών είπεν Άλλ\ ω άνδρες, τούτο 



28 ορώ ρΐ', ν αάά. 8. ν. 0^ (| μτ] λίαν άθί, μη νυν 0. 30 <^η^ 
όργίοννταί 8€Μηιηΐ€ΐρ/'6η0 \\ ώς τανύ•α δη. 31 γνώμην 'ηΰΟ'ανόμην 
άθΐ, χώραν 'ηο^ανόμην Ο || ^,αε ύποατήνοα. 



ΜΒ. VI. ΟΑΡ. Ι. II. 207 

μεν ί'ότε οτι ονδ' αν εγωγε εΰταΰίαζον , εί άλλον 
εΐλεΰ^ε' Ξενοφώντα μεντοί, έ'φτ;, ώνήβατε ονχ ελόμενοΐ' 
ωζ τΐαΐ νυν ζίε^ιπτΐος ηδη δίεβαλλεν αντον τίρόζ ^Ανα- 
^ίβίον ο^τι εδννατο καΐ μάλα εμοϋ αντον όίγάζοντος. 
ο δ' εφη νομίζειν αυτόν Τιμαρίων ι μάλλον ΰννάρχειν 
<^αν^ έ^εληβαί ζίαρδανεΐ οντι τον Κλεάρχον ΰτρα- 
τενματοζ τ) έ<^μ^αντω Αάκωνυ οντι. έπεί μεντοί εμε 33 
εϊλεΰϋ'ε, εφη, καΐ εγώ τΐειράΰομαι ο,τί αν δννωμαν 
νμάξ αγαθόν τΐΟίεΐν. καΐ νμεΐζ οντω τίαραβκενάζεΰ^ε 
ώζ ανρίον, εάν τΐλοϋζ γι, άνα^όμενοί' 6 δε τίλοϋζ εΰται 
εις ^Ηράκλειαν' ατίαντας ονν δει εκεΐΰε τιειράΰ^αι 
καταύχεΐν' τα δ' άλλα, έτιειδάν εκεΐΰε ελϋ^ωμεν, βον- 
λενβόμε^α. 

Έντενϋ^εν τγι νβτεραία αναγόμενοι τίνενματι ετίλεον Π. 
καλώ ημέρας δύο παρά γην. καΐ παραπλέοντες^ άφί- 
κοντο εις ^Ηράκλειαν πόλιν ^Ελληνίδα Μεγαρέων απου- 
κον, ού^αζ^ δ' εν ττ} Μαριανδννών χώρα. καΐ ώρμίύαντο 2 
παρά τΐ} Άχερονύιάδι Χερρονήβω , εν^'α λέγεται 6 
^Ηρακλής επΙ τον Κέρβερον κννα καταβήναι 7] ννν τά 
ΰημεΐα δευκνναβι της καταβάΰεως το βάϋΌς πλέον η 
επΙ δνο βτάδια. ένταϋΰ'α τοΙς "Ελληΰι,ν οι ^Ηρακλεωται 3 

* \β^'ξω^ονν την τε 'Ιαβονίαν άτιτην, ^ν&α η Αργώ λέγεται 
όρμίαααϋ'αί, καϊ των -ποταμών τα στόματα, πρώτον μεν τον 
Θερμώδοντος, έπειτα δε τον "ίριος, 'έπείτα δε τον "^Άλνος , μετά 
τούτον τον Παρ^ενίον τούτον δε παρατίλενβαντες] 



32 έβτασίαζον , ί. τα^. έοταοία || Ξενοφώντα μεντοι Ε, ^ενο- 
φώντα μεν Ο || ΰίγάζοντος άβί, Ηββ'ΐ/οΜΗδ, δο^άξοντος Ο || ΰννάρ- 
χειν ζαν^ έ^ελήααι €00, αν ΰννάρχειν έΟ'εληΰαι ΟοΙ)6ί, ΰννάρ- 
χειν έ&•ελήΰαι, άθί, άρχειν ΰννε&ελήΰαι Ο || ^ έ<^μ^αντω €00, τ) 
εαντώ 0. Π. 1 ^νταΰ'θ'α || ιασωνίαν || ί'ριος άβϊ, τΐχριος Ο 
μετά τοντων 1| [β^'εώρονν . . παραπίενΰαντες] Σίηοίύβ. 2 η ννν 
δειγ,νναΰΐ Όίηάοτ/, δείκννΰΐ 0. 3 ηραγίειώται. 



208 Ι^ΙΒ. VI. ΟΑΡ. II. 

^ενια πεμτίονύίν άλφίτων μεδίμνονξ τρίΰχίλίονζ καΐ 
οίνον κεράμία δίΰχίλια καΙ βονς εΐκοβι καΐ οίζ εκατόν. 
εντανΟ-α δίά τον πεδίον ρεΐ ποταμόζ Ανκοζ όνομα, 
ενροζ ώξ δύο πλεϋ-ρων. 

4 Ου δε 6τρατιωται ΰνλλεγεντε^ £/3ουλεΰοντο την 
λοίτΐήν τίορείαν πότερον κατά γήν η κατά ^άλατταν 
χρη πορεν^ηναί εκ τον Πόντον. άναβτάξ δε Λύκων 
Άχαώζ είπε' Θανμάζω μεν, ώ ανδρεξ, των Στρατηγών 
οτί ον ηειρωνταυ ημΐν έκπ,ορίζειν όιτηρεΰίον τά μεν 
γάρ ξένια ον μη γένηται τΤ] ΰτρατια τριών ημερών 
βιτία' δπό&εν 5' ετιιύιτιΰάμενοι πορενΰόμε^α ονκ εΰτιν^ 
εφη. εμοί ονν δοκεΐ αίτείν τονζ ^Ηρακλεώταζ μη ελατ- 

5 τον η τριΰχιλίονζ κνξικηνούς' αλλοζ δ^ είπε μη ελατ- 
τον η μνρίονς' καΐ ελομένονζ τιρέββεΐζ αντίκα μάλα 
ημών καϋ-ημενων πεμπειν προζ την τίόλιν, και είδέναι 
ο,τι αν άτίαγγέλλωύι , καΐ προς ταντα βονλεύεβ^αι, 

6 έντεν^εν προνβάλλοντο πρέοβεΐξ πρώτον μεν Χειρί- 
όοφον, οτι άρχων ^ρητο' εβτι δ οι καΐ Ξενοφώντα, 
οι ^£ ίβχνρώξ άπεμάχοντο' άμφοΐν γάρ ταντά έδόκεί 
μη άναγκάζειν πόλιν ^Ελληνίδα και φιλίαν ο,τι μή 

7 αντοί έ%•έλοντες διδοΐεν. επεί δ' οντοι έδόκονν άπρό- 
%νμοι είναι, πέμπονΰι Αύκωνα Άχαιον και Καλλί- 
μαχον Παρράΰιον καΐ Άγαΰίαν Στνμφάλιον. οντοι, 
ελϋ-όντεζ ελεγον τά δεδογμένα' τον δε Αύκωνα εφαβαν 

8 καΐ έπαπειλεΐν, ει μη ποιηύοιεν ταντα. άκούβαντες 
δ' οί Ήρακλεώται βονλεύοεΰ^αι έ'φαόαν' καΐ εύ^ς τά 
τε χρήματα εκ τών αγρών Οννηγον καΐ τήν άγοράν 



οίς ΒόΗηβίάβΥ, δϊς 0^ , δϊας ρΓ || λνγ,ίος. 4 'ανξιν.ινονς. 
6 ηρεΐτο \\ ταντά Σβοηοΐανΐίΐβ, ταντα 0. 7 παράαιον || ποιηοοιεν 
ΌϊηάοΓ^, τΐΟίήοειεν 0. 8 βουλεναεα&αι Ώίηάοτ(, βονλενααο^αι 
άβί, βουλενεοΟ^αι Ο || αγορών. 



ί.Ιβ. νι ΟΑΡ. Π. 209 

εΐ'ϋω άνεΰκεναΰαν ^ καΐ αΐ πνλαυ εκεκλείντο καΐ έπΙ 
των τειχών οτιλοί εφαίνετο. 

Έκ τούτον οί ταρά^αντες ταύτα τους ΰτρατηγονζ 9 
ΐΐτίώντο δίαφϋ-είρείν την πρά^ιν' καΐ βννίβταντο οι 
^Αρκάδεζ και οι Αχαιοί ' προειβτήκει δε μάλιβτα αυτών 
Καλλίμαχος τε δ Παρράύιοζ καΐ Ανκων ο ^Αχαιός, οί 10 
^£ λόγοι ήβαν αντοΐς ώς αΐ(?;^ρόι^ εί'η αρχειν ^Α^ηναΐον 
Πελοτΐον νηπίων [καΐ Αακεδαιμονίων^ μηδεμίαν δνναμιν 
παρεχόμενον είς την ΰτρατιάν <^καΙ Αακε δ αι μόνιον^ 
και τους μεν πόνονς ΰφας εχδΐν, τα δ\ κέρδη άλλους, 
καΐ ταϋτα την οωτηρίαν 6φών κατειργαΰμενων' είναι 
γαρ τους κατειργαβμένουξ Αρκάδας και Αχαιούς^ το 
δ' άλλο Στράτευμα ονδεν είναι — και ήν δε τγι 
αλητεία υπέρ ημιΰυ τον [αΑΑου] στρατεύματος ^Αρκάδες 
καΐ Αχαιοί — ει ούν ΰωφρονοΐεν, αυτοί βυύτάντες 11 
και ΰτρατηγονς ελόμενοι εαντών κ«0"' εαυτούς αν 
την τΐορείαν τίοιοΐντο και τίειρωντο άγαϋ'όν τι λαμβά- 
νειν, ταντ εδοξ,ε' και άτΐολιτίόντες Χειρίύοφον εί' 12 
τίνες Ύ}(3αν Λαρ' αντω Αρκάδες η Αχαιοί καΐ Ξενο- 
φώντα βννεότηΰαν καΐ ΰτρατηγονς αίροννται εαντών 
δεκα' τούτονς δε εψηφίΰαντο εκ της νικώοης δ,π δοκοίη 
τοντο τΐοιεΐν. η μεν ούν τον τιαντος αρχή Χειριΰόφφ 
εντανΟ-α κατελύϋ'η ήμερα έκτη η έβδόμτ] αφ' ης 7]ρεΰ•η. 

Ξενοφών μεντοι εβούλετο κοινή μετά τών <![μεινάν- 13 
των^ την πορείαν ποιειό^αι, νομίζων όντως άΰφαλεβτε- 
ραν είναι η ιδία εκαβτον βτέλλεο^αΐ' αλλά Νέων 
ε7ίει%'εν αντον καθ' αντόν τΐορεύεΰϋ^αι , άκούΰας τοϋ 



9 τΐαράοιος. 10 ττελοτΐονηοίων \\ [ν,αϊ Αοαιεδαίμονίων^ βϊ 

ρθ8ίθ3, <Γκο:<- Λαγ,εδαιμόν ιον^ ΜαϋΜαε || τοϋ οτρατενμ^ατος Α, 
[άλλον] ΟοΙιβΙ. 11 οωφρονείεν \\ λοχαγονς έλόμ,ενοί. 13 μετά 
τών ζ^μεινάντων^ ϋιι^^ μετ' αντών 0. 

Χβηορίιοηΐίδ Αη£ΐΙ)&3Ϊ3, Γθο. ΟβαιοΙΙ. Εά. ιηαίοΓ. 14 



210 Ι^ΙΒ. VI. ΟΑΡ. II. 

Χειρίΰόφον οτι Κλεανδροζ 6 εν Βνξαντιω άρμοότηζ 
14 φαιή τρίήρείζ εγ^ων ηζείν εις Κάλπης λίμενα' όπως 
ονν μηδείς μετάβχοι^ «λλ' αυτοί καΐ οι αυτών βτρα- 
τιώται εκπλεύβειαν επΙ των τριηρών^ δια ταϋτα 6υνε- 
βούλευε. καΐ Χείρίΰοφος^ αμα μεν άϋυμών τοις γεγε- 
νημενοις^ αμα δε μιϋών εκ τούτου το βτράτευμα^ 
ΐδ επιτρέπει αυτω πο^ίΓν δ,τί^ βούλεται. Ξενοφών δε έτι 
μεν επεχείρηΰεν απαλλαγείς της Οτρατιάς εκπλεϋΰαΐ' 
^υοαέΐ/ω ^£ αύτώ τω γιγεαόνι Ήοακλει καΐ κοινουαένω. 
πότερα λώον καΐ αμεινον είη βτρατεύεβϋ^αι έχοντι τους 
παραμείναντας των βτρατιωτών ι] άπαλλάττεο^'αι^ εβή- 

16 μηνεν 6 ϋ'εος τοΓ^ ίεροΐς ΰυύτρατεύεο^αι. ούτω γίγνεται 
το ότράτευμα τρίχα^ ^Αρκάδες μεν καΐ ^Αχαιοί πλείους 
τ) τετρακιΰχίλίοι, δπλΐται πάιτες^ Χειριβόφω ά' δπλΐται 
μεν εις τετρακοΰίους και χίλιους, πελταβταΐ δε εις 
επτακοΰίους, οί Κλεάρχου Θράκες, ^ενοφώντι δε δπλΐ- 
ται μεν εις επτακοΰίους καΐ χίλιους, πελταβταΐ δε εις 
τριακοΰίους' ιππικδν δε μόνος ούτος είχεν, άμφΐ τετ- 
ταράκοντα ιππέας. 

17 ΚαΙ οι μεν Άρκάδες διαπραζάμενοι πλοία παρά 
των ^Ηρακλεωτών πρώτοι πλέουβιν, όπως εξαίφνης έπι- 
πεβόντες τοις Βιΰ•υνοΐς λάβοιεν ότι πλείύτα' καΐ άπο- 
βαίνουΰιν εις Κάλπης λιμένα [κατά μέϋον πως της 

.18 Θράκης^. Χειρίΰοφος δ^ εύϋϋς από τί]ς πόλεως τών 
'Ηρακλεωτών άρ^άμενος πεξη έπορεύετο διά της χώρας' 
επεί δε εις την Θράκην ένέβαλε, παρά την %-άλατταν 

19 γιεί' καΐ γάρ ήβϋ-ένει. Ι^ενοφών δε πλοία λαβών άπο- 



1δ 'ΛΟΐνονμένα. 16 γίνεται \\ τριχά || οι %λεάρχον Θράν,ες 
1{6η88 άθΐθή ίπΙ>θ1:. 17 [κατά μέοον τιως της Θράκης] ΚτϋρϋΓ^ 
Σχηοΐίε. 18 ένέβαλε Β ρι-, ένέβαλλε 0. 



Ι.ΙΒ. VI. Ο ΑΡ. Π. ΠΙ. 211 

βαίνει έτΐΐ τα δρ^α τί)^ Θράκης καΐ της Ήρακλεώτιδος 
και δίά μεΰογείας ετΐορενετο. 

*) "Επραξαν ^' αυτών εκαβτοι τάδε. οι μεν '^ρ- III. 2 
κάδες ώςίπερ^ άτιεβηΰαν νυκτός εις Κάλτίης λιμένα^ 
πορεύονται εις τάς τιρώτας κώμας^ βτάδια από %'αλάτ- 
της ώς τριάκοντα, επει δε φως εγενετο^ ήγεν εκαβτος 
6 ΰτρατηγός τον «ύτου λόχον επΙ κώμην' οποία δε 
μείζων έδόκει είναι, ΰύΐ'δυο λόχους ηγον οί βτρατηγοί. 
ύυνεβάλλοντο δε καΐ λόφον εις ον δεοι πάντας άλίζε- ο 
(5%^αΐ' και άτε εξαίφνης επιπεβόντες άνδράποδά τε 
πολλά ελαβον καΐ πρόβατα πολλά περιεβάλλοντο. οι -ί 
δε Θράκες ήϋ'ροίζοντο οΓ διαφεύγοντες" πολλοί δε 
διέφευγον πελταόταΐ όντες όπλίτας ε^ αυτών τών 
χειρών, επει όε ΰυνελεγηΰαν, πρώτον μεν τω Σμίκρη- 
τος λόχω ενός τών ^Αρκάδων ύτρατηγών άπιόντι ηδη 
εις τό ΰυγκείμενον και πολλά χρήματα «τ^οζ^τ^ επιτί- 
%'ενται. καΐ τέως μεν εμάχοντο άμα πορευόμενοι οι 5 
"Ελληνες., έπι δε διαβάζει χαράδρας τρέπονται αυτούς, 
και αυτόν τε τόν Σμίκρητα άποκτιννύαβι και τους 
άλλους πάντας ' άλλου δε λόχου τών δέκα βτρατηγών 
του ^Ηγηύάνδρου οκτώ μόνους [κ«τ] έλιπον καΐ αυτός 
Ηγήΰανδρος έΰώ^η. 

Και οι άλλοι δε λόχοι βυνηλ^ον οι μεν βϋν 6 
πράγμαΰιν οι δε άνευ πραγμάτων οι δε Θράκες επει 



*) Ατά,β "Ετζραξαν Άάάϋιιγ ίη οοάίοίΐ^πδ άβίβηοΓίΙ»Π8 : "Ον μεν 
ονν τρόττον η τε Χειριοόφον άρχη τον παντός γ,ατελν^η ν,αϊ 
των ^Ελλήνων τό οτράτευμα έΰχίο'ΰ'τι εν τοις έηάνω εϊρτγζαι. 



19 μεοογαίας. ΠΙ. 2 ώ^ άτνεβηΰαν άβί, ωαπερ άτΐ^βηΰίχν 
Ο II τόν αντοϋ λόχον. 4 τώ αμίτιρη λόχω. 5 [καττ] ελίπον 
Ηϊτβοίιίρ. 6 λόχοι αννήλ^ον ΡαηίαζίάεΒ, λοχαγοί οννηλ^ον 0. 

14* 



212 Ι^ΙΒ. ΥΙ. ΟΑΡ. ΠΙ. 

ηντνχηβαν τούτο το ευτύχημα, ύννεβόων τε αλλήλους 
καΐ ΰυνελεγοντο ερρωμΒνως τηζ νυκτός, καΐ αμα 
"ήμερα κύκλω περί τον λόφον εν%^α οι'^Έλληνες έβτρατο- 
ηεδεύοντο έτάττοντο καΐ ίτίπεΐς πολλοί καΐ πελταβταί, 

7 καΐ άεΐ πλέονες ΰυνερρεον' καΐ προΰεβαλλον προς τους 
οπλίτας άΰφαλώς' οι μεν γαρ "Ελλτινες ούτε το^ότην 
είχον ούτε άκοντιβτήν ούτε ιππέα ' οϊ δε προΰϋ-έοντες 
καΐ προβελαύνοντες Ύΐκόντιζον οπότε δε αύτοίς έπίοιεν^ 

8 ραδίως άπέφευγον άλλου δε αλλγι έπετί^εντο. καΐ 
των μεν ττολλοί έτιτρώβκοντο ^ των δε ούδείς' ώβτε 
κίνηϋ'ηναί ουκ εδύναντο εκ του χωρίου^ άλλα τελευ- 
τώντες καΐ άπο του υ^ατο^ τ]ργον αυτούς οΓ Θράκες. 

9 επεί δε απ;ορί.α πολλή ήν^ δυελέγοντο περί ύπονδών 
καΐ τα μεν άλλα ώμολόγητο αύτοΐς^ όιιτίρου^ ά£ ουκ 
έδίδοΰαν οί Θράκες αιτούντων των ^Ελλήνων, αλλ' 
εν τούτω ί'βχετο. τα μεν δη των ^Αρκάδων ούτως είχε. 

10 Χειρίΰοφος δε άΰφαλώς πορευόμενος παρά %'ά- 
λατταν άφικνεΐται εις Κάλπης λιμένα. 

^ενοφώντι δε διά της μεΰογείας πορευομένω οί 
ιππείς προκατα^έοντες εντυγχάνουβι πρεΰβύταις πο- 
ρευομένοις ;γοι. καΐ έπει ήχ^ηύαν παρά ΐΞίενοφώντα^ 
έρωτα αυτούς εί' που ι^ό^ηνται άλλου Στρατεύματος 

11 οντος ^Ελληνικού, οϊ δε ελεγον πάντα τά γεγενημενα, 
και νυν δτ^ πολιορκούνται επι λόφου, οι δε Θράκες 
πάντες περικεκυκλωμένοι είεν αυτούς, ενταύθα τους 
μεν άν^ρώπ,ους τουτου^^ εφύλαττεν ίβχυρώς , όπως 
ηγεμόνες είεν οποί άθοί* (ίκοπτού^^ (Ϊ£ καταΰτήΰας βυν- 

12 έλε^ε τους ΰτρατιώτας καΐ έλεξ,εν' Άνδρες ότρατιώται, 



εντνχηοαν. 7 έπιίοΐΒν. 8 εΐργον. 10 μεοαγαίας \\ ττροκατα- 
Ο'έοντες άβί, κατα^έοντες 0. 11 οποί δέοι ά&ί, όπου δέοι 0. 
11 τεΰ^νάοί II <^τών)> πολεμίων Βάια^βτ. 



, ΕΙΒ. VI. Ο ΑΡ. III. 213 

των Άρκάδων οι μεν τεΘ^νάόιν, οί ^£ ?.θί7ίοΙ επί λόφου 
τίνος τΐολίορκοϋνται. νομίζω ό' έ'γωγε^ ει εκείνα 
άτίολοννται,, ονδ' ημΐν είναι, ού^ίμ-ίΌ:!^ ΰωτηριαν, οντω 
μεν πολλών όντων (τών^ πολεμίων, οντω δε τε^αρ- 
ρηκότων. κράτιΰτον ονν ημίν ώζ τάχοΰτα βοηϋ'εΐν 13 
τοΓ^ άνδράΰίν, όπως εί ετι είβΐ βώοι, ΰνν έκείνοίς 
μαχώμε^α καΐ μη μόνου λειφ^έντες μόνου κα\ κινδν- 
νενωμεν. ημείς γαρ άποδραίημεν αν ονδαμοΐ εν&ενδε' 16 
πολλή μεν γάρ, ^ψ'^ι ^^9 ^Ηράκλειαν πάλιν άπιέναυ, 
πολλή δε είς Χρνύόπολιν διελ%^εΐν' οί δΐ πολέμιοι 
πληΰίον' είς Κάλπης δε λιμένα, έν^α Χειρίύοφον είκά- 
ζομεν είναι, ει βέόωται, ελαχίΰτη οδός. άλλα δη εκεί 
μεν οντε πλοΐά έϋτιν οις άποπλενΰονμεϋ^α, μενοιχ^ί- ^€ 
αντον ονδε μιας ημέρας έβτι τά επιτήδεια, των (Ϊ£ 17 
πολιορκονμένων άπολομένων ΰνν τοΓ^ Χειριΰόφον μό- 
νοις κάκιόν έότι διακινδννενειν ή τώνδε ΰωΟ'έντων 
πάντας είς ταντόν έλκοντας κοί-ι^^ της ΰωτηρίας εχεΰ&αι. 
άλλα χρή παραΰκεναΰ α μένους την γνώμην πορενεόΟ'αι 
ως νυν ή ενκλεώς τελευτήΰαι έότιν ή κάλλιΰτον έργον 
έργάβαό^αι ''Έλληνας τοόούτονς ύώΰαντας. και 6 ^εός 18 
ίβως άγει οϋτως, ος τους μεγαληγορήΰαντας ως πλέον 
φρονοϋντας ταπεινώύαι βούλεται , ήμας δε τους από 
των ϋ•εών αρχόμενους εντιμότερους εκείνων καταΰτήΰαι. 
αλ/Ι' επεΰϋ'αι χρή καΐ προβέχειν τον νουν, ως αν το 
παραγγελλόμενον δύνηβΰ'ε ποιειν. νυν μεν οϋν ΰτρατο- 14 

:, — , , ^'''^ 

13 εί' τι είβϊ || ληφθέντες. ΤΓ^ηδροδΐΐίοηΐδ §§ 14 — 18 Ε,θΐι- 
άΗ,ηίζϊυδ ΕυοίοΓ βδί. Εηπηίίαίυιη ταντ' είτΐών ηγείτο β § 19 ΐη 
§15 ίΓαηδΙίΐΐππι Θ8Ϊ. 16 ονδαμοΙ Ξοΐιά/βν, ονδαμον Ο (| έν^έν- 
δεν II τΐολλη μεν άθΐ, ττολν μεν Ο || ίΰχνς το -πάλιν Ο ]3Γ0 Χρναό- 
ποΧιν II οέβωοται || ττλοΐά έοτιν Σιοη θί Κνϊΐ^βΐ', πλοία έοτίν Ο 1| 
άτΐοτΐλενΰονμεΟ-α ρΓ, άτΐοπλενσόμε&α 0^. 17 άπολονμένων || 

ν.α'Λίον ά&ϊ, Άα-Λον Ο || ηαραβ-Λεναοομενονζ 18 ως τονς || δννη- 
αοε^ε. 14 μεν ροδΐ ννν οιη. Ο, 0[ΠΟ€1 ΏπΙ)ΐΐ6ΐ•πιη ίιι^ίί;. 



214 Ι^ΙΒ. VI. Ο ΑΡ. ΙΠ. 

πεδενοώμε^α τΐροελ^όντες οβον αν δυκΤ] κααροζ είναι 
είζ το δείτίνοποίειΰ^αί' εω^ ό' αν ττορενώμε^α, Τιμα- 
βιων έχων τονζ ιππείς προελαννετω εφόρων ημαζ 
καΐ όκοπείτω τα εμπροβ^εν^ ως μηδέν ημάς λάϋ^Τ]. 
1δ Ταντ' ειπών ηγεΐτο. παρεπεμ^ρε δε καϊ των γυμνή- 

\ων ανθρώπους ενζώνονς εις τα πλάγια καϊ εις τα 
άκρα, όπως εΐ' πού τί πο^εν κα^ορωεν , βημαίνοιεν 
έκελενε δε καίευν άπαντα οτω έντνγχάνοιεν κανβίμω. 

19 οΓ ό^δ ιππείς ΰπειρόμενοι εφ' δίίοΐ' καλώς είχεν εκαίον, 
καϊ οι πελταύταΐ έπιπαριόντες κατά. τα άκρα έκαιον 
πάντα οβα κανβιμα εώρων, και η βτρατιά δέ^ εί' τυνι, 
παραλειπόμενα) έντνγχάνοιεν ώβτε παόα η χώρα αί'^ε- 

20 ΰ^αί έδόκει και το ατράτενμα πολν είναι, επει δε 
ώρα ην, κατεβτρατοπεδενΰαντο επΙ /.όφον εκβάντες 
καϊ τά τε των πολεμίων πυρά έώρων, άπεΐχον δε ώς 
τετταράκοντα ΰταδίονς^ καϊ αντοί ώς έδνναντο πλεΐΰτα 

21 πνρά έκαιον. επει δε εδείπνηΰαν τάχιύτα^ παρηγγελϋ'η 
τά πνρά καταόβενννναι πάντα, καϊ την μεν νύκτα 
φνλακάς ποιηύάμενοι έκά^ενδον' αμα δε τη ημέρα 
προόενζάμενοι τοις ^εοΐς, βνντα^άμενοι ώς εις μάχην 

22 επορεύοντο ^ εδύναντο τάχιΰτα. Τιμαβίων δε και οι 
ιππείς έχοντες τονς ηγεμόνας καϊ προελαύνοντες έλάν- 
ΟΌίΐ^ον αντονς επί τω λόφω γενόμενοι εν&α επολιορ- 
κοϋντο οι "Ελληνες, και ονχ δρώβιν οντε φίλιον 
βτράτενμα οντε [το] πολέμιον, [καϊ ταντα άπαγγέλλονΰι 
προς τον ΐΞίενοφώντα και το βτράτενμα^ γράδια δε καϊ 
^^θρόϊ/τ^α και πρόβατα ολίγα και βοϋς καταλελειμμένονς. 



•) 



τΐροελϋ'όντες άβί, περιελΟ-όντες Ο || τΐροσελαννέτω. 15 γνμ- 
νιτών. 19 έτΐίτΐαριόντεξ άβί, παριόντες 0. 20 ήδνναντο. 

22 τΐροαελαννοντες || έλάνϋ'ανον αντονς || οντε τΐολέμων Α || [καϊ 
ταΰτα . . ατράτενμα^ 11x10. 



Ι.ΙΒ. VI. ΟΑΡ. ΙΙΓ. IV. 215 

καΐ το μεν τΐρώτον ^αϋμα 7)ν τί εϋη το γεγενημενον^ 23 
έπειτα δε καΐ των καταλελειμμένων έτίννΟ'άνοντο οτι 
οι μεν Θράκεζ άφ' εβπερας ωχοντο άπωντες, χαΐ τονς 
''Έλληναζ δ' εφαΰαν οίχεΰ^αι' οτίοι δέ^ ουκ είδεναι. 

Ταϋτα άκονΰαντεζ οί άμφΐ ^δνοφώντα^ έτιεί ήρίβτη- 24 
ΰαν, 6ν0κεναβάμενοι επορενοντο, βουλόμενοί ώς τάχυβτα 
ύνμμει^αί τοΐξ αλλοΐζ εις Κάλπης λιμένα, καΐ πορενό- 
μενοί εώρων τον ΰτίβον των ^Αρκάδων καΐ ^Αχαιών κατά 
τ'^ν έτά Κάλπης οδόν. επεί δε άφίκοντο εις το αντό, 
αόμενοί τε είδον αλλήλους και ήβτΐάζοντο ωΰτιερ αδελ- 
φούς, καΐ ετίννΰ'άνοντο οιΆρκάδες των περί ΐΞίενοφώντα 25 
τί τα πνρά καταύβέβειαν ημείς μεν γάρ , εφαβαν, 
ωόμεΟ^α ίψάς το μεν πρώτον , επειδή τα πνρά ονκέ^^ 
έωρώμεν^ της ννκτος ηίειν έπΙ τους πολεμίονς' καΐ 
οί πολέμιοι ^ε, ω^ γ^ ήμιν έδόκονν^ τούτο δείβαντες 
άπήλ'^ον' όχεδον γάρ άμφΐ τοντον τον χρόνον άπηΰαν. 
επεί δε ονκ άφίκεΰ^ε, 6 δε χρόνος εζ,ήκεν, ωόμε^α 26 
υμάς πν^ομένονς τά τταρ' ήμΐν φοβηΰ'εντας οιχεβ^αι 
άποδράντας έπΙ %'άλατταν' καΐ έδόκει ήμΐν μή άπολείπε- 
(5\^αι νμών. ουτω^ ονν καΐ ημείς δεϋρο έπορεν^ημεν- 

Ταντην μεν ονν τήν ήμεραν αντον ηνλίζοντο έπίΤν. 
τον αίγιαλοϋ προς τω λιμενι. το δε χωρίον τοντο ο 
καλείται Κάλπης λιμήν εότι μεν εν τη Θράκη τη έν 
τι} ^Αβία' άρζαμενη δε ή Θράκη αντη εΰτίν άπο τον 
οτόματος του Πόντου μέχρι ^Ηράκλειας επΙ δε^ιά εις 
τον Πόντον είΰπλέοντι. καΐ τριήρει μεν εβτιν εις 2 
^Ηράκλειαν εκ Βνζαντίον κώπαις ημέρας μακράς πλους ' 

23 έπνν^άνοντο 0^ , έ-πνν&άνετο ρΐ' |1 οτΐοι δε Όίηάοΐ'/', 
οτΐον δε 0. 24 οναμίξαα \\ την έπϊ Κάλτιην όδόν. 25 οντιέ^' 
έωρώμεν ΗΐνβοΜρ, ονχ εωρώμεν Ο || ως γ' ϋ. Η, ως τε Ο || 
άηηεοαν. IV, 1 δ αηίβ καλεΓται οιη. 0. 2 έΰτίν ήράτιλειαν 
(οιη. εις) Ο, εις την ήράτιλειαν Β || ήμ^εροας. 



216 Ι^ΙΒ. VI. €ΑΡ. Ι Υ. 

εν δε τω μεόω άλλη μεν πόλις ουδεμία οντε φίλια 
οντε Έλληνις^ άλλα Θράκες Βι&ννοί' καΐ ους αν λάβωΟί 
των ^Ελλήνων εκπίπτοντας η άλλως πως δεινά νβρί- 

3 ξειν λέγονται [τους 'Έλ/.ηνας~\. 6 όε Κάλπης λιμην εν 
μεΰω μεν κείται εκατέρωθεν πλεόντων «ξ ^Ηράκλειας 
και Βυζαντίου^ έύτι δ' εν τΓ; θαλάττ]] προκείμενον 
χωρίον^ το μεν εις την ϋ'άλατταν καθήκον αντον πέτρα 
άπορρώ^, νψος οπτ] έλάχιΰτον ον μείον εί'κοβιν όργνών, 
6 δε ανχην δ εις την γήν ανήκων τον γωρίον [ον] 
μάλιοτα τεττάρων πλέθρων το ενρος' το ό' εντός 
τοϋ ανχένος χωρίον ίκανόν μνρίοις άνθρώποις οίκηύαι. 

4 λιμήν ό' νπ αντϊ] τί] πέτρα το προς έβπέραν αίγιαλόν 
έχων. κρήνη δε ηδέος νδατος και άφθονος ρέονΰα 
έπ' αντί] τί] θαλάττγ] νπό τη έπικρατεία τον χωρίον, 
ξύλα δε πολλά μεν καΐ άλλα, πάνν δε πολλά και καλά 

δ νανπηγήύιμα έπ αντί] τί] θαλάττγ]. το δε όρος εις 
μεβόγειαν μεν ανήκει όβον επΙ είκοβι βταδίονς, και 
τοντο γεώδες καΐ άλίθον το δε παρά θάλατταν πλέον 
η επι εί'κοΰι βταδίονς δαβν πολλοίς καΐ παντοδαποις 

6 καΐ μεγάλοις ξνλοις. η δε άλλη χώρα καλή και πολλής 
καΐ κώμαι εν αντί] είΰι πολλαΐ καΐ οίκονμεναι' φέρει 
γάρ ή γη και κριθάς και πνρονς καΐ όΰπρια πάντα 
καΐ μελίνας και ΰήΰαμα καΐ ΰνκα άρκονντα και άμ- 
πέλονς πολλάς καΐ ηδνοίνονς καΐ τάλλα πάντα πλην 
έλαών. 

7 Η μεν χώρα ήν τοιαύτη, εβκήνονν ά' εν τω 
αίγιαλώ προς τί] θαλάτττ]" εις δε το ζπον^ πόλιΰμα 



[τονς''Έλληνας] Μητείχίδ. 3 εί'γ.οαι ρΓ, 0^ ο,άά. ν \\ οίργνιών \\ 
χωηίι.ν μάλιοτα άθί, χωρίον ου μάλΐΰτα Ο || οί-λήααι 8(βρΙιαηΐ(8^ 
οί'/.ηαεις 0. 4 τΐάνν όε τνολλά οηι. 0. 5 μεαογαίαν. 6 τάλλα. 
7 τό <^7ίον)> 7α€θΙ>8. 



ΜΒ. VI. ΟλΡ. IV. 217 

αν γενόμενον ονκ εβονλοντο ότρατοτΐεδενεύ&αι , αλλά 
εδόκεί καΐ το έλ^εΐν ένταν^α £ξ επίβουλης είναι, 
βονλομένων τινών κατοικίύαι πόλίν. των γάρ ΰτρατιω- 8 
των οί τίλεΐΰτοί ήβαν ου ΰηάνει βίον εκπεπλενκότες 
έτίΐ τανττιν την μιβ^οφοράν^ άλλα την Κνρον άρετην 
άκονοντες, ου μεν καΐ άνδρας άγοντες, οι δε καΐ 
προΰανηλωκότες ;^ρ)^αατα, καΐ τούτων έτερου άποδε- 
δρακότες πατέρας καΐ μητέρας , οϊ δε και τέκνα κατα- 
λιπόντες ως χρηματ' αντοΐς κτηβάμενου η^οντες ηάλυν, 
άκονοντες καΐ τους άλλους τους παρά Κύρω πολλά 
καΐ άγα&ά πράττειν. τοιούτοι οντες επόΌΌυν εις την 
Ελλάδα ΰωζεΰϋ-αι. 

^Επειδή δε υβτέρα ημέρα εγένετο της εις ταυτον 9 
ύυνόδου, έπ ε'ί,όδω έ^ύετο Ξενοφών ανάγκη γάρ ην 
επι τά επιτήδεια ε^άγειν' επενόει δε και τους νεκρούς 
^άπτειν. επει δε τά ιερά καλά εγένετο, £ΐπ;οι^το καΐ 
οί ^Αρκάδες , καΐ τους μεν νεκρούς τους πλείότους 
έν^απερ έπεΰον έκάύτους έβαφαν ηδη γάρ ηΰαν 
πεμπταΐοι και ούχ οίον τε άναιρεΐν έτι ην ένίους 
δε τους εκ των οδών ύυνενεγκόντες έϋ^αφαν εκ τών 
υπαρχόντων ως έδύναντο κάλλιΰτα' ους δε μη ηύριβκον, 
κενοτάφιον αύτοΐς έποίηβαν μέγα, καΐ ϋτεφάνους έπέ- 
0'ε6αν. ταϋτα δε ποιήΰαντες άνεχώρηΰαν επΙ το ότρα- 10 
τόπεδον. και τότε μεν δειπνήΰαντες έκοιμήΰ'ηΰαν. τη 
δε ύβτεραία ΰυνηλΟ^ον οί ύτρατιώται πάντες' όννηγε 
δε μάλιύτα 6 Άγαβίας [τε κ«1] ό Στυμφάλιος λοχαγός 
και '^Ιερώνυμος ^Ηλείος λοχαγός και άλλοι οι πρεββύτατοι 
τών ^Αρκάδων. και δόγμα έποιήΰαντο, εάν τις του 11 



8 τίζοςαντιλω-Λοτΐς Ε, 7Τρο?7]λωκότ£? 0. 9 έη εξόδου \\ 

πεμπτέοι || ήδνναντο μάλιστα \\ εΐριο-Λον. 10 Άγαΰίας [ττε 
ν,αϊ] €00. 



218 Ι^ΙΒ. VI. Ο.ΑΡ. Ι Υ. 

λοιτίον μνΎΐ<5^]] δίχα το ϋτράτενμα τίοίβΐν , ^ανάτω 
αντον ξημίονό^αί^ καΐ κατά χώραν άτίΐέναυ τ^περ τΐρόβχί'εν 
είχε το βτράτεναα και αρχειν τονς πρόβΰ^εν ϋτρατη- 
γούζ. καΐ Χειρίΰοφοζ μεν ηδη ετετε?.εντήκεί φάρμα- 
κον τΐίών πνρεττων' τά ό' εκείνον Νέων ^Ααναΐοζ 
παρέλαβε. 

12 Μετά δε ταντα άναΰτάζ είπε ΐΞ^ενοφών' 'ίΐ άνδρες 
ΰτρατιώται^ την μεν ηορείαν, [ώ^ εοικε^ δηλον οτι, 
πεξΤ] ποιητέον' ον γάρ εβτι πλοΐα' ανάγκη δ\ πορενε- 
σΟ"«ί ηδη' ον γάρ εότι μένονβί τά επιτήδεια, ημεΐζ 
ονν, εφη^ ϋ^νβόμε^α' νμάζ δ\ δει παραβκενάζεΰ^αι ώζ 
μαχονμένονς ει ποτέ καΐ άλλοτε ' οι γάρ πολέμιοι άνα- 

13 τε^αρρήκα6ιν. εκ τούτου έ%νοντο οι ΰτρατηγοί, μάντίζ 
δ\ παρην '^ρηζίων ^Αρκάζ' ο δ\ Σιλανοζ ο ^Αμπρα- 
κιώτηζ ηδη άπεδεδράκει πλοΐον μιβ^ωβάμενοζ €ξ Ηρά- 
κλειας, ^νομένοις δε έπϊ τί] άφόδω ονκ έγίγνετο τά 

14 ιερά. ταντην μεν ονν την ήμέραν έπανΟαντο. και 
τίνες ετόλμων λέγειν ώς 6 Ξενοφών βονλόμενος το 
χωρίον οικίβαι πέπεικε τον μάντιν λέγειν ως τά ιερά 

Ιό ον γίγνεται έπϊ άφόδω. έντεϋϋ-εν κηρνξας τη ανριον 
παρεΐναι έπϊ την ^νβίαν τον βονλόμενον , χαΐ μάντις 
ει τις εί'η, παραγγείλας παρεΐναι ως ΰνν^εαΰόμενον 

16 τά ιερά, εΟ^νε' καΐ ένταν^α παρηβαν πολλοί, ϋ-νομένω 
δε πάλιν εις τρΙς έπϊ τη άφόδω ονκ έγίγνετο τά ιερά. 
εκ τούτου γαλεπώς είχον οι ϋτρατιώταΐ' καΐ γάρ τά 
επιτήδεια έπέλιπεν ά έχοντες ί]λϋ-ον, καΐ αγορά ουδε- 
μία πω παρην. 

17 ^Εκ τούτον ζννελΟ^όντων είπε πάλιν ίΕίενοφών 'Ω, 



12 [ώ? ^οικε] €(/0. 13 άριξιών || άμβραν.ιώτης. 1δ -παρείοαν 
ττολλοί. 1(3 ούίϊε μίά ττω. 



ΠΒ. VI. ΟΑΡ. IV. 219 

άνδρες, έτά μεν τί] τΐορεία, ωζ ορατί , τά ιερά ονηω 
γίγνετοίί' των δ^ επιτηδείων όρώ νμας δεομενονς' 
ανάγκη ονν μοι δοκεΐ είναι ^νεΰ^αι τϋερί αντον τούτον, 
άναβτάς τις είτίεν' ΚαΙ είκότως αρα ημΐν ον γίγνεταυ 18 
τά ίερά' ως γαρ εγώ άπό τον αντομάτον χΟΊς τ/κοντο^ 
πλοίω ηκονόά τίνος δ γε Κλέανδρος <(ό)> εκ Βνξαντίον 
άρμοβτης μέλλει η^ειν πλοία και τριήρεις έχων. εκ τον- 19 
τον δε άναμένειν μεν πάΰιν έδόκει' επΙ δε τά επιτήδεια 
ανάγκη ην έ^ιεναι. καΐ επΙ τούτω πάλιν έ^ύετο εις 
τρις, καΐ ονκ έγίγνετο τά ιερά. και ήδη και επΙ όκηνήν 
ίόντες την ΐΕίενοφώντος ελεγον οτι ονκ εχοιεν τά επι- 
τήδεια, δ (ϊ' ονκ αν εφη εξ,αγαγεΐν μη γιγνομενων 
των ιερών. 

Και πάλιν τι] νΰτεραία ε^ύετο, και όχεδόν τι 20 
πάβα ή ^τρα:τί-ά διά το μελειν άπαΰιν εκνκλοϋντο περί 
τά ιερά' τά δε θύματα έπελελοίπει. οι ^£ βτρατηγοι 
εζηγον μεν ον, ΰννεκάλεΰαν δε. είπεν ονν ΐΗίενοφών' 21 
Ίβως οΓ πολέμιοι ΰννειλεγμένοι είοΐ καΐ ανάγκη μάχε- 
^Ό^αί* ει ονν καταλιπόντες ζτά 6κενη^ εν τω ερνμνω 
χωρίω ώς εις μάχην παρεΰκεναβμένοι ιοιμεν, ΐΰως άν 
τά ιερά προχωροίη ημΐν. άκούΰαντες δ^ οι ΰτοατιώται 22 
άνέκραγον ώς ονδεν δέοι εις το χωρίον άγειν, άλλα 
ϋ'ύεΰϋ'αι ώς τάχιΰτα. και πρόβατα μεν ονκέτι ήν^ 
βονν δε νχΌ αμάξης πριάμενοι έ^ύοντο' κα^ Ξενο- 
φών Κλεάνορος έδεή^η τον ^Αρκάδος προΰ^νμεΐΰ&αι εί' 
τι εν τούτω ειη. άλλ' ονδ' ώς έγίνοντο 

Νέων δε ην μεν ΰτρατηγος κατά το Χειριΰόφον 23 



17 τη απορία. 18 ηλοίω ΗαΗηιαη, πλοίου Ο || δ γε ■αλέαν- 
δρος 600, οτι κλέανδρος Ο || <^ό]> ^κ Βυζαντίου ΒΰΆέίβν \\ ονδ' Ο 
ρΓΟ δ ό"*. 20 έτηλελοίπευ. 21 ζ^τά ΰκενη^ ΟαΒίαΙίο. 22 δέοι 
Βϋΐιηβίάβγ, δέον Ο || βοϋν βοΐιηβίάβν, βοϋς 0. 



220 Ι^ΙΒ. Μ. €ΑΡ. IV. 

μεροζ^ επεί όε εώρα τονζ άνϋ^ρώτιονς ώς είχον δείνώζ 
τΐ] ένδεια^ βουλόμενοζ αντοί^ χαρίζεβ^αι , ενρών τίνα 
ανϋ-ρωπον ^Ηραχλεώτην ^ Οζ έφη κώμαξ έγγνξ είδέναι 
ο&εν είη λαβείν τά ετίίτήδεία, εκήρν^ε τον βονλόμενον 
ίεναυ επΙ τά ετίίτήδεκχ, ώζ ηγεμόνοζ εύομενον. εξ- 
έρχονται δη ΰνν δορατίΟίζ καΐ άΰκοί^ καΐ ϋ^νλάκοίς και 

24 αλλοΐζ άγγείοίζ είζ δίΰχιλίονζ άν^ρώ:ΐονζ. επειδή δε 
ήβαν εν ταΐξ κώμαις καΐ δίεϋτίείροντο ώζ έπΙ το λαμ- 
βάνειν 5 επιπίτΐτονβιν αντοΐξ οΓ Φαρναβάζον ίτίτιείζ 
πρώτοΐ' βεβοη&ηκότε^ γαρ ηβαν τοΐζ Βι^ννοΐς, βον- 
λόμενοι ΰνν τοΐζ Βι^ννοΙζ, ει δνναιντο, άποκωλνΰαι 
τονζ "Ε/Ληναζ μη έλ^εΐν εις την Φρνγίαν ούτοι οΓ 
ιτίτίεΐζ άτΐοκτείνονβι των ανδρών ον μείον Λεντακο- 

2δ ϋίονζ' οι δε λοιτΐοι ετΐΐ το δρο^ άνεφνγον. εκ τούτον 
απαγγέλλει τΐζ ταντα των άποφενγόντων εΐζ το ϋτρατό- 
πεδον. καΐ ο Ξενοφών, επει ουκ έγεγενητο τά ιερά 
ταντί] τΐ] ήμερα, λαβών βονν νπο αμάξης, ον γάρ ην 
άλλα ιέρεια, ΰφαγιαβάμενος εβοήΟ'ει καΐ οι άλλοι οι 

26 μέχρι τριάκοντα ετών άπαντες, και άναλαβόντες τονς 
λοιπονς άνδρας εις το ΰτρατόπεδον άφικνοϋνται. και 
ηδη μεν άμφι ήλίον δνβμάς ην και οι "Ελληνες μάλ' 
άϋ'ύμως έχοντες έδειπνοποιονντο , καΐ έξαπίνης διά 
τών λαΰίων τών Βι&ννών τίνες επιγενόμενοι γοΓ:? 
προφνλαξ,ι τονς μεν κατέκαινον τονς δε έδιωξαν μέχρι 

27 εις το βτρατόπεδον. καΐ κρανγης γενομένης εις τά 
όπλα πάντες έδραμον οι"Ελληνες' καΐ διώκειν μεν και 
κινεΐν το ΰτρατόπεδον νυκτός ονκ άΰφαλες έδόκει 
είναι' δαΰέα γάρ ήν τά χωρία' εν δε τοις όπλοις , 
εννκτέρενον φνλαττόμενοι ίκανοΐς φνλαζί. 



23 ά'€ίίώ? Ο ρΓΟ δεινώς \\ έ-αήρνξε . . τά επιτήδεια οιη. Ο '! 
^ηλάποις. 25 νττό αμάξης Β. άβί, νπ' άμά'Ε,ης 0. 



< 



ΙΙΒ. VI. ΟΑΡ. V. 221 

Τίρ' μεν νύκτα οντω δίήγαγον' α^αα (Ϊ£ τί] ήί^φα V. 
οι ΰτρατηγοί εις το έρνμνόν χωρίον ηγονντο' οϊ δε 
εΐποντο άναλαβόντες τά οττλα καΐ τα ΰκενη. τΐρίν δε 
άρίΰτον ώραν είναι άπετάφρενον ύ] η ί/'^οάο^ ήν είζ 
το χωρίον^ και άπεβτανρωβαν ατιαν, καταλιτίόντες τρείζ 
Ίΐνλας. και πλοΐον ε^ Ηράκλειας '^κεν αλφιτα αγον 
καΐ ιέρεια καΐ οίνον' πρώ ό' άναΰτάς ΐΕ^ενοφών ε^νετο 2 
επ έ^όδω, καΐ γίγνεται τά ιερά έτά τον τίρώτον 
ιερείον. καΐ ηδη τέλος εχόντων των ιερών δρα α^δτόν 
αί'ύιον δ μάντις '^ρη^ίων Παρράόιος, καΐ ηγειΰ^αί 
κελεύει τον ΐΞίενοφώντα. καΐ διαβάντες την τάφρον τά 3 
οτίλα τίΟ-ενται^ και εκήρν^αν άριοτήΰαντας ε^ιεναο 
τονς ΰτοατιώτας 6νν τοΓ^ οπλοις, τον δε οχλον καΐ 
τά άνδράτΰοδα αντον καταλιτιεΐν. οΓ μεν δη άλλοι 4 
πάντες έ^ΐ]6αν, Νέων δε ον' έδόκει γάρ κάλλιΰτον 
είναι τοντον φύλακα καταλιηεΐν των έτά οτρατοτίέδον. 
επεί δ' οί λοχαγοί καΐ οι 0τρατιώται άτΐελειτΐον αντόν^ 
αίΰχννόμενοί μη έφεττεβΰ-αι των άλλων ε^ιόντων^ κατ- 
ίΑίποι^ αντον τονς νπερ τζεντε και τετταράκοντα ετη, 
και οντοι μεν εμενον^ οΓ (ϊ' άλλοι ετϋορεύοντο. πρΙν 5 
άέ πεντεκαίδεκα ΰτάδια διεληλν%'έναι ένέτνχον ηδη 
νεκροΐς' καΐ την ονράν τοϋ κέρατος ποιηΰάμενοι κατά 
τονς τίρώτονς φανίντα^ νεκρούς εΟ'απτον τίάντας δπό- 
6ονς έτΐελάμβανε το κέρας. έτίεΐ δε τονς τίρώτονς 6 
έβαψαν, τιροαγαγόντες καΐ την ονράν αν%Ίς ποιη- 
ΰάμενοι κατά τονς τίρώτονς των άταφων έ^ατίτον τον 
αντον τρόπον δπόβονς έπελάμβανεν ή ΰτρατιά. επεί 



V. 1 άγον εΙς ίερίΐα. 2 πρωϊ || έη' ε^οδία || τΐαρνάοιος. 
3 άριοτηΰαντες. 4 ε^ηεσαν || άηελειπον αντον Κΐ'η06ΐ'^ άηέλιτΐον 
αΰτονς 0. 5 ότζόβονς άβΐ:, έφ' οΰονς 0. 



222 Ι^ΙΒ. VI. ΟΑΡ, Υ. 

0£ είξ την οδον ήκον την εκ των κωμών, έν%^α [δε 
δϊ\ εκειντο ά%•ρόοι, βννενεγκόντεζ αντονζ έ^αιί^αν, 

7 "Ηδη δε πέρα αδ(?ου(?ι^^ τηζ ήμεραζ προάγοντεζ 
το ΰτράτενμα έ^ω των κωμών ελάμβανον τα ετίΐτηδεια 
δ,τί. τΐζ δρωη έντος της φάλαγγοζ, καΐ εξαίφνης δρώόί 
τονς πολεμίους υπερβάλλοντας κατά λόφους τινάς εκ 
του εναντίου, τεταγμένους έπΙ φάλαγγος ιππέας τε 
πολλούς καΐ πεζούς" καΐ γάρ Σπι^ρυδάτης καΐ^ Ραϋ'ίνης 

8 ήκον παρά Φαρναβάζου έχοντες την δύναμυν. έπεί δε 
κατεΐδον τους Έλληνας οΓ πολέμιοι, έότηβαν απέχοντες 
αυτών οβον πεντεκαίδεκα όταδίους. εκ τούτου εύΟ-ϋς 
6 ^Αρη^,ίων δ μάντις τών Ελλήνων ΰφαγιάζεται, και 

9 έγένετο επΙ του πρώτου καλά τά βφάγια. έν&α δη 
Ξενοφών λέγει' ζίοκεΐ μοι, ω άνδρες ΰτρατηγοί, έπι- 
τά^αοϋ-αι τι] φαλάγγι λόχους φύλακας ΐν' άν που δέη 
ώοιν οι έπιβοηΰ^ήύοντες ττ} φαλάγγι και οί πολέμιοι 
τεταραγμένοι έμπίπτωΰιν εις τεταγμένους καΐ ακεραίους. 

10 Ουνεδόκει ταϋτα πάΰιν. ^Τ^ιεΐς μεν τοίνυν, έφη, προ- 
ηγεΐβ&ε την προς τους εναντίους, ως μή έΰτήκωμεν, 
έπεΙ ώφ^ημεν και εί'δομεν τους πολεμίους' εγώ δε 
ηξ,ω τους τελευταίους λόχους καταχωρίβας ιιπερ ύμΐν 

11 δοκεΐ. εκ τούτου οϊ μεν ?ί(?ν;^06 προγ^γον, ο δε τρεις 
αφελών τάς τελευταίας τά'ξεις ανά διακοΰίους άνδρας 
την μεν έπΙ το δε^ιόν έπέτρεφεν έφέπεβϋ'αι άπολι- 
πόντας ώς πλέ^ρον ' Σαμόλας '^χαώ^ ταύτης ήρχε της 
τάξεως" την ό' έπι τω μέβω έχώριΰεν έπεό^αι' Πυρ- 



6 ϊνΟ^α ϊ'ΛΒίντο άθί, έν^άδε δε ^-κειντο Ο || αννενεγ-κάντες. 

7 ηέρας \\ οπίρα δή τις Ο ρΓΟ οτηϋ-ριδάτης \\ άπό (ριο και.) 

ραϋ'ίνης \\ φερνάζου. 9 ηολέμωι τεταγμένοι. 10 ί'δομεν 0^ , 

ΐδωμεν ρΐ' || τονς αηίθ ηολεμίονς Ο οπι. 11 τελευταίους 
τάξ,εις. 



Ι.ΙΒ. VI. ΟΑΡ. V. 223 

ρίας ^Αρκάς ταντης 7)ρχε της τάζεωζ' την δΐ μίαν έτά 
τώ εύωννμω' Φραύίας Ά^ηναΙοζ ταντγ] εφείύτήκεί. 

Προϊόντες δε^ έτίεΐ έγένοντο ου ηγούμενοι, έτά 12 
νάτίει μεγάλω καΐ δνΰπόρω, έβτηύαν άγνοουντες ει 
διαβατέον εί'η το νάτΐος. καΐ Λαρεγγνώΰι ΰτρατηγονς 
καΐ λοχαγούς %αριέναι ετΐΐ το ήγονμενον. καΐ 6 3'ει^ο- 13 
φών ^ανμάΰας δ,Τί- το ί'ΰχον εί'η την τίορείαν και ταχύ 
άκονων την τταρεγγύην , έλαύνει ί] τάχίΰτα. ετίεΐ δε 
6ννηλΰ•ον^ λέγει Σοφαινετος πρεύβύτατος ων των Στρα- 
τηγών οτι βουλής ουκ α^ίον εί'η εί διαβατέον έβτΐ 
τοιούτον νάτίος. 

ΚαΙ 6 Ξενοφών όττονδΐ] νηολαβων έλε^εν Άλλ' 14 
ϊΰτε μέν με, ώ άνδρες, ονδένα τίω κίνδννον τϋρο^ενή- 
ΰαντα νμΐν έ^ελούύιον' ον γαρ δό^γις ορώ δεομένονς 
νμας εις άνδρειότητα, άλλα Σωτηρίας, νυν δε όντως 15 
εχεί' άμαχεί μεν έν^ένδε ουκ έΰτιν άτΰελϋ'εΐν ην γαρ 
μη ημείς ί'ωμεν έτά τους τίολεμίονς, ούτοί^ ημΐν οτίόταν 
άτίίωμεν εφονται, και έτίίττεΰοννται. οράτε δη τίότερον 16 
κρεΐττον ίέναι έτά τους άνδρας προβαλλόμενους τα 
οτίλα η μεταβαλλόμενους οτΐΐΰϋ'εν ημών έτΐΐόντας τους 
τίολεμίονς ^εαβ^αι. ίότε μέντοι δτ^ το μεν άπιέναι 17 
άτνο τίολεμίων ονδενΐ καλώ έ'ο^κ^, το ^£ έφέτίεβ^αι κα\ 
τοις κακίοβί '^άρρος έμτίοιεΐ. έγω γούν ηδιον αν ύύν 
ημίβεόιν έτίΐοίην η ΰύν διτιλαβίοις άτίοχωροίην. καΐ 
τούτους οίδ' οτι έτίΐόντων μεν ημών ούδ' ύμεΐς ελπίζετε 
[αυτούς] δέ^αβΘ-αι ημάς, άτΰΐόντων δε πάντες έπιύτάμε^α 
οτι τολμηΰουβιν έφέπεΰ^αι. το δε διαβάντας δττ^ίί'θ'εΐ' 18 
νάπος χαλεπον ποιήόαΰΟ'αι μέλλοντας μάχεβ^αι άρ' 



13 άπορίαν ρΓ, άτΐορείαν 0^ || 6ννήλ^ε. 14 δεομ^ένονς ημ&ςΙΙ 
άνδρίότητίχ. 16 εϊνεα έτά. 17 ^άρβοξ || ίηιοίΎ\ν Ναϋβν, ετΐοί- 
μην Ο II ελπίζετε άθί, ελπίζετε αντονς 0. 



224 ]-ΙΒ. VI. €ΑΡ. V. 

ονχΐ καΐ άρπάβαι α^ίΟν; τοίζ μεν γαρ τίολεμίους εγώ 
βονλοίαην αν εντίορα πάντα φαίνεβ^αι ωβτε άποχωρείν' 
ημάς δε καΐ άπο τον χωρίον δει δίδάΰκεΰΰ^αί οτι ουκ 

19 εβτι μή νι,κώΰί βωτηρία. πώζ γαρ δη διαβατού το 
πεδίον, εί μη νικήΰομεν τονς ιππέας; πώς δε α διελη- 
λν^αμεν ορη, ην πελταβταΐ τοσοί-'άθ εφεπωνται; θαυ- 
μάζω ά' εγωγε καΐ το νάπος τοντο εί' τις μάλλον 
φοβερον νομίζει είναι των άλλων ών διαπεπορενμε^α 

20 χωρίων, ην δε δη και ΰω^ώμεν έπΙ ΰ'άλατταν, πόΰον 
τι νάπος 6 Πόντος; εν^α οντε πλοία εβτι τα άπάξοντα 
οϋτε ΰιτος ώ ^ρεψόμεϋ-α μένοντες, δεηΰει δε, ην %-άττον 
εκεί γενόμενα, ΰ^άττον πάλιν έξ,ιεναι επΙ τα επιτήδεια. 

21 ονκονν ννν κρεΓττοϊ^ ήριβτηκότας μάχεΟ^αι η ανριον 
άναρίβτονς. άνδρες, τά τε ιερά ημίν καλά οΖ τε οιω- 
νοί αί(3ΐοι τά τε (7φα}^ία κάλλιατα' ί'ωμεν επΙ τονς 
άνδρας, ον δει ετι τουΓου^, έπει ημάς πάντως είδον, 
ηδεως δειπνηΰαι ονδ' οπον αν ^ελωΰι βκηνηβαι. 

22 Έντεϋ&εν οί λοχαγοί ήγειό^αι εκελενον, καΐ ον- 
δεις άντέλεγε. καΐ ος ήγεΐτο, παραγγείλας διαβαίνειν 
Τ] εκαΰτος ετύγχανε τον νάπονς ων ' Ο^άττον γαρ άΰ^ρόον 
έδόκει άν οντω πέραν γενέΰ^αι το ΰτράτενμα η εί 
κατά την γέφνραν η επΙ τω νάπει ην ε^εμηρνοντο. 

23 επεΙ δε \^δε] διέβηβαν, παριών παρά την φάλαγγα 
ελεγεν Άνδρες, άναμιμνι^βκεβ^ε δΰας δη μάχας ύνν 
τοις ^εοΐς ομόβε ίόντες νενικήκατε καΐ οία πάβχονΰιν 
οι πολεμίονς φενγοντες ^ καΐ τοντο έννοήβατε οτι επί 



19 βηιιη1:Ϊ3;ίπηι θαυμάζω δ' ϊγωγΒ . . χωρίων ίΐΐ) Παΐ'ίιηαηο 
ρΟδί τοΰοίδε ύφέτνωνται ΐΓΒ^πδροδϊίπιη βδί; || δη διαβατόν Ηιΐζΐ, 
δνοδίαβατόν Ο || νί-Ληοας μεν ρΓ, Οχ βΓαδίί; ο. 20 όπόαον τι \\ 
■πΧοΐα ^στί Ώΐηάον/', πλοία έατϊ 0. 21 τά τε οφάγια άβΐ, αφάγια 
Ο II έπΙ ημάς 22 ως ηγεΙτο \\ του νάηεος. 23 έτιεί δε δε, 

ΣΐΗβηιιη ό^ί ΐ^ίίατ άβίβηάυηι || οαα δη μάχας. 



ηΒ. VI. ΟΑΡ. ν. 225 

τανς θύραις της ^Ελλάδοξ εΰμεν. «Αλ' ϊτιεβ^ε ηγεμόνί 24 
τω ^Ηρακλεΐ καΐ αλλήλους παρακαλείτε ονομαΰτί. ηδύ 
τοί άνδρεΐόν τι καΐ καΑον νϋν είπόντα καΐ ποίήόαντα 
μνήμην εν οίς ζτις} ε^έλευ παρέχειν έαυτου. 

Ταντα τιαρελαύνων έλεγε καΐ αμα νφηγεΐτο ετΐΐ 25 
φάλαγγος, καΐ τους πελταϋτάς εκατερωϋ'εν τίοιηύάμενοι 
ετίορενοντο επί τους τιολεμίονς. τΐαρήγγελτο δε τα μεν 
^οραΓα επΙ τον δε^ών ώμον εχείν^ εως (^ι^^Μαί-νοί- τη 
ύάλταγγι,' ετΐειτα δε εις ΐίροΰβολήν κα^έντας ετΐεβΰ'αι 
βάδην καΐ μηδένα δρόμω διώκειν. εκ τούτον ΰύν&ημα 
τΐαρήει, Ζευς βωτήρ, Ηρακλής ήγεμών. ου δε τΐολε- 
μιοι νπέμενον^ νομίζοντες καλόν εχειν το γ^ωρίον. ετΐεΐ 20 
ό^' επληΰίαξον ^ άλαλάζαντες οι "Ελληνες τίελταόταΐ 
εΟ'εον έτά τονς πολεμίους τίρίν τίνα κελεύειν' οι δε 
τίολεμιοί άντίοι ώρμηβαν^ οι Ο-' ίτίτίεΐς καΐ το ΰτιφος 
των Βιθυνών καΐ τρέπονται τους πελταΰτάς. άλλ^ 27 
επεί ύτιηντιαζεν ή φάλαγ^ των οπλιτών ταχύ πορεν- 
ομενη κα\ άμα ή όάλπιγξ, εφ^εγ^ατο καΐ επαιάνιξον 
και μετά ταντα ήλάλαζον και άμα τα δόρατα κα^ιεόαν^ 
ενταύθα ονκετι έδε^αντο οΓ πολέμ^Οί-, αλλά εφευγον. 
καΐ Τιμαοίων μεν έχων τονς ιππείς εφείπετο^ καΐ 28 
άπεκτίνννΰαν οβουβπερ έδύναντο ως ολίγοι όντες. των 
δε πολεμίων το μεν ενώνυμον εύΟ^νς διεύπάρη , καθ•* 
δ οι "Ελληνες ιππείς ήΰαν, το δε δε^ιΌν άτε ον όφόδρα 
διωκόμενον επι λόφου όννεύτη. έπεί δε είδον οΓ "Ελ- 29 
ληνες υπομένοντας αυτούς, έδόκει ραβτόν τε καΐ άκιν- 



24 7]8ν τι II έν οϊς <(τι?^ Οο1)6ί. 25 τζαρηγγελτο Κνϊϊ^βτ^ 
ηαρηγγέλλετο 1)18 Ο || ^χειν εως άβί}, ΐη Ο ΐ3,ουιΐ3, β8<: άιιοηιιη 
ϊΠοηιηι νβΛοΓαιη 03,ρ3,χ. 26 ^ϋ'εον έπϊ τονς ηολεμίονς Ο οηι. 
27 ύποαώνιζον. 28 ήδνναντο. 29 ά'κι,νδννώτατον. 
Χβηορίιοηίίδ ΑηαΙ)£ΐ8ί8, τβο. (τβηιοΐΐ. Ε(1. ιηαϊοΓ. 15 



22Β Ι^ΙΒ. VI. ΟΑΡ. V. ΥΙ. 

δννότατον είναυ ίέναυ ηδη έπ αντούζ. τιαιανίβαντεζ 
ονν εν^νζ έτίέχειντο' οϊ (ϊ' ονχ υηέμειναν. καΙ ενταν^α 
Οί τίελταβταΧ έδίωκον μέχρι το δεξών δι,εΰπάρη ' άπέ- 
^ανον δε όλί/οί* το γαρ [ππικόν φόβον παρείχε το 

30 των τίολεμίων πολν ον. έπεί δε είδον οι ^Έλληνες τό 
τε Φαρναβάζον ίτιπικον ετι ΰννεΰτηκος καΐ τονς Βί- 
^ννονζ ίτίτίέας τιροζ τοϋτο βνναΰ^ροίζο μένους [καΐ άτίό 
λόφου τινοζ καταϋ-εωμένους τά γιγνόμενα] άπείρήκεόαν 
μέν, όμως δε έδόκει καί έπί τούτους ίτέον είναι ούτως 
ο%ως δνναιντο^ ως μη τεΟ^αρρηκότες άναζιαύβαιντο. 

31 ΰυντα^άμενοί δη πορεύονται, έντεν^εν οί πολέμιοι 
Ιππείς φεύγουΰι κατά τοϋ πρανούς ό/χοίω^ ωβπερ [οι] 
νπο ιππέων διωκόμενοι" νάπος γαρ αυτούς ύπεδέχετο^ 
ο ουκ τίδεΰαν οί '^Έλληνες^ αλλά προαπετράποντο διώ- 

32 κοντές ' οφε γάρ ην. έπανελ^όντες δε ένϋ'α ή πρώτη 
βυμβολη έγένετο , βτηΰάμενοι τρόπαιον άπηβαν έπι 
%^άλατταν περί ηλίου δυΰμάς' ϋτάδιοι δ^ ήΰαν ως 
έ^ήκοντα επί το ύτρατόπεδον. 

VI. ^Εντεϋ%•εν οί μεν πολέμιοι είχον άμφΐ τά εαυτών 
και άπήγοντο κ«1 τους οίκέτας καΙ τά χρήματα δ;Γ0Γ 
έδύναντο προοωτάτω' οί δε "Ελληνες προβέμενον μεν 
Κλέανδρον και τάς τριήρεις και τά πλοία ώς ηξοντα, 
ε^ιόντες ά' έκάΰτης ημέρας 6ύν τοΓ? νποζυγίοις και 
τοις άνδραπόδοις έφέροντο άδεώς πύρους καΐ κριϋ'άς, 
οίνον^ όβπρια^ μελίνας, βϋκα' άπαντα γάρ άγα^ά είχεν 
2 η χ,ώρα πλην ελαίου, καΐ οπότε μεν καταμένοι το 
ΰτράτευμα άναπαυόμενον, έ^ήν έπι λείαν ^ε^α^, καΐ 



ίέναι ηδη άβί, ίέναι δε Ο Ι| ποίν αν ροδί πολεμίων οτα. 0. 
30 τό τε φαρναβάζον άβί, το φαρναβάζον Ο || είτι οννεοτηκώς || 
[καΙ άηό λόφον . . γίγνόμενα^ €^ο \\ ίπϊ τούτοις. 31 ωοτιερ νηο 
αβί, ωαηερ οί νηο 0. 32 αητιεααν. 



Ι.ΙΒ. VI. ΟΑΡ. VI. 227 

ελάμβανον <^0ί^ ε^ιόντες' 6πότε δε έξ,ίοι τίάν το ΰτρά- 
τενμα^ εί' τΐξ χωρίξ άηελ^-ων λάβοι Τί, δημόΰιον εδοξ,εν 
είναι, ί^δη δε ^ν πάντων άφΟΌνία' καΐ γάρ άγοραί 3 
πάντοϋ^εν άφικνοϋντο έκ των ^Ελληνίδων τίόλεων και 
οί Ίίαρατίλέοντες αΰμενου κατηγον, άκονοντες ως οίκί- 
ζοιτο πόλίζ καΐ λίμην εΐκ]. ετιεμτίον δε και οί ηολέμιοι 4 
^δτίΐ ο'ι τΐληβίον ωκονν ττρος Ξενοφώντα ^ άκονοντες 
δτ6 ούτο^ τιολίζει το χωρίον , ερωτώντες δ,τ^ δέοι 
τίοιονντας φίλους είναι, ο δ^ έπεδείκννεν αντονς τοις 
ΰτρατιωταις. 

Και εν τούτω Κλεανδρος άφικνεΐται δυο τριήρεις 6 
έχων, λΑοΓοι' (Ϊ' ονδεν. ετύγχανε δε το οτράτενμα 
έ^ω όν οτε άφίκετο και ετά λείαν τίνες οίχόμενοι 
αλλοβε εις το ορός [καΙ\ είλήφεΰαν τΐρόβατα πολλά' 
όκνονντες δε μη άφαιρεϋ'ειεν τω ζίε^ίπτίω λεγονΰιν, 
^ς άτΐεδρα τήν ττεντηκόντορον έχων εκ Τρατΐεζονντος, 
και κελεύονβι διαΰώΰαντα ο^υτοΓ^ τά πρόβατα τα μεν 
αντον λα|3£Γι/, τα δε ύφίΰιν άτΐοδονναι. ενϋ-νς δ^ εκείνος 6 
άπελαννει τους τιεριεΰτώτας των Στρατιωτών και λέ- 
γοντας οτι (ί/^|«.δ(?ία εί'η^ κα^ τω Κλεάνδρω λέγει έλ^ων 
οτι άρπάζειν ετΐίχειρονβιν. ο δε κελεύει τον αρπά- 
ζοντα αγειν προς αυτόν, καΐ ο μεν λαβών ήγέ τινα' 7 
περιτυχών ά' ^Αγαΰίας αφαιρείται" και γάρ ήν αύτω 
6 αγόμενος λοχίτης. οι δ^ άλλοι οί παρόντες τών 
Στρατιωτών επιχειροϋΰι βάλλε ιν τον ζίέζιππον, άνα- 



VI. 2 <^οί^ έ^ίόντες βοΆηβίάβτ \\ εί' τι %ωοϊς. 3 άφιγ,νονντο 
8ί€ρ}ιαηιΐ8 , άφικνοϋνται 0. 4 κα^ αηίβ οί τίολέμίοι Ο οπι. || 
ο2 τΰληοίον, δβά οϊ ί. γ3,8. , ρΓ νίάβίπΓ 8 (= ον) 1ιαΙ)υί88β || άτζε- 
Βείν,ννεν. δ ύν τούτω ΒΑ, τούτω Ο || άλλοαε Βοτηβϊηαηη, άλλοι 
Ο II δρος είληφεααν Β, ορός γ.αϊ είληφεααν Ο || άφαιρε&οΐεν \\ 
πεντη-Λοντόρον. 6 δτι δημόαια, 8βά ^ ^ ϊ. γ3,8. || ττρός αντον, 
7 -Λαϊ γάρ ην αντώ Ο θΐη. 

15* 



228 Ι^ΙΒ. VI. ΟΑΡ. VI. 

καλονντεζ [^βάλλει,ν^ τον Λροδότην. έδειΰαν δε καΐ 
των τρίηριτών πολλοί καΐ εφενγον εις ττ^ν ^άλατταν^ 

8 καΐ Κλεανδροξ δ' εφενγε. Ξενοφών δε καΐ οι άλλοι 
Στρατηγοί κατεκώλνόν τε και τω Κλεάνδρω ελεγον 
δτί. ονδεν εΐ^η τιραγμα^ άλλα το δόγμα αίτιον είη τοϋ 

9 ύτρατενματοζ ταντα γενεϋϋ-αι. 6 δε Κλεανδρος ντίο 
τον ^ε^ίτΐτΐον τε άνερε^ιζόμενοξ και αύτος άχΰ^εβ&εις 
οτι εφοβήΰ^η^ άτίοτΐλενβείβ^αι εφη και κηρύ^ειν μηδε- 
μίαν Λολιν δεχεΰΟ-αι αυτούς, ώζ τίολεμίονς. ήρχον δε 

10 τότε τιάντων τών ^Ελλήνων οι Λακεδαιμόνιοι, ενταν^α 
Λονηρον το πράγμα εδόκει είναι τοΐζ "Ελληβι, καΐ 
εδεοντο μη ποιεΐν ταντα. ο δ' ουκ αν άλλως εφη 
γενεΰϋ'αι, ει μη τις έκδώόει τον αρξαντα βάλλειν και 

11 τον άφελόμενον. ην δε ον ε^ητει Αγαμίας δια τέλους 
φίλος τω ^ενοφώντί' δ'ξ ον καΙ διέβαλλεν αύτον 6 
^έ^ιππος. 

Και εντεύθεν επειδή απορία ήν, βυνήγαγον το 
ότράτευμα οΓ άρχοντες* και ενιοι μεν αυτών παρ' 
ολίγον έποιονντο τον Κλέανδρον , τω δ\ ^ενοφώντι 

12 ουκ εδόκει φαϋλον είναι, άλλ' άναΰτάς ελεξεν 'Ωι άν- 
δρες ΰτρατιώται, εμοί δε ούδεν φαϋλον δοκεΐ είναι 
το πράγμα, ει ημΐν οϋτως έχων τήν γνώμην Κλέαν- 
δρος απειβιν ώβπερ λέγει, είΰι μεν γαρ εγγνς αϊ ^Ελ- 
ληνίδες πόλεις' της δε Ελλάδος Λακεδαιμόνιοι προ- 
εβτήκαβιν' ικανοί δέ εί<5ι καΐ εις εκαβτος Λακεδαιμονίων 

13 εν ταΐς πόλεβιν δ,-τι βούλονται διαπράττεΰϋ^αι. ει ούν 
οντος πρώτον μεν ημάς Βνζαντίον άποκλείβει, επίΐτα 



Ο ίαίδο βάλλειν ρθ8ΐ; άνα-Λαλονντες ΓβρβίίΙ. || τριηρών. 
9 αυτονς ροδί δέχεοΰ^αι οιη. Ο, άβ (][ΐιο ϋΰΙαηβΓ βΓΓ^ί;. 11 έξιμει 
βΰΤιά/'βτ^ έζήτει Ο || ουκ ο,ηίβ εδόκει, οιη. Ο || Μο^εν Ο ρΓΟ 
^λεξεν. 12 περίεΰτη-κεοαν. 



Ι.ΙΒ. VI. ΟΑΡ. VI. 229 

<ϊ^ τοις άλλοις άρμοΰταΐς τΐαραγγελεΐ εις τάς πόλεις 
μ^Ι δεχεΰϋ^αι ώς άπιΰτονντας Λακεδαιμονίους καΐ άνο- 
μους οντας^ έτι δε προς Άναξ,ίβιον τον ναναρχον οντος 
δ λόγος περί ημών ηζει^ χαλεπόν ε<?ται καΐ μένειν καΐ 
άποπλεΐν' κα\ γαρ εν τί] γί] αρχονΰι Λακεδαιμόνιοι 
καΐ εν ττ} ^αλάτττ] τον ννν χρόνον. ονκονν δει ούτε 14 
ενός ανδρός ένεκα οντε δνοιν ημάς τους άλλους της 
^Ελλάδος άπέχεΰ^αι ^ άλλα πειΰτέον ό,τι αν κελενωόι' 
χαΐ γαρ αϊ πόλεις ημών ό%•εν έβμεν πείθονται αύτοΐς. 
εγώ μεν οϋν^ καΐ γαρ ακούω ζίέξιππον λέγειν προς 15 
Κλέανδρον ώς ουκ αν έποίηόεν ^Αγαβίας ταϋτα, ει 
μη εγώ αυτόν έκέλευβα^ εγώ μεν ούν απολύω καΐ υμάς 
της αιτίας και ^Αγαΰίαν^ αν αυτός Άγαΰίας φήοτί έμέ 
τι τούτων αίτιον είναι ^ και καταδικάζω ε^αυτου, ^^' 
εγώ πβτροβολίας η άλλου τινός βίαιου έξάρχω, της 
έΰχάτης δίκης αζιος είναι, καΐ ύφέ^ω την δίκην. φημί 16 
(Ϊ£ καΐ εί' τίνα άλλον αιτιάται, χρηναι εαυτόν παραΰχεΐν 
Κλεάνδρω κριναΐ' ούτω γαρ αν ύμεις άπολελυμένοι 
της αιτίας εί'ητε. ώς δε νυν έχει, χαλεπόν ει οιό^θΐΌ^ 
εν τγι Ελλάδι και επαίνου καΐ τιμής τεύ^,εΰΟ'αι άντι 
δε τούτων ούδ^ όμοιοι τοις άλλοις έΰόμε^α, άλλ' 
είρζόμεϋ'α εκ τών ^Ελληνίδων πόλεων. 

Μετά ταϋτα άναΰτάς είπεν Άγαΰίας' Έγώ, ώ 17 
άνδρες, όμνυμι ^εούς και ^εάς ή μην μήτε με Ξενο- 
φώντα κελεϋΰαι άφελέΰϋ•αι τον άνδρα μήτε άλλον 
υμών μηδένα' ίδόντι δέ μοι άνδρα αγαθόν άγόμενον 
τών έμών λοχιτών υπό ζίε^ίππου, όν ϋμεΐς έπίβταβ^ε 
υμάς προδόντα, δεινόν έδο^εν εϋι/κί-• καΐ άφειλόμην, 
όι^^ολο^'ώ. καΐ υμεΐς μεν μη έκδώτέ με ' εγώ δε έμαυτόν, 18 

14 ονν.ουν Β, ονν,ονν Ο || πιοτέον. 1δ φτιοτ} Όίηάοτ/', 
φησίν Ο || καταδί-κάζω έκυτον || αξ,ίον είναι. 18 έ'λδότε. 



230 Ι^ΙΒ. VI. ΟΑΡ. VI. 

ωβπερ Ξενοφών λεγεί, παραβχήβω κρίναντο Κλεάνδρω 
ο,τι, αν βουληταί ποιτιΰαυ' τούτον ένεκα μήτε πολεμεΐτε 
Αακεδαίμονίοις ΰωζοιύ^ε τε άοφαλώζ δ;Γθί ϋ^ελει εκα- 
ύτοζ. βνμτίεμψατε μέντου μοί υμών αντών ελόμενον 
ηρος Κλεανδρον οΐτινες, αν τι εγώ παραλίπω, καΐ 
λε^ονΰίν νπερ έμον καΐ τιρά^ονβιν. 

19 ^Εκ τούτον εδωκεν η ατρατι,ά ονβτιναζ βούλοιτο 
προελόμενον ίέναυ. ο δε προείλετο τονζ ΰτρατηγούς. 
μετά ταϋτα ετίορεύοντο προζ Κλεανδρον ^Αγαΰίαξ χαΐ 

20 Οί ότρατηγοί καΐ 6 άφαιρεΰ^είς άνήρ ντΐο Άγαΰίον. και 
ε?^εγον οί ΰτρατηγοί' 'Έπεμφεν ήμαζ ή βτρατυά τίρος 
6ε, ώ Κλέανδρε , καΐ εκελενβε 6ε ^ είτε τίάνταξ αίτια^ 
κρίναντα <?ε αντον χρη6ΰ'αί δ,τί αν βούλτ], εί'τε ενα 
τινά τ) δύο η καΐ πλείονζ αίτια τούτον^ άζιονΰι 
7ίαρα6χεΐν 6οι εαντονξ εΐζ κρίΰιν. εί' τι ονν ημών 
τίνα αίτια, πάρεβμίν 6οι ημεΐς' εί' τι δε άλλον τινά, 
φράΰον' ονδείς γάρ άπέΰται ο6τις άν ημΐν εϋ-ελγι τΐείϋ'ε- 

21 6^αι. μετά ταϋτα παρελΰ^ών 6 ^Αγα6ίαζ είΛεν' Έγώ 
είμι, ώ Κλέανδρε, ο άφελόμενοξ Αε^ίππον α^οι/το^ 
τοϋτον τον άνδρα καΐ τΐαίειν κελεύΰας Αε^ιππον. 

22 τούτοι/ μεν γάρ οίδα άνδρα άγαϋ'Όν οντά, ^έ^ιππον 
δε Οίδα αίρε^εντα νπο της ΰτρατιάς άρχειν της πεντη- 
κοντόρον ής 'Τ]τη6άμεϋ'α :ΐαρά Τραπεξονντίων εφ' ώτε 
πλοία 6νλλεγειν ώς 6ωζοίμε^α, καΐ άποδράντα \^Αεξ,ιπ- 
ποί/] και τιροδόντα τονς 6τρατιώτας μεϋ-^ ών ε6ώ^η. 

23 καΐ τονς τε Τραπεξονντίονς άτιεΰτερήκαμεν την πεντη- 
κοντοροι/ καΐ κακοί δοκοϋμεν είναι διά τοϋτον, αντοί 

οτΐοι ϋ-ελει άβί, οττον ^έΧει Ο ί| ανμπέχρατε. 19 έττορενοντο 
άβϊ, έτΐορενετο 0. 20 εί'τι τίάντας || σί αντον Ό, οεαντον Ο || 
βονλει II τούτους ά^ίοϋΰΐ . . αίτια οτη. Ο || εί' τι ονν, ίΐθΐη εί' τι 
δε άλλον 8θήρ8Ϊ οί". Ο^τ. λ" 3, 57, ει τε δ\ άλλον 0. 22 ητι- 
ΰάμε^α \\ [^έξιτΐπον] ΟοΙ)€ί. 



Ι.ΙΒ. VI. ΟΑΡ. VI. 231 

τε το έτά τούτω άπολώλαμεν. '^κονε γάρ, ωΰπερ 
ημ^εΐς, ώς απορον εί'η πεξτ] άτίΐόνταζ τονς τίοταμονζ 
τε διαβηνοα καΐ ΰωϋ^ηναο είζ τήν ^Ελλάδα, τοντον 
ονν τοιούτον δι/τα άφείλόμην. ει δ\ ΰν ήγες η αλλοξ 24 
[τ)] τΐζ των τιαρά βον^ [τ]] χαΐ μη των τίαρ' ημών 
αΛοδ ράντων ^ εν ί'ΰ&ΰ οτί ονδεν αν τούτων έτίοίηβα, 
νόμιζε δε, αν έμε νυν άποκτείντις, δι' άνδρα δειλόν 
τε καΐ τίονηρον άνδρα άγα^Όν άποκτείνων. 

^Ακού(5αξ ταύτα ό Κλέανδροξ είτιεν οτι ζίε^ίΛτίον 25 
μεν ονκ ετιαινοιη , ει ταύτα ηετίοιηκως εί'η' ον μεντοι 
εφη νομίζειν ονδ' ει τΐαμπόνηροζ ην ^έ^ιτίτίΟζ βία 
χρήναι πάΰχειν αυτόν, άλλα κριϋ'έντα, ώΰτΐερ καΐ νμεΐξ 
νυν ά^ιοϋτε , της δίκης τνχείν. ννν ονν άτίιτε κατά- 26 
λιπόντες τόνδε τον ανδρα' όταν δ' εγώ κελεύΰω, 
τίάρεύτε τιρος την κρίβιν. αιτιώμαι δ\ οντε την ΰτρα- 
τιάν οντε άλλον ονδενα ετι, επει οντος αντός ομολογεί 
άφελεβΰ'αι τον άνδρα. 6 δε αφαιρεθείς είτζεν Έγώ, 27 
ώ Κλέανδρε, ει καΐ οί'ει με άδικονντά τι άγεβθαι, 
οντε ίττα^οί^ ονδενα οντε εβαλλον, αλλ είτνον οτι δη- 
μόσια εί'η τα τνρόβατα' ην γαρ των Στρατιωτών δόγμα, 
εί' τις οτίότε ή (ίτρατ^ά £ξί-Ό^ ιδία ληζοιτο, δημόΰια 
είναι τα ληφθέντα, ταύτα είτΐον' εκ τούτον με λαβών 28 
οντος ήγεν , ίνα μη φθεγγοιτο μηδείς , αλλ' αντός 
λαβών το μέρος διαόώΰειε τοις ληβταΐς παρά την ρήτραν 
τα χρήματα, τιρος ταΰτα ό Κλεανδρος είτζεν ' ΈπεΙ τοί- 
ννν 6νν αίτιος ει, κατάμενε, ϊνα καΐ περί 6οϋ βον^ 
λενΰώμεθα. 

24 Βΐ δε ΰν ήγ^) άλλως η τις \\ η και. των τταρ' έμ^οϋ άηο- 
δράντων, (^υαβ νβΓΐ)3, ΟοΙ)θί: άβίβνίί. 2δ βία χρήναι. 26 παρέ- 
<5ται II άφαιρύοΟ'αι. 27 ληίζοιτο. 28 ανναίτως Ή,βΊιάαηΙζ ., δθά. 
ΐη Ο ρ3;Γνα ΐ3;0ΐιιια βεί ίήυιη Γθγθ ΙΐίίθΓΟ,ηιιη οαραχ || τιερϊ σου 
<ίΙβί, περί αντον 0. 



232 Ϊ^ΙΒ. VI. ΟΑΡ. VI. 

29 Έκ τούτον ου μεν άμφΐ Κλεανδρον ήρίότων' την 
δε ΰτρατίάν ΰννήγαγε Ξενοφών καΐ βννεβονλενε Λεμ- 
ψαί ανδραζ τιρόζ Κλεανδρον παραίτηΰομενονς περί 

30 των ανδρών, εκ τοΰτου εδο^εν αντοις πεμψανταζ 
ΰτρατηγονζ καΐ λοχαγούς καΐ ζίρακόντι,ον τον Σπαρ- 
τιατών καΐ των άλλων οΓ έδόκονν επιτήδειοι είναι 
δεΐΰϋ'αι Κλεανδρον κατά πάντα τρόπον άφεΐναι τώ 

31 άνδρε. έλ^ών ονν 6 Ξενοφών λεγεί' 'Έχεις μεν ^ ώ 
Κλεανδρε, τονς άνδρας, και η ύτρατιά 6οι νφεΐτο ο, τι 
έβονλον ποιήόαι καΐ περί τούτων κα\ περί αντών 
απάντων, ννν δε 6ε αιτούνται καΐ δέονται δοϋναί 
6φί6ι τώ άνδρε κα\ μη κατακαίνειν' πολλά γάρ εν τα 
εμπρο6&εν χρόνω περί την 6τρατιάν έμοχ%'η6άτην» 

32 ταντα δε 6ον τνχόντεξ νπι6χνοννταί 6οι άντΙ τούτων^ 
ην βούλτ} ηγεΐ6^αι αντών καΐ ην οί ^εοΐ ίλεω ώΰιν^ 
έπιδείξ,ειν 6οι καΐ ώζ κ06μιοί ει6ι καΐ ώς ικανοί τω 
αρ;^οι/τί' πειΰ-όμενοι τονζ πολεμίονς 6νν τοις ^εοΐς μη 

33 φοβεΐ6^αι. δέονται δε 6ον και τούτο, παραγενόμενον 
καΐ άρ^αντα έαντών πεΐραν λαβείν καΐ ζίε^ίππον και 
6φών [καϊ\ τών άλλων οίος εκα6τός ε6τι, και την 

34 άξίαν εκάΰτοις νεΐμαι. άκούύας ταντα ο Κλέανδρος^ 
^Αλλά ναΧ τώ 6ιώ, εφη, ταχύ τοι νμΐν άποκρινονμαι. 
καϊ τώ τε άνδρε νμΐν δίδωμι και αντός παρε6ομαΐ' 
χαΐ ην οΓ ^εοΐ [παρα^διδώΰιν [τ^], εξηγή6ομαι εις την 
^Ελλάδα, καϊ πολν οΓ λόγοι οντοι άντίοι είΰιν η ονς 



29 οννεβονλενε άβί, αννεβονλενετο Ο || άνδρα ρΓ, 5 &ίΙ<Ι• βχ- 
30 οπαρτιώττιν. 31 περί τούτου. 32 βονλει. 33 υφών τών 
άλλων άθΐ:, αφών ν.αϊ τών άλλων Ο || οίς || ίν.άατοΐΰϊ νεΐμ^α. 

34 άλλα ναΙ (Η) τώ αιώ (ιπατ^ο Ό), άλλ' αν αιτωαι Ο |1 [τταρα] 
δίδώοιν ΗαιΊηιαη, τταραδιδώα Α, ^αραδιδώαι τι Ο || ολίγοι Ο 
ρΓΟ Οί λόγοι II άντίοι ειαιν. 



ΠΒ. VI. ΟΑΓ. νΐ. 233 

εγώ περί νμών ένίων ηκονον ώς το ΰτράτενμα άφί- 
ΰτατε άτίό Λακεδαιμονίων. 

Έκ τούτον οϊ μεν έτίαινονντεζ άπηλ&ον^ εχοντεζ 35 
τώ ανδρε' Κλεανδρος δε έΟ^νετο ετά τγι τίορεία καΐ 
ζννήν ^ενοφώντν φιλικώς καΐ ^ενίαν ^ννεβάλλοντο. 
εηεΐ δε καΐ εώρα αντονς το παραγγελλόμενον εντάκτως 
ποίοϋντας, και μάλλον ετι επε^νμει ηγεμών ^^^ΐ'έίίΌ^οί^ 
αυτών, έτίεΐ μεντοι ΰ^νομενω αντώ επί τρπζ ημέρας 36 
ουκ έγίγνετο τα ιερά., ΰνγκαλεΰας τους βτρατηγονς 
είτίεν' ΈμοΙ μεν [τοι] ον τελέ%•ει τα ιερά έ^άγειν 
νμεΐζ μεντοι μή άΰ•νμεΐτε τούτον ενεκα' νμΐν \βεν\ 
γάρ^ ώς εοικε, δεδοται εκκομίοαι τους ανδρας' αλλά 
πορεύεύ^ε. ημείς δε νμάς, έπειδάν εκεΐΰε ηκητε, 
δεξ,όμε^α ώς αν δννώμεϋ^α κάλλιΰτα. 

Εκ τούτου έδο^ε τοΓ^ ΰτρατιώταις δούναι αντώ 37 
τά δημόΰια πρόβατα" ο δε δε^άμενος πάλιν αντοΐς 
άπεδωκε. καΐ οντος μεν άπέπλει. οι δε βτρατιώται 
διαθεμένοι τον ϋΐτον ον ήΰαν ΰνγκεκομιΰμενοι και 
τάλλα α ειληφεΰαν ε^επορεύοντο διά των Βιϋ•ννών. 
επεί δε ονδενΐ ένέτυχον πορενόμενοι την ορΘ^ήν οδόν, 38 
ώβτε έχοντες τι εις την φιλίαν έλ&εΐν^ εδοζ,εν αντοΐς 
τονμπαλιν νποΰτρεψαντας έλθειν μίαν ημέραν καΐ 
νύκτα, τούτο (ί£ ποιήοαντες ελαβον πολλά και άνδρά- 
ποδα καΐ πρόβατα' καΐ αφί-κοντο έκταΐοι εις Χρνβό- 
πολιν της Καλχηδονίας, καΐ εκεί έμειναν ημέρας επτά 
λαφνροπωλοϋντες. 



άφίοτατο. 35 ξένια ξννεβάλλοντο. 36 έμοί μεντοι Ο ρθΐ'ρ6Γ3,ηι 
Γβρθίίίο βχ ρΓ3,60β(1βηίβ θηυιιί:ί3.ί;ο μεντοι ριο μεν \\ νμΐν γάρ Α, 
ύμΐν μεν γάρ Ο || τ^ν,ετε. 37 τ^οαν ν-εκομιομένοι \\ τάλλα Κτύ^βτ^ 
αλΙα 0. 38 τι εις οηι. Ο {[ χρνοονττολιν \\ ζαϊ έν.εΐ, δθά καί 
ί. Γα8. 



[Ζ.] 

1. 2 * Έκ τούτον δε Φαρνάβαζοξ φοβούμενος το ΰτρά- 

τενμα μη επΙ την αντον χώραν ΰτρατεύηται- , τιεμφας 
τίροξ^Ανα^ίβιον τον ναύαρχον — δ δ^ ετνχεν εν Βνξαντίω 
ων — εδεΐτο διαβίβάΰαί το ΰτράτενμα εκ της^Αβίας^ καΐ 

3 ύτίίβχνεΐτο ηάντα τίοιήβειν αντω ο6α δεοί. καΐ ό Άνα- 
^ίβίος μετεπεμψατο τους ύτρατηγονς καΐ λοχαγούζ 
[των ΰτρατίωτών^ εις Βνζάντιον^ καΐ νπιβχνείτο^ ει 

4 διαβαΐεν, μι6θ•οφοράν έΰεύ^αι τοις ΰτρατιώταις. οΓ μεν 
δη άλλοι εφαΰαν βονλεν6άμ8νοι άπαγγελεΐν^ Ι^ενοφών 
δε εΐπεν αντω οτι άπαλλάξοιτο ηδη άπο της βτρατιάς 
και βούλοιτο άποπλεΐν, 6 δε Άνα^ίβιος έκελενΰεν αντον 
βννδιαβάντα έπειτα όντως άπαλλάττεοΟ'αι. εφη ονν 
ταντα ποιήΰειν. 

5 ΣεύΟ-ης δε 6 Θρα^ πέμπει Μηδοβάδην καΐ κελενευ 



* [Όσα μ\ν δη ίν ττ] άναβάβει τγι μετά Κνρου ^πρα^αν 
οί '^'ΕΧληνες μέχρυ της μάχης, καΐ οοα έτζεϊ Κνρος έτελεντηοεν 
έν τγ πορεία μέχρι εις τον Πόντον άφίχοντο, καΐ οοα έ-α τού 
Πόντου 'τνεζ'ϋ έ^ιόντες ν,αϊ έ^ιπλέοντες έττοίονν μέχρι ^|ω του 
ϋτόματος έγένοντο έν Χρυοοτνόλει της Άοίας^ έν τω ττρόοϋ'εν 
λόγω δεδήλωταί.] 



Ζ. Ξενοφώντος χνρου αναβάσεως λόγος έβδομος. 

Ι. 1 [Όσα μεν . . δεδηλωται] Ώϊίΐάον/ΊΙ απορία |Ι μέχρις εις \\ 
μέχρις έξω || Χρυβουτΐόλει. 2 την αντον χώραν. 3 λοχαγούς εις 
Βυζάντιον Ε. νοΐ^ΙΙάηάο', λοχαγούς των ατρατιωτών είς βνξάν- 
τιον Ο II μιο^οφορίαν. 4 οί μεν δη άλλοι άοί, οί δε δη άλλοι 
Ο II άπαγγέλλειν. 5 ϋ'ρά^. 



Ι.ΪΒ. VII. ΟΑΡ. Ι. 235 

Ξενοφώντα όνμτιρο^νμείόΰ'αι, οτίως διαβί] το ότρά- 
τενμα, καΐ εφη αντω ταϋτα ΰνμπρο^νμηϋ'εντί οτυ ον 
μεταμελήΰεί. ο δ' είτιεν Άλλα το μεν ΰτράτενμα δια- 6 
βήΰεται' τούτον ένεκα μηδέν τελείτω μήτε εμοί μήτε 
αλλω μηδενί' ετΐείδάν δε δίαβτ}, εγώ μεν άπαλλά^ομαι^ 
Λρό? ^£ τους διαμένοντας καΐ ετακαιρίονζ δντα^ Λροΰ- 
φερεβϋ'ω ώς αν αντω δοκΐ] άβφαλες. 

Έκ τούτον διαβαίνονβι πάντες εις το Βνζάντιον 7 
οί ΰτρατιώται,. καΐ μίό^όν μεν ονκ έδίδον 6 Άνα^ί- 
βιος^ εκήρνξε δε λαβόντας τα οτίλα καΐ τα βκεύη τους 
ΰτρατίώτας ε^ίεναί, ώς άτίοπεμφων τε αμα καΐ αριθ- 
μόν ποίήΰων. ενταν&α οί Οτρατιώται, ήχ^οντο , οτι, 
ονκ είχον άργύρίον έταΰιτίζεύ^αυ εις την τίορείαν^ καΐ 
όκνηρώς ΰννεΰκενάζοντο. καΐ 6 Ι^ενοφών Κλεάνδρω 8 
τω άρμοΰτΐ] ξένος γεγενημενος προόελϋ'ών ήΰτΐάξετο 
οίντον ως άτΐοτιλενβούμενος ήδη. ο δε αντω λέγεί' Μή 
ηοίήόγις ταντα' ει δε μή, ^φί?9 α^τίαν έξεις, έτίεΐ καϊ 
ννν τίνες ήδη 6ε αίτιώνται οτι ον ταχν εξερπεο το 
ίίτράτενμα. δ ^' είπεν' Άλλ' αίτιος μεν εγωγε ονκ 
ειμί τούτον, οί (ίί ύτρατιώται αντοί έτίΐΰιτιβμον δεό- 
^£1^0^ δια τοντο άΰνμοϋβι τίρος την εξοδον. Άλλ* 10 
όμως, εφη, εγώ (5οι Ονμβονλεύω έξελΰ'εΐν μεν ώς ζρνμ-^ 
%ορεν60μενον , έτίειδάν δ' εξω γένηται το ΰτράτενμα, 
ί τότε άπαλλάττεΰ&αι. Ταϋτα τοίννν, εφη ό Ξενοφών, 
ι ελΰ'όντες τίρος Άναξίβιον διαπραξόμε^α. όντως ελ- 
^όντες ελεγον ταϋτα. 

Ό δε έκελενεν οντω τίοιείν και εξιεναι την ταχί- 11 



ταϋτα αυμτΐροϋ'υμ,ηΰ'έντι 0^ , ηάντα ονμτζρο^νμηϋ'έντι ρΐ', 
6 έπικερίονς 7 άηοηέμτρωνται αμ<χ. 8 τζοιήοεις. 10 ζ^ονμ^• 
ηορενΰόμενον ΗίνεοΜρ. 



236 Ι-ΙΒ.νΠ. ΟΑΡ.Ι. 

βι™ βν0ΗΒναθαα^νον?, χαΐ «ρο-ίανίΓ^ίν , ό? αν μη 
ηαοΠ ει, την Γφαβ.ν -^αϊ εί? τον άρ.θμο., οτ^ αντο, 

,ξ. ,ΐσαν, .αϊ Έτεόν^^ο, ..'«,;.» :.«?« ^«ί "^^«5 »? 
δ;τότί ίξω ^ί^οίντο ^άντε, 6νγ:λεί6ων τ«5 «νλα, χαί 

τοί.3 δτρ«τ^/οΰ5 χ.αΐ τού^ λοχα,Όυί ίλε^ίν Τ« μ^ν 
.'.«ν«α, .^., Α«αβ«..« -^^^"^ «ί-^"--" Γ-^^;^ 
ίίβΐ δε «ύτό&. ηολλαΐ χρ.^αΐ "-«Ι ^ί^^ο', "«' ^"^^« 
.'«^τήδ««• λ«^ό.«5 δβ ;Ε05..ΰ3<ί^ε εΙ? Χε^^ονψον, εκε. 
14 ί^ Κννί6-^ο, νμίν α.6»οδοτή6ε.. έ:ιαηονβανχε, δε χ.νε, 

γέΧΧε. \ΐ, το ^τ,άτεναα. .αΧ οί μεν .τ,ατ-,,ο. ίηνν- 
\&νοντο ηε,Ι τον Σεύ^ον .ότεοα «οΧεμ.ο, είη η 

ίρόαω =το6ί τάϊ «ΰλαί, ώί ^άλ.ν ει, το τε^οί ^ίο^οντε,. 

.ούί ό,ΧΗα,, ανγ^ΛεΙονΟ. τα, .ύΧα, .α. τον μο,Λο. 
16 εαάάλλουανν. οί όε οτ^ατιώτα, ερίο-ττον τ«? «υλα, 

„ύ.^ «οΛεαΛν,• .«τα.χ.'.ε.. « τι., ^νΐα, ε,,αβαν, ε. 

1, Γ εχόντε, ανοί^^^^ν. &ΧΧο. 6ε ε»εον β'.1 ^αΧατταν 

Ζ .α,α την ν^.ψ το τεΓχο, ,.ε,βα^νο.α.ν ε^ ^ 

^τι••/%ανον έ'τι. ΙΙαΗηιαη. 



ΜΒ. VII. ΟΑΡ. Ι. 237 

ότρατίωτών^ ώς δρώΰι, τά εττΐ ταΐζ Λνλαις τίράγματα, 
διακότίτοντες ταΐζ ά^ίναις τά κλείθρα άνατίεταννναόί 
τάς πνλας, οϊ δ' είβπίτιτονβίν. 

Ό δε Ξενοφών ώς είδε τά γι,γνόμενα^ δείΰαζ μή 18 
ί'φ' αρπαγών τράτίοιτο το ΰτράτενμα καΐ άνήκεβτα 
κακά γένοιτο ττ] πόλευ καΐ εαντω καΐ τοις βτρατίώταις^ 
ε&εί καΐ βννείΰτΐίπτει εί'ΰω των πυλών <5νν τω οχλφ, 
οί δε Βυζάντιοι ώς είδον το ΰτράτενμα βία είβτίΐτίτον^ 19 
φενγονΰίν εκ της αγοράς, οι μεν εις τά τΐλοια, οι δε 
οί'καδε^ δ(?θί (ϊ^ ένδον ετνγχανον οντες, ε^ω, οι δε 
καϋ•εΐλκον τάς τριήρεις, ώς εν ταΐς τρί-ιίρε(?6 ΰωζοιντο, 
τίάντες δε φόντο άπολωλεναι, ώς εαλωκνίας της πόλεως. 
6 δε Έτεόνικος εις την άκραν αποφεύγει. 6 δε ^Ανα- 20 
^ίβιος καταδραμών επι %'άλατταν εν άλιεντικώ πλοίφ 
περιέπλει εις την άκρόπολιν, καΐ ενϋ-νς μεταπέμπεται 
εκ Καλχηδόνος φρονρονς' ον γάρ ικανοί εδόκονν είναι 
οί εν ττ] άκροπόλει βχείν τους άνδρας. 

Οί δε ύτρατιώται ώς είδον Ξενοφώντα, προΰπίπ- 21 
τονβι πολλοί αντώ καί λεγονβι' Ννν 0οι ε^εότιν, ώ Ξενο- 
φών, άνδρι γενεόϋ'αι, έχεις πόλιν, έχεις τριήρεις, έχεις 
χρήματα, έχεις άνδρας τοΰοντονς. ννν άν, ει βονλοιο, 6ν 
τε ημάς ονήΰαις και ήμεΐς 6ε μεγαν ποιήΰαιμεν. δ ^' 22 
άπεκρίνατο' "ΆλΤ^ εν γε λέγετε καΐ ποιή(5ω ταϋτα' ει 
δε τούτων επιΰ^νμεΐτε, ^εβ&ε τά δπ:λα εν τά^ει ώς 
τάχιβτα' [βονλόμενος αυτούς κατηρεμίΰαι]" και αντός 
τ ε παρηγγύα ταύτα και τονς άλλονς εκελενε παρεγγνάν 
[και] τί^εΰ^αι τά όπλα. οϊ δε αντοί νφ' εαυτών τατ- 23 
τόμενοι οί' τε οπλΓται εν ολίγω χρόνω εις οκτώ εγενοντο 

άνοίτνετανννααι Οο1)€ΐ, άναηετάνννοι 0. 22 \βουΧόμ,ενος 
αντονς κατηρεμίίΤαι] Οο1)6ΐ , οβίβιαιη κατηρεμήσαί Ο || [ν,αϊ] 



238 Ι^ΙΒ. νυ. ΟΑΡ. Ι. 

καΐ ου πελταΰταΐ έτά το κέρας εκάτερον παρεδεδρα- 

24 μηκεΰαν. το δε χωρίον οίον κάλλιΰτον έκτά^αϋ^αί 
εότί το Θράκιον καλονμενον, ερημον οικιών καΐ τιεδι- 
νόν. ετΐεΐ δε εκείτο τα όπλα καΐ κατηρεμιδϋ^ηβαν, 
ύνγκαλεΐ 6 Ξενοφών την ΰτρατιάν καΐ λέγει τάδε. 

25 Ότί- μεν 6ργίζε6ϋ•ε, ώ άνδρες ΰτρατιώται^ και νομίζετε 
δεινά τίάΰχειν ε^απατώμενοι ον ϋ'ανμάζω. ην δε τω 
Θ'νμω χαριξώμεΰ'α καΐ Λακεδαιμονίους τε τους Λαρόν- 
τας της ε^ατΐάτης τιμωρηόώμε&α καΐ τ^ιν πόλιν τήν 
ονδεν αίτίαν διαρπάΰωμεν, έν^νμεΐόϋ'ε α εΰται εντεϋϋ'εν, 

26 ζολέμιοι μεν έΰόμε^α αποδεδειγμένοι Λακεδαιμονίους 
καΐ τοις όνμμάχοις. οίος δε πόλεμος αν γένοιτο είκάζειν 
δη τίάρεβτιν , εωρακότας και άναμνηΰϋ'εντας τά νυν 

27 [τ]] δη γεγενημένα. ημείς γάρ οί 'Λ^ηναιοι Ίίλ^ομεν 
εις τον πόλεμον τον προς Λακεδαιμονίους καΐ τους 
βυμμάχους έχοντες τριήρεις τάς μεν εν ^αλάττη τάς 
δ' εν τοΓ^ νεωρίοις ουκ έλάττους τριακοβίων, υπαρχόν- 
των δε πολλών χρημάτων εν τη τίόλει καΐ προΰόδου 
οϋΰης κατ ενιαυτον από τε τών ένδήμων και της 
ϋπερορίας ου μείον χιλίων ταλάντων άρχοντες δε τών 
νήβων άπαΰών καΙ 'έν τε τη 'Λβία πολλάς έχοντες 
πόλεις καΐ εν τη Ευρώπη άλλας τε πολλάς καΐ αυτό 
τοϋτο το Βυζάντιον, όπου νυν εΰμεν^ Εχοντες χατε- 

28 πολεμή^ημεν ούτως ως πάντες υμεις έπί6τα6%•ε. νυν 
δε δη τί άν οίόμε&α πα^εΐν ^ Λακεδαιμονίοις μεν καϊ 
τών αρχαίων Συμμάχων υπαρχόντων^ 'Λ&ηναίων δε 
και οι έκείνοις τότε ήύαν όύμμαχοι πάντων προβ- 



23 ηαραδεδραμη-Λεΰαν. 26 τά ννν δη άβί, τά ννν ηδη 0. 
27 τών έν δήμω. 28 ώόμε&α \\ Αατίεδοαμονίοίς βί αρχαίων 
ΡβηρΤ:, λοαιεδαιμονίων θί αχαιών Ο || προςγεγενημένων Ί), τΐροξ- 
γεγενημένοί 0. 



Ι.ΙΒ. VII. ΟΑΡ. Ι. 239 

γεγενημενων^ Τιΰΰαφερνονζ δε καΐ των έπΙ ϋ'αλάττΐ] 
ίίλλων βαρβάρων πάντων πολεμίων ημιν όντων, πό- 
λε μιωτάτον δε αντοϋ τον άνω βαΰ ίλεως ^ ον ηλ&ομεν 
άφαίργιβόμενοί τήν άρχην καΐ άποκτενοϋντες, ει δνναί- 
μεϋ^α; τούτων δη πάντων δμοϋ όντων εΰτι, τις οντωζ 
άφρων οότις οΓίτα^ αν ημάς περιγενέβ%'αΐ', μη προς 29 
^εών μαινόμενα μηδ^ αίΰχρώς άπολώμεϋ-α πολεμίΟί 
οντες καΐ ταΐς πατρίΰυ καΐ τοις ημετέροίς αυτών φίλοις 
τε καΐ οίκείοις. εν γαρ ταΐς πόλεΰίν είϋυ πάντες ταΐς 
εφ' ημάς ΰτρατενΰομεναίς , καΐ δικαίως, εί /3αρ/3αροι/ 
μίν πόλιν ονδεμίαν ήΰ'ελήοαμεν καταΰχεΐν, καΐ ταύτα 
κρατούντες, ^Ελληνίδα δε εις ην πρώτην ηλ^Όμεν 
πόλιν, ταντην εξαλαπά^ομεν. εγώ μεν τοίννν εύχομαι 30 
πρΙν ταντα έπιδεΐν νφ' υμών γενόμενα μνρίας έμέ 
γε κατά της γης όργνάς γενέ6%•αι. καΐ νμΐν δε ΰνμ- 
βονλενω "Ελληνας όντας τοις των ^Ελλήνων προεβτη- 
κόβι πειϋΌμενονς πειράβϋ'αι των δικαίων τνγχάνειν. 
εάν δε μη δννηΰϋ'ε ταντα, ήμας δεΙ άδικονμενονς της 
γοϋν ^Ελλάδος μ^| 6τέρε(5^αι. καΐ ννν μοι δοκεΐ 31 
πεμψαντας ^Ανα^ιβίω ειπείν ότι ημείς ονδεν βίαιον 
ποιηβοντες παρεληλνϋ'αμεν εις την πόλιν, άλλ' ην μεν 
δννώμε^α παρ' νμών αγαθόν τι ενρίβκεό^αι, εί δε 
μη, άλλα δηλώΰοντες ότι ονκ ε^απατώμενοι άλλα πει- 
-θ-ομενοί- έ^ερχόμεχϊ^α. 

Ταντα έδοζε^ καΐ πέμπονβιν ^Ιερώννμόν τε τον 32 
Ήλεΐον έρονντα ταντα καΐ Εύρνλοχον Αρκάδα καΐ 
Φιληβιον Άχαιόν. οΓ μεν ταντα ωχοντο ερονντες. 



τούτων δε. 29 ηλ^ομ,εν 3-ηίθ ηόλιν οπι. 0. 30 ονργυιάς || 
ημ,&ς δε άδι%ονμένονς. 31 τΐοιήαοντες βΐ δηλώοοντες 0^ , 

ποίήσαντες αί δϊ\Χω6οίντες ρΓ. 32 φιλΐαιον \\ ταντα άβί;, 

τοιαντα 0. 



240 Ι^ΙΒ. νπ. ΟΑΡ. Ι 

33 'Έτί δε καΟ^ημενων των ΰτρατιωτών τιροΰερχεταν 
Κοιρατάδας Θηβαίος^ ο^ ον φενγων την Ελλάδα περι- 
Ύίειν άλλα ατρατηγίών καΐ έπαγγελλόμενος^ εί' τις η 
τίόλίζ η εΟ-νο^ ΰτρατηγοϋ άέοίτο* καΐ τότε τιροβελϋ-ών 
ελεγεν δη έτοιμος είη ήγεΐβϋ-αι αντοίς εις το /ίέλτα 
καλονμενον της Θράκης, εν^α πολλά καΐ άγαϋ-ά 
ληψοιντο' έβτε δ' άν μόλωβιν, εις άφ^ονίαν τίαρε^ειν 

34 εφη καΐ 6ιτία καΐ τίοτά. άκονονβι ταϋτα τοις ΰτρατιώ- 
ταις καΐ τά τιαρά 'Ανα^ιβίον άμα απαγγελλόμενα — 
άπεκρίνατο γαρ οτι πει%^ομένοίς αύτοΐς ον μεταμελήόεί, 
άλλα τοις τε οίκοι τίλεΰι ταϋτα άπαγγελεΐ καΐ αντοί 

3δ βονλενόοιτο περί αυτών δ,τί- δνναιτο άγαχ^όν — εκ 
τούτου οί οτρατιώται τόν τε Κοιρατάδαν δέχονται 
ΰτρατηγον και ε^ω τον τείχονς άπηλΰΌν. 6 δε Κοι- 
ρατάδας βνντίϋ'εται αντοΐς εις την νβτεραίαν παρέΰε- 
6&αι έπΙ το βτράτενμα έχων καΐ ιέρεια και μάντιν 

36 και βιτία και ποτά τι] οτρατια. έπεί δε έ^ηλ^ον, 6 
Άνα^ίβιος έκλειΰε τάς πνλας καΐ έκήρν^εν ος άν άλω 

37 ένδον ων των Στρατιωτών δτί. πεπράαεται. τη δ^ 
νΰτεραία Κοιρατάδας μεν έχων τά ιέρεια και τον 
μάντιν 7)κε καΐ άλφιτα φέροντες εΐποντο αντώ είκοβιν 
άνδρες και οίνον άλλοι εϊκο(5ι και έλαών τρεις καΐ 
βκορόδων άνήρ ο6ον έδννατο μέγιβτον φορτίΤον καΐ 
άλλος κρομανων. ταϋτα δε κατα^έμενος ως έπΙ δάόμεν-ΐ 

38 <^ΐ'ν έϋ^νετο. Ξενοφών δε μεταπεμφάμενος Κλέανδρον 
εκέλενε διαπράζαι όπως εις το τείχος είβέλ^οι καΐ 



33 ν.οιρατάδης (ϋθπι § 37) || τιερί'ηειν άλλα €οΙ)6ί, ηερί-ηεί] 
άλλα Ο II ϋτραττιγών || μολώοιν. 34 ρΟδί ταϋτα υάβμτβ, Θ8ΐ;, υ1)ί; 
ίθΓΐ:Εδ88 άν δοήρίπιη βιαί || τελέσει || άτταγγέλλει !| βουλεύοαιτο. 
3δ ν.οιρατάδην \\ δέχονται . . . ν.οιρατάδας οιη. Ο || ονντίΟ•ενται \1 
έχοντα. 37 ηγ.ειν ΟοΙβΙ^ ^'κω Ο || μέλλεις 1$. ΥοδβΐηΒ, μέλλει 0.\ 



Ι.ΙΒ. VII. ΟΑΡ. Ι. II. 241 

άποτΐλενΰα^ εκ Βυζαντίου, έλ^ών ί' ό Κλεανδρο^ '19 
μάλα μόλις εφη δίατΐρα^άμενος ηκείν λέγειν γαρ 
^Ανα^ίβιον οτι ουκ επιτήδειον εί'ϊΐ τοϋζ μεν βτρατιώτας 
πληΰίον είναι τοϋ τείχους, Ξενοφώντα δε ενδον' τους 
Βυζαντίους δε ΰταΰιάζειν καΐ ττονηροϋς είναι τίρος 
άλλήλους' όμως δε είΰιέναι, ^ψν^ έκελευεν, εί μέλλεις 
βϋν αντω εκτΐλεΐν. δ μεν δ^ι Ξενοφών άΰπαΰάμενος 40 
τους βτρατιώτας είόω τοϋ τείχους άτίΥίει βϋν Κλεάν- 
δρω. 6 δε Κοιρατάδας τι] μεν τϋρώττ} ήμερα ουκ 
εκαλλιερει ούδε διεμετρηβεν ούδεν τοις ύτρατιώταις' 
τγι δ^ ϋβτεραία τα μεν ΐ£ρεΓα είΰτιίικει ΐίαρά τον βωμδν 
καΐ Κοιρατάδας έότεφανωμενος ώς ^ύβων προΰελϋ^ών 
δε Τιμαβίων 6 ζίαρδανεϋς και Νέων ό ^Αΰιναΐος και 
Κλεάνωρ ό ^Ερχομένιος έλεγον Κοιρατάδα μη ^ύειν, 
ώς ούχ ήγηβόμενον τι] ότρατιά, ει μη δώΰει τα επι- 
τήδεια, δ ^£ κελεύει διαμετρεΐβ^αι. ετΐεΐ δε πολλών 41 
ενεδει αύτω ωΰτε ημέρας (5ιτον εκάύτω γενέό^αι των 
ότρατιωτών, άναλαβών τα ΐ£ρ£Γα ά7ίτ]ει και τήν ΰτρα- 
τηγίαν άπε ιτιών. 

Νέων δε 6 Άβιναΐος και Φρυνίόκος 6 ^Αχαιός και Π. 
Φιλήΰιος ό '^^^αιό^ και ΐΞίαν^Ίκλής 6 ^Αχαιός καΐ Τι- 
μαΰίων 6 ζίαρδανευς έτίέμενον έτά τι] βτρατια, καΐ εις 
κώμας των Θρακών προελΟ'όντες τάς κατά Βυζάντιον 
έΰτρατοτΐεδεύοντο. καΐ οι ΰτρατηγοί εΰταΰίαζον, Κλεά- 2 
νωρ μεν και Φρυνίΰκος προς Σεύΰ-ην βουλόμενοι 
αγειν' επειϋ'ε γαρ αυτούς, και έδωκε τω μεν ιππον, 
τω δε γυναίκα" Νέων δε είς Χερρόνηβον^ οίόμενος, 
ει υπδ Αακεδαιμονίοις γένοιντο, παντός αν προεΰτάναν 



40 ν,οιρατάδϊΐς 1)15 βΐ: κοιρατά^η. 41 ενεδει άβί, έδει ^. 
Π. 1 φύΐΰίος \\ έτΐόμενον Ο ρΓΟ έπέμενον. 2 οίώμενος. 
ΧθηορΙιοηΙίδ Αη£ΐΙ>ίΐδί3, τβο. (τβιηοΐΐ. Ε<1. ιη&ϊοΓ. 16 



242 ΠΒ. νπ. ΟΑΡ. Π. 

τον ΰτρατενματοζ' Τιμαβίων δε προν&νμεΐτο πέραν 
εις την ^Αβίαν πάλιν διαβήναι^ οίόμενοζ ζοντωζ} αν 
οί'καδε κατελ^εΐν. καΐ οί βτρατιώταυ ταντά έβονλοντο. 

3 διατριβομένον δε τον χρόνον πολλοί των ότρατιωτών^ 
οϊ μεν τα όπλα αποδιδόμενοι κατά τονς χώρονζ άπέ- 
πλεον ώς έδνναντο, οϊ δε καΐ [δίδοντες τα όπλα κατά 

4 τονζ Ί^ρονς^ είζ τας πάλεις κατεμείγννντο. ^Αναξ,ίβιος 
δ^ έχαιρε ταϋτα άκονων, διαφΰ'ειρόμενον το ΰτράτενμα^ 
τούτων γαρ γιγνομενων ωετο μάλιΰτα χαρίζεΰ^αο 
Φαρναβάζω. 

5 ^Αποπλέοντι δε ^Ανα^ιβίφ εκ Βνζαντίον ϋνναντκ 
Άρίβταρχος εν Κνζίκω διάδοχος Κλεάνδρφ Βνζαντίον 
άρμοΰτής' έλεγετο δε δτ^ καΐ ναύαρχος διάδοχος Πώλος 

6 οβον ον{πω^ παρείη ηδη εις ^Ελλήόποντον. και Άνα- 
^ίβιος τω μεν ^Αριβτάρχω επιβτελλει οπόβονς αν ενρτ] 
εν Βνζαντίω των Κύρον στρατιωτών νπολελειμμένονς 
άποδόΰχ^αι ' ο δε Κλεανδρος ουί^ενα έπεπράκει , άλλα 
καΐ τονς κάμνοντας έϋ'εράπενεν οίκτίρων καΐ άναγκάξων 
οικία δεχεβΰ'αΐ' Άρίΰταρχος δ' επεί ηλΰ'ε τάχιοτα ^ ονκ 

7 έλάττονς τετρακοσίων άπεδοτο. ^Ανα^ίβιος δε Λαρα- 
πλεύΰας είς Πάριον πέμπει παρά Φαρνάβαζον κατά 
τα ύνγκείμενα. ο δ^ επει τ^ΰ^ετο Άρίοταρχόν τε ηκοντα 
εις Βνζάντιον άρμοΰτην και ^Ανα^ίβιον ούκετί ναν- 
αρχονντα^ ^Ανα^ιβίον μεν ήμεληΰε, προς Άρίβταρχον 
δε διεπράττετο τα αυτά περί τον Κύρον στρατεύμα- 
τος απερ προς Άνα^ίβιον. 



ζοντως'} ανΝάί)6Υ \\ ταντά έβονλοντο Ζβηηβ,ταντα έβονλοντο 0. 
3 [δίδοντες τα οηλα ν,ατά τονς γώ^ονς'] ΜητβίηΒ \\ ν.ατεμ,ίγννντο 
άθϊ, τιατεμ,ιγννοντο 0. δ ανναντάν || Άηίβ διάδοχος Γ3,ί3ΐΐΓ3, 

ρΒ,Γνα θδί; II λωλός \\ οαον ον άβί, οοον ούτζω Ο \\ τιαρίη. 6 νηολε- 
λείμμένους ί (= Υα^ίο. 990) , άπο7.ελειμμένονς ϋ || οίητείρων || 
άπέδοντο. 



ΠΒ. VII. ΟΑΡ. Π. 243 

^Εκ τούτον 6 Άνα^ίβιος καλεβας Ξενοφώντα κε- 8 
λενεί τΐάΰτ] τεχντ] καΐ ^^ιχαντ] τίλενβαι έτιΐ το ΰτρά- 
τενμα ώς τάχίΰτα, και όννεχειν τε αυτό καΐ ανναϋ-ροί- 
ξειν των δίεβτταρμενων ώς αν πλείΰτονς δννηταί, καΐ 
τΐαραγαγόντα εις τ^ιν Περιν^ον διαβίβάζευν εις την 
^Αόίαν οτί τάχιότα' καΐ δίδωβιν αντω τριακόντορον 
καΐ ετΐΐΰτολ^ιν καΐ άνδρα ύνμπέμτιει κελενΰοντα τους 
Περίν^ίους ώς τάχιότα Ξενοφώντα τΐροτΐεμφαο τοις 
ΪΛΛοις έτΐΐ το ΰτράτενμα. καΐ 6 μεν Ξενοφών δια- 9 
τϋλενΰας άφικνεΐται έτά το βτράτενμα' ου δε ΰτρατιώ- 
ταυ εδεξαντο ηδεως καΐ ενϋ'ύς εΐτΐοντο αύμενοι ώς 
δίαβηαόμενοί εκ της Θράκης εις την ^Αύίαν. 

Ό δε Σενΰ'ης άκονΰας ηκοντα τίάλιν Λεμψας τΐρος 10 
αύτον κατά ^άλατταν Μηδοΰάδην έδεΐτο την ΰτρατιάν 
άγευν προς εαυτόν^ νττίΰχνονμενος αντω ο^τι ωετο 
λέγων πείόειν. ο δ' άπεκρίνατο οτι ονδεν οίον τε εΐη 
τούτων γενέβ%'αι. καΐ ο μεν ταϋτα άκούΰας ωχετο. ου 11 
δε "Ελληνες έπεί άφίκοντο εις Πέριν^ον ^ Νέων μεν 
άτίοΰτΐάΰας έΰτρατοτΐεδεύΰατο χωρίς ^χων ώς όκτακο- 
βίονς άνϋ'ρώτίονς' το δ' άλλο ΰτράτενμα πάν εν τω 
αντω παρά το τδΓ^^ο^ το Περιν^ίων ^ν. 

Μετά ταϋτα Ξενοφών μεν έπραττε περί πλοίων , 12 
όπως οτι τάχιΰτα διαβαΐεν. εν δε τούτω άφικόμενος 
^Αρίβταρχος <^ο} έκ Βνζαντίον άρμοότής^ έ'χων δύο 
τριήρεις, πεπειΰμένος νπο Φαρναβάξον τοις τε ναν- 
κλήροις άπεΐπε μή διάγειν ελϋ'ών τε επι το ΰτράτενμα 
τοις ΰτρατιώταις είπε μη περαιονΰ^αι εις την ^Αβίαν. 
ο δε Ξενοφών ελεγεν οτι Ανα^ίβιος εκέλενβε καΐ εμε 13 



8 ΰννέχειν τε αντο 0^ , αννέχειν τε αντω ρι || τΐροη^μιραι 
0Π1. 0. 10 δημοαάδην \\ ποιηΰειν Ο ρΓΟ τεείοειν. 12 <(ό^ έτί 
δοΜ^βτ II μη διάγειν άβί, μηδέν αγειν 0. 

16•= 



244 ί-ΙΒ. νΠ. ΟΑΡ. II. 

ττρό^ τοΰτο εττεμψεν εν&άδε. πάλιν δ^ ^Αρίβταρχος 
ελε^εν' Άνα^ίβιοζ μεν τοίννν ονκέτι ζ^εΰτΐ^ ναύαρχος, 
εγώ δε ττ^δε άρμοβτής' ει δε τίνα υμών λήψομαί έν 
ΤΎΐ %'αλάτττι, καταδνβω. ταντ ειπών ωχετο είς το 
τεΐχοζ. ττι δ^ νβτεραία μετατίέμτίεται τονς βτρατηγονζ 

14 και λοχα^Όύ^ τοϋ ύτρατενματοζ. ηδη δε όντων προς 
τω τείχει εξαγγέλλει τις τω ^ενοφώντι οτι ει εί'βειΰι^ 
όυλληφ^ήβεται και η αντοϋ τι πείθεται η καΐ Φαρνα- 
βάζω παραδο&ήΰεται. ο δε άκονύας ταϋτα τους μεν 
προπέμπεται, αντος δε είπεν οτι ^νβαί τι βονλοιτο. 

ΐδ καΐ άπελΟ^ών έΟ^νετο ει παρεΐεν αντω οι ^εοΐ πειρα- 
ΰ^αι προς Σενΰ-ην αγειν το βτράτευμα. εώρα γαρ 
ούτε διαβαίνειν άΰφαλες ον τριήρεις έχοντος τοϋ κωλν- 
βοντος^ οντ έπι Χερρόνηύον έλ^ων κατακλειΰϋ'ηναι 
εβονλετο και το ΰτράτενμα εν πολλτι 6πάνει πάντων 
γενέΰΰ'αι εν^α πεί^εοϋ'αι \^μεν^ ανάγκη ζβΐν^ τω εκεί 
άρμοΰτΐ], των δ' επιτηδείων ονδεν εμελλεν εξειν το 
βτράτενμα. 

16 Και ο μεν άμφΐ ταυτ' εϊχεν' οι δε ύτρατηγοί καΐ 
06 λοχαγοί ήκοντες παρά τον Άριύτάρχον άπήγγελλον 
δτί- νυν μεν άπιέναι 6φας κελεύει, της δείλης δε ήκειν ' 

17 εν%'α κα\ δήλη μάλλον εδόκει ή επιβουλή. 6 ουν Ξε- 
νοφών , επεϊ εδόκει τα ιερά καλά είναι αύτω και τω 
ΰτρατεύματι άΰφαλώς προς ΣεύΟ-ην ίέναι, παραλαβών 
Πολνκράτην τον Άΰ^ηναΐον λοχαγον και παρά των 



13 ον'/,ετί ζ^έΰύ^ ΒϊβδΗορ |1 ν,αταδηΰω. 14 ανλλήιρεται || 
παραδο&ηαεταί άβί, άν^xδο&ήοετ^^ι, Ο, 15 παρεΐεν ΒοΓηεηιαίΐη, 
τΐροείεν Ο || αυτών οί Ο^εοΙ || ίηίθΓ ον βί έχοντος ρΓ Ι&ουηαπι 
Γβ1ί(][πβΓ3-ί; , ς[υ3,ιη 0^ νοοβ τρί-ήρεις βχρίθνϋ || ηατα-λλε ιοϋ'ήναι 
εβονλετο, 8βά ναι εβονλετο ϊη Ιαουηίΐ 3, 0^ βχρΐ6ί;3. |( τιείΟ^εαΟ^αι 
άβί;, πεί&εα&αι μ,εν Ο || ανάγκη <^ήν^ ΒίβέΗορ. 16 άμφϊ οιη. Ο ί| 
ττιδείλτίξ || ί'^-λοι. 



ΠΒ. VII. ΟΑΡ. Π. 245 

ότρατηγών εκάβτον άνδρα — Λλ^ν Λαρά Νέωνος — 
ώ εκαβτοζ έτζίΰτενεν ωχε^ο της ννκτος έτά το ΣενθΌν 
6τράτενμα εξήκοντα βτάδια. εΛεΙ δ' έγγνς ην αντοϋ, 18 
έτατνγχάνευ πνροΐς ερήμοίς. καΐ το μεν Λρώτον ωετο 
μετακεχωρηκεναΰ ποί τον Σεν^ην' επεί δε θορύβου 
τε γΐβϋ'ετο καΐ Σημαινόντων άλλήλοίζ των ΛερΙ Σεν- 
ϋ•ην, κατέμα^εν οτι τούτου ένεκα τα πυρά κεκανμενα 
εΐη τω Σεν^τι ^9^ '^^^ ννκτοφνλάκων οτιως ου μεν 
φύλακες μη ορωντο εν τω ΰκότει οντες μήτε δηόΰοι 
μήτε δπου είεν^ οΓ (Ϊ£ προΰωντες μη λαν^άνοίεν^ άλλα 
δίά το φως καταφανείς είεν. 

^ΕπεΙ δε γι^^-ετο , τΐροπεμΛεί τον ερμηνέα ον 19 
έτύγχανεν έχων ^ καΐ ειπείν κελεύει Σεύΰ•τ] οτι Ξενο- 
φών τίάρεΰτι βονλόμενος ΰνγγενέΰ^αι αντω. οΐ' ό^δ 
ιίΐροντο ει ^Α^ηναΐος άπο τον Στρατεύματος, έΐίειδή 20 
^£ εφη οντος είνοίί.,. άναπηδήόαντες έδίωκον' καΐ όλί- 
γον νΰτερον ηαρήΰαν πελταΰταΐ οΣον διακόΰιοι, καΐ 
Λαραλαβόντες Ξενοφώντα καΐ τους 6νν αντω ήγον 
Λρος Σεύΰ'ην. ο δ^ ην εν τύρβει μάλα φνλαττόμενος, 21 
καΐ ϊτττίοι τΐερί αντήν κύκλω εγκεχαλινωμενοΐ' δια 
γαρ τον φόβον τάς μεν ημέρας εχίλον τονς ϊτΐΐίονς 
τάς δε νύκτας εγκεχαλινωμενοις έφνλάττετο. ελεγετο 22 
γαρ και ττρόύΰ'εν Τήρης 6 τούτον τΐρόγονος εν τανττι 
τγι χώρα τΐολν έχων ΰτράτενμα ντΐο τούτων τών ανδρών 
Λολλονς άπολεΰαι καΐ τα ΰκενοφόρα άφαιρε^ήναι' 



18 έγγνς ην 6^0, έγγνς ηΰαν Ο || ώετο β^ τίβϋ^ετο άβϊ, φόντο 
βί γιαϋΌντο Ο || τον ηερϊ οεν&ην \\ ττρό τών ννν.τοφνλάτιων, δβά 
5τρό τών ννν,το ΐη Ιο^οπη^, ο^υαιη 0^ θχρίθνίί || μ^ητε οτιόοοι μήτε 
οτίον είεν Όίηάοϊ'/', μήτε οηοι εΐοϊ μήτε οποί εΙεν Ο |1 καταφανείς 
είναι,. 19 ά%•Ύΐναΐος ά-πό Ηιΐί/, άϋ'ηναίος ατιο 0. 21 ίν οεν^ή 
Ο ρΓΟ έν τνραεί || τιερί αύτην άβί, περϊ αντόν Ο || έγκεχαλινω- 
μένοις νοίρίΐάηάεί', έγ-λεχαΧυνωμένως 0. 



246 Ι^ΙΒ. νΠ. ΟΑΡ. II. 

^ΰαν ί' οντοί Θννοί, πάντων λεγόμενοι, είναι μάλίϋτα 
ννκτοζ τίολεμυκώταχοϋ, 

23 ΈτίεΙ δ' εγγνς ήύαν, εκελενΰεν είύελ^εΐν Ξενο- 
φώντα έχοντα όνο ονξ βονλοι,το. ετίείδή δε ένδον 
ήβαν^ ήβτΐάξοντο μεν πρώτον αλλήλους καϊ κατά τον 
Θρακών νόμον κέρατα οίνου προϋτανον' παρην δε καΐ 
Μηδοΰάδης τω Σεύ&γ}, οΰπερ επρεββευεν αυτω πάντοόε. 

24 έπειτα δε Ξενοφών ηρχετο λέγειν 'Έπεμψας προς εμέ^ 
ώ Σεύ&η, εις Καλχηδόνα πρώτον Μηδοΰάδην τουτονί, 
δεόμενός μου ΰυμπροΟ'υμη^ήναι διαβηναί το Στράτευμα 
έκ της Άόίας^ καΐ υπιβχνουμενός μοι^ ει ταϋτα πρά- 

25 ζαιμι^ ευ ποιήΰειν^ ως εφη Μηδοβάδης ούτος, ταϋτα 
ειπών επήρετο τον Μηδοΰάδην ει άληΰ•ή ταΰτα είη, 
ο δ^ εφη. Αϋ^ις ήλ^ε Μηδοΰάδης ούτος έπεί εγώ 
διεβην πάλιν επΙ το ΰτράτευμα εκ Πάριου, ύπιΰχνού- 
μενος, ει αγοιμι το βτράτευμα προς 6 ε, τάλλα τε 6ε 
φίλω μοί χρήΰεβϋ'αι καϊ άδελφω καΐ τα παρά ^αλάτττι 

26 μοι χωρία ων ύϋ κρατείς εΰεβ^αι παρά ΰοϋ. έπΙ τούτοις 
πάλιν ήρετο τον Μηδοΰάδην ει έλεγε ταϋτα. ο δε ΰυν- 
εφη καΐ ταϋτα. "ΙΟί νυν, εφη, άφήγηβαι τούτω τι ΰοι 

27 άπεκρίνάμην εν Καλχηδόνι πρώτον. ^Απεκρινω οτι το 
βτράτευμα διαβήΰοιτο εις Βυζάντιον καϊ ούδεν τούτου 
ένεκα δέοι τελεΐν ούτε ΰοΐ ούτε άλλω' αύτό^ (ϊε επεΙ 
διαβαίης, άπιέναι εφηΰΟ^α' και εγενετο ούτως ωβπερ ΰύ 

28 έλεγες. Τί γαρ ελεγον, εφη, οτε κατά Σηλυμβρίαν 
άφίκου; Ουκ έ'φηβ^α οΙόν τε είναι, αλλ* εις Περιν&ον 



22 ϋ-ννοϊ άβϊ, βι&ννοϊ 0. 23 έν.έΧενβεν Ο, , έΊίελενοαν ρι || 
είαελ&εΐν άθί, έξελϋ^είν Ο || ^ε ^ν§ον Η, ί' έγγνς Ο || οοπερ άβί, 
ος 0. 2δ δημοοάδην βϊ δημ,οΰάδης \\ τάλλα || χρήσαο^αι || καΐ τα 
ηαρα άβΐ:, καΐ οσα τΐαρά 0. 26 ί'^ι ννν Κηί()6τ, ίΟ-ι ννν 0. 

28 οηλνβρίαν. 



ΠΒ. VII. ΟΑΡ. Π. 247 

έλ&όντας δυαβαίνευν εις τ'^ν ^Αϋίαν. Ννν τοίννν^ έ'φη 29 
ό Ξενοφών^ πάρειμι καΐ έγίο καΐ οντος Φρννίόκος είξ 
των Στρατηγών καΐ Πολυκράτης οϋτοζ εΐζ των λοχαγών^ 
καΐ ε^ω είβΐν άτίο των βτρατηγών ό τίίΰτότατοζ έκά- 
6τω τΐλήν ^άπο^ Νεωνοζ τον Λακωνικού, εί ονν /3οΰλθΐ 30 
τίίΰτοτέραν είναι την πράξιν^ και εκείνους κάλεΰαι. τά 
δε δπλα 6ν ελ%•ων είπε ^ ώ Πολύκρατες , δτι έγω 
κελεύω καταλιτνεΐν, καΐ «ΰτό^ εκεί καταλιπών την 
μάχαιραν εΪ6ι%Ί. 

Άκονύας ταϋτα 6 Σεύϋ'ης είτίεν οτι οΰίϊ^νΐ αν 31 
άτΐΐΰτήΰειεν ^Α%'ηναίων ' καΐ γαρ οτι ΰυγγενεΐς είεν 
είδεναι καΐ φίλους εϋνους εφη νομίζειν. μετά ταϋτα 
δ' επεί είβηλϋΌν ους εδει^ πρώτον Ξενοφών έπήρετο 
Σεν%'ην ο^τι δέοιτο χρήΰΰ^αι τι] βτρατιά. ο δε είπεν 32 
ώάε* Μαιβάδης ην πατήρ μοι, εκείνον δε 'ήν αρχή 
Μελανδΐται καΐ ΘυνοΙ και Τρανίτ^αι. εκ ταύτης οϋν 
^ή9 %^9^ζ') ί'^^^ ^^ Οδρυβών πράγματα ενόΰηόεν, έκ- 
τίεΰών 6 πατήρ αΰτό^ μεν άπο^νγιΰκει νόΰω, εγώ δ^ 
εζετράφην ορφανός παρά Μηδόκω τω ννν βαΰιλεΐ. 
επεΙ δε νεανίβκος εγενόμην, ουκ εδυνάμην ζήν εις 33 
άλλοτρίαν τράπεζαν αποβλέπων και εκαΟ•εξόμην εν- 
δίφριος αύτω ικέτης δοϋναί μοι δπόύους δυνατός εΐη 
άνδρας^ όπως καΐ τους έκβαλόντας ημάς ει τι δυναί- 
μην κακόν ποιοίην καΐ ζωην μή εις τήν εκείνου τρά- 
νΐεζαν αποβλέπων, εκ τούτου μοι δίδωΰι τους άνδρας Β4. 
^αί τους ίππους ονς νμεΐς οψεβ^ε επειδάν ήμερα 
γενηται. και νυν εγώ ζω τούτους εχων^ ληζόμενος 



29 πλην ζ^α,τΐο^ ΗαΗιηαη. 30 γ,αταλιπείν γ,αϊ αντόξ έν.εΐ 
Οίη. Ο. 31 γαρ αηίβ οτι βί γ,αϊ Άτύβ φίλους οιη. 0. 32 μεοά- 
δτις II με?.ανδίται \\ -Γρα^^^|α^. 33 έν δίφροίς || δυνατόν εΐη. 

34 μ,οι δίδωΰι ίη Ιβ,ουηα, ς[υαιη 0^ βχρίβνίί; || ληιζόμενος. 



248 Ι^ΙΒ. νπ. ΟΑΡ. Π. ΙΠ. 

τήν εμαντον πατρωαν χώραν. ευ δε μου νμεΐζ παρα- 
γενοίδ^ε, οίμαι αν ύνν τοις ^εοΐζ ραδίως άτίολαβεΐν 
την αρχήν, ταντ εΰτίν α εγώ δέομαι. 
3δ Τί αν ονν^ εφη 6 Ξενοφών, ΰν δύναυο, ευ ελϋΌίμεν, 

ττ] τε βτρατυα δίδόναυ καΐ τοις λοχαγοΐς καΐ τοΓ^ 

36 ΰτρατηγοΐς', λε^ον , ίνα οντοι άπαγγέλλωβίν. ο δ^ 
νπεβχετο τω μεν βτρατίώττ] κνξικηνόν, τω δε λοχαγω 
διμοιρίαν , τω δε βτρατηγω τετραμοιρίαν , καΐ γήν 
οηόβην αν βονλωνται καΐ ζεύγη καΐ χωρίον επί ϋ'αλάττη 

37 τετειχιβμένον. ^Εάν δέ^ εφη 6 Ξενοφών, ταντα πειρώ- 
μενοι μη διατΐρά^ωμεν , άλλα τυξ φόβοζ ντίο Λακεδαι- 
μονίων 'ΐι , δέ^η εις την όεαντοϋ , εάν τις άτίΐέναι 

38 βονληται Λαρά 6ε; ο δ^ είπε' ΚαΙ αδελφούς γε τΐοιή- 
6ομαι και ένδιφρίονς και κοινωνούς απάντων ων άν 
δννώμεΟ'α κτάβ^-αι. 6οΙ δέ^ ω Ξενοφών, και Ο'νγατέρα 
δώΰω και ει τις (?θί εότι ^νγάτηρ , ώνήΰομαι Θρακίω 
νόμω, καΐ Βιόάνΰ^ην οί'κηΰιν δώΰω, οτΐερ εμοί κάλλι- 
ΰτον χωρίον έβτΐ των έτά ^αλάττη. 

III. ^Ακονύαντες ταντα και δεξ,ιάς δόντες και λαβόντες 
άτΐήλαννον' καΐ %ρο ημέρας έγένοντο έτά ΰτρατοτίέδω 

2 καΐ άτίήγγειλαν εκαΰτοι τοΓ^ πέμφαϋιν. έτίει δε ημέρα 
εγένετο^ 6 μεν Άρίβταρχος πάλιν έκάλει τους ΰτρατη- 
γούς' τοις δ^ έδο^ε την μεν προς ^Αρίΰταρχον δδον 
εαΰαι^ το δε ΰτράτενμα ΰνγκαλέΰαι. καΐ 6ννήλ%^ον 
πάντες πλην οι Νέωνος' ούτοι δ} άπεϊχον ως δέκα 

3 ΰτάδια. έπει δε 6ννηλΟ•ον , άναατάς Ξενοφών είπε 
τάδε. Άνδρες^ διαπλεΐν μεν έν%'α βονλόμε^α ^Αρί- 
βταρχος τριήρεις έχων κωλνει' ώβτε εις πλοία ονκ 



37 διατΐράξωμεν Ε, πρά^ωμεν Ο |Ι νηό μα^εδονίων. 38 §ι- 
ίνδτ]ν. ΐυ. 2 ονγ-ΛΟίλέοαι ν.αϊ αννήΙΟ^ον ττ (νοοΪ8 -πάντες) 



αάνδην 

Β,ίτΊονβ οοΙοΓβ τθάΐπίθ^Γαίο, δυηΐ: 



ι 



1.ΙΒ. VII. ΟΑΡ. III. 249 

άΰφαλίζ εμβαίνειν' οντοζ δ} αντ^ς κελεύει εις Χερρό- 
νηόον βία δίά τοϋ ιεροϋ ορονζ Λορενεβ^αί' τ^ν δε 
κρατήόαντες τούτον εκεΐΰε ελΰ'ωμεν, οντε πωλήόειν 
ετι νμάς φηΰιν ώβττερ εν Βνξαντίω , οντε έ^ατίατήβε- 
βΰ^αι ετί νμάς^ αλλά λήψεΰ&αι μιΰϋ^όν, οντε περίόιρεΰϋ'αι 
ετί ώΰτίερ νννΐ δεομενονς των επιτηδείων, οντοζ μεν 4 
ταντα λεγεί' Σεύ^ης δε φηΰιν^ αν τιροζ εκείνον ί'ητε^ 
εν τΐοίήΰειν νμας. νϋν ονν βκεψαόϋ'ε τΐότερον ένϋ'άδε 
μένοντες τοϋτο βονλεύόεΰ^ε η είζ τα ετΐΐτήδεια έτί- 
ανελ^όντες. εμοί μεν ονν δοκεΐ, έτίεΐ έν^άδε οντε 5 
άργύριον εχομεν ώβτε άγοράζειν οντε ανεν άργνρίον 
εώΰι λαμβάνειν, επαν έλκοντας εις τάς κώμας οϋ-εν ου 
ηττονς εώΰι λαμβάνειν, εκεί έχοντας τα επιτήδεια 
άκούοντας δ,τ^ τις ημών δεΐται, αιρεΐβϋ'αι δ,τ^ αν ημΐν 
δοκγι κράτιβτον είναι, και οτω, εφη, ταύτα δοκεΐ, άράτω 6 
την χείρα, άνέτειναν άπαντες. Άπιόντες τοίννν, εφη, 
ΰνΰκενάξεΰϋ'ε, καΐ επειδάν παραγγέλλγι τις, επεβ^-ε τω 
ηγονμενω. 

Μετά ταύτα Ξενοφών μεν ήγεΐτο, οι δ^ εϊποντο. 7 
Νέων δε και παρ Άριβτάρχον άγγελοι επειϋΌν άπο- 
τρέπεύ^αΐ' οϊ ^' ονχ νπήκονον. έπεί δ' οΰον τριά- 
κοντα ότάδια προεληλύ&εΰαν, άπαντα Σεύ^ης. και 6 
3ενοφών ίδων αΰτόι/ προΰελάΰαι έκέλενβεν, όπως δτ6 
πλείύτων άκονόντων θ/'ποί' αΰτω ά εδόκει ΰνμφέρειν. 



3 αντός Ο ρΐ'Ο αυτός || ^τι ημάς ρΓ, β3,ά. ιη. οογγ. ίη 'έη 
νμας. 4 τΐονηοειν 0^ , τζοιείν ρι || τούτον βονλενβεοΟ-ε. 5 έττανελ- 
^όντκς 0^, έηανελϋ'όντες ρΓ || ημών βΐ ημίν ΒοΊιβηΤϋΙ^ νμών βί 
νμΐν 0. 6 οτω 'έφη Ι). Ε, οτω γε ϊφη Ο, δβά. γε οοιτ- 0^ ; ηιιΐά 
ρι• ίπθήί:, ηοη αρρατθί |1 τοίννν (^^, οΐβ ρΓ η. 1, || τω ηγονμενω 
Ο, δβά Ιβοίπ ρβΓάΐίΙιοίΙία. 7 οι δ' εΐποντο. νέων οε ν.αϊ τιας/' 
άρίΰτάρχον άλλοι 0^ , ειπο. το. έων δε καΐ τΐαρ' άρι- 

οτάρχον άλλοι ρι*, ίη Ιο,οιιηίΐ νίάβίπΓ ίυΪ88β άγγελοι; οΐθ τνροτο 
ΐηίθΓ το θί έων ηίΐ α^ηοδοβί'β ροίπί || οτάδια ρΓ, οταδίονς 0^. 



2δ0 ΙΙΒ. νπ. ΟΑΡ. III. 

8 έτίεΐ δε προΰήλϋ^εν, είπε Ξενοφών ^ Ημείς τζορενόμεχί'α 
οτίον μέλλει ε^ειν το στράτευμα τροφήν' εκεί δ* 
άκονοντεζ καΐ 6οϋ και των τον Αακωνυκον αίρη60μεΰ•α 
α αν κράτιύτοί δοκτ} είναι, ην ονν ημΐν 'ί]γ'ή^τΐ όηον 
τίλεΐΰτά εβτιν εττιτήδεια , νπο όον νομιοϋμεν ^ενί- 

9 ξεόϋ-αι. και 6 Σενΰ-ης έ'φη' Άλλα οίδα κώμας τίολλάζ 
ά%'ρόα\ς καϊ\ πάντα έχονΰαζ τα επιτήδεια άπεχονΰας 
ημών ο6ον διελΰ'όντεζ αν ήδέωζ άριβτωτε. ^Ηγον τοί- 

10 ννν^ έφη 6 Ξενοφών, επει δ' άφίκοντο εΐ£ αντάς τηζ 
δείλης^ ΰννήλϋΌν οί ΰτρατιώται, και είπεν ο Σεν^ηζ 
τοία^θ. Έγώ, ώ άνδρες, δέομαι υμών ΰτρατενεό^αι 
6νν έμοί, καΐ ντΐΐόχνοϋμαι νμΐν δώβειν τοΓ^ βτρατιώ- 
ταΐξ κνζικηνόν^ λοχαγοΐζ δε καΐ ότρατηγοΐς τά νομι- 
ζόμενα' εξ,ω δε τούτων τον άξιον τιμήόω. 6ΐτα δε και 
ποτά ώόπερ και ννν εκ της χώρας λαμβάνοντες ε%ετε' 
δπόΰα ό' αν άλίΰκηται άζιώβω αντος Βχειν, ϊνα ταντα 

11 διατιΰ^εμενος νμΐν τον μιΰϋ•6ν πορίζω. καΐ τά μεν 
φενγοντα καΐ άποδιδράβκοντα ημείς ικανοί εΰόμε^α 
διώκειν και μαΰτενειν' αν δε τις άνϋΊΰτήται, ανν 

12 νμΐν πειραβόμε^α χβ^ρουίϊΌ'αί. έπήρετο 6 Ξενοφών 
Πόΰον δε άπο ^αλάττης άξιώβεις Οννεπεβ^αί (Τοί- το 
βτράτενμα; ο δ' άπεκρίνατο' Ονδαμη πλέον επτά 
ήμερων, μείον δε πολλαχη. 

13 Μετά ταντα έδίδοτο λέγειν τω βονλομένω' και 
ελεγον πολλοί κατά ταντά δτ^ Λαντό^ άξια λέγει Σεν- 
'9'^?* χειμών \^μεν^ γάρ εί'η καΐ οντε ο/κα^£ άποπλεΐν 
τω τοντο βονλομένω δννατόν εί'η, διαγενέβ^αι τε εν 



9 α.%'^6α.\ς καΐ] β^ο. 10 οπόΰα Β' άναλίΰ'κητε \\ αντον ^χειν. 
3 1 άνΟ•ΐ6τητο(.ι Βοτηβηιαηη, άν^ίοταται 0. 12 0•αΧάθ6Ύΐς || πΧεΙον. 
13 τα-υτά ΜητβίΗδ, ταντα Ο || %Βΐμων γα^ άβί, χεψών μεν 
γαρ 0. 



ίΛΒ. VII. ΟΑΓ. III. 251 

φιλία ονχ οίον τε^ [ή] ει δεοι ώνονμενονς ζην^ ίν δε 
τι} τΐολεμία διατρίβειν καΐ τρεφεΰΰ'αν άΰφαλεβτερον 
μετά ΣενϋΌν η μόνους, 'όντων Κβ'^ αγαθών τοΰοντων^ 
ει [δε] μιόϋ-ον προΰλήφοίντο, εύρημα έδόκει είναι. 
επΙ τούτοις είτΐεν 6 Ξενοφών Ει τις αντιλέγει^ λεγετω' 14 
£1 δε μή^ έτΐίφηφίξω εγώ ταί>τα. έτίεΐ δε ουδείς άντε- 
λεγεν^ ετίεφήφιΰε^ και εδο^ε ταύτα, εύ^ϋς δε Σεύΰ'Τ} 
είπε ταΌτα, δττί. ΰυΰτρατεύβοιντο αύτω. 

Μετά τοϋτο οι μεν άλλοι κατά τάξ,εις εΰκήνηΰαν, 15 
Οτρατηγοϋς δε και λο^α^^ού^ εηΐ δεΐτινον Σεύϋ'ης έκά- 
λεΰε, πληΰίον κώμην έχων. έπεί δ^ ετά %'ύραις ήΰαν 10 
ώς επί δεΐπνον τταριόντες^ ην τις ^Ηρακλείδης Μαρω- 
νίτης" ούτο^ τίροΰιών ενί έκάβτω οϋΰτινας ωετο εχειν 
τι δούναι Σεύ^η^ ττρώτον μεν τιρ'ος Παριανούς τινας, 
οι :ΐαρή6αν φιλίαν διατΐραξόμενοι τΐρος Μήδοκον τον 
'Οδρυβών βαβιλεα καΐ δώρα άγοντες αύτω τε καΐ τΐ] 
^υΐ'αίκί, έλεγεν οτι Μήδοκος μεν ανω εί'η δώδεκα ημε- 
ρών άτΐο %•αλάττης δδόν, Σεύΰ'ης δ' επει το βτράτευμα 
τοϋτο εί'ληφεν^ άρχων εβοιτο ετά ϋ'αλάτττ^. γείτων ούν 17 
ών ίκανώτατος εΰται υμάς καΐ ευ καΐ κακώς τίοιειν. 
ην ούν ΰωφρονήτε^ τούτω δώΰετε δ,τ<. αν άγητε' καΐ 
Ιχμεινον ύμΐν διακείόεται η εάν Μηδόκω τω τιρόβω 
οικοϋντι διδώτε. τούτους μεν ούν ούτως ετΐειΟ'εν. 

Αύ%Ίς δε Τιμαΰίωνι τω ζίαρδανεϊ προΰελΰ'ών, 18 
ετίεΐ ηκουΰεν αύτω ^ίναί. καΐ εκπώματα καΐ τάπιδας 
βαρβαρικάς, 'έλεγεν ρτ^ νομίζοιτο δτΐότε ετά δεΐπνον 



οΙόν τε ΟοΙ)6ί, οΙόν τε η Ο, ^ όντων <(^')> άγαΟ'ών τοβοντων 
ίΐ [ό'ε] Οοϋβϋ. 14 επι,^ηφίξω έγώ ΒβΜαηίζ, ετίί'ψηφίξετω Ο 
ϋεύΰ"ης εΐηε. 15 μετά τούτον. 16 τιρακλίδης μαρωνίδης 
άδρνοίων \\ μηδον.ός. 17 γείτων ^^ ηια^ηίδ Ιϋίβηδ ΐη Ιαοπη», 
80Γ. II αγητε Βοτηβνιαηη, αίτηται Ο || ηροβοιν,ονντι. 18 αντις. 



252 Ι^ΙΒ. νυ. ΟΑΡ. III. 

>ίαλε6αί 6 Σεύ&ηζ δωρεΐβϋ'αί αντω τους κλη^ενταζ. 
οϋτοζ δ' ην μέγας έν^άδε γένηται, ίκανοζ εΰται 6ε 
χαΐ οί'καδε καταγαγεΐν καΐ έν^άδε πλονόων ποίηβαι, 

19 τοιαύτα τιρονμνατο εκάβτω προβιών. ΛρούελΟ'ών δε 
καΐ ΐΞίενοφώντι ελεγε' Σν και %ό?.εωζ μεγίβτης εϊ και 
Ίίαρά Σεν^ΐ] το ΰον όνομα μεγιΰτόν εβτι, καΐ εν τ7]δε 
τι] χώρα ί'ΰως ά^ιώ6εΐζ και τείχη λαμβάνειν, ώΰτΐερ 
και άλλοι των υμετέρων ελαβον, καΐ χώραν α^ιον 

20 οϋν 6οι καΐ μεγαλοπρεπέβτατα τιμηβαι Σενΰ^ην. εννονς 
δε 6οι ών παραινώ, εν οίάα γαρ οτι ο6ω αν μείζω 
τούτω δωρήΰΐ], τοβοντω μείζω ντίο τούτου άγα^α 
πείβΐ]. άκονων ταύτα Αενοφών ήπόρει' ον γαρ διε- 
βεβήκει έχων εκ Παρίον ει μη παΐδα και δίίοΐ' εφόδιον. 

21 '^ττίΐ (Ϊ£ εί6ϊ]λ^ον επΙ το δεΐπνον των τε Θρακών 
οι κράτι6τοι τών παρόντων καΐ οι 6τρατηγοι καΐ οΓ 
λοχαγοί τών ^Ελλήνων και εί' τις πρεββεία παρην από 
πόλεως, το δεΐπνον μεν ην κα^ημένοις κύκλω' έπειτα 
δε τρίποδες είύηνεχϋ-ηΰαν πάΰιν οντοι δ' <^06ον εΐκο6ιν^ 
η6αν κρεών μεΰτοί νενεμημενων, και άρτοι ξνμΐται 
μεγάλοι προΰπεπερονημενοι ή6αν προς τοΓ^ κρεα6ι. 

22 μάλι6τα δ^ αί τράπεξαι κατά τους ^ενονς αίεί ετίΟ-εντο' 
νόμος γαρ ην — καΐ πρώτος τούτο εποίει ΣενΟ-ης, 
καΐ άνελόμενος τους εαντώ παρακειμένους άρτους 
διέκλα κατά μικρόν και ερρίπτει οις αύτω έδόκει, καΐ 
τά κρέα ώβαύτως, ο6ον μόνον γεύ6α6%•αι εαντω κατα- 

ν.αΧίααι 6 Σΐοη, ν.αλέοαιτο 0. 19 μεγίατης η ρΓ, ίη μεγί- 
ατης ει βϋά. πι. οογγ. || ^λαβον 0^ ϊη ναοπο δρ&ϋο || οοι καΐ 
μεγαλοπρεττέοτατα, δβά ΰοί ν.αϊ μεγάλο 0^ , άβ ρΓ ηίί αρραίθί. 
20 τούτω δωρήοτ] Ώ, τούτον δωρήοτ] 0. 21 <^δοον εί'-Λοαιν^ 
Αϋιβηαβ'ιΐΒ Π ρ. 49^. 151* || ζνμίται άβί, ξνμήτες Ο 1| τΐροο- 
ηεπερωνημένοι. 22 τους εαντώ τταρα'/.ειμένονς άρτους Ο, ίη 
€|Π0 τους -παρακείμενους αντω Ιβ^ΐ ϋπΙίηβΓ ίαίδο ίΓίΐάϋ || ν.αϊ 
τά 'Λρέα θί γενοαοϋ-αί ίαυτώ 0^ ίη ΤΒ,ουο δραΐϊο. 



Ι.ΙΒ. VII. ΟΑΡ. ΙΠ. 253 

λι,τΐών. καΐ οΓ άλλου δε κατά ταντά ΒΛοίονν κκΌ-' 23 
ονζ αί τράτΐεξαί έκειντο. '^ρκάς δε τΐζ ^Αρύύταζ όνομα, 
φαγεΐν δεινός, το μεν διαρριτΐτεΐν εί'α χαίρειν, λαβών 
δε εις τήν χείρα οβον τριχοίνικον αρτον καΐ κρεα 
δεμένος επΙ τα γόνατα εδείτΐνει. κέρατα δε οίνου 24 
περιεφερον, καΐ τίάντες εδεχοντο' 6 ό' ^Αρνότας, έτίεΐ 
Ίίαρ αυτόν φέρων το κέρας δ οινοχόος ηκεν, είΛεν 
ίδών τον ΐΞίενοφώντα ούκετι δειπνοϋντα, Έκείνω, εφη, 
δός ' ^;^ολίίξε6 γαρ ^δη, εγώ δε ούδετίω. άκούβας 25 
Σεύΰ'ης τήν φωνην ήρώτα τον οίνοχόον τι λέγει, ό 
(Ϊ£ οινοχόος ειτΐεν' ελληνίζειν γαρ ήτίίΰτατο. ενταύθα 
μεν δη γελως έγενετο. 

^Επειδή δε τνρούχώρει 6 τίότος, ειΰηλ^εν άνηρ 26 
Θραξ ΐτΐτίον έχων λευκόν , καΐ λαβών κέρας μεβτόν 
είπε, Προτίίνω (ίοί-, ώ Σεύ^-η, και τον ΐτΐτΐον τούτον 
δωροϋμαι, εφ' ου και διώκων ον αν %'έλΎΐς αιρήΰεις κ«1 
αποχωρών ου μ^ δείΰτ^ς τον πολεμιον. άλλος :7ΤαΓ(ϊα 27 
είΰάγων ούτως εδωρήΰατο προπίνων, καΐ άλλος ι^ίί- 
ττ^α τΎΐ ^^ι/αικι. καΐ Τιμαΰίων προπίνων εδωρήΰατο 
φιάλην τε άργυραν καΐ τάπιδα ά^ίαν δέκα μνών. 
Γνήβίππος δε τις ^Αϋ'ηναΐος άναΰτάς είπεν ότι αρχαίος 28 
εί'η νόμος κάλλιΰτος τους μεν έχοντας διδόναι τω βα- 
βιλεΐ τιμής ένεκα, τοις δε μη £;^ου^^ διδόναι τον βασι- 
λέα, ίνα και εγώ, εφη , εχω ύοι δωρεΐβ^αι καΐ τιμάν. 
6 δε Ξενοφών ήπορεΐτο τι ποιηΰεΐ' καΐ γαρ ετύγχα- 29 
νεν ως τιμώμενος εν τω πληΰιαιτάτω δίφρω Σεύ^τ^ 
καθήμενος. 6 δε Ηρακλείδης εκελευεν αύτω το κέρας 



23 ταντά ΗΐίίϋΜηδΟη, ταντα 0. 2δ έπίοτατο. 26 ^ρά^ \\ 
601 ω οενϋ'τ] ■λο.ϊ τον ΐτίπον τούτον δωρονμαι έφ' ον γ,αΐ ϊ. γ3,8., 
Η,ΗθΓπιη 'Λαϊ ΙϊϋβήΒ ραπΠο 1οη§ϊοηΙ)ΐΐ8 θΧΕΓΒ,ίπια. 29 ηπορεΙτό 
τϊ II πληοιωτάτω \\ ηρα-κλίδης. 



254 ΗΒ. VII. ΟΑΡ. ΠΙ. 

όρε^αο τον οίνοχόον. ό άί Ξενοφών, ηδη γαρ ύτίο- 
τίετΐωκώς ετνγχανεν, άνεΰτη 0-αρραλεως δε^άμενοζ το 

30 κεραζ καΐ είπεν' Έγω δε 6οι^ ώ Σενΰ"η^ δίδωμί εμαν- 
τον καΐ τονζ εμονς τούτους εταίρους φίλους είναι, 
τΐίύτούς^ καΐ ούδενα άκοντα, άλλα τίάντας μάλλον έτι 

31 εμοϋ 6θί βουλο μένους φίλους είναι, καΐ νυν τίάρειΰυν 
ουδέν 6ε τίροΰαιτοϋντες , αλλά και προΐέμενοι καϊ 
τίονείν υπέρ 6οϋ καϊ Λροκυνδυνεύειν έ^έλοντες' με^* 
ών, αν οί ^εοΐ ^έλωβι, τιολλην χώραν την μεν άπο- 
λή-ψτ] πατρφαν οΰ^αι/, τήί/ ^£ κτ^ΰτ], πολλούς ^£ ίππους, 
πολλούς δε άνδρας καϊ γυναίκας καλάς κτήΰτ], ους ου 
λγιζεΰ&αί ΰε δεήβει, αλλ' αύτοΙ φέροντες παρέβονται 

32 προς ΰε δώρα. άναΰτάς 6 Σεύΰ^ης βυνεζέπιε καϊ 
όυγκατεόκεδάοατο μετ αύτοϋ το κέρας, μετά ταΰτα 
είΰηλΰΌν κέραΰί τε οΐοις βημαίνουβιν αύλοϋντες καϊ 
ΰάλπιγ^υν ώμοβοείαις ρυθμούς τε καϊ οίον μαγάδιδι 

33 6αλπίζοντες. καϊ αυτός Σενΰ^ης άναΰτάς άνέκραγέ τε 
πολεμικον καϊ έξ,ήλατο ώβπερ βέλος φυλαττόμενος 
μάλα ελαφρώς, είΰγιβαν δε καϊ γελωτοποιοί. 

34 ^Ω/ς δ' ην ήλιος έπΙ δυΰμαΐς, άνέΰτηΰαν οι "Ελλη- 
νες καϊ είπον δτί^ ώρα νυκτοφύλακας κα^ιβτάναι και 
ΰύν^ημα παράδιδαν αι. καΐ Σεύ^ην εκέλευον παρ- 
αγγείλαι όπως εις τά ^Ελληνικά ΰτρατόπεδα μηδείς τών 
Θρακών εί'βειΰι νυκτός' οΐ' τε γάρ πολέμιοι Θράκες 

35 [ύμΓι/] και ύμεΐς οί φίλοι, ώς δ' έ^γιΰαν, ΰυνανέβτη 6 
Σεύ&ης ουδέν [ε]τι μεΟ'ύοντι έοικώς. έ^ελ^ων δ^ είπεν 



31 ΐΎΐίζεο%•αι. || οε ^ηίβ δώ^α οηι. 0. 32 μετ' αντον το 
κ^ραί ΑΐΙιβηαβΗΒ, μετά τοντο ■κέρας Ο || ώμοβοείαις Οούβί, ώμο- 
βοίναις Ο Κ μαγάδίδι ΒΪ88ΐιορ (ϋβηι ΚαΐΙίβΙ ίΐρ. Αίΐιβη. XIV 
ρ. 634 £ — 636 β), μεγάδιν Ο |! είΰηεΰαν. 34 [νμίν] -καϊ νμεΖς οΐ 
φίλοι €όί)βί, νμίν -καϊ ημίν φίλοι ρΓ, 0^ αάά. οι αηίβ φίλοι. 
35 έξ,τιεβαν \ ουδέν τι άβί, ονδεν ϊτι 0. 



ΜΒ. VII. ΟΑΡ. III. 255 

αντονς τους βτρατηγονζ άποκαλίΰας' 'ίΐ άνδρες, οι 
τΐολεμίοι ημών ουκ ίΰαβί τίω τ^νημετεραν ΰνμμαχίαν 
7^ν ονν ελ^ωμεν ί% αντονς πρΙν φνλά^αΰϋ'αί ώΰτε 
μή ληφϋ"ϊΙναί ί] παραΰκενάΰαΰ^αο ώΰτε άμνναβΟ'αί^ 
μάλίΰτ αν λάβοίμεν κάί ανθρώπους και χρήματα, βνν- 3β 
επΐ]νονν ταντα οι βτρατηγοί καΐ ή;^£Γ(3θ•α6 έκέλενον. ο 
δ' είτίε' Παραβκεναύάμενοί άναμένετε' εγώ δε ότΐόταν 
καιρός ^ η^ω τίρός νμας, και τονς τίελταβτάς καΐ νμας 
άναλαβών ήγήΰομαι ΰνν τοΓ^ ΐτίτΐοις. και 6 Ξενοφών 37 
είτΐε' Σκε^αι τοίννν , είτΐερ νυκτός 7ΐορεν60μεϋ•α, ει ό 
^Ελληνικός νόμος κάλλιον εχει' με^^ ήμεραν μεν γαρ 
εν ταΐς πορείαις ηγείται τον Στρατεύματος ότίοΐον αν 
άεΐ τίρός την χώραν βνμφερτ], εάν τε ότίλιτικόν εάν 
τ ε τίελταβτικόν εάν τε ιτΐπικόν' ννκτωρ δε νόμος τοις 
"Ελληΰιν ηγεΐ6ϋ•αί εβτιν το βραδντατον' οντω γαρ 38 
ηκιΰτα διαβτΐάται τα Στρατεύματα και ηκιΰτα λαν^ά- 
νονΰιν άποδιδράβκοντες αλλήλους ' οι δε διαβπαβ^'έντες 
πολλάκις καΐ τίεριτΐίτίτουβιν άλλήλοις καΐ άγνοοϋντες 
κακώς ποιοϋΰι και τιάΰχονόιν. είτιεν οϋν Σεύ^ης' 39 
^Ορ^ώς λέγετε καΐ εγώ τω νόμω τω υμετέρω τΐείβομαι. 
και υμΐν μεν ηγεμόνας δώΰω τών πρεΰβυτάτων τους 
εμπειρότατους της χώρας ^ αυτός δ^ εφέχρομαι τελευ- 
ταίος τους ϊτίτίους έχων ταχν γαρ πρώτος^ αν δέη^ 
τίαρέΰομαι. βύν&ημα δ' ειπον ^Α^ηναίαν κατά τήν 
βνγγένειαν. ταύτα είτίόντες άνετίαύοντο', 

Ήνίκα δ^ ην άμφι μέΰας νύκτας τίαρην Σεύ^ης 40 



αντοζ ούτος Ο ρΐΌ αντονς τονς \\ ημετέραν Β, νμετέραν Ο || 
μάΧιοτα λάβοψεν Ο οπιΪ88θ αν. 36 ΐπηοις ΗίτΒοΗϊ^, Ο'εοΙς 0. 
37 %α^' ημέρκν || δει προς || ήγεΐαϋ'αί έατι Όίηάοτ/", ηγεΐοϋ'ίχι 
ίϋτιν Ο II 38 άποδίδράοκοντες άλληλοις \\ οί δε . . . άλλήλοις 
οιη. 0. 



256 Ι^ΙΒ. λΤΙ. ΟΑΡ. ΠΙ. 

έχων τους ιππέας τεΰ^ωρακίβαένονς καΐ τους πελτα- 
6τάς 0νν τοις οπλοις. και έπεί παρέδωκε τους ηγεμό- 
νας^ οι μεν οπλιται ί'^^^οΰντο, οι δ'ε πελταβταΐ εΐποντο, 

41 οί δ' ιππείς ώπίΰΟ-οφνλάκονν' επεΙ δ^ ήμερα ην, 6 
ΣενΟ•ης παρήλαννεν εις το πρόθϋ•εν καΐ επγινεύε τον 
Έλληνικον νόμον. πολλάκις γαρ εφη ννκτωρ αυτός 
καΐ <5νν 6?.ίγοις πορενόμενος άποΰπαβϋ'ήναι, 6νν τοΓ^ 
ϊπποις από των πεζών νυν δ' ώβπερ δει ά^ρόοί πάντες 
αμα τι] ήμερα φαινόμενα, άλλα νμεΐς μεν περιμένετε 
αντοϋ καΐ άναπανόαΰΟ'ε , εγώ δε ΰκεφάμενός τι η^ω. 

42 ταΰτ' ειπών ήλαννε όΥ' δρου^ οδόν τίνα λαβών, έπεί 
δ^ άφίκετο εις χιόνα πολλήν, έΰκέχΐ^ατο ει εί'η ί'χνη 
ανθρώπων η πρόΰω ήγονμενα ή βι/αντί-α. έπεΙ δε 
άτριβη έώρα την οδόν, ήκε ταχν πάλιν καΐ έλεγεν' 

43 "Ανδρες, καλώς έΰται, ην ϋ-εός ^έ?.τ}' τους γαρ άν- 
ϋ'ρώπονς ?.η6ομεν έπιπεβόντες. αλί! εγώ μεν ήγήβο- 
μ-αι τοΓ^ ΐπποις, όπως αν τίνα ί'δωμεν , μη διαφυγών 
βημηνγι τοις πολεμίοις' υμεΐς δ' επεα&ε' καν λειφϋ'ητε, 
τω βτίβω τών ίππων επεβ^ε. ϋπερβάντες δε τα ορη, 
ηξομεν εις κώμας πολλάς τε και ευδαίμονας, 

44 Ήνίκα δ' ην μέβον ημέρας, ηδη τε ήν έπΙ τοις 
ακροις και κατκϊών τάς κώμας '^κεν έλαύνων πρός\ 
τους όπλίτας κα\ έλεγεν' Άφήβω ηδη καταΰ'εΐν τους 
μεν ιππέας εις το πεδίον, τους δε πελταΰτάς επί τάί 
κώμας. αλλ' έπεΰ&ε ως αν δύνηβ&ε τάχιΰτα, δπως έάιΑ 

4δ τις υφιβτηται, άλέζηΰϋ'ε. «κουίίβ:^ ταϋτα 6 ΐΞίενοφώνι 
κατέβη άπό του ίππου, καΐ ος ηρετο' Τι καταβαίνείξΧ 
έπεΙ ύπεύδειν δει-, Οίδα, έφη, ότι ουκ έμοϋ μόνουΐ 



40 οπλίται || ήγονντο, 8βά ο ΐ. ταδ. 41 οΊαπερ δη ά&ρόοι..\ 
43 λειφΟ-ήτε άβί, ^φ&ητε Ο || κώμ,ας τίολλάς τε άβί, γ,ώμ,ας τινάζ 
τε 0. 4δ έτηοπενδειν Ο ρΓΟ έτιεί απενδειν. 



ΙΙΒ. VII. ΟΑΡ. ΠΙ. IV. 257 

δετι' ο[ όε ότίλίταί ^αττον δραμοϋνταί καΧ ηδι,ον, εάν 
καΐ εγώ Λεξός ηγώμαι,. μετά ταύτα ωχετο^ καΐ Τίμα- 46 
ΰίων μετ αντον έχων ίτιτιεΐξ ώζ τετταράκοντα των 
^Ελλήνων. ΐΞίενοφών δε τταρηγγνηβε τους είζ τριά- 
κοντα, έτη παρίέναί ά%ο των λόχων ενζώνονς. καϊ 
αύτος μεν έτρόχαζε τούτους ^%^'^^ Κλεάνωρ ά' ήγείτο 
των άλλων, έπεί δ' εν ταΐζ κώμανς ήβαν, Σενϋ'ης 47 
έχων δ^οι^ τριάκοντα ιτιτΐέας τΐροΰελάβας είτΰε' Τάδε 
δή^ ω Ξενοφών ^ α 6ν έλεγεζ' έχονταυ οι άνθρωποι" 
άλλα γαρ έρημοι οι ίτιτίεΐξ οΐχονταί μοι άλλοζ άλλτ} 
διώκων^ και δέδοικα μη ΰνΰτάντες ά^ρόοί πον κακόν 
τι έργάΰωνται οί πολέμιοι, δεΐ δε καϊ εν ταΐζ κώ^αί.^ 
καταμένειν τινάξ ημών μεβταΐ γάρ είβιν άν^ρώτίων. 
^Αλλ' εγώ μέν, έφη 6 Ξενοφών ^ 6νν οίξ έχω τα άκρα 48 
καταλη\1)ομαΐ' 6ν δ\ Κλεάνορα κέλευε δια τον πεδίον 
παρατεΐναι τ^ν φάλαγγα παρά τά% κώμας. επεΙ ταϋτα 
έποίηόαν^ ΰννηλίΰϋ-ηϋαν άνδράποδα μεν εις χίλια, 
βόες δε διβχίλιοι^ πρόβατα άλλα μύρια, τότε μεν δη 
αντον ηνλί6%^η(5αν. 

^^Ττ] δ' νβτεραία κατακανΰας 6 Σενϋ'ης τάς κώμαςΐΥ. 
παντελώς καϊ οίκίαν ονδεμίαν λιπών., όπως φόβον εν- 
%•είη καϊ τοΓ^ άλλοις οία πείβονται, άν μη πεί^ωνται, 
άπγιει πάλιν, καϊ τ^ιν μεν λείαν απέπεμψε διατίϋ'εύ^αί 2 
^Ηρακλείδην εις ΠέρινΰΌν, όπως άν μι6%'ός γένοιτο 
τοΓ^ βτρατιώταις' αυτός δ\ κα^ οί "Ελληνες έΰτρατο- 
πεδενοντο ανά το Θννών πεδίον, οϊ ά' εκλιπόντες 
έφενγον εις τά όρη. ^ν δε χιών πολλή καϊ -φϋχος ον- 3 



46 των άλλων Ώΐηάον/', των ελλήνων Ο, των άλλων ελλήνων 
Β. 47 οϊχονταί μοι 0^ ίη ναοπο 8ρ3;£ίο. 48 κλεάνωρ. 

IV. 1 οΙα τΐήβοντοίί || «ν μ-ή πείθονται ρΓ, δβά ο βο,ά. πι. ίη ω 
πηιίαίυιη. 2 ηροαιλίδην || άνά το αηίβ Θννών οπι. 0. 
Χβηορίιοηϋβ Αη£ΐΐ3&3ί3, ΓΘΟ. ΟθίποΙΙ. Εά. ιη3ίοΓ. 17 



258 Ι^ΙΒ. VII. ΟΑΡ. IV. 

τωξ ωβτε το νδωρ ο έφεροντο επί δείπνου εΛηγνντο 
καΐ 6 οίνοζ 6 εν τοις άγγείοΐξ, καΐ των Ελλήνων 

4 πολλών καΐ ρίνες άπεκαίοντο καΐ ώτα. καΐ τότε δηλον 
έγένετο ον ένεκα ου Θράκες τάς άλωπεκάς επΙ ταΐς 
κεφαλαΐς φοροϋβί καΧ τοις ώ6ί\ καΐ ;^6τώνα5 ον μόνον 
περί τοΙς 6τέρνοις άλλα καϊ περί τοίς μηροΐς, καϊ 
ζ,ευράς μέχρι των ποδών έπΙ των ίππων έχονύιν^ «Αλ' 

δ ον χλαμύδας, άφιείς δε των αιχμαλώτων 6 Σεν^ης 
εις τά ^ρη ελεγεν οτυ ει μη καταβήβονταί οίκήβοντες 
καϊ πείΰονται^ οτν κατακανΰει καϊ τούτων τάς κώμας 
καϊ τον ΰΐτον^ καϊ άπολοννται τω λίμω. εκ τούτον 
κατέβαυνον καϊ γνναΐκες καϊ παίδες καϊ πρεσβύτεροι" 
οι ^£ νεώτεροι εν ταΐς νπό το ορός κώμαις ηνλίζοντο. 

6 καϊ 6 Σενϋ•ης καταμα^ών έκέλενΰε τον ΐΞίενοφώντα 
των οπλιτών τονς νεωτάτονς λαβόντα βννεπιβπέβ^αι, 
καϊ άναότάντες της ννκτος αμα τη ήμερα παρηόαν εις 
τάς κώμας. και οί μεν πλεΐβτοι έ^εφνγον πληΰίον 
γάρ ήν το όρος' οΰονς δε έλαβε κατηκόντιΰεν αφειδώς 
Σεύ&ης. 

7 Έπιβ&ενης δ^ ην τις ^ΟλύνΘ^ιος παιδεραβτής^ ος 
ίδών παΐδα καλόν ήβάΰκοντα άρτι πέλτην έχοντα μέλ- 
λοντα άπο^νγιόκειν^ προόδραμών ΐΞίενοφώντα ικετενε 

8 βοηΰ'ήΰαι παιδί καλώ. ' καϊ ός προόελ^ών τω ΣεύΟ'Ύ} 
δειται μη ά;τοκτθΓΐΌ:6 τον παΐδα ^ καϊ τον Έπι<5%ένονς 
διηγείται τον τρόπον^ καϊ ότι λόχον ποτέ ΰννελε^ατο 
βκοπών ονδεν άλλο η ει τίνες είεν καλοι\ και μετά 

9 τούτων ήν άνήρ άγαμος. 6 δε Σεύ^ης ήρετο ' Ή καϊ 
%'έλοις αν, ω Έπίΰϋ-ενες, νπερ τούτον άπο&ανειν; δ 



3 πολλών ν.οίϊ 0^ ίη ναουο εραϋο || άπε-καίνοντο νβΐ άπ- 
ίγ.αίοντο άβί, άπε-αρίναντο 0. 4 άλωπεπίας. 6 λαβόντας. 

9 ϋ-έλοίς Β, θέλεις 0. 



Ι.ΙΒ. νπ. ΟΑΡ. IV. 259 

ί' ντίερανατείνας τον τράχηλον^ Παΐε, εφη, ει κελεύει, 
ό τΐαΐζ καΐ μέλλει χάριν είδέναυ. έτίήρετο ό ΣενΟ-ης ίο 
τον Λαΐδα ει τιαίβειεν αντον άντ εκείνον, ονκ εί'α 6 
παΐζ^ «λλ' ικέτευε μηδέτερον κατακαίνειν. ένταν%'α ό 
Έτίΐβϋ'ένηζ τίεριβαλών τον :;Τί:ίΓό^οί είΛεν 'ίίρα 6οι^ ώ 
Σενϋ'η^ τιερί τονδέ μοι διαμάχεύ^αΐ' ον γαρ με^ήβω 
τον τίαΐδα. 6 δε ΣενΟ'ης γελών ταντα μεν εία' εδοζε 11 
^£ αντω αντον ανλι6^ήναι[^ ίνα μηδ' εκ τούτων των 
κωμών οι επι τον ορονς τρέφοιντο. καΐ αντος μεν 
εν τω ηεδίω ντιοκαταβάς εΰκήνον^ 6 δε ΐΞίενοφών έχων 
τονζ επίλεκτους εν ττ] ντίο το οροζ άνωτάτω κώμτ], 
και οι άλλοι"Ελληνες εν τοΐζ ορεινοΐζ καλονμένοΐζ Θρα^Ι 
ηληΰίον κατεΰκήνηΰαν. 

^Εκ τούτον Ύ}μέραι τ ου τιολλαΐ διετρίβοντο καΐ 12 
οι εκ του ορουξ Θράκες καταβαινοντες προς τον Σεύ^ην 
περί ΰπονδών καΐ ομήρων διεπράττοντο. καΐ 6 Ξενο- 
φών ελϋ'ών έλεγε τω Σεύΰ•!] οτι εν πονηροΐς όκηνοΐεν 
και πληύίον είεν οΓ πολέμιοι' ιίιδιόν τ αν έ%ω αύλί- 
ξεβ^αι εφη εν εχυροΐς χωρίοις μάλλον η εν τοις ότεγνοΐς^ 
ωΰτε άπολέβ^αι. ο δε ^αρρεΐν έκέλενε καΐ εδει^εν 
όμηρους παρόντας αυτών, εδέοντο δε καΐ αύτοϋ ^ενο- 13 
φώντος καταβαίνοντας τίνες τών εκ τον δρου? (5νμ- 
πραζαι ΰφίβι τάς βπονδάς. ο δ^ ώ/«-ολό}^£^ καΐ %'αρρεΐν 
έκέλενε και ήγγνάτο μηδέν αντονς κακόν πείΰεόϋ'αο 
πει%Όμένονς ΣεύΟ'ΐ]. οϊ δ' αρα ταϋτ έλεγον κατά- 
άκοπης ένεκα. 

■αελένοί. 10 τΐαΙδα^ 8βά ίη βηβ νβΛϊ Ηϋ^βΓΗ, θΓίίδΟ, βδί. 
11 οι ο,ιιίβ έτά τον δρονς οαι. Ο |[ έΛΐλέ-κτονς, ί. ταδ. τονς Ι[ 
•καίτοι άλλοι || δρεινοΐς 6ί)0 οί. ΗβΠβη. VI 4, 3, όρίοις Ο, 12 τ 
ον ηολλοά βοΐιηβίάβν, τε πολίαϊ Ο || ο-ατινοιεν ηοηηπΠΐ άβί, α-Ληνώμεν 
Ο II έχνροΐς άβί, έτέροις Ο || οτεγνοις άθΐ, βτενοίς Ο || παρόντας 
αντών ρΓ, ς[πί ο[πίη ν Ιιαίίηβήί άιΛΐ^Εη ηοη άβΐ^θί. 13 τών 
ΆΊήβ έγ, τον, ΐίβιη § 14 έν ΆΏίβ ταΐς κώμαι^ οία. 0. 

17* 



260 Ι^ΙΒ. νΠ. ΟΑΡ. IV. 

14 Ταϋτα μεν τηζ ήμερας έγένετο' είζ δε την επ- 
ίονΰαν νύκτα ετατί^ενται ελϋ'όντεζ εκ τον ορονς οι 
Θννοί. και ήγεμών μεν ην 6 δεβτΐότηζ εκάότης της 
οικίας ' χαλετίόν γαρ ην άλλως τάς οικίας ΰκότονς 
οντος άνενρίΰκει,ν εν ταΐς κώμαις' καΐ γαρ αί οίκίαι 
κνκλω περίεβτανρωντο μεγάλοις ΰτανροίς των προ- 

15 βάτων ένεκα, έτιεί ά' έγένοντο κατά τάς ^-νρας εκά- 
βτον τοϋ οικήματος, οϊ μεν είβηκόντυζον , οΓ ^£ τοις 
ύκυτάλοις εβαλλον, α εχει,ν εφαβαν ως άποκόψοντες 
των δοράτων τάς λόγχας, οϊ δ' ένεπίμπραΰαν, καΐ 
Ξενοφώντα όνομαβτΐ καλούντες έ^ιόντα εκελενον άπο- 
^νγιΰκείν, η αντοϋ εφαβαν κατακαν&ήΰεΰΰ^αι, αυτόν. 

16 καΐ ηδη τε δίά τον όρ(5φου £φαιι/£το πυρ, καΐ ενζ^δον^ 
τε^ωρακιβμένοι οι τίερί τον Ξενοφώντα [^ενδον^ ηΰαν 
άβτίίδας και μαχαίρας και κράνη έχοντες, καΐ Σιλανος 
Μακίΰτιος ετών [η^δη ως όκτωκαίδεκα βημαίνει τη 
ΰάλτΐίγγι' και εν^νς εκτιηδώβιν έβτιαΰμένοι τά ζίφη 

17 και οι εκ των άλλων ΰκηνωμάτων. οι δε Θράκες [κατα]- 
φενγονβιν, ώβτΐερ δη τρόπος ην αντοΐς, όπυβ^εν περι- 
βαλλόμενοι τάς πέλτας' και αντών νπεραλλομενων 
τους ΰταυρονς ελήφ^ηΰάν τίνες κρεμαβ&εντες ενεχο- 
μένων τών πελτών τοΓ^ ΰτανροις' οϊ δε και άπέ^ανον 
διαμαρτόντες τών εξόδων οι δε "Ελληνες εδίωκον 

18 έξω της κώμης, τών δε Θννών υποΰτραφεντες τίνες 
εν τω ΰκότει τους παρατρεχοντας τταρ' οίκίαν καιομενην 
ήκόντιζον εις το φώς εκ τον ΰκότονς' καΐ ετρωΰαν 



1δ αρχΕίν ^ ρΓΟ α ^χειν. 16 ^νζδον^ τεϋ'ωρα-αιομίνοι οί 
περί τον Ξενοφώντα ['^νδον] ηΰαν 8€ΐή}η)η€Ίρ(6ης \\ μοίν,έΰτιος \\ 
έχων [η] δτ] βρο. 17 φενγονοιν άβί, ν,αταψενγονΰΐν Ο || νπερ- 
βαλλομ,ένων \\ διαμαρτόντες άθί, άααρτωντες 0. 18 ν,οαομέντιν 

8ΐ€ρΙια7ΐιΐ8 , κοίϊ οί μεν 0. 



Ι.ΙΒ. νπ. ΟΑΡ. IV. 261 

Ιερώννμόν τε \χαϊ\ ^Εηιταλιέα λοχαγον καΐ Θεογενην 
Αοκρ'ον λοχαγόν' απέθανε δ^ε ονδείς' κατεκανΰ'η μέντοι 
καΧ εβ%"ϊΐζ τίνων και ΰκενη. Σεν&ης δε ^κε βοηθών 19 
ΰνν ^τίτά ίτίτίενΰί τοις Λρώτοις καΐ τον βαλτίίκτην 
έχων τον Θράκιον. καΐ έπείτΐερ ίιοΰ'ετο, οβοντΐερ χρόνον 
εβοή^ει^ τοΰοϋτον κα\ το κέρας έφ%έγγετο αντώ' ώβτε 
χαΐ τοϋτο φόβον βνμπαρέΰχε τοΓ^ τίολεμίοις. επεί δ' 
'^λ&εν, εδε^ιοϋτό τε καΐ έλεγεν οτι οί'οιτο τεΰ'νεώτας 
Λολλονς ενρήΰειν. 

Έκ τούτον 6 Ξενοφών δεΐται τους ομήρους τε 20 
αύτω καραδονναι καΐ επί το ορος^ ει βονλεται, 6ν- 
ϋτρατενεΰ^αΐ' ει δε μη, αντον έάΰαι. ττ] ονν νότεραία 21 
παραδίδωΰιν ο Σεν^ης τους ομήρους, πρεσβυτέρους 
άνδρας ήδη, τους κρατίΰτους, ως έφαΰαν, των ορεινών, 
καΐ αύτος έρχεται 6υν τΐ] δυνάμει, ήδη δε είχε καΐ 
τρίΛλαίίίαΐ' δύναμιν ο Σεύ&ης' εκ γαρ των Όδρυΰών 
άκούοντες α πράττει 6 Σεύ&ης πολλοί κατέβαινον 6υ- 
βτρατευΰόμενοι. οΓ (Ϊ£ ΘυνοΙ επεί είδον άπο του δρου^ 22 
πολλούς μεν οπλίτας, π:ολλού^ (Ϊ£ πελταβτάς, πολλούς 
δε ιππείς, καταβάντες ίκέτευον ΰπείΰαβΰ•αι, καΐ πάντα 
ωμολόγουν ποιήΰειν καΐ πιοτά λαμβάνειν έκέλευον. ο 23 
^£ Σεύ^ης καλέβας τον Ξενοφώντα έπεδεικνυεν α 
λέγοιεν, καΐ ουκ αν έφη βπείβαβ&αι, ει Ξενοφών βού- 
λοιτο τιμωρήόαΰϋ^αι αυτούς της έπι^έύεως. δ (ϊ' είπεν' 24 
!/ίΑΛ' έγωγε ίκανήν νομίζω καΐ νυν δίκην έχειν, ει 
ούτοί δούλοι έβονται άντ ελευθέρων, ΰυμβουλεύειν 
με^το^ έφη αύτω το λοιπόν ο^ί^ρου^ λαμβάνειν τους 



[και] 'ΈπιταΙιία δοΗβηΜ οί. ΗθΠ. ΙΠ 2, 25 (αιιί, Ήπειεα ο£. 
Ηβΐ]. III 2, 30), καϊ ενοδέα 0. 19 οαλτηγ'Λτην \\ ηλ^ον. 

21 ορεινών 6^0, όριτών Ο, 22 τον ίΐηίθ ορονς οιη. 0. 23 κν 
αηίβ ^φη οπείοαο^αι οηι. 0. 



262 Ι^ΙΒ. νΠ. ΟΑΡ. IV. V. 

δννατωτάτονς κακόν τν ποιεΐν^ τονζ δε γερονταζ οΓκο6 
εάν. Οί μεν ονν τανττ] πάντες δ'ή προΰωμολόγονν. 
V. 'Τπερβάλλονβί δε ηροζ τους ντΐερ Βυζαντίου Θρά- 

χαζ είς το ζίελτα καλούμενον αϋτη ό' ήν ούκετι άρχη 
Μαίύάδου^ άλλα Τήρους του Όδρύβου [αρχαίου τινός]. 

2 καΐ 6 ^ Ηρακλείδγΐξ ενταύθα έχων την τιμήν της λείας 
παρην. καΐ Σενϋ'ης £|α;^α5^ών ζεύγη ημωνικά τρία, 
ου γαρ ην τΐλείω, τα δ' άλλα βοεικά , καλύβας ΐΞ^ενο- 
φώντα εκελευε λαβείν ζεν^, τα δε άλλα διάνειμαν τοίς 

ο ΰτρατηγοΐς καΐ λοχαγοΐς. Ξενοφών δε είτίεν' ^ΕμοΙ 
τοίνυν άρκεΐ καΐ αϋΟ^ις λαβείν τούτους δε τοις ΰτρα- 
τηγοΐς δωροϋ οι <3νν εμοί ηκολού^ηΰαν καΐ λοχαγοίς. 

4 καΐ των ζευγών λαμβάνει, εν μεν Τιμαΰίων ο ^αρδα- 
νεύς, εν δε Κλεάνωρ δ Έρχομενιος^ εν δε Φρυνίΰκος 
δ ^Αχαιός' τα δε βοεικά ζεύγη τοις λοχαγοΐς κατε- 
μερίβ&η. τον δε μιβ^δν άποδίδωβιν έξεληλυϋ-ότος 
ηδη του μηνός εί'κοβι μόνον ημερών δ γαρ Ήρακλεί- 

δ δης έ'λεγεν ότι ου πλέον έμπολήβαι. δ οϋν Ι^ενοφών 
άχ^εοΟ^εΙς είπεν επομόόας' /ίοκεΐς μο^, ώ ^Ηρακλείδη, 
ούχ ως δει κήδεβΰ'αι Σεύϋ^ου' ει γαρ εκήδου, ήκες 
αν φέρων πλήρη τον μιβΰ^όν κα\ προβδανειοάμενος, 
ει μή άλλως εδύνω, και άποδόμενος τα ΰαυτοϋ ιμάτια. 

6 Έντεϋ^εν δ Ηρακλείδης ήχ&εΰ^η τε και εδειΰε 
μή εκ της Σεύϋ-ου φιλίας εκβλη^είη, καΐ ό,τι £(ίυϊ/αΓ0 
από ταύτης της ημέρας ΐΕ^ενοφώντα διεβαλλε προς 

7 Σεύ^ην. οί μεν δη ΰτρατιώται ^ενοφώντι ένεκάλουν 



V. 1 νηο βυζαντίου \\ μαΐ60δου \\ τηρονΰτον \\ [αρχαίου τίνος] 
Κΐ'ϋρβί'. 2 ηρα-κλίδης υΐ; § 4. 5. 6. 8. 9 || βοι-κά ρΓ, δβά βαάβιη 
ιη. ΟΟΓΓ. II λαβείν ζ^^ν'} ΟοΙίβί. 4 ορχομύνιος || φίλη| Ο ρΓΟ φρυ- 
νίον.ος, δθά. Χ ϊ. Γ3,δ. || τιίείον || έμτίολησαί ΡΪ€Γ807ΐ, έμποδήααι Ο 
δ δον.εΐ μ,οι. 6 δ ι έβαλε. 



Ι.ΙΒ. VII. ΟΑΡ. V. 263 

οη ουκ είχον τον μιοθ^όν' Σεν^ηζ δε ί^χ^ετο αντω 
ΟΧΙ εντόνως τοίζ οτρατιώταις άτίΎΐτει τον μ,ιΰ^όν. καΐ 8 
τέως μεν αίεΐ εμεμ,νητο ώς, εΛείδάν έτά ^άλατταν 
άπελ^τ], τίαραδώύεί αντω Βίΰάνϋ'ην %αί Γάνος καΐ 
Νέον τεΐχος' άτΐό δε τούτου τοϋ χρόνου ονδεν^ς ετν 
τούτων εμεμνητο. 6 γαρ Ηρακλείδης και τοντο διεβε- 
βλήκεί ως ουκ άΰφαλες εί'η τείχη τίαραδιδόναυ άνδρΐ 
δυναμυν έχοντυ. 

Έκ τούτον δ μεν Ξενοφών εβονλενετο τι χρη 9 
Ίίοιεΐν %ερΙ τον ετι ανω βτρατενεΰΰ'αι' ό ό^' ^Ηρακλεί- 
δης είόαγαγών τους αλλονς ΰτρατηγονς τίρός Σενΰ'ην 
λέγειν τ ε έκέλενεν αντονς οτι ονδεν αν ^ττον ΰφεΐς 
άγάγοιεν την βτρατιάν η Ξενοφών ^ τόν τε μιΰ^όν 
ντίΐΰχνεΐτο αντοΐς εντός ολίγων ημερών εκτίλεων τιαρ- 
£(?£(7θ'αί. δνοΐν μηνοΐν , και ΰνΰτρατενεβΰ'αι εκελενε. 
καΐ 6 Τιμαβίων είπεν' Έγώ μεν τοίννν ονδ' αν πέντε 10 
μηνών μιβΰ'ός μελλη είναι ύτρατενύαίμην αν άνευ 
ΐΞίενοφώντος. καΐ 6 Φρννίβκος και 6 Κλεάνωρ ύνν- 
ωμολόγονν τω Τιμαΰίωνι. εντενϋ'εν δ Σεν^ης ελοι- 11 
δόρει τόν ^Ηρακλείδην ότι ον τιαρεκάλει κί>:1 Ξενο- 
φώντα, εκ δε τούτον τίαρακαλοϋβιν αντόν μόνον, δ 
^έ γνονς τον ^Ηρακλείδον την πανονργίαν ότι βον- 
λοιτο αντόν διαβάλλειν τίρός τονς άλλους ΰτρατηγονς^ 
παρέρχεται λαβών τους τε ΰτρατηγονς πάντας και 
τονς λοχαγούς. 

ΚαΙ επεί πάντες επείβ&ηόαν ^ ΰννεΰτρατενοντο 12 



8 τιαραδώΰείν αντώ || 'Λαϊ Γάνος ΟόΙ)βί, %αϊ γάνον 0^ ίη. 
ναοπο δραίίο || νέον τείχος 0^ , νεότι,χος ρΓ || άηο $^ τούτον ^^ 
ίη ναοπο 8ρα.ίίο. 9 άγάγειεν. 10 αν αηίβ ανεν οίώ.. 0. 
11 γνονς 0^ ϊη νο,οππιη δρο,ίϊπηι ΐη1:π1ϋ || ηρακλίδονς || οτι βον- 
λεντο 0^ ϊη ναουο βρΒ,ϋο || -παρέρχεται άβί;, παρείχε τε 0. 



264 ΜΒ. \1Ι. ΟΑΡ. V. VI. 

καΐ άφικνοννταί εν δεζία έχοντες τον Πόντον δια 
των Μελινοφάγων καλουμένων Θρακών είζ τον Σαλ- 
μνδηόβόν. έν%'α των εις τον Πόντον τΐλεονΰών νεών 
τίολλαΐ όκέλλονβί καΐ εκτίίτζτονβί' τέναγος γάρ έβτιν 

13 εΛΪ τΐάμτΐολν της ^αλάττης. και Θράκες ου κατά 
ταύτα οίκονντες ΰτήλας οριύάμενου τα κα^' αυτούς 
έκτίίτιτοντα εκαβτοι λτ^ζονταο' τέως δε έλεγον ΛρΙν 
ορίΰαο^αυ αρπάζοντας πολλούς υτι αλλήλων άτίο- 

14 %νΎΐ6κείν. ενταύθα ηϋρίβκοντο πολλαΐ μεν κλΐναι, 
πολλά δε κιβώτια, πολλαΐ δε βίβλοι γεγραμμέναι, και 
τάλλα πολλά δ(?« εν Ιυλ^νοι^ τεύχεβι ναύκληροι αγου- 
6ιν. εντεύθεν ταί)τ« καταβτρεψάμενοι άπγ}6αν πάλιν. 

ΐδ ενϋ'α δη Σεύ%•ης είχε ΰτράτευμα ηδη πλέον του ^Ελ- 
ληνικού" εκ τε γάρ 'Οδρυΰών πολύ έτι πλείους κατ- 
εβεβηκεΰαν και οΓ αίει πειΰ'όμενοι 6υνε\πϊ\ύτρατεύοντο. 
κατηυλί60•η6αν δ^ εν τω πεδίω ύπερ Σηλυμβρίας οβον 

16 τριάκοντα βταδίους απέχοντες της %-αλάττης. καΐ μιΰ^ός 
μεν ουδείς πω έφαίνετο' προς δε τον Ξενοφώντα οϊ 
τε βτρατιώται παγχαλέπως είχον δ τε Σεύ^ης ούκέτι 
οίκείως διέκειτο, άλλ' οπότε βυγγενέβ^αι αύτω βου- 
λόμενος έλΰΌΐ, πολλαΐ ηδη άΰχολίαι εφαίνοντο. 

ΥΙ. Έν τούτω τω χρόνω όχεδόν ηδη δύο μηνών όντων 

άφικνειται Χαρμΐνός τε 6 Αάκων καΙ Πολύνικος παρά 
Θίβρωνος, και λδ^^ου^ί-ι/ ότι Αακεδαιμόνίοις δοκεΐ 6τρα- 
τεύεό^αι έπΙ Τιββαφέρνην, καΐ Θίβρων έκπέπλευκεν 
ώς πολεμήΰων, καΐ άεΓταί- ταύτης της ΰτρατιάς κο^Ι 
λέγει ότι ^αρ^ικό^ έκάΰτω δ'στα^ μιύ^ός τού μηνός, 



12 Βίς τό άλμνδηοοόν. 13 λψξονται. 14 εύρίοκοντο \\ 
νΐίναι II γεγραμμέναι 0^ , γεγραμμένοι ρΓ || τάλλα || άτΐήεααν. 
1δ 'Λαταβεβή'Λεΰαν || οννεοτρατενοντο άβί \\ αηλνβρίαξ. 16 ούδεί 
7ίω. VI, 1 Εΰτοίί Άπίβ μιοΟ^ός οιη. 0. 



ΠΒ. VII. ΟΑΡ. VI. 265 

καΐ τοις λοχαγοίς διμοιρία^ τοΐξ δε βτρατηγοίς τετρα- 
μοίρία. 

^ΕτίεΙ δ' ήλϋ•ον οι Λακεδαιμόνιοι^ εν^νς 6 ^Ηρα- 2 
κλείδης τΐνΟ^όμενος οτί έτά το βτράτενμα ηκονόί λέγει 
τω Σεν^υ οτι κάλλίότόν τι γεγένηταί' οι μεν γαρ 
Λακεδαιμόνιοι δέονται τον ΰτρατενματος, 6ν δε ονκέτι 
δέτ]' άτΐοδ ιδονς δε το ΰτράτενμα χάρη] αντοΐς^ ΰε δε 
ονκέτι άτΐαιτήΰονΰι τόν μιΰΰ'όν^ άλλ^ άτίαλλά^ονται εκ 
της χώρας, άκονΰας ταύτα ό Σεν^ης κελεύει τταράγειν' 3 
καΐ έτίεΐ είτίον δτί- έτά το βτράτενμα ?^κου^Μ^, ελεγεν 
δτ^ το βτράτενμα άποδίδωβι, φίλος τε καΐ ΰνμμαχος 
ίΐναί βονλεται^ καλεί τε αντονς έτά ξένια' καΐ έ^ένιζε 
μεγαλοτίρετίώς. ΐΞ^ενοφώντα δε ονκ έκάλει, ονδε των 
άλλων ατρατηγών ονδένα. ερωτώντων δε των Λακε- 4 
^αί-/[Λθνί-ων τις άνηρ εί'η Ξενοφών άτίεκρίνατο οτι τα 
μεν άλλα εί'η ον κακός^ φιλοΰτρατιώτης δέ' και δια 
τούτο χείρον έΰτιν αντω. και οΐ' είτνον^ 'Λλλ^ ή δημα- 
γωγεί 6 άνηρ τονς άνδρας; και 6 '^ Ηρακλείδης, Πάνν 
μεν ονν, έφη. ^Αρ ονν, έφαΰαν, μη και ημΐν έναντιώ- δ 
6εται της απαγωγής; '^Αλ' ην νμεΐς, εφη 6 Ηρακλείδης, 
ΰνλλέ^αντες αυτούς ντΐόβχηΰϋ'ε τον μιΰϋ'όν , ολίγον 
έκείνω προύχοντες άποδραμοννται <5νν νμΐν. Πώς ονν 6 
αν, εφαΰαν, ημΐν ΰνλλεγεΐεν; Ανριον νμάς, έφη 6 
Ηρακλείδης, πρω α^ομεν προς αντονς' καΐ οίδα, έφη, 
δτί^ έπειδάν νμας ί'δωβιν, αομενοι ύννδραμοννται. αντη 
μεν η ημέρα ουτω^ έλη^εν. 



2 ηραιιλίδης {ηί § 5. 6. 7) || 'λάλλίοτόν τι Οο1)6ί, %άλλΐ6τόν 
τε 0. 3 καλείται Ο ριο γ,αλεΖ τε || έ^ενίαξε. 4 των ο,ηΐβ Λα-κε- 
δαιμονίων οπι. Ο || δημαγώ Ο ρτο δημαγωγεί. 5 της αγωγής || 
νποΰχήο^ε \\ εν ηόνω Ο ρΓΟ έζείνω. 6 ίφαααν νμίν (| ονλλέγοιεν, 
Ββά εν 8. ν. αάά. 0^ , ρΓ ίοΓί^δδβ 1ΐίΐΙ»πίί; ν || πρωί 



266 ΠΒ. VII. ΟΑΡ. VI. 

7 '^ν ^' νβτεραία αγονόίν έτίί το ΰτράτενμα τονζ 
Αάκωνας Σεν&ης τε καΙ ^Ηρακλείδης ^ καΐ ΰνλλεγεται 
ή ΰτρατίά. τω δε Αάκωνε ελεγέτην οτι Αακεδαιμονίοΐζ 
δοκεΐ τίολεμεΐν Τίββαφέρνει τω νμάς άδίκήβαντί' ην 
ονν ί'ητε βνν ημΐν^ τόν τε έχϋ'ρον τίμωρήόεΰϋ'ε καΐ 
δαρευκον £κα(?το5 οιβευ του μηνός υμών^ λοχαγός δε 

8 το δίτίλονν, Στρατηγός δε το τετρατζλοϋν. και οί βτρα- 
τίώταί αβμενοί τε ηκουβαν καΐ ενΰ^νς άνίΰταταί τις 
των Άρκάδων τον Ξενοφώντος κατηγορήΰων. παρήν 
δε καΐ ΣενΟ•ης βονλόμενος είδέναυ τι πραχΟ^ήβεται^ καΐ 

9 εν ετίηκόω είύτηκεί έχων έρμηνεα' ^ννιει δε και αυτός 
ελληνιΰτΐ τα πλεΐβτα. ενΰ-α δη λέγει 6 ^ Αρκάς ' Άλ)^ 
ημείς μεν, ώ Αακε δαιμόνιο ι, καΐ τίάλαι αν ημεν παρ' 
νμΐν, ει μη Ι^ενοφών ημάς δεϋρο τιείβας άπήγαγεν, 
ενϋ'α δη ημείς μεν τόν δεινόν χειμώνα Στρατευόμενοι 
και νύκτα και ήμεραν ούδεν τιετιαύμεΰ'α' ο δε τους 
ημέτερους πόνους εχεί' καΐ Σεύϋ-ης εκείνον μεν ιδία 

10 τνεπλούτικεν, ημάς δε άτίούτερει τόν μιβ^όν' ώΰτε [δ 
γε τΐρώτος λεγων^ εγώ μεν ει τούτον ίδοιμι καταλεν- 
ΰΟ'εντα και δόντα δίκην ων ημάς περιεΐλκε, και τόν Λ 
μιβ&όν αν μοι δοκώ εχειν και ούδεν έπι τοις τΐεπο- 
ντ^μενοί^ αχϋ'εΰΰ'αι. μετά τούτον άλλος άνέβτη ομοίως 
καΐ άλλος, εκ δε τούτου Ξενοφών ελεξ,εν ώδε. 

11 Άλλα πάντα μεν άρα άν^ρωπον όντα προΰδοκάν 
δει, οπότε γε και εγώ νυν ύφ' υμών αιτίας εχω εν ω 
πλείΰτην προ^υμίαν εμαυτω γε δοκώ ΰυνειδεναι περί 
νμάς παρεόχημενος. άπετραπόμην μεν γε ηδη οί'καδε 
ορμημένος^ ού μα τόν ^ία ούτοι πυνϋ^ανόμενος υμάς 



9 άΙΙ' ημείς μεν οηι. Ο || '^ν&α δη Ε, ένϋ-άδέ τε Ο || πε- 
ηΧοντην,εν. 10 [ο 7^ ηρώτοξ λέγων] ΒοΗπεΐάβΓ \\ τζεπονημένοις 
Β. Ε, τΐονημένοις 0. 11 έγώ αηΐβ νυν οηι. 0. 



Ι.ΙΒ. VII. ΟΑΡ. VI. 267 

εν τΐράττείν , άλλα μάλλον άκονων εν άπόροίζ είναι 
ώς ώφεληαων εί' τι δνναίμην. ετΐεΐ δε ήλ&ον, Σενϋ^ον 12 
τοντονί ττολλονς άγγέλονξ τΐρός εμε πεμτΐοντος καΐ 
πολλά νπίβχνονμένον μοί, ει τιείβαιμυ νμας ττρό^ αυτόν 
έλ^εΐν ^ τοντο μεν ουκ ετιεχείρηΰα τΐοιεΐν, ώζ αύτοΙ 
νμείξ ετίίΰταβΰ'ε. ηγον δε οϋ'εν φόμην τάχιΰτ άν νμας 
εις την ^Αβίαν διαβηναι. ταϋτα γάρ καΐ βελτιβτα ενόμι- 
ξον νμΐν είναι καΐ νμας ΙΊδειν βονλομενονς. έπεί δ^ 13 
^Αρίβταρχοζ έλ^ών 6νν τρίηρεβίν έκώλνε διαπλεΐν ημάς, 
εκ τούτου, δττερ εικός δηπον ην, βννελε^α νμάς, όπως 
βονλενΰαίμεϋ'α ο,τι χρη τΐοιειν. ονκοϋν νμεΐς άκονοντες 14 
μεν Άριβτάρχον έτΐΐτάττοντος νμΐν εις Χερρόνηΰον 
πορενεόΰ'αι^ άκονοντες δε Σεν^ον πείθοντος εαντώ 
βνβτρατενεβ^αι, πάντες μεν έλέγετε 6νν Σενΰ-τ] ίέναι^ 
πάντες δ^ εψηφίβαβΰ'ε ταϋτα; τί ονν εγώ εντανΰ'α 
ήδίκηβα άγαγών νμάς εν%•α πάύιν νμΐν έδόκεΐ] έπεί 15 
γε μην ψενδεβϋ'αι ηρζατο Σεν^ης περί τον μιύ&ον, 
ει μεν επαινώ αυτόν , δικαίως άν με και αίτιωβ^ε 
καΐ μιΰοΐτε' ει δε πρόΰ^εν αντω πάντων μ«λκ?τ« φίλος 
ων ννν πάντων διαφορώτατός είμι, πώς άν ετι δικαίως 
νμάς αίρονμενος άντι Σεν%•ον νφ' νμών αίτίαν εχοιμι 
περί ών προς τοϋτον διαφέρομαι; 

"Άλλ^ ίί'ποίτ' άν οτι έζεβτι καΐ τα νμέτερα έχοντα 16 
παρά Σεν%•ον τεχνάζειν. ονκοϋν δηλον τοϋτό γέ έότιν, 
εί'περ έμοί έτέλει τι ΣενΟ'ης, ονχ ουτω^ έτέλει δήπον 
ώς ών τε φοί δοίη βτεροιτο και άλλα νμΐν άποτεί- 
ύειεν, «λλ' οίμαι, ει εδίδον, επι τούτω δη εδίδον 



τΐράοΰειν. 12 ήκον Ο ρΓΟ ήγον || ίδείν βονλόμενος. 

14 εαντώ οτρατενεοΟΌίΐ. 15 έηεί γε νμΐν \\ πώς αν έ'η Ώ, τΐώς 
τι 0. 16 ον-Λονν || τι Εηίβ αενΰ-τις οπι. Ο || δη έδίδον Οοϋβί , αν 
έδίδον Ο |[ πλέον. 



268 ΗΒ. νΠ. ΟΑΡ. VI. 

17 δ;τω^ εμοί όονς μείον μη άποδοίη νμΐν το τίλεον. ει 
τοίννν όντως εχειν οί'εύϋ-ε^ ε^εΰτιν νμΐν αντίκα μάλα 
ματαίαν ταντην την τνρα^ίν άμφοτε'ροίς ημΐν Λοιηοαί, 
εάν Λράττητε αυτόν τά χρήματα. δηλον γαρ οτι 
Σενϋ'ης, ευ εχω τι %αρ «ύτου, απαιτήσει με, και 
απαιτηθεί μέντου δικαίως, εάν μη βεβαιώ την τίρά^ιν 

18 αντω έφ^ η εδωροδόκονν. αλλά τίολλον μοι δοκώ δεΐν 
τά νμετερα εχειν' ομνύω γάρ νμΐν &εονς ατιαντας καΐ 
%ά(5ας μηδ^ α εμοΙ ιδία ντζεβχετο Σεν&ης εχείν * τίάρεΰτι 
δε και αντος καΐ άκονων (ίΰι/θί.άε μοί ει έτιιορκω* 

19 ϊνα δε μάλλον ^ανμάβητε, ΰννετίόμννμι μηδέ α οι 
αλλοί ύτρατηγοί έλαβον ειληφέναι, μη τοίννν μηδέ 
οΰα των λοχαγών ενιοι. 

20 ΚαΙ τί δη ταντ ετίοίονν; φμην, άνδρες, ούω 
μάλλον (δνμφέροιμι τούτω την τότε πενίαν, τοΰούτω 
μαλλοΐ' αντόν φίλον ποιήόεβ^αο, οπότε δνναΰ^είη. 
εγώ δε αμα τε αντον ορώ εν πράττοντα καΐ γυγνώβκω 

21 δή αντον την γνώμην. εί'ποί δη τις αν, ονκονν αίόχύντ] 
οντω μώρως ε^απατώμενος; ναΙ μά Ζΐία τ^ΰχννόμην 
μενταν, ευ νπο πολεμίον γε όντος εζηπατήϋ'ην' φίλω 
δε όντι έ^απαταν αί'ύχιόν μου δοκεΐ είναυ η ε^απατα- 

22 βϋ^αυ. επεί ευ γε προς φίλονς έϋτΐ φνλακή , παβαν 
οίδα ημάς φνλαζαμενονς ώς μη παραβχεΐν τούτω 
πρόφαΰιν δυκαίαν μη άποδυδόναι ημΐν α νπέβχετο' 
οντε γάρ ήδυκήΰαμεν τοντον ονδεν οντε κατεβλακεύ- 
όαμεν τά τούτον ονδε μην κατεδευλιάβαμεν ονδεν εφ 
ο,τυ ημάς οντος παρεκάλεβεν, 

18 ηολλου (δίηθ αοοβηΐυ) Ο || μοι δογ,ώ Ε. άβί, ΐη Ο Ιαουηα 
ηοη θχρίθία βδί || τά. νμίτερα^ 8βά ν βί αοοβηίυδ αΓίίουΙί Γθά- 
ίηίβ^τΆίΆ. 19 ^ανμάΰητε, 8βά τ ε Ιβοίπ ρβΓάΐίΉοίΙβ , ίίβιη <χι ίη 
είλτιφένοα βί § 20 αν ίη πενίαν. 20 τιράααοντα. 21 μωρός 
μύνταν δοΊια^βτ, μύντοι 0. 22 οΙδα νμ&ς βΐ διδόναι νμΐν. 



ΠΒ. VII. ΟΑΡ. VI. 269 

Άλλά^ φαίητε αν^ εδεί τα ενεχνρα τότε λαβείν, -23 
ώ^ μηδ' ει δ'/ϊοΐ'λετο έδννατο ίξαπαταν. πρό^ ταντα 
δ^ι άκονΰατε α εγω ουκ αν τίοτε είπον τούτου εναντίον, 
ει μη μου τίαντάτίαβιν αγνώμονες έδοκεΐτε είναι, η λίαν 
είζ εμε άχάρίβτοί. άναμνήΰϋ'ητε γαρ εν τίοίοις τιβΐ 24 
τΐράγμαόίν οντες έτνγχάνετε, βξ ών νμας εγώ άνήγαγον 
προς Σενΰ•ην. ουκ εις μεν Πέριν^ον προόΐμε (την^ 
τίόλιν, Άρί^ταρχος δ' νμας 6 Λακεδαιμόνιος ονκ εί'α 
είΰιέναυ άτίοκλείόας τάς πνλας; ντίαί^-ριοι δ' ε^ω έβτρα- 
τοπεδ ενετέ, μέβος δε χειμών ην, άγορα δε έχρη6%•ε 
07ίάνια μεν ορώντες τα ώνια, ύτίάνια δ^ έχοντες ότων 
ώνήΰεόϋ^ε, ανάγκη δε ^ν μένειν έτά Θράκης' τριήρεις 25 
γαρ έφορμονόαυ έκώλνον δυατίλεΐν' ει δε μεν οι τις, 
εν τίολεμία είναι, εν%'α ττολλοί μ\ν ιπτΐεΐς ήΰαν ενάντιοι, 
τίολλοί δε πελταΰταί, ήμΐν δε όττΑ^Γ^κόΐ' μεν ην ω 26 
άϋ'ρόοι μεν ίόντες έτά τάς κώμας ί'βως αν εδννάμεΟ'α 
βΐτον λαμβάνειν ονδεν τι αφ^ονον, ότω δε διώκοντες 
αν η άνδράτΐοδα η προ/3β:τα κατ ε λα μ βάν ο μεν ουκ ήν 
ημΐν' οντε γαρ ίτίτιικόν οντε τίελταΰτικόν ετι εγώ 
6ννεβτηκος κατέλαβον τίαρ' νμΐν. 

Ει ονν εν τοιαύτη ανάγκη όντων υμών μηδ' 27 
οντιναονν μιΰϋ'όν τίροΰαιτήΰας Σεν^ην (7ΰ/χμα;^οι^ νμΐν 
τίροΰελαβον, έχοντα καΐ ίτίτιέας και τίελταύτάς ών νμεΐς 
7ίρο6εδεΐΰΰ•ε, ή κακώς αν έδόκονν νμΐν βεβονλεϋβ&αι 
τίρό νμών; τούτων γαρ δήτΐον κοινωνήΰαντες καΐ βΐτον 28 
άφϋΌνώτερον εν ταΐς κώ^α^^ ηύρίΰκετε δια το άναγκά- 



23 τα. έχυρα. 24 ηροο^ιτε Ζ (== Μβίΐίοβπδ ΙίαιίΓ. ρ1. δδ 
η. 21), τΐροςίητε Ο || <^τήν)> ηόλιν Βονηβηιαηη, ηόλιν Ο || ^' ημ&ς || 
οτων 8ί6ρ]ιαηίΐ8, όταν Ο || ώνηοεαΟ'ε Οοϋβΐ, ώνηο&ε 0. 2δ Ό-ράκη. 
27 όντων νμών Ο, ΒϋΙ)ηθΓ ίδ,ίδο ί^Γαάϋ όντων ήαών. 28 άμ~ 

φονώτερον \\ ενρίβγ,ετε. 



270 ΙΙΒ. VII. ΟΑΡ. VI. 

ξεα^αι τους Θράκας κατά βπονδην μάλλον φεύγειν^ 

29 καΐ προβάτων καΐ άνδραηόδων μάλλον μετεΰχετε. καϊ 
τίολέμιον ονκετί ουδέν α εωρώμεν ετιειδη το ίτιπικον 
ημΐν προβεγένετο' τέωζ δε ϋ-αρραλέως ημΐν εφείποντο 
Οί τίολέμίοι, καϊ ίπτίίκω καΐ πελταΰτικώ κωλνοντεζ 
μηδαμιι κατ' ολίγους άποΰκεδαννυμένους τα επιτήδεια 

30 άφϋΌνώτερα ημάς πορίζεβ^αι. ει δε δη ό ΰυμπαρέχων 
νμΐν ταντην τήν άόφάλείαν μη πάνυ πολύν μίβ^ον 
προβετέλει της άΰφαλείας^ τούτο δή τι Οχέτλιον πάθημα 
και δια τοϋτο ούδαμη οί'εβΰ'ε χρηναι ζώντα εμε άνεΐναι ; 

31 Νϋν δε δή πώς άπέρχεβ&ε; ου δ ιαχειμάΰαντες 
μεν εν άφΟ'όνοις τοις έπιτηδείοις, περιττόν δ' έχοντες 
τούτο εί' τι έλάβετε παρά Σεύ^ου; τά γαρ των πολε- 
μίων εδαπανατε. και ταϋτα πράττοντες ούτε ανόρα^ 
έπείδετε υμών αυτών άπο^ανόντας ούτε ζώντας άπε- 

32 βάλετε, εί δε τι καλόν προς τους εν τη Άβία βαρ- 
βάρους έπέπρακτο ύμιν^ ου και εκείνο ΰώον έχετε καϊ 
προς έκείνοις νϋν άλλην ευκλειαν προΰειλήφατε καϊ 
τους εν τη Ευρώπη Θράκας εφ' ους έΰτρατεύΰαβ^ε 
κρατήβαντες; εγώ μεν νμας φημι δικαίως αν ων 
εμοί χαλεπαίνετε τούτων τοις ϋ^εοΐς χάριν είδέναι ώς 
αγαθών. 

33 Και τά μεν δή υμέτερα τοιαύτα, άγετε δή προς 
^εών και τά έμά βκέφαβ^ε ώς έχει. εγώ γάρ οτε μεν 
πρότερον άπηα οίκαδε^ έχων μεν έπαινον πολύν προς 
νμών άπεπορευόμην ^ έχων δε δι υμάς και υπό των 
άλλων ^Ελλήνων ευκλειαν. έπιΰτευόμην δε ύπο Αακε- 



29 τύλος € ρΓΟ τέως || ήμά? ττορίξεσ&αι 8ί6ρ7ιαηιΐ8^ νμ&ς 
πορίξΒΰ^αί 0. 30 εί δή οπιίδδο ό'ί || δη τι ερο, δη το € !| 
χαρήναι. 31 έπίδετε. 32 ον καΐ έπείνο Όίηάοτ(, ουκ άεϊ 
ίν,εΐνο Ο 11 βών 0. 33 ενν,ίειαν, δβά Ι; αάά, 0^. 



Ι.ΙΒ. VII. ΟΑΡ. VI. 271 

δαιμονίων ον γάρ αν με ετίεμτίον πάλιν ηρος νμάζ. 
ννν δε άτίέρχομαι ηροζ μεν Λακεδαιμονίου ζ νφ' νμών 34 
διαβεβλημενος, Σεν^Ί] δε άπηχΰ-ημενος νπερ νμών, 
ον τ^λΛίζον εν τΐοιήΰας μεΟ"" νμών άτίοβτροφήν καΐ 
εμοί καλην καΐ τΐαιόίν, ει γενοιντο^ κατα^ήΰεύ^αι. 
νμεΐς δ\ νπερ ών εγώ άτΐήχχ^ημαί τε τϋλεΐΰτα καΐ 35 
ταϋτα τίολν κρείττοΰιν ί^αυτοΐ), πραγματενόμενόζ τε 
ονδε ννν τΐω πετιανμαι ο,τι δνναμαι αγαθόν νμΐν, 
τοιαντην έχετε γνώμην ττερι έμον. 

'^λλ' έχετε μεν με οντε φενγοντα λαβόντεζ οντε 36 
άηοδιδράβκοντα' ην δε τϋοιήόητε α λέγετε, ί'ΰτε οτο 
άνδρα κατακεκονότεξ εΰεβ^ε τίολλά μεν δή τΐρο νμών 
άγρνπνήβαντα, τΐολλά δε ΰνν νμΐν τΐονήΰαντα καΐ 
κινδννενΰαντα και εν τω μέρει κάί πάρα το μεροξ, 
%'εών ό' Ζλεων όντων καΐ τρόπαια βαρβάρων πολλά 
δη βνν νμΐν ΰτηβάμενον , όπως δε γε μηδενΐ τών 
^Ελλήνων πολέμιοι γενοιΰϋ'ε, παν δ(?οχ/ εγώ έδννάμην 
προς νμας διατεινάμενον. και γάρ ννν νμΐν ε^εότιν 37 
άνεπιλήπτως πορενεΰϋ'αι οπτι αν εληβ^ε καΐ κατά γήν 
καΐ κατά %•άλατταν, νμεΐς δε, οτι πολλή νμΐν ενπορία 
φαίνεται, και πλεΐτε ενϋ•α δή επε^νμεΐτε Λαλί^ί-, δέονται 
τε νμών οι μέγιβτον δννάμενοι, μιόϋ'ος δε φαίνεται, 
Ύ^γεμόνες δε '^'κου^ι Λακεδαιμόνιοι οι κράτιΰτοι νομι- 
ζόμενοι είναι, ννν δή καιρός νμΐν δοκεί είναι ώς 
τα;υι^τ« έμε κατακανεΐν; ον μήν οτε γε εν τοις από- 38 
ροις ήμεν, ώ πάντων μνημονικώτατοι, αλλά καΐ πατέρα 



34 άπεχ&Τιμ,ένος \\ γένοντο. 36 κατα-ϋεκονότες Οοϋβί;, κατα- 

κεν.κνότες Ο || καΐ τανδυνενααντα οιη. Ο || ηολλά δην || γενοιοΟ'Β 

ηοηηπΠί άθΐ, γΐνΎΐα%•ε Ο (| ηδννάμην. 37 καΐ γάρ ννν β^ο^ 

καΐ γάρ ονν Ο, ν,αΐ γάρ ούν ννν ά&ί || πλέετε || οί 'αράηατοί άβί, 

Ι τίράτίϋτοί Ο || τίατοίκανεΐν Ζ, ■αατακαίνείν 0. 



272 Ι^ΙΒ. VII. ΟΑΡ. ΥΙ. 

έμ,ε εκαλεΐτε καΐ αίεΐ ώζ ευεργέτου μεμνηΰ^αι, υτίΐ- 
ΰχνεΐό^ε. ου μεντοί αγνώμονες ουδέ ουτοί είύιν οϊ 
νυν ήκον ί'φ' υμας' ώβτε^ ώζ εγώ οίμαυ^ ουδέ τούτοΐζ 
δοκεΐτε βελτίονες είναι, τοιούτοι οντεζ περί έμέ. ταϋτ 
ειτίών έτίαύβατο. 

39 Χαρμΐνοξ δε ο Λακεδαιμόνιος άναΰτάς είτζεν' Ου 
τώ 6ιώ, αλΧ εμοΧ μέντοι ου δικαίως δοκεΐτε τω άνδρΐ 
τούτω χαλετίαίνειν' έχω γαρ καΐ αύτοζ αύτω μαρτυ- 
ρηβαι. Σεύ^ης γαρ έρωτώντος έμοϋ κ.α\ Πολυνίκου 
τίερί Ξενοφώντος τις άνηρ εί'η άλλο μεν ούδεν είχε 
μέμιραΰϋ-αι^ άγαν δε φιλοΰτρατιώτην έφη αύτον είναι' 
διό καΐ χείρον αύτω είναι τίρος ήμων τε των Λακε- 

40 δαιμονίων και προς αύτοϋ. άναβτάς έπι τούτω Εύρύ- 
λοχος Αουβιάτης [Αρκάς] είτίεν' ΚαΙ δοκει γέ μοι^ 
άνδρες Λακεδαιμόνιοι^ τοϋτο υμάς τιρώτον ημών ΰτρα- 
τηγγι^αι^ παρά Σεύ%^ου ημΐν τον /χί-σΌ'ον άναπραζαι η 
εκόντος η άκοντος, και μη πρότερον ημάς άπαγαγεΐν. 

41 Πολυκράτης δε^Λΰ•ηναΐος είπεν ενετός ύπο ^ενοφώντος' 
Όρώ γε μην, έφη, ω άνδρες, καϊ Ήρακλείδην ενταϋϋ'α 
παρόντα, ος παραλαβών τά χρήματα α ημείς έπονή- 
βαμεν, το^υτοί άποδόμενος ούτε Σεύ^τ} άπέδωκεν ούτε 
ημΐν τά γιγνόμενα, άλλ' αυτός κλέφας πέπαται. ην 
ούν ΰωφρονώμεν, ε^όμεΰ'α αυτού* ου γάρ δή οϋτός γε, 
έφη, Θρα^ εβτιν, «λλ' "Ελλην ων ^Ελληνας αδικεί. 

42 Ταϋτα άκούΰας 6 Ηρακλείδης μάλα έξεπλάγη ' καΐ 
προΰελ^ών τω Ζ'ίΰΟ'^^ λέγει' Ήμεΐς ην ΰωφρονώμεν, 



38 ΎΐΥ.ον ρΓ, Οι 8. ν. αάά. τ£? II βελτίονες οντες. 39 ου τώ 
αίώ Ώίηάοΐ'/' βί Οούβΐ, οϋτωαϊν Ο || ποίυνίν,ου Β, •ποΙννεί-Λου Ο || 
'π^Ός αντώ. 40 λοναώτης \\ γέ μοι άνδρες, δβά ρΓαθΙβΓ γ οιηηβδ 
1ίί.1:6Γ3;β ίβΓβ βΥΒ,ηίάαβ. 41 ενετός ϋ, αίνετώς Ο || νττό Ξενοφών- 
τος Ζ, νπερ Ξενοφώντος Ο || ήρακλίδην (ϊίβηι § 42) || &ραξ. 
42 μάλα άβί, μάλλον 0. 



ΕΙΒ. VII. ΟΑΡ. ΥΙ. VII. 273 

αηιμεν εντεύθεν εκ της τούτων επικρατείας, καΐ άνα- 
βάντες έπΙ τους ϊτιτίονζ ωχοντο άπελαννοντες εις το 
εαυτών ΰτρατότίεδον. καΐ έντεϋ^εν Σεν^ηζ τίεμ^πει 43 
^^βροζελμην τόν δαύτου ερμηνεα Λρό? Ξενοφώντα κοίΐ 
κελεύει αντον καταμεΐναυ Λαρ' εαντω έχοντα χίλιους 
δτίλίτας, καΐ νταΰχνειταυ αντω άποδώΰευν τά τε χωρία 
τα εηΐ ^αλάτττι καΐ τά άλλα οι ντίέύχετο. καΐ εν άπορ- 
^•ήτω τΐοιηΰάμενος λέγει δτ^ άκήκοε Πολννίκον ώς εί 
υποχείριος έβται Αακεδαιμονίοις, βαφώς άπο&ανοιτο 
ντΐό Θίβρωνος. επεΰτελλον δε ταύτα καΐ άλλοι πολλοί 44 
τω ^ενοφώντι ώς διαβεβλημενος εί'η καΐ φυλάττεΰ&αι 
δεοι. ο δε ακούω ν ταύτα δύο ιέρεια λαβών εΰ'ύετο τω 
^ιΐ τω βαΰιλεΐ πότερα οι λωον καΐ αμεινον εί'η μενειν 
παρά Σεύϋ")^ εφ' οίς Σεύ^ης λέγει η άπιεναι ύύν τω 
ϋτρατεύματι. αναιρεί αύτω άπιεναι. 

^Εντεύϋ'εν Σεύϋ'ης μεν άπεύτρατοπεδεύβατο προ-ΎΤί, 
όωτερω' οι δε "Ελληνες έΰκηνηΰαν εις κώμας ο^εν 
εμελλον πλεΐΰτα έπιύιτιβάμενοι επΙ %'άλατταν ηζειν. 
αϊ δε κώμαι αύται ήΰαν δεδομέναι ύπο Σεύ^ου Μη- 
δοβάδη. ορών ούν ο Μηδοβάδης δαπανώμενα τά εν 2 
ταΐς κώμα^^ ύπο τών ^Ελλήνων χαλεπώς εφερε' καΐ 
λαβών άνδρα 'Οδρύόην δυνατώτατον τών άνωθεν 
καταβεβηκότων καΐ ί'π:;τεβ;5 οβΌν τριάκοντα έρχεται και 
τίροκαλειται Ξενοφώντα εκ του ^Ελληνικού ΰτρατεύ- 
ματος. καΐ ος λαβών Τί-να^ τών λοχαγών καΐ άλλονς 
χών επιτηδείων προβερχεται. εν^α δη λέγει Μηδοΰά- 3 
δης' ^Αδικείτε, ω Ξενοφών ^ τάς ημετέρας κώμας πορ- 
ϋΌύντες. προλέγομεν ούν ύμΐν, εγώ τε ύπερ Σεύ^ου 
και οδε άνηρ παρά Μηδόκου ηκων του άνω βαΰιλέως^ 

43 ϋ'ρίβωνος. ΥΠ. 1 άτνεοτρατοτΐεδενΰατο άβί), άπεοτρα- 
τεναατο 0. 3 ανήρ ΚύΗηβτ, άνηρ 0. 

Χβηορίιοηίΐβ Αη3,1)&8ί3, γθο. &βηιο11. Εά. οιαϊοΓ. 18 



274 ΙΙΒ. νπ. ΟΑΡ. ΥΠ. 

αΛίέναυ έκ τηζ χώραζ' ευ δε μη, ουκ επιτρεφομεν νμίν^ 
άλλ' εάν ηοίψε κακώς την ημετεραν χώραν, ώζ τΐολε- 
μίονς άλε^όμε^^α. 

4 Ό 5£ Ι^ενοφών άκονόας ταϋτα είπεν ^Αλλά ϋοΐ 
μεν τοιαύτα λεγοντι καΐ άτίοκρίναϋ^^αι χα^.ετίόν τού- 
τον δ' ένεκα τον νεανίβκον λέξω, Χν είδΐ] οίοι τε 

5 νμεΐζ εβτε καΐ ο^οι ήμεΐς. ημείς μεν γάρ, ^ψ"*]^ %ρΙν 
νμΐν φίλοί γενεβΰ'αι έπορενόμεϋ-α δια ταύτης της χώρας 
οποί εβονλόμεΰ-α^ ην μεν έ^έλοιμεν πορ^ονντες^ ην 

6 (ϊε ^έλοιμεν καίοντες, καΐ ΰν οπότε προς ημάς ελΟ^οις 
πρεΰβεύων, ηνλίζον τότε παρ^ ημΐν ονδένα φοβού- 
μενος των πολεμίων νμεΐς δε ονκ 7με εις τηνδε την 
χώραν^ η εί' ποτέ έλ%^θίτε, ώς εν κρειττόνων χώρα 

7 ην?.ίζε6^ε εγκεχαλινωμενοις τοις ΐπποις. επεί δε ημΙν 
φίλοι έγένε6%•ε και δι ημάς ΰνν ^εοις έχετε τήνδε την 
χώραν, ννν δη έ^ελαύνετε ημάς εκ τηΰδε της χώρας 
ΐ]ν παρ' ημών εχόντων κατά κράτος παρελάβετε' ώς 
γάρ αυτός οιο'θα, ο Γ πολέμιοι ονχ ικανοί ή6αν ημάς 

8 εζελαύνειν. και ονχ όπως δώρα δονς καΐ εν ποιήύας 
ανΟ"* ών εν επαϋ^ες ά^ιοίς ημάς άποπεμψαβ^^αι, αλλ' 
άποπορενομενονς ημάς ονδ' ένανλιϋ^ηναι 06ον δύνα- 

9 6αι επιτρέπεις, καΐ ταϋτα λέγων οντε ϋ^εονς αίοχύντ} 
οντε τόνδε τον άνδρα, ός ννν μεν ΰε ορά πλοντονντα, 
πρΙν δε ημΐν φίλον γενέβ^αι από λτ}6τείας τον βίον 

10 έχοντα^ ώς αντός εφηΰϋ^α. άτάρ τί και προς εμε λέγεις 
ταϋτα; έφη' ον γάρ εγωγ' έτι άρχω^ αλλά Αακεδαι- 



6 ΎΐνΧίζον τότε Β ιη. δβο., ηνλίζετο Ο || η Ο ριο η. 7 ημΙν 
&ηίθ φίλοί οιη 0. 8 άλλ' άττοποοενομίνονς άβί, άλλα τΐορεν- 
ομενονς Ο [! ονδ' ίνανΧιοΟ-ηναι άβί, ονδένα γ,αταλιο&ήναι Ο, 
ονδ' έγκατανλίΟ^ήναί ΌϋκΙω'/. 10 ροδί ^φη Γ^δπτίΐ, ρΓ ίοΗ^δθ 



Ι.ΙΒ. VII. ΟΑΡ. VII. 275 

μόνιοί^ ο'ί^ νμεΐζ παρεδώκατε το βτράτενμα άπαγαγεΐν 
ονδεν εμε τΐαρακαλεόαντεζ , ώ ϋ-αυμαΰτότατοί ^ όπως 
ωΰτΐερ άτΐηχχί'ανόμην αντοΐς οτε Λρόζ υμάς ηγον^ οντω 
καΐ χαρίΰαίμην νυν άτΐοδιδονς. 

ΈπεΙ τανχα ηκονΰεν ό Όδρν6ης^ είτίεν' Έγώ μεν, 11 
ώ Μηδόΰαδες, κατά της γης καταδύομαι, ν%Ό της αί- 
αχννης άκονων ταύτα, καΐ ει μεν 7ίρό(5%'εν ηταύτάμην, 
ονδ' αν ύννηκολού^ηϋά ύοι,' καΐ νυν ατίειμι. ονδε 
γαρ αν Μηδοκός με δ βαβυλενς επαυνοίη, ει ε^ελαν- 
νοιμι τους ενεργέτας. ταντ είτιων άναβάς εττΐ τον 12 
ΐτϋτΐον άτΐήλαννε καΐ ΰνν αντω οΓ άλλοι ίτίτίεΐς πλην 
τεττάρων η πέντε, ό ^ε Μηδοΰάδης^ ελνπει γαρ αντον 
η χώρα πορϋ-ονμενη, εκελενε τον ΐΞίενοφώντα καλίίϊα^ 
τώ Αακεδαιμονίω. και ος λαβών τους έπιτηδειοτάτονς 13 
7ίρο6ηλ%•ε τω Χαρμίνω και Πολννίκω καΐ ελεγεν οτι 
καλ^Γ αυτούς Μηδοΰάδης προερών απερ αντω, άπ- 
ιεναι εκ της χώρας, οί'ομαι αν ονν, έ'φη, νμας άπο- 14 
λαβείν τι] ΰτρατια τον όφειλόμενον μιΰϋ'όν, ει είποιτε 
δτ^ δεδεηται υμών ή ^τρατ^ά σ'^ι/ανα^ραξα^ τον μι6^ον 
η παρ' εκόντος η παρ' άκοντος ΣενϋΌν, και οτι τού- 
των τυχόντες προ^ύμως αν ΰυνεπεύ^αι νμιν φαβι' 
και δτ^ δίκαια υμΐν δοκοϋβι λέγειν και δτί. ύπεΰχεβ^ε 
αύτοΐς τότε άπιεναι όταν τα δίκαια εχωΰιν οι ΰτρα- 
τιώται. 

Άκούΰαντες οΓ Αάκωνες ταϋτα έφα^αι^ ερεΐν ΐδ 
καΐ άλλα όποια αν δύνωνται κράτιύτα' και εύ^ϋς 
έπορεύοντο έχοντες πάντας τους επικαιρίους. ελϋ'ών 



ηρός ημ&ς. 13 προερών Β. ϋ, ηροαιρών 0. 14 οτρατεία \\ 
εϋτΐητε \\ οτι α,ηίβ δεδεηται οιη. Ο || δεδεηται νμας. 15 δημό- 
ααδες || οηότερ' αν Ι)ϊηάον{, όποτέραν Ο || προςη'κει Ρορρο, 
προςη-Λεν 0. 

18* 



276 ΠΒ. VII. ΟΑΡ. VII. 

^£ ελεξε ΧαρμΙνος' Ει μεν ΰν η εχείζ, ώ Μηδόΰαδε^, 

16 προς ημάς λέγειν, ει δε μη, ήμεΐς προς αε εχομεν. 6 
δε Μηδοΰάδηζ μάλα δη νφειμενως' '^λλ' εγώ μεν 
λέγω, έ'φη, και Σενϋ'ης τα αυτά, οτι «ξιουμει/ τους 
φίλονξ ημΐν γεγενημένονξ μη κακώς πάβχειν ύφ' υμών. 
δ,τι γαρ αν τούτους κακώς ποιήτε ημάς ηδη τΰοιεΐτε' 

17 ημέτεροι γάρ είβιν. ^ Ημείς τοίννν, εφαβαν οι Αάκωνες, 
άτίίοιμεν αν οπότε τον μι60•6ν £;^οΐ6ν οι ταϋτα νμΐν 
καταπρά^αντες' ει δε μη, ερχόμενα μεν καν νυν βοη- 
^ήΰοντες τούτοις και τιμωρηΰόμενοι άνδρας οι τού- 
τους παρά τους όρκους ήδίκηβαν. ην δε δ^ καΐ υμείς 
τοιούτοι ητε, ενϋ'ενδε άρξ,όμε^α τα δίκαια λαμβάνειν. 

18 ό ^£ ΐΞίενοφών είπεν' Έ^έλοιτε αν τούτοις, ώ Μη- 
δόβαδες, έπιτρέ^αι, επειδή φίλους εφατε είναι υμιν, 
εν ών τη χώρα εβμέν , οπότερ' αν -ψηφίΰωνται, εΐ^^ 

19 'Χ)μας προβήκει εκ της χώρας άπιεναι είτε ήμας; ο δε 
ταϋτα μεν ουκ εφη' εκελευε δε μάλ6(?τα μεν αύτώ τώ 
Αάκωνε ελ^ειν παρά Σεύΰ^ην περί του μίΘ^Όϋ, καΐ 
οΐ'εό^αι αν Σεύ&ην ;Τ£Γ(?αί• ει δε μη, Ξενοφώντα ΰϋν 
αύτώ πεμπειν, καΐ βυμπρά^ειν ύπιΰχνεΐτο. έδεΐτο δε 
τάς κώμας μη καίειν. 

20 ^Εντεϋϋ'εν πεμπουόι Ξενοφώντα και ΰύν αύτώ οϊ 
εδόκουν έπιτηδειότατοι είναι, δ ^£ έλχ^ών λέγει προς 
τον Σεύ^ην Ουδέν άπαιτήβων, ώ Σεύ^η, πάρειμι, αλλά 

21 διδάί,ων, ην δύνωμαι, ώς ου δικαίως μοι ήχ^έβ^ης 
δτ6 ύπερ τών βτρατιωτών άπητουν 6ε προ^ύμως α 
ύπέΰχου αύτοις' βοΐ γάρ εγωγε ούχ ήττον ενόμιξον 

22 όύμφορον είναι άποδοϋναι ή έκείνοις άπολαβειν. πρώ- 
τον μεν γάρ οίδα μετά τους ϋ'εοϋς εις το φανερόν ύε 
τούτους καταΰτήβαντας, επεί γε βαβιλέα 6ε εποίη6αν 
πολλής χώρας και πολλών ανθρώπων ' ώ6τε ούχ οιόν 



ΕΙΒ. VII. ΟΑΡ. VII. 277 

τε 6θί λαν^άνειν οντε τ^ν τι, καλόν οντε ^ν τυ αι^;|^ρόζ/ 
ποιτίιΰΎΐς. 

Τοιοντω δε οντι άνδρΐ μέγα μεν μου εόόκεί είναι, 23 
μ^Ι δοκεΐν άχαρίβτως άτίοτίέμ^αο^αι άνδρας ενεργέτας, 
μέγα δε εν άκονειν νπό ε^ακιβχι,λίων άν^ρώττων, το 
δε μέγιΰτον μηδαμώς ατίΐΰτον ΰαντον καταΰτηβαί δ,Τί- 
λεγοίζ. δρω γαρ των μεν άηίΰτων ματαίους καΐ 24 
αδυνάτους καΐ άτίμους τους λόγους τίλανωμενους' οϊ 
δ^ αν φανεροί ώύιν άλή^ειαν άόκοϋντες, τούτων οι 
λόγοί^ ην τι δεωνται,^ ούδεν μεΐον δύνανται άννύαΰΰ^αι, 
τ) άλλων η βία' ην τ ε τινας ΰωφρονίζειν βούλωνται^ 
γυγνώβκω τάς τούτων άπειλάς ούχ ήττον ΰωφρονίξού- 
6ας η άλλων το τίδη κολάζειν' ην τε τω τυ υπιΰχνώνται, 
06 τοίοϋτοί άνδρες, ούδεν μείον διαπράττονται, η [οί] 
άλλοι παραχρήμα δίδοντες. 

Άναμνηο^ητι δε και ΰύ τι τιροτελεόας ήμιν ΰνμ- 25 
μάχους ημάς έλαβες, οίβ^' δτί ούδεν άλλα πιότευΟ-εΙς 
άλη^εύΰειν α έλεγες επήρας τούούτους ανθρώπους 
ΰυΰτρατεύεβϋ-αί τε καΐ κατεργάύαΰ^αί 6οι αρχήν ού 
τριάκοντα μόνον ά^ίαν ταλάντων, ο6α οί'ονται δεΐν 
ούτοι νυν άπο λαβείν, αλλά πολλατίλαΰίων, ούκοϋν 26 
τούτο μεν πρώτον το πιβτεύεο^αι, το καΐ τήν βαΰι- 
λείαν 601 κατεργαΰάμενον , τούτων των χρημάτων 
πιπράΰκεται ; 

"1%•ι δ ή άναμνή6^ητι πώς μέγα ήγοϋ τότε κατά- 27 
ηράϊ,αι α νυν κατα6τρεφάμενος έχεις, εγώ μεν ευ 



22 ποιηαοίς. 23 μη δον,είν οιη, 0. 24 ην τι ... ή βία 
Οίη. Ο II ην τότε ντηΰχνώνται Ο ρΐ'Ο ην τε τω τι ντνιοχνώνται || 
μεΐον Ε, μείω Ο || ί) άλλοι άβί, η οί άλλοι 0. 25 οία^' οτι 
Μηνβίιιβ, οΐδ' οτι Ο || οίον τε Ο ρΐ'Ο οί'ονται || πολλαπλαοίω. 
27 ήγον τότε Α, ήγονντότε 0. 



278 Ι^ΙΒ. νΠ. ΟΑΡ. νπ. 

οίδ' οτι τ^υξω αν τα νυν πετΐραγμενα μαλλόν 0οι 
καταπραχ^ήναί η τίολλατίλάΰυα τούτων των χρημάτων 

28 γενέβ^αι. εμοί τοίννν μείζον βλάβος καΐ αΐ'ΰχιον 
δοκει είναι το ταϋτα ννν μη καταϋχειν η τότε μη 
λαβείν, οαωτΐερ χαλετιώτερον εκ πλονβίον πένητα γενέ- 
βΰ-αι η άρχην μη πλοντηΰαι, καΐ ο6ω λντΐηρότερον 
εκ βαΰ ίλεως ίδιώτην φανηναι η άρχην μη βαΰιλενβαι. 

29 ονκονν έπίβταβαι μεν οτι οι ννν (?θί- υπήκοοι γενό- 
μενοι ον φιλία τι] 61] επείβΰ'ηΰαν νπο ΰον άρχεβΰ^αι 
άλλ' ανάγκη, και δτ^ επιχειροιεν άν πάλιν ελενϋ-εροι 

30 γίγνεΰ%•αι, ει μη τις αντονς φόβος κατεχοι. ποτερως 
οϋν οΐ'ει μάλλον άν φο/3£Γ(5θα6 τε αντονς χαΐ βωφρο- 
νεΐν τά προς 6ε, ει δρωεν (?06 τού^ βτρατιώτας οντω 
διακειμενονς ως ννν τε μένοντας άν , ει ΰν κελενοίς, 
ανϋ-ίς τ άν ταχν έλκοντας, ει δεοι, άλλονς τε τού- 
των περί 6ον άκονοντας πολλά άγαΟ'ά ταχν άν βοι 
οπότε βούλοιο παραγενέβ^αι, η ει καταδο^άβειαν μήτ 
άν άλλονς 6οι έλ^εΐν δι άπι6τίαν εκ των ννν γεγενη- 
μένων τοντονς τε αντοΐς εννον6τέρονς είναι η 6οί; 

31 άλλα μην ονδε πλήξει γε ημών λειφ^έντες νπηξάν ' 
601 , άλλα προ6τατών απορία, ονκονν ννν και τοϋτο 
κίνδννος μη λάβωΰι προ6τάτας αντών Τί-ί/α^ τούτων 
οΓ νομίξον6ιν νπό 6ον άδικεΐ6χΙ•αι, η και τούτων κρείτ- 
τονα? τού^ Ααχεδαιμονίονς, εάν μεν οι 6τρατιώται 
νπι6χνώνται προ^νμότερον αντοις 6ν6τρατεύ6ε6^αι, 
άν τά παρά 6ον ννν άναπρά^ωΰιν , οι ^£ Αακεδαιμό- 



^ατατΐρά^αι&' ά || τούτων των χρημ,άτων άβί), τούτων χρισ- 
μάτων 0. 28 μη μΕτααχεΐν. 29 νπή'κοοι ΣβοηοΙανΪΗβ θί Μίΐ- 
Τ6ίΗ8, έπή-ΛΟΟί Ο II άρξαα&αί Ο || έλενϋ-εροι γίγνεΰ&ε. 30 πρόα&εν 
Ο ρΓΟ ηρός σε \\ κελενοις Ι), ιιελενείς || γ,αταδοξ,άαοιαν. 
31 ντΐεΐξαν || τιροοτάτας αυτών \\ ονβτρατεύΰεΰΟ'οα €όΙ)6ί, ΰυοτρα- 
τενεβ&αί Ο || τιαρά αοΰ 0^ , τΐκρά τον ρΐ'. 



ϊ 



ΕΙΒ. VII. ΟΑΡ. VII. 279 

νιοι διά το δεΐύΰ'αί της ύτρατίάς βυναυνέβωβιν αντοΐζ 
τοίϋτα. οτυ γε μην οι ννν ντίο ύοΐ Θράκες γενόμενοι, 82 
πολν αν τΐροΰ'νμότερον ΙΌιεν επί βε τ) 6νν 6οι ουκ 
αδηλον' ΰον μεν γάρ κρατούντος δουλεία υπάρχει, 
αυτοΐς^ κρατουμένου δε βου ελευθερία. 

Εί δε και της χώρας αρονοεΐόΰ-αί ηδη τι δει ως 35 
όης οϋβης ^ τίοτέρως αν οί'ει άπαϋ'η κακών μάλλον 
αυτήν είναι^ εί ούτοι οι ΰτρατιώται άπολαβόντες α 
έγκαλοϋΰιν είρήνην καταλιπόντες οιχοιντο^ η εί ούτοι 
τε μένοιεν ως εν τίολεμία 6ύ τε άλλους τιειρωο πλέονας 
τούτων έχων άντιΰτρατοπεδεύεβΟ'αι δεομένους των 
επιτηδείων •^ άργύριον δε ποτέρως αν πλέον άναλω0•είη, 34 
εί τούτοις το όφειλόμενον άποδο&είη, η εί ταϋτά τε 
όφείλοιντο άλλους τε κρείττονας δέοι 6ε μι60-οϋΰϋ-αι; 
άλλα γάρ Ήρακλείδΐ]^ ως προς εμε έδήλου^ πάμπολυ 35 
δοκεΐ τοϋτο το άργύριον είναι, ή μην πολύ γέ έύτιν 
^λαττον νυν 6οι και λαβείν τοϋτο και άποδοϋναι η 
πρΙν ημάς έλ%-εΐν προς 6ε δέκατον τούτου μέρος, ου 86 
γάρ αριθμός έ6τιν 6 ορίζων το πολύ και το ό/ΐ6;^οΐ'5 
άλλ' η δύναμις του τε αποδίδοντος καΐ του λαμβά- 
νοντος. 6οΙ δε νυν η κατ ένιαυτον πρ06οδος πλείων 
£6ται η έμπρο6%'εν τα παρόντα πάντα α έκέκτη6ο. 

Έγώ μέν, ω Σεύϋ-η ^ ταϋτα ως φίλου οντος 6ου 37 
προύνοούμην , όπως 6ύ τε α^ιος άοκοί.'ί^? είναι ων οι 



δΕεοϋΌίί II ΰννοανέΰοναν, δβά ν ίη δ^ΙΙαΙ)^ ου νίχ οο^ηοδοΐ- 
ίπΓ. 32 ντΐό αοΐ Κγη06Γ, νπό οον Ο || γά^ αηίθ Άρατοϋντοξ 
οιη. Ο II γ,ρατονμύνονξ ρΓ, βαά. πι. οοιτ., δβθ[Πβη8 <^£ οιη. 33 βΙ 
αντοϊ οι |1 ίγ-Λαλώαι || ως Επίθ ΐν πολέμια οιη. 0. 34 ττΖίΓοι; || 

ί^ τούτοις άβί, εί τοϋτο Ο || ταντώ τε άβί, ταντά τοι Ο || μιοον- 
α^αι. 3δ ηρα-κλίδης \\ εί μεν Ο ρΓΟ η μην. 36 τοϋ λαμβάνοντος 
Β. Ε, /,αμβάνοντος Ο \\ ά αηίβ ετίέν.τηοο οιη. 0. 37 ηροννοούμην 
ΌϊηάοΓ^., προενοονμην Ο || άξιος δον.ής. 



280 ΜΒ. νΠ. ΟΑΡ. VII. 

^εοί βοί έδωκαν άγαμων εγώ τε μη δίαφϋ'αρειην εν 

38 τι] ΰτρατίά. εν γαρ ί'β^ί οτι ννν εγώ οντ αν εχ^ρον 
βονλόαενοζ κακώζ τίΟίήβαι δννηΰ-είην βνν ταντί] τγι 
βτρατια οντ αν εί' βοί %άλιν βονλοίμην βοη^ηΰαί^ 
ικανόζ αν γενοίμην. οντω γαρ πρόζ με η ΰτρατιά 

39 διάκειται, καίτοι αντόν 6ε μάρτνρα 6νν ^εοΐζ είδόΰν 
ποίονμαι οτι, ούτε εχω τΐαρά βοϋ έπΙ τοΐ£ βτρατιώταΐζ 
ονδεν οντε τιτηβα τίώτίοτε είζ το ίδιον τα εκείνων 

40 οντε α ντιέΰχον μου αΛτ^τηβα' ομννμι δε ΰοί μηδέ 
άτΐοδίδόντος δέί,α6%'αι, αν, ευ μη καΐ οι βτρατιώταυ 
εμελλον τα εαντών ΰνναπολαμβάνευν. αίΰχρον γαρ 
ζαν^ ην τα μεν έμά διατίεΐίράχ^'αί, τα (5' εκείνων 
τΐερηδεΐν κακώς έ';^οΐ'τα αλλωξ τε καΐ τιμώμενον νπ 

41 εκείνων, καίτοι ^Ηρακλείδΐ] γε λήροζ πάντα δοκεΖ 
είναυ προς το αργύρων έχειν εκ παντός τρόπον εγώ 
δε, ώ Σεν^η, ονδεν νομίζω άνδρΐ άλλως τε καΐ άρχοντι 
κάλλίον είναι κτήμα ονδε λαμπρότερον αρετής καϊ 

42 δικαιοβννης καϊ γενναιότητος. 6 γαρ ταϋτα έχων 
πλοντεΐ μεν όντων φίλων πολλών , πλοντεΐ δε καϊ 
άλλων βονλομενων γενεΰϋ-αι, καΙ εν μεν πράττων 
έχει τονς όννηβ^ηΰομενονς, εάν δε τι Οφαλη, ον ΰπα- 
νίζει τών βοη^ηΰόντων. 

43 ^Αλλά γαρ ει μήτε εκ τών έργων κατεμαϋ'ες οτι 
6οι εκ της 'φνχής φίλος ην, μήτε εκ τών έμών λόγων 
δννα6αι τοντο γνώναι, άλλα τονς τών ΰτρατιωτών 
λόγονς πάντας κατανόηΰον παρή6ΰ'α γαρ και ήκονες 

44 ά ελεγον οί φεγειν εμε βονλόμενοι. κατηγόρονν γάρ 
μον προς Αακεδαιμονίονς ως 6ε περί πλείονος ποιοί- 



39 Ύ/τηβα . . . ούτε οπι. 0. 40 <^αν)^ ην Ηαι-ίηιαη || 5'* 
έ-κείνω. 42 ό γάρ 0^ , όν γάρ ρΓ Ι| καΐ αηίβ άλλων οιη. Ο [Η 
οννηο^ημ,ένονς. 



ΕΙΒ. VII. Ο ΑΡ. VII. 281 

μην η Ααχεδαιμονίονς , αύτοΙ ά' ενεκάλουν εμοί ώς 
μάλλον μέλει μου οτΐως τά ΰά καλώζ εχοι η οτίως τα 
εαυτών ' εφαόαν δε με καΐ δώρα εχειν τίαρά βοϋ. καίτοι 45 
τά δώρα ταντα τΐότερον οΐει οίύτού^ κακόνοιάν τι,να 
ενίδόντας μοί τΐρός 6ε αιτιάΰ^αί με εχειν παρά 6ον 
η προϋ'νμίαν πολλην περί 6ε κατανοή6αντας; εγώ μεν 46 
οίμαι πάντας ανθρώπους νομίζειν εννοιαν δεΐν άπο- 
δείκνν6%•αί τοΰτω παρ' ον αν δώρα τις λαμβάντ}. 6ν 
δε τίρίν μεν νπηρετΎΐ6αί τι 6οι εμε εδέ^ω ηδέωζ και 
ομμα6ι καΐ φωνΐ] καΐ ^ενίοΐξ και ο6α ε6οιτο νπι6χνον- 
μενος ουκ ένεπίμπλαΰο' επεί δε κατεπραζαζ α έβονλον 
και γεγένη6αι ο6ον εγώ εδυνάμην μέγι6τος^ νϋν οντω 
με ατιμον οντά εν τοΐο: 6τρατιώταις τολμάς περιοράν; 
άλλα μην δτ^ 6οι δόξ,ει άτΐοδονναι πι6τενω και τον 47 
χρόνον διδά^ειν 6ε καΐ αυτόν γέ 6ε ουχί άνέ^ε6^αι 
τους 6οΙ τνροεμένους ευεργε6ίαν ορώντώ 6οι έγκαλονν- 
τας. δέομαι οϋν 6ου ^ όταν άποδιδως^ 7ΐροϋ'υμεΐ6&αι 
εμε παρά τοις 6τρατιώταις τοιούτον ποΐΎΐ6αι οίόνπερ 
καΐ παρέλαβες. 

Άκού6ας ταϋτα ο Σεύ^ης κατηρά6ατο τω αίτίω 48 
του μη ττάλαί άποδεδ06ΰ^αι τον μι6θ'όν' και πάντες 
^Ηρακλείδην τούτον ύπώπτευ6αν θίνα^' εγώ γάρ^ έ'φτ^, 
οϋτε διενοήϋ'ην πώποτε άπο6τερή6αι άποδώ6ω τε. εν- 49 
τεϋ^εν πάλιν είπεν 6 ίΕ^ενοφών 'ΕπεΙ τοίνυν διανοη 
άποδιδόναι^ νϋν εγώ 6ου δέομαι δι' εμοϋ άποδοϋναι, 
και μη περιιδεΐν με διά 6ε άνομοίως έχοντα εν τι] 
6τρατια νϋν τε καΐ οτε προς 6ε άφικόμεϋ'α. δ (ϊ' είπεν' 50 
^Αλλ' οϋτ εν τοις 6τρατιώταις έ6ΐ] δι' εμε ατιμότερος 

ΙΒ 44 μέλλει || 'έφαααν δε μοι Ο, ϊφαοαν δ' έμέ Ζ. 48 καττ] 

Η γοοησατο \\ ηρατίλίδην. 49 μη αηΐβ τζεραδεΐν Οπι. 0. 50 ούτ 
Μ έν τοις Κΐ'ϋ^εν, οντε τοις 0. 



»' 



282 ΙΙΒ. VII. €ΑΡ. ΛΊΙ. 

αν τε μενΐ}^ τΐαρ' εμοί χίλιους μόνους οτίλίταζ έχων, 
εγώ 6οι τά τε χωρία άποδώβω καΐ τάλλα α νπεύχόμην. 
δΐ δ (Ϊ£ τίάλιν εΐηεν Ταντα μεν εχειν όντως ονχ οίον τε' 
άπόπεμτίε δε ΐ]μας. ΚαΙ μην, εφη 6 Σεν^ης, καΐ άΰφα- 
λεότερόν γε 6οι οίδα ον %αρ ί'αοί μένειν ΐ] άπιεναί, 

52 δ (Ϊ£ Τίάλιν είτίεν' ^Αλλά την μεν ΰήν :;ΐρόνοιαν έτίαινώ' 
εμοΙ δε μένειν ονχ οίον τε' οτίον ό' αν εγώ έντιμότε- 

53 ρο^ ώ, νόμιζε και 6οι τοντο άγαϋ•6ν εβεαϋ-αι. εντεύθεν 
λέγει ΣενΟ-ης' ^Αργνριον μεν ουκ εχω άΑλ' η μικρόν 
τι, και τοντό 6οι δίδωμι, τάλαντον' βονς δε εξακο6ίονς 
καΐ πρόβατα είς τετρακι6χίλια και άνδράποδα εις εΐκο6ι 
και εκατόν, ταντα λαβών και τονς των άδικηβάντων 

54 6ε δμήρονς προ6λαβών ατίΐ&ι. γελάΰας ο ΐΕ^ενοφών 
εΐπεν' Ίίν ονν μη ε^ικνηται ταντ εις τον μι6%^όν, 
τίνος τίίλαΐ'τοι/ φή6ω έχειν; άρ' ουκ, επειδή καΐ έπι- 
κίνδννόν μοί έ6τιν , άπιόντά γε αμεινον φνλάττεΰ^αι 
πέτρονς-, ηκονες δε τάς άπειλάς. τότε μεν δη αντον 
έμεινε. 

55 Τ}] ά' ν6τεραία άπέδωκέ τε αντοΐς α νπέ6χετο 
και τονς έλώντας 6ννέπεμφεν. οι δε 6τρατιώται τέως 
μεν ελεγον ώς 6 ΐΕ^ενοφών οίχοιτο ώς Σενΰ-ην [αν] 
οίκή6ων και α νπέΰχετο αντω ληφόμενος' έπεί δε ειδον, 

56 η6^η6αν καΐ προ6έϋ•εον. Ξενοφών δ' επεΙ είδε Χαρ- 
μΐνόν τε και Πολννικον, Ταντα, εφη, 6έ6ωται δι' νμάς 
τγι 6τρατια καΐ παραδίδωμι αντά εγώ νμΐν' νμεις δε 
δια&έμενοι διάδοτε τη 6τρατια. οΓ μ\ν ονν παρα- 



ταλΧα. 51 ταντα μεν . . τιάΧιν εϊπεν οτη. 0. 52 ώ ροδί; 
έντιαότίρος οπι. 0. 53 αλλά μίν.ρόν τι. 54 ον-κετι δη ^ ρΓΟ 
ονκ έττξίδη. 55 έλώντας Βΐδδϊιο}) , έλάοονταξ Ο, ροδίι (^αοά Ια- 
οπηα, ίη ηιια ίΌιίαδδβ §οΰς δοηρίιιιη βΓ3,ί || οίτΛ,ήΰων άθΐ, άν οίκη- 
ΰων 0. 56 αύοωοταί \\ δι ημάς \\ ονν ροδϊ οϊ μεν οπι. Ο || παρα- 
λαλαβόντεζ. 



ΜΒ. VII. ΟΑΡ. VII. Λ^ΠΙ. 283 

λαβόντες και λαφνροπώλας καταβτήΰαντεζ εττώλονν, 
καΐ Λολλήν είχον αίτίαν. ΐΞίενοφών δε ου ηροβγιει,, 57 
άλλα φαν^ρό^ ήν οίκαδε τΐαραΰκεναζόμενοζ' ου γάρ 
ηω φηφος αντω ετιηκτο '^ϋ^ήνηΰι, περί φνγής. τΰροΰ- 
ελ&όντε^ δε αντω οι επιτήδειοι εν τω βτρατοπεδω 
έδέοντο μη άτίελ^ευν ττρίν [αϊ/] άπαγάγοι το ότράτενμα 
καΐ Θίβρωνι τιαραδοίη. 

Εντεύθεν δυέπλενβαν εις Αάμφακον, καΐ άτίαντα νΠΙ. 
τω ^ενοφώντι Ευκλείδης μάντις Φλειάβιος 6 Κλεαγόρον 
νός τον τα εντοίχια εν Ανκείω γεγραφότος. οντοξ 
όννήδετο τω ^ενοφώντι οτι έΰέβωτο^ καΐ ήρώτα αν- 
χον τίόβον χρυΰίον έχει. δ (ϊ' αύτω ετίομόΰας είτίεν 2 
ή μην ε6εΰ%•αι μηδέ εφόδιον ίκανον οικαδε άπιόντι^ 
Έΐ μη άπόδοιτο τον ϊτίτίον καΐ α άμφ' αυτόν είχεν. ο 
δ' αντω ονκ έτίίύτενεν. επεί δ' ετίεμψαν Λαμ^ακηνοΙ 3 
^,ένια τω ^ενοφώντι καΐ εΰ^υε τω Άπόλλωνι, τίαρ- 
^ΰτήόατο τον Ευκλείδην' ίδών δε τα ιερά Ευκλείδης 
ειπεν οτι, ηεί^οιτο αντω μη είναι χρήματα. Άλλ' οίδα, 
€φη, δτ^ καν μελλη τίοτε εΰεο^-αι^ φαίνεται τι εμτΐό- 
διον, αν μηδέν άλλο , [η] 6ϋ ΰαντω. ΰννωμολόγει 
ταντα ο ΐΞίενοφών. ο δε είτΐεν' ^Εμπόδιος γάρ 6οι 6 4 
Ζενς δ μειλίχιος έβτι, και έτίήρετο ει ηδη ^ύΰειεν^ 
ωΰπερ οί'κοι, £φη^ είώ%-ειν εγώ ϋμΐν ^ύεΰΰ'αι καΐ 
ολοκαντειν. ο ά' ονκ εφη έ^ δτου άτίεδήμηύε τεΟ'ν- 



ΧαφνρονΛώλας. 57 τΐροελ^όντες || ηρίν άηαγάγοι άβί, πρϊν 

α,ν άπαγάγτ] || ^εωη. ΎΏΙ. 1 ενγ,λίδης πάντις || φιάοιοζ || 

νιος II εντοίχια νίΐ' άοοίπδ αρ. Βονηβηιαηη, ενοίκια €, αοοθη1;αιιι 

δυρβΓ οι ^^ ιηυίανίΐ: ίη δρίήίιιιιι || εν λνν,είω άβί, εν οιν,ίω Ο || 

γεγραΐρτιγ,ότος || εοεοωΰτο. 2 ή μη οί'εϋ^αι μη 03 έφόδιον \\ 

άτΐοδώτο \\ άμφ' αυτόν. 3 ιερά άβΐ;, ίθρ^ία Ο || οτι αηίβ καν 

οιη. Ο II άλλο ΰυ ΰαντω άβΐ, άλλο η βνς αντω 0. 4 έμπό- 
όιον γάρ. 



284 1-ΙΒ. VII. ΟΑΡ. VIII. 

κεναί τούτω τω &εω. βννεβονλενβεν 'ονν αντω ^νε- 
ΰ^αι κα&ά είώ^ευ^ καΐ εφη ΰννοίβείν επί το βέλτυον. 

5 ΤΥΐ δε νΰτεραία ΐΞίενοφών προβελ^ων εις Όφρννιον ύ 
εϋ•νετο και ώλοκαντει χοίρους τω πατρίω νόαω, και 

6 έκαλλιέρει. καΐ τανττ] τΐ] ήμερα άφικνείται Βίων καΐ 
Νανβίκλείδης χρήματα δώΰοντεζ τω βτρατενματί, και 
ξ,ενοϋνται τω ^ενοψώντι καΐ Χτιπον ον εν Ααμφάκω -μ 
άτίέδοτο πεντήκοντα δαρεικων, ντίοπτενοντεζ αντον δι^ ■ 
ενδειαν πεπρακεναι, οτι ^^κουον αντον ήδεόϋ^αι τω 
ΐππω, λνβάμενοι άτίέδοΰαν καΐ τήν τιμήν ονκ ήΰ'ελον 
άτίολαβειν. ^ 

7 ^Εντενΰ^εν επορενοντο δια τήζ Τρωάδος, καΐ ντιερ- 
βάντες τήν Ίδην εις "Αντανδρον άφικνοννται πρώτον^ 
είτα παρά %•άλατταν πορίνο|[Ζ£ΐΌ6 [τϊ^^ ^Αβίας] εις Θή- 

8 βτίς πεδίον, έντεν^εν όί-' ^Αδραμντίου και Κυτωνίον 
οδενύαντες εις Καΐκον πεδίον έλ%'όντες Πέργαμον 
καταλαμβάνονΰι τής Μνύίας. 

^Ενταν^α δή ξ,ενοϋται Ξενοφών ^Ελλάδι τγι Γογ- 
γνλον τον Έρετριεως γνναικι και Γοργίωνος καΐ Γογγν- 

9 λον μγιτρί. αντη δ' αντω φράζει δτί- Αΰιδάτης εΰτίν 
εν τω πεδίω άνήρ Περβης' τοντον εφη αντόν^ ει 
ελ^οι τής ννκτος ΰνν τριακοΰίοις άνδράΰι^ λαβείν αν 
καΐ αντον καΐ γνναΐκα και παΐδας καΐ τά χρήματα' 
είναι δε πολλά, ταϋτα δε καϋ•ηγη6ομενονς επεμφε 
τόν τε αντής άνεφιόν και Ααφναγόραν, ον περί πλεί- 

10 6τον έποιεΐτο. έχων ονν 6 Ξενοφών τοντονς παρ* 

ουν ροδί οννεβονλενΟΕν οπι, Ο || τια&ά δοΠηβίάβΓ, ν.οίϊ α 0. 
δ Βίς φρννιον \\ ηατρίω άβϊ, ττατρώω 0. 6 νανοικλείδης ΐ^ 

πιαΓ^ο, άμεναι-Λλείδης Ο || ουτοί Ο ρΐ'Ο οτι. 7 [τής άοίας] Β,βΊι- 
άαηίζ. 8 άδραμνττίου || -Λντωνίου ΗιιΙοΊιίη8θη , -Λερτωνον Ο | 

ν.εκοΰ Ο ρΓΟ καίκου || ξενοννταί. 9 τά αηίβ χρήματα οιη. Ο | 
τόν τε αντής. 



Ι.ΙΒ. VII. ΟΑΡ. VIII. 285 

εαντώ ε^νετο. καΐ Βαβίαξ 6 Ήληοζ μάντίζ παρών 
είττεν οτι κάλλίΰτα εί'η τά ιερά αντω καί ό άνηρ άλώ- 
βιμος εί'η. δειτΐνήβας ονν ετΐορενετο τονς τε λοχαγονζ 11 
χονζ <^τί)> μάλίβτα φίλους λαβών καΐ τίίβτονζ γεγενη- 
μενονζ δίά παντός, όπως εν ποίήΰαο αντονς. ΰννε^- 
ί'ρχοντα^ ^^ αντω καΐ άλλοι βιαβάμενου εις έ^ακοβίονς' 
οί ^^ λοχαγοί άπήλαννον, ίνα μη μεταδοΐεν το μέρος, 
ώς ετοίμων δ'ή χρημάτων. 

ΈπεΙ δε άφίκοντο περί μεβας νύκτας, τά μεν περι^ 12 
δντα άνδράποδα της τνρβιος καί χρήματα τά πλεΐ6τα 
άπέδρα αντονς παραμελονντας , ώς τον ^Αΰιδάτην αν- 
τον λί:ί/3οίίΐ/ καί τά εκείνον, πνργομαχονντες δε έπεί 13 
ουκ εδνναντο λαβείν τ'ήν τνρβιν — νψηλη γάρ ην καΐ 
μεγάλη καί προμαχεώνας καί άνδρας πολλονς καί μαχί- 
μονς εχονΰα — διορνττειν επεχείρηύαν τον πνργον. 
^ ^^ τοίχος ην επ οκτώ πλίνθων γηίνων το ενρος. 14 
, αμα δε τη ήμερα διωρώρνκτο' καί ώς το πρώτον διεφάνη, 
επάταξεν ενδο^εν βονπόρω τις οβελίύκφ διαμπερές 
τον μηρ'ον τον εγγντάτω' το άβ,λο^Λοι/ εκτο^ενοντες 
εποίονν μηδέ παρ^^νοί^ ετι άΰφαλες είναι, κεκραγότων 15 
^^ αντών καί πνρβενόντων εκβοηϋ^οϋόιν ^Ιταμενης μεν 
^χων την βαυτοί) ^ΰι/α^Μ^, εκ Κο μανίας δε οΛλΓταί. 
^Αύϋνριοι καί ^Τρκάνιοι ιππείς καί οντοι /3α(7ίλεω5 
μιβϋΌψόροι ώς όγδοήκοντα, καί άλλοι πελταΰταί εις 
όκτακούίονς, άλλοι δ' εκ Παρϋ'ενίον, άλλοι ά' ε^ Απολ- 
λωνίας καί εκ των πληΰίον χωρίων καί ιππείς. 

'Ενταϋϋ•α δη ώρα ήν βκοπεΐν πώς εβται ή άφοδος' 16 



11 τους <^τε^ μάλίοτα 600 || εν τΰοίήααι αντοίς || ως έ|ακο- 
βίονς. 13 τΐρομαχεονας. 14 διωρώρυ-ΛΤΟ ρι% δίορώρντιτο 0^. 
15 Ίταμύνης Όί7ΐάον/', Ιταμελία Ο || πελτααΐτοα \\ των πληοίων 
χωρίων. 



286 ΠΒ. VII. €ΑΡ. VIII. 

καΐ λαβόντες δ(?θί. ή(7αν βόεζ καΐ πρόβατα ηλαννον 
καΐ άνδράποδα έντος πλαίβίον ττοίηβάμενοι, ον τοΐζ 
χρήμαΰιν ετι, τΐροΰεχοντες τον νονν^ αλλά μη φνγη 
εί'η ή αφοδοζ^ ει καταλίτίόντεζ τα χρήματα άπίουεν^ 
καΐ οϊ τε πολεμι,οο ^ραΰντερον είεν και οι ΰτρατιώται 
ά^νμότερου' νυν δε άπγιβαν ώζ τΐερί των χρημάτων 

17 μαχονμενοι. έτίεΐ δε εώρα Τογγνλοζ όλ^^^ου^ μεν τονζ 
"Ελληναζ^ ποΑΑού^ (Ϊ£ τονζ έπικειμένονξ^ εξέρχεται καΐ 
αντοξ βία της μητρός έχων την έαντον δνναμιν^ βον- 
λόμενος μεταύχειν τοϋ έργον ' βννεβοή^εί δε καΐ Προ- 
κλής εξ Άλυβάρνης καΐ Τεν&ρανίας 6 άτίο /ίαμαρά- 

18 τον. οι (Ϊ£ τιερΙ ΐΞίενοφώντα £Λ£ΐ πάνν ήδη έτίΐέζοντο 
ντΐό των τοξενμάτων καΐ ΰφενδονών , τΐορενόμενοι. 
κύκλω, οτΐως τά οτίλα έχοιεν τιρο των τοξενμάτων^ 
μόλις διαβαίνονβι τον Κάρκαόον τΐοταμόν, τετρωμενοι 

19 έγγνς οί ήμίόεις. ενταύθα δε ^Αγα<5ίας 6 Στνμφάλιος 
[ό] λοχαγός τιτρώακεται, τον πάντα χρόνον μαχόμενος 
προς τονς πολεμίονς. καΐ διασώζονται άνδράποδα ως 
διακόΰια έχοντες καΐ πρόβατα όύον Ο'νματα. 

20 Τη δε νΰτεραία ^νύάμενος 6 Ξενοφών εξάγει 
ννκτωρ πάν το ΰτράτενμα, όπως ότι μακροτάτην έλ^οι 
της Ανδίας, εις το μη δια το έγγνς είναι φοβεΐβϋ'αι^ 

21 άλλ' άφνλακτεΐν. ό (Ϊ£ Αβιδάτης άκονΰας ότι πάλιν 
έπ αντόν τε^νμένος εί'η 6 Ξενοφών κα\ παντί τω 
ΰτρατενματι ήξοι, έξανλίζεται εις κώμας νπό το Παρ- 

22 %'ένιον πόλιΰμα έχονΰας. ενταύθα οι περί Ξενοφώντα 
Ονντνγχάνονΰιν αντω καΐ λαμβάνονβιν αυτόν και γν- 



16 §ό(χς II άΐίηΕϋαν. 17 άλιαάρνης. 19 άγηαίας \\ λοχαγός 
άβΐ, ό λοχαγός 0. 20 άλλα φνλάττην Ο ρΓΟ άλλ' άφνλαγ,τεΐν. 
22 γνναΐν,α άβΐ:, γυναΙ-Λαζ 0. 



ΜΒ. VII. ΟΑΡ. VIII. 287 

ναΐκα[ς] καΐ τΐαΐδας καΐ τους ΐτντίονς καΐ πάντα τα 
οντα' καΐ οϋτω τα τΐρότερα ιερά άπεβη. 

"Ετίειτα πάλιν άφικνοννται είζ Περγαμον. ενταύθα 23 
τον ϋ'εον ήϋπάΰατο Ξενοφών βννεπραττον γαρ καΐ 
ο[ Αάκωνες καΐ οί λοχαγοί καΐ οί αλλοί ϋτρατηγοί 
και οι ΰτρατιώται ώβτ εξαίρετα λαβείν καΐ ϊππονξ 
και ζεύγη καΐ τάλλα' ωβτε ίκαν'ον £ίναί. καΐ άλλον 
7]άη ευ ποιείν. 

Έν τούτω Θίβρων παραγενόμενος παρέλαβε το 24 
δτράτενμα και ΰνμμεί^ας τω άλλω ^Ελληνικω επολεμει 
προς Τιΰΰαφερνην καΐ Φαρνάβαξον.^ 



[* "Αρχοντες δε οΐδε της βαοιλέως χώρας ο67\ν έπηλϋΌμ,εν. 25 
Λνδίκς Άρτίμ<χς, Φρυγίας Άρτα'αάμας , Αντιαονίας καΐ Κατΐτΐα- 
δογ,ίκς Μι^ραδάτης , Κιλιν,ίας Συέννεβις , Φοινί%Ύ\ς καΐ Αραβίας 
ζΐέρνης, Συρίας ν.αΙ Άΰΰυρίας Βελε6υς, Βαβυλώνας '^Ρωτίάρας, 
ΜηδίαςΆρβάκας, Φασιανών -αανΕοπερίτών Τιρίβαζος' Καρδοϋχοι 
δε γ,αϊ Χάλυβες και Χαλδαΐοι γ,αϊ Μά%ρωνες ν,αϊ Χόλχοι καΐ 
Μοββυνοιν,οι γ,αϊ Κοίτοί %αΙ Τί,βαρ-ηνοΙ αυτόνομοι" Παφλαγονίας 
Κορύλας, Βιϋ'υνών Φαρνάβαξος, τών έν Ευράητ} Θρακών Σεύϋ^ης. 
άριϋ'μός ΰυμτΐάβτις της όδοϋ της αναβάσεως καΙ -καταβάσεως 26 
ΰταϋ'μοϊ δια-αόοιοι δεν,αηεντε, ηαραβάγγαι χίλιοι εν,ατον τνεντη- 
ν,οντα, στάδια τρισμύρια τετραν,ισχίλια διαν,όσια τΐεντην,οντα 
τίέντε. χρόνου τΐλή^ος της αναβάσεως ■ααϊ ν,αταβάσεως ένιαντος 
■Λαϊ τρεΙς μηνεςΓ\ 



23 τάλλα. 24 συμμίξ,ας. 25 μιΟ'ριδάτης || άρ()α/?ία:? || βύλε^ 
σϊς II ρωτΐαράς \\ μηδείας \\ μαν,ρώνες || ν.ορϊλας. 26 τριςμύρια άβί, 



Ιηάβχ ηοπιπιιιια. 



Άβροτίόμας, α, ό ΡΗοβηΐοβδ 83,- 
ΪΓαρΒ,, άπχ ίη βχβΓοίίπ Αγ^ε- 
χβΓχίδ Ι 7, 12, Ορ-ί Ιιοδίίδ Ι 
8, 20, 8,13 βο ςίπαάήη^βιιίΐ 
ΐϋβΓΟβηηΕΓΠ (ίΓΕβοΐ άθβοίυηΐ; 
Ι 4, 3, ροΓίαδ Οίΐίοίαβ α Οττο 
ηοη άβ£θΐΐ(ϋΐ 1 4, δ, πΒ,νβδ ΐη 
ηρα ΕυρΙίΓαϋδ οοιηΙ>πηί; Ι 4, 
18, ρυ^ηο,β αριιά Ουηαχα οοηι- 
ιηΪ888.β ηοη ΐηίβΓθδί; Ι 1, 12. 

Άβροζέλμ,ης^ ου, ό ίηίβηρΓθδ 8βιι- 
ίΐιΐδ Γθ^ΐδ VII 6, 43. 

"Αβνδος, ον, Τ) υΛδ ΤΓοαάίδ αά 
ΗβΠβδροηίυπι δίία Ι 1, 9. 

Άγαΰίας^ ον, ό δίι^ηιρίιαίΐυδ οβη- 

ίΐ1ΓΪ0^Γ3;νί8αΓΠΐαίΠΓ3.βΐνΐ, 27, 

ίοΓί^βηι δβ ρι•3.β8ΐ}αί IV 7, 11. 

V 2, Ιδ. VII 8, 19, ηοη ϋταβί 
Ι/3;θθά3,θηιοηίθ8 VI 1, 30. 6, 7. 
17, ΑροΠοηίάβηι βίΒ,ΐαδ δβΓ- 
νΐΐίδ οοηνίηοίΐ; ΙΠ 1, 31, 1θ- 
^αί,υδ 3.ά ΗβΓΒ,οΙβοίαδ πιΐίίϊί,υΓ 

VI 2, 7, δπαάβΐ:, ηβ θχθΓοίΙπδ 

ΐΐβΓΠΠΙ δβρΒ,ΓβΙΐΙΓ VI 4, 10. 

Άγηοίλαος, ου, ό Γθχ Ι/3.0θά3,6- 
ηιοηίοΓπηι, βχ Αδία ο,άνβΓδΠδ 
Βοβοί^ΐοδ ρΓοβοίδοίίπΓ V 3, 6. 

Άγιας, ου, ό Αιοαδ, ηηυδ άυ- 
ουπι α ΤίδδαρΙιβΓηβ οΒ,ρίοΓπηι 
(Π δ, 31) βΐ οΜΓυηοΗ,ί;θΓπηι 
Π 6, 1, ΙβηιροΓθ ηιΟΓϋδ ίη- 
^ίηία (][ΐιΐης[Πθ 3,ηηοδ ηαίυδ 
βΓα* II 6, 30. 

Άδρααντων, ου, τό πΛδ Μγ- 
δϊαβ Άά δΐηπηι Αά.ΓΕηΐ7Ϊ)θηυπι 
δϋα VII 8, 8. 



Ά^ήναί, ών, αί οαρπΐ: Αϋΐο^θ, 
0[υο(1 ΡβΓδαβ δυΙ)ί^βΓβ ηοη ρο- 
ΐπθΓυηΐ III 2, 11, Ο^ηΐδ βίυε 
ο,άνβΓδαήπδ III 1, δ. — Ά&η- 
νηΰί IV 8, 4. 

Άϋ'ηναΙος, ου, ό Αίΐιβηϊβηδ* 
Ι 8, Ιδ. II δ, 37. ΙΠ 1, 4. 47. 
(ΧθηορΗοη), ΠΙ 1, δ. 3, 20, 
IV 2, 13. δ, 24, ίη ρυ^ηα Μα- 
ταΐΐιοηία ίοιίϋθΓ δβ ^θδδθΓπηύ 
ΠΙ 2, 11, Όΐαηα,β 1;ιιηι βαοη- 
βοίυηι νονβΓαηΐ; ΙΠ 2, 12, ίΐιβ- 
δβ,υΓΠδ θΟΓπηι ϋβίρΐιίδ V 3, δ, 
δθπίΐιβδ βΟΓυπι βάβηι Ιβ,υάΐΐί 
VII 2, 31, βοδ νοοΕ,ί; οο^ηαίχ)» 
δτιοδ VII 2, 31 (ά&Ώ.οίΆί ϊά- 
1)υΙαηι άβ ΤβΓθο, Ριοοηβ, Ρΐιί- 
ΙοηΐθΐΕ, δβά. οοηΤαηάίΐ ΤθΓβηπι 
βί ΤβΓβηι 0,^3, νηηι δηυπι). Μίΐ- 
§ΐδίΓ3,ί,υ8 ΑΠιβηίβηδθδ ρθοαηί& 
ρπΐίΐίοο; ηοη 3,1)δϋηβηΙ ΐνβ, 16, 
ΑίΗβηίβηδθδ α ΙιΗΟθάαθπιοηηδ 
νΐοϋ δπηί; VII 1, 27. 

ΑίγνΛΤίος, ου, ό Αβ^ρ1;ίιΐ8, 
ΡβΓδΒ,Γυηι Ιιοδίβδ Αβ^7ρϋί II 
1, 14. δ, 13; ίαηίθη ρβάϋβδ 
Αβ^ΤρΙη ^Γανίδ 3,ΓηΐΕ<;ιΐΓ3,θ ίη 
θΧθΓοίίπ ΑΓίαχθΓχίδ ηιίΐίίθ,ηίί 
Ι 8, 9, ίοΓίαδδθ ρΟδίβΓΪ Αθ^γρ- 
ίίοΓίιηι ίη Γβ^ηυηι ΡβΓδίϋαηι 
ίΓαηδάποίοΓυπι. 

Αίήτης, ου, ό Αββίβδ, ηβροδ βίυδ 
ίβηιροΓβ Χθηορίιοηίίδ ΡΙιαδΪΒ.- 
ηοΓίιηι τβχ θίαί V 6, 37. 

Αινείας, ου, ό δίγηιρΗβ,ϋυβ 1θ- 
ΰΐια^υδ IV 7, 13. 



ΙΝΌΕΧ ΝΟΜΙΝϋΜ. 



289 



Αΐνιανες, ων, οι ίΐά Οβίαιπ 
ιηοηίβιη 1ΐ£ΐΙ)ίίίΐιιί;, ίη Μβηοηίδ 
οορϋδ δϋρβηάΐα ιπογθπΙ; Ι 2, 6, 
δαίΐαίΐο οοπιπι ηΐθΐιιΟΓαίιιι• VI 
1 7. 
ΑίοΙίς, ίδος, ή τβ§ίο ιηο,ήϋϊηΆ 

ΑδίΕθ οοοϊάβηί;α1Ϊ3 V 6, 24. 
Αίαχίνης, ον, ό Αοαί'ηαη άιιχ 
οοίιθΓΪΪ3 ρβϋβ,δί,αΐ'υπι ΑΓΟο-άί- 
οοΓυιη IV 3, 22. 8, 18. 
Ά-καρνάν, άνος, 6 ίαοοία ΑοίΐΓ- 

ηαηίαβ IV 8, 18. 
^Αλιΰάρνη, ης, ή ΜγύΆ^ υΛδ 
^ VII 8, 17. 
"Αλνς, νος, 6 δυνΐυδ ΡαρΜα- 

§οηίαθ V 6, 9. VI 2, 1. 
Άμαξόνες, ων, αί ί"Εΐ)υ1θ83, πιπ- 
ί ΙίθΓππι ΙοθΙΗοοδαΓππι ηαϋο &ά 
ΤΙιβΓπιοάοηία Ρο,ρΗΙα^οηΐαθ 
£πνΐππι Ιΰίρβηηί ΐπδΐ^ηίδ IV 
8, 16. 
Άμ-πρακίώττις, ον, 6 ΐηοοΐ3, Απι- 
ρΓΒ,οίαβ πγΙ6Ϊ8 αά 8Ϊηππι Απι- 
ΐ)Γ3,οίπηι δϋβ,θ Ι 7, 18. 
Άμφίν,ράτης, ονς, ό Αΐΐΐθπίθπδίδ 
οβηΙ^ΠΓίο, Απιρίιίάβπιΐ βΐίπδ IV 
2, 13, ο, Ο^ΓάποΙιΐδ ίπίθΓί'βοίπδ 
^ IV, 2, 17. 

Άμφιηολίτης, ου, ό Αηιρΐιίροΐί- 
ίαηπ8, ΑπιρΙιίροϋδ 6Γ8.1 Μαοθ- 
άοηίαβ πι•Ιο8 Ιιαπιΐ ρΓΟΟπΙ ά 
8ΐηπ 8ίΓ7ηιοπίο 1 10, 7. IV 6, 1. 
Άναξίβίος, ον, 6 οίαβδί Ιιαοβ- 
άαβπιοηϊαβ ρι-αθίβοίαδ Β^ζαη- 
ϋί V 1, 4. VI 6, 13, Οι-αθοοδ 
δϋρθποΐίο ρΓοηιΪ88θ βχ Αδία 
Β^ζο,ηϋππι ρθΐϋοίί; VI 1, 16. 
ΥΠ 1, 3, ίπηι ρβΓ άοίππι βχ 
1ΐ3,ο πγΒθ δβοίπάίί; VII 1, 11, 
πίθΐπ βΟΓΠπι ϊπ αΐΌθπι Β7Ζ£ΐη- 
ϋί Γπ^ΐί VII 1, 20. 36, άθΟθάΐί 
Βγζαηΐ^ίο VII 2, 5, πί: ΡΙιεγ- 
ηαΐοαζππι π1οΪ8θαί;πΓ, Χβηο- 
ρΗοηίβηι αά θχβΓοίίππι γθπιϊΙ:- 
ίίί, ς[πβπι ίπ Αδίαπι ΓβάποαΙ 
VII 2, 8. 



"Αντανδρος, ον, η πΛδ ΤΓ09;(ϋ8 
ίη ΙϋοΓβ δβρίθπίποηαΐΐ δίηπκ 
Αάυαπι^Ιθπϊ δίία VII 8, 7. 

Άηόλλων, ωνος, ό Ιονίδ βί Ιίίΐ- 
ίοηαβ β1ίπ8, βΐ ΧβηορΗοη 8α- 
ΟΓΟ, ίιιοϋ νΐΐ 8, 3, ϋβίρΐιίοπιπ 
βίυδ άθ1πΙ>ΓΠπι III 1, 6. V 3, 5, 
θί άποβδ άβοίπΐ3,8 ρΓ8βάαβ οοη- 
δβΟΓαηί V 3, 4, Μ£ΐΓ8}^3,β αρπά 
Οβίαβηαδ οπίβηι άθίΓΒ,χίδδβ άϊ- 
οϋπΓ Ι 2, 8. 

ΆτΐοΙΙωνίκ, ας, η Μ^8^αθ πγΙ)3 
VII 8, Ιδ. 

Άτίολλωνίδης, ον, ό 1ιγά\ΐΒ οβπ- 
ίπήοπΐθ Ιοοο ίη βχβΓοίίπ 0γ3.θ- 
οοΓπηι ηιΐΐϋαηδ, ρΓορίθΓ ίσηα- 
νίαπι αΙ)£ΐοίπ8 III 1, 26. 31. 

Αραβία, ας, ή ΐβ§ίο οπιηίδ αΐ) 
ΑΓαΐ3ίί)Π8 ν&,^ΐδ ΙΐΕΐ)ίία1;8; VII 
8, 2δ, Μβδοροΐ^α,πιίαβ ραΓδ αία 
Αιαχβ βπνίο ΐπ πιβί'ίάΐβπι δρβο- 
ίαπδ Ι 5, 1. 

Άράξης, ον, ό βπνίοίπδ α, Ιαβνίΐ 
ραΐ'ίθ ίη ΕπρΙίΓαίβπι ίηΰπβπδ 
Ι 4, 19. 

Άρβάιΐϊΐς, ον, ό άηχ ϊπ θχβΓ- 
οϋπ ΑιΙαχθΓχίδ Ι 7, 12, Άρ- 
βά-κας Μβάίαθ δαίΓίίρα VII 
8, 2δ. 

Άργείος, ον, ό ίποοία, Αΐ'^οΐΐάίδ 
IV 2, 13. 17. 

Αργώ, οΰς, η Ανσοηαπ1:3,Γπηι 
ηανίδ VI 2, 1. 

Άρτιξίων, ωνος, ό νο,ίβδ ΡαιτΗα- 
δίπ8 VI 4, 13. δ, 2. 8. 

ΆριαΙος, ον, ό δΐπίδίΓΟ οοηιπ 
3, Ογγο ρΓαββοίί;πΓ Ι 8, δ, Ο^ιό 
πιογΙπο ίη§α Ι 9, 31. 10, 1. 
II 1 , 3 , δοΐϊππι ΡβΓδαΓππι 3, 
(τΓαβοΐδ οΙ)1αίπηι Γβππϋ II 2, 1, 
0ΠΠ1 θΓ3,θθΐδ άβ ταΐΐοπθ ϋί- 
πβΓίδ άβ1ίΙ)βΓ3.ΐ; II 2, 11, νβ- 
ηίαπι α Γ6σ•β ϊπιρθί}Γ3,ΐ; II 4, 2. 
16, βτΓΟ,θοοδ ρΓοάϋ II δ, 3δ. 
38—40. 



ΧθΐιορΙιοηΐί3 Αη£ΐΙ)3,3Ϊ8, τβο. Οθΐηοΐΐ. Εά. ιη&ϊοΓ. 



19 



290 



ΙΝΌΕΧ ΝΟΜΙΝΙΙΜ. 



Άρίοταρχος, ον, ό Ιιαηηοδία Εα- 
οβάαθίηοηίυδ Βγζαηίϋ, Οΐβο,η- 
άή δυοοθδδΟΓ ΥΠ 2, δ, Άά 
(^παάηη^βηίοδ Ο-Γαβοοδ ίη δβι- 
νϋπίβηι νθηάΐί ΥΠ 2, 6, Οιαβ- 
οοδ ΐηιρβάϋ;, ηβ ηπ'δηδ ΐη 
ΑδίΒ,ιη ίΓΕίοί^ηί ΥΙΙ 2, 12. 6, 
13. 24, Χβηορίιοηϋ ΐπδίάΐο,ίπΓ 
VII 2, 13-16. 3, 2. 7. 

Άριατέας, ου, ό ΟΜυδ, ίοΓϋδ 
άυχ Ιβνίδ αηηαίπΓαβ IV 1, 28. 
6, 20. 

Άρίοτιτΐτΐος, ον, ό Τ1ΐθ8δ3.1π8, 
Ιιοδρβδ 07η, οπίυδ δπιαρίίΐίπδ 
Ϊη Τΐιβδδο,ΐία βχθΓοίΙππι οοΙΗ- 
^ϋ; 1 1, 10, Ιιιιϊο ρΓΟ-θΟδΐ Μβηο 
II 6, 28. 

Άρίΰτων, ωνος, ό Αίΐιβηίβηδίδ, 
Ιβ^αίπδ 3,ά δίηορβπδθδ ιηίΐϋ- 
ίυΓ V 6, 14. 

Άριατώννμος, ον, ό Μβ^Ιι^άΓίβη- 

δίδ, ίΟΓίίδ ^Γανίδ ΆηΏ.ΆΪ\1ΤΆ& 

οβηίτιήο IV 1, 27. 6, 20. 7, 9. 

Άρ'κάς, άδος, 6 ϊηοοία πιβάί^θ 
ίη Ρβίοροηπθδο Γβ^ΐοηίδ Ι 2, 
1. 9. Π δ, 31, δαίίαίίο Ατοα- 
άπηι VI 1, 11, ρ1βΓίς[υθ Ογή 
ηΐθΓΟβηηο,Γϋ θχ ΑτοΆάΐΆ ογϊ- 
πηάί VI 2, 10, δβραΓαηί; δθ 
οπηι Αοΐιαβΐδ α οβίβήδ πιΐΐί- 
ίίΐ3ΐΐ8 VI 2, 12, ουϊπδ Γβί ροθ- 
ηαδ άΆπί VI 3, 1 — 9, βΓθοίϊ 
αάγβΓδυδ Ι,αοθάαθηιοηίοδ VI 
1, 30, ίΉ§Γ3;ΐ;ί 6τ§Ά Χθηορίιοη- 
ίθπι νΠ 6, 8. 

^Αρμενία, ας, η ρΐαηΐΐίθδ αΐία 
(ΙΛ^ 3, 20) ουιη ΓοηίΛπδ Ευ- 
ρΙίΓαΙίδ βί Τϊ^-ΐάίδ IV 1, 3, 
α ΟατάυοΙιΟΓΠιΐί ίβπίΐ ΟβηΙήίβ 
βπνΐο δθραι^ίο, IV 3, 1, άϋα- 
Ι^ίίιΐΓ ίη ΟΓίβη^&Ιβηι βί οοοί- 
οίβηίαίβηι ραΓίθηι, ηυαΓηπι δα- 
ίΓ&ρ&β ΟΐΌηΙαδ Γΰ δ, 17 βί 
ΤίΓίΙ)αζυ8 IV 4, 4. δ, Αιπίθηίί 
β^ηί IV δ, 36, πιίΐίίθδ IV 3, 4, 
ρίηοβΓηίΐθ IV δ, 33. 



Άρμήνη, ης, η ροιίυδ δίηορθδ 

^ ΠΓΐίδ VI 1, Ιδ. 17. 

^Άρηααος, ον, 6 δυνίυδ ίη Ταο- 
οΙιΟΓπηι ΙθΓΓα ίη ροηΐ;υηι Ευ- 
χίηηηι ίηβυβηβ IV 7, 18. 

Άρταν,άμας, α, 6 ΡΙίΓγ^αβ δϊΐ- 
ίΓαρ^ VII 8, 2δ. 

Άρτοίγίρβτις, ^υ, ό άϋΧ 8βχ ηιί- 
Ιίυπι βς[ηί1:ιιηι ίη ΑΓίαχβΓχίδ 
βχβΓοίίπ Ι 7, 11, 3, Ο^ΓΟ οοοί- 
δπδ Ι 8, 24. 

Άρτ(χ^ίρ^Ί]ς, ου, ό ΑιίαχθΓΧβδ Π. 
Μηβιηοη, βΐίυδ ϋαιβί Π ΝοίΗί 
βί ΡαΓ783;ίί<ϋ8 1 1, 1, δυοοβάίί) 
ραΐή Ι 1, 3, Ογηιπι ίιαίΓβηι 
ηθΟΕΓβ νυϋ^ Ι 1, 3, αρυά Ου- 
ηαχα 3,1) βο ταΙηβΓ^ίπδ Ι 8, 26, 
038^13. Ορ"! άίηρίί Ι 10, 1, 
Ογ3,θο08 Ιίπιβί II 2, 18. 3, 1, 
ροδοίί αΐ) θίδ ατπια Π 1, 8, 
ίηάυίίθ,δ οαηι βίδ £3θί1: Π 3, 2δ, 
άποθδ βοπιηι ηβοαί Π 6, 1. — 
ΓΓ3,ίβΓ δρπΓίπδ θί δπβίδ βί Εο- 
Ι)3ΐ:αηί8 βχβΓοίίυηι ο,άάυοίί; Ιι. 
4, 2δ. 

Άρτάοζος, ον, 6 Ονη αηιίουδ 
II 4, 16. δ, 3δ. 

Άρτατΐάτης, ον, 6 Ογύ αηιίουδ 
Ι 6, 11, υηα οππι θο ηιοηίιΐΓ 
Ι 8, 28. 

"Αρτεμις, ιδος, η άβα νβηο,ίίοηίδ, 
ουί ΑίΚβηίβηδθδ δθοπηάιηη νο- 
Ιππι αηίβ ρυ^ηΕπι Μ3,γ3,Ι;1ιο- 
ηίαπι £3θίυηι ς[υο1:3,ηηίδ ς^πίη- 
^βηΐ38 03,ρΓ3,8 83,θΓίβοαηί;, ίβπι- 
ρίπηι βίιΐδ Ερίΐθδί Ι 6, 7. V 
3, 4. 6, βί άβ1ηΙ)Γυπι, Ιυοηπι, 
δαοηβοίηηι ΧθηορΚοη ίηβίίίυίί: 
V 3, 9. 

Άρτίμας, α, ό ΙιγάΪΒ,β δαίιαρο, 
VII 8, 2δ. 

Άρτονχας, α, ό άηχ ΡβΓβίουδ 
IV 3, 4. 

Άρνοτας, α, 6 ΑΓ03δ οβηίτιηο 
βά3θίδδίπιιΐδ νΠ 3, 23. 



ΙΝΒΕΧ ΝΟΜΙΝϋΜ. 



291 



'^^χαγό^^<ς, ου, ο Αι•*ίίνυ8 οβη- 
ίυι-ίο θχβυΐ IV 2, 13. 17. 

Άοία, ας, η Αδΐα, VII 2, 2. 8. 12, 
(ϋ1ιιΙ)ϋαΓ ϊη δυρβηοΓθΐη (ή είνω 
Ά.) βί; ΐηίβήοΓβιη (ή κάτω Ά.) 
Ι 2, 1. ΠΙ 1, 8. 

Άοίδάτης, ον, ύ άΐΥβΒ ΡβΓδα, ίΐ 
ΧβηορΗοηΙβ ρι•ίιηπηι ίπΐδίΓα 
ορρυ^ηαίυδ VII 8, 9. 1δ, άθ- 
ίηάθ οαρίυδ VII 8, 22. 

ΆβιναΙος, ου, ό ίηοοίο, ΑδΐηβΒ 
υιΉδ I^α^οη^^ίιβ V 6, 36. 

Άοτΐένδίος, ου, ό ίηοοίίΐ Αβρθίκϋ 
Ρο,ιηρίινίϊαθ πγΙ)Ϊ8 Ι 2, 12. 

Άοονρία, ας, ή Γθ^ΐο αά Τΐ^ή- 
άβιη οίΐ'οα νβίυ8 ορρίάυηι Νί- 
ηίνβΐι 81*9, VII 8, 2δ. — Άο- 
ΰνρίος, ου, ό ΐηοοία Ιιυϊυδ γθ- 
^ίοηίδ VII 8, 15. 

'^χαιός, ου, ό ίηοοία Αοΐιαΐίΐθ 
Γθ^ίοηίδ Ροίοροηηβδΐαθ 1 1, 11. 
2, 3. Π 5, 31. ΠΙ 1, 47, ίη 
Ογι-ΐ θχβΓΟΪίυ ρβΓίηιιΗΐ Αοίιαβί 
βΓίΐηί} VI 2, 10. 

Άχερονβιάς, άδος, η 01ΐ8Γ8θηβ- 
8υ8 ΑοΙιβΓυδίΕ, υΐ)ί ΗβΓουΙβδ 
ιιά ίπΓθΓΟδ άθδΟθπάίδδβ άΐοί- 
ΐυΓ, αρπά ΗβΓαοΙθΒ,ηι θίαΐ; 
ϊη οία Βϋΐι^ηίίΐβ VI 2, 2. 

Βαβνλών, ώνος, ή Ό.τ\)5 Άά Ευ- 
ρΐίΓαίθπι δϋα 14, 11. 5, 5. II 
4, 12. ΠΙ 5, 15, ς[παη1;πιη α 
Οπηαχϊδ άίδίθί: II 2, 6, 3, Οο- 
170ΓΪ8 Ροηϋ V 5, 4. 

Βαβυλωνία, ας, ή ρΓονϊηοίαΡβΓ- 
8Ϊοα ίηίβΓ ΕηρΙίΓαΙθίη βί Τϊ- 
^ηάβιη βπηιίηα, 8ϋ;α, δθρίθη- 
ΐήοηβδ νβΓδΠδ ΐΉΠΓΟ Μθάίοο 
δαβρία Ι 7, 1. II 2, 13. 

Βαΰίας, ου, ό 1) ΑΓοαδ α Οαι- 
οΙυο1ιί8θθθί8Π8ΐνΐ,18. 2)Ε1βιΐ8 
ΙαίίΓαδρθχ VII 8, 10. 

ΒΕλεονς, νος, ό δρ'ίαθ βί Αδ- 
ϊ^ήίΐβ 8£ΐίΓΕρΕΐ Ι4, 10. VII 8, 25. 

Βίων, ωνος, ό ΤΗίΙ^Γοηίδ ιιΐ: νί- 



οΙθίιΐΓ Ιβ^αίιΐδ 9,(1 ΧβηορΗοη- 
ίβιη ιηίδδυδ VII 8, 6. 

Βιθυνοί, ών, οί VI 2, 17 νβΐ 
Θρα-κες Βιϋ-ννοί VI 4, 2, 9,(1 
Ρΐ'οροηϋάθΐη β* Ροηίυιη Ιΐ9,- 
Ι3ίί9,ιιί;, εοηιηι δίΐ*Γαρ9, ΡΗειγ- 
ηαΙ)ίΐζυ8 βδί VI 4, 24. VII 8, 25. 

ΒίβάνΟ-η, ης, ή ΤΙίΓαοΐίΐβ υΛδ 
αά ΡΓοροηίϊάβιη δϋα VII 2, 38, 

5, 8. 

Βοΐο-Λος, ον, υ ρυ^ϋ Τ1ιβ889,1ιΐ8 

V 8, 23. 
Βοιωτία, ας, η Γβ^ΐο (3ΓΓ9,βοίεΐθ, 

ά\) Αίίίθ9, ίη οοοΐάθπίθΐη νβΓ- 

§θΐΐδ III 1, 31. 
Βοιωτοί, ών, οί ίιιοοΐ9,β Βοβο- 

ί^ίαβ V 3, 6. — Βοιωτιος, /α, 

ιον, αάίθοί. Ι 1, 11. II δ, 31. 

6, 16. V 6, 19. 21. 2δ. 
Βυζάντιον, ου, το υΛδ 3,ά Βοδ- 

ρΟΓυιη 811)9, VI 6, 13. νΠ 1, 7. 
2, 27, οΗπι Αϋίθηίβηδίυιη θΓ9,ύ 
νΠ 1, 27, Ο^Γΐ πίθΓΟβηηαΓΠ 
ίη ιιΛθπι ΪΓΠΐιηρυηΙ; VII 1, 16. 

νάνος, ους, το ΤΙΐΓαοί9,β πΛδ 
9ά ΡΓοροηΐίοΙβιη δίία VII δ, 8. 

Γανλίτης, ον, ό Ογτϊ 9ΐηΐοη8, 
θχδυΐ 89ΐηΐα8 Ι 7, δ. 

Γλονς, ον, ό β1ίπ8 Τ9,πιί Π 1, 3, 
δ1;αΙ)9Ϊ ρηιηιιιη 9, Ογτί ρ9,Γϋ- 
ΐ3Πδ Ι 4, 16. δ, 7, (3τΓ9,βοΐδ Ο^- 
Γΐιπι ιηοΓίιιυπι Θ88β ιιυηϋ9,ΐ; 
II 1, 3, ρο8ίβ9, αά. ΑΓί;9,χβΓΧθΐη 
ΐΓαηδίί; II 4, 24. 

Γνήοιτΐτΐος, ον, ό υηπδ β ρο- 
δΙβΓΐδ ό-οη^^ΐί ΕΓθΐήθηδίδ, 
ς[πβιη ϋ3,Γβπδ| Ι ίη ΤΐΌ9,άβ Ιια- 
1)ί1αΓ6 ίηδδβΓΕί VII 8, 8. 17. 

Γοργίας, ον, ό 8θρ1ιί8ΐ;α Ιιθοη- 
ΐίηπδ, οπίυδ απάίΙοΓ Ριοχβηυβ 
ίυθΓίΐΙ^ II 6, 16. 

Γοργίων, ωνος, ό Οοη^^ΐί ιηί- 
ηοτίδ £γ9,1)Θγ νΠ 8, 8. 

Γνμνιάς, άδος, ή 8θ7ΐ:Ι]ίηθΓπηι 
ΠΓΐ)δ IV 7, 19. 

19* 



292 



ΙΝΌΕΧ ΝΟΜΙΝϋΜ. 



Γωβρνας, α νβΐ ον, ό άυχ Ρθγ- 
βαΓυπι 1 7, 12. 

^άνα, ης, ή ιιΛδ ίη Οαρρα- 
άοοία ιη6η(ΐίοηα1ΐ Ι 2, 20. 

/:1αρδανενς, έως, 6 ϊηοοία Ό^γ- 
άαηί υΛΪΒ Άά ΗβΠβδροηΐιυιη 
5'ύΆβ III 1, 47. V Ο, 21. VI 

. 1, 32. 

/^άρδας^ ατός, ό βπνίυδ Ά άβχ- 
ίτΒί ρίΐΓίθ ίη ΕαρΙίΓΕίθπι ίη- 
βαβηδ Ι 4, 10. 

Δαρείος, ον, 6 ΒαΓθυδ II Νο- 
ίΐιυδ 424 — 404, ραίβΓ ΑνίΆ- 
χβΓχίδ Μηβπιοηϊδ βί; €711 Ι 1, 
1. 3. 7, 9. 

^αφναγόρας, ον, ό Μ.γΆ\ΐ8 VII 

. 8, 9. 

^έλτα, το γθ^ιο ΤΙίΓαοίαβ ίηίβΓ 
Β^ζαηίίυιη βί; 83,1πΐ7άβ88πηι 
πΛβδ VII 1, 33. δ, 1. 

Δελφοί, ών, οί πγΙ>3 ΡΙιοοΐάίδ 
αά. Ραηιαδδπιη δϋα ουιη ίβπι- 
ρίο βΙ ΟΓΕοηΙο Αροΐΐίηίδ III 

1, 5. V 3, δ. VI 1, 22. 
ζΐύ^ιπτίος, ον, 6 Εειοοιιίοπδ ρβή- 
. 060118, ία^ίί; η3,νθ α ΤΓΗ,ρβ- 

ζυαίϋδ ο,οοθρία V 1, Ιδ. VI 6, 
δ, Χθηορίιοιιίβιη αρυά ΑηΒ,χϊ- 
Ι)ίιιπι οα1ππιηί3,ί;υΓ VI 1, 32. 
6, 1δ, ίο1;πηι βχβΓοίίαιη αρπά 
ΟΙβαηάηιπι VI Ο, 9, 3,1α Α^α- 
813; αοουδαίπΓ VI 6, 22, ίη 
Τ1ΐΓ3,οία ίηίβΓβοίϋπΓ V 1, Ιδ. 

ζΙεργ,νΧίδας, ον , 6 άιιχ Ι^3,0θ- 
άαβηιοηίαδ , οοηΙ^ΓΕ Ρ1ΐ3,Γη3,- 
1)αζηηι ρυ^^η^ί; V 6, 24. 

Βέρνης, ον, ό Ρΐιοθηίοβδ βί Ατά- 
1)ίαθ 83ΐ:Γ3ρα VII 8, 2δ. 

^ημοτιράτης Τβηαβηϋβδ, Ι)θηυ8 
8ρβοαΐ3,ΙθΓ IV 4, Ιδ. 

/^όλοπες, ων, οί ^βηδ ρΕί-να αά 
ΡίηοΙιιιη πιοη1;6πι ΙιαΙίίίαηδ Ι 

2, 0.^ 

/άραν,όντιος, ον, 6 βχδΐιΐ Ι/3,0Θ- 
(ΐ3,θπιοηίιΐ8 , 1ιιάί8 αριιά Τγ3,- 



ρβζαη1;3, ίηβίίίυίίδ ρΓαββδί IV 
8, 2δ, ίΐά ΟΙθαηάΓυπι ηιϋίϋιΐΓ 
VI 6, 30. 
^ύρίλοίΐ, ών, οί ^βηδ ΤΓ3ρβζιιηίί 
πΛί νϊοίηα V 2, 1, θΟΓαηι 
υΛδ 3, (χΓ3,βοί8 βχρπ^η3,ίυι• θΐ; 
ίηοβηάίίιΐΓ V 2, 3—27. 

^Εν,ατώννμος, ον, ό Ιβ^αίιΐδ δί- 
ηορβηδίιιπι V δ, 7. 24. 6, 3. 

Έ-ϋβάτανα, ων, τα Μβάίαβ 03- 
ρπί; Π 4, 2δ. ΠΙ δ, Ιδ. 

^ Ελλάς, άδος, ή 1) βτΓαβοία V 

6, 22. VI 6, 12. 14. 16. 2) Οοη- 
^1ί ιηίηοΓίδ πιαΙβΓ VII 8, 8. 

""Έλληνες, ων, οί (χΓΕβοί ίΐά Ηθΐ- 
Ιβδροηίυηι Ιΐ3ΐ)ίί3η1;β8 Ι 1, 9, 
νυΐ^ο ηαβΓΟθηηο,Γίί 07Γί 013601 
Ι 1, 2. 2, 9. 4, 11. 7, 10. 8, 21. 
10, 11. 16. Π 1, 4. 4, 2, 6θηιηι 
ηηιηβηΐδ Ι 2, 9. 7, 10, ρηηιο 
ηοΐαηί ουηι Ογτο οοηίΓβ, Αιία- 
χβΓχβιη ρΓοβοίδοί Ι 3, 1. 4, 12, 
1)3γΙ>3,γο8 3ριΐ(Ι 0αη3χα νίη- 
οιιηί Ι 8, 21. 10, 11, ς[αοηιοάο 
ροδί ρπ^η3.πι 86 ^βδδβΓΪηΙ; Ι 
10, 17. II 1, 4, οιιηι Αήαβο 
Γβάβαηί II 2, 8. 4, 1, άυο63 
αά Ζ3,ρ3,ί3;ηι βανίπηι απιίίίυηί; 
Π δ, 31, Χβηοχ^ΐιοη θΟΓυιη ααί- 
ιηοδ οοηβΐ'πιαί; III 1, 1δ, ριι§- 
ηαηΐ; οοη1;Γ3> ΡβΓδαδ ρ9Γ8βθ[ΐΐ6η- 
Ιβδ ΙΠ 3, 7. 4, Ιδ. 2δ. 44, ρβτ- 
ασΓαηί ΟαΓάαοΙιΟΓπηι βηβδ IV 
3, 2, ΑΓΠιβηίαηι IV 4, 1, ηίνβ 
βί; ίη^ΟΓβ νβχαηΙ^αΓ IV δ, 3, 
νίηοαηί 01ΐ3ΐ7ΐ)β8, Ταοοίιοδ, 
Ρΐι^δίαηοδ IV 6, 24, ναάαηί 
ρβΐ' δογί^ΙιίηοΓαηι ίβΓΓ3πι IV 

7, 18, ίί,βηι Μ30Γθηηηι IV 8, 7, 
ΟοΙοΙιΟΓαηι IV 8, 19, Τιαρβ- 
ζηηία ρβΓνβηίυηΙ: IV 8, 22, 
ριι^η3,ηί οιιηι ϋήΐίδ V 2, 1, 
Μοδδγηοβοίδ V 4, 26, Οοί^ο- 
τίδ δίηορβη η3,νίΙ)υ3 νβΗυη- 
ίιΐΓ VI 1, 14, ίηάβ ΗβΓαοΙβαπι, 



ΙΝΌΕΧ ΝΟΜΙΝϋΜ. 



293 



ραιιΠΐδρβΓ ίη ίτοδ ραιίεδ άίδ- 
δοοΐαηίιΐΓ VI 2, 10. 4, 1, νίη- 
οιιηΐ; ΒϋΙιγηοδ VI 5, 31, ΟΙίΓγ- 
δοροΐΐη ρθΓνβηΐυηί VI Ο, 38, 
Βγζα,ηίΐιιιη ίι•α,ϊοΐιιη1: VII 1, 7, 
ηρυά δθΐιϋιβιη ΤΙΐΓίΐουιη Γβ- 
^ιιΐυιη δϋρβηάΐΣΐ ηΐθΐ'βηί VII 
3, 14, ουιη ΤΙιίΙ)Γθηί8 θχθΓοϋιι 
ίη ΑδΪΒ, οοηίυιψαηίυι• VII 8, 24. 

Έλλτινιγ,όν, οΰ, το θΧθΓοϋπδ 
ιηβΓΟβηηίΐηοΓυιη (χΓαβοοΓυιη Ι 
2, 1. 8, 15. 

Έλληητιός, ή, όν §Γαβου8 Ι 8, 7. 

Έλληνίς^ ίδος ϋάίβοϊ., γη V δ, 
10, τΐόλίς IV 8, 22. V 5, 14. 
VI Ο, 12. 10. 

Έλλήαηοντος^ ον, ύ ίτβίπιη ΐη- 
ίβΓ ΕπΓοραπι θί Αβίαιη Ι 1, 9. 
— ^Ελλ'ηαποντια'κός , η, όν 
αάίβοί. Ι 1, 9. 

Έννάλίος, ον, 6 ΜαΓίίβ οο^ηο- 
πιβη, Ένναλίω έλελίξείν αά Ε. 
οΐ3,ιαοι•β8 1)β11ίοο8 ίοΙΙβΓβ Ι 8, 
18. V 2, 14. 

'Ε7τί6%•έν7ΐς, ονς, 6 1) ΑπιρΗι- 
ροΗίαηυδ, ς[πί Ιβνί απη^ίιίΓα,β 
α,ρπά Οπηαχίΐ ρΐ'αββδΐ Ι 10, 7. 
2) ΟΙ^ηΙΙιΐυδ, ρπΙοΙίΓΠΐη ρπβ- 
Γυιη δβΓναί VII 4, 7 8βθ[ς[. 

Έτΐΐταλίενς, έως, 6 ίηοοίο, Ερΐ- 
ίαΐϋ υΛίδ Εΐβαβ VII 4, 18. 

Έπναξΰί, ης, ή υχοΓ δ^θηηβδίδ 
Οίΐίοπηι Γθ^ίδ Ι 2, 12 ^β(ΐ€[ 

Έρετριενς, έως, δ ΕιβΙοθϋδίδ 

Έρχομ,ένως, ον, ό ίηοοία, Εγ- 
οΐιοιηβηϊ ΑΓΟΟ,άίοαθ ιιΛίδ II 
δ, 37. 

ΈαπερΙται, ων, οί ^θπδ Αηαβ- 
ηΐίΐΘ αά δθρίίθηίηοηβδ βΐ οο- 
οίάβηίθπι δρθοίίΐηδ VII 8, 2δ. 

Έτεόνίκος, ον, ό Βγζ2ϋΏ.ίη ροΓ- 
1:3.8 οίαυάίί; VII 1, 12, ίη ςιγ- 
οθηι ΒγζΕΐηίίί ίυ^ίί VII 1, 19. 

Εν-ϋλείδης, ον, ό ΙιαΓΠδρθχ 



Ρΐιΐίίΐδίιΐδ, ΟΙβδ^ΟΓαβ ρίοίοηβ 
ίι1ίη8 VII 8, 1. 

Εύξεινος τιόντος IV 8, 22. 

Ενρνλοχος, ον, 6 Ιιυδϊαίθδ IV 
2, 21, ί'οΓϋίβΓ 8θ ^βΓίί; οοηί:Γίΐ 
Οατάυοίιοδ IV 2, 21, Τ^οο1ιθ8 
IV 7, Ιΐδθηίΐ., Ά.ά Αηαχίΐοίυιη 
Ιβ^ίΐί,υδ πιίίΐϋηΓ VII 1, 32, οοη- 
ίτΆ δθυίΐιβπι βί ριο Χθηο- 
ρΐιοηίβ νθΛα ία,οϋ VII Ο, 40. 

Ενρνμαχος, ον, υ ϋαιάαηυδ V 
β, 21. 

Ευφράτης, ον, 6 ίη Αΐ'πίθηία 
οηίυΓ βχ άποΐ3η8 ίΌηίί]3υ8, 
ΕυρΙΐΓ£ΐίβ οήθηίίΐΐί οί; οοοί- 
άθηίίΐΐί Ι 3, 20. 4, 11. 10. 5, 

1. 5. 7, Ιδ. 8,4, οηθηίαίθηι 
ΟΐΒ,θοί ίη Γβάίΐπ ίιαηδ^Γβάίυη- 
ΐυΓ IV δ, 2. 

"Εφεοος, ον, ή Ιοηίαβ υΛδ ίΐ(1 
03;7δίΓπηι απιηβηι δίία Ι 4, 2. 

II 2, 0. VI 1, 23, ίΙ)ί ϋίαηαβ 
ίβπιρίυηι V 3, 8. 12. 

Ζάπατος, ον, 6 βυνίυδ 3, Ιαβνα 

ρο,ιίθ ίη Τί^ήπι ίηβπθηδ Π 

δ, 1 8θ(ΐς[. ΠΙ 3, 0. 
Ζενς, ^ίός, δ ΙπρρίίβΓ III 4, 12. 

Ζ. βκοίλενς III 1, 12. VI 1, 22. 

VII Ο, 44, οωτηρ Ι 8, 17. ΠΙ 

2, 9. IV 8, 2δ. VI δ, 2δ, ξένως 

III 2, 4, μειλίχιος VII 8, 4. 
Ζηλαρχος, ον, 6 οπΓαίοΐ' ίοιί 

ΟθΓαδυηίίπδ V 7, 24. 29. 

Ήγηοανδρος, ον, δ οθηίυηο 

ΑΓοαδ VI 3, δ. 
Ηλείος, ον, ό ίηοοία Εΐίάίβ τβ- 

^ίοηίδ Ρθίοροηηβδίίΐοαβ III 

1, 34. 
''Ήλιος, ον, ό 8ο1, βί θί^υί δΒ-οή- 

βοαηίηΐ' IV δ, 3δ. 
Ήρά-ϋλεια, ας, η υΛδ (}τβ.&οβ, 

ίη ΒίίΙι^ηίΟ; αά ηιατθ δίία, 

Μθ^ο,Γβηδίυηι οοΐοηίίΐ VI 2, 1, 

πιπΗαθ ηο,νθδ ίΙ)ί α,άρείΐυηέ 



294 



ΙΝΒΕΧ ΝΟΜΙΝϋΜ. 



V 6, 10. VI 1, 33, ηυ^ηίο άΐ- 
δίβί α Β7ζ3,ηίΐο ΥΙ 4, 1. 2. 

Ηρα-αλεώτης, ον, ό ΗθΓαοΙββη- 
818 V 6, 19. VI 2, 3. 17. 18. — 
^Ηρα-αλεώτις, ίδος, η ίθίΤΕ Ηβ- 
Γαοΐβθηβίηηι VI 2, 19. 

^Ηρατιλείδης, ον, ό ΜαΓΟηίίβδ 
δβιιΙΙιίδ οοπιιηοάο δθΐ'νίβηδ VII 
6, 41. 3, 16, ρθοπηίαβ ανίάπδ 
VII 7, 35. 41, ηιίίϋίπΓ αά ρΐίΐθ- 
άαιη νβηάβηάαπι ΛΤΙ 4, 2. δ, 5, 
οαΙηηπιία^ΠΓ Χθηορίιοηΐβΐϊΐνΐΐ 

5, 6. 6, 5. 

"Ήροοιλής, έονς, ό Β,ά ίηίβΓΟδ 
άβδοβηάΐί VI 2, 2, Ή. ήγε- 
μών VI 5, 24. 2δ, υΐ; νίαθ άποί 
δαοΓα βί βπηί; IV 8, 25. VI 2, 15. 

Θάιραν.ος, ον, ή ιιΛδ αά Επ- 

ρΙίΓΕΐβιη δϋα Ι 4, 11 δβ(][ς[., 

Θα^ακΎΐνοί, ων, οί ίηοοίαβ Ι 

4, 18. 
Θαρύπας, ον, ό Μβηοηΐδ 3,ηΐ3,- 

δίπδ Π 6, 28. 
Θεογένης, ονς, 6 οβηί,υηο ΙιΟ- 

ΟΓβηδίδ VII 4, 18. 
Θεόπομηοξ, ον, ό ΑΙΙιβηΐθηδίδ 

II 1, 12. 
Θερμώδων, οντος, ό Ρο,ρΙιΐΒ,σο- 

ηΐαβ βυνίπδ, (^υί ϊη Ροηίπιη 

Ευχΐηυιη ίηβπΐί V 6, 9. VI 2, 1. 
Θετταλία, ας, η ΤΙιβδδαΙίΒ/ Ι 1, 

10. — Θετταλός, ον, ό ϊηοοία 

Ι 2, 6. Π 1, 5. 5, 31. 
Θήβης πεδίον, ον, τό ορρίάπιη 

ρΓΟρθ ΑάΓαηΐ7ί;ΐππι νΠ 8, 7, 
Θήχης, ον, ό ιαοηδ, πηάθ (τΓαβοί 

ρηιηπηι ιηαΓθ ρΓθδρίοΐθΙ)Εηΐ; 

IV 7, 21. 
Θίβρων, ωνος, ό άιιχ ΙίΒ,οβάο,β- 

τηοηίιΐδ , ιηβΓΟθάβ 07η8,ηθδ 

οοηίΓΟ, ΡβΓδαδ οοηάυοϋ νΠ 

6, 1. 7. 43. 8, 24. 
Θούριος, ον, ό ΤΗπήηυδ V 1, 2. 
Θράκη, ης, ή 1) ΐη Αδία δϋα, 

βαάθΐη ΐβηα, (χααβ ΒϋΗ^ηί^ 



3,113,8 νοοαΙιΐΓ VI 4, 1. 2) ίη 
ΕυΓορα δίία VII 1, 15. — Θράξ, 
ν,ός, 6 ΤΗι-αχ Ι 1, 9. 2, 9. 3,'4. 
II 2, 6. 6, 5, δαΗαίίο βοηιηι 

VI 1, 5, γβδ^ΐυβ VII 4, 4 
οοηνΐνίυιη νΠ 3, 16 8β(][(ΐ.. 
ιηπίίβπιπι βηιρί;ίο VII 2, 38, 
νβ1ϋ;βδ VI 2, 16, βςιιίίβδ Ι 5, 
13. II 2, 6, 11108 ίιι^ΐβηάί VII 
4, 17. ■ — όρείνοϊ Θράκες ιηοη- 
*3ΐιΐΤ1ΐΓ30βδ νΠ 4, 11. 21. — 
Θράκες Βί^ννοΙ Λ^Ι 4, 2. — 
Θράκίος, ία, ιον ΤΙΐΓθίοίαδ 
νΐί 1, 13. 

Θράν,ιον , ίον , τό 3,Γβ3 ΐη Β^- 

ζ3ΐιϋο υΛβ νΠ 1, 24. 
Θύμβριον, ίον, τό ΡΗι^^ΐαβ 

ιιΛδ, πί)ί Μί(ΐ3θ ίοηδ βΓ3ί 

Ι 2, 13. 
Θννοί, ων, οί §:θηδ Τ1ΐΓβίοΪ3 

ρΓορβ 83ΐιη7άθ88ΐιιη ιιΛβπι 

VII 2, 22. 32. 4, 2. 14. 18. 22. 
Θωραξ, ακος, ό Βοβοϋυδ, Χθ- 

ηΟρΙίΟΙίίίδ 3.(ΙγβΓ83ΓΪΠ8 Λ' 6, 

19. 21. 25. 35. 

'ΐαοονία ακτή ρΓοηιπηΙιιήιιιη 
ρΓορβ ΟοίγθΓ3, υΙ)ί Αγ^ο ηα- 
νίδ αρρπίίδδβ άΐοϊΙπΓ VI 2, 1. 

"Ιδη, ης, ή ηιοηδ ίη Τιοαάβ δΐ- 
ίπδ νΠ 8, 7. 

Ιερόν δρος ηιοηδ ίη ΤΙίΓαοία 
ίηίθΓ ΡβιίηίΙιυηι βί, ΟΙΐθΓδοηβ- 
δπηι δίίπδ VII 1, 14. 

^Ιερωννμος οβηίπΓίοηηηι Ργο- 
χβηί ηαίπ ηιαχίηιυδ ΠΙ 1, 34. 
VI 4, 10, Ιθ^αίηδ αά Αηαχί- 
ΐ3ίυηι ηιίϋ:ϋιΐΓ \Ί1 1, 32, ίάβηι 
βδί 3ίς[υθ ΗίβΓθη7ηιυδ Ερίί3- 
Ιίβηδίδ, ηπί VII 4, 18 ηίθηιο- 

'Ιν.όνιον, ον, τό υΐίίιηα ΡΙΐΓχ- 
^ίαβ ΠΓΐ)δ ίη Ι(γο3θηί3ηι ρΓΟ- 
βοίδοβηίί Ι 2, 19. 

Ίρίς, ίος, ό Ρ3ρ1ιΐ3^οηί3β βιι- 



ΙΝΒΕΧ ΝΟΜΐΝϋΜ. 



295 



νΐαδ ίη<;βΓ ΤΗβΓΠίοάοηία βί 

Ηίΐΐ^η V 6, ί). 
*ίο^μός, ον, ό ίίησυβϋο,θ 3,0 £αυ- 

€β8 ρΓορθ Οοήηΐ^ΐιιιιη Π Ο, 3. 
Ίααοί, ών, οί υΛδ ίη Οίΐΐοία, 

ΟΓίβηΙαΙϊ κϋα Ι 2, 24. 4, 1. 
'ΐταμένης, ονς, ό Οοιηαηίίΐβ ίΐΓΐ)ί 

ρΓαθίβοίυδ VII 8, Ιδ. 
'ΐωνίοί, ας, η Αδΐαβ γθ^ϊο ιηα- 

ΐ'ίϋιηα Ι 4, 13. II 1, 3. 2, 6. 

ΠΙ 5, 15. — Ιωνικός, ή, όν 

Ι 1, 6. 

Κάϊ-κος, ον, ό βυνίυδ ΡβΓ^α- 
ιηυιη ρΓΗ,θίβΓδιιβηδ VII 8, 8. 

Καιναί, ων, αί υιΐοδ Μθδορο- 
ΪΆΤΏΐΆβ αά Τί^ηηι δίία II 4, 28. 

Καλλίμαχος, ον, ό Ρο,ιτίΐίΐδίυδ, 
ίοΓϋδ ^Β,νΐδ 3,ΓηΐΕΐ:πΓα,θ οβη- 
Ιαηο IV 1, 27. 7, 8. 10, 1β- 
^αίυδ αά 8ίηορβη8θ8 ιηίίίϋπΓ 

V 6, 14, Ά,ά ΗοΓ^οΙθοίαδ VI 
2, 7, άυχ ΑΓοα,δ βχβΓοίία ίή- 
ίΛτίΆΊΏ. άΐνίδο IV 2, 9. 10. 12. 

Κάλπης λιμήν ρΟΓ^υδ ίηίθΓ Ηβ- 
ταοΐβαιη βί ΒγζΆ,ηϋητα δίΐπδ 

VI 4, 1. 2. 2, 13. 17. 3, 1. 10. 
16. 24. 

Καλχηδών, όνος, η ΠΓΪ)8 αά 
ΒοδροΓϋπι δίία, β Γβ^ίοηθ Β^- 
ζαηίη νΠ 1, 20. 2, 24. 26. — 
Καλχηδονία, ας, ή βηθδ Οαΐ- 
οΐιβάοηθηδϊυιη VI 6, 38. 

Καππαδοκία, ας, ή ριονΐηοίο, 
ίη ίηΙθήοΓβ Αδία Ι 2, 20, 9, 7. 

VII 8, 2δ. 

Καρδονχοί, ων, οί §θηδ ιηοη- 
ίαηα ίη δίηίδίΓΕ Τί^ήδ ηρα Ιια- 
1)ϋ3αη8 III δ, Ιδ. V δ. Ιδ. ΛΉ 
8, 25, ίη βΟΓΠιη ιηοηΐβδ βτΓαθοί 
ϊιτυιηριιηί III δ, 17. IV 1, 2. 
8. 9, ηονίδδίιηο (αΓαβοοΓυπι α§- 
ιηίηί ίηδίαηί IV 1, 16. 3, 7. 

Κάρ-ααΰος, ου, ό βπνίοΐαδ Ιίγ- 
άΐαβ VII 8, 18. 



Κάραος, ον , ό Ηανϊιιβ ίη 3,η- 
^ηδϋίδ ΟίΙίοίίΒ Ι 4, 4. 

Καατωλός, ον, ό ορρίάιιηι Ιιγ- 
άΪΆβ ρΓορβ δαΓοΙβδ, υΐ: νίάβ- 
ίυι•; ίη ρΐαηίίίβηι 1ΐ3;πά ρΓΟ- 
ουί 8ΐΙ:3;ηι (Κα6τωλον πεδίον) 
οηιηβδ οορίαβ β €711 δαίΓαρία 
οοη^Γβ^αη δοΐβΐ^αηί 1 1, 2. 9, 7. 

Κανοτρον πεδίον ΡΙΐΓ^^^ίαβ τω.3.- 
^ηαβ ορρίάαηι Ι 2, 11. 

Κελαιναί, ών, αί υΛδ 3,ά Μαβ- 
αηάΓυηι &ϊ ΜαΓδγίΐηι δυνίοδ 
δί^Ε Ι 2, 7, 0ΠΠ1 αιοθ ίΐ Χθγχθ 
βχδίΓηοί.^ Ι 2, 9. 

Κεντρίτης, ον, ό βυνίυδ α Ιο,βνΒ. 
ρο,ΐ'ίβ ίη Τί^ήηι ίηδπβηδ, Οαι•- 
άιιοΐιοδ α,Ι) ΑΓπιβηία άίήηιίΐ; 
IV 3, 1. Ιδ. 

Κεράμων αγορά υΛδ ίη οοη- 
βηίο Μγδίαβ βί ΡΙΐΓ^σίΕβ ηια- 
^η^β δίία Ι 2, 10. 

Κερααονς, ονντος, η υΛδ Οοΐ- 
οΐιίάίδ ηΐίΐΓίίίηιο,, δίηορθηβίπηι 
οοΐοηία V 3, 2. 4, 1, ίΓίΙ)πΐα 
υΛί ^βηβίηοί ρθπά.βΙ)αί; V δ, 
10. — Κερααονντιοι, ων, οί 
Ιηοοίίΐβ V 7, 13 8β(ΐ(ΐ. 

Κέρβερος, ον, ό 03,ηίδ^ ίηΓθΓΟ- 
Γπηι ίαηίίοΓ VI 2, 2. 

Κηφιοόδωρος , ον, ό οθηίιιΐ'ίο 
ΑΙΙιβηίβηδίδ, Ά Οαΐ'άηοΐιίδ ηβ- 
οαίπδ IV 2, 17, οπίπδ ραίθΓ 
Κτιφίοοφών, ώντος [Τν 2, 13) 

Κιλιν.ία, ας, ή Αδίαβ Γθ^ίο ίΐοΐ 
πίθΓίάίβπι βί οιίβηίθηι δρβο- 
ίαηδ Ι 2, 21. 22. ΙΠ 1, 10, 
αη^υδίίαβ Οίΐίοίαθ 1 4, 4. — 
Κίλίξ, ιγ.ος, ό 1ι&,1)ίί3;1:0Γ Ι 2, 22, 
Κίλιοβα, ης, η 1ιαΐ)ίίΕίΐ'ίχ Ι 2, 
14 δβθ[ς[. 

Κλεαγόρας, ον, ό ρίοίΟΓ ΡΙιΙίΕΐ- 
δίηδ, ο[πί ραήβίθδ Ιί70βί Αίΐιβ- 
ηίβηδίδ ρίοΙυΓίδ ΟΓηανίί VII 

8, 1. 
Κλεαίνετος, ον, ό οβηίπήο, αριιοί 



296 



ΙΝϋΕΧ ΝΟΜΙΝΤΒΙ. 



ΤΓαρβζυηία ϊη ρΓαβάαίίοηβ 
ΟϋοίάϋιΐΓ V 1, 17. 

Κλέανδρος, ον, ό Ηαηηοδία Ι^α- 
οβάαβπιοηίυδ Β^ζαηϋί VI 2, 
13. 4, 18. 6, δ, ουιη Χβηο- 
ρΗοηί:© Ιιοδρίίΐυιη ίηϋ; VI 6, 
3δ. VII 1, 8, ίιηρβΓίαηι Ον- 
ΓΪαηοι•υηι οΙ)1αίϋπι Γβηπϋ VI 
6, 36. 

Κλεάνωρ, ορός, ό Εΐ'οΐιοηιβιιίυδ 
Αγο3 3 II δ, 37. 39, δβουηάαιη 
ΟΐΘ3.Γθ1ιπιη άυουιη πΕίυ ηΐίΐχί- 
ηιπδ II 1, 10, ίη Ιοοπηι Α^ίαβ 
άυχ Ιιορίίίαηιιιι ΑΓοα,άυιη δΐιί- 
βάίπΓ III 1, 47. 2, 4. IV 6, 9. 
8, 18, Χβηορίιοηίίδ δίυάϊοδπδ 
VI 4, 22. VII 2, 2. 3, 46. δ, 10. 

Κλεάρετος, ον, ό Οθπίαι ίο, ριορθ 
ΟθΓ^δΐιιιίίΐ οοοΐάϋπΓ V 7, 14 
—16. 

Κλέαρχος, ον, ό βχδαΐ Εαοβ(33,β- 
ιηοηΐπδ Ι 1, 9. 2, 1. 9. V 6, 24, 
Ο^Γΐ δπιηρ1:ϊΙ)υ3 βχβΓοίίππι 
οοιηρ^ΓίΐνίΙ; , (^υο ΤίΐΓαοίΙ)ΐΐδ 
1>θ11υιη ΐηί'βΓθΙ)3;ί; Ι 1, 9. 3, 3. 
Π 6, 4, Ο^πιιη Οβίαβηίδ οοη- 
8β€[υίί;ιΐΓ 1 2, 9, ίη Γβοβηδΐοηβ 
βχθίοϋυδ Ιαβνο Ο-ΓαβοοΓαιη 
οοΓπυ ρΓίΐβθδΙ: 1 2, 1δ, ίη ρυ^ηΕ 
άβχίιο Ι 7, 1. 8, 4, Ογή οοη- 
δίΐία ιηθίίαδ (^υαιη οιηηβδ αΐίί 
ηογβιαί Ι 3, 1. 3. 9. 6, δ. III 
1, 10, νίο1βηί;ιΐ8 Ι δ, 12, ίη- 
οί)θθ(Ιίβη8 Ι 8, 13, 1)θΐιιΐδ άπχ 
1 10, δ. 14. II 3, 11. 6, 8, ΟγϊΟ 
πιοιΐπο άβΓαοίο δππιηιυδΟ-Γαβ- 
οοΓυιη άπχ II 1, 4. 2, 2 8θθ[(ΐ. 
3, 2 δβς[ς[. , οοηίΓα ΤίδδαρΗθΓ- 
ηβιη οοο£ΐθθ3-ί:υ8 Π δ, 2 — 30, 
03,ρί;α8 Π δ, 31, ίΓυοίάίΐί,υδ II 
6, 1, ιηοΓβδ βίυδ άβδθΓίΙ)πη1;πΓ 
II 6, 1 8β(ΐθ[. 

Κοίρατάδας, ον, 6 Τ1ΐθΙ)Εΐηιΐ8 
ί'ι-πδίΓα ορίαί;, πί δΐιιηιηπδ (χΓΟ,β- 
00ΓΠΠ1 άυχ βαΐ VII 1, 33. 40. 

Κοντοί, 0}ν, οί ^βπδ 1ί"6βΓ3- νο- 



οαίυΓ VII 8, 2δ, οβίβηιιη ί§- 
ηοία βδί. 

Κολοοσαί, ών, αί ΡΙΐΓ^^ί&β υΛβ 
Ι 2, 6. 

Κολχίς, ίδος, ή Γβ^ίο ίη ογ3» 
Ροηίί Ειιχίηί δίία 3,ά οηβη- 
ίθηι β^ ηΐθήάίθηι νβΓ^θηδ IV 
8, 23. V 3, 2, Υθηθηαίηηι ηιβΐ 
ίΙ)ί IV 8, 20. 21. — Κόλχοί, 
ων, οί ίηοοίαθ ΟοΙοΗίάίβ ΐν 
8, 22. V 2, 1, 1ίΐ3βΓί 8ΐιηί; IV 
8, 2δ, α (τΓίΐβοίδ ίυ§3.η1:ηΓ IV 
8, 9. 18, Ιθ^Εΐίί θΟΓυηι Ιαρί- 
άαηίυΓ V 7, 19. 

Κομανίιχ, ας, ή οαδίβΠηηι ρΓορβ 
ΡθΓ^ίίπιπηι VII 8, Ιδ. 

Κοραωτή, ης, ή πγΙ)8 Μβδορο- 
ία,ηιία,θ ίη δίπίδΐια ΕυρΙίΓαίίδ 
ήρα δίία Ι δ, 4. 

Κορνλας, α, 6 ΡαρΜασοηίο,β 
ΒίΐίΓβ,ρα V δ, 12. 22. 6, 11. VI 

1, 2. VII 8, 2δ. 
Κορώνεια, ας, ή Βοβοίίαβ πΛδ, 

πΐ3ί Ασβδΐίαυδ α Τ1ιβΙ>3,ηί3 βί 
ΑϋΐθηίθηδίΙ)ΐΐ8 νίοίοήΒ,ηι τβ- 
ροΓίίΐΙοαί V 3, 6. 

Κοτνωρα, ων, τά \ιτ\)5 Ροηίίοα,, 
υΙ)ί (ΪΓαβοί ηο,νβδ οοηδΟθηάβ- 
ΐ3ίΐηί; V δ, 3. 4. — ΚοτνωρΙ- 
ται, ών, οί ίηοοίαβ V δ, 6. 7. 19. 

Κρής, Ύΐτός, ό ίηοοία ΟτβίΆβ, 
ϋΓβΙβηδβδ δ&,σίϋαήί ίηδί^ηθβ 
Ι 2, 9 βί ουι-δΟΓβδ IV 8, 27, 
θΟΓπηι αΓουδ ΡθΓδίοίδ ρθίοΓβδ 
δυηί III 3, 7. 1δ, οοηίια Ο&γ- 
άαοΐιοδ θίϋηΐΗ,δ ορβια θογιιπι 
πίίΐίδ βδί IV 2, 28. V 2, 29. 

Κτηοίας, ον, ό πίθάίοηδ Οηί- 
άίιΐδ, Γθ^βηι οοπιίίο,ίηΓ οοη1:τ3, 
Ογηιηι ριοβοίδοβηίβηι Ι 8, 26, 
αποίοΓ Περαι-αών Ι 8, 27. 

Κνδνος, ον, υ δυνίιΐδ Οίΐίοίαβ, 
ΤαΓδπηι ρβΓβυβηδ ηΐθάίαπι Ι 

2, 23. 

Κνξίτιος, ον, ή ιιΛδ ίη ογ3, Ργο- 
ροηΐίάίδ δίία VII 2, δ. — 



ΙΝϋΕΧ ΝΟΜΙΝϋΜ. 



297 



Κυζί-κηνός, ον, δ (βο. ατατηρ) 
ηιιηιπιυδ β,πγθπβ υΓί^ίδ Ο^οί- 
οθηοΓυιη, (ΐυί 15 ιηα,Γοαδ να- 
ΙθΙ VI 2, 4. VII 2, 30. 3, 10. 

Κυνία-Λος, ον, ό άυχ Ι^αοθίΐαθ- 
ιηοιπυδ οοπΙγλ ΤΙίΓαοαδ VII 
1, 13. 

Κνρος, ον, ό 1) 0. ιηίΐίοΓ, (^υΐ 
γβ§ηίΐ\)ΐίί 559 — 529 ίΐ. ΟΙιγ. Ι 
9, 1. 2) 0. ιηίηοΓ, βΐίυβ Βα- 

Γθί II βί Ρί11'783Ί^ί(ϋ8, 8ίΐίΓ3,ρίΙ 

Αδίαθ Ι 1, 2. 2, 7. 9, 7, ΐη 
νίηουΐα οοηίβοίυδ α,Ι) ΑΓΐ;α- 
χβΓχβ ίΐ'3;ίΓβ Ι 1, 3, Ι3β11πηι 
ραΐΗ,ί Ι 1, 6 8βς[(][. , ίη Αδϊαιη 
ίηίβηΟΓβιη ρΓοβοίδοίίπΓ Ι 2, 

I, αριιά Ουηίίχα ρι•οβ1ί3-ίπΓ Ι 
8, ηβΟίχίυΓ Ι 8, 27, οοιρηδ 
βϊπ8 ΓπυϋΙαίιΐΓ Ι 10, 1, πιογθβ 
βίυδ άθ3θηΙ>ιιηίυΓ Ι 9, ίοΓ- 
ίΐδ θΓίΐί Ι 8, 6. 24. 26, 1ίΙ)θ- 
Γ3,1Ϊ8 Ι 7, 18, 1>6ηί^ηπ8 Ι 4, 
8 88ς[ς[. — Κνρεως, α, ον Άά- 
ΐθοί:. Ι 10, 1 το Κνρειον βτρα- 
τόηεδον. 

Κντώνιον, ον, τό Μγδΐαβ πΛδ 
VII 8, 8. 

Λοοιεδοίίμων, όνος, ή γθ^ιο Ρβ- 
Ιοροηιΐθδϊ V 3, 11. — Λκ-λβ- 
δαιμόνίος, ον, ό 1) ίηοοία γθ- 
σίοηΐδ II 6, 2. IV 6, 14. V 3, 

II. 2) 8ρ3,Γί;αηπ8 Ρβηοβοΐβ 
ηοη θχοβρίΪ8 VI 1, 27. 30. 6, 
12. νΠ 1, 28. 3) δρΕΓίίαίίΐ 
III 2, 37. VI 1, 26, ίυνθηβδ 
ίιιιαή άοοθηίπΓ IV 6, 15. 

Λάν,ων, ωνος, ό δραΓίαηυδ II 
1, 3. 5, 31. V 1, 15. — Αα- 
γ,ωνιν,ός, η, όν αάίεοί;. IV 1, 
18. 7, 16. 

Λάμ,ιραγ,ος, ον, ή υΛδ ΤΓοαάίδ 
Ε(1 ΗθΠβδροηίυιη δίίίΐ VII 8, 
1. 6. — Λαμιρατίτινοί, ων, οί 
ΐηοοΐ3.6 νΠ 8, 3. 

Λάρΐΰα, Ύ\ς, ή τιΛδ (ΙθδθΓία ΐη 



δίηΐδίΐ'ίΐ Τϊ^Γΐδ ΐ'ίρα, ιιΙ)ΐ Ζά- 
ραΐαδ ίηβυιί, ρΓΟρηβ απκ^Γίΐ- 
ίίδ ραΓ8 αηϋηιαο,θ ιιγ13Ϊ8 Νΐ- 
ηϊνθίι ΠΙ 4, 7. 

Λεοντϊνος, ον, 6 ΐηοοία. υΛίβ, 
ουί ηοπιβη ΛεοντΙνοι θγο,Ι;, ίη 
8ΐοϊ1ί£ΐ Π 6, 16. 

Λέων, οντος, ό ηιίΐθδ ΤΙιυηηυδ 

V 1, 2. 

Αεώνομος, ον, ό ΐονύδ Ι^αοβ- 
άο,θηιοηίυδ IV 1, 18. 

Αονοιάτης, ον, ό Υΐί 6, 40 βί 
Αονοίενς, έως, ό IV 2, 21. 7, 
11 ίηοοΙα, πΐ'ύΐδ, ουϊ Αονβοί 
ηοηίθη θΐ'αΐ:, ίη 8θρίθηίηοη9;1ί 
Αΐ'οαάίβ . 

Ανδία, ας, ή Γθ^ίο ίη οοοίάβη- 
ί;£ΐ1ί Αδία, οηίπδ οαρηΐ: 8ΕΓ(1β8 
Ι 2, 5. 9, 7. III 5, 15. VII 8, 
20. — Ανδός, ον, ό ίηοοία ΠΙ 
1, 31. — Αύδίος, ία, ιον αά- 
ίθοί. Ι 5, 6. 

Ανν,αια, ων, τά οβΓ^αηιίηα Αγ- 
ΟΒ,άίοΗ, ίη ΙιοηοΓθπι Ιονϊδ Ιτ^- 
ΟΕθί οβΙβΙ^Γίΐία Ι 2, 10. 

Ανν,αονία, ας, η Γβ^ίο Αδίαβ 
ίηίθΐίοΓ Ι 2, 19. VII 8, 25. — 
Αντίάονες, ων, οί ίηοοίαβ, 1ί- 
1)θΓίίΐίίδ ουρίάί ΠΙ 2, 23. 

Αντιείον, ον, τό §•7ηιηίΐ8ίυηι 
ρΓΟρβ ΑίΙιβηΕΙδ VII 8, 1. 

Αν-Λίος, ον, ό 1) βηπβδ 87Γίΐ- 
οηδαηηδ 1 10, 14. 2) £1ίπ8 Ρο- 
ΐ7δΐΓαίί Αίΐιβηίθΐΐδίδ, βς[πίί;α1πί 
ρΓαβίβοίπδ III 3, 20. IV 3, 22. 
25. 7, 24. 

Αν-Λος, ον, ό βυνίπδ Β,ρυά Ηβ- 
ΓΟ,οΙβαηι ΡοηΙίοαηι VI 2, 3. 

Ανν.ων, ωνος, ό Αοΐιαβηδ, ηο- 
γο,Γυηι ΓβΓπηι ουρίάπδ V 6, 27. 

VI 2, 4. 7. 9. 
Αωτοφάγοί, ων, οί ί'αΙ)υ1θ89, 

Αίηοαβ ^θηδ III 2, 25. 

Μαγνήτες, ων, οί Τ1ιβ883.1ίαΘ 
§βη3, βΟΓπηι 8αΗ3.ί,ίο VI 1, 7. 



298 



ΙΝΌΕΧ ΝΟΜΙΝϋΜ. 



Μαίανδρος, ον, ό δυηίθη ίη οο- 

οίάβηίαΐί Αδία, Ερπά Μίΐβίπηι 

ϊη ιηαΓβ ΐηβπίί Ι 2, δ. 6. 
Μαΐΰάδης, ον, ό ΤΙίΓαοιιιη ιβ- 

^υΐυδ, δθπίΐιαβ ρΒ,ίθΓ ΥΠ 2, 

32. δ, 1. 
Μαν.ίοτιος, ον, ό ίηοοία Μα- 

οίδϋ πΛίδ Εΐβαβ VII 4, 16. 
Μάν.ρωνες, ων, οί ^βηβ ρΓορβ 

ΤΓΕρβζυηΙίΐ υΛβιη IV 7, 27. 

8, 1. V δ, 18, ΙΛθή Λ1Ι 8, 2δ. 
Μαντινενς, έως, ό ιποοΙε Μαη- 

ίΐηβαβιΐΓίοΐδ ΑΓΟΒ,άΐοαβνΐΙ, 11. 
Μάρδοί, ων, οί βηίίίιηί Απαθ- 

ηΐοΓπιη 1)β11ίοο8ί ΙΛ^ 3, 4. 
Μαριανδννοί, ών, οί ^θπδ ΤΙΐΓβί- 

013, ρτορβ ΗβΓΕοΙβαιη ΡοηΙί- 

ΟΆΤΏ. ΤΙ 2, 1. 
Μαρονας, ον, ό 1) βπνίοίπδ ρβΓ 

Οβίαβηαδ ηΐΕΐΐΕηδ, ίη Μαβαη- 

άπιιη ίηδυθηδ Ι 2, 8. 2) 8ί- 

Ιβηυδ οθΓΐ:3.ιηίηβ ιηυδίοο αΐ) 

Αροΐΐϊηθ, ο[ηϊ βί οπί:βιη άβ1:Γα- 

][ΐβΐ33.1:, νίοίυδ Ι 2, 8. 
Μαρωνίτης, ον, ό ίηοοία Μο,- 

ΓοηβΕδ, υΓΪ>ίδ όι•αθοαθ ίη ογλ 

ΤΙΐΓβίοίΕ δίίαθ ΛΊΙ 3, 16. 
Μάσκας, α, ό βχί^ππδ βπνίυδ 

ίη ΕπρΙίΓαΙβηι 3, Ιαβνα ρατίβ 

ίηβυβηδ Ι δ, 4. 
Μεγάβνξος, ον, ό 3-θ(ϋ1:απ8 Ρία- 

ηίΐθ Ερίιβδίαθ Λ' 3, 6. 
Μεγαρενς, έως, ό Μβ^αΓβηδίδ 

Ι 2, 3. 4, 7. VI 2, 1. 
Μεγαφέρνης, ον, ό ηοΐίίΐίδ 

ΡθΓδ3, 3, ότΓΟ ηβοαί;υδ Ι 2, 20. 
Με&νδριενς, έως, ό ίηοοΐ3, Μθ- 

Ι^Η^ά-ήί υΛίδ ΑΓοαάίοαθ IV 1, 

27. 6, 20. 7, 9. 12. 
ΜελανδΙται, ών , οί ^βηδ ίη 

Τ1ΐΓ3,οί3, ΕυΓορ3,β3 ΙιαΙίίίαηδ 

VII 2, 32. 
Μελινοφάγοι, ων, οί ^βηδΤΙΐΓβί- 

€13; ρΓορβ δαίηι^άβδδΐιηι ΛΉ 

5, 12. 
Μένων, ωνος, ό ΤΙιβ8δ3ΐιΐ8, Οο- 



Ιοδδίδ Ορ'αηι οοη3θθ[ΐιϋιΐΓ Ι 

2, 6, ίη Οίΐίοίαπι Ερ^β,χαθ 
ίηί^ηάαβ οαυδα πιίδδηδ Ι 2, 
20. 2δ , ρήηιυδ Ευρ1ΐΓ3,ί•βηι 
ίταηδίΐ: Ι 4, 13, τίχα ίηίβΓ βίηδ 
βί ΟΙβαΓοΙιί ηιίίίίθδ Ι δ, 11δβς[(][., 
αραά Οαηαχα δίηίδΐιο οοΓηυ 
ρΓ3,βθδί; Ι 7, 1. 8, 4, Ηοδρβδ 
ΑΐΊΕθί II 1, δ, ρΟδί Ονή ηιΟΓ- 
ίθΐη δΠδρβοίυδ Π 2, 1. δ, 28, 

3, Τίδδ3,ρ1ιβΓηβ οαρίυδ Π δ, 
31. 41, ροδίβα ίΓΠοίάαίιΐΓ Π 

6, 29, ηιΟΓβδ βίηδ άβδοιίΐίυη- 
ΐ,υΓ II 6, 21 δβ(ΐ(ΐ. 

Μέβπιλα, ης, ή ηΛδ άβδβΓ^α 
(ηΐ38θΙιρί1 δί^ηίβθ3,ί; άβν3,8ΐ;3- 
ίιΐδ) ίη δίηίδίΓΕ Τί^ΓΪδ Γίρ3, 
ρΓορίΊΘ δβρίθηίηοηϋΐίδ ρ3,Γδ 
3,η1:ίς[Π3,θ πΛίδ Νίηίνβΐι ΠΙ 

4, 10—12. 

Μήδεια, ας, ή Γβ^ίηα Μβάΐ3β 
θο ίβηιροΓβ 0[υο Ρβίδαβ ίηι- 
ρβπο Αδίαβ ροίίβΐ)3,ηίυΓ III 
4, 11. 

Μηδία, ας, η βο ηοπιίηβ οοηι- 
ρι-βΐιβηάίί; Χβηορίιοη βϋ^ηι 
ίθίταπι δβουηάυιη Τίσήπι δί- 
ίαηι, η3πι Οιβ,βοί ρβΓ Μβάίαηι 
Γβάθπηί Π 4, 27. III δ, Ιδ. — 
Μηδίας τείχος πιαιαδ 3, Τί^ή 
πδθ[υ6 3ά ΕηρΙΐΓ3ίβηι άυοίπδ, 
δβά ρΓορβ Ιιπηο βυνίαηι 1υ- 
οιιη3, βΓ3,ί; Ι 7, Ιδ. II 4, 12. 

Μήδοι, ων, οί Ε ΡβΓδίδ δΐιΐ)- 
ίβοίί III 4, 8. 10. 11, οΙ> ρυΐ- 
οΙίΓαδ βί ηια^ηΕδ ίβηιίηαδ Ιαυ- 
άΕηίπΓ ΠΙ 2, 2δ. 

Μηδο-Λος. ον, 6 Γβχ ΟάΓνδ3Γπηι 
ΤΙΐΓβίοίοΓπηι \Ή 2, 32*; 3, 16. 

7, 3. 11. 

Μηδοοάδης, ον, ό ηοηιίηβ 8βα- 
ί1ΐ3β ουηι ΧβηορΗοηίβ Β,^ίί 
ΥΙΙ 1, δ. 2, 10. 24. 7, 1. 11. 

Μίδας, ον, 6 Ρ1ΐΓ7^ί3β Γβχ, 8ε- 
ίγΓπηι άοΐο οαρίί Ι 2, 13. 

Μίϋ-ραδάτης, ον, υ I^^^ΕοηίΕβ 



ΙΝΟΕΧ ΝΟΜΙΝϋΜ. 



299 



βί ΟΕρραάοοίαβ δαίΓαρα VII 
8, 25, 07η αιηΐουδ II 5, 3δ. 
III 3, 2, 'ά. ΤίδδαρΗβι-ηβ ρθΠί- 
οϋπΓ III 3, 4, (τΓίίθοοδ ιιοΐοη- 
ίπΓ III 3, 6. 4, 2 8βς[(ΐ. 

Μίλητος, ου, η Ιοηίαβ υΛδ, Ά 
Ογτο ο\)ήάβίΜτ 11,7. 11. 2, 
2. 4, 2. — Μίληοιοί, ων, οί 
ίηοοίαβ Ι 9, ί). 

Μίλτο-Λν^ης, ον, 6 ΤΗΐ'ίΐχ, ροδί 
ρι駕η3,ιη αρυά ΟιιπίΐχΒ, οοιη- 
ιαίδδΗ,ιη Άά Γβ^βηι ίι-αηδϋ II 
2, 7.^ 

Μοββννοι-Λοι, ων, οι 1ίΙ)θΓ3, §βη8 
VII 8, 2δ, ίίρυά ΟθΓαδπηία V 
4, 2. 5, 1, θΟΐ'ΠΓα ιηοΓβδ V 4, 
11. 32, Γθ^βδ Λ^ 4, 26. 

Μνρίανδος, ον, η βΓηροήπιπ 
Ρ1ιθ6ηϊοιιιη Άά δίηπηι Ιδδίοαιη 
οοηάϋιιηι Ι 4, 6. 

Μναία, ας, ή Γβ^ίο ΐη Αδίίΐ 3;ά 
δβρίβηίηοηθδ βΐ οοοίάβηίβπι 
8ρβοί;3,η8 VII 8, 8. — Μνβός, 
ον, 6 ίηοοία, αρί^υδ αά. 1)θ11αιη 

V 2, 29 δβοιςι., Μ^δί άοιπΐπα- 
ίίοπθπι ΡβΓδίίΓυηι αδρβηιαηΐυΓ 
Ι 6, 7. 9, 14. II δ, 13. III 2, 
23. 24, θΟΓυιη δαίίίΐίϊο VI 1, 
9 — 12. — ΜνΟίος, ία, ιον, 9.ά- 
ίβοί. Ι 2, 10. 

ΝαυαγίΕίδης, ον, 6 Τ1ιίΙ)ΓθηΪ8 

Ιθ^αίυδ VII 8, 6. 
Νέον τείχος οαδίθΐΐυηι ίη ογε 

Ριοροπϋάΐδ δίίυηι νΠ δ, 8. 
Νέων, ωνος, 6 Αδίηαβυδ V 6, 

36. VII 2, 29, νίο^ήπδ, άθίηάθ 

δποοβδδΟΓ ΟίιίΓΪδορΜ Λ" 3, 4. 

VI 2, 13. 4, 11, άυχ ηπΐΐίπδ 
ρΓβίϋ VI 4, 23. 5, 4, ΐιαρβ- 
ηπιη ίοίίπδ θχβΓοΐίυδ βχρθίϋ: 

VII 2,2, άΐδδΐάβΐ} 3, οθίβήδ 
νΠ 2, 17. 29. 3, 2. 7, ίΐάνθΓ- 
δαήυδ Χβηορίιοηίϊδ V 7, 1, 

Νίκανδρος, ον, 6 Εαοο, ΏβΟΆί 
Βθχίρρυιη V 1, Ιδ. 



Νίν,αρχος, ον, 6 1) οοηίιιΐ'ϊο Αι- 
οαδ, ^Γίΐνί νυΙηθΓθ δαυοϊυδ, 
ουηι άυοθδ ΟΒ,ρβί'βηίιΐΓ II δ, 33. 
2) αΐΐυδ οθηίαηο Αιοαδ, ηυΐ 
αά ΡβΓδαδ ΐΓαηδίυ^ίί, III 3, 5. 

Νί-Λομαχος, ον, ό Οβίίίβυδ, Ιβνί 
αηηαίυΓαβ ρΓαβίβοίυδ IV 6, 20. 

Αανϋ'ΐ,'Λλής, έονς, ό Αϋΐιαβπδ 
VII 2,1, ίη Ιοουηι δοοιαϋδ 
δυίβοΐίιΐΓ ΠΙ 1 , 47 , ροβηαπι 
δοΐνίί οΐ) πΐΒ^^ϊδίΓαίπια ηθσίβ- 
^θηίβΓ ^θδίυπι V 8, 1. 

πενίας, ίον, ΰ Ραηΐιαδΐυδ, ίαηι 
αηίβΒ, οπηι Ο^γο 8υ83, αδοβη- 
άβΓΕΐ 11,2, Ογνο δο,Γάβδ φΐΆ- 
ίηοτ πιίΐΐα ^Γ^νίδ αηπΕί,υΓαβ 
ίΐάάιιοϋ; Ι 2, 3, Ιιγο^ίβΆ οβίβ- 
ΐ>Γ9.ί Ι 2, 10, βχ ΘΧθΓΟΪίη απ- 
ίυ^ΐί, ίηίπήα αίΓβοί^υιη δθ γςι- 
ίυδ Ι 4, 7. 

Ξενοφών, ώντος, 6 Αίΐιβηϊβιΐδίδ 
ΠΙ 1 , 4 , δοοΓΟ,ίίδ άϊδοίρυΐιΐδ 
III 1, δ. 7, 3, Ργοχθπο Ιιοδρίίθ 
αά Ο^ή βχβΓοΐίππι νοοαίυβ ΠΙ 
1,4, (Ιβυιη ϋβίρΐιίοπιη οοη- 
δπΐίί III 1, δ 8β(ΐς[. , νβηΐί ρβΓ 
ΕρΗθδπηι (VI 1, 23) 8εγ(1θ8 αά 
07Γυιη ΙΠ 1, 8, οο11ος[πϋπΓ 
οιιπι Ογτο αρπά. Οππεχει Ι 8, 
1δ, ουπι ΑΓΪίίΘΟ άποΐΙ)ΐΐ8 οαρ- 
ίίδ II δ, 41, δοιηπίο ιαοηϋιΐδ 
(III 1, 11) ΡΓΟχβηί οβηίυηοηθδ 
οοηνοοΒ,ί ΙΠ 1, 1δ, Ριοχθη! 
Ιοοο άυχ ΟΓθαί,ΠΓ III 1, 26. 47, 
Β^ηΐπιοδ άηοαιη (III 1, 3δ) βί 
πιίΐϋυιη οοηβηηαί; ΠΙ 2, 7, 
ηονίδδίιηο 3,§ιηίηϊ ρΓΕθβδί III 
2|, 37. 3, 8. 4, 44. IV 2, 2, 
βχβΓοίίυπι άιιοίί ρβΓ βηβδ ΟίΐΓ- 
άποΙιΟΓυηι ΙΛ^ 2, 9 δβ(ΐ(ΐ. 3, 20, 
ρβΓ Αηηβιιϊαιη IV δ, 21. 28, 
οοηίΓα ΤαοοΗοδ ΙΛ-^ 7, 4, ϋή- 
Ιαδ V 2, 8, οοηΕΐυι ίη Ροηίο 
υΛβιη οοη(1βΓβ V 6, 1δ, ϊη 
Οαΐρβδ ροΓίιι ΛΤ 4 , 7 5βς[(ΐ., 



300 



ΙΝϋΕΧ ΝΟΜΙΝϋΜ. 



ϊηιρθΓίΐΐηι ίοίίιΐΒ θΧθΓοίίυδ οΐ)- 
Ιαίπιη Γβρυάΐαΐ; ΥΙ 1, 19, Αγ- 
Οίΐάθδ δβΓναί VI 3, 19, πιϊΐίίθδ 
ΪΓαίοδ ΐάβηϋάβιη δθάαί V 7, 
12 8601(1. VI 6, 8. νΠ 1, 22, 
ίΐΐ) βχβΓθΐΐ;π άΐδοβάίί; VI 1. 40, 
ΑηαχΐΙ)ίο ίπΙοβηίβ ΐθάϋ; ΛΤΙ 2, 
8, ρΓορίβΓ Αηδί^ΓοΙιί ΐηδίάίαδ 
(VII 2, 14. 16) θχθΓοϋυηι &ά 
δθΐιίΐιβιη άποίί VII 2, 17. 3, 3. 
30, βχρβηί)ΐΐΓ ίησΓαέπιη θδδβ 
Μβάοδαάβηι νΠ 7, 4, δθπΐΐιβιη 
"\Τ[ 7, 21, οοιηιηίΐίίοηθδ V 7, 
δ. 8, 1 δβ(ΐ(ΐ. VII 6, 11, ΐρδθ 
ραυρβΓ (VII 8, 2) βχθΓοϋαιη ΐη 
Αδίίΐιη Γβάιιοϋ ΛΊΓ 8, 1. 24, 
Αδϊάαίβ οαρίο ορπΙβηΐΒ, ρι•αθάα 
ροίϋπΓ νΠ 8, 23, ουιη Α§β- 
δΐΐαο βχ Αδία Γθάϊΐ: V 3, 6, 3,1) 
ΑίΗβηιβηδΛυδ ϊη θχδίΐίυιη βχ- 
ρπίδπδ Λ^Ι 7, 57. V 3, 7, 8οϊ1- 
Ιυηΐβ Ά ΙιΕοβάίΐβιηοιιϋδ ΙΐΕΪ>ί- 
ίαΓβ ίυδδπδ V 3 , 7 , ίΐοΐ θχ 
ρΓΕθάΕ ΌΐαπΗ-θ Ιθηιρίυπι βχ- 
δίπιίί;. V 3, 9, οοιηίδ III 4, 47. 
IV δ, 28, δθπιρθΓ 3.(Ιίή δβ ρα- 
ίϋυΓ IV 3, 10, οιηηθδ 1αΙ)0Γθδ 
πηα Οϊΐηι ΐΉί1ίίίΐ3υ8 ίοΙβΓΒ,ί; ΠΙ 

4, 48. νΐΐ 3, 4δ, πιίΐίίπηι απιαηδ 
VII 6, 4. 39. 

Ξέρξης, ον, ό ίη ΟΓίΐβοίίΐ νίο- 
ίπδ III 2, 13, ροδίβο, Οθίαβηίδ 
ο,ΓΟβιη θχαβάίβοαί; Ι 2, 9. 

Όδρνοης, ον, ό VII δ, 1. 7, 2, 
ρΙπΓ. νΠ 2, 32. 3, 16. 4, 21. 

5, 1δ §6η8 Τ1ΐΓβίοί3,. 
Όδνοοενς, έως, ό ΙΙΙι&οβπδίδ V 

1, 2. 
ΟίταΙος, ον, ό 2ώ Ο βία οήυη- 

άυδ ΙΛ^ 6, 20. 
Όλνμηία, ας, η Ιοοιίδ αά ΑΙ- 

ρΗβαιη δϊίαδ V 3, 7. 11. 
'Ολννϋ^ιοι, ίων, οί ΐηοοίαβ ΟΙ^η- 

ίΐιί υι-Ιοίδ Οΐια,ΐοίάΐοαβ Ι 2, 6. 
'Ορόντας, α, υ 1) ΡθΓδα ηοΐ3ΪΐΪ8 



^βηβΓΙδ Γβσίί, Ά ΟυΓΟ ρΓΟρίθΓ 

ϋθΓΒ,ίαπι ρΓοάίίίοηβια ηβ03.1;υδ 
16,1 δβηίΐ. 9, 29. 2) ΑγΙε- 
χβΓχΐδ σβηβΓ, Απηβηίαβ οηβη- 
Ιαΐίδ εαίΓ&ρα II 4, 8. 9. δ, 40. 
ΙΠ 4, 13. δ, 17. IV 3, 4. 
Όφρννείον, ον, τό ΤΓ03,(ϋ3 υΛδ 
ΥΠ 8, δ. 

Παρϋ-ένιον, ον, τό Μγδί&β υΛδ 
αρυά ΡθΓ^απιυιη δΐία VII 8, 
Ιδ. 21. 

ΏαρΟ^ένιος, ον, 6 βπνίυδ Βϋ1ΐ7- 
ηΐαπι α ΡαρΗΙβ,^οηία άϊδίίη- 
^αθπδ V 6, 9. VI 2, 1. 

Πάρων, ον, τό πΛδ αά Αδία- 
ίίοαια ΡΐΌροηϋάίδ ΟΓαπι δΐία 
VII 2, 7. 2δ. 3, 20. — Παρ- 
ιανοί, ων, οί ίηοοίαβ VII 3, 16. 

Παρράοιος, ον, 6 ίηοοία Ραρ- 
ΓΐΐΕδΐαβ Γβσίοηίδ ΑΓοαάίαβ Ι 
1, 2. 

Παρνΰατις, ίδος, η πχοΐ'ϋαΓβίΠ 
βί ιηαΙθΓ ΑΓίαχβΓχίδ βί Οχή 
Ι 1, 1. 7, 9, ρΓαβάί» βίπδ ίη 
Σγο'ΐΆ ι 4, 9, ίη Μβάία Π 4, 27, 
ΟγΓΟ ρΓαθ Α-ΓίαχθΓχβ ΓανβΙ)3-ί 
Ι 1, 3. 4, 8. 

Παβίων, ωνος, 6 άηχ, Μβ^α- 
Γθηδίδ Ι 2, 3. 3, 7, οίαηι α €710 
ίυ^ίί Ι 4, 7. 

ΠατΊ]γνας, α, 6 Ογή απιίοηδ, 
ηυηϋαί Γβ^βπι αρρΓθρίη(][ηΕΐ•6 
Ι 8, 1. . 

Παφλαγονία, ης, ή Αδίαβ Γβ^ίο 
αά Ροηίηηι Επχίηυηι δίΐα V 
6, 6 δβηη. Μ 1, 1. 2. — ΤΤα- 
φλαγών, όνος, 6 ίηοοίΒ, ΛΠ 1, 
1. 6. 11. 14. — Παφλαγονικός, 
Ύ], όν αάίβοί. V 2, 22. 4, 13. 
VI 1, 1δ {χωρά). 

Πελληνενς, έως, ό ίηοοίο, Ρβΐ- 
Ιθηβδ υΛίδ ΑοΙιαβΟΓυηι V 2, Ιδ. 

Πελοτίόννηαος, ον, η Ι 4, 2. 
δ, 10. — Πελοποννήΰίοι, ων, 
οί ίηοοίαθ Ι 1, 6. VI 2, 10. 



ΙΝϋΕΧ ΝΟΜΙΝϋΜ. 



301 



Πέλτοα, ων, (ζί ΡΙΐΓ^σίαθ υΛδ 

ρΓΟρβ Οβίίίβηαδ Ι 2, 10. 
Πέργαμ,ος, ου, η Μ^δίίΐβ ΙΙγΙ>8 

Εά Οαίοιιπι ίΐιηηοηι δίίο, VII 

8, 8. 23. 
ΠέρινΟΌς, ον, η \ιν\)8 ίη ΕαΐΌ- 

ρβ,βίΐ ΡΓοροηΙίάίδ ΟΓα II 6, 2. 

VII 2, 8. 11. 2, 8. 4, 2. Ο, 24. 

ΤΙερϋοα, ων, οί 1) ΐηοοίαβ Ρθγ- 
δίάίδ, Μθάθ8 νΐοβΓαηί: III 4, 
8. 11, βΟΓαιη νβδίϋυδ Ι 2, 27. 
5, 8, Γβηιΐηαηιιη ρπίοΐιηίηοΐο 
ΠΙ 2, 2δ, 8α11:3.ίΐο VI 1, 10 (το 
τΐεροι-Λον όρχεΐΰϋ'οα), ταϋο ία- 
νβηίιιϋδ βάαοαηάαβ 1 9, 3 8βη€[., 
ροθηαθ 19,13. 10, 1. 1111,17, 
ρΓ3;βπιία Ι 2, 27. 9, 4, νβηαϋο 
βΟΓίιιη Ι 2, 7, δα^ϊίίαηί Ι 9, 5. 

III 3, 7. 10. 1δ, αΓΟίΐδ ΙΠ 4, 17, 

IV 4, 16, Γθ^ΐ^β Ι 2, 9. III 5, 
1δ, ΡβΓδαβ ηοΙ)ΐ1θ8 ηπάο 03;- 
ρϊίβ ίη ρη^πίΐιη θπηί Ι 8, 6, 
υΙ)ΐ Γβχ ίη Β,οίθ οοηδίδί,^Ι} Ι 8, 
22. — 2) ίηοοίαθ ΐ;οί;ίιΐ8 ΡθΓβα- 
1-υπι ίηιρθΓη, βηβδ θΐπδ Ι 8, 1, 
ίιιί;θΐ•ΐθΓΕ ηοηηυΙίΕβ ϊηάοηιϋ^αβ 
§θηί;βδ ϊηοοίαηί; VII 8, 2δ, νβ- 
Ιιιί; ΟαΓάποΜ III δ, 16. IV 1, 8, 
ί;ΓΪΐ)υίπιη β δα^ΓΟ,ρϋδ Ι 1, 8, 
οοηδί,αί θχ 60[ΐιίδ IV δ, 24, 
3,0168 Ι 8, 9, ίηδί^ηβ γθ^ϊππι 
βδΐ αο[αίΐΕ αηΐ'βΕ Ι 10, 12, ΐηι- 
ρβίυηι Γαοίαπί; οΙέΐιηΕη1:β8 Ι 7, 
4 (δβά δΐίβηίθδ Ι 8, 11) 6ί νβΓ- 
1)θηΙ)Πδ αοϋ III 4, 2δ, ί'αηά3;β 
βοηιηι III 3, 16, θς[πίί;Είαδ θο- 
Γαπ] ηοοίπ ίηπίίΐίδ βδΐ: III 4, 3δ. 
— Περΰί'Λός, ή, όν Εάΐβοί. Ι 2, 
27. ΠΙ 3, 16. 4, 17. IV 4, 16. 

Πίγρης, ητος, 6 Ογτί ίηί;βΓρΓ68 
Ι 2, 17. δ, 7. 8, 12. 

Πίοίδοα, ων, οί §•βηδ Ταυή ιηοη- 
ίβδ ϊηοοίβηδ, ΡβΓδΕΓαηι Ηοδίβδ 
Π δ, 13. ΠΙ 2, 23, Ο^ι-πδ ϊαιη 
δβιηβΐ ουηι βίδ ρυ^πΕτϋ; Ι 9, 



14, δϊιηυΐαί 8θ ϋθίαπι οοηί;Γα 

βοδ ρΓοβοίδοΐ Ι 1, 11. 2, 1. 4. 
Πλειοϋ'ένης, ονς, ό ηιΐΐβδ Αηι- 

ρΐιΐροΐϋαηιΐδ IV 6, 1. 3. 
Πολνγ,ράτης, ονς, υ Οθηίυηο 

Α1;1ΐθηίθηδίδ, Χβηορίιοηϋ βάυδ 

IV δ, 24. V 1, 6. νΠ 2, 17. 

29. 6, 41. 
ΠοΙννιν,ος, ον, 6 Ιθ^αίυβ ΤΙιί- 

1)Γθηίδ VII 6, 1. 39. 43. 7, 

13. δ6. 

ΠοΙνβτρατος, ον, 6 Αίΐιβιιίβηδΐδ 

III 3, 20. 

Πόντος, ον, 6 1) 77. εν^εινος 

IV 8, 22, δίηβ ίΐάίβοϋνο V 6, 
16. VI 4, 1. δ, 20. 2) Γβ^ίο 
2ϋ\> Ηαΐ7β βπνΐο αά οήθηίβιη 
8ρθθ1;3.ιΐδ V 1, Ιδ. 6, Ιδ. 7, 7. 
VI 2, 4. 

Προ-αλής, έονς, ό πηπδ β ρο- 
δΐβηδ ϋβπΐ3,ΓΕΐ;ΐ ΙιΕΟθάαβιηοηϋ 
ΤβπίΙίΓαηίαβ ρΓ3,β£θθ1:π8 II 1, 3. 
2, 1. VII 8, 17. 

Πρόξενος, ον, ό άυχ Βοθοϋπδ, 
Ογή (Ι 1, 11) θί Χθηορίιοηϋδ 
Ιιοδρθδ III 1, 4. Ιδ. V 3, δ, 
Ο^ΓΟ οορΪΕδ οοηάποίί; Ι 1, 11. 
2,3, Χβηορίιοηΐ;! ρθΓδυα,άβί, 
πί; θχρθίϋϋοηΐδ ρ3;Γί;ΐοθρ3 βαί 
III 1, 4. 8, ρυ^πΕβ ίηίβΐ'θδί Ι 
8, 4. 10, δ, α ΤΪ8δ3,ρ1ιβΓηθ οοιη- 
ρΓβΙιβηδΠδ Π δ, 31, ηβ03,ίπδ 
II 6, 1, ρ1ιί1θδορ1ιί3,πι άοοί^πδ 
II 1, 10. 6, 16, ρΐΕοαΜΗδ Ι δ, 

14, ιαοΓβδ θίπδ άθδοήΙ^υηίυΓ 
II 6, 6 δβθ[ς[. 

Πν&αγόρας, ον, 6 οίΕδδί Ι;αοβ- 
άαβιηοηίοΓππι ρΓ3,β£βοΐ;αδ, Ογνο 
3,πχϊ1ίο Ώΐΐδδυδ Ι 4, 2. 

Πνλαί, ων, αί \) 3,ησπδϋ3,θ 871*0- 
Οϊΐϊοϊαβ ίη ΑηΐΕηο ηιοηΐθ δί1;3θ 
Ι 4, 4. 2) οαδίβΐΐυηι ίη δίηίδ^Γϊΐ 
Ευρ1ΐΓ3,ΐ;ίδ τίρα δίίαιη Ι δ, δ. 

Πνραμος, ον, ό ίΐιηηίδ Οί1ίοί3β 
Ι 4,1. 



302 



ΙΧϋΕΧ ΝΟΜΙΝϋΜ. 



Πνρρίας^ ον, ό ΑΓοαάυιη άυχ 

VI δ, 11. 

Πώλος, ον, ό ηαπΕΓοΙιυδ Ιιαοβ- 
άαθίηοιιϊυδ Β7ζαιιί;ϋ VII 2, δ. 

Ραδινής, ον, 6 Ρ1ΐ3,Γη3,1)3,ζΐ ριαβ- 
ίβοίυδ VI δ, 7. 

' Ρόδιοι, ων, οί ίηοοίαθ Ε,ΐιοάί 
ίηδπίαβ, 1)θηί ίΊιικΙίίοΓβδ ΙΠ 3, 
16. 4, 1δ, ΕΗοάίυδ €[πΐάαιη 
ΐΐίηΐ3υ8 ίηβαΐίδ βχβΓθίί;ππι Τϊ- 
^ηιη αιηηθπι 1:ΓαίοβΓβ νυΗ III 
ό, 8. 

'Ρωπάρας, α, ό Βαΐί^ΐοηΐδβ δα- 
ίΓαρθ, νΠ 8, 25. 

Σαλμνδησοός, ον, ό μτ\)3 ΤΙιγ3,- 
οΐαθ ΐη ΟΓαΡοηϋ δίΐα νΠ δ, 12. 

Σάμ,ίος, ον, ό ΐηοοία δαιηί ϊη- 
δΐιίαβ Ι 7, δ. 

Σαμ^όλας, α, ό Αοΐιαβπδ VI δ, 
11, Ιβ^αίπδ δΐηορθπ πιΐί;ϋ1;ιΐΓ 

V 6, 14. 

Σάρδεις, εων, αι ΙιγάΐΆβ οαρπΐ: 

Ι 2, 2 8βς[(ΐ. ΙΠ 1, 8. 
Σάτνρος, ον, ό Βίοη^δί οοηιβδ 

Ι 2, 13. 
Σεν,νώνιος, ον, ό ίηοοία δΐο^ο- 

ηΐδ ΠΙ 4, 47. 
Σελινονς, ονντος, ό 1) βηνίπδ 

αρυάΕρΗβδαιαΙοηίαιη. 2)Ερυ(1 

δοίΠηηία Εΐίάίδ ορρϊάυίππι 

V 3, 8. 

Σεν&ης, ον, ό ΤΙίΓΟ,οία,θ γθ^π- 
Ιπδ, ρΓαθάΐοαΐ; 8θ ΑΙΚβηίθη- 
δίυπι οο^^ίπιη νΠ 2, 31, οοη- 
άαοίΐ; Ο^ΓίΕποδ VII 1, δ. 2, 10. 

3, 1δ, Ι)β11ί ^βΐ'βηάί ταϋο VII 

4, 1. 6, Ά Χβηορίιοηίβ ίΐΙ)α1ΐβ- 
ηαίπΓ νΠ δ, 7. 16, Ά^ϋ ουηι 
αΐϋδ άποίΐ3ΐΐ8 ΛΤίΙ δ, 2. 9 θί 
1β^3,ίίδ Ιαοβοΐ^βηιοηϋδ VII 6, 
3. 4. 39, ρΓοιηίδδίδ ηοη δίαί 

VII δ, 8. 6, 18. 7, 39, Χβηο- 
ρΐιοηΐβιη ουιη ιηίιιΟΓβ πιίΐίίπιη 
ηυιηβΓΟ αρποί 8β ΓβΙίηθΓβ οο- 



ηαΙπΓ VII 6, 43. 7, δΟ, ίαη- 
άβια Χθηορίιοιιίβ ιΐΓσοβηΙβ δϋ- 
ρβηάίπιη δοΐνϋ; ΜΙ 7, δδ. 

Σηλνμβρία, ας, ή \ιτ\)Ά ΤΙΐΓβί- 
οΐα 2ίά ΡΓοροηί,ίάβηι δίία VII 
2, 28. δ. Ιδ. 

Σίλανός, ον, υ 1) Ιιαιυδρβχ Αιη- 
1)Γαοίο^α V 6, 16. 29, α Ο^το 
άοηαίιΐδ Ι 7, 18. V 6, 18, Χβ- 
ηορίιοηΐίδ οοηδίΐϊυιη οοΐοηΐ&β 
άβΐυοβηάο,β αά ΪΓΓϋππι Γβάίσϋ 

V 6, 17. 20, οΙβ,πι αΐ) θχβΓΟΪίπ 
άίδοθάΐί; V 6, 34. VI 4, 13. 
2) ίπνβηίδ Μ3.οίδϋυδ (Είβυδ) 
νΠ 4, 16. 

Σινώπη, ης, η ΜίΙθδϊοΓυιη οο- 
Ιοηία V δ, 7. VI 1, 1δ, οοΐο- 
ηϊαθ βίτΐδ V δ, 3. 10. — Σι- 
νωπείς, εων, οι ίηοοί&β V δ, 
3.8. 10.13. 2δ. 6,1.11. 12.19. 

Σιτάλ-κας, ον, ό ΐ3β11ίουιη ΤΙιγη,- 
οιιιη ΟΒΓίηθη ίη Ηοηοΐ'βιη δί- 
ίοΙοΆβ Γβ^ίδ αηίίίΐαϊ οοιαρο- 
δίίπιη VI 1, 6. 

Σιττά'Λη, ης, η Β&Ι^^Ιοηίαβ πΛδ 
ίη άβχΐια Τί^ήδ ηρα αβάΐβ- 
οαία II 4, 13. 

Σν.ιλλονς, ονντος, ό νίοαδ ρΓορβ 
ΟΙ^τηρίαπι δίίυδ V 3, 7 8βς[ς[. 

Σ-κν^ηνοί, ών, οί ^βηδ ίη Αγ- 
πιβηία δβρίβηίηοη^ΐί 1ΐ3,1)ίί,3,η8 
IV 7, 18. 8, 1. 

Σμί-κρηΰ, ητος, 6 ΑΓοαάιιπι άιιχ 

VI 3, 4. δ.. 

Σόλοι, ων, οί \ιτ\)8 Οίΐίοίαβ Ι 
2, 24. 

Σονΰα, ων, τά 03,ρυί ίπιρβηί 
ΡβΓδαΐ'ππι II 4, 2δ. ΙΠ δ. Ιδ. 

Σοφαίνετος, ον, ό δίτπιρίι&ΐίυδ, 
Ο^ή Ηοδρβδ Ι 1, 11, πιίΐΐβ Ιιο- 
ρΐίίίΐδ Οβίαβη&δ άυοίί Ι 2, 9, 
άυχ ηαίπ πιαχίπιιΐδ V 3, 1. VI 
δ, 13, ΙαυάαίπΓ II δ, 37. IV 
4, 19, ά&ηιηαίυΓ πιηηβήδ ηβ- 
§1θοίί V 8, 1. 

Στΐάρτη, ης, ή Ι-αοοηίοαβ οαρυί 



ΙΝΏΕΧ ΝΟΜΙΝυΜ. 



303 



II ο, 4. — Σπαρτίάταί, ών, οί 
ροδΙβΓΐ ΟοΓαηι, τβ^ηί οοηάΐ- 
ΙΟΓυιή IV 8, 25. VI Ο, 30. 

Σηι^ριδάτης, ον, ό ΡΙΐίΐΓηαΐ)αζί 
ρΓαβίβο^ηδ VI δ, 7. 

Στρατο-Λλής, έονς, υ Οιβίθηβίδ, 
ρΓαββδί 83,§ϋΐ)Β,ηί3 IV 2, 28. 

Στνμφάλίος, ον, ό ίηοοία 8ί;7ΐη- 
ρΐιαίϊ πΛΪ8 ΑΐΌαάίοαθ Ι 1, 11, 
Π δ, 37. III 1, 31. IV 1, 27. 
4, 19. 7, 9. 13. 

Σνροαιόβίος, ον, ό 2γτΆθηΒΆΏ\ΐ8 
ι 2, 9. 10, 14. 

Συρία, ας, ή Γθ^ΐο Αδίαβ Ι 4, 
4. 6. 19, αησυδϋαβ δγιίίΐβ Ι 
4, 4. — Σνροί, ων, οί ίηοοίΕθ 
δγήα,β, νβηβΓίΐηΙυΓ ρί80θ3 υί 
άθΟδ Ι 4, 9. — Σνριος, ία, ιον 
αάίθοί. Ι 4, δ. 

ΣΜ^ράττις, ονς, ό 1) ΑΙΗβηίθπ- 
818, ΧβηορΙιοηίίδ άοοίοι III 1, 
δ. 7. 2) Αοΐιαβπδ άυχ, Ογτί 
1ΐ08ρθ8 Ι 1, 11. 2, 3, α Τί833,- 
ρΗβπΐθ οαρίπδ II δ, 31, ίΓπ- 
οίάαίιΐδ II 6, 1, ιηθΓθ8 βίιΐδ 
1)Γ6νίί;βΓ (ΙβδΟΓΛυηίπΓ Π 6, 30. 

Σώαις, ίδος, ό άηχ δγΓΕΟΐΐδ&ηυδ 
Ι 2, 9. 

Σωτηρίδας, α, 6 ιηβΓ0βηη&.ηυ3 
δίογοηΐυδ, ρΓΟΟ&χ βΥ§Ά Χβηο- 
ρΗοηίβια III 4, 47. 

Ταμώς, ώ, ό Αβ§7ρ1ίυ8, ιιανίΐ3ΐΐ8 
Ογή ρΓαθθδί; Ι 2, 21, οίαβδβ 
Μίΐβίαιη οΙ)8βάίί, Ι 4, 2, βίιΐδ 
βΐΐυδ αΐπδ II 1, 3. 

Τάοχοι, ων, οί Ιΐ\>βτΐ V δ, 17, 
αριιά Απηβηίαθ δΕίΓαραιη δίί- 
ρθηάΪ3, πίθΓβηί; IV 4, 18, ρπ^- 
ηίΐηί ουιη Οι-αθοίδ IV 6, δ. 
7, 1—14. 

Ταραοί, ών, οί υίΐϊοίο,θ οο,ριιΐ} 
Ι 2, 23. 26. 

Τεν&ρανία, ας, η Γβ^ίο Μ78ίαβ, 
ΟβιααΓίΐίο ρο8ίθΓίδς[Πβ θϊπδ άο- 
ΏΛΐίΐ Π 1, 3. νΠ 8, 17. 



Τηλεβόας, α, υ βυνίυδ ΐη Εα- 
ρΗΓαίβιη ΐη Αηηβηίο, ίηβυβηδ 
IV 4, 3. 

Τημνίτης, ον, ό ίηοοία Τβπιηί 
ιιΛίδ ΑβοΙίΒ,β IV 4, Ιδ. 

Τηρης, ονς, 6 1) υηυβ β ηιαϊο- 
ΓΪΙ)υ8 δθυίΐιαο VII 2, 22. 2) αβ- 
ς[υ3-1ίδ δβυίΐιαβ, ΟάΓ783,ηιιη Γβ- 
^υΐυδ ΛΉ δ, 1. 

Τιβαρηνοί, ών, οί §βη8 Ροηϋοα, 
01ΐ£ΐΐ7ΐ)ΐΙ)ΐΐ8 βηΐίίιηα V δ, 2. 
VII 8, 2δ. 

Τίγρης, ητος, ό Μθδοροίαιηίαβ 
βιινΐυδ ηίΐνΐ§αΐ3ί1ί3 II 2, 3, θχ 
ίηίβηοΓθ βίυδ αίνθο οαη&ΐββ 
ΐη ΕιιρΙίΓαίβπι άυοίί δπηί; Ι 7, 
Ιδ. II 4, 13, (τΓαβοί ΐη δίηί- 
δ^Γίΐιη θΐυδ ηραιη ίΓαηδθΐιηί 
II 4, 24. 2δ, ΙιαΓίδαβ άθηυο 
θπιη αίϋη^υηί (III 4, 6), βπ- 
ηιίηβ ΕάνθΓδΟ ρΓοβοίδουηΐιΐΓ 
ΠΙ δ, 1, Γοηίθδ βίυδ ΐη Απηβ- 
ηΐα ρΓαβίθΓβπηΐ; IV 4, 3. 

Τίμαοίων, ωνος, 6 ϋ£ΐΓά3.ηθη8ί8 
θχδΐιΐ V 6, 23, ΪΆ,τα αηίθ αη- 
ηυιη 401 ΟΙβα,ΓοΙιο βί ϋβΐ'Ο^- 
ΙίοΙα άποΛπδ δϋρβηάΐΕ ηιβ- 
Γπίί V 6, 24, ΐη ΟΙθΒ,ΓοΗί 1ο- 
οιιηι δΐιίβοΐίυΓ ΠΙ 1, 47. VI 

1, 32, βχοβρίο Χβηορίιοηίβ 
Γηίηίπιπδ ηαίπ άαοπιη III 2, 
37, ρθουηίαθ οπρΐάιΐδ V 6, 
19. 21, ηια^ηα ριαθάίΐ ρο- 
ίϋπδ βδί VII 3, 18. δ, 4, Χβ- 
ηορίιοηίί βάβΐϊδ V 6, 36. VII 
δ, 10, ρΙθΓΐιπκιυβ βςιυϋαίιιί 
ρΓΟ,θβδί; VI 3, 14. 22. δ, 28. 
νΠ 3, 46. 

Τιμησί^εος, ον, ό ΤΓ3.ρβζυηίϊυ8, 
Μοδδγηοβοοηπη ηρό^ενος V 4, 

2. 4. 

Τιρίβαζος, ον , 6 8ίΐί;Γ&-ρα Αγ- 
ιπθηίαθ οοοίάΘπΙο,Ηδ IV 4, 4 
(Ρ1ΐ3,δΪ3,ηθΓαιη &ί ΗβδρβΓίία- 
ΓΠΠ1 νΠ 8, 2δ), ΟίΕίβοοδ ά§- 



304 



ΙΝΌΕΧ ΝΟΜΙΝϋΜ. 



ξτβάϊ νυΗ ΙΛ^ 4, 18. 5, 1, £υ- 
§ΆίΜΥ IV 4, 21. 
Τίΰΰκφέρνης, ους, ό Οαΐ'ίαβ 8α- 
ίΓΒ,ρΕ, ίηίιηϊουδόΓαβοοΓαιηνυ 

1, 28, ρθΓδάυδ Π 5, 39, οιιηι 
Ο^ΓΟ 8π8α ίη8ί;αηίβ Ό&τβί 
I^10^^β αδοβηάίί; 1 1, 2, οαΐυηι- 
ηίαΙπΓ 07Γυπι 1 1, 3, Μίΐβίυιη 
οοηί;ΓΕ θυιη Γθίίηβί 1 1, 7. 9, 9, 
07ΓΠΐη 1)β11πιιι ραΓΒ,Γβ Γβ^ί ΐη- 
άίοαΐ Ι 2, 4. II 3, 19, υηυδ βχ 
ς[υ3,ίπθΓ Γβ^ϊδ άιιοΐΙ)υ8 Ι 7, 12, 
ίοΓϋίβΓ ίη ρυ^ηα δθ §βύί Ι 

10, 7 8θςΐ€[. II 3, 19, ριαθπιίο 
αοοίρίΐ: Ογή δαίΓαρίαιη Π 5, 

11, οπιη ΟΓΒ,βοίδ Ά§α II 3, 18. 
26. 5, 16, άοΐο άυοβδ Ογ£18008 
οαρϋ: II δ, 32. ΙΠ 2, 4, Ογ- 
ηαηοδ Γβάβιιηίβδ α^^ΓβάίίπΓ 
ΠΙ 4, 13, ΙιΆοβάΆβτηοιήί βί Ι)β1- 
Ιιιιη ίηίβΓυηί} VII 6, 1. 7. 8, 24. 

Τολμίδης, ου, 6 ρΓΕβοο Οιαβ- 
00Γ11Π1 π 2, 20. III 1, 46. V 

2, 18. 

ΤράΙλ£ΐς, εων, αί \ιτ\>Β Οαιΐαβ 
Ι 4, 8. 

Τράνίΐραί, ών, οί ΤΙίΓαοίαθ ^θηδ 
VII 2, 32. 

Τρατιεζονς, ονντος, ή δίηορβη- 
δϊπιη οοΐοηΐα ΐη £ηίΙ)Π8 Οοΐ- 
οΗοΓυιη IV 8, 22. — Τραττε- 
ζονντιοι, ων, οί ΐηοοίαβ, Ιή- 
1)ΐιΐ;υιη ρβηάυηί 8ΐηορβη8ίΙ)υ8 
V 5, 10. 

Τρωάς, άδος, ή Γθ^ίο Αδίαβ 
οοοίάβηίαΐίδ V 6, 23. 24. νΠ 

Τνριάεων, ον, τό αΛδ Ρ1ιγ7- 
§Ϊ3;Θ πΐΒ,σηαβ Ι 2, 14. 

'Τρτιάηοι, ων, οί ^βηδ ΐη οία 
ιπαΓίδ Ο&,δρη ίιαΗίαηδ νΠ 8,15. 

Φαλίνος, ου, ό (τΓαθοπδ Τΐδδα- 
ρΐιβηιϊ άβάίίιΐδ, αηηοΓυιη ίταο- 
ΙαηάοΓαιη βί ί,αοίίοβδ ρβΓϋυιη 



8β ρΓοβίβίυΓ Π 1, 7, ηβ^αί 

ΟγΓΪΕηΟδ Γβ^ί ΓβδϊδίβΓβ ροδδβ 

Π 1, 11. 13. Ιδ. 18. 21. 

Φαρνάβαξος, ου, 6 ΒϋΙιιγΊΐίΆβ 
(VII 8, 2δ) βΐ Ρ1ΐΓ7^ίαβ 8ίΐ- 
ίΓ3,ρα V 6, 24. VI 4, 24. δ, 30, 
ΑηαχίΙ)ϋ ορθΓ3, (VII 1, 2), 
ροδίβα ΑήδίαΓοΙιί οοηαίυΓ Ο^- 
ηαηίδ Αδίαηι ΗΙ^βΓαΓβ VII 2, 7. 

Φασιανοί, ων, οί 1) ^βηδ 8,ά 8Π- 
ρβΓΪΟΓβιη Αταχίδ αίνθπιη ΐη 
Αηαβηία Ηαΐοϋαηδ IV 6, δ. 
VII 8, 2δ. 2) ^βηδ αά ΡΗα- 
δίιη βυνίπιη Οοΐοΐιίουιη 1ιαΙ)ϊ- 
ΐαηδ V 6, 36. 

Φααίς, ιος, ό 1) βιινΐυδ ΐη Αγ- 
πιβηΐα IV 6, 4. 2) ΐη Οοΐ- 
οΗΐάβ V 6, 36. 7, 1. 5. 7. 1•. 

Φίλήΰίος, ου, ό ΑοΗαβυδ, ΐη 
Μβηοηΐδ Ιοοιιηι άυχ δπιϊβοίηδ 
III 1, 47, οπηι δορίιαβηβίο 
ηαίπ ηιαχίηιπδ άιιοπηι V 3, 1, 
Χβηορίιοηίΐδ Εάνβΐ'δο,Γΐπδ V 6, 
27, ηπηβπδ ηβ^ίθοίΐ άαηιηα- 
ίυΓ V 8, 1, Ιβ^αίυδ αά Αηαχΐ- 
1)ίυπι πιϋίΐίηΓ VII 1, 32. 2, 1. 

Φλείάοίος, ου, 6 ΐηοοία Ρΐιΐΐπη- 
ίΪ8 υΛΐδ Ρβίοροηηβδΐαοαβ VII 

8, 1. 
Φοίνίτιη, ης, η ρΓονΐηοΐα Αβΐίΐθ 

ηΐίΐΓΐίΐηια Ι 4, δ. 7, 12. VII 8, 

2δ. — Φοίνιτίες, ων, οί ίηοο- 

Ιαβ Ι 4, 6. 
Φολόη, ης; ή πιοηδ ΑΓοαάίαβ 

οοοΐάβηίαίΐδ V 3, 10. 
Φρασίας, ον, ό ΑΙ,Ιιβηΐθηδίδ Λ^Ι 

δ, 11. 
Φρυγία, ας, η 1) ΡΙΐΓχ^ΐα ραΐ'να 

ίΐά ΡΓοροηίΐάβηι V 6, 24. ^ 2) 

ΡΙΐΓ7§ΐα, ηΐΕ^ηα (Φρ. ή μεγάλη 

Ι 9, 7) ΐη ΐηίθήοΓθ Αδΐα βΐίίΐ, 
Φρννίατίος, ου, 6 άυχ ΑοΙίΕβυδ 

VII 2, 1. 29. δ, 4, Χβηορίιοηίΐ 

βάβ1Ϊ8 VII 5, 10. 
Φύο-Λος, ου, 6 βηνίυδ α Ιαβνα 



ΙΝΒΕΧ ΝΟΜΙΝϋΜ. 



305 



•ρΆτίβ ΐη Τΐ^ήιη ϊηβυβπδ II 
4, 25. 
ΦωΉ,αΐς, ίδος, ή Ρΐιοοαθίΐ Ο^ή 
ραβίβχ Ι 10, 2. 

Χαλδαΐοί, ων, οι \ί\)&ΐ'Ά ΐη Αγ- 
ιηβηϊα ^θπδ VII 8, 25, πιθγ- 
οβηηαηί βΟΓυιη ίη ΡβΓδαηιιη 
βχβΓοϋα IV 3, 4. V 5, 17. 

Χάλος, ον, ό ρΪ3008ΐΐ8 δ^ηαβ 
α,ηιηίδ Ι 4, 9. 

Χάλυβες, ων, οΐ ^θπδ 1ίΙ)βΓα 
(VII 8, 25), Αηηβηια,θ βηϋίπια 
(IV 5, 34), Μθ887ηοθθί8 ρα- 
Γβηδ (V 5, 1), βΟΓαηι ιηβ^αΐΐα 
V 5, 1, ΕΓΐηα IV 7, 15, 8ί:ί- 
ρβηάία πίΘΓβηί αριιά ΤϊηΙ)α- 
ζυιη IV 4, 18, ρυ§^η3,ηΐ; οηιη 
(χΓαβοΐδ IV 6, 5 8θθ[θ[. 7, 15. 

Χαρμάνδη, ης, ή υΛδ ίη άθχ- 
ϊνΆ Ευρ1ΐΓ3,ίί8 ΓΪρα δίΐ^α Ι 5, 10. 

Χαρμ,ΐνος, ον, ό Ιθ^αίπβ ΤΜ- 
1)ΓθηΪ8 VII 6, 1, Χβηορίιοηίβιη 
3,1) ίηίιΐδίίβ νίί;υρβΓαηί;ίΐ3ΐΐ8 άβ- 
ΓβηάίΙ VII 6, 39. 7, 15 8β(ΐ(ΐ. 

Χειρίΰοφος, ον, ό άυχ Ιιαοβάαθ- 
ιηοηίαδ, Ι8808 οορίαδ 3;άάαοϋ; 
αά Ο^Γΐιιη Ι 4, 3, αά Αηαβιιιη 



ιηίϋϋιιι• II 1, 5. 2, 1, Χθηο- 
ρΗοηΙβιη Ια,υάαΐ; III 1, 45, ιηϊ- 
ίϋυιη αηίιηοδ οοηβηααί; III 2, 
2. 3, ίη Γβάίίυ ρϊίηιο ^^ηιίηί 
ρΓ£ΐθβ8^ III 2, 37. IV 1, 6, 8β- 
πίθΐ α Χβηορίιοηίθ νίίηρβΓαίιΐΓ 
IV 6, 3, ίη Χβηορ1ιοη£θηι ίη- 
νβΙιίίυΓ IV 6, 16, ΓΓυδίΓα αά 
Αηαχ11)ίπηι πιίϋίίπΓ ηανίιιηι 
03Π8α V 1, 4. VI 1, 16, ραυί- 
ΙίβρβΓ 8ΐιπιηιπ3 Ιοίίυβ βχβΐ'οίίιΐδ 
άπχ VI 1, 32. 2, 12. 16, Ηβ- 
ι-αοίθα Οαίρθη ρΓοβοίδοίίηΓ VI 
2, 18. 3, 10, ίΙ)ί ίβ1)Γί ηιοΓίΐυΓ 
VI 4, 11. 

Χερρόνηαος, ον, η ρο,βηίηβυΐα 
ΤΙΐΓθίοία Ι 1, 9. 3, 4. Π 6, 2. 
24. VII 1, 13, Γθ^ίο {"θΓίίΙίδ V 
6, 25. 

Χρναόπολνς, εως, ή ητίοδ ρΓΟ- 
ρίης[ΐΐ3/ ΟΙια,Ιοθάοηί VI 3, 16. 
6, 38. 

Ψάρος, ον, ό Οίΐίοίαβ βυνίυβ 
Ι 4,1. 

'ίΐτΐίς, ίδος, ή ιιΛδ ηια^ηα Β,ά 
ΡΙΐ78θπηι πΙ)ί ίη Τί^Γίηι ίη- 
βαίΐ; 8ίί;3, II 4, 25. 



Χβηορίιοηίϊδ Αη»1)α3ί3, Γβο. (ϊθΐηοΐΐ. Εά. ιπλϊογ. 



20 



^ 






0) : 








0: 
•Η; 

ο:: 


υηίν6Γ$ΐΙγ οί ΤοΓοηΙο 


Χ ι 


β: 


Ιί1)Γ3Ι7 


€0 






03 




ΟΟ ΝΟΤ // 


γΊ 


Γ"ϊ 


// ' 


Η 


Ο; 


ΚΕΜΟΥΕ // 






ν_>; 


ΤΗΕ // 




(0 
•Η 


1Λ 

α»! 

* : 


ΟΑΚΟ 






-3 


•τ*: 








Ι 




ΡΚΟΜ ^ 




• 

ο 


οι 


ΤΗΙδ \ 

ν\ 1 


ο 

Φ 
Χ 


ι Φί 
Ρ« 
Κ! 

* 

5 


ΡΟΟΚΕΤ \^ 


■4- 


Αοηΐθ 1.ϊ\}Τ2ίτγ Οατά Ροοίίβί 


^ 


« '4^ 


υη(36Γ Ρ&ί. "Κεί. Ιηάεχ Ρϋθ" 




Ί Γ^ 


Μαίΐβ 1)γ Ι.ΙΒΚΑΚΥ ΒϋΚΕΑυ